Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 4 : ' Love Attack 3 : เราเป็นแฟนกันแล้วนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    28 ต.ค. 57

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว




3

เราเป็นแฟนกันแล้วนะ
 

ด้วยเสียงของฉันที่ดังมากทำให้บางคนหันมาสนใจ แต่พอเห็นว่าเป็นคนสองคนที่กอดกันอยู่ก็รีบหันหน้าหนี ไอ้ยูเคมันนิ่งอึ้งไปแล้ว ฉันไม่รอให้มันได้สติอะไรทั้งนั้น กอดคอมันแน่นกว่าเดิม

“ทำงานเหนื่อยมั้ย ดูซิ เหงื่อออกเต็มไปหมดเลย” ฉันยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อให้มัน ทั้งๆที่ในใจร้อง อี๋ เปียกว่ะ!

“แกทำบ้าอะไร” ไอ้ยูเคจับข้อมือของฉันไว้และกระซิบเสียงต่ำ

ฉันยื่นหน้าไปใกล้ๆพร้อมบอกใบ้

“เจ็ดนาฬิกา..ผู้ชายคนนั้นเป็นโรคจิต”

ยูเคเหลือบตาไปมองอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก ก็พบเซนที่มองมาทางนี้อยู่จริงๆ มันเลยยอมยกแขนขึ้นมากอดไหล่ฉัน

บอกแล้วว่ามันรับมุกได้!

“วันหลังถ้าแกเล่นอะไรแบบนี้อีก ฉันจะปล่อยให้โรคจิตลากแกออกจากร้าน” ยูเคกัดฟันพูด

“ลองสิ ฉันจะลากแกไปด้วย” ฉันฉีกยิ้มใส่มันเพื่อเป็นการขู่

“อ้าว พวกแกสองคน ทำไมมายืนกอดกันกลมอยู่ตรงนี้วะ” พี่อ้นเจ้าของร้านนี้เดินมาร้องทักพวกเรา

“อากาศมันหนาวอ่ะพี่ ร้านพี่นี่เปิดแอร์เย็นไปนะ” ฉันแกล้งเฉไฉไม่รู้เรื่อง

“บ้า ร้านฉันนี่แอร์เพื่อสุขภาพ!” พี่อ้นเถียง

“แอร์อะไรเพื่อสุขภาพ แอร์สมุนไพรหรือไง=_=

ฉันเลิกสนใจพี่อ้นอีก แต่เหลือบไปมองเซนแทน ฉันเห็นเซนกระตุกยิ้มที่มุมปาก ก่อนที่จะเดินออกจากร้านไป ฉันถอนหายใจโล่งอกทันที

“ปล่อยได้แล้วมั้ง” ไอ้ยูเคพูดขึ้นมาไม่พอแถมยังใช้มืออีกข้างยันหน้าฉันอีก

ฉันได้ยินมาว่ามันเป็นคนหวงตัวและรักษาระยะห่างกับผู้หญิงพอสมควร ฉันเลยอดที่จะแกล้งมันไม่ได้

“แหม ก็แอร์มันหนาวนี่ มามะ กอดกัน”

มันทำหน้าเหวอไปเลยอ่ะ -O- ท่าทางจะหวงตัวมากนะเนี่ย

“ตลกละ-_-

มันดันฉันออกมาจนได้ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงหวงตัวอะไร เพราะคิดว่าไอ้พวกนี้ก็คงไม่มองฉันเป็นผู้หญิงเท่าไหร่

“ยังไงก็ขอบใจมากนะเว้ย”

“น้องแกช็อคไปแล้วมั้ง”

ฉันหันไปมองยัยตัวเล็กที่ยังอยู่บนเวที แต่มองมาที่ฉันเหมือนส่งคำถามมาว่า นี่มันเรื่องอะไรกัน ฉันได้แต่ยักคิ้วกลับอย่างกวนๆ

เมื่อวงรันเวย์เล่นดนตรีเสร็จแล้วก็ลงมาข้างล่างเวที คนแรกที่พุ่งมาฉันคือไอ้ไวท์ นักร้องของวง

“เฮ้ย เดี๋ยวนี้ผู้หญิงเขาจีบกันแบบนี้แล้วเหรอ-O-

“เออ” ฉันหัวเราะ

ไอ้ไวท์มันเป็นคนอัธยาศัยดีที่สุดในกลุ่มนี้แล้วมั้ง เห็นไปที่สนามทีไรก็พูดไม่หยุด ม่อกลุ่มนู้นทีกลุ่มนี้ที นี่ถ้ายัยตัวเล็กเป็นแฟนกับมัน ฉันคงได้ชกกับมันหลายยกแน่ๆ

“ยูมาทำอะไรที่นี่” ยัยตัวเล็กเดินลงเวทีมาปุ๊บก็ถามฉันทันที

“มาจีบไอ้ยูเคไงไม่เห็นเหรอ” ฉันพูดอย่างไม่ซีเรียส “โอ๊ย เจ็บนะเว้ย!

ฉันร้องเพราะไอ้ยูเคมันผลักหัวฉันทิ่งแทบจะจุ่มไปกับพื้น

“นี่เห็นว่าช่วยฉันไว้นะ ไม่งั้นมีตอบโต้” ฉันยกกำปั้นขึ้นขู่

“กลัวมาก” ไอ้ยูเคเลิกคิ้วใส่

“อย่างน้อยแกก็เคยโดนหมัดฉันประเคนหน้าจนเลือดกบปากแล้วกัน”

ฉันพูดไปตอนที่ยัยตัวเล็กโดนทำร้ายจนเข้าโรงพยาบาล แล้วฉันก็ไปเหวี่ยงหมัดมั่วใส่มันกับไอ้ดาร์ก

“โหดมากจะมาจีบมันทำไม จับตีหัวลากเข้าห้องเลยดิ” ตามมาด้วยเสียงไอ้พีค มือกลองของวง

“ถ้ายังไม่หยุดเล่นอีก ฉันจะเพิ่มรอบซ้อมให้พวกแก” ไอ้ยูเคขู่

“ไอ้นี่ก็โหดเหมือนกันว่ะ” พีคบ่น

“ฉันกลับละ ยังไงก็ขอบใจมากนะเว้ย” ฉันหันไปบอกไอ้ยูเค

“อย่าให้มีครั้งที่สองก็แล้วกัน”

ตี๊ด..ตี๊ด

สิ้นเสียงมันโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้นพอดี เป็นเบอร์ไม่รู้จัก แต่ฉันไม่ได้ซีเรียสอยู่แล้วเลยกดรับ

“ฮัลโหล”

(อย่าคิดว่าฉันจะเชื่อเรื่องที่เธอหลอกฉันวันนี้ ฉันจะจับตาดูเธอทุกฝีก้าว ถ้ามันไม่จริงอย่างที่เธอว่า แปลว่าเธอยอมรับทุกข้อกล่าวหาที่ฉันบอกว่าเธอยังรักฉันอยู่ ชูการ์)

ติ้ด

ไม่ต้องรอให้ฉันรู้ว่าปลายสายเป็นใครก็กดตัดสายทันที บ้าเอ้ย!

ฉันหันไปหายูเคช้าๆแล้วฉีกยิ้มชนิดที่ไอ้ยูเคหรี่ตาด้วยความไม่ไว้วางใจ

 “อย่าบอกนะว่า..

“ฉันว่า..คงต้องมีครั้งที่สองแล้วว่ะ”

.

.

.

ตัดกลับมาที่สถานการณ์ปัจจุบัน เพราะอย่างนี้ฉันก็เลยต้องท้ามันแข่งรถ ฉันนั่งรถของไอ้ยูเคกลับมาที่สนามแข่งด้วยกัน

“เดี๋ยวค่อยมาคุยเรื่องแข่ง ฉันขอไปเคลียร์เรื่องก่อน” ไหนๆฉันก็ต้องกลับมาที่สนาม ก็ไปเคลียร์เรื่องซีซันด้วยเลยแล้วกัน

“ไปก่อเรื่องอะไรมาอีกล่ะ”

“ก็ไม่เท่าไหร่หรอกน่า” ฉันพูดแบบไม่ใส่ใจเท่าไหร่

“เหรอ..ฉันว่าใหญ่อยู่นะ” ยูเคส่งสายตาให้ฉันมองไปข้างหน้า

ฉันเห็นไอ้บูม บีม แอลตัลเดินมาทางนี้ด้วยสีหน้าคร่ำเครียด เลยรีบลงจากรถ

“เป็นไงวะ”

“เป็นไงไรล่ะลูกพี่ เฮียซีบอกห้ามลงแข่งสนามหนึ่งอาทิตย์”

“หนึ่งอาทิตย์!” ฉันหันไปมองไอ้ยูเคที่ยืนพิงรถอยู่ด้วยความเครียด “แต่วันนี้ฉันต้องแข่งนะเว้ย”

“ก็เฮียซีซันพูดแบบนั้นหรือลูกพี่จะขัดอ่ะ” ไอ้บูมว่า

“แอลตัน! ญาติแกไม่ใช่เหรอ ช่วยทำไรซักอย่างดิ”

“ทำไรได้ที่ไหนล่ะ ถ้าว่ากันตามจริง แกแหละที่เฮียซีเห็นเป็นญาติมากกว่าฉันอีก-_-”ไอ้แอลตันบ่น

“เพราะฉะนั้นลูกพี่แหละไปคุย!” ไอ้บีมไอ้บูมพูดพร้อมกัน

ฉันทำสีหน้าลำบากใจพร้อมหันมาหายูเคที่เลิกคิ้วใส่ว่าจะเอายังไงและยิ้มใส่มันด้วยรอยยิ้มแห้งๆ

ถึงจะบอกว่าฉันดูสนิทกับมันที่สุดก็เถอะ แต่ซีซันเป็นคนถือตัวพูดด้วยยากมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว บทจะโหดมันก็ไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้นหรอก แต่เพราะฉันมีแข่งในวันนี้ ฉันก็เลยต้องเข้าไปในห้องของซีซันอย่างช่วยไม่ได้ ที่สนามนี้จะมีห้องหนึ่งเหมือนออฟฟิศอยู่บนอัฒจันทร์

ฉันเคาะประตูและเปิดเข้าไปด้วยสีหน้าเจี๋ยมเจี้ยมสุดๆ ซีซันกำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้ทำงานและหันหลังให้ฉัน แต่พอฉันกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรมันก็พูดขัดขึ้นมาก่อน

“เอ่อ..

“หนึ่งอาทิตย์ไม่มีต่อรอง”

“โหย อย่าใจร้ายนักเลยน่า” ฉันโอดครวญ

ซีซันหันมาแล้วมองมาที่ฉันด้วยสายตานิ่งๆ จริงๆมันเป็นคนหล่อนะ แต่เป็นคนเข้าถึงยาก สาวๆที่เข้ามาหามันมักจะช้ำในตายไปซะก่อนที่จะไปด้วยกันด้วยดี

“กฏก็คือกฏ”

“โหยยย” ฉันพยายามทำเสียงให้น่าสงสารที่สุด “เห็นใจฉันเถอะนะ ก็มันมาหาเรื่องลูกทีมฉัน นายจะให้ฉันทำยังไงเล่า”

“ทำยังไงก็ได้ที่ไม่มีเรื่องทะเลาะวิวาทใต้จมูกของฉัน-_-

“ซีซัน” ฉันร้องครวญ “ยกเว้นไว้ซักครั้งนะ..นะๆ”

“ไม่”

“โอ๊ย ผู้ชายอะไรใจร้ายเป็นบ้า-_-” ฉันบ่น

ซีซันลุกจากเก้าอี้ขึ้นมาข้างหน้าฉันและยืนพิงกับโต๊ะ

“มีแผลด้วย?”

“แหงสิ มีเรื่องกันนี่ ไม่ได้เล่นตบแปะ”

“ปากดี” ซีซันเอานิ้วมาจิ้มแผลที่ข้างคิ้วของฉัน

“โอ๊ย! เจ็บนะ!” ฉันร้องแล้วปัดมือซีซันออก ไม่คิดว่าหมอนั่นจะเอานิ้วมาจิ้มแผลกันอย่างนี้=_=

“เจ็บแล้วจะทำทำไม”

“โหยยย เรื่องมันผ่านไปแล้ว มันแก้อะไรไม่ได้แล้วน่า”

“คราวหน้าถ้ามีเรื่องอะไรแล้วไม่ผ่านฉันอีก ฉันจะไม่ไว้หน้า ไม่ว่าเธอจะเคยอยู่สนามนี้มานานแค่ไหน”

“นี่ก็ไม่ไว้หน้าเหมือนกันแหละ” ฉันแอบบ่นเสียงเบา

“ฉันมีข้อแลกเปลี่ยน”

“แล้วทำไมไม่รีบบอก ว่ามาเลย!” ฉันตาโต

“วันเสาร์นี้วันเกิดหลานฉัน”

“อ่าฮะ แล้ว?”

“เธอไปเลือกของขวัญวันเกิดหลานกับฉันหน่อย ฉันไม่รู้ว่าเด็กผู้หญิงชอบอะไร”

“เดี๋ยว..ฉันเนี่ยนะ!” ฉันร้องตกใจ

“ใช่” ซีซันรับคำ

“ฉันเหมือนคนที่รู้เหรอว่าเด็กผู้หญิงชอบอะไร?”

“ก็เธอเป็นผู้หญิง” ซีซันตอบอย่างไม่คิดอะไร

“แล้วนายคิดว่าฉันเหมือนผู้หญิงมากขนาดนั้นเลยหรือไง” ฉันชี้มาที่สภาพตัวเอง

“ก็ตามใจ ถ้าไม่ทำ กฏก็เป็นกฏเหมือนเดิม”

ซีซันทำท่าจะเดินออกจากห้องนี้ไป

“เดี๋ยวสิ!” ฉันจับแขนมันไว้พร้อมทำหน้าลำบากใจ “เออ..ก็ได้”

“ดี วันเสาร์บ่ายสามเจอกันที่สนามห้ามเลท”

“เจ้าค่า” ฉันพูดประชด

ซีซันมีสีหน้าพอใจก่อนจะเดินออกไปจากห้อง โดยที่ฉันก็เดินตามเขาออกไป จริงๆซีซันอายุ 23 แต่ที่ฉันไม่เรียกว่าพี่ เพราะชินปาก และมันก็ไม่ได้ว่าอะไรด้วย

ฉันเดินออกไปหาไอ้พวกนั้นที่รออยู่ที่ประจำ

“เป็นยังไงบ้างอ่ะลูกพี่!” ไอ้บูมถาม

“นี่ใคร รู้ไว้ด้วย” ฉันยักคิ้ว

“ลูกพี่สุดยอด! ว่าแล้วว่าเฮียซีต้องยอม!

“แต่ครั้งหน้ามันบอกมันเทกระจาดแน่ คราวหน้าเราถ้าจะมีก็หนีไปนอกสถานที่ดีกว่า”

“จัด!” ไอ้บูมว่า

“เออแล้วไปนัดแข่งอะไรกับยูเคไว้ มันมารออยู่ข้างสนามแล้ว” แอลตันเตือน

จริงด้วยว่ะ มัวแต่เคลียร์เรื่อง ลืมไอ้ยูเคไปเลย

พอนึกขึ้นได้ฉันก็รีบวิ่งไปหามันที่กำลังยืนรออยู่ที่ข้างสนามทันที

“จะสี่ล้อหรือสองล้อก็ว่ามาพี่ไม่เกี่ยงอยู่แล้ว” ฉันยักคิ้ว

“อย่าปากดี สี่ล้อแกเพิ่งสอบได้ใบขับขี่ อย่ามาซ่าส์” ไอ้ยูเคทำหน้าเอือมพร้อมกับเดินไปหยิบหมวกกันน็อคและเดินนำไปที่สนาม

วันนี้ที่สนามไม่ค่อยมีใครเพราะไม่ใช่วันแข่ง จะมีก็แต่พวกขาประจำอยู่บ้างแต่มีหลายสนาม ก็เลือกซักสนามแล้วจ่ายตามนั้น ไม่ยุ่งยากอะไรมากมาย

“ว่ากติกามาเลย” ฉันบอกมัน

“วนสามรอบ กฏปกติ”

“เตรียมตัวเสียตัวให้พี่ได้เลยน้อง”

เพราะครั้งนี้ฉันจะไม่มีวัน ไม่มีทางแพ้ ต่อให้ต้องใช้วิธีไหนในสนามก็ตาม!

เสียงคนคุมสนามบอกให้เตรียมตัวประจำที่ ฉันกับไอ้ยูเคสตาร์ทรถเตรียมพร้อมอยู่ เสียงบิดเครื่องทำให้ฉันรู้สึกฮึกเหิมขึ้น

เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณ ฉันก็รีบขับพุ่งตัวออกทันที ออกตัวดีมักได้เปรียบ! เสียงรถของไอ้ยูเคไล่มาติดๆ เมื่อตีโค้ง ไอ้ยูเคเบียดแซงฉันไปได้ตอนช่วงเวลาที่กำลังชะลอรถ ฉันบิดตีโค้งตามมันไปติดๆ ผ่านไปรอบแรก ไอ้ยูเคยังคงนำอยู่ ทำให้ฉันเริ่มหัวเสีย!

รอบที่สองฉันขับไปใกล้มันเล็กน้อยอาศัยช่วงจังหวะเล็กๆชะลอรถให้ไอ้ยูเคเบียดตัวไปทางอื่น เป็นทริปเล็กๆไม่ถือว่าเป็นการโกงเพราะว่าฉันไม่ได้ขับโดนรถมันซักนิด ทำให้โค้งนี้ฉันตีตัวออกนำมันมาได้สำเร็จ แต่ดูเหมือนมันจะไม่ยอมแพ้เมื่อมันขับไล่ฉันมาจากด้านหลัง แล้วอาศัยจังหวะดริฟท์ก่อนหน้าฉันในโค้งสุดท้ายของรอบที่สอง ทำให้ฉันต้องชะลอรถลงอย่างช่วยไม่ได้

“เวรเอ๊ย!”  ฉันสบถเมื่อมันไอ้ยูเคแซงหน้าฉันไปอีกรอบแล้ว

รอบสุดท้ายฉันเริ่มร้อนใจเมื่อไม่มีโอกาสได้ตีรถเข้าใกล้มันได้เลย ไอ้ยูเคทิ้งห่างจากฉันจนน่าใจหาย ฉันบิดเครื่องหนักเข้าไปอีกเพื่อให้ไล่ตามมันทันไป

ฉันจะแพ้ไม่ได้!

โค้งสุดท้ายของสนามฉันตัดสินใจเบียดรถเข้าใกล้ไอ้ยูเคมากที่สุด เอียงองศารถตอนตีโค้งลงจนตัวเองแทบจะติดพื้นเพื่อให้แซงมัน เสียงล้อที่บดกับถนนดังมากจนไม่คิดว่าฉันจะรอดมาได้จากสถานการณ์นี้ ไม่รู้เพราะไอ้ยูเคมันตกใจหรืออะไร มันถึงได้ยอมชะลอรถในช่วงสุดท้ายให้ฉันแซงมันไปได้ในที่สุด

ฉันบอกแล้วว่าไม่ว่ายังไงฉันก็จะต้องชนะ ฉันจะไม่ยอมให้เซนมาดูถูกฉันแบบนี้ ไม่มีทาง!

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดด!

เสียงเบรกรถบ่งบอกว่าการแข่งสิ้นสุดลงแล้ว และฉันก็เป็นฝ่ายชนะ!

ฉันถอดหมวกกันน็อคออกและสบัดผมที่มันยุ่งเหยิงให้มันไปในทางเดียวกัน ไอ้ยูเคที่จอดรถตามมาติดๆ มันลงจากรถแล้วถอดหมวกกันน็อคปาลงพื้นอย่างไม่สนใจและเดินมาทางฉันด้วยท่าทางที่ไม่พอใจสุดๆ

“แกเป็นบ้าหรือไง แกทำอะไรลงไปรู้ตัวหรือเปล่า!” มันพุ่งตัวเข้ามาดึงคอเสื้อฉันอย่างเอาเรื่อง

“ฉันทำอะไร” ฉันเฉไฉไม่รู้เรื่อง

“ถ้าฉันไม่เบรกให้แก รู้มั้ยว่าป่านนี้จะเกิดอะไรขึ้น!” มันพูดอย่างโมโห

“แล้วมันเกิดขึ้นมั้ยล่ะ”

“ยังจะมาพูดอีก!

ฉันดึงตัวเองออกมาจากมันที่จับคอเสื้อฉันไว้

“แต่ยังไงแกก็เป็นฝ่ายแพ้ฉันอยู่ดี”

“นี่แกอยากชนะมากขนาดนั้นเลยหรือไง” ยูเคพูดอย่างไม่เข้าใจ

“เออ แล้วแกบังคับให้ฉันต้องทำแบบนี้ด้วย”

“แกนี่มัน” ไอ้ยูเคดูโกรธมากแต่ไม่รู้จะทำยังไงถึงได้ยืนหัวเสีย “บ้า..แกมันบ้า”

“แต่แปลว่าฉันชนะแกแล้วใช่มั้ย” ฉันพูดอย่างไม่สนใจ

“เออ”

“แปลว่าแกยอมเป็นแฟนฉันแล้วใช่มั้ย”

“..เออ” มันพูดอย่างไม่ค่อยเต็มใจ แต่ใครจะสนล่ะ

ฉันรีบวิ่งไปประกาศให้คนแถวนี้รู้ เขาบอกว่าถ้าจะหลอกคนอื่น ก็ต้องหลอกคนของตัวเองให้ได้ก่อน ฉันวิ่งไปที่ใกล้อัฒจันทร์ที่ไอ้ในทีมฉันอยู่ก่อนจะตะโกน

“พวกแก! ไอ้ยูเคเป็นแฟนฉันแล้วเว้ย!!

“ไอ้ชูว์!” ไอ้ยูเคทำหน้าตกใจ ไม่คิดว่าฉันจะทำแบบนี้ “แกทำบ้าอะไรอีก!

“ประกาศให้คนรู้ไง”

“ทำไมต้องประกาศวะ” ไอ้ยูเคบ่นอย่างหัวเสีย พอฉันจะตะโกนอีกมันก็รีบวิ่งมาปิดปากฉันไว้ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทันแล้ว

“จริงเหรอลูกพี่! เหลือเชื่อว่ะ!

“ยูเคเป็นแฟนชูการ์แล้ว”

“ไอ้ยูเคกับไอ้ชูการ์เป็นแฟนกันแล้วเหรอวะ”

และอีกหลายๆเสียงจากคนในสนามที่รู้จักฉันกับมัน

“ชิบ!” มันสบถ และผลักฉันออกห่างจากตัว แต่ฉันรีบวิ่งไปกอดคอเอาไว้ รู้สึกตลกที่มันทำตัวเหมือนกับโดนรุกรานความเป็นชายอย่างนั้นแหละ

“ออกไปห่างๆ” ไอ้ยูเคไล่

“จะหวงตัวกับแฟนไปทำไมเล่า” ฉันขำ

รู้สึกเหมือนมันจะหมดความอดทนก็เลยเปลี่ยนดึงฉันเข้ามาหาตัวโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว

“ก..แกจะทำอะไร”

“อยากเป็นแฟนฉันนักนี่ ก็จะทำในสิ่งที่แฟนเขาทำกันไง”

มันพูดเสียงเหี้ยมและก้มหน้าลงมาใกล้ฉัน

“อ..อย่านะเว้ย! ถ้าแกใกล้ฉันกว่านี้ฉันจะต่อยแกให้ร่วงเลย!

“จะหวงตัวกับแฟนไปทำไม” มันย้อนคำพูดของฉัน ก่อนจะ..

จุ๊บ..

หอมแก้มฉัน!

“ไอ้ยูเค!

มันยกยิ้มขึ้นมาก่อนที่จะเดินไปปล่อยให้ฉันดิ้นพล่านอยู่ตรงนั้นเพราะกำลังตกใจ ไม่คิดว่ามันจะ..

อ๊ากกกกก

แกตาย!!






มาแล้วค่า ต้องขอโทษจริงๆที่มาช้า อยู่ๆก็น็อคไปเลย ฮรืออ 
ฉากแข่งรถเป็นอะไรที่เขียนยากมากเพราะไกลตัว 55 ถ้าเขียนงงๆก็ขอโทษด้วยค่า
นางเอกเรายังคงความแมนไว้ แหย่เขามากเป็นไงล่ะ โดนพี่ยูเคเอาคืนเลยสมน้ำหน้าาา 
เรื่องนี้ยังไม่อัพอย่างเป็นทางการ เพราะฉะนั้นถ้าทำให้ค้างก็ขอโทษด้วยนคะ
แล้วเจอกันใหม่จ้า ขอบคุณสำหรับคนที่ให้ฟีดแบค คนที่ชอบ คนที่โหวต ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
รู้ว่าชอบเรียกร้องมากไป แต่อยากได้กำลังใจในการอัพจริงๆนะ 
และพวกคุณก็คือกำลังใจของโนฟูลนะคะ :D 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #186 min (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 20:19
    กรีดร้องงงงงง นิดเดียวก็ฟินได้ ยูเค๊ ยูเค อ่านไปนึกถึงหน้าวูบินไป ยิ่งฟิน ฮิฮิ

    #186
    0
  2. #119 MOONLIGHT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2558 / 10:33
    ซีซั่น น่าสนใจมากเลยน่ะขนาดมานิดเดียวนะเนี่ย
    #119
    0
  3. #107 Reksew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 15:04
    กดดันๆ :))))
    #107
    0
  4. วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 09:56
    ไรท์อัพเรื่องนี้บ้างจิๆๆๆๆๆๆๆ อยากอ่านนนน
    #101
    0
  5. #99 อะโดเน๊ะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2557 / 00:02
    รีบๆอัพน้าาา รออยุ่
    #99
    0
  6. #98 madizmai (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 14:29
    โนฟูลหายไปไหนค่ะ ยูเคหายไปนานแล้วน๊าา
    #98
    0
  7. #97 Panrawee Mome (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 21:51
    ขอเร็วๆนะค่ะค้างมาก นางเอกจะแมนไรขนาดนี้อ่ะหายากมากชอบๆๆ555555
    #97
    0
  8. #95 Yul lovelove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 22:31
    โดยยูเคเอาคืนซะละชูว์><
    #95
    0
  9. #94 jjeex (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 21:12
    ทนมิไหวล้าว มาต่อเถอะค่ะ พลีสสสสสส
    #94
    0
  10. #93 MOONLIGHT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 13:08
    มาทีมีจุ๊บเลยยูเค รอนะคะสู้ๆ
    #93
    0
  11. #92 ammely (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 14:39
    สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก ชอบเรื่องนี้ เนื้อเรื่องน่าสนใจ อัพต่อไวไวนะค่ะ
    #92
    0
  12. #74 jam_sai.com (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 10:58
    นางเอกเราแสบจริง โดนเอาคืนเป็นไรล้าาาา
    #74
    0
  13. #72 Pepsi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 03:30
    ยูเค อายเลย
    #72
    0
  14. #71 JLSmile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 01:41
    นางยอมทำทุกอย่างจริงๆ
    #71
    0
  15. #68 JLSmile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 19:01
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #68
    0
  16. #67 jam_sai.com (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 15:24
    เจิมรอจ้าาาา
    #67
    0
  17. #66 *+*+นางฟ้าไร้ปีก+*+* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 15:20
    อัพไวๆนะค่ะ อยากอ่านต่อมากเลย นักเขียนหายไปนาน เข้ามาดูทุกวันเลย ชอบนางเอกมาก 
    #66
    0
  18. #65 แอม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 10:07
    อัพไวไวนะค่ะ
    #65
    0
  19. #64 Blood First (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 08:54
    เจิมมมมมมมมมมมมมม
    #64
    0
  20. #62 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 02:39
    เจิมมม
    #62
    0