Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 18 : ' Love Attack 16 : ต่างมุมมอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,987
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ก.ค. 59


 

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

16 
ต่างมุมมอง




               “สรุปว่าแกอยู่ที่นี่รอฉัน?” ยูเคถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“เออ” ฉันตอบแล้วทำท่าจะเดินเข้าไปข้างใน แต่มันก็กักตัวฉันไว้ก่อน

“แกต้องรับปากมาก่อน ว่าแกจะไม่ก่อเรื่อง”

“นี่แกเห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย ฉันไม่เคยหาเรื่องใครก่อนนะเว้ย!” ฉันผลักอกยูเคด้วยสีหน้าหงุดหงิดที่มันพูดเหมือนฉันเป็นตัวปัญหาทั้งๆที่ฉันไม่ได้เป็นฝ่ายหาเรื่องก่อนเลยสักครั้ง

“เฮ้อ” ยูเคถอนหายใจเมื่อเห็นว่าฉันอารมณ์ขึ้น “เอาเป็นว่าใครจะหาเรื่อง แกก็สงบสติอารมณ์หน่อยได้มั้ย”

“ชูการ์” ยูเคเรียกชื่อฉันอีกครั้งด้วยเสียงกดต่ำเหมือนดุนิดหน่อยที่ฉันไม่ยอมตอบรับ

“เออ รู้แล้วน่า เข้าไปได้หรือยัง”

“อืม”

เมื่อมันอนุญาตฉันก็เดินเปิดประตูเข้าไปในห้องอีกครั้ง เห็นหนิงยืนอยู่หน้าประตูพอดี ฉันก็เลยยิ้มให้ยัยนั่นไปหนึ่งที

“คืนนี้ขออยู่ด้วยคนนะ”

ฉันได้ยินเสียงกัดฟันกรอดจากหนิงทำให้รู้สึกสะใจมากยิ่งขึ้น ก่อนที่ฉันจะเดินไปหาที่นั่งแถวนั้นแม้ว่าจะรู้ว่าคนทั้งคณะไม่ชอบขี้หน้าฉันก็ตาม

แล้วไง ฉันก็ไม่ได้หวังให้ใครมาชอบฉันอยู่แล้วนี่

หลังจากนั้นฉันก็นั่งเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อยจนไม่รู้ว่าตัวเองเผลอพิงเก้าอี้หลับไปตอนไหน เพราะรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงของยูเคใกล้ๆหูแล้ว

“ชูการ์”

“อืม..

ฉันสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อยจากการถูกปลุกทำให้ตัวเองเซจากเก้าอี้ โชคดีที่ยูเครับตัวของฉันไว้ได้ทันก่อนที่จะตกเก้าอี้ไป ตอนแรกฉันกะจะผลักมันออก แต่สายตาเหลือบไปเห็นหนิงที่มองมาทางนี้พอดี ฉันก็เลยยกมือขึ้นกอดคอยูเคไว้แล้วหันไปยิ้มยั่วโมโหหนิง

“ระวังหน่อยสิ” มันดุฉันอีกแล้ว ไม่ว่าเปล่ามันยังส่งมือมีเคาะหัวฉันอีกด้วย

“ก็แกมาปลุกกะทันหัน ฉันไม่ได้ตั้งตัวนี่” ฉันบ่น

“พี่ครับ ถ้ายังไงผมขอไปส่งแฟนกลับบ้านก่อน”

“เอาล่ะ พี่ขอรวมท่าอีกครั้งนึงนะ ยูเคไหวนะ” รุ่นพี่พูดอย่างจำยอม

“ครับ”

ยูเครับคำก่อนจะเดินกลับไปที่ซ้อมประกบคู่กับหนิงอีกครั้ง ยัยนั่นยังคงมองฉันด้วยสายตาไม่ยอมแพ้

“ห้า หก เจ็ด แปด ไป!

เมื่อรุ่นพี่ให้สัญญาณ ยูเคกับหนิงก็เริ่มเต้นเข้าคู่กันอีกครั้ง แต่สายตาของฉันดันไม่ได้โฟกัสไปที่หนิงเลย ฉันมองไปยังยูเค แล้วเพิ่งสังเกตุท่าทางที่ดูมีเสน่ห์ของมัน

แม้ในตอนแรกมันจะเป็นฝ่ายปฏิเสธหัวชนฝา แต่พอรับปากว่าจะทำแล้ว ยูเคมันก็ไม่ได้ทำแค่เพื่อให้ผ่านไป ผิดคาดที่มันกลับเต้นออกมาได้ดีด้วยซ้ำ

เป็นคนจริงจังเหมือนกันนะเนี่ย

“โอ๊ย!

ขณะที่ฉันกำลังมองยูเคซ้อม หนิงก็เกิดอาการกระแดะหมุนตัวแล้วก็ล้มลงไปในอ้อมแขนของยูเค เพราะเสียงร้องทำให้ทุกคนในห้องเข้ามามุงที่หนิงอย่างตื่นตะหนก

“น้องหนิงเป็นอะไรหรือเปล่า!

“หนิงแค่หกล้มนิดหน่อย ขอโทษนะคะที่ทำให้ตกใจ” ยัยนั่นพูดพร้อมกับขยับตัวก่อนจะเซล้มไปที่ยูเคอีกครั้งพร้อมกับร้องออกมาเบาๆ “โอ๊ย”

ตอนเด็กๆแม่ให้กินบทละครเป็นอาหารหรือเปล่าวะ -_-   

“สงสัยข้อเท้าจะแพลง วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกว่า ยูเคพี่ฝากไปส่งหนิงด้วยนะ พี่ขออยู่ซ้อมคนอื่นๆต่ออีกนิดหน่อย ไหนๆเธอก็จะไปส่งแฟนแล้ว”

และเหมือนว่ารุ่นพี่คนนี้ก็ช่างดูเป็นใจให้ยัยหนิงนั่นซะจนฉันหมั่นไส้

“เดินไหวหรือเปล่า” ยูเคถามด้วยเสียงนิ่งๆ

หนิงส่ายหน้าเบาๆพร้อมทำหน้าตาน่าสงสาร

“ขอโทษนะยูเค เราทำให้ลำบากอีกแล้วใช่มั้ย”

“มาฉันช่วย”

เมื่อเห็นว่ายูเคกำลังคว้าแขนหนิงมาใกล้ๆเพื่อช่วยพยุง ฉันรีบเดินไปขัดทันที โดยการแทรกกลางระหว่างหนิงกับยูเค

“แกซ้อมมาทั้งวันแล้ว ให้ฉันช่วยดีกว่า”

“น้องมีปัญหาอะไรอีก ไม่เห็นหรอว่าหนิงล้มแล้วยูเคก็แค่ช่วยพยุง แค่นี้น้องอย่ามางี่เง่าได้มั้ย” พอรุ่นพี่เห็นว่าฉันทำอย่างนั้นเลยรีบเข้ามาช่วยหนิงอีกครั้ง

“ฉันก็แค่เข้ามาช่วยพยุงหนิง แล้วหนิงเอง ก็คงไม่อยากให้ฉันระแวงใจใช่มั้ยจ้ะ มาให้ฉันช่วยดีกว่านะ” ฉันแกล้งหันกลับไปพูดด้วยเสียงดัดจริตของตัวเองและยิ้มให้หนิงหนึ่งที

ฉันเห็นหนิงกัดฟันกรอดขึ้นมาอีกครั้ง

ข้อเสียของการเล่นเป็นนางเอกก็คือไม่มีสิทธิ์ร้ายให้คนอื่นเห็นอย่างนี้แหละหนิง!

“ใช่มั้ย” ฉันแกล้งถามซ้ำอีกที

“ค่ะ ให้ชูการ์ช่วยเถอะค่ะ หนิงเองก็ไม่อยากให้มีปัญหา” หนิงเลยต้องจำใจบอกกับรุ่นพี่ไปอย่างนั้น

“แต่ว่า..” ดูเหมือนว่ายัยรุ่นพี่คนนั้นจะไม่ยอม ฉันเลยต้องรีบตัดบท

“ไปกันเถอะหนิง”

ฉันรีบพยุงหนิงที่เจ็บข้อเท้าปลอมๆออกมาข้างนอกได้จนกระทั่งถึงที่รถของยูเค

“ยูเค หนิงเพิ่งนึกได้ว่าลืมกระเป๋าตังค์เอาไว้ที่ห้องอ่ะ ช่วยไปเอาให้หน่อยได้มั้ย”

ยูเคมองหน้าฉันสลับกับหนิงด้วยแววตาไม่สบายใจเพราะไม่อยากให้ฉันกับหนิงอยู่ด้วยกันสองคน

“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ทำอะไรยัยนี่หรอก ฉันสัญญา” ฉันรับปากกับยูเคแล้วว่าจะไม่มีเรื่อง ก็คือจะไม่มีเรื่อง

พอฉันพูดอย่างนั้น ยูเคจึงยอมพยักหน้าก่อนที่จะหมุนตัวกลับไปที่หอประชุม แอบรู้สึกดีเล็กๆที่มันยอมไว้ใจฉัน

เมื่อพ้นสายตาของยูเคและทุกๆคนแล้ว หนิงก็ผลักฉันที่ประคองอยู่ให้ออกห่างทันที ฉันเซถอยออกมา แต่ก็ยังไม่วายทำหน้ากวนตีน

“เล่นบทนางเอกเหนื่อยดีมั้ยล่ะ”

“ฉันไม่ยอมจบแค่นี้แน่”

 เมื่อไม่มีใครอยู่แล้ว เสียงของหนิงก็เริ่มเปลี่ยนเป็นแข็งขึ้น แววตาร้ายมันก็ออก น่าเสียดายที่ผู้ที่ได้ชมหนิงแสดงบทนี้ มีแค่ฉันคนเดียว

“เฮอะ แล้วเธอจะทำอะไรอีก จะตบตัวเองแล้วฟ้องมันว่าฉันตบเธองั้นสิ? มุกเก่าไปหรือเปล่าวะหนิง” ฉันทำเสียงสมเพชอย่างถึงที่สุด

“ถ้าฉันทำ ทุกคนก็ต้องเชื่อฉันแน่ แม้แต่แฟนเธอ” หนิงพูดอย่างมั่นใจ แต่ก็ได้ไม่นานเมื่อฉันพุ่งตัวเข้าไปกระชากคอเสื้อนักศึกษาหนิงจนยัยนั่นตกใจ

“เอาจริงๆนะหนิง เธออยากจะอ่อยมัน หรืออยากทำอะไร ฉันไม่เคยคิดจะแคร์ แต่ในเมื่อเธอลากฉันเข้ามาในเกมนี้ด้วยตัวของเธอเอง ก็ของให้เธอรู้ไว้ ว่าฉันเองก็จะไม่ยอมอยู่เฉยๆ ให้เธอมาทำร้ายฉันง่ายๆเหมือนกัน!

“กรี๊ด ปล่อยฉันนะ!” หนิงสะบัดตัวออกมาจากฉันแต่ฉันก็ไม่ยอมปล่อยคอเสื้อของยัยนั่น

“เธออยากจะทำร้ายตัวเองแล้วบอกว่าฉันทำ อยากจะปล่อยข่าวให้ฉันเป็นคนเลวแค่ไหนก็เอา แต่จำไว้ว่าความตอแหลหลอกลวงน่ะมันไม่ยั่งยืน!

พูดจบฉันก็ผลักหนิงลงไปกับพื้นอย่างไม่ออมมือ ผู้หญิงคนนี้มักจะยั่วโมโหฉันได้ขึ้นเสมอ

“ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยด้วย!

ฉันถอนหายใจเสียงดังให้กับนักแสดงคนนี้

“บางทีฉันก็เริ่มจะสงสัยนะหนิง ว่าเธอเรียนคณะดนตรีหรือคณะตอแหลลวงโลก!

เมื่อฉันพูดอย่างนั้น หนิงเองก็คงไม่อยากเล่นบทนางเอกกับฉันตอนนี้เพราะไม่มีใคร ยัยนั่นถึงได้ลุกขึ้นมาจากพื้นแล้วตบฉัน

เพี๊ยะ!

ด้วยความที่ไม่ได้ตั้งตัวฉันเลยเซไปนิดหน่อย แต่หนิงทำให้ฉันหูดับอีกครั้ง ฉันพุ่งเข้าหาหนิงด้วยความโมโหที่ยัยนั่นทำร้ายฉันถึงสองครั้ง จนเผลอคิดว่าถ้าฉันตอบโต้มันก็แปลว่าเข้าทางหนิงอย่างแรง

“ชูการ์ หยุดนะ!

ยูเคกลับมาถึงที่พอดี มันดึงแยกหนิงออกจากฉัน เป็นจังหวะเดียวกับที่ฉันก็โดนดึงแยกออกไปด้วยมือของใครบางคนเหมือนกัน

“เซน” ฉันหันไปมองอย่างไม่เข้าใจว่าเซนมาทำบ้าอะไรที่

อะไรมันจะถูกจังหวะกันขนาดนี้เนี่ย!


เราสี่คนยืนประจันหน้าอยู่คนละฝั่ง หนิงได้ทีก็พิงไหล่ยูเคทันที

“ฉันพยายามบอกเธอแล้วว่าให้ใจเย็นๆ เรื่องของฉันกับยูเคมันไม่มีอะไรนะชูการ์” หนิงพูดมันออกมาหน้าตาเฉย จนฉันเลือดขึ้นหน้า กระโจนเข้าไปหาอีกรอบ แต่ครั้งนี้ยูเคมาบังหนิงเอาไว้และมองฉันด้วยสายตาที่โกรธมาก ส่วนเซนก็เป็นคนดึงฉันเอาไว้ด้วยเช่นกัน

“ทำไม กลัวว่าฉันจะฆ่ามันหรือไง” ฉันพูดด้วยความหงุดหงิด

“ชูการ์!” ยูเคตะคอกเสียงดัง “ไหนเธอสัญญาแล้วไง”

“ก็มัน..!” ไม่ทันที่ฉันจะได้พูดว่าหนิงตบฉันก่อน พวกพี่คนอื่นที่อยู่ในห้องเมื่อกี้ก็กรูกันออกมาเพราะเสียงโวยวาย

ฉันไม่แคร์หรอกนะว่าคนอย่างอื่นจะคิดยังไง แต่ยูเคต่างหากที่กำลังมองฉันอย่างที่คนอื่นเขามอง นั่นแหละที่ทำให้ฉันรู้สึกปวดแปลบขึ้นมายังไงไม่รู้

“นี่ก็ดึกมากแล้ว ฉันจะไปส่งเธอเอง” เซนพูดขึ้นมาเพราะเห็นว่าเรื่องมันชักไปกันใหม่ เขาดึงมือฉันไปในขณะที่ฉันยังมองไปที่ยูเค

เมื่อมันไม่ได้เอ่ยปากห้ามหรือไม่แม้แต่จะแสดงว่าจะขัดขวาง ฉันก็ถอนหายใจไปหนึ่งทีก่อนจะเดินตามแรงดึงของเซนไป

“ขอโทษก็แล้วกันที่ทำให้เดือดร้อน” ฉันพูดคำนั้นเป็นคำสุดท้ายแล้วหันไปอีกทีทางไม่มองหน้ามันอีก

ตลอดทางที่เดินมาจนขึ้นรถเซนไป ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงได้มากับเขา อาจเป็นเพราะเขาเป็นคนเดียวที่พาฉันออกจากที่ตรงนั้นมาได้

พี่เบิ้มสองคนยังประจำที่อยู่ตำแหน่งคนขับและข้างคนขับ ส่วนฉันก็นั่งอยู่ด้านหลังกับเซน วันนี้เขาเอารถยนต์ธรรมดามา ไม่ใช่คันสีดำเหมือนคันก่อนที่ฉันเคยนั่งกับไปกับเขา แต่ฉันก็ไม่ได้มีอารมณ์จะมาถามเขาว่าทำไมเหมือนกัน

“อยากกลับบ้านหรือเปล่า”

เซนถามฉันตอนที่รถออกไปสักพักในขณะที่ฉันยังคงนั่งเหม่อลอยออกไปนอกหน้าตา  ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขาไป แต่เซนก็สั่งให้คนของเขาขับออกนอกเส้นทางไปบ้านของฉัน จนขับมาถึงที่จอดรถริมสะพานที่สามารถแวะจอดชมวิวได้ เขาเปิดประตูรถลงไป

“ตามมา”

“ฉันไม่มีอารมณ์จะมาทะเลาะด้วยหรอกนะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเซ็งๆเพราะไม่รู้ว่าเซนจะทำอะไร

“ฉันก็ไม่มีเหมือนกัน” เขาว่าด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ฉันได้แต่ถอนหายใจก่อนจะยอมตามเขาลงไป

ฉันเดินไปพิงสะพานแล้วทอดมองไปยังวิวเบื้องล่างที่ตอนนี้มีแต่ความมืดซะส่วนใหญ่ จะมีก็แต่แสงไฟเป็นระยะไม่ให้มืดจนเกินไป

“ทำไมนายถึงไปอยู่ที่นั่น” ฉันเอ่ยถามขึ้นหลังจากเราสองคนเงียบอยู่ข้างกันนานมาก

“ฉันไปเป็นวิทยากรพิเศษให้คณะบริหาร พอดีฉันมีธุระจะแวะไปคุยกับแม่เธอ แม่เธอก็เลยบอกว่าให้ฉันรับเธอไปด้วย” เขาว่า

“แม่ฉันไม่ได้บอกเหรอว่าปกติฉันกลับกับ” พอฉันนึกถึงยูเคก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก

“บอก แล้วแม่เธอไม่ได้บอกหรอกว่าไม่ไว้ใจมัน”

“แต่ไว้ใจนายเนี่ยนะ” ฉันหัวเราะหึใส่เซน ก่อนจะหันกลับไปมองวิวต่อ

“แม่เธอคงรู้ว่าฉันสามารถพาเธออกมาจากการมีเรื่องได้ล่ะมั้ง” เขาว่าอย่างไม่จริงจัง

“แล้วไม่ด่าฉันหรือไงที่ฉันไปมีเรื่องกับคนอื่น”

“เพราะฉันเห็น” เขาพูดขึ้น “เห็นตอนที่ผู้หญิงคนนั้นตบเธอ”

ฉันหันขวับไปมองเซนทันทีหลังจากที่เขาพูดแบบนั้น ก่อนยิ้มขำให้ตัวเอง

“แปลกแฮะ มีคนเห็นฉากเบื้องหลังของนางร้ายเสียด้วย”

“อย่างเธอน่ะไม่ใช่นางร้ายหรอกชูการ์” เซนบอกในขณะที่เขาเองก็มองกลับไปยังวิวที่อยู่เบื้องหน้า “อย่างน้อยฉันก็รู้ว่าเธอไม่เคยหาเรื่องใครก่อน”

“เฮอะ นายจะไปรู้ได้ไง

“ก็เพราะว่าฉันเคยคบกับเธอมาก่อนไง”

ฉันเงียบเมื่อเซนพูดแบบนั้น ฉันไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง แต่ทิฐิที่เขาทำไว้กับฉันทำให้ฉันไม่ใจอ่อนกับคำพูดพวกนั้นง่ายๆ

 “เคยใส่ใจกันด้วยหรือไง นายเองก็แค่คบฉันเพื่อกันฉันออกจากน้องสาวก็เท่านั้น อย่ามาพูดดีหน่อยเลย”

ฉันผลักอกเขาอย่างแรงเพราะโมโหกับคำพูดที่เขาบอกว่าเราเคยคบกัน

“อย่ามาพูดเหมือนตลอดเวลาที่เราคบกันมันมีความหมายสำหรับนายมากนัก ทั้งที่จริงแล้วมันไม่มีเลย ไม่เคยมี!

หมับ!

เซนคว้าข้อมือของฉันไว้ได้ก่อนที่จะดึงเข้ามาหาตัวเอง ฉันทั้งผลักทั้งดิ้นไม่ยอมให้ตัวเองตกอยู่ในอ้อมกอดของเขาง่ายๆ แต่ไม่ว่ายังไงฉันก็แพ้เขาอยู่วันยังค่ำ ฉันไม่เคยชนะผู้ชายคนนี้ได้เลย เขากดหัวฉันเข้าที่บ่าของตัวเองในขณะที่ฉันยังดิ้นไม่ยอมหยุด

“ถ้าฉันไม่ใส่ใจ ฉันจะมาคอยตามเธอแบบนี้ทำไม”

“ก็เพราะนายสนุกไง ที่เห็นฉันเป็นบ้าแบบนี้!

“ไม่จริงหรอกชูการ์” เซนไม่ยอมปล่อยฉันแม้ว่าฉันจะผลักหรือข่วนเขาแค่ไหน “ฉันไม่เคยสนุก ที่เห็นเธอเสียใจ”

ฉันเงียบไปเมื่อเขาพูดอย่างนั้น ฉันไม่รู้ว่าวันนี้เซนเป็นบ้าอะไร ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น ฉันรับรู้ได้แต่ว่าเขากระชับอ้อมกอดที่ล็อคฉันไว้ให้แน่นขึ้นจนฉันดิ้นหนีเขาไม่ได้อีก ฉันเองก็หมดแรงที่จะต่อต้านแล้วเหมือนกัน

“ไม่ว่าตอนนี้เรากำลังเล่นเกมอะไรกันอยู่ ฉันขอยอมแพ้” เซนพูดในขณะที่ฉันได้ยินเสียงหัวใจของเซนเต้นแรง และฉันไม่ได้ยินมันมานานมากแล้ว

“นายหมายความว่าไง”

“พี่เองต่างหากที่ไม่เคยเลิกรักเธอเลย”

หลังจากคำพูดนั้นของเซนที่ทำเอาฉันนิ่งค้างไปหลายนาที ฉันก็ไม่ได้ตอบอะไรเขาไปอีก ฉันเหมือนคนสับสน หลงทาง ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย เซนไม่ได้คาดคั้นที่จะคุยกับฉันอีกต่อไป เขาเพียงพูดแค่ว่า

“กลับบ้านกันเถอะ”

เขาเดินจูงมือฉันที่เหมือนไม่มีสติดีขึ้นรถและให้คนของเขาขับรถมาส่งฉันถึงในบ้าน ดูเหมือนว่าเขาจะนัดแม่ของฉันเอาไว้จริงๆ เพราะว่ายามข้างหน้าประตูเปิดประตูรั้วให้รถของเขาเข้ามาได้อย่างง่ายดาย

“เซน กำลังรออยู่พอดี”

“สวัสดีครับคุณน้า” เซนยกมือไหว้แม่ของฉันทันที

“ต้องขอบคุณเซนมากจริงๆนะที่วันนี้ไปรับน้องที่มหาวิทยาลัย กำลังเป็นห่วงอยู่เชียว”

“ไม่เป็นไรครับ ยังไงก็ทางเดียวกันอยู่แล้ว”

“ชูการ์” แม่เรียกฉันที่ยังยืนนิ่งอยู่ข้างเซน “ยืนทำอะไรอยู่ ไปอาบน้ำแล้วรีบลงมากินข้าว เดี๋ยวแม่คุยงานกับเซนเสร็จ จะได้กินพร้อมกันเลย เซนเองก็อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนนะจ๊ะ”

“ไม่ต้องลำบากหรอกครับคุณน้า” เขามองฉันนิดหน่อยก่อนจะตอบปฏิเสธแม่ของฉันอย่างนุ่มนวล

“ไม่ลำบากอะไรหรอก มาเถอะจ้ะ ส่วนเรา ยังจะยืนอยู่อีก ไปอาบน้ำสิลูกคนนี้”

เมื่อแม่เรียกฉันอีกครั้ง ฉันจึงพยักหน้าก่อนที่จะเดินมึนๆขึ้นไปทางบันไดเพื่อเข้าห้องไปอาบน้ำตามที่แม่สั่ง หลังจากที่อาบน้ำเสร็จไม่นาน ก็มีคนมาเรียกให้ฉันลงไปกินข้าว ฉันจึงเดินตามลงไปกินข้าวทั้งๆที่ผมยังไม่แห้ง

“ชูการ์ ทำไมไม่เป่าผมให้แห้งก่อน” แม่เอ็ดฉันทันทีที่ฉันเดินมานั่งที่เก้าอี้

ตอนนี้มีแค่แม่ ฉัน แล้วก็เซนเท่านั้นที่อยู่ร่วมโต๊ะกัน พ่อมีงานที่ต้องไปต่างจังหวัดตั้งแต่สองวันที่แล้ว ส่วนแพนเดียร์ก็ขออนุญาตแม่ออกไปทำงานเล่นดนตรีที่ร้านอาหารที่วงรันเวย์เล่นอย่างนี้เกือบทุกวันอยู่แล้ว

“เดี๋ยวมันก็แห้งน่าแม่” ฉันบอกปัดให้แม่ส่ายหน้ากับท่าทีดื้อรั้นอย่างยอมแพ้ ก่อนจะหันไปคุยกับเซนต่อ

ดูเหมือนว่าเซนจะสนิทกับแม่ของฉันไม่น้อย เพราะสองคนนั้นคุยกันจ้อโดยที่ฉันได้แต่นั่งกินข้าวเฉยๆไม่ได้พูดอะไรกับใครเลย

“คิดถึงไซคีเหมือนกันนะ ได้ข่าวว่ากลับมาเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่นี่แล้วใช่มั้ย”

“ครับ พอเรียนจบไฮสคูลที่นู่นผมก็รีบเอาน้องกลับมา น้องอยู่คนเดียวมานานมาแล้ว มาอยู่ที่นี่ก็พออุ่นใจได้บ้าง”

“เป็นพี่ที่รักน้องจังเลยนะ” แม่พูดด้วยน้ำเสียงชื่นชม “อีกไม่กี่อาทิตย์น้าก็จะต้องบินกลับอังกฤษแล้ว ถ้ายังไงว่างๆเซนก็พาไซคีมาหาน้าบ้างนะ”

“ได้แน่นอนครับ” เซนรับปาก “นี่ก็ค่ำมากแล้ว ผมกลับก่อนดีกว่าครับคุณน้า ผมมีธุระต่อ”

“เรื่องงานเหรอ”

“ครับ ผมอยากจะเคลียร์อะไรหลายๆอย่างให้มันเสร็จเร็วๆ”

ฉันไม่รู้ว่าทำไมประโยคหลังเซนถึงได้เปรยตามองมาที่ฉัน แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจที่จะถามอะไรออกไป

“ถ้าอย่างนั้น ชูว์ไปส่งพี่เขาหน่อยนะ”

“ทำไมต้องชูว์อ่ะแม่” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ

“ก็พี่เขายังอุตส่าห์มาส่งเราได้ จะไปส่งเขาหน้าประตูแค่นี้ไม่ได้เลยหรือไง”

เมื่อเห็นสายตาดุๆของแม่ฉันจึงถอนหายใจ จำใจเดินตามเซนออกไปส่งที่หน้าประตูบ้าน ซึ่งเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับฉันจนกระทั่งถึงหน้าประตูบ้าน

“เรื่องวันนี้” เซนเกริ่นขึ้นมา “พี่พูดเรื่องจริงนะ”

“นายต้องการอะไร” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ “ทั้งๆทีตัวเองก็มีคู่หมั้นอยู่แล้ว มาพูดแบบนี้กับฉันเพื่ออะไร”

เขาเงียบเหมือนมีอะไรในใจแต่ไม่ยอมพูดมันออกมา ฉันหงุดหงิดกับท่าทางที่อยากบอกแต่ไม่บอกของเขาเอามากๆ

“พี่จะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย” ยิ่งเขาพูดฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจว่ามันหมายถึงอะไร

เขามองหน้าฉันอีกสักพักหนึ่งด้วยแววตาที่ฉันไม่ได้เห็นมันมานานมากแล้ว แววตาของเซนคนเก่า เซนคนที่ฉันเคยรักเขาหมดหัวใจ

“แล้วเรามาจบเกมบ้าๆนี่กันได้แล้ว”

ฉันนิ่งไม่ได้ตอบอะไรเขาไป จนกระทั่งเซนเดินกลับขึ้นรถและออกไปจากบ้านฉัน ฉันยืนพิงประตูครุ่นคิดกับคำพูดของเขา โดยที่มีหน้าใครอีกคนแวบขึ้นมาในหัว

นั่นสินะยูเคเองก็คงไม่อยากเล่นเกมนี้แล้วเหมือนกัน



 



ขอกราบแบบไม่แบมือสามทีค่ะ สำหรับที่มาช้า มาช้ามากๆ แง้ ;_;
ยอมรับตรงๆค่ะว่าดอง มันแบบ ตันไป แต่งไม่ออก ก็เลยต้องดอง 
ขอโทษจริงๆนะคะที่ทำให้รอ ต่อไปจะพยายามให้มากกว่านี้ค่ะ 
ตอนนี้ ใครหมั่นไส้หนิงมาก หมั่นไส้มาก อะไรจะร้ายได้ขนาดนี้ นางร้ายในละครมากๆ 
ขอไม่เรียกว่าเข้าช่วงดราม่านะคะ ขอเรียกว่าเข้าช่วงทะเลาะเพื่อปรับความเข้าใจ 
แถมตอนนี้มีเซนด้วย มันพะยะค่ะ ทั้งชิงนายชิงนางไปเลยงานนี้ 555
พาร์ทหน้าจะพยายามรีบมานะคะ สปอยว่า พี่ยูเคโกรธค่ะ ที่ชูการ์มีเรื่อง ทั้งๆที่รับปากไว้แล้ว
แต่ก็หนิงมันยั่วโมโหมั้ยล่ะ! โมโหแทน 5555555 
เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ขอโทษอีกครั้งที่มาช้าค่ะ (_ _  )

- หายอีกแล้ว ฮรือออ ขอโทษค่ะ แง ครั้งที่แล้วก็หายนาน ครั้งนี้ก็หายนาน 55555 
ขอโทษจริงๆค่ะ ;_; กว่าจะลากเรื่องพี่ยูเคชูการ์กลับมาได้ยากจริงๆ งมเขียนอยู่หลายรอบ
ในที่สุดก็กลับอ่าวแล้วค่ะ เย่ 555 จริงๆให้หนิงมาเพื่อให้ชูการ์กับยูเคทะเลาะกันเนี่ยแหละ แต่รับรองว่าดราม่าไม่นานค่ะ 
ช่วงนี้อยู่กับพี่เซนไปก่อนนะคะ มาดูกันว่าผู้ชายคนนี้จะมาไม้ไหน บอกได้เลยค่ะว่าพี่เซนเป็นตัวละครที่เจ็บปวดที่สุดในเรื่องแล้ว 
เชื่อโนฟูลซี่ 555555 เบื้องหลังเขาก็เดาไม่ยากหรอกค่ะ มาเดาๆกันดูเนอะ ว่าทำไมพี่เซนต้องทิ้งชูการ์ไปเมื่อหลายปีก่อน
 จะรีบปั่นให้จบให้ได้ก่อนเปิดเทอมค่ะ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ รีบเข้ามาอ่านเร็ว อัพแล้วจ้าาา 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #786 Koiyu. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 13:58
    โอ้ไรท์ขาาาเรามาอ่านนี่ครบเดือนพอดี555รอตอนต่อไปอยู่น้าาา สู้ค่ะ

    ปล.ทำไมเราฟินเซนกับชูว์อ่ะ55คนขวางโลก
    #786
    0
  2. #783 nenejung 💕 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 00:12
    รออยู่น้าา // เกลียดหนิงหง่า ทำไมร้ายขนาดนี้ตอนเด็กๆแม่ต้องให้กินบทละครตัวร้ายเข้าไปแน่เลยยย/ปาของใส่หนิง
    #783
    0
  3. #782 Sweet_TT (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 23:10
    อยากให้เซนคู่กับซูวการ์มากกว่านะ เอาจริงๆ คู่นี้มีเคมีมากกว่ายูเคอีก
    #782
    0
  4. #781 วิภาภรณ์ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 01:01
    เอาแล้วงัยๆคราวนี้จะทำงัยกันละคะคุณชายยูเค ตกลงเซนเป็นคนยังงัยกันแน่แสดงว่านางเอกเราต้องมีผลประโยชน์ให้แน่นอน
    #781
    0
  5. #779 Ro bin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 00:56
    ต่อหน่อยนร้าาาาาา รอไรท์ๆ
    #779
    0
  6. #778 tee-ty (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 16:04
    ไรท์ ต้องเอาคืนหนิงเยอะๆเลยนะ
    #778
    0
  7. #777 som.vrs (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 09:24
    หนิงถ้าได้ตบสัญญาว่าจะไม่ยั้งมือ เกลียดดดดด ไรท์มาต่อไวๆนะคะโทษฐานหายไปนานนักอ่านคิดถึงอิอิ
    #777
    0
  8. #776 กรรณิการ์ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 22:51
    สนุกมากมาต่อเถอะนะลุ้นมากเลย
    #776
    0
  9. #775 nichapat7171 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 20:37
    มาต่อเร้วๆน่ะค่ะไรท์????????
    #775
    0
  10. #774 มายอีฟ. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 08:52
    เมื่อไหร่ยูเคจะรู้ความจริง เซนเขาจะรุกแล้วรู้บ้างม้ายยย
    #774
    0
  11. #773 MOONLIGHT (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 06:23
    โอ้ย เปลี่ยนพระเอกด้วยนะคะไรท์ เชอะๆ
    #773
    0
  12. #772 งาดำ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 22:31
    ต่อเถอะค่ะ ค้างมาก
    #772
    0
  13. #771 SIRI65 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 12:17
    มาต่อเหอะะะะะะ5555
    #771
    0
  14. #770 วิภาภรณ์ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 04:36
    มาต่ออีกสักนิดได้ไหมคะรอนานแล้วอะคะ อ่านเรื่องอื่นจนจำได้ทุกซีนแล้วนะคะ
    #770
    1
    • #770-1 Supernofull(จากตอนที่ 18)
      5 มิถุนายน 2559 / 06:25
      โอ้ยรู้สึกผิดมาก มาแล้วจ้าา ต่อจากนี้จะพยายามมาปั่นไม่ให้หายหน้าเลยเนอะ ;_;
      #770-1
  15. #769 moonbuy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 16:16
    คือ....รอนานแล้วอ่ะ ตั้งแต่16/01/59จนปัจจุบันนี้ยังไม่อัพเลยยยย
    ช่วยอัพเร็วๆน้าาา ถ้าไม่อัพนิเราโกดนะจะหนีไปอ่านเรื่องอื่นเลย-3-
    ป.ลเป็นกำลังใจแต่งต่อไปนะค่ะ
    #769
    1
    • #769-1 Supernofull(จากตอนที่ 18)
      5 มิถุนายน 2559 / 06:27
      โหนานมาก ไม่โกรธน้ามาง้อแล้วว ต่อจากนี้จะรีบปั่นมาอัพให้อย่างเร็วไวว
      #769-1
  16. #768 moonbuy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 16:16
    คือ....รอนานแล้วอ่ะ ตั้งแต่16/01/59จนปัจจุบันนี้ยังไม่อัพเลยยยย
    ช่วยอัพเร็วๆน้าาา ถ้าไม่อัพนิเราโกดนะจะหนีไปอ่านเรื่องอื่นเลย-3-
    ป.ลเป็นกำลังใจแต่งต่อไปนะค่ะ
    #768
    0
  17. #766 Pkloty (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 22:15
    อยากอ่าอะ
    #766
    0
  18. #764 sugus2906 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 เมษายน 2559 / 13:49
    แงงงง หายไปเลยอ่ะ
    #764
    0
  19. #762 Mild secret (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 13:55
    หายนานเลยนะ ._.
    #762
    0
  20. #761 cchoco milk (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 16:23
    ไรท์หายไปเลยง่าาา
    #761
    0
  21. #757 นายาดีฟคอนดัก (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 17:33
    ดูไปดูมาก็งี่เง่าทั้งสองคนเลย
    #757
    1
    • #757-1 Supernofull(จากตอนที่ 18)
      5 มิถุนายน 2559 / 06:28
      ก็จริงค่ะ ._.
      #757-1
  22. #755 cchoco milk (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 13:04
    ต่อเถิดดดด
    #755
    0
  23. #752 บะบิว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 09:57
    ปล.ร้ายมากหนิงอ่ะ คนอื่นก็เชื่ออีก =_=^ ไม่เข้าใจทำไมถึงดูไม่ออกว่าหนิงอ่ะทอแหลล (ได้โล่) อ่อนต่อโลกหรือไงน่ะ คนะวกนี้ ไม่รู้ไรซะเลย =_=^ ปลล. มันขัดมากก ให้คนอื่นรู้เร็วๆเถอะว่านางตอแหล
    #752
    0
  24. #751 บะบิว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 09:54
    เฮ้ยยแกรรร รู้ไหมว่ามันค้างงง =_=^
    #751
    0
  25. #747 cchoco milk (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 11:31
    งือออ อัพเถอะน้าา
    #747
    0