Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 3 : ' Love Attack 2 : ฉันมีแฟนใหม่แล้ว!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,327
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    26 ต.ค. 57

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว




2

ฉันมีแฟนใหม่แล้ว!
 

เมื่อได้สติฉันก็รีบเอาตัวเองออกห่างจากเซนทันทีโดยไม่คิดที่จะถามด้วยว่าเขาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แต่เขากลับดึงคอเสื้อฉันไว้แถมลากออกมาจากที่เกิดเหตุอีกไกล จนฉันได้ยินเสียงไอ้บูมเรียกฉันแว่วๆ

“ปล่อย!” ฉันปัดป้องและสบัดออกจากเขาอีกครั้งและมองอย่างหาเรื่อง

“นี่น่ะเหรอลูกสาวคนโตของคุณหญิงดาวประกาย ทำตัวเป็นนักเลงข้างถนน” เซนพูดเสียงเรียบ

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนาย”

ฉันกัดฟันแน่นกับคำพูดของเขาก่อนจะเดินหนีจากเขาอีกครั้ง

“โอ๊ย!

ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อเซนกระชากแขนฉันโดนแผลที่ไอ้บ้านั่นมันต่อยพอดี แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้สังเกตุถึงมันเลย

“มีนัดอะไรไว้จำไม่ได้หรือไง”

เมื่อเขาพูดแบบนั้นฉันจึงนึกขึ้นได้ถึงไซคี จึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูพบว่าไซคีโทรมาจริงๆด้วย แถมตั้งสิบห้าสาย

“แค่นี้ใช่มั้ย ปล่อย!

แต่ถึงอย่างนั้น ฉันสบัดแขนตัวเองออกจากเซนอีกครั้งแต่หมอนั่นก็ยังจับแขนของฉันไว้แน่น

“พูดจาดีได้แค่นี้หรือไง”

ให้ตายเถอะ ฉันเกลียดใบหน้าเรียบเฉยของเขา เกลียดน้ำเสียงของเขา เกลียดทุกอย่างที่เป็นตัวเซนเลย ทำไมฉันต้องมาเจอเขาอีกด้วย!

เขาหันไปสั่งกับผู้ชายชุดดำสองคนที่เดินตามเขามา

“ไปเตรียมรถให้พร้อม”

“ครับ”

พูดจบเขาก็ลากให้ฉันเดินตามเขาไปอีก โดยไม่สนใจฟังเสียงของฉันเลย

“จะไปไหน! ปล่อยดิวะ ฉันไม่ไป ปล่อย!

“อยู่เฉยๆ” เขาสั่งเสียงเรียบ

“ไม่!” คิดว่าทำหน้าดุแล้วจะกลัวเหรอวะ!

“ได้”

พูดจบเซนก็จับฉันอุ้มพาดบ่าทันทีจนฉันร้องโวยวายอย่างตกใจ ฉันทั้งเตะทั้งถีบแต่ก็ไม่เป็นผล

“ทำบ้าอะไรของนาย ปล่อยนะเว้ย! ปล่อย ไอ้บ้า!

ไม่ทันที่ฉันจะได้ทำอะไรมากกว่านี้ รถสีดำที่มีชายชุดดำเป็นคนขับก็ขับมาจอดเทียบพอดี เขาพาฉันเดินพร้อมจับฉันยัดใส่รถอย่างไม่ปราณี

แล้วคิดเหรอว่าคนอย่างชูการ์จะยอมง่ายๆ!

ฉันกัดเข้าที่แขนของเซนตอนที่เขากำลังยัดฉันเข้าไปในรถ เซนแสดงสีหน้าเจ็บออกมาเล็กน้อย แต่นั่นก็มากพอที่จะทำให้ฉันสะใจ ฉันใช้ศอกกระทุ้งที่ท้องของเขาไปอีกที ก่อนจะเบียดตัวออกมาจากรถ แต่ก็ไม่วายโดยเขาคว้าเอวไว้ได้และเหวี่ยงเข้าไปในตัวรถอีกจนได้

ชิบ! ผู้ชายอะไรถึกเป็นบ้า!

ฉันโดนเบียดให้เข้าไปนั่งข้างในโดยที่เซนตามเข้ามาติดๆ แต่ฉันก็ยังร้องโวยวายลั่นรถและจะออกไปให้ได้ ดูเหมือนว่าเซนจะทนมันไม่ไหวอีกต่อไป

“เอาเชือกมา”

“อะไรนะ จะทำอะไร!

ฉันร้องลั่นเมื่อเห็นเขาหันไปสั่งกับคนของตัวเอง

“โอ๊ย ปล่อย! นี่มันอะไรกัน ลักพาตัวหรือไง!

เซนจับฉันไขว้หลังและมัดด้วยความยากลำบากเพราะฉันขัดขืน แต่ไอ้หมอนั่นมันกดหัวฉันติดกระจกรถอย่างไม่สนใจ จนในที่สุดเขาก็มัดฉันไว้จนได้-_-

“เป็นบ้าหรือไง ปล่อยนะเว้ย!” ฉันยังคงโวยวายไม่เลิก ใครจะให้ใจเย็นอยู่ได้ในเมื่อเขามัดฉันไว้แบบนี้เนี่ย!

“เงียบ”

“ไม่มีทาง”

เขาชูผ้าขึ้นมาอย่างเหนือกว่าพร้อมยิ้มแสยะ

“อยากจะเงียบเองหรือจะให้ใช้ไอ้นี่”

ฉันยอมสงบลงอย่างเจ็บใจเมื่อฉันเป็นรองเขาอยู่มาก ถ้าจะให้มัดปากอีกฉันคงดิ้นตายไปเลยดีกว่า

“แล้วจับฉันมาทำไม-_-

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ฉันถามขึ้นใหม่

“เดี๋ยวก็รู้”

“อยากรู้แล้ว!

เซนถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายที่เราพูดกับไม่รู้เรื่อง แต่แล้วทำไมล่ะ ฉันผิดหรือไงในเมื่อเขาเป็นคนจับตัวฉันมา

อีกอย่างเราก็ไม่มีทางพูดกันรู้เรื่องอยู่แล้ว ไม่มีทาง..

“แล้วพี่เบิ้มสองคนนี้เป็นใคร”

ฉันเปลี่ยนคำถามใหม่และมองไปยังชายชุดดำสองคนข้างหน้ารถ

“การ์ด” เซนตอบสั้นๆ

“ถามจริง? นี่ทำงานเป็นมาเฟียหรือไงถึงต้องมีบอดี้การ์ดด้วย”

” พี่บึ้กที่นั่งข้างคนขับเหลือบมองฉันนิดหน่อยเหมือนรำคาญ

“เป็นมาเฟียจริงดิ” ฉันยังคงเซ้าซี้ไม่เลิก

“จะหุบปากหรือไม่หุบ” เซนชูผ้าในมือขึ้นมาอีกครั้ง

ฉันกระแทกตัวที่เบาะอย่างไม่สบอารมณ์ อะไรวะ จับฉันมาแล้วก็ไม่พูดอะไร ดี..ดีมาก! -_-

ระหว่างที่ฉันนั่งรถไปอย่างเงียบๆ ฉันอดเผลอมองหน้าของเซนไม่ได้ ทั้งๆที่การที่เรากลับมาเจอกันอีกครั้งอย่างไม่ได้ตั้งใจทำให้ฉันรู้สึกทำหน้าไม่ถูก รู้สึกแปลกๆ แต่เขากลับไม่ได้รู้สึกอะไร ลากฉันมาหน้าตาเฉย ไม่ทักไม่ถามอะไรทั้งนั้น เขายังต้องการอะไรจากฉันอีกในเมื่อเขาได้ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันมีลงหมดแล้ว

ฉันอดกัดริมฝีปากของตัวเองไม่ได้ ฉันเกลียดเขา แต่ทำไมฉันถึงเป็นฝ่ายยอมเขาทุกที ยอมจนเจ็บหัวใจแทบตาย

“มองหน้าทำไม” เซนพูดขึ้นมาอีกครั้ง เขาคงสังเกตได้ว่าฉันมองอยู่

“เปล่า” ฉันปฏิเสธหน้าตาเฉย

เซนเอื้อมมือมาแตะที่หัวของฉัน ตอนนั้นฉันแทบทำตัวไม่ถูก ฉันไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรกันแน่

“ผมเสีย แห้งและหยาบ” เขาบอกอย่างเหยียดๆ

ให้ตายเถอะ จะปากไม่ดีไปถึงไหน!

“แล้วทำไม ไม่ได้ขอให้มาจับซักหน่อย”

“พูดจาเหมือนเด็กไม่รู้จักโต”

“นี่!” ฉันร้องออกมาอย่างโมโห “จะเลิกกัดฉันซักทีมันจะตายหรือไง!

เขาถอนหายใจเบาๆก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อของตัวเองขึ้นมาและจับหน้าฉันไว้

“จะทำอะไร” ฉันมองอย่างไม่เข้าใจและพยายามขัดขืนเต็มที่

“อยู่นิ่งๆ”

เซนพูดเสียงดุก่อนที่จะกดผ้าเช็ดหน้าลงที่เหนือคิ้วของฉัน จนต้องเบ้หน้าด้วยความเจ็บ ฉันรู้สึกได้ว่าเขาพยายามกดน้ำหนักให้เบาลง ในขณะที่ฉันก็มองเขาอย่างไม่ค่อยเข้าใจนัก

หลังจากเรื่องนั้นเกิดขึ้นเมื่อตอนฉันอยู่ม.3 ฉันไม่ได้เจอเขาอีกเลยจนกระทั่งตอนนี้ เขาต้องการอะไรกันแน่

ในที่สุดรถก็มาจอดถึงที่ ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างพบว่ามันขึ้นโรงแรมซักที่ ฉันเดาว่าน่าจะเป็นร้านอาหารที่ไซคีนัดฉันไว้

แค่นี้จำเป็นต้องจับกันมาเลยหรือไง-_-

“รีบๆเดิน น้องสาวของฉันต้องรอยัยเด็กนักเลงอย่างเธอมาเป็นชั่วโมงแล้ว” เซนแก้มัดให้ฉันก่อนจะดึงฉันลงจากรถ

ฉันรู้สึกแปลกๆในใจ

ท้ายที่สุดแล้ว คนที่ผู้หญิงคนเดียวที่เขาแคร์ก็มีเพียงแค่ไซคีเท่านั้นแหละ

ฉันเดินเข้าไปในร้านอาหารที่ถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงามและหรูหราไซคีนั่งอยู่โต๊ะข้างในสุดริมหน้าต่างท่าทางเหมือนกำลังรออะไรซักอย่าง

ถ้าจะให้ฉันบรรยายว่าไซคีเป็นยังไง ให้นึกไปถึงคุณหนูที่ถือกระเป๋าแบรนด์เนมพร้อมบอดี้การ์ดอีกสี่ห้าคนที่กำลังถือถุงช็อปปิ้งของเธออยู่ ยัยไซคีคงจะเป็นแบบนั้นแหละ

ไซคีหน้าตาสวยผิดไปจากรุ่นเดียวกันมาก ซ้ำยังเป็นลูกครึ่งด้วยโครงหน้าก็เลยดีเป็นพิเศษ โดดเด่น และสง่า นิสัยแบบเด็กโดนสปอยมาทั้งชีวิตเพราะเป็นผู้หญิงคนเดียวในบ้าน ทุกๆอย่างบ่งบอกว่ายัยนี่น่ะโคตรผู้ดีสุดๆ ต่อให้ใส่แค่เสื้อยืดกางเกงขาก๊วยก็ตาม

และเมื่อเซนเป็นพี่ของยัยนี่ ก็ไม่ต้องบอกใช่มั้ยว่าคงจะเด่นไม่แพ้กันหรอก ใบหน้าที่ผสมระหว่างได้ดีระหว่างตะวันออกกับตะวันตก รูปร่างตัวใหญ่กำยำบ่งบอกว่าเขาออกกำลังกายเป็นประจำ แม้แต่ฉันที่ต่อให้เกลียดเขาแค่ไหนก็ต้องยอมรับอยู่ดีว่าเซนน่ะดูดี

 “ชูว์” ไซคีโบกมือเรียกเมื่อเห็นฉันเดินมากับเซน

“ไปสิ” เซนดันหลังฉันให้เดินไปข้างหน้า

เมื่อเดินมานั่งที่โต๊ะ เซนนั่งข้างไซคี ส่วนฉันนั่งตรงข้ามกับพวกเขา

ไซคีใส่เดรสสีน้ำเงินเรียบแต่ดูดี ส่วนเซนก็อยู่ในชุดสูททำงาน เมื่อเปรียบเทียบกับสองพี่น้องนี่ ฉันที่ใส่แค่เสื้อยืดกางเกงยีนส์แทบจะไม่มีสิทธ์ร่วมโต๊ะด้วยเลยด้วยซ้ำ=_=

“มากับพี่เซนได้ไง”

“พอดีทางผ่าน พี่ก็เลยแวะไปรับชูว์ด้วย”

เซนตอบพร้อมยีหัวไซคีเบาๆผิดกับที่เขาปฏิบัติกับคนทั้งโลกมากจนฉันแอบเบ้หน้า

“แกไม่ยอมรับโทรศัพท์”

 ไซคีมองค้อน แต่ตาโตๆหวานๆของยัยนั่นไม่ได้ทำให้ฉันกลัวเลยซักนิด

“พอดีกำลังมีเรื่อง” ฉันตอบอย่างไม่หยี่ระ

“อีกแล้วเหรอ แกได้แผลด้วยนี่!” ไซคีเพิ่งสังเกตุเห็นแผลที่หัวคิ้วของฉัน “ซ่าส์ไม่เข้าเรื่องเลยนะ ยังไงแกก็เป็นผู้หญิง เบาๆหน่อยก็ได้ เดี๋ยวก็ได้ตายก่อนแต่งงานหรอก”

“ช่างฉันเถอะน่า” ฉันตอบปัดพลางเหลือบมองคนที่นั่งอยู่ข้างๆไซคี “จะนัดกินข้าวทำไมต้องเอาพี่แกมาด้วย”

ฉันถามอย่างไม่สนใจ เราสองคนจ้องตากันอย่างเอาเป็นเอาตายจนไซคีสัมผัสได้

“เอ่อ..โทษที่ที่ไม่ได้บอกแกก่อน วันนี้พี่เซนเลิกงานเร็วก็เลยขอตามมาด้วย”

ไซคีทำหน้าไม่ถูก เราสองคนเคยมีเรื่องที่ว่าตอนมอต้นที่ฉันต้องตัดผมติ่ง เซนเคยคิดว่าฉันเป็นทอม ด้วยความเป็นห่วงน้องสาว มีช่วงหนึ่งที่เขาตามเราไปทุกที่ตอนไซคีกลับมาที่ไทยตอนปิดเทอม เพราะกลัวว่าฉันจะจีบไซคี กว่าจะเข้าใจกันได้ก็ตั้งนาน ส่วนเรื่องที่ฉันเคยเป็นแฟนกับเซนก็ไม่มีใครรู้ เราสองคนต่างตกลงกันว่าจะไม่บอก แม้แต่ไซคีเองก็ไม่รู้

ที่เลิกเพราะอะไรน่ะเหรอ..ฉันบอกแล้ว..ท้ายที่สุดทุกอย่างที่เขาทำก็แค่เพื่อไซคีเท่านั้น

ความรักในสายตาของเซนมันไม่ได้มีค่าอะไรเลย ถ้าคนที่ได้รับความรักนั่นไม่ใช่ไซคี

“แก..ไม่ว่าอะไรนะ” ไซคีถามฉันอีกที

“ฉันจะไปว่าอะไรแกได้ แต่..

ฉันกำลังจะพูดก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นพอดี เลยกดรับพร้อมกับโกหกคำโตออกไป

“ฮัลโหลพ่อ ให้ไปรับน้องหน่อย ได้..ได้เลย เดี๋ยวจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ”

(อะไรของลูกพี่วะ=_=)

ไอ้บีมที่เป็นคนโทรมาหาฉันถามอย่างไม่เข้าใจ แต่ฉันไม่สนใจฉันเงยหน้ามายิ้มให้ไซคีนิดหน่อย

“ก็อยากจะอยู่กินข้าวด้วยน่ะนะ แต่พอดีติดธุระนิดหน่อย ไว้วันหลังนัดกันใหม่แล้วกัน”

“อะไรกัน..จะไปแล้วเหรอ”

“เอาน่า สัญญามื้อหน้าฉันเลี้ยงเลย”

ฉันพูดพร้อมลุกขึ้นโดยไม่มองอีกคนหนึ่งที่กำลังจับจ้องมาที่ฉัน ขอโทษนะไซคี ฉันคิดว่าฉันยังไม่พร้อม..ยังไม่พร้อมที่จะเจอหน้ากับพี่ชายเธอจริงๆ

“งั้นฉันไปนะ”

“ถึงบ้านแล้วโทรมาหาด้วยนะ” ไซคีว่าเสียงอ่อยจนฉันต้องพยักหน้ารับ

เมื่อเดินพ้นโรงแรมไป ฉันก็ยกหูโทรศัพท์ขึ้นอีกครั้ง

“เออมีไร”

(ยังจะมาถามอีกว่ามีอะไร ชูว์หายไปไหนกับใครก็ไม่รู้ เป็นอะไรหรือเปล่า) คราวนี้เป็นเสียงของฟ้าครามแทน

“อ๋อ..” ฉันลากเสียงยาวเพื่อคิดคำแก้ตัวอยู่ “เพื่อนน่ะ”

(เพื่อน?) ฟ้าครามทวนเหมือนไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

“ใช่ หมอนั่นชอบเล่นแรงแบบนี้ตลอดแหละ อย่าใส่ใจเลยฟ้าคราม แล้วนี่เป็นยังไงกันบ้าง” ฉันรีบเปลี่ยนเรื่อง

(ก็ยังไม่มีใครตาย แต่ก็ไม่แน่เพราะเฮียซีซันรู้เรื่องแล้ว)

ฉันถอนหายใจนิดหน่อย กะไว้แล้วว่าคงไม่พ้นหูพ้นตามันได้หรอก

“ไม่ต้องห่วง เรื่องซีซันเดี๋ยวฉันกลับไปเคลียร์เอง”

(แล้วชูว์เป็นอะไรมั้ย) น้ำเสียงของฟ้าครามดูเป็นห่วงจนฉันอดยิ้มอย่างเอ็นดูไม่ได้

“ไม่เป็นไรหรอกน่า นายดูแลไอ้พวกที่เหลือไปก่อนนะ แล้วฉันจะรีบตามไป”

(ชูว์กลับบ้านเลยก็ได้แล้วค่อยว่ากันพรุ่งนี้)

“เอางั้นเหรอ” ฉันถามอีกครั้ง

(อื้ม มาตอนนี้ก็ไม่มีอะไร พวกนั้นคงไม่กล้าทำอะไรอีกแล้วแหละ ชูว์กลับบ้านเถอะ)

“งั้นนายก็รีบๆกลับบ้านล่ะ” ฟ้าครามนิ่งเงียบไปจนฉันแปลกใจ “เฮ้ ฟ้าคราม”

(ครับ ฝันดีนะ) พูดแค่นั้นฟ้าครามก็วางสายไป

อะไรของเขานะ

       เมื่อเป็นแบบนั้นฉันก็เลยเดินเลยออกไปนิดหน่อยเพื่อจะไปเรียกแท็กซี่กลับบ้าน 
 ฉันมองเงาตัวเองในประตูกระจกใสของตึกแถวนั้นพร้อมถอนหายใจ 

ในกระจกสะท้อนภาพผู้หญิงผมสั้นซอยปะบ่า สวมเสื้อยืดสีขาวหม่นลายตัวอักษรกับกางเกงยีนส์มียี่ห้อที่แม่พยายามซื้อให้ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันดูดีขึ้นมาเลย ฉันนึกถึงตัวเองเมื่อสามปีที่แล้ว แม้ว่าฉันจะต้องตัดผมติ่งเพราะเรียนโรงเรียนรัฐบาล แต่ฉันก็ยังคงเป็นผู้หญิงมากกว่านี้

หมับ!

ฉันสะดุ้งจนเผลอปล่อยหมัดตัวเองออกไป เมื่อมีใครบางคนจับเข้าที่ไหล่ของฉัน แต่คนๆนั้นดันรับหมัดฉันไว้ได้ก่อน

“บอกว่าไปรับน้อง หรือจริงๆแค่ทนอยู่ร่วมด้วยไม่ได้” เซนเอ่ยและมองหน้าฉันนิ่ง

“ถ้าใช่แล้วมันจะทำไม” ฉันโต้ตอบออกไปและจ้องหน้าเขาไม่หลบตา

“ก็ไม่ทำไม มันแค่ฟ้องว่าเธอยังลืมเรื่องในอดีตไม่ได้ก็เท่านั้น”

” ฉันกัดปากแน่น

เซนมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วเหยียดยิ้มออกมา

“สิ่งที่เธอทำทุกอย่างในวันนี้ มันเป็นทุกสิ่งที่ฉันเคยบอกเธอว่าฉันไม่ชอบ ฉันไม่ชอบเด็กเกเร ฉันไม่ชอบผู้หญิงผมสั้น..

“หยุดพูดจาเหลวไหลได้แล้ว!

“แต่รู้มั้ยทุกอย่างที่เธอทำมันบอกฉันว่ายังไง”

“เธอไม่เคยลืมฉันเลย”

ฉันสบัดตัวออกจากเกาะกุมของเขาเหมือนคนโดนจี้จุดเข้าเต็มๆ

“อย่ามาพูดจามั่วๆ!

“งั้นก็บอกมาสิ ที่ผ่านเธอเปิดรับคนใหม่ๆเข้ามาในชีวิต เธอลืมเรื่องของเราไปหมดแล้ว”

ฉันเริ่มขบกรามแน่นและผลักอกเขาไม่สนว่าใครตรงนั้นจะมองอยู่

“นายต้องการจะพูดอะไรกันแน่!

“ฉันแค่จะบอกว่าที่เธอพยายามจะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นแบบที่ฉันไม่ชอบ..เธอทำพลาด”

...

“เพราะทุกอย่างมันฟ้องได้ดีว่าเธอยังคงรักฉัน..และจำฉันได้ในทุกๆเรื่อง”

“และที่ฉันบอก..เพราะว่าฉันสมเพชความคิดโง่ๆของเธอ”

“ไม่!” ฉันปฏิเสธเสียงดังพยายามกลั้นอะไรบางอย่างที่เห่อร้อนอยู่บนขอบตา “อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย”

“แน่ใจเหรอว่าฉันแค่หลงตัวเอง?”

เซนเลิกคิ้วอย่างคนมีชัยเหนือกว่า จนฉันเผลอพูดอะไรบางอย่างที่ไม่รู้เลยว่าจะทำให้ตัวเองซวยระยะยาวได้

“ฉันมีแฟนใหม่แล้ว!

ชิบอยากตบปากตัวเองสักร้อยที ไปมีแฟนใหม่ตอนไหน แล้วถ้าเกิดเซนถามหาล่ะ! =O=!

เซนนิ่งไปและทำหน้าขรึมลง

“เหรอ..

“ใช่! และแฟนใหม่ของฉันก็ดีกว่านานเป็นร้อยเท่า เขารับทุกอย่างที่ฉันเป็นได้ ที่ฉันไม่ไว้ผมยาวเพราะเขาชอบผู้หญิงผมสั้น” ฉันยังคงห้ามปากตัวเองไม่ให้พูดพล่อยๆไม่ได้

“นักเลงข้างสนามพวกนั้นหรือไง?” เซนถามอย่างดูถูก

“เขาดีกว่าเยอะ! เขารวยและนิสัยดี และดีกว่าผู้ชายขี้เก็ก บ้าอำนาจ เห็นแก่ตัวอย่างนายด้วย!

กว่าจะรู้ตัวว่าฉันเพิ่งจะโยนน้ำมันและจุดไฟให้อีกคนเข้า ก็ตอนนี้เซนจับจ้องมาที่ฉันด้วยแววตาน่ากลัวแล้วนั่นแหละ

“หลักฐานล่ะ”

“ห..หลักฐานอะไร”

“หลักฐานที่ว่าเธอมีแฟนใหม่แล้วจริงๆ แฟนเธออยู่ไหนล่ะ”

โอ๊ย เวรแล้ว! มีใครอยู่แถวนี้บ้างใครก็ได้ช่วยฉันที ฉันไม่อยากยอมแพ้ไอ้หมอนี่เลยให้ตาย!

ฮัลโหลพ่อ ให้ไปรับน้องหน่อย ได้..ได้เลย เดี๋ยวจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ

แล้วฉันก็นึกถึงคำพูดตัวเองเหมือนหลายนาทีก่อนได้..

ยัยตัวเล็กเล่นดนตรีอยู่แถวนี้นี่หว่า!

ฉันนึกถึงคนหนึ่งที่หลังจากที่ยัยตัวเล็กเข้ามาอยู่ในวงฉันก็เริ่มสนิทกับมันมากขึ้น มากพอที่จะรู้ว่ามันเป็นคนไม่ปากโป้ง และรับกับสถานการณ์ทุกอย่างได้ดี

“อันที่จริงฉันกำลังจะไปหาเขานี่แหละ”

ฉันยิ้มบ้างอย่างคนนึกหาตัวรอดให้ตัวเองออก

“ถ้าต้องการหลักฐานก็ตามมาเลย”

พูดจบฉันก็กลับหลังพาตัวเองเดินนำไปทันที จำได้ว่าอยู่ถัดจากตึกแถวนี้อีกสองสามช่วงตึกก็น่าจะเจอ..

ฉันเดินไปเรื่อยๆจนเห็นป้ายหน้าร้านที่คุ้นเคย ฉันจำได้เพราะว่าเคยมาส่งยัยตัวเล็กมาก่อนตอนที่แฟนอย่างไอ้ดาร์กไม่ว่าง ฉันเหลือบมองไปข้างหลัง เมื่อเห็นว่าเซนตามฉันมาจริงๆ คงคิดว่าจะทำให้ฉันยอมแพ้ให้ได้งั้นสิ

ฉันยอมรับว่าหลังเลิกกับเซน ฉันปิดกั้นตัวเองจากผู้ชายทุกคน ไม่ยอมไว้ผมยาวเพราะเซนชอบผู้หญิงผมยาว และทำให้พวกผู้ชายมองเห็นฉันเป็นแค่เพื่อนด้วยการทำตัวไม่ค่อยเหมือนผู้หญิง

แต่หลังจากนั้นมันก็เหมือนเป็นนิสัยของฉันเองด้วยมากกว่าที่เป็นคนชอบลุยๆ ที่ฉันเริ่มหันมาแข่งรถก็เพราะไอ้บูมมันชวนนี่แหละ มันคงคิดว่าฉันเป็นเพื่อนทีมเดียวกับมันได้ พอฉันเริ่มแข่งฉันก็เริ่มชอบ จากนั้นก็กลายเป็นว่าฉันชอบกิจกรรมทุกอย่างที่ไอ้พวกนั้นชอบทำ จนมันกลายเป็นฉันในตอนนี้

แม้ว่าเซนจะมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มาก แต่เขาก็ไม่ใช่สาเหตุจริงๆที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้หรอก ฉันพอใจที่จะเป็นเองมากกว่า ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงจะไม่กล้าทำ เพราะเซนไม่ชอบผู้หญิงประเภทนี้ แต่แล้วไง ตอนนี้ฉันทำตัวเองให้เป็นประเภทที่เขาเกลียดที่สุด เพราะเขาเองก็เป็นประเภทที่ฉันเกลียดที่สุดเหมือนกัน!

ฉันเปิดประตูร้านเข้าไปและตรงดิ่งไปยังเป้าหมายทันที ดนตรีวงของแพนเดียร์กำลังเล่นอยู่ ฉันแอบเห็นว่าตอนฉันเปิดประตูเข้ามาในร้านยัยตัวเล็กมองฉันอย่างสงสัยนิดหน่อยว่าฉันมาทำอะไร ผิดกับตัวเป้าหมายที่ยังไม่ทันสังเกตุเห็นฉัน

ไม่พูดพร่ำทำเพลงฉันเดินไปถึงตัวไอ้ยูเคแล้วกอดมันแน่นทันที จนมันเซไปนิดหน่อยเพราะไม่ทันได้ตั้งตัว

..ไอ้ชูว์”

มันเรียกฉันเหมือนกำลังอึ้งกับสิ่งที่ฉันทำอยู่ แต่ตอนนั้นฉันไม่สนใจอะไรแล้ว

“แกทำอะไรวะ?”

มันถามอย่างไม่เข้าใจ และเพราะตัวมันสูงกว่าฉันเลยต้องเป็นฝ่ายเงยหน้าขึ้นไปหามัน

งงไปเถอะ..เพราะต่อจากนี้คือการแสดงแบบด้นสดล้วนๆ ไม่เตี๊ยม ไม่ใช้แสตนอินและตัวแสดงแทนอะไรทั้งนั้น!

“ที่รัก!” 






เอ่อ ควรติดแท็ก #LoveAttackเป็นนิยายบู๊มั้ย 555555555555
พี่ยูเคออกมาแล้ว ตามตอนพิเศษในเรื่องพีคพระพายเลย >_< งงล่ะสิงงไปเลยยย 
คิดว่าเฮียเพลิงแกปากร้ายแล้วเจอเฮียเซนแกเข้าไป อื้อหือออ ชูการ์นางเหมือนโดนขวานจามหน้าเลยนะ คิดดูดิแฟนเก่ามาหยามเหยียดขนาดนี้ ตอนแรกเฮียแกอาจจะร้ายกาจนิดนึง..เอ่ออาจจะไม่นิดเลยแหละ ._.
แต่เฮียแกมีความหลังมากมายที่พร้อมจะเฉลยในตอนท้าย อย่าเพิ่งเกลียดจนไม่อ่านนะ
จบตอนนี้แล้วจะอัพอีกทีเลยก็คือตอนเฮียเพลิงกับแจมน้อยจบเท่านั้น แต่..

จะอัพให้อีกหนึ่งตอนถ้าหากให้ฟีดแบคกับโนฟูล ไม่ยากๆ
แค่เม้นบอกมาว่าเรื่องนี้เป็นยังไ หรือโหวตนิยายเรื่องนี้
ถ้าครบตามเป้าที่โนฟูลตั้งใจไว้ จะทางยอดโหวตหรือยอดเม้นทางใดทางหนึ่ง จะมาลงต่อให้อีกตอนแน่นอนค่ะ 
แต่ถ้าไม่ รอได้ ก็ช่วยรออีกนิดนึงน้า ._.

 แล้วเจอกันค่า <3
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #139 .......... (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2558 / 23:23
    ชอบเรื่องนี้ ชอบแนวนี้ ชอบยูเค ชอบชูก้าร์ ชอบๆๆ ชอบหมดเลยยย มาอัพต่อไวๆนะคะ รอค่าา
    #139
    0
  2. #106 Reksew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 22:15
    ติดแล้ว -3-
    #106
    0
  3. #105 Reksew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 22:14
    55555 น๊ารักจริงๆนางเอกเรา
    #105
    0
  4. #60 auun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2557 / 11:13
    ขอร้องแต่งให้จบเถอะจะลงแดง มันค้างคาาาาามากบอกตรง

    พลีสสสสสสงสารคนติดนิยายหน่อยเหอะ
    #60
    0
  5. #58 Cheekz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 18:18
    ชอบมากเลย ><
    #58
    0
  6. #56 พายุ / บลู (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 18:57
    ขออนุญาตรวบมาเป็นตอนเดียวเลยนะคะ..... //โดนไรท์ตบ
     
    ชอบมาก นิสัยนางเอกแบบนี้ ยิ่งแบบเรียนวิศวะและชอบแข่งรถนี่ขอบอกเลยว่าบลูเองก็ชอบมากค่ะ! แต่งไว้เหมือนกันแต่ไม่เคยเอาลงเพราะเขียนได้ไม่เยอะพอ orz..... การผูกปมนั้นเข้าขั้นน่าสนใจและเป็นเรื่องที่เราเห็นได้ในทั่วๆไป (แต่คืออ่านแบบนี้มันฟิน -..-) 
    ภาษาเข้าใจง่าย บรรยายไหลลื่นไม่มีสะดุด ไม่สั้นตัดตอนรวบรัดจนเกินไป และถูกต้องตามภาษาไทย (อ่านเมื่อวานเม้นวันนี้จำไม่ได้ว่ามีตรงไหนที่พิมพ์ผิดรึเปล่า... แต่รู้สึกไม่มีนะคะ)
    นิสัยของตัวละครน่าสนใจค่ะ เพราะนานๆทีจะมีนางเอกห้าวๆแบบนี้ แม้ว่าจะเป็นเพราะแฟนเก่าอย่างเซนหรือก็ตามที แต่ถ้าเนื้อแท้มันห้าวยังไงมันก็ห้าวอยู่วันยังค่ำแหละค่ะ -..-
    ปล.รู้สึกชอบเฮียซีซันค่ะ โดยส่วนตัวคือชอบเมจเฮียซีอยู่แล้ว //ผิด
    ปล2.อิมเมจของเซนกับชูว์นี่ใครเหรอคะ?
    #56
    0
  7. #54 ZoZo_Sakfah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 00:10
    อ๋อยยย พระเอกชั้นได้ออกนิดเดียวเองอ่ะ ไรเตอร์มาต่อด่วนนนนน
    #54
    0
  8. #53 วิภาภรณ์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 08:34
    มาทวงบทต่อไปอ่ะค่ะ
    #53
    0
  9. #52 phan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 17:29
    เซนปากแข็งอ่ะ...ยังชอบชูว์อยู่
    #52
    0
  10. #51 peet (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กันยายน 2557 / 09:11
    ได้แฟนแบบงงๆ
    #51
    0
  11. #48 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2557 / 00:02
    5555+ยูเคงงเลยดิ  ฟ้าครามน่ารักอ่ะ
    #48
    0
  12. #47 Win Ny (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 22:00
    อยากอ่านต่อค่ะ
    #47
    0
  13. #46 ammely (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 21:46
    ชอบเรื่องนี้ค่ะ เนื้อเรื่องน่าติดตาม อัพต่อไวไวนะค่ะ
    #46
    0
  14. #45 stranger01 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 20:55
    รอรอรอ อัพเร็วนะค่ะ^^
    #45
    0
  15. #42 jam_sai.com (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 21:31
    เจิมมมม
    #42
    0
  16. #40 เป๊ปซี่น้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 00:15
    เจิมมมม
    #40
    0
  17. #39 แอม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 22:59
    อัพไวไวนะค่ะ
    #39
    0