「END」Look out! แหกกฎรัก เขย่าหัวใจ

ตอนที่ 10 : CHP.9 I can call him mine 2 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 ส.ค. 57




BEAST (비스트) - 'GOOD LUCK' by TaylorDemiGaga


Look out's shot!

I hate you love you up and down feels like an elevator
I’m worn, because of you hey I can’t uphold the immense pain
ฉันทั้งเกลียดทั้งรักนาย มันเพิ่มขึ้นและลดลงเหมือนลิฟต์
ฉันหมดแรงเพราะความเจ็บปวดที่นายมอบให้ จนประเมินค่าไม่ได้


CHAPTER 9

 

I can call...him mine 2

บอกแล้วไง ว่าเขาเป็นของฉัน!

 
 

 

 

 

 

[NUTCHA TALK]

 

การมีแฟนสักคนมันยุ่งยากแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ?

 

สำหรับหลายคนคงไม่ยุ่งยากหรอกจริงไหม หากสำหรับฉันกลับไม่เป็นเช่นนั้น ใช่ว่าไม่เคยมีแฟน โอเคว่าก็เคยมีมาบ้าง แต่ยังไม่มีใครทำให้ฉันปวดหัวได้เท่าผู้ชาย (พยายาม) น่ารักมุ้งมิ้งคนนี้มาก่อนเลย ประสาทจะแดกตายอยู่แล้ว!

 

อึดอัดริมฝีปากฉันพูด ร่างกายก็ดิ้นให้หลุดจากพันธนาการไปด้วย

 

อย่ากระแดะ ทีไอ้เด็กเวรพวกนั้นยังกอดเธอได้ แทบจะสิงร่างกันอยู่แล้วเถอะ!” พิชญ์น่ะสิ...เขากำลังทำตัวงี่เง่าน่ารำคาญมาก งอแงตั้งแต่ออกจากสตูฯถ่ายภาพแล้ว จนตอนนี้เราอยู่ที่สกายคลับก็ยังไม่เลิกวุ่นวายกับฉันสักวินาทีเดียว

 

แล้วที่แทบจะสิงร่างน่ะ...เป็นเขาต่างหากล่ะตอนนี้!

 

นั่นงาน แยกแยะหน่อยได้ไหมพูดถึงเรื่องงานถ่ายแบบก่อนหน้านี้ฉันยังงงอยู่เลย

 

ตลกนะ...เรารับงานเดียวกัน ฉันถูกน้องคนหนึ่งที่ชื่อเจ้าขาโทรมาทาบทามให้ไปเป็นนางแบบสำหรับการถ่ายทำโปรเจ็กต์จบการศึกษามอปลายให้เธอหน่อย ช่วงนี้ฉันก็ไม่ค่อยมีงานอื่นก็เลยรับถ่ายแบบของเธอไป พอไปถึงที่สตูฯสักพักพิชญ์ก็เข้ามา

 

ตอนแรกฉันตกใจนึกว่าพิชญ์ตามมารังควานอะไรอีก แต่เปล่า...เขาคือช่างภาพของการถ่ายทำครั้งนี้ต่างหาก ค่อนข้างน่าแปลกใจที่คนอย่างพิชญ์น่ะรับงานพวกนี้ด้วย เขาชอบถ่ายภาพสังเกตได้จากภาพถ่ายในห้องของเขานั่นแหละ

 

การถ่ายแบบครั้งนี้มีคอนเซ็ปเซ็กซี่มากๆ ฉันต้องถูกนายแบบสมัครเล่นอายุสิบหกสิบเจ็ดประกบตั้งสามคน พิชญ์ดูไม่พอใจมากกับการทำงานวันนี้ เอาแต่จิกกัดฉันทั้งทางสายตา วาจา และใจเลย!

 

ไม่อยากมโนเข้าข้างตัวเองนะเว้ย แต่ยังไงดี...เห็นๆ กันอยู่ว่าพิชญ์น่ะหึงจนหน้ามืดตามัว

 

พิชญ์กล้าประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเราเป็นแฟนกัน ราวกับเจ้าตัวหึงที่ฉันถูกนายแบบสมัครเล่นรุ่นน้องมารุมขายขนมจีบอย่างไรอย่างนั้น น่าอายใช่ไหมล่ะ...ฉันคิดว่างานครั้งนี้จะล่มไม่เป็นท่าด้วยซ้ำเพราะเขาดูไม่พอใจนายแบบรุ่นน้องพวกนั้นเอาการ

 

หากทว่าสุดท้ายพิชญ์ก็ยอมดำเนินการถ่ายแบบจนได้ เห็นว่าน้องเจ้าขาเจ้าของงานเป็นคนรู้จักน่ะ ท่าทางจะสนิทกันในระดับหนึ่ง ซึ่งมันทำให้ฉันค่อนข้างหงุดหงิดนิดหน่อย ทั้งที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังหงุดหงิดเรื่องอะไรด้วยซ้ำ เจ้าขาเป็นคนน่ารัก เธอเป็นเด็กผู้หญิงผมสั้นประบ่าดูใสซื่อเอามากๆ ขนาดฉันเป็นผู้หญิงยังรู้สึกเอ็นดูเธอเหมือนกัน

 

ถึงเวลาทำงานจริง...

 

เชื่อไหม...อยู่ในเวลางานพิชญ์จะดูจริงจังเป็นพิเศษ หมดคราบเพลย์บอยขี้เล่นอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งใบหน้า ท่าทาง ทุกอย่างของเขาเหมือนผู้ชายธรรมดามากกว่าลุคเจ้าชู้หื่นกาม ดูดีเสียจนหัวใจฉันเต้นผิดจังหวะไปหลายรอบ แม้แววตายังสะท้อนรอยไม่พอใจออกมา หากเขาก็สามารถยึดงานเป็นหลักจนกระทั่งออกมาสำเร็จ

 

พิชญ์ดูดีไม่หยอกเวลาอยู่หลังเลนส์กล้อง ยอมรับก็ได้...เขาดูดีมากๆ เวลาตั้งใจทำงาน ดูโตเป็นผู้ใหญ่และมีความรับผิดชอบสูงคนหนึ่ง ผู้ชายมุ้งมิ้งคนนั้นไม่ต่างอะไรกับพระเจ้าที่คอยสร้างสรรค์ความสวยงามผ่านเลนส์กล้องสักนิด

 

ไม่ใช่เพราะงานเหรอฉันถึงต้องใช้ความอดทนไม่กระทืบไอ้เด็กเวรพวกนั้นเขาว่าพลางกระชับอ้อมแขนกอดฉันแน่นขึ้นจนหายใจไม่ถนัด

 

อ๊ะ! ทำบ้าอะไรผิวกายบริเวณที่ถูกริมฝีปากคนเอาแต่ใจระนาบลงมาร้อนจัดเหมือนติดไฟได้ พิชญ์กดจูบที่ต้นคอฉันราวกับคาดโทษอย่างไรอย่างนั้น

 

อุตส่าห์อดกลั้นจนงานเสร็จ อย่างน้อยคืนนี้ไม่ฉันก็เธอต้องเสร็จกันไปข้าง!” เรานั่งอยู่ชั้นสองโซนวีไอพีของคลับ นอกจากบังคับให้ฉันมากับเขาหลังเสร็จงานไม่พอ ยังกักกั้นร่างฉันไว้บนตักแกร่งอย่างเอาแต่ใจ ครั้นพอจะดิ้นคนดื้อด้านก็ยิ่งใช้ท่อนแขนทั้งสองข้างรัดเอวฉันจนกระดูกแทบแหลก

 

พิชญ์น่ะน่าโมโหที่สุดเลย!

 

ผลัวะ!

 

โอ้ย!” เปล่านะ ไม่ใช่ฝีมือฉัน...

 

ก่อนที่ใครจะเสร็จใคร มึงช่วยไปทำงานตัวเองให้เสร็จก่อนไอ้พิชญ์

 

ไอ้เฮเดน! ไม่ใช่เมียอย่าเล่นหัว กูไม่ใช่ผัวมึง ไม่ฟินครับเจ้าของฝ่ามืออันรุนแรงเมื่อครู่ปรากฏตัวขึ้น นัยน์ตาสีควันบุหรี่แสนนิ่งสงบดุจคลื่นทะเลยามค่ำคืนจ้องมองเพื่อนสนิทตรงหน้านิ่ง ฉายแววหงุดหงิดเล็กน้อย ส่วนเจ้าของตักก็โวยวายยกใหญ่พอเห็นเพื่อนตัวเองโผล่มา

 

หน้าอย่างมึงเหรอจะเป็นผัวใครได้เฮเดนเอาสองมือล้วงประเป๋ากางเกง หลุบตามองพิชญ์ที่นั่งอยู่อย่างประเมิน ก่อนจะเสมองมาหาฉัน ยัยนี่ยังดูแมนกว่า หรืออาจจะเคยแมนมาก่อนด้วยมั้ง

 

“...” หมายความว่ายังไงวะ...

 

ข้องอะไรกับเมียกูมากไหม ต่อยกันได้ถ้าไม่เคลียร์!” พิชญ์กระแทกน้ำเสียงไม่พอใจ ลมหายใจหนักหน่วงเป่ารดต้นคอฉันนี่เอง ถึงปากเฮเดนจะไม่ค่อยเข้าหูเท่าไหร่ แต่ท่าทางไม่จริงจังอะไรฉันคิดว่าคงอยากแหย่พิชญ์เฉยๆ

 

หากคนคิดมากก็จริงจังเกินเหตุทำเหมือนจะมีเรื่องกับเฮเดนให้ได้เลยด้วย ไม่รู้ว่ากลายเป็นคนหงุดหงิดง่ายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไหนบอกว่าตัวเองน่ารัก มุ้งมิ้ง ไม่ชอบใช้กำลังไง!

 

งี่เง่าจนเฮเดนถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนหันมาพูดกับฉันว่า ถ้ามันไม่น่ารักอย่างที่ปากว่า...ทิ้งแม่งไปเลยนะผู้ชายคนนี้

 

“...” ฉันขมวดคิ้วเงยหน้ามองผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ

 

เพราะเวลาไอ้พิชญ์เลิกมุ้งมิ้ง เธอได้ร้องไห้จนตายแน่

 

ปากมากนะครับไอ้เฮเดนเจ้าของตักว่าพลางวางคางบนลาดไหล่ฉันแล้วเบียดแก้มแนบแก้มฉันอย่างดื้อดึง ริมฝีปากเขาอยู่ข้างหูฉันนี่เอง ลองทิ้งสิ เดี๋ยวรู้...ขนอ่อนตามร่างกายลุกชันอย่างไม่อาจหักห้ามได้ พิชญ์จงใจเป่ารดลมหายใจตรงใบหูฉันราวกับต้องการปั่นประสาทกัน

 

ฉันอึดอัดนะ!” ทนไม่ไหวต้องเบี่ยงตัวหลบลมหายใจที่คนเบื้องหลังจงใจปั่นป่วนไม่เลิก ทั้งที่เฮเดนก็ยืนอยู่ทำไมพิชญ์ถึงได้ไม่แคร์อะไรเลยวะ ต้องไปทำงานไม่ใช่ ?”

 

อือตอบรับวลีเดียว แล้วกดจูบลงบนต้นคอจนฉันนิ่วหน้าเพราะความปลาบแปลบ

 

นะ นี่! ฉันจะรอนาย โอเคยังให้ตาย! ฉันจะรอดอยากเงื้อมือพิชญ์ได้อีกนานแค่ไหนยังไม่รู้เลย ถ้าขืนยังขยันแทะเล็มฉันไปเรื่อยๆ สักวันฉันต้องเสร็จเขาแน่ๆ พิชญ์ทำให้ฉันเรียนรู้ว่าควรเลี่ยงนาทีอันตรายแบบไหน ยิ่งพยศก็ยิ่งถูกโต้ตอบกลับชนิดที่เกือบเสียท่าทุกครั้งไป

 

โอเค...ยอมรอเขาที่นี่ก็ได้เว้ย!

 

ไม่อยากไปเลยอะ อยากอยู่กับแฟนง่า

 

เลิกงี่เง่าแล้วทำงานเถอะพิชญ์

 

อย่าอ่อยผู้ชายคนอื่นด้วย

 

ฉันเคยทำ ?” ฉันถามเสียงเขียว ขณะพิชญ์ลุกขึ้นและยกร่างฉันวางบนโซฟาตัวเดิมแบบสบายๆ

 

อ่อยฉันทุกวัน ไม่ได้รู้ตัวเลยว่างั้น ?” พิชญ์ยืนเต็มความสูงตรงหน้าโดยมีเฮเดนยืนอยู่ข้างๆ เขาหลุบตามองฉันที่นั่ง เลิกคิ้วขึ้นอย่างกวนประสาท มุมปากยกยิ้มในแบบที่ชอบทำ ยิ้มเหมือนคนโรคจิตน่ะ

 

ใครอ่อยนาย!

 

เธอไง อย่ามาแอ๊บนะ! อดทนได้ขนาดนี้เจ๋งมากแล้วด้วย อีกหน่อยทนไม่ไหวเธอต้องลุกไม่ขึ้นแน่ ฮิๆ J

 

ไสหัวไปเลยไป!” สิ้นประโยคฉันก็ออกปากไล่อย่างหมดความอดทน เวลาอารมณ์ดีพิชญ์จะชอบพูดจาไร้สาระและหยาบคาย หมอนี่น่ะไม่ได้น่ารักอย่างที่ปากพร่ำบอกสักนิดเดียว ใครเห็นด้วยกับฉันบ้าง!

 

ไสหัวใจผมไปให้คุณดีกว่าเสี่ยว...โอ้ย ทำไมเสี่ยวแบบนี้

 

แหวะ!” หากเป็นเฮเดนที่ทนฟังไม่ได้ เขาเหลือบสายตาคมมองเพื่อนข้างกายเหมือนตัวอะไรสักอย่างที่น่ารำคาญ

 

ท้องแทนเมียกู ?” เจ้าของประโยคสุดเลี่ยนก็ยังไม่ลดดีกรีการกวนตีนลงสักองศาเดียว

 

จบได้ยังไอ้พิชญ์

 

ให้จบกับมึงน่ะได้ แต่ให้จบกับนัชชาคงอีกชาติว่ะจบกันวันนี้เลยได้ไหม ชักจะเยอะเกินไปแล้วนะ!

 

ถ้ามึงไม่จบ กูเลิกคบเท่านั้นแหละ! เฮเดนถึงกับหมอความอดทนลงเลย เขาทำหน้าเหมือนอยากจะต่อยพิชญ์เต็มแก่ นัยน์ตาก็ดุดันขึ้น นั่นสิ บางทีเขาควรจะเลือกคบเพื่อนบ้างนะ และประโยคต่อมาของพิชญ์คงทำให้เฮเดนอยากเลิกคบไปเลยจริงๆ เป็นแน่

 

ตัวเอง! พูดจาร้ายกาจจัง ไม่เอาครับไม่พูด พิชญ์หัวใจสลายแล้ว T^T” ไม่พูดเปล่า เขายังกอดแขนเฮเดนเหมือนพวกรักร่วมเพศ ใช้หัวถูแขนท่าทางออดอ้อนต่อหน้าฉัน ไม่ได้หงุดหงิด ไม่ได้หึงอะไรเลยด้วย

 

พิชญ์...ครางเรียกชื่อคนตัวสูงเสียงเบา

 

จ๋าแฟน

 

ถ้านายไม่รีบไปทำงาน ฉันจะอ่อยคนอื่นให้ดู!” แต่ทนดูต่อไปไม่ได้ต่างหาก! นี่เหรอผู้ชายที่เป็นแฟนฉัน ทำไมมันถึงได้กระแดะ ตอแหล สะดีดสะดิ้งแบบนี้ล่ะ ให้ตายสิ! แรดไม่มีใครเกินชะมัด!

 

เออ! มึงนี่ลีลานะไอ้เฮเดน คิดว่าหล่อน้อยกว่ากูจะท่ามากได้เหรอ ไปสิครับ ไปทำงานว่าที่เมียกูรอกลับบ้านอยู่! L

 

พิชญ์ทำหน้างอหันไปต่อว่าเฮเดนแล้วลากเพื่อนตัวเองออกไปจากโต๊ะ ไม่ลืมหันมาพูดแบบไม่มีเสียงว่า อย่าไปไหน กับฉันอีก พอเป็นแบบนั้นริมฝีปากฉันก็ยกยิ้มไม่รู้ตัว รู้สึกใบหน้าร้อนผะผ่าว ตรงทีริมฝีปากเขาประทับลงมายังมีไอร้อนฝังแน่นอยู่เลย

 

จะว่าไป...พิชญ์ก็ดูน่ารักดีเหมือนกัน ถึงจะไร้สาระเยอะไปหน่อยก็เถอะ

 

ฉันนั่งดื่มเครื่องดื่มที่พิชญ์สั่งมาให้พลางมองดูผู้คนที่ฟลอร์ด้านล่างอย่างเบื่อหน่าย เกือบชั่วโมงเข้าไปแล้วพิชญ์ก็ยังไม่มาสักที ระหว่างรอมีผู้ชายหลายคนทำท่าเหมือนจะเข้ามาหาฉันแต่ก็ถูกธันวาขวางเอาไว้ ลืมบอกไป...หลังจากพิชญ์ไปได้สักห้านาทีธันวาก็มาเดินป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆ โต๊ะของฉัน ทำเหมือนพิชญ์ให้มาเฝ้ายังไงยังงั้น

 

กระทั่งธันวาเดินลงไปชั้นล่าง...

 

หนีมามีความสุขพอรึยังครับผู้ชายที่ฉันไม่อยากเจอที่สุดจึงเดินเข้ามาที่โต๊ะ เขาสวมเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวและสวมเสื้อเชิ้ตสีดำทับอีกชั้น กับกางเกงยีนส์สีเข้ม กรอบตาเรียวรีจ้องมองมาที่ฉัน นัยน์ตาฉายรอยขุ่นเคืองจนเห็นได้ชัด

 

ไม้เอก...ริมฝีปากครางชื่อเจ้าของร่างสูงโปร่งตรงหน้าแผ่วเบา

 

ทิ้งผมไว้ข้างหลังตลอดเลยนะขายาวสาวเท้าเข้ามาจนกระทั่งหยุดยืนตรงหน้า ใช้นัยน์ตาเร้นร้ายหลุบมองฉันนิ่ง ก้อนเนื้อในอกเต้นหน่วงอย่างบอกไม่ถูก ทรงผมของเขาสั้นขึ้นนิดหน่อยผลักให้ลุคของเด็กคนนี้ดูหล่อเหลาร้ายกาจอีกเป็นกอง

 

ท่าทางของไม้เอกเหมือนกับใครคนหนึ่งมาก ยิ่งทำแบบนี้ขอบตาก็ร้อนผ่าวขึ้นอย่างไม่อาจหักห้ามได้ ไม่ต้องทำอะไรไม้เอกก็เหมือนใครคนนั้นมากพอแล้ว ทำไมยังต้องทำสายตาแบบนั้นมองกันอีก!

 

ความรู้สึกเก่าๆ ค่อยเริ่มตีรวนขึ้น หัวใจก็เจ็บปวดลงทีละนิด ทีละนิด...

 

“...” จนต้องกัดริมฝีปาก กลั้นหายใจสบสายตากับเขาอย่างตรงไปตรงมา ทั้งที่มันทำให้ฉันอยากจะร้องไห้จนแทบบ้า

 

เกลียดนัยน์ตาของเด็กคนนี้ เกลียดแววตาแบบนี้ ฉันเกลียดความรู้สึกของตัวเองที่สุด

 

ผมเด็กสำหรับพี่สาวมากเลยใช่ไหมไม้เอกถามโดยที่เรายังสบตากันอยู่

 

ใช่ฉันตอบสั้นๆ หวังว่าเราจะจบการสนทนาไปซะ

 

ไม้เอกอายุห่างกับฉันสามปี เขาอาจไม่ได้ดูเด็กมากเหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้โตเป็นหนุ่มตัวสูงกว่าฉันเป็นไหนๆ อะไรๆ ก็ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนิดหน่อย หากทว่าสำหรับฉัน...เขาก็ยังเป็นเหมือนน้องชายคนหนึ่งเท่านั้นเอง

 

ทว่าสำหรับไม้เอกคงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นกระมัง

 

ถ้าอย่างนั้นมาดูตอนผมโตหน่อยเป็นไง

 

จะทำอะไร ปล่อยคนตัวสูงกระชากต้นแขนทั้งสองข้างฉุดให้ลุกขึ้นด้วยความรุนแรง ฉันสะบัดตัวตามสัญชาตญาณ หากยังไม่สามารถหลุดออกไปจากอุ้งมือหยาบของเขาได้ ฝ่ามือหนาบีบแน่นราวกับอยากให้กระดูกแหลกคามืออย่างไรอย่างนั้น

 

ผมชอบพี่ พี่ก็รู้พูดเรื่องที่ฉันรู้ดีออกมา ใช่ ฉันรู้ว่าไม้เอกชอบฉัน รู้ว่าเขาชอบฉันมาก แต่ไม่รู้ว่าความรู้สึกของเขาเริ่มตั้งแต่ตอนไหน ครั้งแรกที่เขาบอกว่าชอบ...นัยน์ตาคมคู่นี้ไร้ซึ่งความรู้สึก ไม่มีความรู้สึกดีๆ อะไรอย่างที่ปากว่าเลยไง แลเห็นแต่ความสนุกสนาน และความคิดชั่วร้ายเต็มไปหมด

 

ไม้เอกแค่อยากเอาชนะใครคนหนึ่ง เขาแค่อยากเล่นสนุก อยากทำร้ายคนอื่นเท่านั้นเอง

 

แต่ฉันเกลียดนายณ วินาทีนี้ฉันอาจจะเกลียดเขาแล้วจริงๆ เพราะความดื้อด้านพูดจาไม่รู้เรื่องนั่นแหละ เคยบอกไปแล้วว่าฉันไม่ได้ชอบเขา บอกไปตั้งหลายครั้งแล้วด้วย อีกอย่าง...ฉันมีอีกเหตุผลที่อยากอยู่ให้ห่างเด็กคนนี้มากที่สุด

 

เกลียดผมหรือเกลียดใครกันแน่คนตัวสูงสวนกลับอย่างรู้ทัน

 

“...!” ได้เม้มริมฝีปากอย่างกดดัน หลบสายตาคมที่กำลังไล่ต้อนฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

การที่ผมตามหาตัวพี่แม่งก็ยากพออยู่แล้วเขาพูดด้วยน้ำเสียงราวกับกำลังตัดพ้อ ไม่รู้หรอกว่ากำลังทำสีหน้ายังไงกันแน่ ฉันไม่กล้ามอง ไม่กล้าสบสายตากับเด็กคนนี้นานหรอก ทำไมยังต้องหนีวะ

 

อยู่ห่างๆ ฉันไม้เอกแค่อยู่ห่างๆ เขาทำได้อยู่แล้ว ก็เคยทำอยู่นี่ แล้วทำไมต้องตามมาอีกวะ ชอบฉันแล้วยังไงในเมื่อฉันไม่ได้ชอบเขาเลยสักเศษเสี้ยวความรู้สึก จนตอนนี้มันกลายเป็นความเกลียดด้วยซ้ำ ปล่อยด้วย

 

ทำไมเขาถามกลับมา ฉันหยุดดิ้นแล้วมองสร้อยคอรูปทรงประหลาดของเขานิ่ง ดิ้นยังไงก็ดิ้นไม่หลุด เหนื่อยแล้วด้วย

 

“...” เลิกยุ่งกับฉันสักทีได้ไหมขอร้อง...ฉันพูดในใจ รู้ว่าพูดยังไงคนดื้อด้านอย่างไม้เอกก็ไม่เคยทำตาม

 

กระทั่งประโยคต่อมาทำให้ฉันต้องเงยหน้าสบสายตาคมทันที!

 

เพราะหน้าผมเหมือน แฟนเก่า พี่มากใช่ไหม

 

หุบปากริมฝีปากฉันสั่น เส้นเสียงก็สั่นพร่าอย่างไม่อาจหักห้ามได้ หัวใจฉันเจ็บเหมือนถูกลวดหนามบีบรัดอย่างไรอย่างนั้น เลือดลมตีรวน ร้อนผะผ่าวตรงขอบตาจนต้องกรอกตาขึ้นฟ้า อยากพูดอะไรมากกว่านี้แต่ก็เหมือนมีก้อนอะไรแข็งๆ จุกอยู่ในลำคอ ยกมือดันแผงอกแกร่งที่เบียดเข้ามา

 

เลิกรักมันซะทีแววตาจริงจังของคนตัวสูงทำให้ฉันเม้มริมฝีปากแน่นกว่าเดิมจนเจ็บแสบ ไม่เจ็บบ้างเหรอวะ

 

ฉันบอกให้นายหุบปาก!” ไม่ไหว...ทำไมต้องรื้อฟื้นเรื่องพวกนี้ขึ้นมา ทำไมต้องเอามาพูดให้ฉันคิดอีก ไม่เจ็บเหรอ...ถ้าไม่เจ็บจะเป็นจะตายฉันจะมีสภาพอย่างนี้หรือไง

 

บ้าที่สุด! ฉันเกลียดไม้เอกตรงนี้ เกลียดตรงที่เขารู้เรื่องของฉันทุกอย่าง รู้ว่าฉันรู้สึกเจ็บมากแค่ไหนแต่ก็ยังไม่หยุดพล่ามเรื่องเก่าๆ สักที

 

หน้าเหมือนแฟนเก่า...

 

ใช่ไง ไม้เอกหน้าเหมือนแฟนเก่าของฉันมาก นัยน์ตาก็ถอดแบบกันมาไม่มีผิดเพี้ยน เพราะแบบนั้นฉันถึงไม่อยากเห็นหน้าไม้เอก ไม่อยากเห็นแววตาของเขา ฉันเจ็บไง เจ็บทุกครั้งที่เห็นหน้าไม้เอกแล้วคิดไปถึงใบหน้าของใครอีกคน คนที่ขึ้นชื่อว่าพี่ชายของเขาน่ะ

 

หึ ไม่ยกเรื่องไอ้เวรนั่นขึ้นมาพี่ก็ไม่ยอมคุยกับผมใช่ไหม ไม่อยากรื้อฟื้น ไม่อยากนึกถึงสินะ...

 

“...” รู้ดีแก่ใจแต่ก็ยังทำ ทำไมถึงได้ใจร้ายกับฉันนัก เห็นความรู้สึกเป็นเรื่องล้อเล่น เป็นเรื่องตลกขบขันมากใช่ไหม

 

ดี! ถ้างั้นมารื้อฟื้นหน่อยมั้ยว่า ไอ้เวรนั่น สันดานเป็นยังไง
 

จะ จะทำอะไร

 

ในวินาทีต่อมา...

 

ไม้เอกลากฉันออกจากบริเวณชั้นสองด้วยกำลังที่ยากจะทัดทาน เดินตรงไปยังหลังคลับ ไม่ฟังคำทักท้วง ไม่สนว่าฉันจะดิ้นรนยังไง เด็กคนนี้ไม่แม้แต่หันหลังกลับมามองด้วยซ้ำ...ฝ่ามือหนากำข้อมือแล้วออกแรงกระชากให้เดินตามอย่างบ้าอำนาจ ออกแรงไปเท่าไหร่ผลตอบรับก็เป็นศูนย์ ช่วงก้าวของไม้เอกยาวกว่าฉันมากทำให้ฉันต้องรีบก้าวตามเข้าให้ทัน ส้นสูงทำท่าจะพลิกคว่ำอยู่รอมร่อ

 

น่าโมโห ฉันสู้แรงผู้ชายไม่ได้สักครั้งเดียว

 

ปึก!

 

รอมันอยู่ไม่ใช่เหรอ” ไม้เอกพูดทั้งที่ไม่หันกลับมามองสักวินาทีเดียว น้ำเสียงฉายแววหงุดหงิดเล็กน้อย แล้วเสียงก่อนหน้านี้...ฉันทุบข้อมือหมอนี่เอง ต้องการให้เขาเลิกฉุดกระชาลากถู ทว่ากลับไม่สะเทือนหนังหนาๆ ของไม้เอกเลยไง “ไอ้ผู้ชายที่เป็น ‘แฟนใหม่’ ของพี่น่ะ

 

ลากฉันไปหาพิชญ์เนี่ยนะ คิดบ้าอะไรของเขา!

 

ปล่อย!” ฉันเลือกเพิกเฉยต่อคำพูดของเขา พยายามสะบัดข้อมือให้หลุด หากกลับยากเย็นเหลือเกิน

 

ไม้เอกต้องมีแผนกาชั่วร้ายแน่นอน การที่ไม้เอกโผล่มาทำเหมือนรู้ว่าฉันต้องอยู่ที่นี่มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ว่ะ มั่นใจมากว่าเขาต้องตามฉันมาสักระยะแล้วตั้งแต่เจอกันวันนั้น เด็กคนนี้น่ะกัดไม่ปล่อยและเจ้าแผนการจะตาย เป็นผู้ชายที่ร้ายกาจมากคนหนึ่งเลยก็ว่าได้

 

ไม้เอก ปล่อย!

 

เส้นเสียงฉันเจ็บแสบเพราะตะคอกอย่างหมดความอดทน หากเจ้าของการกระทำรุนแรงเพิกเฉย ออกแรงลากตามต้องการราวกับฉันเป็นอะไรสักอย่างที่ไร้น้ำหนัก รู้ดีว่าขัดขืนยังไงก็ไม่มีทางสู้แรงคนตัวโตได้ฉันจึงปล่อยให้เขาลากไปจนหนำใจ

 

กระทั่งออกมาทางหลังคลับสำเร็จ...

 

ด้านหลังของสกายคลับเป็นตรอกแคบๆ ค่อนข้างมืดและเปลี่ยวพอสมควร ไม่มีใครผ่านมาทางนี้สักคน พอเห็นท่าไม่ดีฉันก็กระชากข้อมือหนาของไม้เอกขืนตัวเอาไว้ ภายนอกฉันอาจดูเก่งกาจไม่กลัวใคร แต่เชื่อไหมว่าส่วนลึกก็ยังเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้นเอง

 

คนตัวสูงหยุดเดินหันกลับมามองฉันด้วยสายตารำคาญใจเล็กน้อย ถอนหายใจระบายอารมณ์หงุดหงิดพลางบีบข้อมือข้างที่กระชับเอาไว้จนแน่นเกินความจำเป็น

 

จะบีบให้มันหักคามือเลยใช่มั้ย!

 

จะทำอะไร” จิกข่วนคมเล็บกับหลังมือข้างนั้น ลงแรงทั้งหมดจนรู้สึกเจ็บเล็บเลยทีเดียว แต่ดูหมอนี่สิ เขาไม่รู้สึกอะไรสักนิด ซ้ำยังใช้นัยน์ตาที่ฉันเกลียดหรี่มองกลับมาตรงๆ ลากฉันมาทำไม

 

บางทีฉันก็เหนื่อยกับการถามว่าทำไมนะ ถามแล้วไม่เคยได้คำตอบดีๆ สักครั้ง

 

ถ้าพามาปล้ำ พี่จะยอมมั้ยล่ะครับ

 

เพี๊ยะ!

 

และความอดทนฉันก็ดันต่ำเพราะเขาอยู่เรื่อย

 

ต่ำ!” ฝ่ามือข้างที่ไม่ถูกพันธนาการสะบัดใส่ข้างแก้มคนตัวสูงตรงหน้าเต็มแรง เหมือนเป็นระบบตอบรับอัตโนมัติมากกว่า คิดว่าคำพูดดูถูกเหล่านั้นฉันสามารถทนฟังได้กี่วินาทีกัน มากเกินไปแล้วจริงๆ!

 

“...”

 

ฉันเพื่อนเล่นนายเหรอไม้เอก ความคิดเลวๆ ที่พ่นออกมาแม่งไม่ได้ทำให้นายดูเจ๋งเลยรู้มั้ยทำรุนแรงยังพอทนได้ ใช้สายตาที่ฉันเกลียดมองมาก็ยังพอรับไหว แต่คำพูดปรามาสย่ำเหยียบเหมือนฉันไม่มีศักดิ์ศรีมันเกินทนจริงๆ เขาอาจคิดว่าผู้หญิงต้องชอบคนเลวทุกคนถึงได้พยายามทำตัวเลวทรามกับฉันแบบนี้ คิดว่านายน่ารู้จักฉันดี ควรรู้นะว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทที่นายผ่านมานับไม่ถ้วน

 

ขอบอกเลยว่าฉันไม่ใช่ยิ่งเลวฉันก็ยิ่งมีแค่ความเกลียดชังให้เท่านั้น

 

“...”

 

อยากให้ฉันชอบ อย่าโชว์ความระยำ เพราะมันทำให้ฉันเกลียดนายมากกว่าเดิม!

 

หึ พอผมใจดีพี่ก็ใจร้ายใส่ พอผมเลวใส่ก็ทำเป็นรับไม่ได้” เขาดุนลิ้นในกระพุ้งแก้มพลางตวัดสายตาคมมองฉัน เพียงวูบหนึ่งที่แววตาของเขาสั่นไหวแปลกประหลาด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเย้ยหยันใส่กัน ต้องทำยังไงพี่ถึงจะเห็นใจผมสักที คนเลวแม่งไม่มีหัวใจหรือไง รักใครไม่ได้งั้นเหรอ ?”

 

บ้าชะมัดเขาบีบจนกระดูกข้อมือฉันจะแหลกอยู่แล้ว

 

ฉันเจ็บ!” เส้นเลือดใต้ผิวหนังข้างที่ฉันตบหน้าไม้เอกเจ็บแสบ หากยังไม่เท่าข้อมือที่ถูกพันธนาการเอาไว้

 

ถ้าผมคิดจะปล้ำจริง พี่คงไม่มีโอกาสได้แฟนใหม่ตั้งแต่เลิกกับ ‘ไอ้เวรนั่น’ แล้วล่ะ” นัยน์ตาไม้เอกวาวโรจน์ด้วยความคุกรุ่นจางๆ เขาไม่ยั้งแรงบีบข้อมือจนฉันต้องนิ่วหน้าอยู่หลายครั้งด้วยความเจ็บปวด

 

“...”

 

พี่อาจจะลืม...คีย์การ์ดกับกุญแจห้องพี่ผมก็มีเหมือนกัน” พูดจบไม้เอกก็ลากฉันอีกครั้ง ขณะกรอบตาฉันเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อนึกถึงสิ่งที่เขาพูดเมื่อครู่ ถ้าสารเลวกว่านี้คงได้เป็นผัวพี่นานแล้วว่ะเสียงพึมพำฟังไม่ศัพท์ดังแว่วๆ

 

ฉันไม่ได้ยินว่าไม้เอกพูดอะไรอีก สมองเริ่มนึกไปถึงเรื่องราวที่ผ่านมาจนลืมขัดขืนปล่อยให้เขาลากไปตามใจชอบ

 

จะว่าอย่างไรดี...คอนโดที่ฉันอยู่น่ะเป็นของแฟนเก่าฉันเอง เขาซื้อให้ตอนที่เรายังคบกันอยู่เมื่อสองสามปีก่อน ตอนที่ฉันเรียนมหาวิทยาลัยปีสอง คีย์การ์ดกับกุญแจมีสองชุดคือฉันกับพี่ชายไม้เอก ไปๆ มาๆ ไม้เอกก็มีอีกชุดหนึ่ง

 

ฉันไม่รู้ว่าเขาเอามันมาจากไหน เหมือนมีครั้งหนึ่งที่เขาแอบเข้ามาในห้องฉันแล้วพี่ชายเขาจับได้...

 

พวกเขาทะเลาะถึงขั้นลงไม้ลงมือต่อยกันแทบตาย แต่ตอนนั้นไม้เอกแค่อยากแกล้งพี่ชายเขาถึงได้ทำแบบนั้นไม่ได้คิดจะทำอะไรฉันจริงๆ เด็กนี่ทำเหมือนจะลวนลาม แต่ก็ลวนลามจริงๆ นั่นแหละ ฉันเองก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน คือเหมือนจะรอจังหวะให้พี่ชายตัวเองเข้ามาเจอ

 

แล้วก็เป็นไปตามแผนของไม้เอก...

 

พี่ชายเขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้าซัดกับไม้เอกเกือบตายกันไปข้าง แต่พี่ชายเขารู้ว่าน้องตัวเองนิสัยเป็นยังไงเขาถึงไม่ได้เข้าใจผิดอะไรฉัน นั่นไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้เราเลิกกันด้วย ไม่ใช่เพราะไม้เอกเลย...

 

พับผ่าสิลืมไปได้ยังไงว่ายังมีผู้ชายอีกตั้งสองคนที่สามารถเข้ามาในห้องฉันเมื่อไหร่ก็ได้

 

ฉันหลุดจากภวังค์ความคิดในวินาทีต่อมา!

 

อะ อื้อ พิชญ์ อ่า...ตรงนั้น อ๊ะ

 

“...!” เสียงครางกระเส่าของผู้หญิงดังเข้ามาในโสตประสาท ชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อไม้เอกกระชากฉันให้เดินตามจนพ้นกำแพงที่บดบังร่างชายหญิงคู่หนึ่งเอาไว้

 

กรอบตาฉันแข็งตึงอย่างไม่ทราบสาเหตุ เลนส์ตาสะท้อนร่างสูงเปรียวสมส่วนสภาพชุดเดรสสายเดี่ยวร่นลงมากองที่เอว ท่อนบนเหลือเพียงบราเซียลายลูกไม้สีดำ ริมฝีปากของพวกเขาบดเบียดกันเร้าร้อน ร่างกายอวบอัดเบียดหน้าอกเข้ากับแผงอกแกร่งจนแผ่นหลังฝ่ายชายแนบชิดติดกำแพง

 

ราวกับภาพตรงหน้าคือมนต์สะกด...

 

ไม่อาจละสายตาไปจากภาพแสนน่าเกลียด แม้ในใจจะทนดูไม่ได้ไปนานแล้วก็ตาม ฉันกัดริมฝีปากระงับอารมณ์ที่กำลังปะทุขึ้นพลางจ้องมองฝ่ามือฝ่ายชายตาไม่กระพริบ...

 

ข้างหนึ่งขยำขยี้ใจกลางเนินอกจนสีหน้าหญิงสาวบิดเบี้ยวไปด้วยความซ่านเสียว อีกข้างละลาบละล้วงเข้าไปใต้กระโปรงสั้นรัดรูปดึงร่นจนเห็นอันเดอร์แวร์สีดำ คงไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าเขากำลังล้วงเข้าไปหาอะไร

 

ฝ่าหญิงไม่น้อยหน้า...มือเรียวกอดคอแกร่งตอบรับรสจูบดุดันอย่างโหยหา อีกข้างก็แตะไล่ปลายนิ้วไปตามซิบกางเกงฝ่ายชายอย่างเย้ายวนเร้าอารมณ์ คล้ายต้องการปลุกปั่นหยอกเย้ากันให้ความต้องการทะยานถึงจุดสุดยอด

 

พิชญ์กำลังทำเรื่องบัดซบกับผู้หญิงคนอื่น...

 

เลือกผู้ชายได้เจ๋งนะ สันดานเหมือนกันทั้งแฟนเก่าแฟนใหม่” น้ำเสียงเย้ยหยันของไม้เอกไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกกรุ่นโกรธได้เท่าภาพที่กำลังบาดตาตรงหน้าสักเสี้ยวเดียว เทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่ฉันกำลังรู้สึก ยังเจ็บแสบไม่ได้เท่าหัวใจของฉันแม้เสี้ยวอณู ผมอาจจะเลวในสายตาพี่ แต่สิ่งที่แฟนพี่ทำแม่งระยำนะว่ามั้ย ?”

 

“...” ไม่รู้ไม้เอกปล่อยฉันเป็นอิสระตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างกายฉันเกร็งเครียด ร้อนลุ่มตั้งแต่ปลายเส้นผมจรดปลายเท้าเลยก็ว่าได้ ร้อนที่สุดคงเป็นตรงอกข้างซ้าย ก้อนเนื้อข้างในเต้นหน่วงจนเจ็บแปลบ จิกเล็บเข้าฝ่ามือด้านในอย่างอดกลั้น

 

ทว่ากว่าจะรู้ตัวขาฉันก็ก้าวไปหาชายหญิงที่กำลังเริงรักกันเสียแล้ว

 

ใช่ เจ๋งดีนี่พิชญ์...ให้ฉันรอในคลับแล้วออกมาทำเรื่องระยำลับหลัง โคตรเจ๋งเลยว่าไหม...

 

เจ๋งจนฉันอยากถอดส้นเข็มฟาดใส่ใบหน้าหล่อเหลาของเขาให้รู้แล้วรู้รอด!

 

โกรธจนตัวสั่น’ เคยได้ยินประโยคนี้กันใช่ไหม

 

ฉันเข้าใจเลยว่ามันเป็นยังไง ร่างกายสั่นไหวเพราะความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในอกทำท่าจะระเบิดออกมาได้ทุกเมื่อ จำได้ว่าเคยเป็นแบบนี้ครั้งหนึ่ง...ครั้งที่ทำให้ฉันเลิกกับแฟนเก่าไง

 

ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องบัดซบซ้ำขึ้นมา ทั้งที่คิดว่าฉันสามารถไว้ใจพิชญ์ได้ในระดับหนึ่งแท้ๆ

 

ปึก!

 

ว๊าย! อะไรกันเนี่ย

 

เฮ้ย! นะ นัชชามาได้ไงวะ” ฉันกระชากร่างอวบอัดกระเด็นออกไปอีกทาง แอบจิกเล็บกับเรียวไหล่เปลือยเปล่าเต็มไปด้วยรอยจูบของหล่อนระบายความกรุ่นโกรธด้วย สร้างรอยแผลเป็นทางยาวบนผิวเนียนละเอียดได้ไม่ยากเลย

 

แม่งเอ้ยฉันโคตรพ่อโคตรแม่โกรธเลยว่ะตอนนี้

 

ไม้เอกคงคิดกระมังว่าพาฉันมาเห็นภาพพวกนี้แล้วจะร้องไห้หนีไป ทำตัวเหมือนนางเอกนิยายงี้เง่าที่เข้าใจผิดแล้วตีโพยตีพายก่อนได้ถามไถ่ความจริง

 

หึฉันคิดว่านี่ต้องเป็นแผนการหมอนั่นแน่ คงใช้ผู้หญิงคนนี้มาให้ท่าพิชญ์รอจังหวะพาฉันมาเจอล่ะสิ

 

เหอะมุกเก่าไปหน่อยนะไม้เอก

 

ถึงจะโมโหที่พิชญ์แอบเล่นด้วย แต่ฉันก็ไม่อ่อนแอขนาดวิ่งหนีไปหรอก!

 

จะกลับได้ยังฉันหันหน้าเข้าหาพิชญ์ ไม่สนใจผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังตัวเอง คิดว่าพิชญ์คงตกใจไม่น้อยที่เห็นฉัน แน่นอนเขาตกใจ...แต่บางอย่างมันผิดแปลกไปหน่อย

 

อย่างที่ทำให้ฉันถึงกับหน้าชาไปทั้งแทบ...

 

กลับไปรอข้างในก่อนนัชชา!” พิชญ์บอกฉัน สีหน้าเขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เหลือบมองผ่านไหล่ฉันไปด้วยท่าทีร้อนรนจนผิดสังเกต ขอร้องล่ะ ช่วยกลับไปข้างในก่อนแล้วฉันจะตามไป

 

อะไร...แววตาที่เหมือนแคร์คนอื่นด้วยมันหมายความว่ายังไง

 

อย่าบอกนะนี่ไม่ใช่แผนของไม้เอก...

 

“...” จริงอย่างนั้นเหรอ ไม่ใช่เรื่องที่ไม้เอกสร้างขึ้นอย่างนั้นใช่ไหม...

 

เร็วสิไม่พูดเปล่า ยังพยายามดันฉันไปอีกทาง สายตาเขาเอาแต่มองผู้หญิงคนนั้นอยู่ได้!

 

เพี๊ยะ!

 

“…สนุกมั้ย” ฉันถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างไม่อาจหักห้ามได้หลังตวัดฝ่ามือใส่ใบหน้าหล่อเหลาของพิชญ์เต็มแรง ใส่ความกรุ่นโกรธทั้งหมดลงไปจนฝ่ามือสั่นร้อนมากกว่าครั้งที่ตบหน้าไม้เอกหลายร้อยเท่า ร่างกายร้อนวาบคล้ายกำลังจะระเบิดอารมณ์เต็มทน

 

นั่นสิ พิชญ์สนุกนักเหรอวะ ?

 

ครั้งนี้มันยิ่งกว่าโกรธจนตัวสั่นแล้วด้วย ทั้งที่คิดว่าต้องเป็นแผนการของไม้เอกแท้ๆ ทำไมถึงได้ทำเหมือนว่าแคร์คนอื่นมากกว่าฉัน เอาสายตาไปมองหล่อนอย่างอาลัยอาวรณ์ ทำเหมือนฉันแม่งอะไรในสายตาของเขาก็ไม่รู้ ของเล่น ของชั่วคราว...หรืออะไรล่ะ ?

 

นี่ก็คงยังอารมณ์ค้างมากสินะถึงได้ไล่ฉันเหมือนหมูเหมือนหมาแบบนี้

 

ดี...ทำดีนะพิชญ์ นายทำดีจริงๆ!

 

หลอกฉันสนุกมั้ยพิชญ์ริมฝีปากฉันสั่น เส้นเสียงก็สั่น สั่นเพราะความกรุ่นโกรธแทบระงับอารมณ์ไว้ไม่ไหวอยู่แล้ว ไม่ใช่แผน ครั้งนี้ไม่ใช่แผนการของไม้เอกฉันรู้สึกได้ มันไม่ใช่ไงได้ยินกันไหม! “หลอกกูสนุกพอรึยัง!

 

ปึก!

 

เดี๋ยวสิวะ” ฉันปัดฝ่ามือที่ยืนมาจับไหล่ออกอย่างรุนแรง ก่อนจะผลักอกแกร่งจนเขาเซกระแทกกำแพงด้านหลัง ไม่เจ็บหรอก...แค่นี้แม่งไม่เจ็บอะไรสักนิดเลย

 

ไม่เหมือนฉัน...ไม่รู้จะเจ็บห่าอะไรนักหนา ทั้งที่ความรู้สึกอะไรก็ยังไม่ชัดเจนแล้วทำไมต้องเจ็บว่ะ ทำไมหัวใจต้องรู้สึกเจ็บปวดด้วย เจ็บเสียจนขอบตาร้อนผ่าวรื้นขึ้นด้วยน้ำใส ต้องกัดริมฝีปากเพื่อสะกดกลั้นมันเอาไว้

 

เธอเป็นใคร จะทำอะไรพิชญ์” เสียงแหลมด้านหลังมาพร้อมแรงกระชากหัวไหล่ ฉันหันกลับมาเผชิญหน้ากับผู้หญิงที่ตัวสูงกว่าเล็กน้อย เธอจัดว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมากในระดับหนึ่ง นัยน์ตาของเธอวาวโรจน์ไปด้วยความกรุ่นโกรธ ส่วนฉันก็เสยผมตัวเองแรงๆ ระบายความหงุดหงิด

 

เป็นแฟน ชัดมั้ย ?”

 

อย่าโกหก!” หล่อนสวนกลับอย่างไม่เชื่อ “คนอย่างพิชญ์น่ะเหรอจะมีแฟน

 

ใช่ คนอย่างพิชญ์นั่นแหละแฟนฉัน” ใครจะหาว่าฉันร้ายก็ได้ แต่บอกไว้เลยว่าฉันจะไม่ยอมหนีไปให้ใครหัวเราะเยาะลับหลังหรอก อย่างน้อยก็ต้องชนกันให้ตายไปข้างหนึ่งก่อน และสิ่งที่ฉันพูดก็ไม่ได้เป็นเรื่องที่กุขึ้นเสียหน่อย

 

ไอ้เวรนี่มันแฟนฉันไง

 

“...” หล่อนเงียบลงราวกับรอฟังว่าฉันจะพูดอะไรต่อ

 

ผู้ชายที่เธอ ‘แอบกิน’ อยู่น่ะ...เขาเป็นของฉัน

 

หึ

 

เผื่อเธอยังข้อง...เขาเป็นผู้ชายของฉัน จบมั้ย ?”

 

ไม่รู้ตอนพูดฉันกำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่กันแน่ ทำเหมือนเก่งเลยว่าไหม...ภายนอกยังดูเข้มแข็งเหมือนเดิม ยังหนักแน่นมั่นใจในตัวเองอย่างที่เป็น ทว่าก้อนเนื้อในอกกลับเจ็บหน่วงขึ้นเป็นเท่าทวี รวดร้าวเสียจนฉันยังหาคำตอบดีๆ ให้ตัวเองไม่ได้ ฉันอาจดูร้ายกาจและหน้าด้านที่พูดออกไปเช่นนั้น...

 

หากในใจกลับแตกยับแทบตายรอมร่อ

 

และเขาก็ซ้ำให้ฉันจมดินมากกว่าเดิม...

 

ไม่ใช่เวลามาพูดแบบนี้นะนัชชา” พิชญ์กระชากร่างฉันกลับไปเผชิญหน้าพร้อมกับประโยคที่ไม่ต่างอะไรกับการเหยียบย่ำความรู้สึกฉันด้วยฝ่าเท้าของเขา ในหัวฉันมีแต่คำถามว่าทำไม...

 

ใช่ ทำไมเขาทำกับฉันอย่างนี้วะ ทำไม!

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเหลือบมองผู้หญิงด้านหลังฉันอย่างร้อนรน กังวล ราวกับกลัวว่าเธอคนนั้นจะเข้าใจผิด เลนส์ตาฉันสะท้อนทุกอย่าง...เห็นกับตาเลยว่าพิชญ์ดูลนลานมาก

 

โกหก” ริมฝีปากขยับเอ่ยสั้นกระชับ เส้นเสียงสั่นพร่าแหบแห้งกว่าครั้งไหน ขอบตาร้อนผะผ่าวรื้นขึ้นด้วยหยาดน้ำใส หากเขาไม่แสดงอาการเช่นนี้ฉันก็คิดว่าไม้เอกเป็นคนจัดฉากแน่นอน หากการกระทำของพิชญ์มันไม่เหมือนเจอเรื่องพวกนั้นเลยไง

 

แม่งทำเหมือนแคร์ผู้หญิงข้างหลังมากกว่าฉันด้วยซ้ำ!

 

ใจเย็น ไว้ค่อยคุยกันได้มั้ย” กระซิบพูดกับฉันเสียงเบาเหมือนกลัวใครอีกคนได้ยิน เจ็บดีนะ...บังคับให้คบด้วยแล้วตอบแทนฉันอย่างนี้ เจ็บฉิบหายเลยหัวใจโง่ๆ ของฉันน่ะ

 

จะเอายังไงพิชญ์” จนผู้หญิงข้างหลังเป็นฝ่ายพูดขึ้นมาเอง หล่อนก็ไม่ได้ดูทุกข์ร้อนอะไร คงมั่นใจว่าพิชญ์เลือกหล่อนกระมัง

 

เธอไปรอที่รถก่อน เดี๋ยวตามไป” ก็ใช่...พิชญ์เลือกหล่อนว่ะ ไม่ใช่กับฉัน

 

ได้ยินไหม...ไอ้พิชญ์มันบอกให้ผู้หญิงคนนั้นไปรอที่รถ

 

สันดานแม่งเป็นอย่างนี้ใช่ไหม!

 

อย่างว่า...เพลย์บอยอย่างเขาจะยอมหยุดที่ฉันอย่างปากว่าได้ยังไง โง่จังเลยว่ะนัชชา เชื่อคำพูดของไอ้กระล่อนคนนี้ได้ โคตรพ่อโคตรแม่โง่เลย!

 

ส่วนเธอ...” ยังมีหน้าหันมาพูดกับฉันอีก

 

เพี๊ยะ!

 

“...ไปเลย” ราวกับมีก้อนแข็งอะไรสักอย่างจุกที่ลำคอ

 

เสียงเมื่อครู่เป็นฉันเองที่ปัดมือของพิชญ์ออกมาไหล่ ถอยห่างผู้ชายตรงหน้าทีละก้าว หัวใจฉันเจ็บจนต่อต้านเขาไปแล้ว กล้าพูดต่อหน้าให้ผู้หญิงคนอื่นไปรอที่รถ แล้วยังมีหน้ามาพูดอะไรกับฉันอีก พอที...รู้แล้วว่าฉันยังเป็นแค่ผู้หญิงโง่ๆ สำนึกแล้วว่าฉันก็แค่ควายตัวหนึ่งเท่านั้นเอง

 

“...”

 

มึงจะไปตายกับใครที่ไหนก็ไปเลย!

 

 

 

 

 

 

 

"LIES..."









[28/07/57]
งานเข้าใหญ่หลวงนัก! อีพิชญ์งานเข้าอย่างจังจ้า
อะไรยังไงกันทีนี้ มุ้งมิ้งมาเยอะแล้ว งานดราม่าก็ต้องมา
รู้นะ...หลายคนคิดว่าครึ่งจะมุ้งมิ้งอีก -,.- 
อิอิ มาเม้นท์ปาระเบิดกันดีกว่าแกกกกกกกกกกก


[20/07/57]
อีพิชญ์มาแล้ว ไม้เอกก็มาแล้วด้วย ยังไงดีทีนี้ ?
หายไปนานอีกแล้ว แต่ก็ยังไม่ทิ้งนะคะ อิอิ ไหนใครยังไม่ลืมพิชญ์บ้างยกมือ!!
ไม้เอกจะทำอะไรนัชชากันน้าาาาา อย่าวางใจนะคะ ระวังดริฟ -..-


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,805 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #5495 ` Question7 . (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 21:09
    อิพิชญ์..
    #5,495
    0
  2. #3314 T--dZ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 03:18
    เย้ยยย สรุปอะไรยังไง

    สงสารนัชชาอ่ะTT

    เอาอิไม้เอกไปเก็บ

    แล้วอิพิชญ์แกบอกเหตุผลมา อะไรยังไง นางเปนใคร

    เป็นงาน เป็นแผน เป็นแฟนเก่า ตอบบบ (ขึ้นแทนนัชชาจ้าา หลอกให้เค้ามุ้งมิ้งตายใจอ่ะแกรTT)
    #3,314
    0
  3. #3313 T--dZ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2557 / 03:15
    อยัยยยย เศร้า สงสารนัชชา นี่เหนื่อยม
    #3,313
    0
  4. #2262 chibi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 16:49
    เห้ยยยยยยยยยย พิชญ์แกทำอะไรเนี้ยยยย โกรธพิชญ์แล้ววววววววววววววว
    #2,262
    0
  5. #1496 รอยยิ้มของสายฟ้า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2557 / 13:16
    เลวว่ะ
    #1,496
    0
  6. #1223 Namkok Mimi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 01:00
    ทำไมพิชญ์ทำงี้ แง้ สงสารนัชชา :(
    #1,223
    0
  7. #1220 Devil (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 18:36
    ทำไมทำงี้อะครับพิชญ์ #คนอ่านเงิบ #นัชชาเงิบ
    #1,220
    0
  8. #1217 may (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2557 / 20:45
    อิพิชญ์ตอนนี้นางไม่น่ารักมุ้งมิ้งแล้ว สงสารนัชชาจัดหนักเลยนะ
    #1,217
    0
  9. #1215 sky pink (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 21:45
    สงสารนางเอก บอกตรงว่าเกลียดอิพระเอกมว๊ากกก
    #1,215
    0
  10. #1214 Ooae555 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 17:39
    อิพิช คงปฏิบัติภารกิจ กำจัดหญิงยุป่าวว แต่ก็นะ ทำเหมือนไม่แคร์ต่อหน้า ผญ คนอื่น ต้องโดนนน
    #1,214
    0
  11. #1213 ByChu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 14:37
    เคืองว่ะ บอกตรง 
    #1,213
    0
  12. #1212 bt_omaga (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 09:50
    อะไรคือ ผู้หญิงคนนนี้มีค.สำคันอะไรกะอีพิชญ์ขนาดนี้? 
    #1,212
    0
  13. #1211 nami (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 22:48
    ฮืฮ!!!!!!!!(T^T) น่าจ๋งจ๋านอ่าาาาาาา

    แงงงงงง
    #1,211
    0
  14. #1210 !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 17:59
    up!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #1,210
    0
  15. #1209 noi88 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 11:23
    นางเอกอย่างเจ๋ง อย่าตบอย่างเดียวสิพี่ ถีบแมร่งเลย  ผู้ชายนิสัยแบบนี้ ต่อให้เป็นการเข้าใจผิด อะไรก็แล้วแต่ แต่ทำเหมือนไม่แคร์ แคร์คนอื่นมากกว่า รับไม่ได้อ่ะ  
    #1,209
    0
  16. #1208 Honeymin11 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 00:02
    อีพิช งานเข้าๆๆๆ555
    #1,208
    0
  17. #1207 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 23:53
    คืออัลไลเนี่ยยยยย
    #1,207
    0
  18. #1206 candy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 20:36
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,206
    0
  19. #1205 -LoveEXO'- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 18:32
    นัชชา เลิกกะอิพิชญ์ไปเลย อย่าไปทน 55555555
    ชอบไม้เอกอะ ไม่เกลียดละ TT 
    #1,205
    0
  20. #1204 Mine_EVE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 11:48
    ทำไมทำอย่างนี้กับนัชชา.ขัดใจๆๆๆๆๆ
    #1,204
    0
  21. #1203 I'amm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 10:17
    ทำได้ไงใจร้าย สงสารนัชชา



    #1,203
    0
  22. #1202 ~~... แมวน้อย...~~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 10:02
    เกิดเรื่องอีกจนได้นะ
    #1,202
    0
  23. #1201 http://my.dek-d.com/whome (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 09:56
    สมน้ำหน้าพีชอ่ะ
    #1,201
    0
  24. #1199 Luxzaza (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 06:01
    ทำไมพิชญ์ทำแบบนี้ว่ะ ชอบพิชญ์ทุกชาร์ปเลย
    แต่พอมาชาร์นี้เทใจเกลียดสุดๆ
    หลอกนัชชาทำไม เกลี่ยดผู้ชายมุ้งมิ้งจะผิดไหม ฆ่ามัน
    #1,199
    0
  25. #1197 Belleza Bellz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 01:19
    มาต่อด้วยน่าา ไม่งันงอน
    #1,197
    0