WHY? รักไม่ได้ [END]

ตอนที่ 9 : Chapter : 8 หัวใจไม่เคยหยุดรักเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 ธ.ค. 56

8

22.12.13

WHY? รักไม่ได้


 

เสียงของสายลม กระซิบเมื่อมันพัดผ่าน

บอกฉันเรื่องร้อยพัน เรื่องความรักเรื่องการจากลา

เสียงของหัวใจ เรียกเธอทั้งๆน้ำตา

หากเธอจะหันมา ก็จะเห็นความจริงข้างใน

      “พีค มาเล่นด้วยกันสิ”

      ฉันตะโกนไปหาคนที่ยืนมองฉันอยู่ห่างๆ เรียกให้เขาเดินมาใกล้ฉันมากขึ้น ตอนนี้น้ำทะเลทั้งใสและสวย เป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันชอบมันมาก

      “ไม่เอาอ่ะ เด็กน้อยมาก” เขาปฎิเสธด้วยน้ำเสียงกวนๆ

      “เด็กน้อยหรอ ตัวเองโตตายแหละ”

      ว่าจบฉันก็กวักน้ำทะเลใส่เขา เหมือนเขาไม่ทันได้คิดจึงวิ่งหนีฉันอย่างตกใจ

      “เฮ้ย เปียกหมดแล้วนะเว้ย=_=^^

      “ก็แน่สิ ก็มันเป็นน้ำนี่” ฉันตอบกวนกลับ

      “จะเอาอย่างนี้ใช่มั้ย ได้” เขาครางเสียงต่ำก่อนจะค่อยๆเดินมาฉัน

      “จะทำอะไร อ๊ากก ไม่ อย่าสาดใส่ฉันนะ>_<

      “เธอเสร็จแน่”

      เขาหัวเราะเสียงดัง ไม่รู้เมื่อไหร่ที่น้ำหยุดสาดมาหาฉันก่อนที่ฉันจะโดนรวบตัวเข้าไปในอ้อมกอดของใครคนหนึ่ง

      “ขี้โกง” ฉันตีอกเขาด้วยความหมั่นไส้

      “ขี้โกงแล้วได้แบบนี้ก็โอเค” พูดจบเขาก็โน้มตัวลงมาหอมแก้มฉันทันที

      “พีค-_-///”

      “ทำไมครับที่รัก”

      พูดแค่นั้นฉันก็ไม่มีแรงพอที่จะเถียงเขาได้อีกเลย

 

      (เปิดเฟซ!)

      “อะไรนะ=_=

      ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อปลายสายก็ตัดไปซะแล้ว ความจริงฉันตั้งใจเปิดเครื่องไว้ เพราะเฮียเพลิงบอกว่าจะโทรกลับ ตอนนี้ฉันอยู่บ้านคนเดียวเฮียก็เลยเป็นห่วง แต่คนที่โทรมากลับเป็นมินนี่ซะงั้น อีกทั้งยังพูดแค่ประโยคเดียวก่อนที่จะวางสายไปด้วย

      ฉันไม่ไปโรงเรียนมาได้หนึ่งอาทิตย์ โทรศัพท์ก็ไม่ได้เปิดไว้ จึงไม่ได้มีใครมาตามตัวฉันมากนัก ยกเว้นแต่วันนี้

      แต่ฉันก็ยอมทำตามคำของเธอ คือกดเปิดคอมพ์ก่อนที่จะเข้าโปรแกรมเฟซบุ๊ค ที่มินนี่เคยสมัครให้ฉันตอนคาบเรียกคอมพ์หลังจากที่รู้ว่าฉันไม่มีเฟซบุ๊คเล่น ก็ทำไงได้ เด็กออดๆแอดๆอย่างฉันจะมีเพื่อนซักกี่คนเชียว และฉันก็ไม่คิดว่าเฮียเพลิง หรือจอมทัพจะเล่นเป็นเพื่อนฉันด้วย=_=

      ฉันเข้าหน้าเฟซไป มีเพื่อนอยู่แค่สามคนเท่านั้น มีมินนี่ แพนเดียร์ แล้วก็เพฟที่ได้มาเพราะต้องติดต่องาน ส่วนคนอื่นที่เข้ามาส่งคำขอเป็นเพื่อน ฉันบอกตามตรงว่าไม่กล้ารับเลยจริงๆ

      ทันทีที่ฉันออนเฟซมินนี่ก็ทักแชทขึ้นมาทันที เป็นแชทรวม ที่มีฉัน มินนี่ แล้วก็แพนเดียร์

      Minnie bf : พรุ่งนี้ไปเข้าค่าย ทำไมเธอไม่มาโรงเรียน พระพาย

      ฉันเงียบไปซักพัก ไม่รู้จะตอบอะไรไปดี

      Piery P : ฉันป่วย

      แหม ตั้งชื่อให้ฉันซะน่ารักเลยนะ =_=

      Minnie bf : ป่วยขนาดต้องหยุดไปอาทิตย์หนึ่งเลยหรอ เป็นไรมากมั้ย ทำไมไม่บอกฉัน ฉันจะได้ไปเงียบ

      Piery P : ก็ไม่ขนาดนั้น

      ฉันตอบเป็นกลางไว้ก่อน และเห็นว่ามันขึ้นว่าแพนเดียร์กำลังพิมพ์ข้อความ

      Pandear Dp : งั้นพรุ่งนี้ไปไหวมั้ย

      Minnie bf : ช่ายยย ไปเถอะพระพาย น่าสนุกออก แม้ว่าปีนี้จะไปทะเลก็เถอะ แต่มีพี่สตาฟเป็นเกรดสิบสองด้วย พนันได้ว่าพวกพี่ชายรันเวย์ของเธอต้องตามไปคุมชัวร์ มีใครบ้างนะ พี่พีคกับพี่ยูเคใช่มั้ยเกรดสิบสอง อย่างนี้พี่ดาร์กก็แย่เลยสิ>_<

      Pandaer Dp : รายนั้นมีพี่ยูเคเป็นกรรมการอยู่แล้ว แค่จะมาด้วยคงสบายมาก

      แพนเดียร์ส่งสติกเกอร์ตัวมินเนี่ยนสีม่วงที่ทำหน้าเอือมมา

      ฉันหัวเราะกับไอ้ตัวการ์ตูนสีม่วงๆของแพนเดียร์นิดหน่อย

      ยูเคกับพีคหรอ..

      Piery  P : ฉันไม่ไปได้มั้ย

      ฉันพิมพ์ตอบไปแต่ข้อความมินนี่ก็เด้งขึ้นมาแทบจะทันที

      Minnie bf : ทำไมล่ะ!

      เพราะถ้ายิ่งฉันไปเจอเขาอีก ยิ่งแย่แน่ๆ มันคงแย่กว่าครั้งก่อนที่ฉันเผลอตัวซบแผ่นหลังเขาเสียอีก

      Piery  P : ฉันขี้เกียจ

      Pandaer Dp : ขี้เกียจ หรืออยากหลบหน้าใคร

      ข้อความที่แพนเดียร์ส่งมา มันทำให้ฉันสะอึกไป เธอเดาได้ถูก

      Minnie bf : อะไร หลบหน้าใครอะไรกัน มีคนมารังแกเธออีกแล้วหรอออออ

      Piery  P : เปล่า ไม่ได้หลบใคร

      Minnie bf : ถ้างั้นก็มาเถอะนะ อีกไม่กี่เดือนเธอก็ต้องกลับแล้ว แค่เข้าค่ายเอง นะพระพายนะ ห้องพักมันอยู่ได้ห้องละสามคนพอดี แชร์ห้องกันไง น่าสนุกออก เนอะแพนเดียร์เนอะ >_<

      มินนี่หาแนวร่วม

      Pandaer Dp : ใช่ ไปเถอะ ถือว่าเป็นการไปเที่ยวกับพวกเราครั้งสุดท้ายก็ได้

      ฉันเม้มปากในที่สุด ฉันรู้สึกใจอ่อนกับคำว่าเพื่อน ฉันไม่เคยเลย ไม่เคยเลยซักครั้งที่จะไปเที่ยวกับเพื่อน ฉันถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะพิมพ์ข้อความ

      Piery  P : ไปก็ได้

 

      -_-

      นี่คือผลลัพท์ของการที่ฉันตอบกลับไปแบบนั้น =_=;

      “เฮีย..” ฉันเรียกเฮียเพลิงเสียงหงอย

      เฮียเพลิงเมินหน้าหนีฉันไปที่กระจก ทั้งๆที่ยอมมาส่งฉัน แต่กลับไม่ยอมมองหน้าฉันซักนิดเลย ไม่ยอมพูดด้วยอีกต่างหาก

      “พระพายก็แค่ อยากมาเที่ยวกับเพื่อน..” ฉันพูดเสียงอ่อนอีกครั้ง “แต่ถ้าเฮียคิดว่าไม่ควร เรากลับกันก็ได้ ไม่เป็นไร”

      มันได้ผลเมื่อเฮียเพลิงยอมหันกลับมามองฉัน

      “เออ ยอมแพ้แล้ว แต่เฮียให้แค่คืนเดียว เข้าใจมั้ย”

      ฉันพยักหน้าอย่างรวดเร็ว จริงๆมันเป็นการเข้าค่ายแบบสามวันสองคืน แต่แค่คืนเดียวก็เพียงพอแล้วสำหรับฉัน

      “แค่นั้นก็พอแล้ว ขอบคุณนะคะ ^-^” ฉันยิ้มให้เฮียก่อนที่จะลงจากรถไป

      ฉันเห็นมินนี่ยืนอยู่ตรงนั้นแต่ก็ไม่กล้าเข้ามาหา คงเป็นเพราะกลัวเฮียเพลิงล่ะมั้ง ฉันจึงเดินลากกระเป๋าไปเอง เมื่อมาถึงมินนี่สกิดแขนฉันอย่างตื่นเต้น

      “พี่พระเพลิงตอนใส่ชุดธรรมดาโคตรเท่ห์เลยอ่ะ ใส่แว่นดำด้วย นี่ขนาดฉันเห็นแค่ในรถนะเนี่ย กรี๊ดๆ>_<

      ฉันควรจะแอบถ่ายรูปเฮียเพลิงมาขายเธอดีหรือเปล่าเนี่ย=_=

      เมื่อเช็คชื่ออะไรเสร็จหมดแล้ว ฉันไม่ลืมที่จะโทรไปหาจอมทัพเพราะเฮียเพลิงไม่ได้เอาโทรศัพท์มา เลยฝากฉันโทรไปบอกจอมทัพว่าวันนี้จะไม่เข้าเรียน ฝากดูหนูน้อยด้วย

      หนูน้อยเป็นใครไม่รู้ แต่ก็เอาเถอะฉันไม่ก้าวก่ายอยู่แล้ว คงเป็นเด็กเฮียซักคนแหละมั้ง

      (ว่าไง ไม่ได้เจอหน้านานเลยคิดถึงหรอ) จอมทัพรับสายฉันไม่นานนัก แล้วยังไม่ลืมที่จะเอ่ยแซวฉัน

      “วันนี้เฮียไม่เข้าโรงเรียนนะ แล้วก็ฝากฉันมาบอกว่า ดูแลหนูน้อยให้ด้วย”

      จอมทัพเงียบไปนิดหน่อย ก่อนจะหัวเราะในลำคอกลับมา

      (หึหึ ท่าทางจะหลงมากนะพี่ชายเธอน่ะ)

      “หลงใคร”

      (อยากรู้ก็ไปถามพี่ชายเธอดูสิ)

      “จอม บอกมาเลย เดี๋ยวนี้มีความลับกับฉันหรอ” ฉันเอ่ยเสียงเข้ม

      (ปกติฉันก็มีตลอดอยู่แล้ว) จอมทัพบอกอย่างไม่สะทกสะท้าน

      “จอม” ฉันลากเสียงยาวรู้สึกขัดใจ

      (โอเคๆ ยอมบอกแล้ว ก็..)

      ยังไม่ทันที่ฉันจะได้รู้ก็มีใครซักคนดึงโทรศัพท์ของฉันออกไปเสียก่อน

      พีค!

      “ที่นี่ไม่อนุญาติให้ใช้โทรศัพท์ หวังว่าจะเข้าใจนะครับ” ฉันเห็นป้ายสตาฟที่แขวนคอเขาทำให้ฉันเข้าใจอะไรมากขึ้น เขาพูดกับฉันเสียงสุภาพ บังคับให้ฉันต้องสุภาพตาม

      “ขอโทษค่ะ ไม่คุยแล้ว ขอคืนด้วย”

      คิดอยู่แล้วว่าจะต้องเจอ แค่อยากจะหลบหน้าก็เท่านั้น

      “ไม่ครับ ผมจะยึดเอาไว้ จนกว่าจะถึงกิจกรรมอิสระตอนเย็น”

      ฉันได้แต่ถอนหายใจ รู้ดีว่าคนตรงหน้ายึดโทรศัพท์ฉันไว้เพราะอะไร ก่อนจะจำใจเอ่ยพูดประโยคที่แทงหัวใจทั้งเขาและฉัน

      “งั้นฉันขอคุยกับแฟนให้จบก่อนได้มั้ยคะ แล้วจะส่งให้ทันทีเลย”

      ฉันเห็นแววตาสั่นไหวจากประโยคที่ฉันเอ่ย แต่ฉันพยายามแล้วจริงๆ ให้เขาคิดว่าฉันมีคนอื่น แล้วตัดใจไป ก็ยังดีกว่าให้เขารู้ว่าฉันกำลังจะตาย..ทั้งๆที่เรายังรักกันอยู่

      “คงไม่ได้” เสียงเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูแข็งๆขึ้น ก่อนที่จะเก็บโทรศัพท์ของฉันใส่กระเป๋าแล้วเดินหนีไปเลย ฉันถอนหายใจเบาๆมองตามแผ่นหลังเขาไปอย่างอาลัย

      ขอโทษนะ..

      “เอาล่ะค่ะ นักเรียนทุกคนเมื่อถึงที่พักแล้วให้เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลองให้เรียบร้อย ย้ำนะคะว่าต้องไม่โป๊ แล้วเราจะลงมาทำกิจกรรมกัน”

      ฉันได้อยู่ห้องเดียวกับแพนเดียร์และมินนี่จริงๆ เข้าไปในห้องมินนี่ก็จัดการลากเตียงสองเตียงมาติดกันทันที เป็นห้องกว้างๆ ดูแล้วโล่งตา อีกทั้งระเบียงก็มองเห็นทะเลด้วย

      “ฉันนอนตรงกลาง!” มินนี่บอก

      “เออเอาเถอะ=_=” แพนเดียร์มองมินนี่ด้วยสายตาเอือมนิดหน่อยกับความเป็นเด็กของเธอ

      ความจริงมินนี่ก็น่ารักนะ ถึงไม่ได้สวยสะดุดตาแบบแพนเดียร์ แต่มินนี่ก็ดูดี ถึงนิสัยติดจะเป็นผู้หญิงนั่น แต่เธอก็ไม่ได้ทำตัวน่ารำคาญอะไร

      ส่วนแพนเดียร์ ก็เป็นคนสบายๆ คุยง่าย นิสัยออกห้าวด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่ได้แมนจนเกินไป ฉันเองยังอดยอมรับไม่ได้เลยว่าแพนเดียร์เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่าเธอน่ามอง ถ้าฉันเป็นผู้ชาย ฉันก็อาจจะตกหลุมรักเธอง่ายๆจากแค่มองก็ได้

      “รันเวย์มาครบหรือเปล่าอ่ะ” มินนี่ถามตอนที่เรากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้ากันอยู่มุมห้อง

      “ไม่ มีแค่พี่พีค พี่ยูเค แล้วก็พี่ดาร์ก-_-//”

      “นั่นไง บอกแล้วว่าเขาต้องหาทางมาจนได้”

      ฉันหัวเราะเบาๆ

      “แต่แปลกเนอะ อย่างพี่พีคนี่มาเป็นสตาฟทำไมหรือมาเฝ้าเธออีกคนกันยะ”

      “จะบ้าหรอ อย่าบอกนะว่าเธอเชื่อข่าวกลวงๆในเว็บโรงรียนนั่น จะบอกอะไรให้นะ ทุกวันนี้ ถ้าพี่พีคมันเตะฉันได้มันคงทำไปแล้ว =_=” แพนเดียร์ตอบรับกับมินนี่

      “งั้นพี่พีคนี่มาทำไม ฉันว่านิสัยเขาออกจะไม่อยากดูแลใครด้วยซ้ำ” มินนี่ถามอย่างสงสัย

      “เขาก็มาเฝ้าคนของเขาดิ”

      และเหมือนฉันจะคิดไปเองหรือเปล่า ว่าแพนเดียร์กำลังมองฉันอยู่

      เมื่อเราเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเสร็จ ก็รีบลงไปทันที เมื่อเปิดประตูห้องไป ก็เห็นดาร์กยืนรอแพนเดียร์อยู่ข้างหน้าห้อง

      “เอ่อ มาทำอะไร” แพนเดียร์เป็นคนเอ่ยถามดาร์กก่อน

      “มารอเธอ”

      “ทำไมต้องรอ”

      “รอแฟน”

      ฉันแอบเห็นว่าแพนเดียร์หน้าแดงนิดๆ ทำให้ฉันอดยิ้มไปกับเขาสองคนไม่ได้

ดีจริงๆ ที่รักกันได้..

      “เอาล่ะค่ะ กิจกรรมแรกของเรา คือเก็บขยะตามชายหาด ให้ได้มาที่สุด ชิ้นเล็กชิ้นใหญ่นับหมด กลุ่มไหนได้มากที่สุดก็เอารางวัลไปเลย พร้อมได้เล่นน้ำทะเลก่อนด้วย!

      เพฟประกาศกิจกรรมผ่านโทรโข่ง ฉันได้ยินนักเรียนบางคนแอบโอดครวญไม่เว้นแต่คนข้างๆฉันด้วย

      “จริงๆฉันอยากไปเข้าค่ายที่อื่นมากกว่า” มินนี่บ่นอุบอิบ

      “ทำไมล่ะ” ฉันถาม

      “ฉันเป็นผู้หญิงนี่นา ก็กลัวผิวเสียเป็นธรรมดา แล้วเธอล่ะพระพาย ชอบหรอ”

      เมื่อจบคำถาม ฉันมองทอดออกไปที่ทะเลเรื่อยๆ ก่อนจะขานรับ

      “อื้ม ชอบสิ เวลามองแล้วมันสบายตาดี”

      “เธอรู้มั้ยว่าเธอให้บรรยากาศเหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆเลย”

      ฉันหันขวับไปหัวเราะกับคำชมของมินนี่ทันที

      “ชมกันอย่างนี้ก็เขินสิ”

      “พูดจริงๆนะ ถึงตอนแรกๆพระพายจะดูเป็นคนหยิ่งๆ แต่พอสนิทแล้วเธอฉันรู้สึกว่าเธอเป็นแบบนั้นจริงๆ >_<

      “ผิดกับพี่ชายเธอเลยที่เหมือนตัวมารมาก=_=

      แพนเดียร์พูดออกมาตรงๆ แต่ฉันก็ไม่ได้โกรธเธอหรอก เพราะเฮียเพลิงน่ะสร้างบรรยากาสน่ากลัวไว้รอบตัวเองตลอดเวลา=_=

      “แต่หล่อนะยะ”

      “เห็นอย่างนี้เฮียเพลิงก็ดูแลตัวเองนะ แม่ฉันจะชอบส่งพวกครีมพวกของบำรุงมาให้เฮีย จะไม่ใช้ก็ไม่ได้ เพราะเฮียน่ะ ใจอ่อนกับผู้หญิงมาก ยิ่งถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นฉันกับแม่”

      ฉันเผลอเล่าเรื่องเฮียเพลิงให้พวกนี้ฟังอย่างช่วยไม่ได้

      “กรี๊ดจริงหรอ แล้วฉันเนี่ยพอจะมีสิทธ์เป็นพี่สะใภ้เธอมั้ยO_o

      มินนี่ถามอย่างตื่นเต้น

      “เท่าที่ฉันเห็นมานะ เฮียเพลิงชอบมองผู้หญิงสวยเซ็กส์เอ็กส์แตก อะไรทำนองนั้นมากกว่า”

      “ฮ่าๆ อดแล้ว -O-” แพนเดียร์ว่า

      “แพนเดียร์! ใช่สิ ก็เธอมีพี่ดาร์กแล้วนี่”

      มินนี่ตีแพนเดียร์แล้วทำแก้มป่อง

      “อะไรๆ อย่ามาพาดพิงเรื่องฉัน”

      “แล้วพระพายล่ะ มีแฟนหรือยัง”

      ฉันชะงักไปอีกครั้งกับคำถามของเธอ ก่อนจะส่งยิ้มให้มินนี่

      “ไม่มีหรอก”

      “เอาล่ะค่ะ เก็บขยะกันเรียบร้อยแล้ว ไปเล่นน้ำทะเลกันได้ถึงสี่โมงนะคะ ขอให้เล่นอยู่บริเวณที่มีสตาฟอยู่ด้วยนะ”

      “เย่ >_<

      มินนี่ร้องออกมาก่อนจะดึงมือฉันกับแพนเดียร์ไปที่ทะเล เราหัวเราะไปด้วยกัน นี่แทบจะเป็นครั้งแรกที่ฉันได้หัวเราะอย่างจริงๆจังๆเลยด้วยซ้ำ

      แต่เมื่อขาเหยียบน้ำได้แค่ก้าวเดียว ฉันก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาดื้อๆ คงเพราะเมื่อกี้เดินเก็บขยะนานไปมั้ง

      “เป็นอะไรพระพาย” แพนเดียร์ถาม

      “ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีน่ะ”

      “ยังไม่หายป่วยอีกหรอ”

      ฉันพยักหน้ารับ

      และคงไม่มีวันหายด้วย..

      “งั้นไปนั่งพักก่อนเถอะ เดี๋ยวโดนน้ำแล้วจะเป็นหนัก เสียดายเนอะ อุตส่าห์มาทะเลทั้งที” มินนี่ว่า

      “แค่นี้ก็ดีแล้ว” ฉันยิ้ม

      มินนี่จึงประคองฉันมานั่งที่เก้าอี้ริมหาด

      “เธอไปเล่นเถอะ ฉันไม่เป็นอะไรหรอก”

      “จะดีหรอ ให้ฉันอยู่เป็นเพื่อนก็ได้นะ” มินนี่ตอบอย่างลังเล

      “ไม่เป็นไร เล่นเผื่อฉันด้วยนะ”

      “งั้นโอเค ถ้ารู้สึกไม่ไหวยังไงก็เรียกสตาฟแถวๆนี้ให้เขาเอายามาให้นะ”

      “อื้ม”

      จากนั้นฉันก็ทำได้แค่มองดูแพนเดียร์กับมินนี่เล่นน้ำ ฉันเห็นดาร์กเดินมาหาแพนเดียร์บ้าง ยูเคเดินมาหาบ้าง

      ตอนที่ฉันคบกับพีคอยู่ ฉันไม่คิดว่าวงรันเวย์จะมีแฟนด้วยซ้ำ เพราะดูแต่ล่ะคนขยาดผู้หญิงซะเหลือเกิน ถ้าฉันไม่ใช่แฟนพีคคงดีดฉันกระเด็นออกห่างจากตัวไปแล้วล่ะมั้ง =_=;

      บ้าจริง..มาพูดถึงเรื่องก่อนๆทำไมนะ

      แปะ..

      จู่ๆก็มีผ้าเย็นตกใส่หัวฉัน ที่กำลังหลับตาอยู่ ฉันหยิบผ้าเย็นออกแล้วมองไปหาคนข้างๆอย่างช่วยไม่ได้

      “เห็นเพื่อนคุณบอกว่าคุณไม่สบาย”

      พีค..

      “ค่ะ แค่หน้ามืดนิดหน่อย” ฉันตอบ

      “เอาผ้าเย็นแปะหน้าผากไว้ แล้วนี่..ยา”

      พีคยื่นยามาให้ฉันพร้อมกับแก้วน้ำ

      “ขอบคุณนะ..

      ฉันตอบขอบคุณเขาเบาๆแล้วรับยามา พยายามไม่มองหน้าเขาเพื่อไม่ให้เขาเห็นแววตาที่สั่นไหวของตัวเอง

      จากนั้นเขาก็ทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ข้างๆฉัน ฉันหันไปมองตามอย่างอดไม่ได้

      “ยังชอบทะเลอยู่มั้ย”

      เขาถามขึ้นมาเฉยๆ ทำให้ฉันหันไปเหม่อมองทะเลตอนนี้

      เป็นที่ๆเดียวกับที่เขาเคยพาฉันมาเมื่อสองปีก่อน มันยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง ทั้งบรรยากาศ สภาพแวดล้อม ผู้คน รวมถึงหัวใจของฉันด้วย..

      “ชอบสิ..ไม่มีทางเลิกชอบได้หรอก”

 

      เมื่อเสร็จกิจกรรมทุกอย่างในวันนี้แล้ว ฉันจึงได้กลับไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อลงมาทานอาหารเย็นที่ข้างล่างโรมแรมที่โรงเรียนจัดไว้ให้ แม้ว่าพีคจะคอยมาจุ้นจ้านกับแพนเดียร์บ้าง แต่ฉันก็เลือกที่จะพาตัวเองเดินหนีไป มันคงจะดีนะ ถ้าก่อนกลับฮ่องกง ฉันได้บอกลาเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนั้นคงไม่ต่างอะไรกับวางระเบิดไว้ให้เขากับตัวเอง

      “พระพาย พี่เพฟฝากเรียกเธอไปที่ด้านหลังโรงแรมอ่ะ เห็นบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วยเกี่ยวกับเรื่องสภา”

      ฉันหันไปมองเพื่อนที่ฉันไม่ค่อยคุ้นเคยนัก ที่เดินมาเรียกฉัน สงสัยเพฟคงจะมาสานงานที่ฉันหยุดไปเพราะไม่ได้ไปโรงเรียนล่ะมั้ง

      “หลังโรงแรมตรงไหน” ฉันถามรายละเอียด

      “เดี๋ยวเราพาไป”

      เธอคนนั้นบอกก่อนจะเดินนำฉันไป ฉันหันซ้ายหันขวา เมื่อเห็นแพนเดียร์กำลังเลือกอาหารอยู่ ฉันจึงเดินไปบอกเธอไว้

      “เพฟ..ฉันหมายถึงพี่เพฟเรียกฉันไปพบ เดี๋ยวมานะ”

      “อ๋อ ได้ๆ รีบไปรีบมานะ”

      เมื่อแพนเดียร์ขานรับฉันจึงรีบตามเธอคนนั้นออกไป เมื่อเดินมาถึงหลังโรงแรมซึ่งติดกับทะเล ฉันกลับไม่เห็นเพฟอย่างที่เธอว่า ฉันจึงหันไปถามเธอทันที

      “ไหนล่ะพี่เพอึก!

      ไม่ทันได้คิดเมื่อผู้หญิงคนนั้นโปะผ้าขาวๆใส่หน้าฉันพร้อมกดฉันไว้ ฉันได้แต่ดิ้นไปมาอย่างตกใจ ก็พบว่ามีเพื่อนของเธอมาสมทบอีกสามคนจับแขนฉันไว้แน่น ในที่สุดฉันก็แพ้แรงยัยพวกนั้นเมื่อสติของฉันเริ่มเลือนลางขึ้นทุกที

      นี่มันเกิดอะไรขึ้น! 

 




 

ค้างงง ทำค้างใช่มั้ยตอบมา >_<

แต่จะบอกว่า จะค้างกว่านี้อีก เพราะโนฟูลจะไม่อัพซักพัก 55555

โอ๋ๆ ไล่ตามตูดตอนล่าสุดที่โนฟูลแต่งมาติด ๆ =_=

ได้เวลาจะดองอีกแล้วสินะ 55555

ลงให้ทั้งสองเรื่องเลย กับเรื่องBlacklist เพราะว่า..

ยอดคอมเม้นท์ครบ1000แล้ว เย่!! 

ขอบคุณทุกคนที่ร่วมกันเม้นบ่อยๆ ที่คอมเม้นเป็นกำลังใจให้โนฟูลมาตลอด

ขอบคุณจนไม่รู้จะขอบคุณยังไงแล้ว

เอาเป็นว่าสัญญาแทนแล้วกันว่าจะแต่งสองเรื่องนี้ให้จบ โอเค้ T_T รักนะ รักเว่อร์ 5555

ถ้าไม่มีพวกคุณ โนฟูลเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้ 1000 เม้นมาได้ยังไง กับยอดแฟนอีก 814 คน 

มันเยอะมาก จนไม่สามารถทำให้โนฟูลดองนิยายได้อีกต่อไป

แฟนคลับเป็นนักอ่านเงายังไง โนฟูลก็รักนะจะบอกกก แค่อาจจะแอบน้อยใจบ้างในบางที (._. )

แต่แค่กดเฟบ โนฟูลก็ปลื้มแล้วค่ะ เนอะ >33

ส่วนเรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรจะพูดมากค่ะ ยังคงดราม่ากันต่อไปเรื่อยๆ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ

ติชมได้ แต่อย่าด่า แค่นั้นพอ คอมเม้นเข้ามากันเยอะๆนะ พลีส

ส่วนใครที่อยากอ่านตอนพิเศษแพนเดียร์วันปีใหม่

ก็คอมเม้นบอกกันได้เลย ถ้าได้ตามจำนวนที่ต้องการแล้ว จะแต่งมาลงให้

แต่ถ้าไม่อยากอ่านแล้ว ก็ไม่เป็นไร เข้าใจได้ (._. )

555555555 ไม่ดราม่าๆ ดราม่าไปก็ไม่ค่อยมีคนอ่าน -3-

มีคำผิดตรงไหนจะมาแก้นะคะ

เจอกันเมื่อวันที่พวกคุณต้องการโนฟูล จุ้บบบ






:)  Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

553 ความคิดเห็น

  1. #535 Timelessplace (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 07:10
    ตามมาจากเเบล็คลิสต์จริงๆงืออออออสงสารพะพาย
    #535
    0
  2. #508 ชานหยอยเอ๋อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 19:10
    เคยทำว่ะ เด่ะแม่จะถีบให้คว่ำ

    มาทำพายสุดที่รักของเจ้ พีคแกรีบตามไปช่วยเร็วววววว
    #508
    0
  3. #489 MOONLIGHT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2557 / 19:36
    คิดถึงรันเวย์นะคะ.
    #489
    0
  4. #426 루한 ♡ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 21:20
    เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    ใครกันนนนนนนนน??????! 
    ใครทำ???? .________.
    #426
    0
  5. #183 BEAM (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 23:53
    รักโนฟูลอ่ะ อิอิ แต่งได้ฟีลคนอ่านมากๆเลย
    #183
    0
  6. #143 patrr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2556 / 23:30
    พระพายโดนวางยา!?!?!?
    #143
    0
  7. #140 เต็มสลึง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2556 / 23:07
    อ๋อย!!!!!!
    ใครชั่งกล้าคิดมิดีมิร้ายกับนางเอก
    -.-
    สงสารพีคกะพระพายจัง
    #140
    0
  8. #139 Sinii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 23:47
    มาอ่านตอนแรกดราม่ามากอ่า น้ำตาไหลอ่า อย่างเศร้าอ่า
    รอน่ะค่ะสู้ ๆ >_<
    #139
    0
  9. #138 ซังเล้งงงงงงงงงงงง' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 20:15
    รออออออออแล้วรอออออออีก รีบอัพน้ะค้ะ
    #138
    0
  10. #136 Sweet my Melody (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 19:06
    ค้างจริง อะไรจริง
    รอเสมอ รีบกลับมาอัพนะ
    ป.ล. กรุณาอย่าดองนาน เดี๋ยวรีดเดอร์ลงแดงก่อน
    ทราบแล้วเปลี่ยน!!
    #136
    0
  11. #135 Meunchi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 18:21
    ค้างมากค่ะไรท์......มาอัพไวๆนะงื้ออออออ ตอนมนี้โคตรรักไรท์เลย มีพี่ดาร์คมาเฝ้าแพนเดียร์........มีพี่ยูเคมาให้เราส่องด้วย :3 ฮาาาาาาาา #อยากอ่านตอนพิเศษปีใหม่ด้วยมนะมคะแมอด อัพนะๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ เย้ >_<
    #135
    0
  12. #133 Zero_or (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 21:44
    ไรท์ อัพเร็วน้า เพราะมันค้างมากกกกกกกกกกกกก 
    #133
    0
  13. #132 ซังเล้งงงงงงงงงงงง' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 21:09
    ค้างอ้ะะะะะ ไรท์จะอัพวันไหนอีกค่ะ อัพเร็วน๊าาาาาาาาา
    #132
    0
  14. #131 ซังเล้งงงงงงงงงงงง' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 20:55
    ค้างอ้ะะะะะ ไรท์จะอัพวันไหนอีกค่ะ อัพเร็วน๊าาาาาาาาา
    #131
    0
  15. #130 natnaree (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 16:26
    อย่าใจร้ายให้รอนานนะค่ะ
    #130
    0
  16. #129 หนองโพ~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 16:17
    ค้างจริงๆแหละ ฮ่าๆๆ  ดีใจด้วยเย่! 1000 เม้น อิอิ
    #129
    0
  17. #128 Sweety_Lovely (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 15:45
    หนุกมากก อิอิ
    #128
    0
  18. #127 T-E-A-M :) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2556 / 13:16
    เย้ยยย ค้างอ่า(ขอโทษที่พึ่งมาเม้นนะค้าาา)
    #127
    0