「END」Look out! แหกกฎรัก เขย่าหัวใจ

ตอนที่ 4 : CHP.3 The party's just begun. [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,770
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    28 เม.ย. 57






Look out's shot!

I won’t be hasty…will give you a try.
If you really bug me, I will vanquish you!
ผมจะไม่เร่งเร้าคุณก็ได้...จะให้โอกาสคุณสักครั้ง
แต่ถ้าคุณทำให้ผมรำคาญนัก, ผมคงต้องกำราบคุณซะ!


CHAPTER 3

The party's just begun.
ปาร์ตี้มันเพิ่งจะเริ่มเอง







 

เช้าวันต่อมา...

 

ไม่รู้ว่าฉันเผลอหลับไปทั้งอย่างนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ หลับบนโซฟานุ่มตัวเดิมโดยมีร่างสูงกำยำเปลือยท่อนบนนอนกอดกันอยู่นั่นแหละ รู้ตัวอีกทีก็พบว่าตอนนี้เช้าเสียแล้ว ซ้ำภายในห้องยังสว่างกว่าเดิมจนมองเห็นทุกอย่างชัดเจนทำให้ฉันอดแปลกใจไม่ได้

 

ที่นี่ไม่ใช่ห้องของฉันจริงๆ ด้วย

 

นั่นสินะ พิชญ์จะรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่ไหน ด้วยความไม่รู้จึงพาฉันมาที่ห้องของเขาแทน อาจจะเพื่อตัดปัญหาหรืออยากจะก่อปัญหากับฉันก็ไม่อาจทราบได้

 

จากการประเมินทางสายตา คอนโดแห่งนี้กว้างขวางกว่าคอนโดที่ฉันอยู่ประมาณเท่าหนึ่งเห็นจะได้ แสดงให้เห็นว่าคนอยู่ที่นี่ได้ต้อง มีอันจะกินแบบเหลือกินเหลือใช้แน่ๆ โทนการตกแต่งไม่ได้หวือหวาอะไรมากนัก ออกจะเรียบหรูแบบมีระดับด้วยซ้ำ

 

ทว่า...ฝาผนังแทบทุกตารางนิ้วกลับถูกตกแต่งไปด้วยรูปถ่ายต่างๆ มากมายนับไม่ถ้วน

 

น่าแปลก...รูปเหล่านั้นทำให้เกิดคำถามในใจฉันขึ้นมา ด้วยสไตล์การใช้ชีวิตอย่างพิชญ์น่าจะเป็นพวกชอบรูปวาบหวิวของนางแบบเซ็กซี่เสียมากกว่า แต่เปล่าเลย สิ่งที่สะท้อนเข้ามาในเลนส์ตาของฉันไม่ได้มีรูปอนาจารอะไรพวกนั้นเลยไง นั่นแหละที่ฉันแปลกใจ

 

ไม่อยากจะเชื่อ!

 

ส่วนมากจะเป็นรูปถ่ายของสกายคลับ แล้วก็อู่ซ่อมรถที่ไหนสักแห่งจัดว่าค่อนข้าง มีระดับ พอตัว แล้วยังมีพวกวิวทิวทัศน์อะไรพวกนี้อีก พอลองมองไปรอบๆ ก็เห็นกล้องดิจิตอลราคาแพงวางอยู่ข้างทีวี ท่าทางพิชญ์คงจะเป็นคนชอบถ่ายรูปเอามากๆ นี่เป็นสิ่งเหนือความคาดหมายของฉันนะ จากการสืบประวัติเขาคราวๆ ไม่มีใครพูดเลยว่าเขาเป็นคนรักการถ่ายภาพ

 

รู้อะไรไหม ทุกรูปที่แปะติดไปทั่วทั้งห้อง แทบจะไม่มีรูปไหนที่ตั้งใจจะถ่ายคนจริงๆ สักใบ

 

เพราะไม่มีใครหันมาสนใจกล้องที่กำลังถ่ายสักคนเดียว นี่มัน...

 

เหมือนแอบถ่ายบรรยากาศการใช้ชีวิตของผู้คนเสียมากกว่า

 

อ๊ะ...

 

ฉันเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อหันกลับมาพบใบหน้าหล่อเหลาเจ้าของเรือนผมสีส้มทองตรงหน้าในระยะใกล้ ปกติใบหน้าของพิชญ์จะประดับด้วยรอยยิ้มสวยเสมอ ไม่ว่าจะครั้งแรกที่เจอกันหรือเป็นอีกครั้งที่เขาเดินตามฉันมา บนใบหน้าคมคายนี่ก็ยังคงมีรอยยิ้มเสมอ

 

รอยยิ้มที่ปั่นประสาทและโรคจิตไม่มีใครเกินน่ะนะ!

 

ฉันกลั้นหายใจพลางกัดริมฝีปากแน่นกว่าเดิมด้วยความรู้สึกอันหลากหลาย หัวใจเริ่มเต้นผิดจังหวะเพราะอยู่ใกล้เขาเกินไป ถึงจะออกตัวว่าไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้อย่างเขา แต่การอยู่ใกล้กันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นจัดก็สามารถปั่นป่วนฉันได้ไม่น้อย

 

ก็เสน่ห์เหลือร้ายของพิชญ์น่ะ สาวที่ไหนจะต้านทานได้ไหวกัน

 

อีกอย่าง...ฉันก็แค่ผู้หญิงธรรมดาหนึ่งเท่านั้นเอง ยังมีเลือดเนื้อ มีหัวใจ และความรู้สึกไม่ต่างจากคนอื่น

 

ขณะที่คนหลับสนิทสร้างความร้อนผ่าวบนใบหน้า กระตุกลมหายใจให้สะดุดห้วงหลายต่อหลายครั้ง แต่เจ้าตัวกลับหายใจในจังหวะสม่ำเสมออยู่เช่นนั้น เขาหลับ...ถือเป็นโชคดีของฉัน เพราะถ้าเกิดทำให้พิชญ์รู้สึกตัวตอนนี้ฉันต้องอับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

 

ก็ตอนนี้น่ะ...

 

ฉันนอนอยู่บนตัวเขายังไงล่ะ!

 

แถมเอวยังถูกคนหลับไม่รู้เรื่องกอดรั้งแน่นจนรู้สึกปวดหนึบรอบเอวไปหมด หน้าอกของเบียดกับอกแกร่งเปลือยเปล่าของเขาแนบชิดจนหายใจไม่ออก ครั้นจะขยับตัวออกห่างก็กลัวว่าพิชญ์จะตื่นมาหาเรื่องลวนลามกันเหมือนเมื่อคืน ฉันมันใจว่าเขาต้องทำอะไรไม่เข้าท่ากับฉันอีกแน่ๆ

 

ยิ่งแล้วใหญ่! พอสว่างแบบนี้มันไม่ดีเลย ให้ตายสิ ฉันรู้สึกร้อนวูบวาบตั้งแต่ปลายเส้นผมจรดปลายเท้าเลยทีเดียว เลือดในกายร้อนวิ่งพล่านมารวมกันอยู่บนใบหน้าจนเหมือนจะระเบิดยังไงยังงั้น

 

จะให้พิชญ์ตื่นมาเห็นสภาพของฉันไม่ได้

 

มันล่อแหลมเกินไป น่าอายมากด้วย เขาเองก็ใส่แค่บ็อกเซอร์ด้วยไง ขืนตื่นมาทั้งอย่างนี้ฉันเสร็จเขาแน่

 

“หนักชะมัด” ฉันบ่นพึมพำก่อนจะเริ่มแกะฝ่ามือที่เกาะเอวอย่างเบามือที่สุด พยายามไม่ทำให้คนอยากเป็นที่นอน(จำเป็น) รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเจอกันในเวลานี้

 

หากทว่าเสียงใครบางคนก็ดังขึ้นดับฝันฉันในวินาทีนั้น!

 

แกร๊ก!

 

“ไอ้เฮียอยู่มะ...ฉิบหาย!” เสียงทุ้มกระชากกระชั้นเหมือนนักเลงของใครสักคนดังขึ้นหน้าประตูห้อง

 

ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร หน้าตาเป็นยังไงก็ไม่ได้หันไปมองด้วย ยังนอนบนตัวพิชญ์เหมือนเดิม ปลายเท้าของเราชี้ไปยังประตูทางเข้า ร่างกายมันเกร็งเครียดไปหมด กรอบตาก็ค่อยๆ เบิกกว้างอย่างตกใจ

 

เวรเถอะ! ทำไมถึงมีคนเข้ามาในห้องนี้ได้ พิชญ์ไม่ได้ล็อกห้องหรือไง!

 

“...”

 

“...”

 

คนมาใหม่กำลังอึ้ง ทึ้ง เสียว หรืออะไรฉันก็ไม่แน่ใจ แต่ฉันน่ะ...ไม่กล้าหันกลับไปมองจริงๆ ว่าเป็นใคร ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรงๆ ออกมาด้วยซ้ำ รู้สึกกดดันจนต้องจิกเล็บเข้ากับมือพิชญ์เพื่อระบายความอึดอัดอย่างไม่รู้ตัว

 

แย่แล้ว...ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ ทำไมต้องมีคนเข้ามาเห็นฉันในสภาพล่อแหลม(มาก) อย่างนี้ด้วย!

 

“อื้อหือ! แค่เห็นข้างหลังยังดูร้อนแรงฉิบหาย” นี่ไม่ใช่เสียงของผู้ชายคนเดิม...

 

อะไรกัน! นี่มีมากกว่าหนึ่งคนอย่างนั้นเหรอ ?! T_T

 

“ลูกพี่กินตับเมียแล้วเพลียหลับไปเลยว่ะ”

 

“กูว่า...ข้างหลังเมียลูกพี่นี่คุ้นมาก เอ...เคยเห็นที่ไหนหว่า ?” มาคงมาคุ้นอะไรกัน กูไม่เคยรู้จักพวกมึงโว้ย!

 

แล้วเสียงผู้ชายคนแรกก็ดังขึ้นขัดเสียงโวยวายของใครหลายคนอีกครั้ง กระนั้นน้ำเสียงทุ้มดุดันของเขาก็ทำให้ฉันหน้าชาเหมือนโดนค้อนปอนด์ทุบเสี้ยวหน้าในวินาทีต่อมา!

 

“ไอ้เฮียเอากับเมียอยู่ โอ้ย! เสียเวลาแดกเหล้า เสียเวลาปรึกษาปัญหาหัวใจ ไอ้เฮียแม่งหลับคาอกเมีย...พวกมึงพากูกลับคลับด่วน หมดแรงจะเดิน เฮียไม่สนใจกู มีเมียก็ไม่ยอมบอก!

 

ปัง!

 

“แต่แปลกว่ะ”

 

“เออแปลกมาก”

 

“แปลกสุดๆ แม่งอเมซิ่งโคตรพ่อโคตรแม่อะ” เสียงผู้ชายหลายคนคุยกันอยู่ข้างนอกเริ่มห่างไกลขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ฉันรู้ว่าพวกเขากันกลับไปแล้ว มากันกี่คนก็ไม่รู้ เห็นหน้าฉันหรือเปล่าก็ไม่รู้ ฮือ...อายจนอยากกลายเป็นขอมดำดินให้รู้แล้วรู้รอด

 

ผ่านไปหลายนาที ทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ฉันไม่กล้าทำอะไรสักอย่าง ยังช็อกอยู่เลยไง

 

คนพวกนั้นไปแล้ว...ใครก็ไม่รู้ กลับไปทั้งที่คิดว่าฉันกำลังทำอะไรกับพิชญ์

 

กลับไปกับความคิดผิดๆ คิดว่าฉันเป็นเมียไอ้บ้านี่ด้วย!

 

อยากจะบ้าตาย กูอยากจะร้องไห้ ฮือ...

 

“อือ เสียงเมื่อกี้มัน...” คนกำลังหลับสบายครางเหมือนรำคาญใจ ดึงฉันให้หลุดจากภวังค์ความคิดแสนน่าอับอายพวกนั้น เปลือกตาของคนตัวสูงเปิดขึ้นช้าๆ ก่อนจะหลับลงและลืมขึ้นอีกครั้งเหมือนกำลังปรับให้เข้ากับสภาพแสง เผยให้เห็นนัยน์ตาคมคู่สวยอันทรงเสน่ห์ในวินาทีต่อมา

 

“ตื่นมาเห็นหน้าเธอคนแรก ใจเต้นแปลกๆ แฮะ”

 

“...!

 

“รู้สึกว่า...การเป็นสามีที่ดี ตื่นมาก็ต้องมอร์นิ่งคิสภรรเมียสินะ”

 

สามี ? เมีย ?

 

เดี๋ยวตบปากแตกเลยไอ้บ้านี่!

 

“ยะ หยุด!” คนพึ่งตื่นผงกหัวขึ้นมาจนฉันต้องรีบปิดปากเขาเอาไว้อย่างรู้ทัน “ไม่ต้องมาลามปาม”

 

ไม่ใช่ปากว่ามือถึงอย่างเดียว ยังปากว่าปากถึง ปากยื่นปากยาวอีกต่างหาก!

 

เอะอะจูบ เอะอะถอด เอะอะกอดกันตลอด!

 

“ฮิ”

 

“นะ นี่!” พิชญ์หัวเราะในลำคอแบบที่ชอบทำบ่อยๆ เท่านั้นไม่พอ ยังกดจูบหนักๆ บนฝ่ามือซ้ำๆ จนรู้สึกจั๊กจี้แปลกๆจั๊กจี้ไปถึงหัวใจยังไงก็ไม่รู้สิ แล้วพอเห็นว่าฉันทำเหมือนจะตีเขาให้ได้ หมอนี่ก็ยิ่งยิ้มจนตาหยี่ราวกับชอบใจเสียเต็มประดา

 

มาโซคิสรึไงถึงได้ทำหน้าฟินน่ะ!

 

“งั่มๆ =w=

 

“เฮ้ย! กัดมือฉันทำไมวะ” อยู่ดีๆ ก็มาแทะมือฉันเฉยเลยไง

 

“ก็คนมันหิว”

 

“แล้วทำไมต้องกัด” ฉันขึงตาใส่พิชญ์อย่างไม่ชอบใจ

 

“อยากกินเธอไง” ทว่าเขาก็ตอบกลับมาเสียงนุ่มชวนฝัน เหมือนกำลังหว่านล้อมกันไม่มีผิด

 

“บ้าไง!

 

“น่ากินทั้งตัว ไม่ว่าจะตรงนี้...” ปากเขาก็พูดไป ปลายนิ้วอุ่นจัดก็ลากไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของฉันสำทับคำพูดไปด้วย ตั้งแต่เอวเปลือยลากไปตามสีข้างเนิบนาบ ซ้ำยังกดข้อนิ้วแข็งไปตามผิวเนื้อทุกตารางนิ้วที่ลากผ่านเป็นจังหวะหนักหน่วงในที

 

จนฉันต้องเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง จ้องหน้าคนเบื้องล่างตัวเองเป็นเชิงปรามให้หยุด แต่ก็เท่านั้น...นอกจากจะไม่หยุดแล้วยังลากไล้ผ่านเนื้อผ้าบราเซียไปมา จงใจปลุกปั่นประสาทฉันให้ตีรวน ก่อนจะไล้ไปตามขอบบราฯ เชื่องช้ากระตุกหัวใจฉันให้เต้นแรงผิดจังหวะอย่างห้ามไม่อยู่

 

“ตรงนี้ ตรงนี้ก็ด้วย”

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มฉายแววระยับไม่น่าไว้ใจ ริมฝีปากบางเฉียบกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ทำเอาฉันขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจเมื่อรู้สึกว่าฝ่ามือของพิชญ์เริ่มอยู่ไม่สุกและซนเกินเหตุไปแล้ว เขาไล่วนเวียนปลายนิ้วอยู่แถวตะขอบราเซียพร้อมกับส่งยิ้มกริ่มมาให้

 

ก่อนจะ...

 

กริ๊ก!

 

“นะ นาย...!” พิชญ์สะกิดปลายนิ้วครั้งเดียวตะขอก็หลุดทันที ฉันสัมผัสได้กว่าหน้าอกตัวเองบดเบียดกับแผงอกได้ล้ำลึกมากกว่าเดิมแค่ไหน ไอ้บัดซบ!

 

“ไอ้นี่แกะกะชะมัดเลยนะครับ ^-^” ฉันเกลียดรอยยิ้มของเขาชะมัด ไม่ปฏิเสธหรอกว่าผู้ชายอารมณ์ดีผิดมนุษย์อย่างหมอนี่น่ะดูน่ารักมากเวลายิ้ม แต่ขอร้องได้ไหม...เลิกทำตัวโรคจิตกับฉันสักที เพราะรอยยิ้มอันทรงเสน่ห์ของเขาไม่ต่างไปจากยาพิษดีๆ นี่เอง

 

ปั่นป่วนให้ฉันรวนเร เซไปเซมาหาจุดศูนย์กลางไม่ได้ สุดท้ายก็อาจจะไปไหนไม่รอดเพราะความมึนเมานั่น

 

“เอามือ...นายออก” หน้าฉันร้อนผ่าวแทบมีไอร้อนลอยขึ้น กล้ามากเกินไปแล้วนะไอ้บ้านี่ “เอาออกเดี๋ยวนี้!

 

“...” ทำยังไงดี ฉันไม่กล้าสบสายตากรุ่มกริ่มของพิชญ์เลย ไม่รู้แล้วด้วยว่าต้องมองไปทางไหนด้วย อะไรๆ ก็ไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง “พิชญ์...นายกำลังมองอะไรของนายวะหา!” แล้วฉันก็ต้องกระชากน้ำเสียงขุ่นเคืองใส่คนหื่นกามอย่างโมโห

 

เพราะเขาเงียบ ฉันจึงลากสายตากลับมาจ้องใบหน้าคมคายของเขาอีกครั้ง ก่อนจะพบว่าคนหน้าด้านกำลังทำตัวหน้าไม่อาย อย่างเช่นกำลังหลุบตาต่ำมองหน้าอกฉันอย่างจาบจ้วงน่ะสิ

 

มันน่าควักลูกตาออกมากระทืบเล่นไหมเนี่ย!

 

“แตงโมเธอนี่พันธุ์ไหนวะครับ ใหญ่ดีจริงเบย แฮ่ J

 

ผลัวะ!

 

“อยากตายหรือไงไอ้โรคจิต!” ฉันตบหัวเขาอีกแล้ว เต็มแรงเลยด้วย ทั้งโกรธทั้งอาย แต่ดูหมอนี่สิ ยังทำหน้าระรื่นไม่รู้สึกรู้สาอะไรอยู่อีก ซ้ำร้ายยังไม่หยุดพูดจาอนาจารกับฉันสักวินาทีเดียว

 

“อยากกินแตงโม อยากจะงับ อยากจะกัด อยากจะดูดให้ขาดใจตายฉิบ พิชญ์จะไม่ทน!

 

บอกทีว่าฉันควรทำยังไงกับคนโรคจิตระดับสิบอย่างพิชญ์ดี ?!

 

ขืนยังเป็นแบบนี้ฉันรับมือผู้ชายหน้าด้านอย่างเขาไม่ไหวเป็นแน่

 

“อยากโดนตบอีกรึไง”

 

“ตบด้วยปากนะครับ ขยี้ด้วยหัวใจมาเลยแรงๆ”

 

“ประสาท!

 

“อยากเป็นทาสรักเธอจะแย่ อูย...พิชญ์คงฟินยันโลกหน้า”

 

“นายนี่มัน!” คำพูดของฉันสะอึกกลับลงคอทันที เมื่อเจ้าของนัยน์ตาเจ้าเล่ห์ผงะหัวขึ้นมากดเรียวปากบนริมฝีปากฉันหนักหน่วงและผละออกไป ราวกับเขารำคาญเสียงของฉันเต็มที

 

บ้าชะมัด! หน้าฉันร้อนไปหมดเลย

 

เส้นเลือดฝอยก็เต้นตุบตับเหมือนจะปริแตกได้ทุกเมื่อยังไงยังงั้น ฝ่ามือข้างหนึ่งของเขารั้งแผ่นหลังฉันให้หน้าอกแนบชิดแผงอกแกร่งอบอุ่น ส่วนอีกข้างก็ยกขึ้นมาใช้ปลายนิ้วโป้งคลึงริมฝีปากล่าง ทำอย่างกับว่าร่างกายนี่เป็นของเขา ช่วงชิงลิทธิของฉันทีละนิดอย่างแนบเนียน

 

“จากนี้ไปผมจะไม่ใช้กำลังบังคับหรอกนะ”

 

“ก็ลอง...”

 

“ไม่เอาครับคนดี ฟังผมให้จบก่อน อย่าขัด...คนน่ารักไม่ชอบ เข้าไจ๋ ?” ไอ้ผู้ชายกวนตีน! แล้วฉันก็ได้แต่จิ๊ปากไม่พอใจพร้อมกับขึงตาใส่พิชญ์ ปลายนิ้วข้างนั้นก็ยังคลึงริมฝีปากกันไม่เลิกพาลปั่นป่วนความรู้สึกแปลกๆ ในใจ

 

“ผมตัดสินใจแล้ว ผมว่า...” เขาหยุดคำพูดอึดใจหนึ่งพลางส่งสายตาเหลือร้ายมาให้ ก่อนจะพูดต่อด้วยประโยคที่ทำให้หัวใจฉันเต้นโครมครามยกใหญ่ “ผมว่าผมจะจีบเธอว่ะ”

 

“...!

 

“อยากลองเป็นผู้ชายธรรมดากับเขาดูบ้าง”

 

“...” อะ อะไรของเขาอีก จะมาไม้ไหนกับฉันกันแน่ จู่ๆ มาทำเสียงจริงจังแล้วมองกันแบบนี้ได้ยังไง ไม่รู้เหรอว่านัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของตัวเองมันสั่นคลอนหัวใจฉันยังไงบ้าง จะร้ายกาจกับฉันเกินไปแล้วพิชญ์น่ะ

 

“ก็นะ...เสน่ห์มันเยอะเลยต้องเอาออกมาใช้ กำราบคนสวยแสนพยศของผมให้สิ้นฤทธิ์”

 

“...”

 

“เอาชนิดที่ว่าเธอจะ ไปไหนไม่รอดจนต้องร้องขอกันเลยเป็นไง ฮิ J

 

 

 

 

 

[Pitch Talk]

 

ว่ากันว่า...

 

เวลาคนเรากำลังมีความสุขมองอะไรก็เป็นสีชมพู หันไปทางไหนก็มีแต่รอยยิ้มเต็มไปหมด

 

โอเค ผมไม่เถียงหรอกว่ามันคือเรื่องจริง อย่างเช่นที่ผมกำลังเป็นอยู่ตอนนี้ไง มีความสุขและกำลังสนุกมากเลยว่ะ ปกติก็เป็นคนยิ้มง่าย อารมณ์ดีเป็นทุน ทำให้ตอนนี้ผมเอาแต่นั่งยิ้มอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้ามากกว่าเดิม

 

ผมไม่แคร์หรอกว่าใครจะมองยังไง

 

คนมันหล่อ น่ารัก มุ้งมิ้งยิ่งกว่าอะไร ผมมั่นใจในจุดๆ นี้ แล้วจะสนใจคนอื่นทำไมกันจริงไหม ฮิ

 

ส่วนเรื่องที่กำลังทำให้ผมมีความสุขแทบสำลักตอนนี้ก็ จะว่ายังไงดีวะ...

 

เมื่อเช้าตอนตื่นขึ้นมาเจอดวงหน้าสวยของนัชชา ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้น หัวใจผมกระตุกวูบไหวจนต้องกลั้นหายใจไปเลย เธออาจจะไม่ใช่คนแรกที่ทำให้ผมใจเต้นแรง แต่แบบ...มันแปลกใหม่ไง ผมรับรู้ได้ มันไม่เหมือนเมื่อก่อน ไม่เหมือนคนอื่นที่เคยผ่านมา

 

สารภาพตามจริง นี่เป็นครั้งแรกที่ผมใจเต้นลิงโลดอย่างหนักหน่วง ไม่รู้ว่าทำไม แต่รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกที่เห็นเธออยู่กับผมในเช้าวันใหม่ ตื่นเต้นมากด้วยเวลามองดวงหน้าสวยใกล้จนแทบหลอมละลายลมหายใจเข้าด้วยกัน

 

ยอมรับอย่างหน้าไม่อายเลยก็ได้ว่าผมประหม่า สับสน งุ่นง่าน ระบบต่างๆ ในร่างกายเกือบพังไม่เป็นท่า ไม่ได้รู้สึกอย่างนี้มานานเท่าไหร่ผมเองก็จำไม่ได้หรอก ทว่า...พอเจอนัชชาก็เหมือนกำลังตกอยู่ในห้วงห่าเหวอะไรสักอย่างที่มีแต่สีชมพู

 

เธอทำให้ผมหลงรักสีหวานแววแรดๆ นั่นเข้าเต็มเปาเลยว่ะ

 

ฉิบ! พูดแล้วก็เขิน อยากจิกหมอนจุงเบย >.<

 

ไอ้ผมเนี่ยก็เป็นผู้ชายขี้อายเสียด้วยสิ เลยต้องทำเป็นแกล้งคนตัวเล็กบนตัวให้เขินอายแทนเพื่อกลบเกลื่อน ไม่ให้เธอจับพิรุธได้ว่าผมกำลังโคตรประหม่าและทำตัวไม่ถูก เพราะเธอคนเดียวแท้ๆ ทำผมเสียศูนย์ไปหมด

 

แน่นอนว่าได้ผลเกินคาด! นัชชาน่ะอายจนหาเรื่องทำร้ายร่างกายผม ตบหัวเต็มแรงเลยด้วย

 

เจ็บฉิบหายไม่อยากจะเอ่ย L

 

อันที่จริงผมไม่ยอมให้ใครมาเล่นหัวหรอกนะเว้ยครับ ก็คงไม่มีใครชอบหรอกจริงไหม ?

 

แต่แบบ...มียัยคนสวยนี่คนเดียวเลยไงที่ตบหัวผมแล้วให้ความรู้สึก ฟินนาเร่โคตรพ่อโคตรแม่ กูก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงประสาทกลับเหมือนพวกซาดิสม์มาโซคิสไป พอเธอตบหัวแล้วทำสีหน้าเหมือนอยากตีผมให้ตาย แม่งแบบ...แค่นั้นหัวใจไหวระริก กระตุ้นความรู้สึกให้ผมอยากได้เธอจน ตัวสั่น

 

ร่างกายสั่นระริกไปหมดเลยว่ะครับ

 

ชักอยากจะได้มาอยู่ใกล้ๆ มากกว่านี้แล้วสิ

 

ถ้าแบบนั้นผมจะขยำขยี้เอาคืนความเจ็บแสบให้สาสมใจเลยคอยดู ฮิๆ

 

อยากรู้ไหมว่าเมื่อเช้าผมปล่อยเธอไปได้ยังไง ?

 

ก็ไม่มีอะไรมากหรอก อย่างที่รู้ว่านัชชาพูดจาหว่านล้อม คนดีๆอย่างผมซะอยู่หมัด เล่นเอาหมดอารมณ์ข่มขืนเลยนะเว้ย พูดมาซะเหมือนผมเป็นพวกข่มขืนแล้วยืนยิ้มอะไรแบบนี้ไปได้ ถึงจะเป็นเพลย์บอยก็ไม่ได้แบดบอยเลวระยำขนาดต้องใช้กำลังบังคับขืนใจผู้หญิงขนาดนั้น เรื่องผู้หญิงไม่ได้อดอยากปากแห้ง กลับกันยังกินตับจน ปากเป็นมันด้วยซ้ำไป

 

เราตกลงกันน่ะ...

 

ผมจะจีบเธอ จะลองทำอย่างนั้นดู ไม่ใช้กำลังทำเรื่องพรรค์นั้นโดยที่เธอไม่เต็มใจ จนกว่าเธอจะร้องขอเอง จริงๆ นะ เราตกลงกันไว้ ไม่อยากเชื่อล่ะสิว่า เสือโหยอย่างผมจะลงทุนทำอะไรงี่เง่าแบบนั้น นี่ก็ยังแปลกใจตัวเองอยู่นะเว้ย ทั้งที่ไม่ต้องไปแคร์ความรู้สึกยัยนี่ก็ได้ ฟันแล้วทิ้งก็จบไป

 

ในความคิดน่ะทำได้ แต่ความเป็นจริงผมโหดร้ายกับนัชชาขนาดนั้นไม่ลงจริงๆ คนดีก็งี้แหละ...นอกจากจะน่ารัก มุ้งมิ้ง แล้วยังขี้ใจอ่อน(กับคนสวยๆ)อีกด้วย ผมจะโคตรมั่นใจเลยว่ายังไงซะ เธอคงไม่มีทางขออะไรแบบนั้นอยู่แล้ว

 

แต่เอาเถอะ! เรื่องนั้นเอาไว้กลุ้มกันทีหลัง

 

ประเด็นสำคัญที่เราต้องทำข้อตกลงกัน เพราะนัชชาไม่ยอมให้ผมเข้าใกล้เลยไง ถ้าไม่ใช้วิธีนี้ผมคงได้กินแห้วไปตลอดแน่ และผมไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น เรื่องอะไรจะละทิ้งความพยายามและ เป้าหมายอีกอย่างเรี่ยวแรงเธอถึงจะไม่ได้มากไปกว่าผม แต่ก็ฤทธิ์เยอะกว่าผู้หญิงทั่วไปไม่ใช่น้อยๆ พยศจนผมอยากตีก้นให้ลายแทบขาดใจ จะมีก็แอบฉวยโอกาสแทะเล็มเธอเพื่อจุดไฟอันเร้าร้อนในตัวก็เท่านั้นแหละ

 

ผมเลยปล่อยเธอกลับไปใช้ชีวิตของเธอตามปกติก่อน ยังไงซะ...ผมก็จะตามติดคอยรังควานหล่อนจนกว่าจะสมใจอยาก ถ้าผมไม่เบื่อเกม แมวกับหนูตัวน้อยนี่เสียก่อนน่ะนะ

 

สงสัยคงต้องงัด กลเม็ดเด็ด ร้อยเล่ห์มารยามาทลายกำแพงที่ปิดกั้นความรู้สึกของนัชชาให้ได้

 

โอ้ย! แค่คิดจะจีบก็มีไฟจนร้อนไปถึงไข่แล้วครับ J

 

“ไอ้เฮีย! น้องมีเรื่องจะถาม มันคาใจ มันสงสัย มันแปลกมากๆ!

 

“ฮิๆ” ผมหัวเราะคิกคักกับความคิดตัวเองคนเดียว ไม่ได้สนใจเลยว่าตอนนี้ภายในคลับจะเป็นยังไงบ้าง แม้แต่คู่สนทนาของตัวเองผมยังไม่เห็นมันอยู่ในสายตาเลยไง

 

คนน่ารักกำลังมีความสุข สนุกจนหยุดความคิดไม่อยู่แล้วเว้ย

 

“ไอ้เฮียครับ ต้องให้กูเอาส้นตีนสะกิดหนังหน้าของมึงก่อนไหมครับ ?” ใครบางคนกระชากเสียงใส่อย่างหงุดหงิดเสียเต็มประดา ช่วยไม่ได้ที่มันทำให้ผมต้องหันมาสนใจคู่สนทนาอายุน้อยกว่าอย่างจำใจ

 

ร่างสูงโปร่งร่วมร้อยแปดสิบแปดเซนติเมตรที่หยัดตัวขึ้นเต็มความสูง พร้อมจะหาเรื่องผมได้ทุกเมื่อหากยังเพิกเฉยคำพูดของมันอีกสักวินาที อายุแค่ยี่สิบแท้ๆ แต่ไม่รู้ไอ้เวรนี่จะสูงไปถึงไหน พ่อแม่ให้กินอะไรเป็นอาหาร กินอะไรพิสดารเข้าไปหรือเปล่าถึงสูงเป็นเปรตขนาดนี้ ตัวก็ใหญ่กว่าผม แล้วทำไมต้องให้มันเกิดมาเป็นญาติผมด้วยก็ไม่รู้

 

หล่อเข้มเกินหน้าเกินตากู มันขัดใจนะครับนะ! L

 

เอาเถอะ! ยังไงผมก็หล่อน่ารัก น่าขย้ำขยี้กว่าไอ้เวรนี่เป็นไหนๆ!

 

“รุนแรงจุงเบย กล้าทำร้ายเฮียผู้น่ารักคนนี้ได้ลง อำมหิตเกินคนไปแล้วนะ” ผมเบ้ปากอย่างนึกหมั่นไส้ ก่อนจะเอี้ยวตัวหลบกำปั้นของญาติคนสนิทในที เล่นแรงกับพิชญ์ได้ไง เค้าบอบบางนะไม่รู้เหรอ “ไอ้ ธันวาไอ้ผู้ชายใจร้าย ไม่หล่อแล้วยังโหดเหี้ยมอีกนะ”

 

“ฉิบ! เลิกปัญญาอ่อนได้ยังวะ” คิ้วเข้มหนาพาดเฉียงกระตุกเป็นระยะ บอกให้รู้ว่าญาติผู้น้องของผมเป็นพวก ความอดทนต่ำเอาเรื่อง ใช่...นิสัยใจร้อน ปากหมา ซ่าไม่เข้าเรื่องต้องมันเลยล่ะ “กูมีเรื่องสงสัยจะถาม”

 

“ก็ถามสิครับ ทำนักเลงอยู่ได้ คนน่ารักขวัญอ่อนไม่รู้ไง”

 

“แรดขนาดนี้ ทำไมเมียเฮียไม่ทิ้งไปสักทีวะ”

 

“เมีย ?” ไม่ยักจำได้ว่ากูมีพันธะตั้งแต่เมื่อไหร่แฮะ

 

“ก็ผู้หญิงที่เอากับเฮียบนโซฟาในห้องไง เมื่อเช้าเห็นนะเว้ยอย่ามาปิดบัง” ไอ้ธันวาพูดต่อเมื่อเห็นว่าผมทำหน้าสงสัย ไม่พอ ยังทำหน้าเหมือนกำลังตัดพ้อใส่ผมอีกแหนะ เป็นไอ้เวรนี่จริงสินะที่เข้าไปเอะอะโวยวายเมื่อเช้า ทั้งที่คนกำลังหลับสบายฝันหวานว่านัชชายอมทุกอย่างแท้ๆ “สภาพนั้นดูก็รู้ว่ารับ ศึกหนักมาแค่ไหน”

 

แถมคิดว่านัชชาเป็นเมียผมด้วยว่ะ

 

กรี๊ด! ถูกใจพิชญ์ รู้สึกฟินแปลกๆ ฮิ

 

“กูโวยวายตั้งนานก็ไม่สนใจ ไม่รู้เหรอว่าน้องกำลังเฮิร์ท” มันว่าพลางเหลือบมองผมด้วยหางตา นี่เหรอคนกำลังเฮิร์ท ท่าทางมึงยังเก๋าใส่กูไม่เลิกเลยเนี่ย เก่งจริงกับคนอ่อนแออย่างกูน่ะ ฮึ! “เรื่องนั้นไว้ก่อน ตอนนี้น้องอย่างรู้เรื่องเมียมึงครับ”

 

ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมไอ้ธันวาเป็นเดี๋ยวแทนตัวเองว่าน้อง หรือจะปีนเกลียวกันด้วยการจิกหัวเรียกเหมือนเพื่อน

 

เราสองคนโตมาด้วยกันไง ผมอายุมากกว่ามันสามปี ผมน่ะยี่สิบสามแล้ว ส่วนไอ้นี่พึ่งจะยี่สิบไปหยกๆ แต่เราก็อยู่ด้วยกันเหมือนเพื่อนมากกว่าญาติหรือถือศักดิ์พี่น้องอะไรนั่น ผมว่ามันโอเคว่ะ ดูจริงใจ ไม่ต้องมาตอแหล ใส่หน้ากากเข้าหากันด้วยถ้อยคำดีๆ แต่ทีจริงแอบ แทงข้างหลัง

 

ถ้าผมโอเค ไอ้ธันวาโอเค ทุกอย่างระหว่างเราก็โอเคนะครับ ฮิ J

 

“อ๋อ อีคนสวยนั่นน่ะเหรอ อยากรู้จริงอะ เขินนะครับแหม่” ผมบอกเสียงสดใสตามสไตล์ ก่อนจะยกแก้วน้ำส้มในมือขึ้นมากระดก อากาศร้อน บรรยากาศในคลับก็เมามันแบบนี้ ได้ดื่มน้ำส้มคั้นสดเย็นๆ ทำให้รู้สึกดีชะมัด

 

ทว่าคนส่วนมากชอบมองว่าผมกระแดะ ว่าผมแรดเหมือนตุ๊ด เหมือนพวกรักร่วมเพศ คำนี้โคตรเป็นคำต้องห้ามสำหรับผมเลยนะ จะว่าผมแรด น่ารัก มุ้งมิ้งอะไรก็ได้...

 

แต่อย่ามาว่ากูตุ๊ดเด็ดขาด!

 

แม่งโคตรไม่ชอบเลยไง ได้ยินแล้วมันอยากจะ งัดหน้าไอ้คนที่พูดด้วยส้นตีนตลอด

 

แล้วก็นะ...การที่ผมดื่มน้ำส้มในคลับมันกระแดะตรงไหน คือบางทีกูก็อยากรักษาสุขภาพเหมือนกันไง โธ่!

 

“อย่าลีลาได้ปะ”

 

“ใจร้อนทำไม เอ๊ะ หรือว่า...” ผมหยุดคำพูด กระแทกแก้วน้ำส้มที่เหลือจนพร่องออกมาเล็กน้อย พลางหรี่ตามองไอ้เด็กแก่แดดตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ “คิดจะแย่งเมียเฮียใช่ไหมไอ้ธันวา!

 

ต้องเป็นอย่างนั้นแน่!

 

ไอ้เวรนี่ต้องอยากได้นัชชาเหมือนผมชัวร์เลย ไม่งั้นจะมาทำสอดรู้สอดเห็นทำไม จริงไหม...

 

“ห๊ะ ?” ธันวาตีหน้าซื่อตาใสจ้องผมกลับเหมือนกำลังมึนงง อย่าคิดว่าผมจะเชื่อไอ้ญาติผู้น้องคนนี้นะว่ามันใสซื่อจริงๆ

 

ก่อนหน้านี้ไอ้เวรนี่ก็คั่วอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งที่ผม เก็บได้หน้าคลับเมื่อหลายเดือนก่อนตอนช่วยศัตรูไอ้ เฮเดน เพื่อนสนิทเอาไว้ ผู้หญิงคนที่สั่งให้ลูกน้องเล่นงานผู้ชายหน้าโง่คนนั้นปางตาย คนที่สวยมาก นมใหญ่สลัด แล้วก็จัดว่าใจถึงพอตัว

 

หลังจากผม หลอกกินตับเธอครั้งนั้นก็ทำให้รู้เลยว่า นรกบนดินเป็นยังไง

 

รู้สึกว่าจะชื่อ บีน่า ถ้าจำไม่ผิด ยัยนี่แม่งโคตรของโคตรฝันร้ายสำหรับผมเลยว่ะ บีน่าแค้นที่ผมทำกับเธออย่างมาก พอกินตับขยำขยี้กันเสร็จ จากนั้นผมก็เฉดหัวเธอทิ้งเหมือนผู้หญิงคนอื่นตามประสาคนขี้เบื่อ แต่ยัยนั่นแม่งไม่จบไง หาทางเล่นงานผมตลอด

 

โชคดีที่คนอย่างพิชญ์ มีกึ๋นพอจะรับมือกับยัยแม่มดบนดินคนนั้นไหว

 

แต่ไอ้ธันวานี่สิ ไม่รู้ว่าไปคั่วอีท่าไหน...ตอนนี้ถึงได้เอามาเป็นเมียซะอย่างนั้น

 

ก็นะ! ของแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้หรอกว่ะ ต่อให้เป็นของมือสอง สาม สี่ หรือมากกว่านั้น ถ้าคนมันจะรักจะชอบ ก็เอามาเป็นของตัวเองได้หมดนั่นแหละ ยิ่งคนนิสัยไม่แคร์ใคร ไม่สนใจโลกอย่างไอ้ธันวาด้วย มันไม่ใช่ประเภทยึดติดกับ ความบริสุทธิ์ ขนาดนั้น

 

ก็เลย วินวินทั้งมันแล้วก็ผม

 

ถือว่ามีคนช่วยแบ่งเบาภาระออกไปในระดับหนึ่ง ไอ้ธันวาเป็นเหมือนไม้กันหมาชั้นเยี่ยมสำหรับผมเชียว กับเรื่องของบีน่าเนี่ยต้องให้น้องคนนี้มาจัดการ เคี้ยวโคแก่เนี่ยงานถนัดมันเลยล่ะ!

 

“มาเลย! อยากจะไฝว้กับเฮียก็เข้ามา คนนี้เฮียจีบก่อนอย่ามาแหยมนะเว้ย” ผมดึงสติกลับมาปัจจุบันอีกครั้ง ใครจะไปยอมให้มันมาแย่งเหยื่อที่ผมลงทุนวิ่งตามตั้งนานสองนานกัน บอกเลยว่างานนี้ไม่มีคำว่าญาติพี่น้อง ให้ตายยังไงก็ไม่ยอมเด็ดขาด

 

พิชญ์จะสู้หลังชนฝา!

 

“ไอ้เฮีย มึงนี่สมควรไปเช็คสมองบ้างนะ”

 

“อย่ามาเปลี่ยนประเด็นนะครับ”

 

“ไอ้ฉิบหาย! ง้องแง้งแบบนี้อะเหรอจะไปจีบเขา ถุย!” ไอ้ธันวาสบถด่าผมด้วยคำหยาบคายที่ไม่อาจบรรยายได้ เวร! นี่กูเฮียมึงนะครับ ทำไมมาด่าเอาๆ เหมือนกูเป็นผัวน้อยเมียมึงเลย “ที่ถามก็เพราะสงสัย ร้อยวันพันปีเคยมีใครเข้าไปเหยียบห้องเฮียได้บ้างวะผู้หญิงเนี่ย”

 

“เอ๋ ?” ผมพองแก้มเอียงคอมองธันวาตาแป๋ว ก่อนจะถูกมันชักสีหน้าเหมือนอยากจะซัดหน้าใส่ซะงั้น

 

“เดี๋ยวกูต่อยให้หายน่ารักเลยนี่!

 

“อ้าว! ก็เขาไม่รู้นี่นา ตัวเองอ่า... T^T” นึกว่าจะมาแย่ง ของเล่นของเฮีย ผิดเหรอที่เกิดอาการ หวงของขึ้นมานิดหน่อย ความจริงพิชญ์ไม่ใช่คนโหดร้ายท้าตีท้าต่อยกับใครเลยนะ

 

วันๆ แค่ทำตัวน่ารักก็ยุ่งมากพอแล้ว ไม่มีเวลาไปตีกับใครหรอกครับ!

 

“คุยกับเฮียนี่แม่ง เสียทั้งเวลา เสียทั้งอารมณ์ ไร้สาระจริงๆ”

 

ผมขมวดคิ้วมองร่างสูงโปร่งตรงหน้าที่กำลังส่ายหัวเดินออกจากโต๊ะวีไอพีไปอย่างไม่เข้าใจ อะไรของมันวะ อยู่ดีๆ ก็ทำอารมณ์เสียใส่ผม นิสัยไม่ดีเลยนะครับว่าไหม โกรธง่าย หงุดหงิดบ่อยแบบนี้หน้าเหี่ยวกันพอดี

 

ไอ้ผู้ชายใช้คอลลาเจนเปลือง!

 

“พิชญ์คะ” พอนั่งอยู่ที่โต๊ะวีไอพีชั้นสองคนเดียวได้สักพักก็มีผู้หญิงหุ่นระทวยอารมณ์เดินเข้ามาหา ดูเหมือนเธอจะรอจังหวะเข้ามาหาผมตั้งนานแล้วกระมัง หล่อนไม่ได้สวยมาก แต่จัดว่าเป็นคนแต่งตัวเก่งและแต่งหน้าได้ดีคนหนึ่งเชียวล่ะ “ขอนั่งด้วยคนได้ไหม ?”

 

“...” ทว่าผมก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ไม่ได้มองหล่อนแล้วด้วยว่าจะสวยหรือไม่สวยยังไง

 

สายตาผมกำลังจับจ้องบอดี้สุดฮอตอันคุ้นเคยที่กำลังเดินเข้ามาในคลับมากกว่า

 

หนูน้อยของผม...

 

นัชชาอยู่ในชุดเดรสสีดำพอดีตัว เผยสัดส่วนอันยากจะบรรยาย เพียงแค่ก้าวเข้ามาไม่กี่ก้าวผู้ชายเกือบทั้งคลับก็หันไปมองเธอเป็นตาเดียวอย่างมาดหมาย เห็นแล้วรู้สึกหงุดหงิดอยากเลิกทำตัวน่ารักจริงๆ!

 

ลำพังมาคนเดียวก็เหลือทนแล้วไง นี่ยังพ่วงด้วยยัยแม่มดสุดเอ็กซ์เมียไอ้ทันว่ามาด้วยอีกคน แค่สองคนนี้เดินเข้ามาก็ ดับรัศมีสาวสวยในคลับได้เกือบทั้งหมด ให้ตาย! แท็กทีมกันมาทำไมให้ผู้ชายจ้องเอาๆ

 

แต่เดี๋ยวนะ! แล้วทำไมสองคนนี้ถึงมาด้วยกันได้วะ ?

 

บีน่าไม่ถูกกับ เบิร์นเพื่อนสนิทของนัชชานี่หว่า

 

ผมขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างนึกสงสัย ผมรู้ความเคลื่อนไหวของนัชชา รู้ว่าเธอมีเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวก็คือเบิร์น ผู้หญิงที่หักอกไอ้เฮเดนเพื่อนผมน่ะ ประเด็นเลยนะเว้ย! บีน่ามีคดีอยู่กับเบิร์น เพราะงั้นเป็นไปได้ยากที่สองคนนี้จะสนิทกัน

 

และในวินาทีที่ผมกำลังครุ่นคิดอยู่นั้นเอง!

 

ราวกับมีใครกดสวิทซ์หยุดเวลา เลนส์ตาผมสะท้อนอะไรบางอย่างชัดเจน...

 

ปัง!

 

ผมตบโต๊ะเต็มแรงจนรู้สึกเจ็บแสบฝ่ามือ แน่นอนความแรงของมันทำให้ผู้หญิงที่เสนอหน้ามาก่อนหน้านี้ถึงกับสะดุ้งตกใจไปด้วย ทว่าผมก็ยังไม่คิดจะใส่ใจ ริมฝีปากก็สบถถอยคำที่ไม่สามารถออกอากาศได้ไม่หยุด นัยน์ตายังคงสะท้อนภาพของผู้หญิงสุดสวยสองคนกลางคลับชัดเจน จับจ้องพวกเธอไม่วางตาเช่นเดียวกับคนทั้งคลับ

 

หึ! ดูเหมือนจะใจกล้ากันเหลือเกินนะ ลงทุนอ้อนวอนให้ผมเลิกทำตัวน่ารักขนาดนี้ก็จะจัดให้

 

“งานนี้ต้องมีคนเสียคอลลาเจนนะครับ!

 

 

 


 






[24/04/14]
ตะไมพระเอกเรื่องนี้มันแรดขนาดนี้เค้าก็ยังไม่เข้าใจ
นักอ่านของเค้าว่าไง พระเอกแรดขนาดนี้รับไหวไหม ? ฮ่าๆ
เกิดอะไรขึ้น แล้วใครจะต้องเสียคอลลาเจนเดี๋ยวรู้กันตอนหน้า

ปล. ขออภัยชาร์ปนี้สั้นหน่อยนะคะ
เม้นท์ + โหวต ให้พิชญ์หน่อยนะคะ จุ๊บๆ!



[22/04/14]

งานเกรียนต้องมา งานแรดอย่าให้ขาด งานไหนพิชญ์ก็ไม่พลาดจริงๆ

อีพิชญ์เป็นผู้ชายเจ้าชู้ แต่ไม่แบดบอย พระเอกเรื่องนี้ไม่เลว(มาก)ค่ะ นางเป็นคนดี ฮ่าๆ

แต่จะดีแตกรึเปล่าอันนั้นต้องดูกันต่อไป นักอ่านของนกว่าไง งานเม้นท์ต้องมานะอย่าลืม

เม้นท์ + โหวต เป็นกำลังใจด้วยน้า
ปล.เนื้อหาตอนนี้ค่อนข้างสั้นนะคะ



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,805 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #5803 Jkfor You (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 13:31
    เปลี่ยนนิสัยกันเถอะค่ะ--" พระเอกแรดกว่านางเอกอีก เพลียยยยย
    #5,803
    0
  2. #5488 ` Question7 . (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 17:54
    พระเอกแรดเกินนางเอกแล้วค่ะ..
    #5,488
    0
  3. #4516 LunarLN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 11:46
    แรดไปนะคะ คุณพระเอก555
    #4,516
    0
  4. #3307 T--dZ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 00:42
    บางทีก็งงระบบความคิดของนางนะ อิพิชญ์ = = 
    #3,307
    0
  5. #2806 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 01:22
    เจิมมมมมมมมมม
    #2,806
    0
  6. #2527 Kratai Khanistha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 15:13
    เจิมมมมมมมมมม
    #2,527
    0
  7. #1219 Devil (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 14:10
    โอ๊ยยยย ตอนนี้ทำไม่น่ารักอย่างงี้ ฟินนนนน ><
    หนุกมากกกกกก
    #1,219
    0
  8. #798 phan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2557 / 20:23
    พิชญ์เข้าโหมดดหดแล้ว
    #798
    0
  9. #676 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 00:27
    ได้ลุ้นค่ะ
    #676
    0
  10. #666 Little devil (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 22:11
    บางทีก็รูสึกว่าา พิชญ์นี่ก็น่ารักเนอะ><
    #666
    0
  11. #665 Little devil (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2557 / 21:55
    มีอะไรเกิดขึ้นหว่าา
    #665
    0
  12. #655 ByChu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2557 / 22:57
    หื่นกระแทหใจมากกกก
    #655
    0
  13. #627 bellbenyani (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 23:20
    โธ่ เฮียค่ะ
    #627
    0
  14. #491 pleum_Z (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 15:28
    >//<
    #491
    0
  15. #391 † FuNe ~ Real † (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 00:04
    เสียคอลลาเจนคืออะไรอ่ะ รีบมาต่อน้า
    #391
    0
  16. #390 candy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 23:39
    เกิดอะไรขึ้น!!!!! ค้างอ่ะ อัพเร็วๆนะค่ะ
    #390
    0
  17. #389 แอม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 15:10
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบมากๆอัพต่อไวไวน่ะค่ะ
    #389
    0
  18. #388 nok (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 08:35
    อิพิชญ์ เกรียนกว่านี้มีอีกมั้ยยย
    #388
    0
  19. #386 nayaaaaaaaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 14:36
    เฮีย โครตมุ้งมิ้งเลยอ่ะ =3=
    #386
    0
  20. #385 Airgards (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 13:25
    รอพิชไม่มีวันหยุด
    #385
    0
  21. #384 minmeen (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 00:40
    เกิดอะไรขึ้นอยากรู้อ่าาาา >0<
    #384
    0
  22. #383 NRMDWL (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2557 / 00:30
    อะไรอ่าาา สองสาวทำไรอะ มาต่อเร็วๆน้าาา รออ่านจ้าาา >//<
    #383
    0
  23. #382 ATOMMii'z V.i.P (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 22:45
    ค้าง คืออะไร สองนางนั้นทำอะไร อยากรู้!
    #382
    0
  24. #381 SAILYN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 22:06
    มาต่อไวๆน้า
    #381
    0
  25. #380 คุณน้าย คุณนาย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 19:34
    ค้างงงงง คืออะไร .? ต่อเร็วๆๆนะคะ
    #380
    0