Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 2 : ' Love Attack 1 : ผู้หญิงแมนๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,930
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    25 ส.ค. 57

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว


 

1

ผู้หญิงแมนๆ

 

(วิศวะ!!)

ฉันยกโทรศัพท์ออกจากหูแทบจะทันทีที่ปลายสายส่งเสียงที่ทั้งแหลมและดังข้ามผ่านน้ำผ่านทะเลมาหา

ค่ะฉันไม่รู้จะพูดอะไรดีเลยได้แต่ตอบรับอีกครั้ง

(แม่ไม่อนุญาต) กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้

แต่ชูว์สอบสัมภาษณ์ผ่านแล้ว แล้วก็ลงทะเบียนนักศึกษายืนยันไปแล้วเรียบร้อย

นั่นแหละทางออก=_=

ชูว์!!

ฉันยกโทรศัพท์ออกจากหูอีกทีเมื่อครั้งนี้แม่บ่นกลับมายาวเหยียด

(นี่เรายังมีความเป็นผู้หญิงหลงเหลืออยู่บ้างหรือเปล่า โอ้ย..แม่จะเป็นลม แล้วนี่พ่อเราก็ปล่อยให้เราไปสอบมหาลัยรัฐบาลอีกแล้วใช่มั้ย ยังไม่พอยังจะเรียนวิศวะอีก แม่บอกแล้วไงว่าขึ้นมหาลัยมาให้ตามใจแม่บ้าง) แม่พูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายใจกับฉันเป็นที่สุด

โถ่..แม่ มหาลัยนี้ก็ดีจะตาย เป็นอับดับต้นๆของประเทศไทยเลยนะ ชูว์อุตส่าห์สอบเข้าได้ก็ไม่ชมซักคำ-O-

(มันไม่เหมือนกัน! วิศวะ จบไปเราจะไปทำงานตากแดดตากลมอย่างนั้นเหรอ ทำไมไม่ไปเรียนบริหารธุรกิจ หรือเรียนมนุษย์ศาสตร์ นิเทศน์ก็ยังดี)

ก็ชูว์อยากเปิดสนามแข่งกับอู่รถอ่ะ

(ชูว์!!)

แม่ตะโกนเสียงดังลั่นกว่าเดิมจนฉันวิ่งไปขอความช่วยเหลือจากพ่อที่กำลังจิบกาแฟเตรียมไปทำงานอยู่

พ่อช่วยคุยกับแม่ให้หน่อยT^T

เมื่อฉันยื่นโทรศัพท์ให้ พ่อหัวเราะเบาๆก่อนจะยอมรับมา

ว่าไงคุณ

แต่แล้วพ่อก็ต้องเกิดอาการเดียวกับฉันคือยกโทรศัพท์ให้ออกห่างจากหูด้วยสีหน้า ‘=O=’

เรื่องแค่นี้เอง เรียนวิศวะก็ดีออก สมัยนี้วิศวะหางานง่ายแล้วก็เงินเดือนสูงด้วยนะ สอบเข้าของรัฐก็ยาก ทำไมจะไม่ดีล่ะพ่อพยายามช่วยพูด

เอ่อ..เปิดอู่หรอ=O= ก็ดีมั้งสมัยนี้ใครๆเขาก็..

แต่แล้วก็ต้องเกิดอาการยกโทรศัพท์ออกห่างอีกครั้ง

ไว้แม่เราเย็นลงกว่านี้ค่อยคุยอีกทีเถอะ-_-;” พ่อสรุป

เห็นด้วยสุดๆไปเลย=_=;

พ่อกดตัดสายแล้วยื่นโทรศัพท์คืนให้ฉัน ไปเยี่ยมแม่ตอนหนนี้ได้โดนบ่นจนขี้หูฉันเตลิดไม่ทันแน่

ตามใจแม่เขาบ้างเถอะพ่อพูดพลางหัวเราะด้วยน้ำเสียงไม่ได้จริงจังอะไร

เรื่องตามใจ ให้ยัยตัวเล็กทำหน้าที่ไปเถอะ ฉันว่าพลางตักข้าวต้มกินพลางมองไปที่บันไดเมื่อนึกถึงบุคคลที่กำลังกล่าวถึง

น้องสาวคนเดียวของฉันที่ต่างกับฉันอย่างสุดขั้ว ทั้งเรื่องการใช้ชีวิต นิสัย รูปร่าง หน้าตา แม้แต่โรงเรียน ยัยนั่นเรียนนานาชาติ ส่วนฉันเรียนรัฐบาลธรรมดาเพราะฉันเป็นคนรั้นแม่เรียนเอง ส่วนน้องสาวของฉันเป็นผู้หญิงของแม่ ตามใจแม่ทุกอย่าง แต่ตอนนี้แพนเดียร์ย้ายมาเรียนอยู่ที่ไทยมาซักพักแล้ว

แล้วน้องยังไม่ตื่นเหรอ

รายนั้นเรียนเก้าโมง ไม่ได้ต้องรีบไปเข้าแถวเคารพธงชาติแบบชูว์ป่านนี้คงนอนหันตูดใส่พระอาทิตย์อยู่ล่ะมั้ง

พ่อหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

ใกล้จะจบอย่างเป็นทางการแล้วนะเรา โตเป็นสาวแล้วนะลูกพ่อ

สาวหรืออะไร ให้คิดอีกทีได้นะพ่อ ฉันชี้มาที่หน้าตัวเองแล้วยิ้มขำ

ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้ตัวหรอกนะ ว่าสภาพของฉันตอนนี้ไม่ใกล้เคียงกับคำว่าผู้หญิงแม้แต่นิดเดียวเลย

ฉันเป็นผู้หญิงที่ดูไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงเท่าไหร่นัก ทั้งชอบไว้ผมสั้น ไม่แต่งหน้า แต่งตัวด้วยเสื้อยืดกางเกงยีนส์ธรรมดา กระป๋งกระเป๋าแบรนด์เนมไม่เคยมาถึงมือฉันหรอก แค่พกกระเป๋าตังนี่ก็ถือว่าอเมซิ่งสุดๆแล้ว ทำตัวติดดินชนิดที่ว่า ถ้าไม่เห็นหลังคาบ้านและไม่รู้อาชีพพ่อเนี่ย คนจะคิดว่าฉันเป็นจรจัดไปแล้วล่ะ-_-

ยังไงเราก็เป็นผู้หญิงในสายตาพ่อเสมอนั่นแหละ

ถ้าแม่คิดได้เหมือนพ่อซักครึ่งหนึ่งฉันคงไม่โดนบ่นจนขี้หูโล่งแบบนี้หรอก T_T  แม่ฉันน่ะเป็นผู้ดีเก่าแถมยังใช้ยศเป็นหม่อมหลวงอยู่เลยด้วยซ้ำเพราะไม่ได้จดทะเบียนกับพ่อ ส่วนพ่อเป็นคนธรรมดาที่ตั้งตัวขึ้นมาจนได้แต่งงานกับแม่ เรียกได้ว่านิสัยของฉันเหมือนพ่อจนสุดขั้วเลยมีพ่อคอยแก้ตัวกับแม่ให้เสมอ ส่วนแพนเดียร์ก็นิสัยเหมือนแม่เพราะอยู่กับแม่ แต่โดยเนื้อแท้ยัยนั่นก็ห้าวไม่ต่างจากฉัน อันที่จริงฉันก็อยากจะทำตัวให้เป็นเหมือนผู้หญิงทั่วไปอยู่หรอกนะ แต่มันติดที่..ฉันมีอดีตเกี่ยวกับเรื่องนี้นิดหน่อย

ยังไม่ทันจะคุยอะไรต่อ ยัยตัวเล็กที่ฉันนินทาไว้แต่ต้นก็เดินลงบันไดมาพร้อมปิดปากห้าว

ไงลูกสาวพ่อร้องทัก

Morning Dad คุยอะไรกันอยู่หรอคะ

ยัยเด็กนี่ชอบติดพูดภาษาอังกฤษคำไทยคำตลอด ฉันเลยชอบแกล้งพูดคำไทยยากๆให้แพนเดียร์งงเล่น เวลายัยนี่ทำหน้าเอ๋อนะ น่ารักเป็นบ้า –O-

อรุนสวัสดิ์ดรุณีที่รัก

นั่นไง ทำหน้าเหวอไปแล้ว เรื่องภาษาไทยนี่ขอให้บอกชนกชนม์นี่พูดเลย

จะว่าไปแม้แต่ชื่อจริงฉัน ชนกชนม์ ยังแปลว่าเกิดจากบิดาเลย สมแล้วจริงๆที่เป็นลูกพ่อ =_=

what? มันแปลว่าอะไร-_-;

ไม่บอก ปล่อยให้งง

ฉันลอยหน้าลอยตา ให้ยัยตัวเล็กหน้าบึ้งเล่น

ทำไมวันนี้ตื่นเช้าอ่ะ เพิ่งนินทาไปนะเนี่ยฉันถามขึ้นใหม่

จะมีงานโรงเรียน ก็เลยต้องรีบไปซ้อม

โรงเรียนอะไรงานเยอะแยะตลอด

โรงเรียนยูนั่นแหละ เรียนเต็มตลอดทั้งชาติ

แพนเดียร์สวนแถมถลึงตาใส่ฉันเพราะเคืองที่ฉันไม่ยอมบอกว่าดรุณีแปลว่าอะไร

แค่นี้ก็ต้องทำหน้าดุ ติดโรคดุมาจากแฟนหน้าบูดเธอป่ะเนี่ย?” ฉันแซว

ดาร์ก แฟนของแพนเดียร์ เป็นเพื่อนในสนามแข่งของฉัน แต่ไม่ได้สนิทอะไรกันหรอก หมอนั่นเป็นผู้ชายที่ชอบวางตัวขรึมตลอดเวลา อันที่จริงฉันก็ไม่ได้ขัดอะไรที่แพนเดียร์มีแฟน ฉันก็แค่หมั่นไส้เท่านั้นเอง

“สาวๆ หยุดทะเลาะกันได้แล้ว ชูว์ไปเรียนได้แล้วไปเดี๋ยวสาย”

          พ่อปรามทัพไว้ได้ทันก่อนที่ยัยตัวเล็กจะหน้าบูดไปมากกว่านี้

“รับทราบแล้วท่าน” ฉันบอกเสียงเอื่อยๆแล้วหยิบกระเป๋านักเรียนเดินออกไป

“ให้พ่อไปส่งมั้ย วันนี้พ่อเข้าทำงานสายได้” พ่อถาม โดยปกติแล้วฉันกับพ่อไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ ถ้าไม่ใช่ช่วงหลังโปรเจคงานใหญ่ของพ่อเสร็จจนได้พักยาว ก็ช่วงที่ไม่มีโปรเจคอะไรพิเศษ

ที่พ่อถามเพราะว่าแม้ว่าฉันจะมีใบขับขี่เมื่อไม่นานมานี้แต่ที่โรงเรียนก็ไม่อนุญาติให้นักเรียนขับรถไปเรียนอยู่ดี =_=

“อย่าเลย ชูว์ไปเองแหละ พ่อไปทำงานเถอะ”

ฉันกอดบอกลาพ่อนิดหน่อยก่อนจะติดรถพ่อไปลงหน้าหมู่บ้านเพื่อขึ้นรถเมล์ไปโรงเรียน อันที่จริงฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องมาโรงเรียนก็ได้ แต่มันก็ดีกว่าอยู่บ้านเฉยๆนั่นแหละ อย่างน้อยก็ไปเล่นบาสที่โรงเรียนดีกว่า

เมื่อฉันเดินเข้าโรงเรียนเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นพอดี เมื่อดูที่ปลายสายฉันถึงกับขมวดคิ้วเพราะไม่คิดว่าเจ้าตัวจะโทรมาหาได้

ไซคี ที่ฉันแปลกใจเพราะว่ายัยนี่เรียนอยู่ที่อังกฤษเลยไม่คิดว่าจะโทรมาหาฉันเวลานี้ได้

(เซอไพรส์!) เสียงใสปนสำเนียงอังกฤษส่งมาตามสาย

“มีเรื่องอะไรต้องเซอร์ไพรส์วะ” ฉันถามพลางเดินไปที่ห้องเรียน

(ให้ทายฉันจะเข้าเรียนที่วิทยาลัยไหน!) ไซคีถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

เคมบริดจ์” ฉันเดาชื่อมหาลัยดังในอังกฤษไปมั่วๆ

(โน! แกคิดว่าฉันฉลาดขนาดนั้นเลยหรือไง)

“ขี้เกียจเดา ถ้าไม่บอกภายในสามวิจะวางสาย หนึ่ง สอง”

(ที่ไทย! ยัยบ้า ไม่สนุกเลย) ปลายสายโอดครวญจนฉันหัวเราะ

“ที่บ้านเธอเขาปล่อยให้เธอกลับมาเรียนที่ไทยได้แล้วเหรอ”

ฉันจงใจเลี่ยงที่จะพูดถึงใครบางคนโดยใช้คำว่าที่บ้านแทน

(รายนั้นอยากซะยิ่งกว่าฉันซะอีก แกก็รู้ว่าที่ฉันมาเรียนที่อังกฤษเพราะความต้องการของแม่ก่อนเสีย พอจบเกรด12ปุ๊บ พี่เซนก็ทำเรื่องย้ายให้ฉันทันทีเลยแหละ มาเข้าด้วยกันสิจะได้เรียนด้วยกันซักที วิทยาลัยนานาชาติคิงสลีย์ แกรู้จักมั้ย) เมื่อไซคีพูดแบบนั้นฉันก็ได้แต่ยิ้มแหยๆให้โทรศัพท์

“เสียใจว่ะ ฉันสมัครเข้ามหาลัยรัฐบาลไปแล้ว”

(ชูการ์! แกทำแบบนี้กับฉันได้ไงTOT)

“น่า เรายังไปเที่ยวกันได้เหมือนเดิมแกไม่ต้องห่วงหรอก”

(แล้วแม่แกไม่ว่าอะไรเลยเหรอเรื่องนี้)

“จะเหลือเหรอ” ฉันถอนหายใจ “โดนบ่นไปเมื่อเช้านี่แหละ”

(ก็น่าอยู่หรอก เคยตามใจแม่บ้างมั้ยยะ เดี๋ยวค่อยคุยกันต่อแล้วกัน ตอนนี้ฉันมาถึงไทยแล้วนะ เย็นๆนัดกินข้าวกัน)

“เร็วปานนั้นเลย”

(แน่สิ ก็บอกแล้วว่าพี่เซนอยากให้ฉันอยู่เมืองไทยจะแย่อยู่แล้ว แค่นี้ก่อนนะยู เหนื่อยแล้ว เดี๋ยวตอนเย็นจะโทรมาหาอีกที)

“เออๆ” ฉันวางสายไปอย่างงงๆ บทจะตัดสายก็รีบวางไปเลย อะไรของมัน

ไซคี คือเพื่อนที่ฉันรู้จักจากการที่แม่ของเรารู้จักกัน ทำให้เราสนิทกันตั้งแต่เด็กแม้ว่ายัยนั่นจะอยู่เมืองนอก เพราะบ้านไซคีมีแต่ผู้ชายแม่ก็เลยฝากฝังให้ฉันเป็นเพื่อนเล่นด้วยเวลาที่ฉันมาหาแม่ที่อังกฤษตอนปิดเทอมเพราะแม่ของฉันกับพ่อแยกทางกันแล้ว แต่แยกกันด้วยดีนะ ฉันอยู่กับพ่อ ส่วนน้องอยู่กับแม่ ทั้งพ่อและแม่ของไซคีเสียชีวิตมาหลายปีแล้ว ยัยนั่นเรียนอยู่ที่โรงเรียนที่อังกฤษโรงเรียนเดียวกับที่แพนเดียร์เคยเรียน แต่ฉันไม่ค่อยสนิทกับพี่น้องของยัยนั่นหรอก ยกเว้นก็แต่..ช่างเถอะฉันไม่อยากพูดถึงเท่าไหร่

เมื่อถึงตอนพักเที่ยง เพราะว่าฉันเป็นผู้หญิงสไตล์แบบนี้ทำให้ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนผู้หญิงเท่าไหร่ มีแต่เพื่อนผู้ชายซะส่วนมาก ตอนพักเที่ยงฉันก็เลยมักจะไปเล่นบาสกับพวกมันแทนที่จะไปกับเพื่อนผู้หญิง

“ลูกพี่!

ไอ้บีมโบกมือเรียกฉัน มันก็เป็นคนรักรถ แถมยังลงสนามแข่งทีมเดียวกับฉัน ตั้งแต่มันแข่งรถแพ้แล้วมาอยู่ทีมเดียวกัน มันถึงเรียกฉันว่าลูกพี่ ทั้งๆที่ฉันกับมันก็อายุเท่ากัน=_=

“ไอ้บูมล่ะ”

ฉันถามหาน้องชายของมันอีกคนเป็นที่อยู่ทีมเดียวกัน พวกมันสองคนเป็นผู้ชายที่ฉันสนิทด้วยที่สุด กินนอนที่สนามมาด้วยกันอะไรทำนองนั้น

“ไปซื้อน้ำอ่ะ หายหน้าหายตาเลยช่วงนี้”

“ช่วยไม่ได้ ฉันสอบมหาลัยรัฐก็ต้องอ่านหนังสือหัวหมุน แต่สอบได้แล้ว”

ไอ้พวกนี้มันสบาย เพราะว่าพวกมันวางแผนจะเข้าเอกชนกัน การเรียนก็เลยไม่ได้ค่อยได้เป็นห่วง

“งั้นเย็นนี้ไปสนามป่ะ ไอ้ฟ้าครามลูกรักพี่มันโดนหมาหมู่หาเรื่องมาหลายวันแล้ว”

“ใครบังอาจยุ่งกับเด็กฉันวะ!

ฟ้าคราม หนึ่งในทีมแข่งของฉัน เด็กที่สุดในทีมแล้วฉันก็รักมันมากเหมือนเป็นน้องชายอีกคน มันเป็นเด็กน่ารัก พวกนี้มันก็เลยชอบล้อว่าฟ้าครามเป็นลูกรักฉัน

“พวกขี้แพ้อ่ะ มันพยายามเลี่ยงมาหลายวันแล้ว อีกซักพักมันคงทนไม่ไหว”

“ไปทนทำไม! เดี๋ยววันนี้ฉันเข้าไปเคลียร์เอง ทำไมไม่รีบบอกวะ”

“โหก็ลูกพี่เล่นปิดโทรศัพท์ใครจะไปตามถูกวะ”

เออ..จริงด้วย=_=

“เฮ้ยลูกพี่!”  

ไอ้บูมวิ่งมาพร้อมกับน้ำในมือด้วยท่าทางดีใจ ในทีมฉันมีแค่มันสองคนที่อยู่โรงเรียนเดียวกับฉัน นอกนั้นก็เจอกันในสนามแข่ง

“รู้ยังเรื่องฟ้าคราม”

“ไอ้บีมบอกแล้ว”

“งั้นไปจัดเลยมั้ย หมั่นไส้พวกมันนานแล้ว”

“เออเย็นนี้แหละ พวกมันเป็นใคร ประจำอยู่ที่สนามป่ะ?” ฉันถาม

“ไม่ใช่หรอก ไม่ค่อยคุ้นหน้าเท่าไหร่ อีกอย่างพวกประจำในสนามเฮียซีไม่ค่อยมีพวกหมาหมู่” ไอ้บีมว่า

มันกำลังพูดถึง ซีซัน ที่เป็นเจ้าของสนาม ฉันไม่ค่อยสนิทด้วยหรอก แต่ก็พอเคยคุยด้วยสองสามครั้งเพราะมันเป็นญาติกับแอลตัน เพื่อนในทีมฉัน และที่ฉันมาประจำอยู่ที่สนามนี้เพราะแอลตันแนะนำ แต่ก่อนพวกฉันชอบเล่นแบบผิดกฏหมายมากกว่าคือการปิดถนนแข่ง แต่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้แข่งแล้วเพราะเบื่อพวกหมาหมู่แพ้แล้วพาล

ทีมของฉันมีอยู่ 5 คน มีฉัน ไอ้บูม ไอ้บีม ไอ้แอลตัน แล้วก็ฟ้าคราม(ลำเอียงในการเรียกมากกก) แถมพอฉันอายุ 18 ก็เริ่มหันมาแข่งรถยนต์มากขึ้น ฉันแข่งได้ทั้งสองอย่างทั้งมอเตอร์ไซค์และรถยนต์

เมื่อถึงตอนเย็นฉันรีบกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปที่สนามแข่งทันทีและรีบเข้าไปที่ห้องใต้อัฒจันทร์ที่พวกฉันชอบไปสุมหัวกันอยู่ที่นั่น แต่ก็ต้องตกใจกับสภาพคนของตัวเอง

“ฟ้าคราม!

ฟ้าครามที่กำลังนั่งทำแผลให้ตัวเองอยู่สะดุ้งทันทีเมื่อได้ยินเสียงฉัน

“ชูว์..

ฉันวิ่งเข้าไปหาและสำรวจแผลอีกฝ่ายทันที ฟ้าครามมีแผลถลอกที่แขนนิดหน่อย แล้วก็มีเลือดตรงข้างแก้ม แต่แค่นั้นก็มากพอที่จะทำให้ฉันเดือดได้แล้ว

“เกิดอะไรขึ้น!

“เล่าไปเถอะ พวกฉันเล่าเรื่องแกให้แม่แกฟังหมดแล้ว”

ไอ้บีมว่าจนฟ้าครามแอบมองค้อน

“ไม่ต้องเลยนะฟ้าคราม มีอะไรบอกฉันมาให้หมด” ฉันถามเสียงเข้ม เรื่องแบบนี้จะมาปิดฉันได้ยังไง

“โดนเบียดรถล้มอ่ะชูว์ เจ็บมากเลย”

ได้ทีฟ้าครามก็เบียดมาอ้อนฉันทันที ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นป่านนี้คงโดนฉันเตะไปแล้ว แต่อย่างที่บอกฟ้าครามก็เป็นเหมือนน้องของฉันคนหนึ่ง

“เดี๋ยวฉันจัดการเอง บังอาจมากที่มาแตะต้องลูกรักฉัน!” ฉันบอกพลางลูบหัวฟ้าครามไปด้วย “ไอ้บีม แล้วแอลตันไปไหน”

“มันอยู่สนามเนี่ยแหละ กำลังรอพวกเราอยู่ มันโทรมาบอกเมื่อกี้ว่าพวกมันอยู่ที่สนามฝั่งซ้าย ไปจัดเลยลูกพี่!

“ชูว์อย่าไปเลย..เดี๋ยวเจ็บตัว ผมไปเอง” ฟ้าครามดึงมือฉันไว้

“ไม่ต้องเลยฟ้าคราม” ฉันลากฟ้าครามมานั่งที่โซฟาแทนเก้าอี้แล้วกดให้ฟ้าครามอยู่กับที่ “นายอยู่ที่นี่นายยังเจ็บอยู่ ที่เหลือฉันจัดการเอง”

ฟ้าครามถอนหายใจเมื่อรู้ว่าห้ามอะไรฉันไม่ได้

“ไอ้บีม ไอ้บูม”

“ว่า” พวกมันตอบพร้อมกัน

“ไม่ต้องคงต้องเคลียร์แล้ว ลุย!

.

.

ฉันเดินมาพร้อมคนครบทีมมองเห็นพวกมันกำลังยืนคุยกันอยู่ วันนี้ไม่มีแข่งอะไรเลยไม่ค่อยมีคนอยู่ที่สนามนักเป็นโอกาสเหมาะพอดี พอพวกฉันเดินมา มันก็สะกิดผู้ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนเป็นหัวโจกให้หันมามองทางฉัน มันหันมายิ้มน่าจะโดนถีบซักรอบ -_-^

“ว่าไ..

ตุบ!

ไม่รอให้มันพูด ฉันปล่อยหมัดตัวเองเข้าที่หน้ามันทันที

“สำหรับแกลอบกัดคนของฉัน!

มันหันกลับมาด้วยแววตาตะลึงไม่คิดว่าฉันจะสวนหมัดใส่อย่างนี้พร้อมเช็ดเลือดที่มุมปาก

“ก..แก!

ตุบ!

ฉันสวนอีกหมัดเข้าทันที โดยพวกที่เหลือยังตกใจกันอยู่

“ส่วนนี่ไม่มีเหตุผล ฉันอยากต่อยเพราะฉันเหม็นหน้าพวกขี้แพ้!

“นังนี่!

“เออทำไม! เข้ามาดิ!

เมื่อจบคำฉัน พวกฉันกับคนของพวกมันก็เข้าหากันทันที โดยที่ฉันต่อยกับไอ้หัวโจก มันสวนฉันมาได้หนึ่งมันจนคิ้วฉันแตก แต่ฉันไม่สนหรอก เลือดออกแค่นี้น่ะจิ๊บจ๊อย พอยิ่งคิดว่าถ้าวันนี้ฟ้าครามรถล้มแล้วไม่ใช่แค่ถลอก แต่เกิดอุบัติเหตุร้ายแรง ฉันก็ยิ่งมีน้ำโหสวนหมัดเข้าไปที่มันไม่ยั้ง ที่จริงตามกฏแล้วซีซันห้ามไม่ให้เราตีกันในสนาม แต่เรื่องนั้นช่างมันไปก่อนเหอะไว้ค่อยเคลียร์ ตอนนี้ขอจัดการพวกแพ้แล้วพาลก่อน!

ในขณะที่พวกเรากำลังตะลุมบอนกันอย่างไม่มีใครยอมใคร จู่ๆก็มีใครคนหนึ่งดึงคอฉันออกไปจากวง หลังจากนั้นก็มีผู้ชายชุดดำสองคนเข้ามาจัดการจนพวกเราทั้งสองฝ่ายหมอบนิ่งไปด้วยฝีมือของสองชายชุดดำ

ฉันที่ได้ยืนอึ้งเพราะอยู่ๆก็มีใครไม่มีรู้มาแทรกเริ่มรู้สึกตัว ตอนแรกฉันคิดว่าเป็นคนของซีซันมาจัดการคนตีกัน แต่เมื่อฉันปัดมือแล้วหันไปมองคนที่ดึงคอเสื้อของฉันก็ต้องอึ้งไปอีกครั้งเมื่อพบกับคนที่ไม่ได้เจอกันมานานและไม่อยากเจอด้วย

เซน

แฟนเก่าฉันเอง!








พาผู้หญิงแมนๆมาเสิร์ฟแล้วค่าา>_< เป็นไงบ้าง? งงตรงไหนหรือเปล่า นี่แก้หลายรอบมาก ปูเรื่องยากมากจริงๆ ตัวละครใหม่มันเยอะ ไม่รู้ใครเป็นใครไปหมด T_T คนในทีมพี่ชูว์ไม่มีอิมเมจแน่นนอนนะ เยอะเกินหาไม่ไหว 555555 ถ้างงตรงไหนไม่เข้าใจตรงไหน ถามมาได้เลยนะ เดี๋ยวไปตอบให้ ไม่มั่นใจตัวเองเหมือนกันว่าเก็บรายละเอียดหมดหรือเปล่า ยังไงก็ฝากผู้หญิงแมนๆของเค้าด้วยน้า <3
จบตอนไปค้างหรือเปล่าเนี่ย? 555 โอ๋ ๆ เดี๋ยวมาต่อให้อีกตอนน เป็นกำลังใจให้ด้วยนะฮับบ 
อยากอ่านต่อมั้ย? โอมจงเม้น !
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #185 min (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มีนาคม 2558 / 20:02
    เฮ้ย นางเอกคือแมนมาก



    ติดดินมากด้วย เป็นเราไม่ได้ จะเรียนม.เอกชนซะ ขี้เกียจสอบ



    อันนี้เอาความจริงมาพูดล้วนๆ55555555



    #185
    0
  2. #104 Reksew (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 21:58
    ชอบ ผญ แบบนี้จัง กล้าดีเดือดอะ
    #104
    0
  3. #76 peepo_Private (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2557 / 12:50
    เจิมมมมมมม
    #76
    0
  4. #43 beakyTTP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 23:30
    จบค้างอ้ะ -3-
    #43
    0
  5. #36 ammely (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 17:45
    อัพไวไวนะค่ะ
    #36
    0
  6. #35 Nu Kall Kantang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 10:22
    อัพต่อเลยจร้า ^^ ฟินๆๆๆๆๆ
    #35
    0
  7. #34 Blood First (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 22:18
    อยากอ่านต่ออ่าชอบมากๆเลยเป็นกำลังใจให้นะแล้วมาอัพเพิ่มอีกนะๆ
    #34
    0
  8. #31 วิภาภรณ์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 01:47
    โดนสุดๆๆๆ
    #31
    0
  9. #30 pepsi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 00:13
    นางเอกแสบมาก
    #30
    0
  10. #29 beam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 00:07
    สู้สู้ เป็นกำลังใจให้นะค้าา เย่ๆ ในที่สุดชื่อของเราก็ได้เข้าไปอยู่ในนิยายของไรต์ด้วย 5555
    #29
    0
  11. #27 lookPla (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2557 / 23:13
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    ติดตามนะค่ะ อัพเร็วๆ นะ
    #27
    0
  12. #26 ข้าวปั้น ตัวร้าย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2557 / 23:09
    อยากอ่านแล้ว เจิมมมม
    #26
    0
  13. #25 Win Ny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2557 / 21:19
    อยากมากค่ะ สนุกจัง เจิมค่ะ
    #25
    0
  14. #24 dear (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2557 / 21:03
    ต่อค่าาา ~
    #24
    0
  15. #23 jam_sai.com (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2557 / 18:51
    เจ็แกโหดจริงๆ ไม่เสียเวลาพูดมาก สวนหมัดเลยจ้ะ
    #23
    0
  16. #22 deeryong (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2557 / 18:25
    ถ้าชูว์จะเป็นผญที่แมนขนาดนี้นะ 55555

    ฟ้าครามเป็นใครรรรรร อยากรู้นิสัยมากกว่านี้อ่ะ

    ทำไมชูว์ห่วงจัง

    เซนแฟนเก่าโผล่มาแล้ว จะเป็นไงต่อหนอ

    ติดตามตอนต่อไปจ้า
    #22
    0
  17. #18 ammely (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 20:04
    อัพไวไวนะค่ะ
    #18
    0
  18. #17 Khunbonuz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 19:19
    เม้นๆๆๆ มาริค่า
    #17
    0
  19. #16 เซยดี้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 17:06
    เจิมมม
    #16
    0
  20. #15 pinta (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2557 / 16:20
    เจิมจ้าาา
    #15
    0
  21. #14 jam_sai.com (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 22:28
    เจิมมมมม
    #14
    0
  22. #12 หนองโพ~ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 21:19
    เจิมมมมมครัชช
    #12
    0
  23. #10 stranger01 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 21:16
    55555+  รออ่านรอเจิมค่ะ
    #10
    0
  24. #9 sweet1997 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 20:32
    เจิมมมม
    #9
    0