Love Attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว

ตอนที่ 10 : ' Love Attack 9 : เปิดศึกอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    22 เม.ย. 58

love attack ยุทธการชิงหัวใจยัยจอมห้าว


9
  เปิดศึกอีกครั้ง

วันนี้ฉันรับปุ๊กปิ๊กกลับบ้านหลังจากที่มันต้องไปนอนที่อู่อยู่หลายวัน ไอ้โมที่รับหน้าที่ดูแลรถของฉันก็โทรมาบอกให้ฉันไปรับรถได้ที่อู่

“อ้าว มาพอดีเลยพี่ ผมปรับแต่งเครื่องให้พี่นิดหน่อย ไม่ว่าอะไรกันนะ”

เมื่อมาถึงไอ้โมก็อธิบายว่าปรับตรงไหน แก้ตรงไหนให้ฉันฟัง ฉันมองปุ๊กปิ๊กอย่างพอใจเมื่อรู้สึกว่ามันดูมีพลังขึ้น

“ติดอุปกรณ์เสริมให้เล็กน้อยด้วยนะพี่ สินค้ามาใหม่ รับรองปุ๊กปิ๊กพุ่งเข้าเส้นชัยสวยๆ” มันยังคงภูมิใจนำเสนอด้วยเสียงเจื้อแจ้ว

“เออดีมาก” ฉันชม “ไปเอาบิลล์ค่าบำรุงมาเลย”

“ไม่เป็นไรพี่ เฮียซีซันบอกว่าฟรี”

ฉันที่กำลังจะควักเงินออกมาจากกระเป๋าชะงักไปทันทีเมื่อไอ้โมพูดแบบนั้น

“ฟรี?” ฉันทวนคำ “ซีซันมันถูกหวยเหรอ”

“เอาน่า ฟรีก็ดีแล้วไง เดี๋ยวพี่ลองดูช่วงล่างนะ ว่าโอเคดีหรือเปล่า อยากปรับอะไรเพิ่มก็บอกผมได้เลย” ไอ้โมบอกพร้อมกับยกรถขึ้นและเลื่อนที่เลื่อนเข้าไปให้ฉัน

“งั้นฝากบอกขอบใจซีซันด้วยนะ”

ฉันบอกก่อนจะนอนลงบนที่เลื่อนและค่อยๆเขยิบเข้าไปเช็คช่วงล่างของรถ พบว่ามันโอเคมากๆ ตอนนี้ปุ๊กปิ๊กของฉันก็พร้อมลุยอีกครั้งแล้ว

“เฮ้ยพี่ชูว์ มีคนมาหาอ่ะ”

ไอ้โมตะโกนบอกฉันในขณะที่ฉันกำลังเช็คดูล้ออยู่ ฉันเลยเลื่อนตัวเองออกมาจากใต้รถ

“ใครมาวะ”

“ฉันเอง”

ฉันมองผู้หญิงมีอายุคนหนึ่งหน่อยๆแต่งตัวด้วยชุดเดรสแต่งหน้าหนาเหมือนพวกคุณนายด้วยสายตาสงสัยว่าไปรู้จักกับเธอตอนไหน

“ฉันเป็นแม่ของยูเค”

ฉันชะงักไปเมื่อผู้หญิงคนนั้นพูดแบบนั้น เพราะเธอดูอายุน้อยเกินกว่าจะเป็นแม่ยูเค และก็หน้าตาไม่ค่อยเหมือนมันด้วย แต่เธอพูดขึ้นมาอีกทำให้ฉันกระจ่างขึ้น

“แม่เลี้ยงน่ะ”

แม้ว่าแม่เลี้ยงของไอ้ยูเคจะมองฉันด้วยสายตาเหยียดๆหน่อย แต่ฉันก็ยกมือสวัสดีไปอย่างงงๆ

“ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ ตามฉันไปที่ร้านกาแฟข้างๆ” พูดเสร็จเธอก็สะบัดหน้าเดินเชิดออกไปจากอู่

ฉันได้แต่มองตามไปอย่างไม่เข้าใจว่าแม่เลี้ยงไอ้ยูเคมีเรื่องจะคุยอะไรกับฉัน

“ฝากปุ๊กปิ๊กก่อนนะ เดี๋ยวมา” ฉันหันไปบอกโม ก่อนจะเดินตามผู้หญิงคนนั้นไป

 เมื่อเดินมาถึงที่ร้านกาแฟ มันเป็นร้านเล็กๆที่มาเปิดถัดไปจากสนามแข่ง ฉันเองก็ชอบแวะมานั่งกินขนมที่นี่บ่อยๆ เแม่เลี้ยงไอ้ยูเคนั่งลงและสั่งกาแฟเรียบร้อยแล้ว ฉันรู้สึกไม่ค่อยชอบสายตาของเธออย่างบอกไม่ถูก เมื่อเธอมองฉันเหยียดๆตลอดเวลา

“นั่งก่อนสิ” ฉันนั่งลงตามคำบอกของเธอ

“มีเรื่องอะไรจะคุยกับฉัน”

“ฉันได้ยินมาว่าเธอคบกันลูกชายฉัน”

ฉันชะงักไปนิดหน่อย ไม่คิดว่าจะรู้ไปถึงหูครอบครัวมันแล้ว และมองเธอกลับอย่างไม่เข้าใจว่าเธอต้องการที่จะพูดอะไร

“ก็ใช่..” ฉันยอมรับแต่โดยดี

“บอกตามตรงนะ” แม่เลี้ยงพูดพร้อมมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าช้าๆ “ลูกชายของฉันเพียบพร้อมทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา การศึกษา ฐานะ และสังคม”

เอ๊ะ ประโยคแบบนี้มันคุ้นๆนะ..

“กับเธอที่เป็นแค่เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้า ฉันคิดว่าคงไม่เหมาะล่ะมั้ง”

ชัดเลย..นี่มันละครที่ป้าอุ่น แม่นมของฉันชอบเปิดดูและเม้ากับแม่บ้านชัดๆ

 “คนเราคบกันก็ต้องอยู่ที่ใจสิ” ฉันแอบขำตัวเองที่เริ่มพูดประโยคจากในละคร

“ใจงั้นเหรอ? เฮอะ เธอยังเด็ก และยูเคเองก็เด็ก เขาคงไม่รู้ถูกผิดถึงได้เอา..” แม่เลี้ยงเว้นช่วงพร้อมมองหน้าฉันด้วยสายตาหยามเหยียด “คนอย่างเธอมาเป็นแฟน”

“ลูกชายคุณอาจจะชอบของแปลกก็ได้” ฉันพูดติดตลก แต่ดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามจะไม่ตลกด้วย

“ยูเคเป็นถึงทายาทคนเดียวของเจ้าของธุรกิจดนตรีพันล้าน เธอคิดว่าฉันจะยอมรับเธอเข้ามาง่ายๆอย่างนั้นเหรอ ฉันไม่ยอมให้ลูกชายของฉันกินไก่วัดอย่างเธอหรอกนะ คนที่มีแต่ตัวอย่างเธอ ไม่มีค่าคู่ควรอะไรกับยูเคเลยสักนิด”

โอเค ฉันอาจจะมีแต่ตัว และหน้าตาของฉันก็คงดูจนมาก แต่ไม่เห็นต้องว่ากันขนาดนี้เลยนี่ =_=

“ป้าคิดว่าฉันหวังเงินเขาว่างั้น? กลัวแย่งส่วนแบ่งป้าเหรอ” ฉันถามอย่างตรงประเด็นจนเห็นอีกฝ่ายดูหน้าชาและกัดฟันแน่นเหมือนอยากจะเฉ่งฉันเต็มที

“เลิกยุ่งกับลูกชายของฉันซะ”

“ง่ายไปมั้ง” ฉันตอบพร้อมกับยกขาพาดเข่าและเลิกคิ้วอย่างกวนๆ

“ฉันพอจะนึกออกว่าผู้หญิงที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอต้องการอะไร” ยัยป้านั่น(เริ่มเรียกด้วยความหมั่นไส้) พูดเสียงเรียบก่อนจะยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้ฉัน

“อะไร” ฉันแกล้งถาม จริงๆจากที่ดูละครกับพวกแม่บ้านมาฉันก็รู้อยู่แล้ว

“นี่เป็นเช็คเงินสดจำนวนหนึ่งที่มากพอที่คนอย่างเธอคงต้องทำงานที่อู่นั่นสักยี่สิบปีถึงจะหาได้”

ฉันเบ้หน้านิดหน่อยที่ยัยป้าสามารถอวดเงินไปพร้อมกับดูถูกฉันไปด้วยได้

เก่งจริงจริ้งเรื่องดูถูกชาวบ้านเนี่ย

ฉันหยิบเช็คขึ้นมาดูจำนวนเงินทันที ตื่นเต้นเล็กน้อยว่ายัยป้านี่จะเอาฟาดหัวของฉันสักกี่ล้าน แต่ก็พบว่าในใบนั้นระบุจำนวนเงินไว้ที่..

หนึ่งแสนบาทถ้วน

โอ้โห..ป้า แสนเดียว จ่ายค่าเทอมโรงเรียนยัยตัวเล็กยังไม่ได้เลยนะ =_=

“งกชะมัด” ฉันบ่นออกมาทันที “ไหนบอกเป็นเศรษฐีพันล้านไง ฟาดหัวกันแค่นี้เองเหรอ ว้า รู้สึกผิดหวังนิดๆนะเนี่ย”

“หุบปากนะ!” ยัยป้าหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธที่ฉันพูดดูถูก “ทำอย่างกับแกมีปัญญาหามาได้อย่างนั้นแหละ”

“โอ๊ย นางเอกพวกนั้นมันยอมกันได้ไงวะ โง่จริงๆ” ฉันบ่นถึงละครเรื่องเดิมที่เคยดูอย่างขัดใจ “นี่ป้า จะบอกอะไรให้นะ ป้าลองคิดดูนะ ถ้าเป็นป้า..ป้าจะยอมเอาเงินแค่นี้แล้วเดินจากไปจริงๆเหรอ ถามจริง?”

“ฉันไม่มีวันเป็นคนไม่มีสกุลไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างแกหรอกย่ะ!”  

“เดี๋ยวป้า นั่นไม่ใช่ประเด็นเว้ย” ฉันแย้ง “ฉันแค่จะบอกว่า สู้ฉันอดทนให้ป้ากัดนิดดูถูกหน่อย รอวันที่ได้ยูเคได้มรดกพ่อ แล้วแต่งงานกับมันไม่ดีกว่าเหรอ ป้าลองคิดดูดิ คุ้มกว่าเห็นๆ”

“นี่แก! แกกล้าดียังไงมาคิดว่าจะได้แต่งงานกับยูเค ไม่เจียมตัว! หัดชะโงกดูเงาหัวตัวเองบ้างนะ!” ยัยแม่เลี้ยงเริ่มกรี๊ดแตกอย่างหยุดไม่อยู่

“เอ้าป้า คนเรามันก็ต้องคิดถึงอนาคตสิ” แต่ยิ่งฉันเห็นยัยป้านี่เดือดฉันก็ยิ่งรู้สึกสนุก “มีแต่คนร้อนเงินเท่านั้นแหละที่ยอมเอาเงินแสนแล้วจากไป แต่พอดีฉันไม่รีบ ฉันรอได้ อันที่จริง..เงินแค่นี้เอาไปซื้อบ้านสักหลังยังไม่ได้เลยนะป้า”

ที่จริงฉันไม่ได้ดูถูกเงินแสนนะ ฉันรู้ว่าเงินทองมันหายาก แม้ว่าฉันจะเกิดมาบนครอบครัวที่พอมีเงินอยู่บ้าง แต่ฉันก็ไม่คิดว่ามันมากไปสำหรับการที่จะเฉดหัวใครสักคนออกไปจากชีวิต  

“แกต้องการเท่าไหร่ก็พูดมา!” ยัยป้านั่นเริ่มทำใจปล้ำ เมื่อได้ยินแบบนั้นฉันก็ยกยิ้มขึ้นทันที

นานๆทีจะได้เล่นบทแบบนี้ สนุกดีว่ะ

คิดจะเฉดหัวคนอย่างชูการ์ ง่ายไปหน่อยมั้ง

“ป้าบอกยูเคเป็นทายาทพันล้านใช่ป่ะ..งั้นก็สักห้าร้อยล้าน”

“ห้าร้อยล้าน!! แกจะบ้าเหรอ!” ยัยแม่เลี้ยงตะโกนเสียงดังจนคนเริ่มหันมามอง แต่ดูเหมือนยัยแม่เลี้ยงจะไม่มีสติพอที่จะรับรู้แล้ว หลังจากได้ยินคำว่าห้าร้อยล้าน

“อ้าว ก็คิดดูนะ ถ้าให้ฉันมาห้าร้อยล้าน ครอบครัวป้าก็เหลืออีกห้าร้อยล้าน ฉันก็จะได้ไม่ต้องเป็นเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าแล้ว ทีนี้ก็สมกันแล้วไง” ฉันพูดด้วยเสียงซื่อๆพร้อมกลั้นขำจนแทบไม่อยู่เพราะยิ่งพูดยัยป้านั่นก็ยิ่งโกรธจนถ้าหากว่ามีลมออกจากหูมาได้ มันคงออกมาจากหูป้าจนคละคลุ้งไปทั่วร้านแน่ๆ 

“จะมากไปแล้วนะแก! แกคิดว่าฉันจะยอมให้แกเข้ามาแย่งเงินจากพวกฉันไปง่ายๆเหรอ นังเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้า นังเด็กอู่รถ! ไร้สกุลรุนชาติ!

“โอ้โห ยิ่งด่ายิ่งเจ็บนะเนี่ย” ฉันพูดประชด

“ในเมื่อแกไม่รับข้อเสนอที่ฉันให้ แกก็จะไม่ได้อะไรเลยแม้แต่แดงเดียว! และฉันก็จะทำทุกทางให้แกออกไปจากชีวิตยูเค จำไว้ นังเด็กบ้า!

“ทำเป็นพูดไป จริงๆป้าก็อยากได้เงินเขาเหมือนกันนั่นแหละ ทำมาเป็นแม่เลี้ยงที่แสนดี จริงๆแล้วก็กลัวเงินที่ไม่ใช่ของตัวเองอยู่แล้วกระเด็นมาหาฉันล่ะสิ”

“แก!

และดูเหมือนฉันจะพูดถูกเมื่อยัยป้านั่นโกรธจนลุกขึ้นจากเก้าอี้และง้างมือขึ้นหมายจะตบฉันทันทีที่ฉันพูดประโยคนั้นเสร็จ และอย่าหวังว่าฉันจะเล่นบทนางเอกแสนดีที่ยอมให้ยัยป้านี่ตบได้ฟรีๆเลย ฉันเองก็ลุกขึ้นพร้อมเผชิญหน้าเหมือนกัน

แต่กลับมีคนบางคนดันเข้ามาแทรกกลางระหว่างสงครามแม่แฟนและว่าที่ลูกสะใภ้(ตัวปลอม)จนได้ โดยการเข้ามาและดึงฉันไปไว้ข้างหลัง

ฉันมองอย่างขัดใจทันทีเมื่อรู้ว่าคนที่ดึงฉันไปคือคนที่ทั้งชีวิตฉันไม่แม้แต่จะอยากเจอหน้าเขาอีกตลอดชีวิต

เซน!

“มีเรื่องอะไรกันหรือครับคุณน้า” เซนหันไปพูดกับยัยป้านั่นก่อน

“ก็นังเด็กนั่น มันหาเรื่องน้า!” ยัยป้าฟ้อง

“อ้าว พูดดีๆนะป้า ใครกันแน่ที่ง้างมือขึ้นมาจะตบฉันก่อนอ่ะ” ฉันโต้กลับทันที

“หยุด มีเรื่องอะไรกันชูการ์” เซนหันมาปรามพร้อมถามฉันบ้าง

“ไม่ใช่เรื่องของนาย” ฉันตอบแทบจะทันทีอย่างไม่สบอารมณ์

“นี่เซนรู้จักเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าคนนี้ด้วยเหรอ”

ยัยป้าถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเซนเรียกชื่อฉันออกมา เซนมองฉันนิดหน่อยที่ยัยป้านั่นพูดแบบนั้น ก่อนจะเริ่มรู้ว่ายัยป้าคงไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร

“ครับ..พอดีว่าแม่ชูการ์เขาเป็นเพื่อนของแม่ผมน่ะครับ”

“อ..อะไรนะ”

“แม่ชูการ์ท่านเป็นนักการทูตประจำอยู่ที่อังกฤษน่ะครับ ก่อนแม่ของผมเสีย พวกท่านก็เลยสนิทกัน” เซนขยายความเหมือนตั้งใจที่จะย้ำฐานะของฉันให้ยัยป้าฟัง

 “นังเด็กอู่รถเนี่ยนะ” ยัยป้าครางออกมาอย่างไม่เชื่อ

“เด็กอู่รถ” เซนขมวดคิ้วนิดหน่อย “ไม่ใช่ล่ะมั้งครับ พ่อของชูการ์ก็เป็นรัฐมนตรีกระทรวง ผมไม่เห็นว่าชูการ์มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องเป็นเด็กอู่รถ คุณน้าคงจำผิด”

ยัยป้านั่นอึ้งไปแล้ว ฉันเห็นยัยป้าหันกลับมามองหน้าของฉันด้วยสีหน้าไร้สีเลือด ส่วนฉันก็แค่ทำหน้าเซ็งๆกลับไป

“ว้า โดนจับได้ซะแล้วว่าบ้านรวย” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงกวนอย่างถึงที่สุด

เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่ยัยป้าส่งมาให้แล้ว ฉันสาบานได้เลยว่าตัวเองไม่เคยรู้สึกอยากอวดรวยเท่าวันนี้มาก่อนเลยให้ตายสิ!
 

 


 

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวชูการ์ไปก่อนนะครับ”

พูดจบเซนก็ดึงฉันเดินออกไปจากร้านกาแฟทันทีทิ้งให้ยัยป้านั่นยืนเอ๋อเหมือนตั้งสติไม่อยู่ แต่เมื่อพ้นจากร้านกาแฟมาแล้วฉันรีบสะบัดแขนออกจากเขาทันที

“มีธุระอะไร”

“ไม่มี” เซนตอบเสียงเรียบ

“ไม่มีก็แยกย้าย” ฉันพูดก่อนจะเดินไปอีกทาง แต่เซนก็ดึงแขนฉันไว้ “อะไรอีกล่ะ!

“เพราะแต่งตัวแบบนี้ไงคนอื่นเขาถึงได้ดูถูกเอา”

“นั่นมันก็เรื่องของฉัน” ฉันกัดฟันแน่น “นายมายุ่งอะไรด้วย”

“ไปกับฉัน” เขาบอก

“ไม่!” ฉันปฏิเสธเหมือนทุกที

แต่ดูเหมือนว่าคราวนี้เขาไม่ได้คิดจะบังคับฉัน เพราะเขาปล่อยแขนของฉันทันทีที่ฉันพูดแบบนั้น เซนยกยิ้ม ก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมา

“ถ้าไม่อยากให้รูปนี้แปะไปทั่วสนามแข่งล่ะก็ พูดจาให้มันรู้เรื่อง” ฉันเบิกตากว้างกับรูปที่เขาชูให้ดู

มันคือรูปฉันตอนมอต้น หัวฟูผมสั้นแถมยังทำหน้าเอ๋ออีก

“ไอ้บ้าเซน!

ฉันร้องเสียงดังก่อนจะคว้ารูปนั้นไว้ แต่เซนกลับยกมันขึ้นเหนือหัวทำให้ฉันเอาไม่ถึงจนต้องกระโดดคว้ามันอย่างเอาเป็นเอาตาย

“เอาคืนมานะเว้ย!” ฉันพูดอย่างโมโห

“อยากได้คืนก็ตามมาดีๆ” เซนยื่นข้อเสนอ

“ไม่!

ถึงจะพูดแบบนั้น..แต่สุดท้ายก็มาจบตรงที่ฉันกัดฟันแน่นยอมตามเซนไปแต่โดยดี เพราะเซนทำท่าจะเดินไปที่สนามแข่ง ถ้าพวกที่สนามแข่งเห็นรูปนี้ มันต้องล้อฉันจนฟันหักแน่ๆ

เวรเอ๊ย! ฝากไว้ก่อนเถอะ!

เซนพาฉันมาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง และลากฉันเข้าไปในร้านเสื้อผ้า ก่อนจะจับเสื้อผ้ายื่นให้ฉันหลายตัว

“อะไร” ฉันถาม

“เอาไปใส่”

ฉันมองชุดเดรสกระโปรงสีดำแขนกุดเรียบและมีคอปกสีขาวในมือเซนแล้วเบะปากแทบจะทันที

“ฝันไปเถอะ”

“จะเอาไปใส่ดีๆหรือว่าจะให้ฉันเป็นคนใส่ให้..ชูการ์” เซนพูดเสียงเข้มและเน้นที่ชื่อฉันเป็นพิเศษ

“แล้วทำไมนายต้องมาบังคับฉันด้วย!” ฉันพูดอย่างหงุดหงิด แต่เซนไม่ตอบ เขาทำท่าเหมือนจะเข้ามาหาฉันจริงๆ ฉันเลยดันอกด้วยความตกใจ “เออๆ ก็ได้!

ฉันคว้าชุดในมือของเขาไปอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนจะเดินตามพนักงานไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า และเปลี่ยนไปใส่อีกชุดหนึ่ง

ถ้าไม่นับชุดนักเรียน ฉันใส่ชุดกระโปรงแบบนับครั้งได้ ล่าสุดที่ใส่ก็ตอนไปงานเลี้ยงกับพ่อล่ะมั้ง ฉันไม่มีความมั่นใจที่จะใส่มัน แล้วอีกอย่างก็ไม่มีความจำเป็นต้องใส่ด้วย

“เสร็จหรือยัง” เซนตะโกนเข้ามาในห้องแต่งตัว

แม้ว่าฉันจะแต่งตัวเสร็จแล้ว แต่ก็ไม่มีความมั่นใจที่จะเดินออกไปเลย ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ถึงให้ฉันใส่ชุดนี้

“ถ้าเธอไม่ออกมาฉันจะเดินเข้าไปเดี๋ยวนี้”

หมอนี่กลายร่างเป็นฮิตเลอร์ไปแล้วหรือยังไง เผด็จการชะมัด!

“เออๆ มาแล้ว” ฉันตอบรับก่อนจะค่อยๆเดินออกไปจากห้องแต่งตัวอย่างประหม่า

เมื่อเห็นว่าเซนมาชุดที่ฉันใส่อย่างพิจารณา ฉันก็ได้แต่ดึงกระโปรงลงอย่าเก้อๆ เพราะทำตัวไม่ถูก

“พอใจหรือยัง” ฉันถามประชด

“พอใจ” แต่เซนกลับตอบมาอย่างไม่รู้สึกรู้สา

“ถ้าพอใจแล้วก็ส่งรูปเฮงซวยนั่นมา” ฉันแบมือขอ

“หิวแล้ว ไปกินข้าวกัน”

เซนจ่ายเงินให้พนักงานเรียบร้อยดึงชุดเก่าฉันไปใส่ไว้ในถุงก่อนจะกอดคอฉันแล้วพาเดินออกไป

“ฉันไม่หิว นายหิวนายก็ไปเอง!

ฉันสะบัดตัวออกจากเขาอย่างหงุดหงิด ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ ถึงได้พาฉันมาที่นี่

“เธอต้องไปด้วย” เซนบอก

“ถ้าอยากหาเพื่อนกินข้าวนักนายก็โทรให้คู่หมั้นของนายมากินด้วยสิ ทำไมต้องมาบังคับฉันด้วย!” ฉันพูดประชดไปอย่างไม่รู้ตัว แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเซนหน้าหม่นลงไป

ไม่รู้ว่าทำไม ว่าแต่ทำไมฉันต้องสนใจเรื่องของเขาด้วย!

“ฉันอยากกินกับเธอ”

” ฉันเงียบไปเมื่อเขาพูดแบบนี้

“ได้มั้ย”

“นายต้องการอะไรกันแน่เซน ทำแบบนี้ทำไม” ฉันถามออกไปอย่างอัดอั้น

เซนกลับเงียบไม่ยอมตอบคำถามของฉัน แต่กลับพูดขอร้องขึ้นมาแทน

“แค่ครั้งเดียวก็ได้ ที่เธอจะไปกับฉันดีๆ..ได้มั้ย”

ทำไมกันนะ..ทั้งๆที่รู้ว่าเขาทำร้ายฉันไว้มากมายแค่ไหน ทำให้ฉันเสียใจมากเท่าไร แต่ทำไม..ทำไมขาของฉันถึงค่อยๆก้าวตามเขาไปอย่างช่วยไม่ได้

เจ็บไม่จำหรือไงนะชูการ์

ฉันเข้ามานั่งกับเซนในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ห้างสรรพสินค้านั่นแหละ ร้านนี้เหมือนเป็นร้านอิตาลี่ผสมสไตล์ไทยหน่อยๆ เซนจัดการสั่งอาหารเสร็จสรรพ ฉันรู้สึกประหม่าขึ้นเมื่อเขามองมา แต่ก็แสร้งทำเป็นเฉมองบรรยากาศรอบๆอย่างไม่รู้สึกอะไร

“ทำไมนายถึงไปที่นั่น..หมายถึงร้านกาแฟ” ฉันเปิดประเด็นถามด้วยความสงสัย

“ก็บอกแล้วว่าฉันจับตามองเธออยู่”

“โรคจิต” ฉันด่า แต่เซนกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร

“ฉันก็มองเธอมาตลอดนั่นแหละชูการ์..” เซนพูดเหมือนมีนัยอะไรบางอย่าง ทำให้ฉันหลบตาเขาอย่างช่วยไม่ได้ โชคดีที่อาหารมาเสิร์ฟพอดี ทำให้บรรยากาศน่าอึดอัดคลายลง

“สปาเก็ตตี้ผัดขี้เมา?” ฉันมองอาหารในจาน

“ก็ชอบไม่ใช่เหรอ”

ฉันชะงักไป พลางคิดว่าฉันไปชอบสปาเก็ตตี้ผัดขี้เมาตอนไหนวะ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าฉันเป็นโกหกเพื่อกลบเกลื่อนที่ไอ้ยูเคดันบอกว่าฉันชอบสปาเก็ตตี้ทั้งๆที่ไม่ได้ชอบอาหารฝรั่งและไม่ชอบมะเขือเทศ

“อ๋อ ใช่ ฉันชอบ ขอบใจนะ”

เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ =_=;

ฉันก้มหน้าก้มตากิน เป็นครั้งแรกด้วยซ้ำที่ฉันกินสปาเก็ตตี้ผัดขี้เมา

มันก็ไม่แย่ แต่โคตรไม่ถูกปาก

“ไม่อร่อยเหรอ ไหนบอกว่าชอบ” เซนถามอย่างจับผิด

“ใครบอกว่าไม่อร่อย อร่อยจะตายยย”

ฉันจำใจกินต่ออย่างช่วยไม่ได้ จนกระทั่งหางตาของฉันเห็นว่าเซนมองอยู่

“มองอะไรของนาย”

“เปล่า..แค่คิดว่าเธอดูโตขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย” เซนยกยิ้มขึ้นมานิดหน่อย

เป็นครั้งแรกตั้งแต่เจอกันอีกครั้ง ที่ฉันเห็นว่าเซนยิ้ม แบบที่ไม่ใช่เหยียดยิ้ม

“เวลาผ่านไป อะไรก็เปลี่ยนแปลงทั้งนั้น”

ฉันบอกพร้อมมองหน้าเขาเพราะต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง เซนมองฉันกลับด้วยแววตาที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเมื่อวันวาน

ผิดแต่เขาไม่ใช่เซนคนเดิมที่ฉันรู้จักอีกต่อไปแล้ว

ไม่ใช่..ฉันกู่ร้องกับเสียงหัวใจของตัวเอง

“แม้แต่หัวใจของเธอน่ะเหรอ” ฉันเงียบไปเมื่อตอบคำถามของเขาไม่ได้

“แล้วนายล่ะเซน” ฉันถามกลับ “เวลาทำให้นายเปลี่ยนไปหรือเปล่า”

“ฉันไม่เคยเปลี่ยน” เซนบอกเสียงจริงจัง “ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร”

ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยน..แล้วสิ่งที่นายทำอยู่ตอนนี้มันคืออะไรกันแน่ 





- รู้สึกว่าพี่ชูการ์นางเป็นผู้หญิงแซ่บจังเลย >_<
ชอบฉากนี้มาก เป็นฉากในฝันเลย ทุกคำพูดที่พี่ชูการ์พูดนี่มาจากความคิดตอนโนฟูลดูซีรีย์ดูละครล้วนๆเลยค่ะ 5555555 
โถ่ป้านะป้า เอาเงินมาฟาดหัวเขาไม่ศึกษาประวัติเขาเล้ย เงิบไปดิ เห็นแต่งตัวงี้ก็มีตังค์นะครัช พี่ชูการ์พูดเลยยยยย
เซนโผล่มาอีกแล้ว อย่าต่อว่านาง คิดดู ถ้านางไม่โผล่มา จะเรียกว่าศึกชิงหัวใจยัยจอมห้าวได้ไง 555
อ้อ..เรื่องนี้จริงๆโนฟูลบอกไว้ในทอร์กข้างหน้านานแล้วนะคะ ว่าพี่ยูเคเป็นพระเอก
ไม่ต้องลุ้นน้า เซนแค่มาฟีดเจอริ่งเบเบ้เฉยๆ ไม่ได้ตั้งใจทำให้มันเป็นสามเส้าอะไรค่ะ 
เพราะฉะนั้น ใครที่สงสัย ก็ตอบให้อีกทีน้าว่ายังไงพี่ยูเคของเราก็พระเอกแน่นอน 
ใครชอบตอนนี้ก็คอมเม้นเป็นกำลังใจให้โนฟูลด้วยนะคะ  เจอกันครึ่งหน้าจ้า :D


- รู้สึกทุกคนจะชอบฉากเดียวกับโนฟูลเนอะ เม้นกันกระหน่ำ 5555 
อย่าว่าแต่พี่ชูว์สงสัยเลย เชื่อว่าคนอ่านก็สงสัย เซน แกมาป้วนเปี้ยนกะพี่ชูว์ทำไมม 
ตอนหน้าาา พี่ยูเคตามมาหวง อั้ยย อยากเห็นป่ะล่ะะะ 
มีคนถามถึงเฮียซีซันด้วย จะบอกว่าเฮียแกมีบทบาทนะใกล้ๆนี้แหละ เดี๋ยวแกก็ออกมา 555
เรื่องของเซนจะค่อยๆเปิดเผยออกมาเรื่อยๆนะคะ แม้ว่าใครจะไม่เข้าใจพี่แกว่าทำอะไร
แต่ขอให้อ่านไปเรื่อยๆ เพราะพี่แกเป็นอีกคนนึงที่โดนโนฟูลทำร้ายจิตใจอย่างสาหัส 5555 
ดีใจที่มีคนชอบพี่แกด้วย จากหนึ่งในล้าน 55 นึกว่าจะโดนหมั่นไส้อย่างเดียวซะแล้ว 
รอติดตามตอนต่อไปน้า ขอบคุณมากที่เม้นให้เป็นกำลังใจให้กันค่า :D 
ลืมโพสต์ รูปพี่ชูการ์ที่เซนเอามาขู่ค่ะ 



น่ารักจะตาย โถ่ 555555 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

964 ความคิดเห็น

  1. #376 i-tim IcE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 18:55
    ชอบบบบบ มาต่อเร็วๆนะไรท์ นี่เค้าเชียร์เซนได้มั้ยนะ ถถถถ-.- #ทีมเซน
    #376
    0
  2. #375 nim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 14:50
    ชู อย่าใจอ่อนนะ
    #375
    0
  3. #374 niiynew (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 12:57
    สุดยอดดด อ้ายยย ฟินนน >< รักเฮียเซนจังง ยูเคหลบไปปป 555
    #374
    0
  4. #373 Color Ring (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 23:22
    อัพ
    #373
    0
  5. #372 sweet1997 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 14:50
    พี่ยูเคมาตามหวงนี่ตามบทบาท หรือหวงจริงๆคะ?>///< รอตอนหน้านะคะ
    #372
    0
  6. #370 prair123 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 09:27
    เฮียยูเค ตอนหน้ามาให้ไวเลยยย เดี๋ยวเจ๊ชูหวั่นไหวให้เซนแล้วจิหนาว #ไรต์สู้ๆนะคะ^^
    #370
    0
  7. #369 MOONLIGHT (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 08:53
    รอยูเคนะค่ะมาแสดงความเป็นเจ้าของด่วน
    #369
    0
  8. #368 Beel_ch (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 07:52
    เฮียยูเคมาตามหวงเร็วเลย อยากเห็นฉากฟินเเล้ว ที่จริงก็ชอบเซนหรอกนะ เเต่ความหมั่น.มันมากว่าไปนิด555 #ไรท์จะไม่ทำร้ายจิตใจเฮียซีซันใช่มั้ย *^*
    #368
    0
  9. #367 N\'name BL (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 03:03
    งานหึงหวงต้องมาแล้วยูเค555555555
    #367
    0
  10. #366 Reksew (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 02:22
    ชูวววว
    #366
    0
  11. #365 สาวน้อยขนมหวาน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 01:08
    จะเอายูเคค~~~
    #365
    0
  12. #364 Color Ring (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 22:46
    เซนคิดอะไรอยู่นะ
    #364
    0
  13. #363 CHACHA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 20:50
    รอพาร์ทหน้าพี่ยูเคจ๋า บอกได้คำเดียวเรื่องนี้มุ้งมิ้งดี แต่เรื่องพี่โซลดราม่า
    #363
    0
  14. #362 praewSKAFHA_P73 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 19:27
    เฮียยูเคคะ อยู่ไหนๆ อย่าให้เจ๊ชูอยู่กับพี่เซนสองต่อสองสิ๊ เดี่ยวเจ๊หวั่นไหวหมดดดด

    #อย่าหายไปเหมือนพี่โซลนะ555555
    #362
    0
  15. #361 J'june Zii Indy Exo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 19:24
    จะว่าไงดี ไม่ค่อยจะชอบเซน สักเท่าไร ยูเครีบๆมาหวงได้แร้ว
    #361
    0
  16. #360 Pim Unchisa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 19:12
    ไม่ชอบเซน บอกเลย !!
    #360
    0
  17. #359 len-lom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 19:12
    พี่เซน ตะไมตัวเองทำตัวงี้ล่ะ  ยูเคมาจิกชูว์กลับด่วนนน >3<

    จริงๆแอบปลื้มเฮียซีซันนะ.. รอเฮียซีซันออกมาค่า 
    #359
    0
  18. #358 Ann (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 19:00
    รอยูเค ค่ะ
    #358
    0
  19. #357 Mine_EVE (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 17:56
    #ทีมยูเค ประกาศหาตัวยูเคมาตามชูการ์กลับบ้านด่วนๆๆๆ
    #357
    1
    • #357-1 Supernofull(จากตอนที่ 10)
      18 เมษายน 2558 / 18:07
      โอ้โหมีทีมเป็นของตัวเองด้วย ตอนหน้ามาแน่นอน มาด้วยอารมณ์หึงหวงด้วย คงลืมไปแล้วว่าเป็นแค่แฟนกำมะลอ สงสัยอินบท 555555
      #357-1
  20. #356 แอล (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 17:39
    รอยูเคคะ เบื่อเซนมาก
    #356
    0
  21. #355 Empty :3 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 09:00
    ชอบนางเอกแบบนี้อ่ะๆๆ สะใจชะมัด ฮ่าาาาา รีบมาต่อนะคะๆๆๆๆ รอๆๆๆ >0<
    #355
    0
  22. #354 peepo_Private (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 17:55
    จริงๆก้อเบื่อเซนนะคะ โผล่มาอยู่ได้ 555555555 แต่ก้อจริงอย่างไรท์ว่าแหละค่ะ มันก้อไม่ใช่ศึกสินะถ้าไม่มีคนแย่งอ่ะ 55555555 พี่ชูว์สุดยอดมากทำป้าหงายเงิบไปเลย เอาสัก 500 ร้อยล้านแทนได้ไหมคะป้า กร๊ากกกกกก รักนาง
    #354
    0
  23. #353 niiynew (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 14:20
    กรี๊ดดดอย่างหนุกง่าา คืออ่านเรื่องนี้แล้วอยากแบ่งความร้ายไปให้จันทร์เจ้าสักนิด 5555
    #353
    0
  24. #352 Bai'Tong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 11:08
    กรี๊ดดด แซ่บมากกก 
    เงิบล่ะสิป้า เงิบบบบ เค้ารวยกว่าหล่อนย่ะ 
    ป้าควรจะเอาแสนนึงที่ฟาดหัวไปโบท็อกซ์หน้าดีกว่านะ 
    จะได้ไม่ถูกเรียกป้าา 
    #352
    0
  25. #351 พายุ / บลู (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 10:21
    รู้สึกสะใจ 555555
    จริงๆไม่อวยเซนค่ะ ถึงจะรู้ว่ายูเคเป็นพระเอกแต่ก็ไม่อยากให้อีกเส้า(?)เป็นเซน ฟฟฟฟฟฟ อยากให้เป็นสี่เส้าแบบ เซน ยูเค ชูการ์ แล้วก็เฮียซีซัน!!!
    คือไม่รู้อะ คนอื่นคิดยังไงไม่รู้แต่ยิ่งอ่านตอนนี้แบบ ซีซันอย่างน้อยก็ต้องเอ็นดูชูการ์ไม่มากก็น้อยล่ะวะ!! จริงๆคืออวยสามเส้าโดยถึบเซนออกค่ะ //โดนถีบแทน// เพราะงั้นอยากอ่านแบบ พี่ยูเคหึงซีซันไรงี้ ไม่ก็ซีซันสนใจชูการ์ไรงี้ *-*

    ขอโทษค่ะ แต่ติ่งซีซันตั้งแต่ตอนแรกที่ออก จนรู้สึกอยากแต่งฟิคให้ซีซันมาก... //ผิดหนักกว่าเก่า 55555
    #351
    0