Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 8 : ' Love Attack 7 : ความเจ็บที่ได้ระบายออกมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    12 เม.ย. 58

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว


7
  ความเจ็บที่ได้ระบายออกมา


ฉันกระดกแก้วน้ำที่ผสมแอลกอฮอลล์หมดในครั้งเดียว ก่อนจะวางกระแทกแก้วต่อหน้าบาเทนเดอร์เป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ฉันเลือกนั่งเก้าอี้เดี่ยวหน้าเคาร์เตอร์ชงเหล้าของบาร์เทนเดอร์ บาร์แห่งนี้เป็นบาร์เล็กๆแต่มีดนตรีสดเล่นในร้านด้วย เก้าอี้ไม้สีแก่กับเคาร์เตอร์บาร์ บรรยากาศมืดๆสลัวๆ ทำให้ฉันรู้สึกดีที่จะไม่มีใครเห็นสีหน้าของฉันตอนนี้ว่ามันแย่แค่ไหน

“ขออีก” ฉันสั่งกับบาร์เทนเดอร์อีกครั้ง

“นี่ก็ห้าแก้วแล้วนะครับ” บาร์เทนเดอร์ถามอย่างเป็นห่วง คงเป็นเพราะฉันดูโงนเงนแล้วด้วยมั้ง

“ต่อให้กินเป็นร้อยแก้วฉันก็จ่ายไหว ไปเอามาอีก! ขวดไหนแรง ขวดไหนโดน เอาขวดนั้นเลย”

เมื่อเห็นว่าขัดฉันไม่ได้ เขาเลยไม่ได้พูดอะไรอีก กลับไปชงเหล้าให้ฉันใหม่อีกครั้ง แม้ว่าตาของฉันจะเริ่มพล่ามัวขึ้นทุกที แต่ก็ยังมีสติพอที่จะรับรู้ทุกอย่าง เพราะฉะนั้นมันยังไม่พอหรอก แค่นี้ยังลบความรู้สึกแย่ๆของฉันไม่ได้

แค่แวบหนึ่งที่ฉันเผลอนึกถึงใบหน้าที่ฉันอยากจะลืม ฉันก็กระดกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้ง

“เป็นบ้าอะไร นึกถึงให้มันได้อะไรขึ้นมา” ฉันบ่นพึมพำกับตัวเอง

ทำไมฉันต้องรู้สึกแบบนี้ ทั้งๆที่ความรู้สึกนี้มันควรจะหายไปตั้งนานแล้ว ทั้งๆที่ฉันปิดใจฝังมันไปตั้งนานแล้ว ทำไมนายต้องกลับมาด้วยเซน..กลับมาขุดมันขึ้นมาทำไม..

ฉันหลับตาลงอีกครั้งเพราะไม่อยากรับรู้อะไรอีก แต่ภาพเก่าๆมันย้อนขึ้นมาในหัวของฉันทับซ้อนกันเต็มไปหมด คงเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าล่ะมั้ง ที่ทำให้ฉันไม่สามารถคุมสติตัวได้เต็มๆ

เซน! พี่กล้าดียังไงมาจูบฉัน!’

ฉันเผลอนึกถึงตอนที่ตัวเองถูปากแรงๆกับผมยุ่งเหยิง โดยมีเซนยืนยิ้มไม่รู้สึกอะไรอยู่ข้างๆ วันนั้นฉันกำลังรอไซคีอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่เราจะได้ไปเที่ยวกันอยู่ เขาเดินเข้ามาใกล้ฉันอีกก้าว ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ฉันจำฝังใจมาจนตอนนี้

เพราะพี่ชอบเธอไง ยัยเด็กโง่

ฉันยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเองทันทีเพื่อให้ภาพบ้าๆนั่นมันจางหายไปแล้วก้มซบหน้าลงกับเคาร์เตอร์บาร์อย่างหมดแรงที่จะบังคับใจตัวเองเพราะฉันยังได้ยินเสียงไซคีดังขึ้นตามมา..

รู้หรือยัง พี่เซนหมั้นแล้วนะ ลูกสาวเจ้าของโรงแรมชื่อดัง สวยมาก..แต่ฉันเห็นแล้วรู้สึกไม่ค่อยชอบเลย ดูเป็นคนแรงๆยังไงไม่รู้ ไปรักกันตอนไหนกันนะ พี่เซนร้ายมาก ไม่ยอมบอกน้องสักคำ มิน่า..เห็นมีแอบๆมาเกริ่นว่ามีแฟนแล้ว ที่แท้ก็คนนี้นี่เอง

ฉันเม้มปากตัวเองแน่น พลิกหัวไปอีกด้านเพราะไม่อยากได้ยินเสียงนั้นอีก แต่แล้วเสียงบนเวทีที่ดังก้องขึ้นมาทำให้ฉันเหลือบตาไปมองเพราะอยากเรียกสติตัวเองคืน

“สำหรับค่ำคืนนี้นะครับ ผมขอมอบเพลงโดนๆสำหรับคนที่ยังลืมใครคนนั้นไม่ได้ สำหรับใครที่ยังอยู่ในหัวใจของคุณ”

โอ๊ย..เพลงจะมาบิวท์อารมณ์อะไรฉันตอนนี้!

เสียงดนตรีเริ่มดังขึ้นคลอมากับเสียงร้องทุ้มๆของนักร้องทำให้ดึงอารมณ์ของฉันไปกับเสียงเพลงจนหมดทันที


              จำทำไม - Tattoo Colour

    อยู่ตรงนี้ ทุกครั้งที่นอนเดียวดาย

แค่หลับตาก่อนนอนครั้งใด ยังเห็นเธออยู่ เธอยังไม่ลบเลือนไป

จากวันนั้น วันนี้ฉันไม่มีใคร

เก็บอาการซ่อนความเสียใจ ยังรักเธออยู่อีกนานไหม”

มันหมายความว่ายังไงกัน ทำไมพี่ทำแบบนี้

ฉันได้ยินเสียงตัวเองที่เต็มไปด้วยความผิดหวังกำลังร้องถามหาความจริงจากใครบางคนซ้อนทับขึ้นมากับเสียงเพลง..

มันหมายความว่า..ไม่มีเรื่องของเราตั้งแต่แรกแล้ว ชูการ์

ฉันได้ยินเสียงผู้ชายใจร้ายคนนั้นตอบกลับฉันมาด้วยเสียงที่เรียบเฉย แต่กลับทำให้หัวใจของฉันแหลกสลายจนยับเยิน..

..อะไรนะ..’

ฉันคบเธอ ก็แค่อยากรู้ว่าเธอไม่ได้จีบน้องสาวฉันอยู่ก็เท่านั้น

เซน..’

เรื่องของเรา..มันจบแล้ว

เขายังคงพูดจาทิ่มแทงจิตใจของฉันจนแทบยืนไม่อยู่ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังกล้ำกลืนถามคำถามสุดท้ายออกไป..

แปลว่าตลอดวลา..รักของฉันไม่เคยมีค่าอะไรในสายตาพี่เลยใช่มั้ย

เขาเงียบไปสักพัก อาจจะเป็นเพราะกำลังคิดคำตอบอะไรเจ็บๆที่ทำให้คนโง่อย่างฉันได้จำเอาไว้จนตาย และมันก็ได้ผล เพราะคำพูดที่เขาบอกออกมามันไม่เคยลบเลือนไปจากหัวใจของฉันเลย แม้ว่าฉันจะซ่อนมันไว้แค่ไหน ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองยังจำได้ดี..ไม่ว่าจะเป็นคำพูด สีหน้าในตอนนั้น หรือแม้แต่น้ำเสียงของเขา..

ใช่..ความรักมันไม่เคยมีค่าอะไรเลย

“แต่ทำไมๆ ต้องจำ เมื่อเธอไม่คิดจริงใจ

ทำไมๆ ความรักที่เธอนั้นลืมต้องเก็บมาคิดฟูมฟาย

อะไรๆ ยังย้อนเข้ามา ทุกช่วงเวลา นั้นยังไม่เคยจางหาย

วันที่ฉันมีเธอ ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร ฉันลืมไม่ได้จริงๆ”

“โธ่เว้ย!

เพล้ง!!!!

มือของฉันเผลอปัดแก้วเหล้าของตัวเองร่วงลงพื้นด้วยแรงอารมณ์ทั้งหมด โชคดีที่มีแต่บาร์เทนเดอร์เท่านั้นที่ได้ยิน เพราะเสียงเพลงที่ดังกลบนั่นทำให้ไม่มีใครรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

“พี่..ใจเย็นๆก่อนครับ” บาร์เทนเดอร์พยายามปลอบฉันเพราะกลัวว่าฉันจะอาละวาดหนัก

“โทษที” ฉันยกมือขึ้นเสยผมแรงๆเพื่อเรียกสติตัวเองอีกครั้ง “ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

ฉันบอกบาเทนเดอร์และวางกระเป๋าตังค์กับโทรศัพท์ไว้เป็นหลักประกันว่าตัวเองไม่ได้คิดจะหนีไปไหน ก่อนจะลุกเดินไปเข้าห้องน้ำทางข้างในของร้าน ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำหน้าอ่างล้างหน้า จ้องมองสภาพแย่ๆของตัวเอง

ทรงผมสั้นๆกับหน้าตาโง่ๆ..เพราะแบบนี้ไง ถึงได้โดนเขาหลอกเอาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฉันเปิดน้ำในอ่างก่อนจะกวักใส่หน้าตัวเองเพื่อให้ตัวเองมีสติมากขึ้น แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผลอะไนเลย และแม้ฉันจะรู้สึกมึนๆหัวนิดหน่อย แต่ก็ตัดสินใจเดินกลับเข้าไปนั่งดื่มต่อ

ฉันหวังว่าฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อาจจะช่วยให้ฉันลืมความรู้สึกตอนนี้ไปได้บ้างก็ยังดี..

ฉันยังคงนั่งที่เก้าอี้เดิมยกแก้วเหล้าแก้วใหม่ขึ้นมากระดก ฉันรู้ว่าบาร์เทนเดอร์ไม่กล้าไล่ฉัน เพราะกลัวว่าฉันจะอาละวาด เลยได้แต่จำใจยอมชงเหล้าให้ฉันต่อ จนกระทั่ง..

ขวับ

ฉันกำลังจะยกแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นมากระดกอีกครั้ง แต่ก็มีมือของใครบางคนคว้ามันไปซะก่อน ฉันหันไปหรี่ตามองหน้าคนๆนั้นอย่างหงุดหงิด

“แกทำบ้าอะไรของแกอยู่..ชูการ์” คนๆนั้นพูดเสียงดุ  

“นึกว่าใคร” ฉันถอนหายใจ “ที่แท้ก็แฟนกำมะลอของฉันนี่เอง”

“กำมะลอแปลว่าอะไรวะ-_-” ไอ้ยูเคถามอย่างไม่เข้าใจ

“ไม่ต้องไปสนใจหรอก แกมาก็ดีแล้ว มานั่งสิมา” ฉันตบเก้าอี้ตัวข้างๆ แล้วคว้าแก้วเหล้าในมือมันคืน

ทำไมเสียงฉันมันดูยานๆวะ..

“แกเมามากแล้ว กลับบ้าน..ฉันจะไปส่งแกเอง” ไอ้ยูเคไม่ยอมนั่ง แต่กลับคว้าแขนฉันไว้และดึงให้ฉันลุกขึ้นแทน

“กลับเกลิบอะไร ฉันยังไม่เมา!

“ไอ้ชูว์ แกคิดว่าตัวเก่งมากหรือไงฮะ แกถึงได้มานั่งกินเหล้าในที่แบบนี้คนเดียว ถ้ามีคนลากแกไปจะทำยังไง” ไอ้ยูเคบ่นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

“ใครจะมาสนใจผู้หญิงที่แม้แต่ความรักยังไม่มีค่าอย่างฉัน”

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไป แต่ก็ดูเหมือนว่าไอ้ยูเคมันจะไม่เข้าใจเลยแม้เลยแม้แต่น้อย

“พูดจาอะไรไม่รู้เรื่อง เมาแล้วก็กลับบ้านซะ” มันย้ำอีกครั้ง

“ก็บอกว่าไม่ไง! ถ้าแกไม่มานั่งดื่มด้วยกัน แกก็กลับไปเลยไป!” ฉันออกปากไล่ด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดที่ไอ้ยูเคทำตัวเหมือนพ่อฉันอีกคน

ตอนแรกฉันคิดว่ามันจะรำคาญและเดินออกไปจากร้านซะ เพราะยังไงฉันก็ไม่ได้สนิทกับมันมากขนาดที่ต้องมานั่งแคร์กันอยู่แล้ว แต่มันกลับถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะนั่งลงเก้าอี้ที่ฉันบอกให้มันนั่งตอนแรก และสั่งเหล้ามาดื่ม

“มีอะไรในใจหรือไง” มันถามเหมือนรู้ทัน

“แกไม่ต้องรู้หรอก แค่ดื่มเป็นเพื่อนกันก็พอ”

ฉันตอบปัดก่อนจะกระดกเหล้าขึ้นดื่มอีกครั้ง ฉันหันไปมองไอ้ยูเคพบว่ามันไม่ได้ใส่ชุดปกติทั่วไป แต่กลับใส่ชุดสูทสีฟ้าครามอ่อนๆกับทรงผมที่ถูกเซ็ตมาแล้วอย่างดี และฉันก็ได้รับคำตอบว่าทำไมมันถึงใส่ชุดแบบนี้เมื่อมันบ่นออกมา

“นี่ฉันออกจากงานพรอมเพื่อมากินเหล้ากับแกเหรอวะ” มันพูดพร้อมกระดกเหล้าดื่มไปด้วย

“ใครใช้ให้แกออกมาล่ะ” ฉันบอกอย่างหมั่นไส้

“ปากดี ตัวเองยังจะเอาไม่รอด ถ้าฉันไม่ออกมาแกได้โดนพนักงานหิ้วไปทิ้งหลังร้านแล้ว ขี้เมาเอ๊ย” มันผลักหัวของฉันไปหนึ่งที

“บ่นอีกแล้ว แกจะเป็นพ่อฉันเพิ่มอีกตำแหน่งหรือไง” ฉันเถียงมันไป แต่ยิ่งเถียงฉันกลับรู้สึกว่าลิ้นตัวเองพันกันจนแทบพูดไม่รู้เรื่อง

“ถ้าฉันเป็นพ่อแกจริงๆฉันต้องปวดหัวตายแน่ที่มีลูกสาวอย่างแก” ไอ้ยูเคบอกพร้อมส่ายหน้า

ไม่ทันได้ฉันจะได้เถียงอะไรไป ฉันก็รู้สึกมึนมากกว่าเดิม รู้สึกเหมือนพื้นโลกมันเอียงๆยังไงชอบกล ฉันเลยจะไปห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาซะหน่อย

“ฉันไม่คุยกับแกแล้ว ไปห้องน้ำดีกว่า” ฉันลุกไปทันทีที่พูดจบ

“เดี๋ยว..ไอ้ชูว์!

ฉันได้ยินเสียงไอ้ยูเคตามไล่หลังมา แต่ฉันไม่สนใจเดินเบียดเสียดผู้คนเเพื่อจะไปเข้าห้องน้ำ แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าคนชอบชนฉันบ่อยจังนะ..

หมับ

ไอ้ยูเคคว้าเข้าที่แขนของฉันก่อนจะดึงเข้าหาตัว แต่มันคงดึงแรงไปหน่อยหัวของฉันเลยไปชนกับอกของมันพอดี

“แค่เดินก็จะล้มอยู่แล้วยังจะกล้าเดินออกมาคนเดียวอีก” ไอ้ยูเคพูดด้วยน้ำเสียงดูถูกสภาพฉัน

แต่ฉันก็ยอมรับแต่โดยดีว่าตัวเองเดินแทบไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ก่อนจะเอามือกอดคอไอ้ยูเคโดยไม่รอให้มันอนุญาต

“ทำบ้าอะไรของแก” มันดูตกใจนิดหน่อยตอนที่ฉันใช้แขนโอบคอมันไว้เพราะเริ่มทรงตัวไม่อยู่

               
“ฉันรู้สึกเหมือนโลกหมุน..” ฉันตอบ

เมื่อหน้าของเราสองคนอยู่ใกล้กันมาก ฉันเลยเผลอมองหน้าของมันเพลินเพราะไม่เคยสังเกตุใบหน้ามันใกล้ๆขนาดนี้มาก่อน จมูกมันโด่งเป็นสัน คิ้วหนา ตาคมชะมัด..มันก็หล่อเหมือนกันนี่หว่า

แล้วทำไมฉันรู้สึกว่าหน้าของมันเริ่มเบลอขึ้นเรื่อยๆนะ..

“มองอะไร” มันถามเมื่อจับสังเกตได้ว่าฉันกำลังมองหน้ามันอยู่

“เปล่า..ฉันก็แค่คิดว่า” ฉันบอกมันและเงียบไปเพราะรู้สึกว่าตัวเองเสียงยานและลิ้นพันกันจนพูดออกมาแทบไม่เป็นภาษาแล้ว

“คิดอะไร” ไอ้ยูถามซ้ำในขณะที่มือของมันต้องคอยโอบเอวฉันไว้เพราะกันไม่ให้ฉันล้ม จนทำให้ตอนนี้เราดูเหมือนกอดกันอยู่ยังไงไม่รู้

“คิดว่า..ถ้าเราเป็นแฟนกันจริงๆก็คงดี”

เพราะฉันคงไม่ต้องมานั่งเจ็บเพราะเขาอยู่แบบนี้..

จากนั้นทุกอย่างก็ดูมืดไปหมด ฉันไม่มีสติที่จะรับรู้อะไรอีกเลย..

( UK : TALK )

“คิดว่า..ถ้าเราเป็นแฟนกันจริงๆก็คงดี”

ผมยืนนิ่ง อึ้งอยู่กับประโยคที่ชูการ์เอ่ยออกมา ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรง คงเป็นเพราะมือของมันที่โอบผมเอาไว้อยู่ ผมไม่เคยใกล้ชิดกับผู้หญิงคนไหนเท่ามัน ถึงมันจะเป็นเพื่อนก็เถอะ

ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้ไอ้ชูการ์ต้องเมาหัวทิ่มขนาดนี้ แต่จากสีหน้าของมันก็เห็นได้ชัดว่ามันคงเครียดอะไรมา ผมไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการแข่งรถ เพราะมันไม่เคยเครียดที่ตัวเองแพ้ เรามีโอกาสเอาชนะได้เสมอในการแข่งครั้งต่อไป ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องเครียด

“เพ้อเจ้อ” ผมตอบกลับไปได้ในที่สุด

“ไม่ได้เพ้อเจ้อ” มันบอกด้วยเสียงยานคานและติดจะงอแงนิดหน่อยเพราะความเมา

ผมแกะมือของชูการ์ออกจากคอตัวเองได้ที่สุด และเมื่อมันผละจากผมปุ๊บ มันก็อ้วกออกมาทันที รอดไปตัวหวุดหวิดจริงๆ =_=;

“ทีนี้จะกลับบ้านได้หรือยัง” ผมถอนหายใจขณะที่หยิบทิชชู่มาเช็ดปากให้มัน และเรียกพนักงานมาทำความสะอาดพร้อมบอกให้เก็บค่าเสียหายทั้งหมด รวมทั้งค่าเหล้ามันด้วย

“อืออ” ชูการ์ไม่ได้ตอบตกลงหรอก มันคงครางในลำคอมากกว่า แต่ผมก็ถือว่ามันไม่มีสติพอที่จะเถียงผมก็แล้วกัน

“เดี๋ยวพาผู้หญิงคนนี้ไปเปลี่ยนเสื้อหน่อย” ผมบอกพนักงานผู้หญิง เพราะเสื้อของมันเลอะอ้วกจนน่าเกลียด

ผมถอดสูทออกและถอดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวให้กับพนักงานเพื่อให้เธอเอาไปเปลี่ยนให้ชูการ์ ส่วนตัวเองก็เสียสละใส่เสื้อกล้ามและพาดสูทไว้บนบ่าแทน ผมมองมันที่โดนพนักงานหิ้วปีกไปที่ห้องน้ำพร้อมส่ายหน้าระอา

แกเมาแล้วมันมาเดือดร้อนอะไรฉันวะ

ผมนึกไปถึงตอนที่ตัวเองอยู่ในงานพรอม กำลังกินอาหารดีๆ ฟังดนตรีเพราะๆ อยู่ๆก็มีโทรศัพท์เข้าเป็นเบอร์ของไอ้ชูการ์ ตอนแรกผมคิดว่ามันจะโทรมาให้ไปทำอะไรแปลกๆให้มันอีก แต่กลับเป็นคนที่บอกว่ามันเมาแทบไม่ได้สติอยู่ที่บาร์ พนักงานคนนั้นไม่รู้จะทำยังไง เลยรีบโทรมาให้ผมที่ชูการ์เมมเบอร์ว่าไอ้แฟนมารับกลับไปเพราะกลัวว่ามันจะอาละวาด ผมจึงต้องรีบมาที่นี่อย่างช่วยไม่ได้

ไอ้แฟน..เฮอะ ขนาดเมมเบอร์ยังไม่เหมือนผู้หญิงเขาทำกันเลยให้ตายเถอะ =_=

ชูการ์โดนพยุงออกมาจากห้องน้ำหลังจากสวมเสื้อเชิ้ตของผมเรียบร้อยแล้ว ส่วนผมก็จ่ายเงินเรื่องค่าเสียหายทั้งหมดเรียบร้อยแล้วเหมือนกัน เลยรับตัวมันจากพนักงานมาประคองต่อไปที่รถ

“เดี๋ยวฉันจะไปส่งแกที่บ้าน” ผมบอก เพราะว่าสังเกตุเห็นตั้งแต่ตอนจอดรถว่าชูการ์ไม่ได้เอารถมา

“อือ..ไม่กลับ” มันค้านแถมยังเอามือจับประตูรถไว้แน่นไม่ยอมเข้าไปดีๆ

“ดูสภาพตัวเองซะบ้าง ถ้าไม่กลับจะไปไหนได้อีก” ผมดุมันกลับ มันทำตัวเหมือนเด็กจริงๆ

“ถ้ากลับ..” มันพูดด้วยน้ำเสียงยานคาง “ป้าอุ่นจะต้องรู้..ถ้ารู้..แม่ก็จะรู้..อือออ..ไม่กลับ”

ผมเกือบจะหลุดขำในความเป็นเด็กของมัน ที่แท้ก็กลัวแม่จะรู้

“แต่ยังไงก็ต้องกลับบ้าน” ผมบอกมันพร้อมกลับยัดมันเข้าไปในรถได้สำเร็จ

“ไม่กลับ ก็บอกว่าไม่กลับไง!

ตลอดเวลาไอ้ชูการ์โวยวายเสียงดัง จนกระทั่งผมจะเลี้ยวเข้าถนนที่ไปทางบ้านมัน มันพุ่งตัวมาแย่งพวงมาลัยของผมจนผมต้องหักเลี้ยวอย่างตกใจ

“ทำบ้าอะไรของแก!” ผมเลี้ยวรถเข้าข้างทางและจอดอย่างรู้สึกใจหายที่เมื่อกี้เกือบจะชนรถข้างๆเข้าแล้ว

แต่ยัยตัวดีที่เมาอยู่กลับไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ทำหน้าตาไม่รู้เรื่องจนผมอดหมั่นไส้มันไม่ได้

“บอกว่าไม่กลับบ้านนนน” ชูการ์ยังคงโวยวาย

“เออๆ ไม่กลับบ้านแล้วจะไปไหน” ผมบอกมันอย่างยอมแพ้ เพราะกลัวว่ามันจะทำอะไรบ้าๆอีก

“อืออ..

“อย่ามาซบ” ผมดันหัวมันไปอีกฝั่งเมื่อมันโงนเงนเอียงหัวมาซบที่ไหล่ของผม

“ไม่เอาที่บ้าน” มันพึมพำอยู่แค่นั้นซ้ำไปซ้ำมา

ผมไม่รู้จะทำยังไงเลยพามันขับรถไปที่คอนโดของผมก่อน กะว่าจะรอให้ชูการ์สร่างแล้วค่อยพามันไปส่งบ้านทีหลัง ไม่อยากพามันไปที่บ้านของผมเพราะกลัวว่าคนที่บ้านจะมองชูการ์ไม่ดี โชคดีที่ผมซื้อคอนโดไว้สักพักหนึ่งแล้ว เพราะใกล้มหาวิทยาลัยที่ผมจะเข้าเรียนต่อ

ผมเลี้ยวรถเข้ามาจอดในคอนโดเสร็จก็เปิดประตูช่วยพยุงชูการ์ไปถึงห้องได้สำเร็จ ด้วยความเหนื่อยหอบผมโยนมันลงบนเตียงหน้าทิ่มอย่างไม่มีถนอมอะไรทั้งนั้น-_-

“ธุระหรือเปล่าก็ไม่ใช่ ยัยขี้เมาเอ๊ย” ผมบ่นมันไปหนึ่งที ก่อนจะวางสูทไว้บนเก้าอี้และเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเอาผ้ามาเช็ดตัวให้มันดีขึ้น

ตอนนี้มันนอนหลับตาแต่ยังคงรู้สึกตัวอยู่ อาจเป็นเพราะเหล้าทำให้มันไม่สบายตัวนัก ผมใช้ผ้าชุบน้ำหมาดเช็ดบริเวณหน้าของมันให้ ชูการ์ส่งเสียงออกมานิดหน่อยเหมือนรำคาญใจ แล้วอยู่ๆมันก็พูดออกมา

“ทำไม..

“ทำไมอะไร” ผมถามมันอย่างไม่เข้าใจ

ชูการ์เอื้อมมือจับมือผมที่เช็ดหน้ามันอยู่ไว้แน่น มันขมวดคิ้วเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ ผมก็เลยเงียบรอฟังมันพูดออะไรออกมา

“ทำไม..ทำไมยังต้องรัก..

“เซน..ฉันคงแพ้นายแล้ว..แพ้นายแล้วจริงๆ”

เซน..ชูการ์พูดถึงแฟนเก่าของมันที่ทำให้เรื่องที่เราต้องเป็นแฟนกันหลอกนี่น่ะเหรอ?

ชูการ์บีบมือของผมแน่นจากนั้นน้ำตาของมันก็เริ่มไหลออกมาจนผมแอบตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ผมรู้สึกอะไรบางอย่างเมื่อเห็นน้ำตาของมัน..

“เซน...ทำไม..ทำไมฉันยังรักนาย..ทำไม” คราวนี้เสียงของมันปนไปด้วยเสียงสะอื้น

มันทำให้ผมรู้สึกไม่พอใจเอามากๆที่มันร้องไห้เพราะผู้ชายคนนี้

“เงียบซะ”

ผมไม่รู้ว่าควรจะปลอบหรือทำยังไงให้ชูการ์หยุดร้องเพราะดูเหมือนตอนนี้มันก็ไม่มีสติสักเท่าไหร่ จึงทำได้แต่ยกมือลูบหัวของมันอย่างเก้ๆกังๆ

“เซน..” มันเพ้อชื่อของแฟนเก่าตัวเองอีกครั้งก่อนน้ำตาจะไหลออกมาแบบไม่ขาดสาย

ผมถอนหายใจอย่างหงุดหงิด แต่ก็เช็ดตาน้ำตาของมันอย่างแผ่วเบา เป็นอีกครั้งที่ผมได้มองหน้ามันใกล้ๆ ชูการ์จัดได้ว่าเป็นผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่ง ถ้ามันแต่งหน้าหรือแต่งตัวเหมือนผู้หญิงทั่วไป ผมคิดว่ามันต้องสวยมากแน่ๆ ขนาดตอนนี้แม้มันจะห้าวแต่งตัวไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไป แต่มันก็ยังเป็นผู้หญิงที่ดูดีอยู่ดี มันคงไม่รู้ว่ามีผู้ชายในสนามแข่งกี่คนที่คอยแอบมองมันอยู่เพราะมันไม่เคยสนใจ

ชูการ์ชอบคิดอะไรเหมือนผู้ชาย จนบางทีผมก็รู้สึกโมโหที่มันไม่รู้จักระวังตัวเอง..เหมือนวันนี้

ชูการ์เงียบเสียงสะอื้นลงแล้ว แต่ยังครางชื่อของแฟนเก่าอยู่เป็นระยะ ผมปล่อยให้มันจับมือข้างหนึ่งของผมไว้อย่างไม่คิดจะดึงออกอีก ผมใช้นิ้วปาดน้ำตาให้มันอีกครั้งก่อนจะใช้ผ้าชุบน้ำที่บิดให้หมาดแล้วเช็ดหน้าเช็ดตาให้มัน

“ถ้าแกไม่เมา..คงไม่ได้พูดมันออกมาสินะ” ผมจ้องมองมันที่ดูเหมือนว่าจะหลับไปแล้ว

ใบหน้าทรมาณเมื่อกี้ทำให้ผมรู้สึกไม่พอใจแปลกๆ ก่อนหน้านี้เรื่องที่ชูการ์ให้ผมเป็นแฟนหลอกๆของมัน ผมไม่เคยทำอย่างเต็มใจ ที่ทำไปก็แพ้การแข่งเท่านั้น แต่ตอนนี้..ไม่รู้ทำไมผมถึงเกิดความคิดที่อยากช่วยมันจริงๆขึ้นมา อยากให้มันลืมผู้ชายคนนั้น อยากให้มันไม่แพ้ต่อคนที่มันทำให้มันเจ็บช้ำขนาดนี้

แม้ผมจะไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด แต่เพื่อไม่ให้ชูการ์ต้องกลับมาอยู่ในสภาพแบบนี้อีก

ผมจะช่วยมันเอง..




- มาแล้วจ้าาา มาดึกมาก อินี่มันเป็นนกเค้าแมว 555 ตอนนี้ย้าวยาว ขนาดแค่ครึ่งนะเนี่ย
เอาจริงๆก็เหมือนได้สองตอนแหละ เพราะโนฟูลเขียนให้แต่ละตอนมันยาวขึ้นด้วย
อีกครึ่งหนึ่งเป็นพาทที่พี่ยูเคบรรยายนะคะ เพราะชูการ์นางสติหลุดไปแล้ว 5555
สงสารนางเนอะ แต่งไปก็อินไป เปิดเพลงจำทำไมไปด้วย โอ้ย อย่างกับเป็นคนเลิกเอง เจ็บเอง ;_;
พี่เซนใจร้ายเนอะตอนนี้ แต่ติดตามต่อไปเรื่อยๆนะคะ รอพาทหน้า ฟินกว่านี้ -.-
อยากอ่านก็เม้นเป็นกำลังใจให้กันบ้างนะคะ ติชมว่าเรื่องนี้เป็นยังไงบ้าง เจอกันตอนหน้าจ้าา

- มาแล้ววว ขอโทษค่ะที่มาช้า ;_; เค้าป่วย อย่าว่าเค้าเลยย เค้าสมองตื้ออ
ขอโทษที่ทำให้รอนะคะ พาทพี่ยูเคมาแล้ววว
พี่ยูเคก็รู้ตัวช้าพอๆกับพี่โซลเล้ยย ไม่พอใจเพราะอะไรเล่า เพราะชอบเขาก็บอก โด่วว  
ใช่แล้วค่ะ เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้พี่ยูเครู้สึกเต็มใจช่วยมากขึ้นนั่นเอง
เดี๋ยวรอนางตื่นมาพรุ่งนี้นะ ดูซิว่าจะเกิดอะไรขึ้น 5555555 
เรื่องเซน จะบอกว่าจริงๆแล้วนางเป็นตัวละครที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องนี้นะ 
เพราะฉะนั้นติดตามต่อไปค่ะ มันมีสาเหตุแน่นอน
จะรีบปั่นมาให้น้า รอติดตามตอนต่อไปจ้า <3 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #585 411nidtop (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 20:44
    งือ เชียร์ใครดี
    #585
    0
  2. #500 pairypie13 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 17:24
    จัดเลยยูเคฉันเชียร์แกอยู่>///<
    #500
    0
  3. #329 len-lom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 18:41
    ตัลลาคค อีเซนนี่อะไรยังไง รักหรือไม่รักก็บอกมา ชูว์เอ้ยย..ไปซบอกยูเคเถอะ 
    #329
    0
  4. #284 Yul lovelove (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 23:21
    ยูเคคือผู้ชายน่าร๊ากกกกกก ชอบบบ><
    #284
    0
  5. #283 peepo_Private (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 09:13
    หูยยยยยย ยูเคตั๊ลล้าคคคคคคค ชูว์จ้าลืมเขาแล้วมาหาผู้ชายคนนี้เถอะนะ เขาน่ารักมากๆเลย กริ๊ดดดดดดดดด
    #283
    0
  6. #271 sweet1997 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 18:56
    ยูเคเริ่มแอบชอบชูการ์แล้วใช่ป่ะล่ะ ><
    #271
    0
  7. #260 puiziiza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 19:45
    รออออออน๊า
    #260
    0
  8. #259 Love sica (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มีนาคม 2558 / 00:09
    ฮรึกกกกกก. รอนะค้าาาา สงสารชูวมากกก เหอออ รออยู่นะคะ
    #259
    0
  9. #258 แมวเหมียวตัวอ้วน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2558 / 22:51
    อ้ายยย ขอฟินค่าา รอรอ
    #258
    0
  10. #257 โอ้วววลื่นปรื๊ดดดดด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 20:43
    รออยู่นะไรท์
    #257
    0
  11. #256 Supunnee Weruwannai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 11:07
    รอค่ะไรท์ นานยังไงก้อรอออออ...ชอบยูเค ค่ะ
    #256
    0
  12. #255 Beauty BT (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 11:27
    เรารออยู่ ^^
    #255
    0
  13. #254 ann (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 10:56
    ฮื่ออออ อยากอ่านต่อ กำลังฟินนน อยากให้ชูการ์แต่งตัวเป็นผุหญิงงง
    #254
    0
  14. วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 07:36
    งืออออออตั้งหร้าตั้งตารอเรืงนี้มากกกก
    #253
    0
  15. #252 Wanidtha Kaenchan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 19:13
    ตกลงเรื่องนี้ใครเป็นพระเอก..?? ถ้ายูเคเป็นพระเอกก็คงดี อิอิ
    #252
    0
  16. #251 พายุ / บลู (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 13:19
    ออกมาจากงานพรอมเพราะมีคนไปฟ้องว่าชูการ์นั่งเมาอยู่เหรอคะยูเค -..-
    โอ๊ยยย โมเม้นเหมือนของเราเลยค่ะไรท์ //เพิ่งอกหักจากเพื่อนมา //ปล่อยมันไปมันเพ้อ

    รอพาร์ตยูเคนะคะ!! อยากรู้จริงๆว่ายูเคจะคิดอะไรเมื่อชูว์ปล่อยระเบิดลูกใหญ่ก่อนสลบแบบนั้น -..-
    รอค่ะ!! ><
    #251
    0
  17. #250 พายุ / บลู (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 13:19
    ออกมาจากงานพรอมเพราะมีคนไปฟ้องว่าชูการ์นั่งเมาอยู่เหรอคะยูเค -..-
    โอ๊ยยย โมเม้นเหมือนของเราเลยค่ะไรท์ //เพิ่งอกหักจากเพื่อนมา //ปล่อยมันไปมันเพ้อ

    รอพาร์ตยูเคนะคะ!! อยากรู้จริงๆว่ายูเคจะคิดอะไรเมื่อชูว์ปล่อยระเบิดลูกใหญ่ก่อนสลบแบบนั้น -..-
    รอค่ะ!! ><
    #250
    0
  18. #249 Yul lovelove (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 22:38
    โอ๊ยยยยยย ฟินค่ะ ยูเค^^
    #249
    0
  19. #248 syseyya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 19:22
    อยากอ่านพาร์ทยูเคอ้ะะะ จะรู้สึกยังไงกับชูการ์อ่ะ
    #248
    0
  20. #247 Sutida Thanomvaraporn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 16:30
    รอๆๆๆอัพๆๆๆ
    #247
    0
  21. #246 jam_sai.com (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 16:15
    ฟังเพลงไปอ่านไปน้ำตาจิไหลแทน 
    ความรักนางมันเศร้าอะไรขนาดนี้เนี๋ย
    รอพาร์ทยูเค อิอิ
    #246
    0
  22. วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 14:40
    ชอบอ่าาาาาาา รออ่านต่ออยู่น้า สู้ๆจ้าาา
    #244
    0
  23. #243 Ann (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:32
    คิดว่าถ้าเราเปนแฟนกันจริงๆก็คงดี

    ฟินเวอร์มาอัฟอีกเรวๆน่ะค่ะ
    #243
    0
  24. #242 Ann (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 08:32
    คิดว่าถ้าเราเปนแฟนกันจริงๆก็คงดี

    ฟินเวอร์มาอัฟอีกเรวๆน่ะค่ะ
    #242
    0
  25. #241 โอ้วววลื่นปรื๊ดดดดด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 07:37
    เอ๊า ให้ยูเคอุ้มกลับบ้านอีกล๊ะไม่สงสารยูเคบ้างหรอ555+
    #241
    0