{END} Crash Love กระแทกรัก |【ตีพิมพ์กับ Product Y】

ตอนที่ 20 : กระแทกรัก : บทส่งท้าย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 228 ครั้ง
    12 พ.ย. 62

{ Y a o i / B o y' s L o v e }


ติดแฮชแท็ก #คุณเทพไอ้เจา

EPILOGUE




ความรักของผมเริ่มต้นขึ้นตอนอายุสามสิบ

หลังจากสูญเสียคุณพ่อคุณแม่และคุณหญิงย่าไป ผมก็อยู่คนเดียวมาตลอด แต่ก็ยังมีคนสำคัญในชีวิตอย่างป้าศรี ลุงสุชาติ กบ และเจคอป รวมไปถึงเพื่อนสนิทอย่างขุนพล

ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องการมีคนรัก ชีวิตผมมีแต่งาน อาจจะเป็นอย่างที่คนอื่นว่า... ผมคงเป็นพวกบ้างาน เพราะโรงแรมคือสิ่งที่ผมรักและอยากจะรักษาเอาไว้ ชีวิตผมจึงวนเวียนอยู่อย่างนั้น ทำงาน กลับบ้าน ทำงาน แล้วก็กลับบ้าน ซ้ำซากจำเจ แต่ผมก็พอใจที่จะใช้ชีวิตแบบนี้ ไม่ได้ต้องการแสงสีหรือความตื่นเต้นใด ๆ

กระทั่ง ผมได้รู้จักกับความรู้สึกรักจริงจังเป็นครั้งแรก...

รักแบบที่อยากจะใช้ชีวิตอยู่กับคนคนนี้ 

รักแบบที่อยากให้เขามาเดินข้างกันไปตลอด

ผมตกหลุมรักเด็กผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง เขากระโดดลงมาขวางหน้ารถเพื่อจะฆ่าตัวตายในวันที่เขาผิดหวังในชีวิต ตอนแรกอาจจะแค่สงสาร จนกลายเป็นความเอ็นดู ก่อนตัวตนของเขาจะแทรกซึมเข้ามา เปลี่ยนความเอ็นดูให้กลายเป็นความรู้สึกชอบ ก่อนความรู้สึกเหล่านั้นจะเพิ่มพูนขึ้นในทุก ๆ วันที่ผมอยู่กับเขา และพัฒนาจนกลายเป็นความรัก

ผมรักเขา

และเขารักผม

ไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้รักและเป็นที่รักของคนที่เรารัก

ผู้ชายวัยสามสิบอย่างผมเริ่มตื่นเต้นกับการรักใครสักคนเป็นครั้งแรก เมื่อรู้ว่าความรู้สึกของเราทั้งคู่เหมือนกันก็ไม่รอช้า แม้จะรู้ว่าเขาอยากจะเป็นคนที่ดีกว่านี้ แต่ไม่เป็นไรเลย 

ไม่จำเป็นต้องดีพร้อม ไม่ต้องดีขนาดนั้นก็ได้ 

ผมไม่อยากจะรออะไรอีกแล้ว ผมไม่อยากเสียเวลา ไม่อยากรอโอกาสที่ดีกว่า ผมแค่อยากใช้ชีวิตทุกวันไปกับเขา อยากเดินไปพร้อมก้าวเล็ก ๆ ที่เจ้าตัวกำลังตั้งใจเดิน ผมอยากเดินทางไปพร้อมกับเขา ไม่ใช่ไปยืนรออยู่ที่เส้นชัย

และวันนี้การเดินทางของเขาก็ผ่านความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่มาหนึ่งอย่างแล้ว

ก๊อก ๆ ๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้น หลังจากคุณเจี๊ยบต่อสายมาแจ้งว่าคนที่จะเข้ามาสัมภาษณ์งานในตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมเดินทางมาถึงแล้ว บนโต๊ะทำงานผมมี Resumes ที่ใช้สมัครงานวางอยู่

“เชิญครับ”

แกร๊ก...

ทันทีที่ประตูห้องทำงานของผมถูกเปิดออก วินาทีนั้นหัวใจของผู้บริหารโรงแรมธารธารารี แกรนด์อย่างผมก็กระหน่ำเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกจากอก มือที่ถือใบสมัครงานอยู่สั่นจนรู้สึกได้

ผมสบตากับคนที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามา เขายกยิ้มให้ เป็นรอยยิ้มที่คุ้นเคยและน่ามองไม่เปลี่ยน ก่อนจะเดินเข้ามาหาอย่างเชื่องช้า เจ้าตัวสวมกางเกงสแล็กสีเทา สวมเสื้อเชิ้ตด้านในสีขาว ทับด้วยเสื้อสูทสีเดียวกับกางเกง

ลักษณะท่าทางที่ดูเป็นทางการนั้นเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานผมในนาทีต่อมา

“สวัสดีครับ คุณเทพ... ผมมาสัมภาษณ์งานครับ”

คนตรงหน้ายกมือไหว้ เขาเงยหน้าขึ้นสบตาผมแล้วก็ยิ้มแบบเดิม ขณะที่ผมยังเอาสายตาตัวเองวางไว้บนดวงหน้าของเขา หน้าดื้อ ๆ กับแววตาซุกซนนั่น ไม่ว่ากี่ปีก็ไม่เคยเปลี่ยน ไม่ว่าภายนอกจะดูแตกต่างจากเด็กมอมแมมในวันนั้นแค่ไหน แต่เขาก็ไม่เคยเปลี่ยนไปในสายตาผม เห็นแล้วอยากจะลุกขึ้นไปดึงเข้ามากอดแรง ๆ สักทีให้หายคิดถึง

ผมเหลือบมองประวัติการศึกษาของคนสมัครงานตรงหน้าครู่หนึ่ง

อันที่จริงไม่ต้องอ่านผมก็รู้ หลังจากเรียนจบวิทยาลัยระดับปวส. ในสองปี เขาก็สมัครเทียบโอนเพื่อเรียนในระดับปริญญาตรีจบภายในสองปีเช่นกัน ก่อนจะสอบได้ทุนเปล่าไปเรียนต่อปริญญาโทที่ออสเตรเลียอีกสองปี

ใช่เวลาเรียนทั้งหมดหกปีกว่า

ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเจ็ด ไม่ใช่ยี่สิบเอ็ด...

แต่เด็กดื้อก็ยังเป็นเด็กดื้ออยู่วันยันค่ำ

กลับมาแล้วไม่ยอมบอกกันเลย ทั้งที่ผมตั้งใจจะไปรับที่สนามบินตามกำหนดกลับของเขาแท้ ๆ

“เด็กดื้อ ทำไมกลับมาไม่บอก”

“เซอร์ไพรส์ไงครับ” เด็กดื้อของผมส่งยิ้มซนมาให้อย่างน่ามันเขี้ยว เซอร์ไพรส์มาก ตอนฝ่ายบุคคลส่งเอกสารการสมัครงานมาให้ พอเห็นใบสมัคร หัวใจผมก็เต้นแรง เลือดมันสูบฉีดไปหมด “ไม่ดีใจที่ผมกลับมาเหรอ?”

ยิ่งเห็นรูปถ่ายก็ยิ่งคิดถึง แม้จะคุยกันทุกวัน แต่ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอด

ผมคิดถึงเด็กดื้อจนแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้วรู้ไหม

“มานี่ครับ” ผมวางเอกสารลงบนโต๊ะ เรียกให้เขาเดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหา

หมับ...

รั้งเอวบางให้ทิ้งตัวนั่งลงบนตัก แล้วกอดเอวคนตัวผอมเอาไว้ เจายังคลี่ยิ้มอย่างทะเล้นปนขำ แต่ก็ยกแขนขึ้นคล้องคอผมไว้ เบี่ยงตัวให้มองหน้ากันง่ายขึ้น ผมจ้องหน้าคนบนตักนิ่ง มองทุกส่วนบนใบหน้าของเขาอย่างคิดถึง ไล่ตั้งแต่ดวงตาซุกซน จมูกที่ดูดื้อรั้น ก่อนจะหยุดลงที่ริมฝีปากเรียวที่เคยสัมผัสกันมาครั้งแล้วครั้งเล่า

พลันโน้มใบหน้าเข้าไปอย่างไม่ประวิงเวลา

“อื้อ”

ผมกดจูบลงบนริมฝีปากของเขา ไม่ได้รุนแรง แต่หนักแน่นพอจะทำให้เขารู้ว่าผมคิดถึงเขามากแค่ไหน กดย้ำ ขบเม้มริมฝีปากจนเจ้าตัวกระตุก แตะปลายลิ้นไปตามรอยแยกของริมฝีปากเพื่อทักทาย เมื่อรอยแยกเผยอออกจากกันก็สอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไป ไล่ต้อน เกี่ยวกระหวัด ดูดกลืน และถ่ายทอดความรู้สึกที่อัดแน่นในอกให้อีกฝ่ายรับไป

เด็กดื้อต้องรับไปทั้งหมด ความคิดถึงของผมที่มีต่อเขาน่ะ

แน่นอนว่าพอตั้งหลักได้ เจาก็ยกมือกอดคอผม เอียงใบหน้าแล้วบดจูบตอบกลับอย่างโหยหาไม่แพ้กัน 

การไปเรียนเมืองนอกไม่ได้หมายความว่าเราไม่ได้เจอกันเลยตลอดสองปี เราเจอกัน แต่อย่างมากก็เดือนละครั้งที่ผมบินไปหา ใช่ ผมเป็นฝ่ายบินไปหาเขาเองเพราะทนไม่ไหว 

ยิ่งอยู่ไกลผมก็ยิ่งคิดถึง ต่อให้คุยผ่านโทรศัพท์หรือวิดีโอคอลทุกคืนก็ไม่พอ

กับเขา... ผมไม่เคยรู้สึกพอกับอะไรเลยจริง ๆ

เราผลัดกันแลกเปลี่ยนลมหายใจ ถ่ายทอดอากาศ ถ่ายเททุกความรู้สึกผ่านริมฝีปาก เรียวลิ้น และลมหายใจกรุ่นร้อน ก่อนที่อากาศจะหมดลงไปจริง ๆ ปากเราก็หลุดออกจากกันจนเกิดเสียงน่าอาย ทว่ากลับน่าฟังในความรู้สึก

“คิดถึง” กระซิบบอกทั้งยังหอบหายใจชิดริมฝีปากอีกฝ่าย แนบหน้าผากลงกับหน้าผากของเขา พร้อมทั้งยกปลายนิ้วหัวแม่มือขึ้นมาเช็ดคราบน้ำใสที่เลอะมุมปากของคนบนตักออกให้ “พี่คิดถึงเจา”

“ผมก็คิดถึงพี่ครับ พี่เทพ อื้อ...”

การสัมภาษณ์งานยังไม่เกิดขึ้น เพราะปากของคนสัมภาษณ์อย่างผมไม่ว่าง แน่นอนว่าคนถูกสัมภาษณ์เองก็ไม่ว่างจะตอบ เพราะผมไม่ปล่อยให้ว่างยาวไปอีกหลายสิบนาที 

ผมจูบเขาจนปากเล็กนั่นเห่อช้ำและบวมแดงอย่างน่าเอ็นดู

ไม่ว่าจะเป็นหกปีที่แล้วหรือวันนี้...

ผมก็ยังรักเจาไม่เปลี่ยน

เราอาจจะไม่ได้มีการเปิดตัวหรือประกาศบอกใคร ๆ และมีแค่คนสำคัญกับพวกเราเท่านั้นที่รู้ แต่ผมก็ไม่ได้คิดจะปิด หากมีใครถามถึงสถานภาพความโสด ผมก็สามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่า... ผมมีคนรักแล้ว

และเขาจะเป็นคนที่ผมอยากใช้ชีวิตไปด้วยกันนับจากนี้ตลอดไป

“พี่รักเจา”

“ผมก็รักพี่เทพครับ”

“...” ไม่ไหวแล้ว... ผมต้องทำให้เด็กดื้อรู้ว่าผมคิดถึงเขามากแค่ไหน

“แต่ปล่อยก่อนเนอะ ผมมาสัมภาษณ์งานนะ ไม่ได้มาให้พี่จับกิน อื้อออ”

ความรู้สึกของผมเยอะมากจนพรั่งพรูออกมาไม่หยุดเลยล่ะครับ

ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้ผมได้เจอกับเด็กคนนี้

ขอบคุณครับที่ส่งอีกครึ่งชีวิตของผมมาให้...


THE END

12/11/62

ตอนสุุดท้ายจริง ๆ แล้วค่ะทุกคนนนนน ส่วนตอนพิเศษในเล่มก็ไม่สามารถลงได้จริง ๆ น้าาา

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ จะพยายามพัฒนาต่อไปค่ะ

**กอดดดดดดดดดดดดด**


รายละเอียดตอนพิเศษในเล่มที่ไม่ได้ลงเว็บ

1. เจาพาคุณเทพกลับบ้านไปหาพ่อแม่ ปรับความเข้าใจกับพ่อ

2. เจาหนีเที่ยวตอนไปเรียนมหา'ลัย ตอนนี้มีเพื่อนรุ่นน้องเจาโผล่มาสองคนชื่อ 'แจ้' กับ 'คีตั้น' ค่ะ

3. เจาตอนเรียนจบ งานรับปริญญา ตอนนี้ 'ต้องลม' นายเอกของคุณขุนพลโผล่มาค่ะ

4. เจาคิดมากเรื่องอาถรรพ์ 7 ปี ร้องห่มร้องไห้จ้า


เดี๋ยวคุณเทพกับไอ้เจาก็จบแล้ว ขอฝากเรื่องของคุณขนพลเพื่อนคุณเทพไว้ในอ้อมใจด้วยจ้าาา

ฟีลก๋วยเตี๋ยวต้มยำนะคร้าบบบบบบ >> [YAOI] TURN INTO ลมเปลี่ยนทิศ #ขุนพลต้องลม



หมายเหตุ*

ใครต้องการสั่งซื้อหนังสือคุณเทพ สั่งซื้อที่เว็บนี้ได้เลยนะคะ >> http://producty.lnwshop.com/p/25

หรือถ้าใครเป็นสายอีบุ๊ค ก็มาที่ Meb ได้เลยจ้า >> คลิกเพื่อซื้ออีบุ๊ค


"หึ เด็กดื้อเอ้ย"

Contact me:     Twitter: @noknsn     Facebook: noksinsn



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 228 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

316 ความคิดเห็น

  1. #312 cookinghoney (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 18:14
    อ่านรวดเดียวจนจบ อบอุ่นมาก มากจนเจ็บหัวใจไปหมด ขอบคุณที่เเต่งมาให้อ่านนะคะ
    #312
    0
  2. #308 Fuu5566 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 05:40
    อ่านจบในคืนเดียว เป็นเรื่องที่ดีมากเรื่องนึงเลยคะ ละมุนไปหมด ขอบคุณไรท์สำหรับผลงานดีๆนะคะ
    #308
    0
  3. #279 pcy921 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 22:26
    แงงงงงงคุณเทพดุมากค่ะ ชอบนะคะ
    #279
    0
  4. #270 fonlbol (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 05:00

    อ่านรวดเดียวจบเลยจ้าา​ ละมุนมาก​ ขอบคุณไรท์มากๆนะคะ​

    #270
    0
  5. #267 taemynnn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 09:06
    เป็นเรื่องที่น่ารักมากๆเลย เอ็นดู อ่านไปกอดตุ๊กตา 555555 อยากมีคุณเทพแล้วก็นายเจาไว้ที่บ้าน
    #267
    0
  6. #265 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 01:18

    อบอุ่นหัวใจจัง รักดีๆหาได้จากนิยายนะคะ ส่วนโลกของความเป็นจริง ก็ยังต้องรบกับมันต่อไป!

    #265
    0
  7. #238 fanin177 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 21:57
    คุณเทพ เราอยากมีเจอคุณเทพ ฮือออออ
    #238
    0
  8. #231 อมยิ้มด้ามสีแดง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 00:45
    ขอบคุณนะคะ😘

    ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่าน ชโลมหัวใจไปเยอะเลย ละมุนมากกก ชอบบบบ
    #231
    0
  9. #230 Nun7036 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 23:44
    แงงงงงง้จบแล้วว น่ารักมากกก แอบตกใจที่น้องไปเรียนต่อที่ตปท.ตั้ง2ปี แต่พอรู้ว่าคนพี่บินไปหาตลอดกะคือแหมมมม แหมเรยนะคะ เหม็นความรักไปหมดด ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ น้องเจากับคุณเทพน่ารักมากๆเลยค่ะ จะเก็บเอาตัวละครที่น่ารักๆไว้ในใจของเราต่อไปนะคะ ขอให้มีความสุขนะคะไรท์
    #230
    0
  10. #229 Xialyu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 21:22
    ขอบคุณค่ะ^^
    #229
    0
  11. #228 Peony.n (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 10:14
    จบแล้ว แฮปปี้ อยากอ่านต่อจัง
    #228
    0
  12. วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 07:31

    ฮื่อออออ จบแล้ววววว น่ารักตั้งแต่ต้นจนจบเทวดาของ-เจา

    #227
    0
  13. #226 BLINKxARMY (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 06:30
    เป็นเรื่องที่ไม่อยากให้จบที่สุด;-;
    #226
    0
  14. #225 JUBF (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 02:04
    ขอบคุณจ้าสนุกมากๆ
    #225
    0