Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 14 : ' Love Attack [Special] : สารถีพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    7 ก.ค. 58

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว


  สารถีพิเศษ

 

PHYCHE : TLAK

“ไซค์สัญญาว่าจะไม่อยู่ห่างจากบอดีการ์ดคนไหนเกินเอื้อมมือเลย พอใจหรือยังคะ” ฉันพูดกับปลายสายที่บ่นมายาวเหยียดที่ฉันโทรไปขออนุญาตออกไปข้างนอกบ้างหลังจากที่ต้องติดอยู่ในบ้านสามวันเต็มๆ

(รอพี่กลับก่อนไม่ได้เหรอ ให้พี่พาออกไปกินข้าวข้างนอกก็ได้)

“ไม่เอาดีกว่า ไซค์อยากไปช็อปปิ้งตามประสาผู้หญิงมากกว่า อีกอย่างกว่าพี่เซนจะทำงานเสร็จไซค์คงเปื่อยตายคาบ้านพอดี” ฉันหาข้ออ้างจนได้ยินปลายสายหัวเราะออกมานิดหน่อย พี่เซนเป็นอย่างนี้เสมอ เขามักจะห่วงฉันจนเกินเหตุ  

(แค่นี้ก่อนนะไซค์ พี่ต้องเข้าประชุมแล้ว จะออกไปไหนก็บอกคนขับเอาละกัน)

พี่เซนวางสายไปเป็นจังหวะเดียวกับที่น้องชายคนเล็กของบ้านอย่างโซลเดินลงมาจากบันไดพร้อมกับไอเท็มติดตัวอย่างหูฟังพอดี โซลมีสีหน้าขัดใจนิดหน่อยที่มองไปทางไหนก็เจอแต่บอดี้การ์ดของพี่เซนอยู่เต็มไปหมด ฉันนึกอิจฉาที่โซลไม่จำเป็นต้องมีใครคอยติดเป็นเงาเหมือนตัวเอง

“จะไปไหนเหรอ” ฉันร้องทัก

“สนามแข่ง” โซลตอบ น้องชายของฉันเป็นคนชอบสงวนคำพูดเสมอ แม้ใครๆต่างก็คิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่โซลพูดด้วยมากที่สุดแล้ว แต่น้องชายขี้เก็กก็ยังมีฟอร์มอยู่วันยังค่ำ

พอโซลพูดถึงสนามแข่ง ฉันจึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ไปขอบคุณซีซันที่ช่วยฉันเอาไว้เลย ฉันจำได้ว่าชูการ์เคยบอกตอนที่เราคุยโทรศัพท์กันเมื่อวันก่อน ว่าซีซันเป็นเจ้าของสนามแข่งที่ชูการ์ประจำอยู่ ฉันจึงรีบเดินไปกอดแขนโซลไว้

“ให้ฉันไปด้วยคนสิ”

“ไม่ได้” โซลตอบทันขวับ “มันไม่เหมาะกับเธอหรอก”

“ฉันอยากไปขอบคุณคนที่ช่วยฉันไว้นี่นา น่าไปด้วยคนนะ” ฉันเอาหน้าเข้าซุกแขนโซล แม้เขาจะเป็นน้องของฉัน แต่ตัวใหญ่กว่าฉันเยอะ เพราะฉะนั้นโซลจึงสูงกว่าฉันหลายเซน และที่ฉันเข้าไปออดอ้อนเพราะรู้ดีว่าบ้านนี้ไม่ว่าใครก็แพ้ลูกตื้อฉันทั้งนั้น

“อยู่บ้านแหละดีแล้ว” โซลรีบสะบัดแขนออกเพราะกลัวใจอ่อน ก่อนจะรีบเดินไปทิ้งให้ฉันยืนงอนแก้มป่องอยู่ที่เดิม

แต่ใครจะห้ามฉันได้ในเมื่อฉันคิดจะไปแล้ว ฉันจึงรีบกลับขึ้นห้องไปแต่งตัและหยิบกล่องคุกกี้ที่ซื้อกลับมาจากอังกฤษแล้วเดินไปสั่งให้คนเอารถออกหลังจากที่โซลไปพ้นประตูบ้าน

“จะไปไหนครับ” คนของพี่เซนถาม

“ตามรถของโซลไปเลย”

“คุณเซนรู้หรือยังครับ”

“ฉันตามน้องชายไป ไม่อันตรายหรอกมั้ง” ฉันแกล้งชักสีหน้าเหมือนไม่พอใจ “อย่าให้โซลรู้ล่ะ”

“ทำไมครับ” คนขับรถถามอย่างแปลกใจ

“ทำตามที่บอกเถอะน่า”

เมื่อเห็นว่าฉันเริ่มจะหงุดหงิด(แค่แกล้งทำ) ทำให้คนขับไม่กล้าถามอะไรฉันมากอีก ตั้งหน้าตั้งตาขับโดยเว้นระยะห่างจนมาถึงสนามแข่งรถจนได้ ฉันเดินลงจากรถโดยไม่รอให้ใครเปิดประตูให้และไม่รอให้ใครเดินตาม แม้รู้ดีว่าบอดี้การ์ดสองคนจะต้องเดินตามฉันมาเหมือนเป็นเงา ตอนนี้ฉันให้ลุคเป็นคุณหนูมาเฟียในหนังสุดๆ ถ้าเพื่อนที่อังกฤษเห็นคงจะต้องล้อฉันยาวแน่ๆ เพราะอยู่ที่นู่นฉันมีอิสระมาก

“โห นี่น่ะเหรอสนามแข่งรถ” ฉันมองสถานที่ตรงหน้าด้วยความแปลกตา

ชูการ์หรือแม้แต่โซลไม่เคยคิดจะให้ฉันมาเหยียบที่นี่ สองคนนั้นชอบมองฉันเป็นลูกคุณหนูที่ต้องให้คนคอยถนอมราวกับไข่ในหิน แต่ใครจะรู้ตัวเองดีเท่าฉันว่าฉันไม่ได้ต้องการคนปกป้องคอยตามติดเป็นเงาแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้เลยสักนิด ฉันนึกอิจฉาชูการ์ด้วยซ้ำที่ถึงแม้ว่าชูว์เองจะมีสถานะทางสังคมเดียวกับฉัน แต่การแสดงออกในตัวตนของตัวเองกลับอิสระอย่างเหลือเชื่อ แต่ฉันนี่สิดูยังไงก็เหมือนนกน้อยในกรงทอง

“ผมว่าถ้าคุณเซนรู้เข้าคงไม่ดีมั้งครับ” บอดี้การ์ดร้องเตือน แต่ฉันกลับแค่ยิ้มซนๆกลับไป

“ก็อย่าให้พี่เซนรู้สิ”

ฉันเดินสำรวจที่สนามแข่งจนพอใจ โซลหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ และชูการ์กับเพื่อนๆแข่งรถที่ฉันเคยเจอก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ ฉันเดินเข้าไปถามคนที่อยู่แถวนั้นเพื่อหาซีซัน

“วันนี้ซีซันเข้ามาที่สนามหรือเปล่า” ฉันเดินเข้าไปถามคนที่อู่ซ่อมรถที่อยู่ใกล้ๆ

“อยู่ในห้องทำงานบนอัฒจันทร์นั่นไง มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ” เขาถาม

“พอดีฉันเป็นเพื่อนซีซัน ผ่านมาแถวนี้ก็เลยแค่แวะมาหาน่ะ” ฉันยิ้มหวานให้แล้วรีบเลี่ยงออกมาเพราะไม่รู้ว่าจะบอกว่ายังไง ได้ยินเสียงตามมาด้วยความสงสัย

“เฮียซีมีเพื่อนผู้หญิงสวยขนาดนี้ด้วยเหรอวะ”

ฉันเดินขึ้นไปบนอัฒจันทร์ตามที่คนที่อู่บอกพอมาหยุดถึงหน้าห้องๆเดียวเดียวที่มี ฉันก็สั่งบอดี้การ์ดเสียงแข็งว่าห้ามตามเข้ามา

“แต่ว่าถ้ามันทำอะไรคุณหนูล่ะครับ”

“เสียมารยาท ฉันคงไม่มาที่นี่ถ้ารู้ว่าเขาอันตรายหรอกนะ” ฉันดุก่อนจะเคาะประตูห้อง

“เข้ามา” เสียงข้างในตอบทำให้ฉันเปิดประตูห้องเข้าไปพร้อมรอยยิ้ม

“หวัดดี” ฉันเอ่ยทัก

“เธอ” เห็นได้ชัดว่าซีซันมีสีหน้าประหลาดใจ “เธอไม่ควรมาที่นี่”

“ฉันแค่แวะมาเอาของมาขอบคุณที่นายช่วยฉันไว้เมื่อวันก่อนไง” ฉันบอกแล้วยื่นถุงที่ใส่กล่องคุกกี้ให้ซีซันรับไป แต่เขากลับทำหน้าลำบากใจกว่าเดิม

“ฉันไม่ชอบของหวานๆ”

อ้าว ซะงั้น!

“โทษที ฉันไม่รู้ว่าคิดว่าควรจะหาอะไรติดมือมาด้วยก็เลยหยิบคุกกี้ที่บ้านมา” ฉันทำหน้าไม่ถูกเมื่อหาของขวัญมาไม่ถูกใจคนรับ แต่ก็ยังอธิบายต่อ “แต่คุกกี้ร้านนี้ชื่อในอังกฤษดังมากเลยนะ”

เมื่อเห็นซีซันทำสีหน้านิ่งๆใส่ฉันก็ยิ่งทำตัวไม่ถูก ฉันคิดว่าฉันรับมือกับคนนิ่งๆแบบโซลได้ แต่นั่นเพราะโซลเป็นน้องชายของฉัน เวลาเขาทำขรึมฉันก็แค่ใส่ลูกอ้อน แต่พอมาเจอซีซันฉันคงคิดผิดล่ะมั้งเนี่ย

“เอ่อ แต่ถ้านายไม่ชอบก็เอาไปให้คนอื่นก็ได้ ถือซะว่ารับคำขอบคุณจากฉัน”

“ถ้าอยากขอบคุณก็ไม่ต้องจำเป็นต้องมีรางวัล พวกคุณหนูนี่ต้องทำอะไรให้ยุ่งยากขนาดนี้ด้วยเหรอ” เขาถามอย่างไม่เข้าใจ

แต่พอได้ยินคำว่าคุณหนูจากปากของเขาฉันรู้สึกไม่ชอบใจยังไงก็ไม่รู้ เหมือนกับว่าซีซันดูถูกว่าฉันเอาของมาตบรางวัลให้เขาอย่างงั้นล่ะ ทั้งๆที่ฉันแค่ตั้งใจมาขอบคุณแท้ๆ

“ขอโทษก็แล้วกันที่ฉันมันเป็นแค่ลูกคุณหนูที่อยากจะขอบคุณผู้มีพระคุณที่ช่วยตัวเองไว้ แต่ไม่อยากให้แค่คำขอบคุณ ก็เลยเอาขนมที่ตัวเองเคยอุตส่าห์ไปต่อแถวมาทั้งวันเพื่อจะซื้อมันมาให้ แต่กลายเป็นมันเหมือนเป็นการตบรางวัลฉันก็ขอโทษ” ฉันโพล่งออกไปยาวเหยียดอย่าอัดอั้น ทำไมกันนะ ฉันก็ไม่ได้ทำตัวเหมือนลูกคุณหนูใส่เขาสักหน่อย ไม่เห็นจะต้องว่ากันเลย

หลังจากพูดเสร็จฉันก็รีบหันหลังเพื่อจะเดินออกไป ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจให้น้ำตามันไหลหรอกนะ แต่พอคิดว่าความหวังดีของตัวเองถูกเข้าใจเป็นอย่างอื่นมันก็รู้สึกแย่

แต่มือยังไม่ทันได้จับที่ประตู แขนอีกข้างของฉันก็ถูกคว้าเอาไว้ก่อน เพราะแรงดึงเยอะมากทำให้ฉันปลิวไปตามอีกฝ่ายง่ายดายจนตัวไปกระทบกับอกของเขา

“ร้องไห้ทำไม”

“เรื่องของฉัน!” ฉันพูดอย่างเอาแต่ใจและสะบัดมือที่ซีซันจับไว้ แต่เขายังไม่ยอมปล่อยง่ายๆ  

“แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เรียกว่าลูกคุณหนูได้ไง” เขาพูดเสียงนิ่งๆแต่มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นรอง

“คนธรรมดาก็ร้องไห้เป็นเหมือนกันนั่นแหละ” ฉันเถียงซีซันทั้งน้ำตา แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงเห็นว่าเขาอมยิ้มหรือเพราะว่าตาฉันพร่าไปเองก็ไม่รู้

“ถ้าหยุดร้องจะพาไปนั่งรถเล่น”

“อะไรนะ” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ

“ก็ตอบแทนที่อุตส่าห์ยกขนมให้ไง” เขาว่าอย่างง่ายๆ

“รถมอเตอร์ไซค์น่ะเหรอ” จริงๆฉันฝันไว้ตลอดเลยนะว่าอยากจะลองนั่งดูสักครั้ง แต่ครั้งแรกของฉันเมื่อครั้งก่อนมันไม่ค่อยน่าจดจำเท่าไหร่เลยน่ะสิ

“ไม่อันตรายเท่าครั้งที่แล้วหรอก เชื่อสิ” เขารับรอง “หยุดร้องหรือยังคุณหนู”

“หยุดร้องก็ได้สารถี” ฉันแกล้งเรียกเขาบ้าง ถ้าใช้ไม่ผิด ฉันจำได้ว่าสารถีแปลว่าคนขับรถนะ เหมือนเคยได้ยินชูการ์พูดอยู่ครั้งสองครั้ง แต่รีบเอามาใช้เกินไปหรือเปล่าเนี่ย ถ้าเกิดไม่ถูกขึ้นมาเสียหน้าแย่

“หึ” เขาหลุดขำก่อนจะดึงให้ฉันเดินออกไปจากห้อง

เมื่อออกไปมาซีซันก็เจอกับบอดี้การ์ดของฉันสองคนที่ยืนรออยู่หน้าห้อง แต่เขากลับเดินจูงมือฉันฝ่าไปอย่างไม่สนใจเลย บอดี้การ์ดทำท่าจะตามมาอย่างเอาเรื่อง แต่ฉันส่งสายตาดุให้

“แป๊ปเดียวน่า”

ถ้าบอดี้การ์ดรู้ว่าฉันกำลังจะไปนั่งมอเตอร์ไซค์อีกล่ะก็ มีหวังได้หัวใจวายตายแทนพี่เซนแน่ๆ 


 

ซีซันพาฉันเดินมาถึงบริเวณสนามแข่งรถที่เป็นทางวนรอบสนาม คนคุมสนามเปิดทางให้เข้าเดินเข้าไปอย่างง่ายดาย ก็แหงสิเขาเป็นเจ้าของสนามนี่นา

“รออยู่ตรงนี้” ซีซันบอก ฉันพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน

ซีซันเดินออกไปจากสนามทิ้งให้ฉันยืนอยู่คนเดียว ไม่นานนักเขาก็ขับมอเตอร์ไซค์เข้ามา เนื่องจากฉันไม่เคยรู้เรื่องเกี่ยวกับมอเตอร์ไซค์เลย ฉันจึงไม่สามารถอธิบายได้ว่า มอเตอร์ไซค์นี้เป็นรุ่นอะไรและดีอย่างไร แต่ฉันคิดว่ามันเท่ห์กว่าวินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอยเยอะเลยล่ะ

“เอาไปใส่” เขายื่นหมวกกันน็อคสีดำด้านมาให้ฉัน และเนื่องจากเห็นว่าฉันยังเก้ๆกังๆ เขาจึงดึงฉันไปใกล้ๆเพื่อใส่หมวกกันน็อคให้

ซีซันถอดเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลเข้มของเขายื่นให้กับฉัน ในขณะที่เสื้อข้างในของเขาเป็นเพียงเสื้อยืดสีพื้นธรรมดา แต่ฉันกลับคิดว่ามันส่งให้เขาดูฮอตมากๆ แปลกใจจังเลยว่าทำไมชูการ์ถึงบอกว่าเขายังไม่มีแฟน

“ให้ฉันทำไม” ฉันถามอย่างไม่เข้าใจ

“คลุมขาเอาไว้ตอนที่ซ้อนท้ายฉัน ถ้าไม่อยากให้กระโปรงเจ้าหญิงของเธอมันเปิดโชว์ใครเขาไม่ทั่ว”

ฉันก้มมองดูกระโปรงลายทางคอลเลคชั่นใหม่ของแบรนด์โปรดแล้วเงยหน้าไม่พอใจที่ซีซันว่ามันเป็นกระโปรงเจ้าหญิง

กระโปรงนี้ออกจะแฟชั่นนะ!

แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็รับมันมาแต่โดยดี แล้วกระโดดขึ้นไปขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์ของเขาในท่าคร่อมขาและใช้แจ็คเก็ตคลุมไว้เพื่อไม่ให้ดูโป๊

“ฉันถอนตัวทันมั้ย” เมื่อฉันขึ้นมาซ้อนกลับพบว่ามันน่ากลัวกว่าที่ฉันคิด และทุกอย่างมันชวนให้คิดถึงเหตุการณ์เมื่อวันก่อนเอามากๆ

คุณไม่รู้หรอกว่ามันน่ากลัวแค่ไหน ตอนที่มีคนพยายามเบียดรถมอเตอร์ไซค์ของซีซันเพื่อหวังให้รถของเขาล้มโดยไม่แคร์ว่าจะมีใครบาดเจ็บหรือไม่ หรือตอนที่มีคนกระชากแขนของฉันจากรถอีกคันจนตัวของฉันแทบจะลงไปนอนวัดกับพื้นถนน

ซีซันบิดเครื่องจนฉันหลับตาปี๋เผลอกอดเอวของเขาอย่างตกใจ

“คิดว่าฉันจะให้เธอลงง่ายๆเหรอ” เขาหัวเราะหึๆก่อนจะเริ่มขับรถออกไป

ในตอนแรกซีซันขับช้าไปตามเส้นทางสนามแข่งเพื่อให้ฉันคุ้นชินและผ่อนคลายกับมัน เมื่อเขาขับวนรอบที่สองฉันถึงรู้สึกดีขึ้นเพราะมันไม่ได้น่ากลัวอย่างวันนั้น ซีซันค่อยๆเร่งความเร็วเรื่อยๆไม่ให้ฉันได้รู้สึกตัว เมื่อรู้ตัวอีกที รถของเขาก็เร็วจนฉันแทบมองข้างทางไม่ทัน แต่ถึงอย่างนั้นฉันกลับรู้สึกว่ามันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด

ฉันเปล่งเสียงร้องออกมาอย่างสนุกเมื่อฉันไม่ได้รู้สึกกลัวแล้ว ซีซันขับพาฉันวนไปอีกสองรอบก่อนจะก่อนที่จะพาขับออกไปข้างนอกสนามจนออกไปที่ถนน

“เดี๋ยว นายจะไปไหนอ่ะ” ฉันท้วง

ซีซันไม่ได้ตอบคำถามแต่เขากลับเร่งความเร็วขึ้นอีกจนฉันต้องกอดเอวของเขาไว้แน่นเพราะกลัวตก เขาขับรถบนท้องถนนเร็วที่สุดที่ฉันเคยนั่งรถมาเลย แต่ถึงอย่างนั้นฉันกลับไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด ฉันเคยฝันอยากจะทำอะไรเกินลิมิตตัวเองสักครั้งในชีวิต ใครจะไปคิดว่าคนอย่างฉันจะได้มานั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์ที่ขับเร็วที่สุดแบบนี้ ถ้าพี่เซนรู้ฉันโดนฆ่าแน่!

ในที่สุดซีซันก็ขับมาจอดในซอยๆหนึ่งที่ฉันไม่คุ้นเคย แต่น่าแปลกที่ฉันไม่ได้ระแวงเขาเลยแม้แต่นิดเดียว แม้ว่าเราจะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่จากที่เขาเคยช่วยฉันไว้ ฉันคิดว่าซีซันเป็นผู้ชายที่ไว้ใจได้คนหนึ่ง

“พาฉันมาที่นี่ทำไม”

“ฉันหิว”

ฉันมองร้านอาหารในซอย เป็นร้านที่ไม่ได้อยู่ตามข้างถนนแต่ก็ไม่ได้หรูเหมือนอยู่บนห้าง เหมือนเป็นร้านที่ในตัวตึกที่คนขายอาศัยอยู่ที่นั่นและเปิดร้านหน้าร้าน ฉันมองทุกอย่างด้วยความแปลกตา

ซีซันเหลือบตามองฉันที่ดูเหมือนเด็กเล็กๆนิดหน่อยแล้วเขาก็อดจะแขวะฉันไม่ได้

“คุณหนูจะทานได้หรือเปล่าครับ”

ฉันเชิ่ดหน้าขึ้นรู้สึกชินที่เขาเสียดสี เปลี่ยนอาการแสดงความไม่พอใจเป็นการตอบกลับเขาแทน

“งั้นสารถีก็แนะนำสิ”

พูดจบฉันก็ยื่นเสื้อแจ็คเก็ตชนอกเขาอย่างหมั่นไส้ก่อนจะเดินเข้าไปในร้านที่ฉันไม่เคยเข้ามาก่อน

“เคยสั่งกับข้าวตามสั่งมั้ย” ซีซันถามเมื่อเราสองคนนั่งที่โต๊ะแล้ว

“ห้ามแขวะ” ฉันรีบพูด

“ไม่ได้แขวะ” ซีซันตอบ “จะสั่งให้”

ฉันหรี่ตามองเขาอย่างระแวง แต่ซีซันก็ทำอย่างที่ว่าจริงๆคือการสั่งข้าวให้ฉันพร้อมกับสั่งน้ำเรียบร้อย ในระหว่างรออาหารฉันเห็นว่ามันชักจะเงียบจนเกินไป ซึ่งฉันไม่ชอบ ฉันก็เลยชวนเขาคุยเล่น

“แล้วของขวัญถูกใจหลานนายมั้ย”

“ไม่รู้สิ ฝากแม่เขาไปให้แล้วก็ยังไม่ได้เจอเลย” เขาตอบเสียงเรียบ

“ถ้าหลานนายชอบ อย่าลืมให้เครดิตคนเลือกด้วยนะ” ฉันทวง

ซีซันไม่ได้ตอบอะไร แค่พยักหน้ารับ ฉันจึงหาเรื่องพูดต่อ

“ปกตินายพาสาวมาเดทที่แบบนี้เหรอ” ฉันหาเรื่องแซวไปเรื่อย เพราะฉันกับเขาไมได้เป็นอะไรกัน เพราะฉะนั้นครั้งนี้ไม่นับเป็นเดทสำหรับฉันหรอก

“เปล่า แต่เคยมากับชูว์”

“ก็ว่าอยู่หรอก” ฉันคิดว่าผู้หญิงคงไม่ชอบที่แบบนี้เท่าไหร่นัก ชูการ์ไม่เคยพาฉันมาที่แบบนี้เลยสักครั้ง ยัยนั่นทำตัวเป็นพี่เซนคนที่สอง ฉันจะทำอะไรก็ห่วงไปหมด

“ผู้หญิงไม่ชอบที่แบบนี้กันหรอก” เขาว่า

“แต่ฉันชอบนะ นายอย่าคิดว่าคุณหนูทุกคนเขาติดดินกันไม่เป็นสิ”

“เปล่าคิด” ซีซันปฏิเสธแล้วเอนตัวกับเก้าอี้

ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้คิดอะไรกับเขามากกว่าเขาเป็นเพื่อนของชูการ์ แต่ฉันก็คิดว่าเขาดูฮอตเป็นบ้า เขาคงไม่สังเกตุว่าตอนนี้มีผู้หญิงหลายคนกำลังแอบมองเขาอยู่

“แต่นายก็คิดว่าฉันเป็นคุณหนูที่ต้องอยู่ในกรงทองอยู่ดี” ฉันเท้าคางถอนหายใจเมื่อคิดถึงความจริงข้อนี้

“ไม่มีใครอยากให้ของสวยงามต้องเปื้อนดินหรอก”

ฉันชะงักกับคำพูดของซีซันจนเผลอเงยหน้ามองเขา พบว่าเขาเองก็กำลังมองมาที่ฉันเหมือนกัน

“ฉันล่ะแปลกใจจริงๆที่ชูว์บอกว่านายไม่มีแฟน” ฉันพูดขึ้นอย่างตรงไปตรงมา ฉันยอมรับนะว่าถ้าผู้ชายอย่างเขาจะจีบใครสักคนคงทำได้ไม่ยาก “หรือว่านายแอบชอบเพื่อนฉันกันแน่”

ซีซันเงียบไม่ได้พูดอะไร ในขณะที่อาหารก็มาเสิร์ฟพอดี สิ่งที่ซีซันสั่งให้ฉันเหมือนเป็นผัดอะไรสักอย่างที่มีเส้นใหญ่สีน้ำตาลๆ

“ผัดซีอิ๊ว” เขาบอกเมื่อเห็นท่าทีงงๆของฉัน

“อังกฤษไม่มีผัดซีอิ๊ว” ฉันแก้ตัวเพราะกลัวเขาจะแขวะอีก “นายยังไม่ได้ตอบฉันเลย”

“ตอบอะไร”

“ก็ไม่ใช่ว่านายชอบชูว์เหรอถึงได้ไม่มีแฟน”

“แล้วแต่จะคิด” เขาไม่ตอบซะทีเดียว แต่ยิ่งเขาไม่ตอบฉันก็ยิ่งคิดว่าเขาอาจจะชอบ

“บอกไว้ก่อนนะว่าชูการ์มีแฟนแล้ว ถ้านายคิดจะทำอะไร..

“ฉันรู้” เขาพูดขัด “กินซะจะได้เงียบๆ”

ฉันหน้าบูดขึ้นเมื่อเขาพูดแบบนั้น ผู้ชายอะไรปากไม่ดีเลย ฉันไม่เคยได้ยินผู้ชายคนไหนพูดจาห้วนแถมยังชอบพูดแขวะฉันมาก่อน

ชูการ์เคยบอกฉันว่าฉันเป็นผู้หญิงที่ผู้ชายร้อยทั้งร้อยจะต้องยอมแพ้ พูดแม้กระทั่งว่าถ้าเป็นผู้ชาย ชูการ์ก็จะเลือกจีบฉัน

แต่ฉันคิดว่าซีซันคงเป็นคนมาขัดทฤษฎีนั้นซะแล้วมั้ง

“เพราะอย่างนี้นี่เองถึงไม่มีแฟน” ฉันแอบบ่นด้วยความหมั่นไส้ ผู้หญิงที่ไหนจะทนความเฉยชาและปากร้ายอย่างเขาได้

ซีซันเงยหน้าจากจานขึ้นมามองฉันหลังจากที่ฉันบ่นจบ ฉันจึงแกล้งลอยหน้าลอยตา แต่แล้วฉันก็ต้องร้องตกใจ เมื่อมีใครสักคนทำน้ำหกลงบนตัวฉัน

“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ” ผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นคนทำน้ำหกพูดขอโทษขอโพย

“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันยิ้มแหย เพราะตัวเองใส่เสื้อแขนกุดสีขาวลายลูกไม้ มันทำให้รอยเลอะดูชัดมาก

“มาครับเดี๋ยวผมช่วยเช็ด”

แต่ก่อนที่ผู้ชายคนนั้นจะเข้าถึงตัวฉัน ซีซันที่เดินมาฝั่งฉันเมื่อไหร่ไม่รู้คว้าหมับเข้าที่มือของผู้ชายคนนั้นทันที

“มีอะไรวะ” ผู้ชายคนนั้นขึ้นเสียงจนฉันตกใจ

“เป็นใครก็คงไม่ชอบแฟนตัวเองถูกลวนลามหรอมั้ง” ซีซันเอ่ยเสียงเย็นจนฉันทำหน้าไม่ถูก รู้ว่าเขาอ้างว่าฉันเป็นแฟนเพื่อกันผู้ชายคนนี้ แต่ไม่เข้าใจว่าตัวเองโดนลวนลามตอนไหน

“เอ่อ เขาแค่อยากจะช่วย” ฉันรีบบอกเพราะกลัวว่าสองคนนี้จะมีเรื่องกัน แต่ซีซันกลับปล่อยมือผู้ชายคนนั้นและเปลี่ยนมาเป็นดึงฉันขึ้นอยากเก้าอี้แทน

“ไม่ต้องทอน”

ซีซันบอกและวางแบงค์ห้าร้อยไว้ที่โต๊ะ ก่อนจะดึงฉันออกไปจากร้าน ฉันได้แต่เดินตามมาอย่างงงๆ

“ทำไมรีบจัง ฉันยังกินไม่ถึงครึ่งเลยนะ” ฉันร้องท้วง ทำให้ซีซันหยุดเดินและหันมามองฉันด้วยหน้าตาโหดๆ

“เพราะอย่างนี้ไงถึงไม่มีใครเขาอยากให้เธอออกจากกรงทอง”

“อะไร” ฉันร้องเหว “ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ฉันไม่ได้ก่อความวุ่นวายนะ”

“เธอไม่รู้หรือไงว่าตั้งแต่เดินเข้าร้านมา มีผู้ชายกี่คนแล้วที่คอยจ้องเธอเหมือนเป็นหมาล่าเนื้อ”

“หา?” ฉันหันกลับเข้าไปมองในร้านอย่างไม่เข้าใจ ทำไมไม่เห็นรู้สึกตัวเลย

“ฉันจะพาเธอกลับไปส่ง ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เลอะซะ” ว่าจบซีซันก็เดินนำลิ่วไปที่รถ

“เดี๋ยวสิ! ไม่ยุติธรรมเลย นายเองก็มีผู้หญิงมองเหมือนกันนั่นแหละ” ฉันดึงแขนเขาไว้เพื่อเคลียร์ให้รู้เรื่อง

“มันไม่เหมือนกัน”

“อย่าพูดแบบนี้สิ วันหลังให้ฉันไปด้วยเถอะนะ นายเป็นคนแรกเลยที่พาฉันมาทำอะไรแบบนี้ ฉันเพิ่งเคยรู้สึกสนุกแบบนี้เป็นครั้งแรก”

“มันจะเป็นครั้งสุดท้าย” เขายื่นคำขาด

“ไม่..ไม่” ฉันรั้งแขนเขาไว้อีกครั้ง “อย่าทำแบบนี้สิ ฉันสัญญาคราวหน้าฉันจะแต่งตัวให้ทะมัดทะแมงกว่านี้”

“ไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว” ซีซันพูดเสียงเด็ดขาดและดึงมือฉันออกจากแขนของเขา

“คนใจร้าย!” ฉันตะโกนว่าเขา ทำให้ซีซันชะงักฝีเท้าจนหยุดเดิน “ไม่มีใครเขาอยากอยู่ในกรงทองกันหรอก มันไม่สนุกเลยสักนิด”

หลังจากที่ฉันพูดจบ ฉันก็เดินไปใกล้ซีซันและมองเขาด้วยสายตาที่น้อยใจ ไม่เข้าใจว่าฉันจะไปโกรธอะไรเขานักหนา แต่ก็ต้องยอมรับความจริงที่ว่าเขาเป็นคนเดียวที่กล้าพาฉันมาทำอะไรแบบนี้

“ไม่ต้องไปส่งหรอก ฉันกลับแท็กซี่เองได้”

ว่าจบฉันก็เดินชนไหล่เขาไปทันที ทำเหมือนว่าเก่ง แต่จริงๆแล้วฉันก็แค่อยากเอาชนะเขาเท่านั้น ผู้ชายอะไรใจร้ายที่สุดเลย ฉันหาทางไปของฉันเองก็ได้!

หมับ

เป็นครั้งที่สองของวันที่เขาคว้าแขนฉันไว้จากด้านหลังและดึงให้ฉันกลับไปหาเขา ฉันจ้องหน้าซีซันนิ่งอย่างไม่ยอมแพ้ จนกระทั่งเขาถอนหายใจออกมาเสียงดัง

“เธอชอบทำให้คนอื่นรู้สึกใจอ่อนอย่างนี้เป็นปกติเหรอ”

ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้ชายใจร้ายคนนี้ทำให้ฉันยิ้มกว้างอีกครั้งหนึ่ง 



- ขอโทษที่มาช้าคร้าบ ;_; 
ตอนนี้ขอมาเป็นคู่พิเศษก่อนน้า จำได้มั้ยที่บอก เรื่องนี้จะมีตอนพิเศษของคู่อื่น
เฮียซีเป็นหนึ่งในนั้นค่ะ เย่ คือจะไม่เปิดเรื่องแล้ว จะทำเป็นตอนสั้นๆเอาก็พอ
เปิดเรื่องเยอะมันเหนื่อย 55555 และเนื่องจากว่าเนื้อเรื่องหลักตอนนี้ พลอตตีกันมากค่ะ ไม่รู้จะเอาอันไหนมาใส่ต่อดี
เลยยังไม่อยากลง กลัวมีการแก้ไข ขอเวลาลาหน่อยนะคะ สำหรับพี่ยูเคกับชูการ์ เอาคู่นี้มาชมก่อนตอนหนึ่งเนาะ
ใครที่รอพี่ยูเคอยู่ก็รออีกนิดนึงนะคะ ขอเวลาโนฟูลนิดนึงน้า ไม่ว่ากันนะคะ ;_; เ
พูดถึงไซคีกับซีซัน  คู่นี้อีกคนก็แนวนักแข่ง อีกคนก็ออกคุณหนูหน่อย 
ก็น่ารักดีเนอะ 555 
เจอกันครึ่งหน้ากับคู่นี้จ้า

- ทำไมคู่นี้น่ารักจังเฮ้ย 555555555 เอามาขัดคู่มึนได้ดีเลยเนอะ 
แต่ตอนหน้ากลับไปที่พี่ชูว์อีกครั้ง จะติดตามคู่นี้ได้อีกทีตอนเรื่องนี้จบนะคะ 
จะทำเป็นตอนสั้นในบทความนี้เลย ขี้เกียจเปิดเรื่องแล้ว 
ปกติเฮียซีแกใจร้ายเย็นชาค่ะ แต่ไซคีเนี่ย มีสกิลพิเศษในการอ้อนคนและทำให้คนใจอ่อน โดยเฉพาะกับผู้ชายเย็นชา
ไม่เชื่อไปถามพี่โซล โดนบ่อยนะรายนั้น 55555555 
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาคอมเม้นให้กำลังใจกันนะคะ ดีใจมากจริงๆ
แม้เรื่องนี้จะเม้นน้อยลง แต่โนฟูลก็รักคนอ่านเหมือนเดิมนะ ช่วงนี้ที่มาช้าก็ขอโทษด้วยจริงๆนะคะ
จะพยายามมาอัพให้เร็วขึ้นน้า เจอพี่ยูเคชูการ์ตอนหน้าจ้า :D 

 


 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #754 บะบิว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 23:21
    เฮ้ยย อยากให้เปิดเรื่องไซคีกับโซลมากเลยน่ะ ชอบคู่นี้อ่ัๆ แงงๆ ถ้าได้ก็คงดี -^-
    #754
    0
  2. #753 บะบิว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 23:20
    เฮ้ยย อยากให้เปิดเรื่องไซคีกับโซลมากเลยน่ะ ชอบคู่นี้อ่ัๆ แงงๆ ถ้าได้ก็คงดี -^-
    #753
    0
  3. #750 บะบิว (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 08:32
    แอร้ยยย ดีใจมากกก เพราะเชียร์คู่นี้อยู่~~ แต่งงานกันเลยเถอะ!!
    #750
    0
  4. #549 LP_MJBH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 09:35
    รอนะคะ
    #549
    0
  5. #548 Pneedsinspiration (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 00:12
    ซีซั่นเท่จุงงงงง ชูว์กับยูเคนี่ข้ามเฟรนโซนมาละนะะ55555 อิมเมจยูเคนี่ขอปาหัวใจใส่รัวๆเลยจ้าาา. รออยู่น้าาาไรท์เตอร์
    #548
    0
  6. #547 iamjanee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 16:13
    ไรททททททท์จ้าาาา
    #547
    0
  7. #546 iamjanee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 16:12
    ไรทททท์จ้าาาามาาอัพพหน่อยย
    #546
    0
  8. #545 iamjanee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 16:12
    ไรทททททท์จ้าาาาาา
    #545
    0
  9. #544 Yul lovelove (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 12:10
    โห่ย คือซีซันแบบ เท่โคตร...... ชอบค้่ะ ชอบบบบบ><
    #544
    0
  10. #543 turtle-sunny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 06:15
    น่าร้ากกกกกก
    #543
    0
  11. #542 proudzaa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 20:31
    โอเอ็มจี น่ารักมากค่ะะะะะะ นี่ปาใจให้เฮียซี น่ารักมากอ่ะ รอนะไรรรรรท์ อยากอ่านคู่นี้อีกอ่ะ มาตอนสั้นๆแต่บ่อยๆได้มั้นอ่ะไรท์ แหะๆ
    #542
    1
    • #542-1 Supernofull(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2558 / 01:48
      เดี๋ยวก็มีมาอีก ไม่ต้องห่วงเนอะะ <3
      #542-1
  12. #541 ZeE_leC (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 00:04
    ชูว์อยู่หนายยยยย~?
    #541
    1
    • #541-1 Supernofull(จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2558 / 01:48
      กำลังแว๊นมาแล้วรอแปปนึง 55555
      #541-1
  13. #540 MOONLIGHT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 21:16
    ชอบคู่เน้ มาทีชั้นลืมชูไปเลย 5555
    #540
    0
  14. #539 ไม่ได้เมา เเค่มึน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 19:22
    ตั้ลล้ากกกกก
    #539
    0
  15. #538 sasahomsanith (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 10:58
    น่ารักกกกก
    #538
    0
  16. #537 iamjanee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 09:51
    คู่นี้ด็น่ารักดีนะะะ
    #537
    0
  17. #536 iamjanee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 09:51
    รอออออออ
    #536
    0
  18. #535 MOONLIGHT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 07:36
    ชอบคู่นี้ ชอบๆๆๆๆๆๆ น่ารักดี คู่อื่นก็ชอบนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #535
    0
  19. #534 Babyma (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 16:54
    มาอัพ อย่าหายไป 5555 สนุกดีค้า
    #534
    0
  20. #533 Yul lovelove (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2558 / 23:15
    โอ๊ย ฟินนนน ซีซันอ่าาาาน่ารัก อิจๆ><
    #533
    0
  21. #532 Rayton (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 22:35
    เจิมมมม
    #532
    0
  22. #531 Pinkpinknii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 21:40
    ชอยคู่นี้จิ้นนนนน
    #531
    0
  23. #529 ANN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 20:10
    คู่นี้น่ารักนี้ ถ้าไรท์เปิดเรื่องน่ะ สุดๆเลย
    #529
    0
  24. #528 jjeex (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 19:53
    กรี๊ดดดด ในที่สุดดด
    #528
    0
  25. #527 MOONLIGHT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 19:36
    ชอบคู่นี้นะค่ะ ดูต่างขั้วแต่ลงล๊อคดี น่ารักดีด้วยค่ะ
    #527
    0