SINK DOWN รักจมลึก

ตอนที่ 1 : SINK DOWN : Prologue [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    24 ส.ค. 63

คำเตือน: นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

อาจมีความรุนแรงทางเพศและการใช้ภาษา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ


indy_swag presents...

SINK DOWN รักจมลึก

หมายเหตุ: นางเอกเรื่องนี้ไม่เวอร์จิ้นนะคะ สืบเนื่องจากคาแร็กเตอร์ของฮันนาตั้งแต่เรื่อง IRATE BLUE แล้วด้วย แต่เดี๋ยวในเรื่องนี้จะมีการพูดถึงเหตุผลและความคิดของฮันนาเอง ซึ่งจะค่อยเป็นค่อยไปตามพล็อตจ้าา

หากนักอ่านท่านใดไม่ถูกจริตกับแนวนี้เท่าไหร่ จะข้ามผ่านไปอ่านเรื่องอื่นของนกก็ได้โน๊ะ ไม่ว่ากันคร้าบ

 PROLOGUE 



ปึง!!

“ฮันนา เธอทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไงวะ!!

เสียงตบโต๊ะดังลั่น มาพร้อมใครบางคนที่ตะโกนเสียงดังเพื่อเรียกความสนใจ

แน่นอนว่าเขาได้รับมันทันที ฉันเงยหน้ามองผู้ชายที่เพิ่งกระแทกฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนโต๊ะ เขากำลังตัวสั่น หอบหายใจหนัก ตาแดงก่ำไปทั้งดวง ทั้งหมดนั่นขอลงความเห็นง่าย ๆ ว่า... กำลังโกรธจัด

ก็นะ ฟังจากน้ำเสียง รูปประโยคที่ใช้ คิดว่าตีความหมายไม่ผิด

“เอ๊ะ! อะไรเนี่ย ทำอะไรของคุณ”

เปล่า นั่นไม่ใช่เสียงของฉันหรอก

เป็นผู้หญิงที่นั่งร่วมโต๊ะด้วยต่างหาก เธอตกใจและไม่พอใจที่จู่ ๆ ก็มีผู้ชายพุ่งเข้ามาโวยวายเสียงดังกลางร้านกาแฟที่พวกเรากำลังนั่งกันอยู่ดี ๆ หากคนกำลังเดือดดาลก็หาได้ใส่ใจเธอไม่ ยังจ้องเขม็งตรงมาที่ฉันนิ่ง ตัวสั่นยิ่งกว่าเดิมเมื่อฉันทำแค่จ้องกลับไปด้วยสายตาราบเรียบ พร้อมยกลาเต้ร้อนตรงหน้าจิบเหมือนไม่เดือดเนื้อร้อนใจ

พลันเอ่ยขึ้นเนิบ ๆ “มารยาท จำเป็นต้องมี”

นี่เตือนด้วยความหวังดี คนในร้านกำลังมองมาที่โต๊ะฉันอย่างให้ความสนใจ รวมถึงพนักงานของร้านที่ยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงาน ร้านกาแฟข้างบริษัทแบบนี้ คนเยอะซะด้วยสิ

“ฮันนา!!” แต่ดูท่าเขาจะไม่ตอบรับความหวังดีของฉัน “อย่ามากวนประสาทให้มาก!

ฉันรู้ว่าตัวเองชื่ออะไร จำเป็นต้องแหกปากขนาดนั้นไหม?

ใช่ ฮันนาน่ะ ชื่อฉันเอง

หมอนี่โคตรไม่มีมารยาท เตือนดี ๆ ก็ไม่ฟัง ทำเอาต้องกลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่ายพลางวางแก้วกาแฟบนโต๊ะ ผู้หญิงที่นั่งฝั่งตรงข้ามเดินมายืนอยู่ข้างฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เหมือนกัน แต่นั่นไม่ได้อยู่ในความสนใจ

ไอ้หมอนี่... ทำตัวน่าหงุดหงิดเป็นบ้า

“ถามจริง ไม่เห็นป้าย ห้ามส่งเสียงดังหน้าร้านหรือภาษาคนมันฟังไม่รู้เรื่อง?” ฉันลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เมื่อรับรู้ถึงกลิ่นไอการคุกคามรุนแรงจากผู้ชายคนนี้

เรารู้จักกันน่ะ เขาชื่อ ดนัยทำงานอยู่บริษัทเดียวกันนี่แหละ

“ช่างหัวป้ายห่าเหวนั่นไปสิวะ!

“อ้อ ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง”

หมับ!

พูดจบก็ถูกดนัยกระชากคอเสื้อเต็มแรง กระดุมเม็ดบนหลุดไปแล้ว แต่ฉันไม่ได้ใส่ใจ หลุบมองมือทั้งสองข้างของผู้ชายที่กำบริเวณคอเสื้อเล็กน้อย ตวัดสายตาขึ้นมองพร้อมดุนลิ้นในกระพุ้งแก้มอย่างหงุดหงิด

โคตรน่ารำคาญ

“นี่นาย! จะทำอะไรพี่ฮันนาน่ะ! หยาบคาย ปล่อยนะ ไม่งั้นฉันจะโทรเรียกตำรวจ!

ชามรุ่นน้องที่มาฝึกงานกับฉันกรีดร้องชี้หน้าดนัยอย่างมาดหมาย ทว่าก็ไม่กล้าเข้าใกล้กว่านั้น ท่าทางหมอนี่เหมือนพวกกำลังโกรธจนแทบคลั่งอะไรประมาณนั้น โต๊ะใกล้ ๆ ลุกหนีไปยืนมุงอยู่วงรอบนอกหมดแล้วตอนนี้

“อย่าเสือก!” ไม่ได้สำนึก หันไปตะคอกชามอีก หยาบโลนเกินเบอร์ ก่อนจะหันมาเล่นงานฉันต่อ กระชากคอเสื้อจนใบหน้าเราขยับชิดกัน ฉันมองเห็นความโกรธจัดจนหน้าดำหน้าแดงของเขาชัด “ฉันถามว่าทำกับฉันได้ยังไง!

ทำ? ทำบ้าอะไรวะ?

“อะไรของนาย” งงจนต้องขมวดคิ้วเข้าหากันมุ่น

ไม่เข้าใจว่าหมอนี่เกรี้ยวกราดใส่ฉันด้วยเรื่องห่าเหวอะไรกันแน่ รู้แค่มันทำฉันขายหน้าจนเริ่มจะเฉยไม่ไหว แต่ก็ต้องรักษามารยาทไง ระดับน้ำเสียงที่ตอบกลับเลยยังอยู่ในโทนปกติ คิดว่าได้ยินกันแค่พวกเราด้วยซ้ำ

“อะไร อะไรงั้นเหรอ!” แต่ดนัยยังทำตัวเหมือนคนไม่รู้จักมารยาท ไม่มีการอบรมสั่งสอน ตะคอกมาอีกระลอก “เหอะ แม่ง!! เกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเจอ มีกูเป็นผัวไม่พอ ยังแอบไปเอากับตัวเมียเหมือนกันอีก เป็นบ้าไงวะ!

มึงไหม คนที่กำลังบ้าอยู่ตอนนี้น่ะ!

เจอขนาดนี้ คิดว่าจะทนเฉยต่อได้อีกเหรอ?

บอกเลยว่าไม่!

ปึก!

“มากไป ดนัย” หงุดหงิดขึ้นมาบ้าง ปัดมือที่กำคอเสื้อออกอย่างแรงจนหลุดไป แรงเสียดสีของปกเสื้อกับผิวเนื้อทำให้ฉันนิ่วหน้า ตวัดสายตามองดนัยอย่างไม่เป็นมิตร มาถึงก็ใส่เอา ๆ แถมยังพูดจาหมาไม่แดก เดี๋ยวได้มีปากแตก

“มาก? อะไรที่ว่ามาก เหอะ!

พลั่ก...

“สันดานนายไง แม่งโคตรห่วยแตก” ฉันพูดเสียงเรียบ ผลักอกแกร่งตรงหน้าให้ถอยเว้นระยะห่างตอนเขายังไม่ตั้งตัว ก่อนจะจัดปกเสื้อตัวเองให้เรียบร้อย เงยหน้ามองคนสูงกว่าพลางเลิกคิ้วใส่ “แล้วจะบอกอะไรให้นะ ดนัย”

“...

“ผัวเวรอะไร ฉันไม่เคยมี” ได้ยินแล้วอยากจะขำ พันธะห่วย ๆ พรรค์นั้น ฉันมีที่ไหน

ไงอีกนะ บอกว่าฉันแอบเอากับผู้หญิงคนอื่นงี้?

ช่างกล้าพูด

“แต่เมื่อคืนมึงเพิ่งนอนกับกู!” อ้อ ก็ไม่ปฏิเสธว่านอนด้วยกันจริง

เซ็กซ์... นั่นแหละที่เกิดขึ้นระหว่างเรา

แล้วยังไงวะ?

“นี่ ดนัย นายกำลังทวงสิทธิ์อะไร” ฉันถามด้วยน้ำเสียงโทนเดิม ๆ เอียงคอมองผู้ชายตัวใหญ่กว่าตรงหน้าด้วยความสงสัย ตั้งแต่มาโวยวายแล้วยกเรื่องผัวเวร ๆ อะไรนั่นมาพูดแล้ว ประสาทดีไหมถาม “นายมีเหรอ คิดดี ๆ”

“เรามีอะไรกันฮันนา ฉันได้เธอแล้ว แต่พอวันนี้ เธอส่งข้อความมาบอกว่าไม่ต้องเจอกันอีก แล้วออกมากับยัยนี่!” ดนัยหันไปชี้ชามด้วยท่าทีเกรี้ยวกราด ไม่ลดความโกรธลงง่าย ๆ “คิดว่าฉันไม่รู้เหรอวะ เพศไหน เธอแม่งก็ไม่เลือก!

ก็ใช่ ฉันส่งข้อความไปบอกอย่างนั้นจริง

ดังนั้น เรื่องประเด็นที่กล่าวหาว่าฉันแอบอะไรนั่น ตัดตกไปได้เลย ส่วนที่บอกว่าไม่ต้องเจอกันอีกนั่น... ในความหมายเชิงสัมพันธ์อย่างที่เป็นมาตลอดสองอาทิตย์ต่างหาก ไม่ใช่ในความหมายของเพื่อนร่วมบริษัทเดียวกันสักหน่อย

หมอนี่คงไม่เข้าใจ หรืออาจลืมคิดถึง ความจริงบางอย่างไป

จุดเริ่มต้นก่อนที่ทุกอย่างจะดำเนินมาถึงตรงนี้ไง

ข้อตกลงของเรา...

“นายผิดแล้ว” ฉันบอกด้วยท่าทีง่าย ๆ หากทุกคำพูดและสายตาก็เต็มไปด้วยความจริงจังในที เรื่องนี้ฉันไม่เคยเล่นบอกไว้ก่อน หมอนี่จะมาพูดพล่อย ๆ ไม่ได้ “ฉันเลือกนะดนัย นายเองก็เพิ่ง ถูกเลือกไม่ใช่?

“...

“สองอาทิตย์ก่อนไง ความจำเสื่อมเหรอ?” คราวนี้เป็นฉันที่ก้าวเข้าไปหาร่างสูง ดนัยขบริมฝีปากล่างตัวเอง หลุบตามองฉันที่เงยหน้ามองเขา จนสายตาของเราอยู่ในระนาบเดียวกัน

ฉันเลิกคิ้วสูงเป็นเชิงถามว่า ฉันพูดถูกไหม?

“ก็... ดนัยทำท่าอึกอัก แน่ล่ะ ในเมื่อสิ่งที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น

“เราตกลงกันแล้ว นั่นไม่ใช่การผูกมัด มันไม่มีพันธะ... ก็แค่เซ็กซ์”

“...

“เซ็กซ์ที่ทั้งนายและฉันก็ยินยอมให้อยู่ในกรอบข้อตกลงของกันและกันแต่แรก”

นี่แหละฉัน สิ่งที่ฉันเป็น และทุกคนที่เข้ามาอยู่ในวงโคจรของฉันย่อมรู้ดี

ดนัยเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น...

เขารู้ตั้งแต่ก่อนจะเดินเข้ามาทักฉันด้วยซ้ำมั้ง เอาจริง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกสำหรับอะไรแบบนี้ ฉะนั้น การมาโวยวายเรียกร้องสิทธิ์บ้าบอคอแตกอย่างที่เขาทำน่ะ โคตรงี่เง่า ตะโกนป่าวประกาศซะคนอื่นรู้กันทั่ว แต่เอาเถอะ ฉันไม่ได้สนใจพวกที่มองมาด้วยสายตาสอดรู้สอดเห็นนักหรอก เพราะตัวน่ารำคาญนาทีนี้ไม่มีใครเทียบดนัยได้อีกแล้ว

เรื่องขี้ปากชาวบ้าน บอกตรง ๆ ว่าชิน เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนด้วยซ้ำ

“นั่นมัน... ทำเหมือนอยากจะเถียงอะไรสักอย่าง แต่ก็เงียบไปอีก

“สมองมี ใช้หน่อย ตอนนั้นนายก็โอเค ไม่เห็นแย้งเลยนี่”

“แต่...!” ฉันถอนหายใจ เริ่มเบื่อกับการพูดอะไรซ้ำซาก และดูท่าทางคนฟังก็เหมือนไม่อยากจะเข้าใจ ทั้งที่เรื่องทั้งหมดนั่นพวกเราก็ตกลงกันไว้แต่แรกแล้ว

“ไม่เอาน่า อย่ามาเรียกร้องไร้สาระ เพราะมันทำให้นายดูไม่มีสมองเลยนะ ดนัย”

!!!

“มันจบแล้ว”



- loading 1 0 0 % -


     TALK     

เปิดมาก็เกรี้ยวกราดเลยค่ะแม่

รุกฆาตจะมาตอนหน้านะก๊ะ

ฮันนายังโนสนโนแคร์เหมือนเดิมจ้าา

ปล.นางเอกเรื่องนี้ไม่เวอร์จิ้นนะจ๊ะ


ทวีตติดแท็ก #รักจมลึก

มีใครคิดถึงสไตล์การเขียนแนวนี้ของเราบ้างปะ กร๊ากกก

บอกเลยว่าเรื่องนี้ 'งานหยาบ' ในหลายๆ ความหมายนะเออ

ไม่ได้เขียนแนวนี้มานานละ ช่วงนี้จะเห็นแต่เรามุ้งมิ้ง(?) เนอะ

ขอหน่อยแล้วกัน ชีวิตจะได้มีสีสัน บอกเลยว่าสนองนี้ดดด

ใครตามสองคนนี้มากจากเรื่อง #พี่เสือตะครุบเหยื่อ 

น่าจะพอเดาสไตล์การเขียนได้ แนวดิบ สายปะทะ+++

 


 

นิยายที่เกี่ยวข้อง

link - คลิก!

สถานะหนังสือ : หมด!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

106 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 08:09

    แร๊งงงงงงง

    #103
    1
    • #103-1 `•to be or not to be? (@nok-gm) (จากตอนที่ 1)
      23 สิงหาคม 2563 / 12:49
      แงงง ขอบคุณนะคะ เราหายไปนานแต่คุณยังมาเม้นต์นิยายให้ตลอดเลย เราจำคุณได้ 😚
      #103-1
  2. #27 Wun7225 (@suparat7225) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 09:32
    ปัจจุบัน. ก็แทบจะหาไม่เจอ...ความเวอร์จิ้นของผู้หญิง
    #27
    0
  3. #9 YiEn_626 (@YiEn_626) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 23:48
    แรงงงงงงงงงงงงงงงง
    #9
    0
  4. วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 16:58
    มาถึงก็จะเปิดศึกกันเลยเหรอ
    #8
    0
  5. #7 Kie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 18:50
    เปิดฉากมาก็รุนแรงเลย

    ปล.คิดถึงฟ้าคราม^^
    #7
    0
  6. #6 mind_md1995 (@mind_md1995) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 18:01
    รอค้าาาาา♡♡
    #6
    0
  7. #5 Yammini456 (@Yammini456) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 10:55
    เค้ารอๆๆๆคิดถึงคู่นี้ว่าล่ะมวยถูกคู่
    #5
    0
  8. #4 Owl-shy (@Owl-shy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 10:05
    ว๊ายตายล้าวววววว รอค่าาา ตั้งแต่อ่านเบิร์นจบก็ไม่ได้อ่านต่อเลยยย แบบว่าชอบที่พี่นกแต่งแนวนี้ มันโหดๆดี รุนแรง ชอบมากก555555
    #4
    0
  9. #3 paiphai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 04:40
    รอมานานแหละ
    #3
    0