DON'T LOSE HOPE รักนี้ยังมีหวัง

ตอนที่ 1 : LOSE :: PROLOGUE [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    16 ก.ย. 63

Story : DON'T LOSE HOPE รักนี้ยังมีหวัง

Author : indy_swag | Rate : PG-13

 
:คำเตือน:
นิยายเรื่องนี้พระ-นางค่อนข้างพูดน้อย (มาก!) ทำให้การบรรยายความรู้สึกนึกคิดจะค่อนข้างเยอะกว่าปกตินะคะ
ถ้าใครไม่ถูกจริตกับความเงียบสามารถผ่านได้ แต่ถ้าชอบพระเอกละมุน อบอุ่น เชิญมาตกบ่วงพี่นายน้อยได้เล้ยยย
ถึงจะเงียบ ๆ สื่อสารผ่านโทรจิต(?) แต่รับประกันความอบอุ่นของพี่นายน้อยค่ะ ดือที่สุดแน้วคนเน้! 


PROLOGUE
 
  


ผมเป็นลูกชายคนโตของบ้าน วรโชติชูวิทย์

ถ้าถามว่ามีอะไรพิเศษ... คงต้องบอกว่าตระกูลวรโชติชูวิทย์พรั่งพร้อมไปด้วยชื่อเสียง เกียรติยศ เงินทอง และอำนาจมากมาย พ่อผมเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแห่งหนึ่งของรัฐบาล ส่วนแม่ใหญ่ก็เป็นคุณหญิงสืบเชื้อสายผู้ดีเก่าในแวดวงสังคมของชนชั้นสูงมานาน 

แน่นอน ครอบครัวผมค่อนข้างถูกสังคมจับตามองไม่ว่าใครจะขยับตัวทำอะไร

นายน้อย

นั่นน่ะ ชื่อผมเอง

ทุกคน รู้จักผมในฐานะลูกชายคนโตของบ้านวรโชติชูวิทย์ที่น่าภาคภูมิใจ 

เรียนมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังในชั้นปีสุดท้าย ว่าที่บัณฑิตเกียรตินิยมอันดับหนึ่งของคณะบริหาร เรื่องกีฬาก็ไม่ได้น้อยหน้า... เป็นถึงนักว่ายน้ำของมหาวิทยาลัย ได้รับสิทธิ์เข้าคัดตัวเพื่อเป็นนักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นปีที่สาม

เส้นทางชีวิตผมดูรุ่งโรจน์เหมือนถูกโรยไว้ด้วยกลีบกุหลาบเลย ว่าไหม?

ใคร ๆ ก็บอกว่าชีวิตผมมันช่างน่าอิจฉา...

เพี๊ยะ!!

พลันใบหน้าผมก็สะบัดหันตามแรงตบ ความเจ็บแสบบนซีกหน้าแปรเปลี่ยนเป็นชายิบอย่างรวดเร็ว ดึงใบหน้ากลับมาตั้งตรง มองเจ้าของฝ่ามือด้วยสายตาเรียบเฉย ไม่มีร่องรอยขุ่นมัว ไม่มีอารมณ์โกรธ ไม่มีอะไรเลย

แม้แต่... อารมณ์ความรู้สึก

“... ผมนิ่งเงียบ ไม่ส่งเสียงครางใด ๆ แต่ไม่ใช่ไม่เจ็บ ถูกตบ ก็ต้องเจ็บเป็นธรรมดา ก็คนนี่นะ มีอารมณ์ มีความรู้สึกอยู่แล้ว ทว่า คงเพราะความเจ็บมันได้กลายเป็นความชาชินเสียมากกว่า เลยยังนิ่งอยู่ได้

ครับ ผมก็เป็นแบบนี้... เป็นมานานแล้ว

ไม่ได้เย็นชา ไม่ใช่คนไร้ความรู้สึก ก็แค่... ไม่แสดงอารมณ์ออกมาก็เท่านั้น

ต่างจากคุณหญิงวัยห้าสิบกะรัตตรงหน้าที่กำลังจิกตามองผมอย่างเกรี้ยวกราด

“แกนี่มันตัวปัญหาจริง ๆ นะนายน้อย!” เธอตวาดใส่ผมเสียงดังอย่างเดือดดาล สองมือเหี่ยวย่นตามวัยลงมือทุบตีตามร่างกายอีกหลายครั้ง ราวกับต้องการสั่งสอนให้หลาบจำ “จะต้องให้ฉันอับอายไปถึงไหน! รู้ไหมว่าเรื่องที่แกก่อไว้ที่ค่ายเก็บตัวนั่นมันทำให้ฉันแทบจะเอาปี๊บคลุมหัวไปสมาคมอยู่แล้ว ฉันอายที่มีลูกอย่างแกจริง ๆ!

คุณหญิงรวิภา เธอคนนี้คือ แม่ใหญ่ ของบ้านวรโชติชูวิทย์

และก็อย่างที่คิด เธอได้ชื่อว่าเป็นแม่ผมเอง

“... ผมยังเงียบเหมือนคนเป็นใบ้ ไม่ได้สบตาแม่ใหญ่หรอก ก้มมองปลายเท้าตัวเองแล้วล่ะ เพราะถ้าสบสายตาตรง ๆ เธอก็คงจะอารมณ์เสียที่ผมกล้าจ้องกลับด้วยสีหน้าเฉยชา เหมือนคนพูดหูซ้ายทะลุหูขวาไง

แม้สีหน้าผมอาจดูเหมือนไม่ใส่ใจ แต่สมองดันจดจำได้ทุกคำพูด

ผมรู้... รู้ดีว่า สำหรับที่นี่ผมคืออะไร

“เมื่อไหร่ข่าวเลว ๆ ของแกมันจะหายไปสักทีนะ” แม่ใหญ่จิ๊เสียงในลำคออย่างหงุดหงิด “ให้ตายสิ! ฉันล่ะเบื่อยัยคุณหญิงรุจิราที่ชอบพูดเสียดสีแล้วยกหางลูกชายตัวเองขึ้นข่มจริง ๆ ทั้งที่สู้ลูกนริศของฉันก็ไม่ได้ เป็นเพราะแกคนเดียวเลยนายน้อย ถ้าแกไม่ก่อเรื่อง ฉันก็คงไม่ต้องถูกยัยพวกคุณหญิงที่สมาคมกระแนะกระแหนทั้งวันแบบนี้หรอก!

ไม่ใช่แค่พูด นิ้วเรียวประดับด้วยแหวนเพชรยังจิ้มบนขมับผมแรง ๆ จนศีรษะโคลงหลายครั้ง ทิ้งท้ายด้วยสายตาเกลื่อนไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ก่อนจะเดินผ่านร่างผมไปยังบันไดทางขึ้นชั้นสองของบ้านในเวลาต่อมา

ผมยังยืนนิ่งอยู่กับที่ จนฝีเท้ากระแทกกระทั้นของท่านเลือนหายไป...

“... ลอบถอนหายใจ ดุนลิ้นสำรวจกระพุ้งแก้ม ไร้ซึ่งคำพูดใดจากปาก สีหน้าก็ยังเฉยชาเหมือนเดิม ไม่ได้หันกลับไปมองทางนั้น สองเท้าเดินตรงออกไปยังโรงรถอย่างไม่เร่งรีบ เดินช้า ๆ เนิบ ๆ ตามสไตล์ของผมนั่นแหละ

ส่วน นริศ ที่แม่ใหญ่พูดถึง... นั่นน้องชายผมเอง

เราอายุห่างกันสองปี ผมเรียนมหาลัยชั้นปีที่สี่ ส่วนนริศอยู่ปีสอง แต่เราไม่ได้เรียนที่เดียวกันหรอก แล้วก็ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมแม่ใหญ่ถึงพูดยกยอน้องชายผมขนาดนั้น

หมอนั่นน่ะมัน ลูกรักส่วนผมน่ะ ลูกชังของบ้านไง

หึ คิดแล้วก็ขำดีนะครับ

นี่เหรอ ชีวิตที่ใครหลายคนบอกว่าน่าอิจฉา?

ไม่... ไม่เลยสักนิด ชีวิตผมไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบอย่างที่ใครเข้าใจ เส้นทางที่ผมเดินอยู่ตอนนี้ ไม่สิ... เส้นทางทั้งหมดมันถูกกำหนดมาตั้งแต่ต้นแล้วล่ะ เท้าผมไม่เคยได้สัมผัสกับกลีบกุหลาบด้วยซ้ำ

เส้นทางสายนี้มีแต่ก้านกุหลาบที่เต็มไปด้วยหนามแหลมคมต่างหาก

นี่แหละ... ความเป็นจริง

 

 

TO BE CONTINUED

[04/02/2560]
เดือนนี้เริ่มอัปเรื่องพี่นายน้อยแล้วนะคะ จริงๆ ต้นฉบับยังไม่ถึงไหนหรอก คือบทนำเราเขียนไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว 5555
ก็นั่นแหละ เริ่มอัปก็เป็นสัญญาณว่า...เราจะงมต้นฉบับนั่นเอง
ใครตามพี่นายน้อยมาจากเรื่อง #พายุนาขวัญ ก็ฝากด้วยโน๊ะ

  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

878 ความคิดเห็น

  1. #201 InthiraP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:56
    แลจะดราม่า
    #201
    0
  2. #200 InthiraP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:55
    แลจะดราม่า
    #200
    0
  3. #173 OrasaJongthep (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:22
    พี่นายน้อยน่าสงสารมากอ่ะ ????????????????????
    #173
    0
  4. #163 merry ay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:07
    น่าสงสารรร
    #163
    0
  5. #162 kruemee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:49
    ไม่ใช่แม่จริงๆใช่ไหม
    #162
    0
  6. #161 Snowwy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:30
    มาค่ะพี่เดี๋ยวน้องจะดามใจให้55555
    #161
    0
  7. #160 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:46
    พี่น่ายน้อยน่าสงงสารจัง
    #160
    0
  8. #159 Misicmook (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:31
    รอออออคร้าาาาาาาเเอบตามพี่นายน้อยมาติดๆ
    #159
    0
  9. #157 poppy zaa1234 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 06:53
    รอค่ะคนนึงก็พูดน้อยคนนึงก็แทบจะไม่พูดเลย
    #157
    0
  10. #156 jub14741 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 05:41
    อยากรู้มากเลยค่ะ พวกเขาจะรักกันได้ไงคะ
    #156
    0
  11. #155 jub14741 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 05:40
    อยากบอกให้มาเร็วๆจัง -////-
    #155
    0
  12. #154 jub14741 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 05:40
    เดี๋ยวๆไม่ทะเลาะกันนะคะ อยากตีกันค่ะ! มันใช่เหรอ นี้เกิดอะไรขึ้นเย็นชาไปแล้ว
    #154
    0
  13. #153 NeverMindD (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 21:25
    ปักกกกก📍
    #153
    0
  14. #152 merry ay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 16:34
    นายน้อยของช้านนนน
    #152
    0
  15. #151 Jutharut Jaisutti (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 18:12
    เจิมมมมม
    #151
    0
  16. #150 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 08:08
    ซาดาโกะะะะะ
    #150
    0
  17. #148 merry ay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 22:56
    ชั้นรอเทออยู่ ไข่หวาน นายน้อย
    #148
    0
  18. #146 Surisa Inthasin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:15
    รออออออ
    #146
    0
  19. #145 Surisa Inthasin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:15
    เจิมมมมมม
    #145
    0
  20. #144 OrasaJongthep (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 19:56
    อยากอ่านแล้วค่ะ ????อัพเร็วๆนะคะ??????
    #144
    0
  21. #143 massisa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:28
    อยากอ่านแล้วค่ะ
    #143
    0
  22. #142 noeynoey9809 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 18:05
    ต้องการ จุ้บๆ
    #142
    0
  23. #141 jub14741 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 16:00
    มารอค่ะ -//////-
    #141
    0
  24. #139 2303tum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 00:13
    เจิมมมมม
    #139
    0
  25. #137 poppy zaa1234 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:13
    เจิมมมมมม
    #137
    0