WHY? รักไม่ได้ [END]

ตอนที่ 12 : Chapter : 11 กอดไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    22 มี.ค. 57

11

02.03.14

WHY? รักไม่ได้




 

อยากจะเอาสองมือกอดเธอไว้ไม่ให้ไกล

อยากจะไปซบอิงไหล่ ไปยืนเคียงข้างกาย

แต่ต่อให้รักเท่าไหร่ รักเธอเท่าไหร่ แค่ไหนก็ กอดเธอไม่ได้

 

      “พระพายคงไม่ไปเรียนแล้ว”

      “ทำไม”

      ก็น่าจะรู้ว่าทำไม”

      

      ตอนนี้เรานั่งอยู่ในสวนของโรงพยาบาล ฉันได้รับอนุญาติให้ออกจากโรงพยาบาลได้วันพรุ่งนี้ แม้ว่าจะมียากลับมาให้กินเป็นร้อยเม็ดเลยก็ตาม-_-

       “ไปเถอะ” พีคกุมมือฉันเอาไว้แน่น

      “ทำไม”

      “เดี๋ยวพีคดูแลเอง”

      

      “นะ..

      พีคส่งสายตาอ้อนวอนฉันมาอีกที เป็นแบบนี้ใครจะไม่ยอมใจอ่อน

      “จนกว่าแม่จะกลับมาก็แล้วกัน”

      “ลำบากมั้ยที่เป็นแบบนี้”

      “ก็นิดหน่อย”

      เมื่อฉันพูดจบพีคก็เอนหัวของฉันให้ซบกับอกเขา

      “รับรอง อยู่กับพี่ไม่มีลำบากแน่นอน”

      ฉันหลุดหัวเราะ ฉันชอบนะ เวลาที่พีคเรียกตัวเองว่าพี่ แล้วเรียกฉันว่าตัวเล็ก

      “เดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาไปเที่ยว”

      “เที่ยวไหน” ฉันขมวดคิ้ว

      “ทะเลไง ยังไม่ได้เล่นเลยไม่ใช่หรอ”

      “แล้วเฮียเพลิง..

      “หนีไง”

      “จะบ้าหรอ ถ้าขืนเฮียเพลิงรู้ เราอดเจอกันจริงๆแน่”

      “พี่เธอนี่ มารความรักจริงๆ=_=

      ฉันตีพีคด้วยความหมั่นไส้ที่เขาพูดถึงเฮียเพลิงแบบนั้น

      จะว่าไปนอกจากหนีพายุกันแทบเป็นแทบตาย ฉันก็ยังไม่ได้แตะทะเลเลย..

      .

      .

      วันต่อมาเฮียเพลิงมารับฉันที่โรงพยาบาลตั้งแต่เช้า เฮียเพลิงใส่ชุดนักเรียน ผิดระเบียบที่สุดเท่าที่จะผิดได้ ทั้งเอาเสื้อไว้นอกกางเกง เอาสูทพาดบ่า ทรงผมก็เซ็ทมาอย่างดี แต่ดูเหมือนพยาบาลแถวนี้จะไม่คิดมันเลวร้าย เมื่อฉันได้ยินเสียงกรี๊ดเบาๆตามมาตลอดทาง

      “หล่อเกินไปหรือเปล่า” ฉันแซว

      “อะไร”

      เฮียเพลิงเข็นฉันไปที่รถไม่สนใจ

      “เดี๋ยวจะไปเรียนต่อหรอ”

      “อืม”

      “แปลก”

      “แปลกตรงไหน”

      “ปกติถ้าสายแบบนี้เฮียไม่เข้าหรอกโรงเรียน”

      

      “หรือว่าติดสาวที่โรงเรียน” ฉันล้อ

      “พูดมาก” เฮียเพลิงไม่ตอบแต่โยนเสื้อคลุมใส่หน้าฉันแทน “ใส่ซะเดี๋ยวจะป่วย”

      ฉันส่ายหน้าขำๆกับอาการพี่ชายตัวเอง อันที่จริงตอนที่จอมทัพมาเยี่ยมฉัน ฉันก็พอจะรู้บ้างแล้วว่าตอนนี้เฮียเพลิงกำลังอินเลิฟอยู่กับเด็กแลกเปลี่ยนของวาเลนเซียร์  เพียงแต่เฮียเพลิงไม่รู้ตัวเท่านั้นแหละ ทั้งๆที่อาการออกขนาดนี้ ขนาดนั่งเฝ้าฉันอยู่ในห้อง ยังออกไปคุยโทรศัพท์บ่อยๆเลย

      “ก็บอกแล้วเกลียดอะไรจะได้อย่างนั้น” ฉันพึมพำ

      “บ่นอะไร-_-

      “เปล๊า”

      เมื่อไปส่งฉันที่บ้านเสร็จแล้ว เฮียเพลิงก็เปลี่ยนจากรถยนต์เป็นขับมอเตอร์ไซค์ลูกรักไปโรงเรียนทันที ส่วนฉันก็ต้องแอบเฮียเพลิงไปข้างนอกเหมือนกัน

      ยังไม่ทันขาดคำก็มีเสียงรถมาจอดที่หน้าบ้านฉัน เป็นใครไปไม่ได้นอกจากพีคที่ขับมอเตอร์ไซค์มาจอดด้วยท่าทีกวนๆ ฉันเดินออกไปหาเขาโดยอดที่จะยิ้มไม่ได้

      “พี่มีแค่มอเตอร์ไซค์หนึ่งคัน พร้อมจะซิ่งไปด้วยกันหรือเปล่าครับ” พีคยักคิ้ว

      “อ้าว แล้วรถไปไหนล่ะ” ฉันขมวดคิ้ว ฉันก็นึกว่าพีคจะทิ้งมอเตอร์ไซค์ไปขับรถยนต์แล้วซะอีก

      “รถนั่นของไอ้ยูเคมัน ปกติฉันนั่งรถไอ้ดาร์กกลับ ยืมจนโดนมันด่าหูชาแล้วเนี่ย=_=

      พีคเอาหมวกกันน็อคมาสวมให้ฉัน

      “พร้อมจะเป็นสก๊อยแล้วค่ะ” ฉันหัวเราะ

      “เป็นของผมอย่างเดียวก็พอ”

      “บ้า=_=//”

      เป็นตาพีคบ้างที่หัวเราะขึ้นมา

      “แล้วโดดเรียนมาไม่เป็นอะไรหรอ”

      “อย่างมากก็โดนไอ้ยูเคด่าที่ไม่ไปซ้อมแค่นั้นแหละ ช่างเถอะ ขึ้นมาเร็วๆน่า”

      ฉันกระโดดขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์พีคอย่างกระฉับกระเฉง เพราะแต่ก่อนพีคก็พาฉันเที่ยวด้วยมอเตอร์ไซค์คันนี้เนี่ยแหละ

      พีคขับไปเรื่อยๆตามเส้นทาง ลมเย็นๆทำให้ฉันสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะยื่นมือออกไปเพื่อรับลมเย็นๆที่พัดใส่หน้าเรา ตอนนี้ไม่ค่อยมีรถเท่าไหร่เพราะสายมากแล้ว อีกอย่างแดดก็ไม่ค่อยร้อนด้วย

      “แวะกินอะไรก่อน เธอต้องกินยาใช่มั้ย”

      “อื้ม” ฉันตอบรับเบาๆ

      พีคจับขับไปจอดร้านอาหารริมทะเลแห่งหนึ่งที่ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีคนนัก เมื่ออาหารมาถึงเราก็เริ่มกินอาหารกันทันที พีคยังคงคอยเทคแคร์ฉันเหมือนแต่ก่อน คอยใส่ใจทุกเรื่องทั้งๆที่ดูเป็นผู้ชายที่ไม่ค่อยใส่ใจกับเรื่องแบบนี้แท้ๆ

      พีคแกะกุ้งใส่ในจานให้ฉันจนมันล้นจานแต่จานของเขากลับว่างเปล่า

      “จะขุนฉันให้เป็นหมูหรือไง กินของตัวเองบ้างก็ได้น่า” ฉันว่า

      “เออ เอาให้อ้วนๆจะได้กอดเต็มไม้เต็มมือ”

      “คิดแต่เรื่องแบบนี้หรือไงฮะ-_-//”

      “ก็อยากกอดนี่-_-

      “โอเค ยอมแพ้แล้วค่ะ”

       ฉันยกมือขึ้นสองข้างเป็นเชิง แล้วตักอาหารในจานตัวเองให้เขาบ้าง ก่อนที่เขาจะหิวตายเพราะมัวแต่แกะกุ้งแกะปูให้ฉัน

      เสร็จแล้วเราก็ไปเดินชายทะเลกัน โชคดีที่แดดวันนี้ไม่ค่อยจะร้อนมาก เราเลยเดินกันได้แบบสบายๆ นึกถึงเรื่องก่อนๆที่ฉันเคยหนีเฮียเพลิงมาทะเลกับพีค เรื่องราวต่างๆมากมายที่มันเกิดขึ้นระหว่างฉันกับพีค

      “เราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะเนอะ” ฉันพูดขึ้น

      “หืม..หมายถึงเรื่องอะไร”

      “เรื่องของเราไง”

      “แหงดิ กว่าเป็นแฟนกัน พีคโดนพี่ชายพระพายล่าไม่รู้กี่รอบ-_-”

      ฉันหัวเราะ อันที่จริงพี่ฉันไม่ได้โหดขนาดนั้นซะหน่อย พีคก็พูดเกินไป

      “แต่ก็แปลกดี ที่เรายังมาเป็นแฟนกันได้ เนอะ”

      “รื้อฟื้นความหลังหรือไง” พีคยีหัวฉันเบาๆ “จะว่าไปก็ใช่ นิสัยก็ใช่ว่าจะเข้ากันได้ ยังจำตอนที่เราทะเลาะกันทุกทีที่เจอกันได้เลย ตลกชะมัด”

      “ก็พีคชอบหาเรื่อง แถมยังปากไม่ดีอีกรู้มั้ย” ฉันจิ้มที่ปากเขา

      “ก็คนมันชอบแต่ไม่รู้จะทำยังไงนี่ พระพายรู้ป่ะ ฝ่าดงไปโรงเรียนพระพายทีไร พีคหนีตายกลับโรงเรียนตัวเองทุกที”

      “รู้แต่ก็ยังมาเนอะคนเรา” ฉันส่ายหน้า

      “ไม่เข้าถ้ำเสือแล้วจะได้ลูกเสือหรอ”

      พีคคว้ามือฉันไปจับไว้ แถมยังมองฉันจนฉันต้องหลบตาอีก

      “ทะเลสวยเนอะ” ฉันเปลี่ยนเรื่องลดความประหม่า

      “อืม” พีคหันไปสนใจทะเลเบื้องหน้า

      ถ้าความรักของเราสงบเหมือนทะเลบ้างก็ดี

      แต่ทะเลความรักของฉันกลับมีแต่คลื่นพายุโหมกระหน่ำ

      ฉันยังไม่รู้เลย ว่าเรื่องราวความรักของฉันกับพีคจะลงเอยแบบไหน จะดีหรือจะร้ายกันแน่ เมื่อคิดได้อย่างนั้นฉันเผลอกัดริมฝีปากตัวเองและบีบมือพีคแน่นอย่างรู้สึกกลัว

      กลัวว่าเราจะไม่มีช่วงเวลาแบบนี้อีกเลย

      “พระพาย”

      ฉันหันไปตามเสียงเรียกก็ต้องปะทะกับหน้าของอีกฝ่ายอีกยื่นหน้ามาใกล้ฉันจนริมฝีปากของเราแตะกัน แต่พีคไม่ยอมให้มันเป็นเพียงแค่แตะกัน เขากดริมฝีปากของฉันด้วยริมฝีปากของเขาอย่างอ่อนโยน เนิ่นนานกว่าจะยอมละออกไป

      “คนบ้า” ฉันว่าเขาด้วยหน้าที่ร้อนผ่าว

      “บ้าแต่ได้จูบก็โอเค”

      “เมื่อกี้ไม่ได้ตั้งใจซักหน่อย” ฉันเถียง

      “แล้วยอมมั้ยล่ะ”

      -_-//”

      เมื่อเขินจนไม่รู้จะทำยังไง ฉันเลยกวักน้ำใส่เขาแทน

      “เฮ้ย ไม่เอาดิ ไม่อยากเปียก” พีคห้าม

      “ใครสน” ฉันแลบลิ้นใส่เขาพร้อมกวักน้ำใส่เขาไม่ยอมหยุด

      “เล่นแบบนี้ใครกันแน่ที่จะเดือดร้อน” เขาจับข้อมือของฉันไว้ข้าง มองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

      “พีคคคค! คนขี้โกง”

      ฉันร้องโวยวายเพราะเขากวักน้ำใส่ฉันโดยมืออีกข้างของเขาจับฉันไว้ไม่ให้หนี

      “ช่วยไม่ได้ จะเอาให้เปียกกันไปข้างเลยคอยดูดิ”

      “ไม่เอา อย่า พีคคค” ฉันวิ่งรอบตัวเขาพันวันเพราะเขาจับข้อมือฉันอยู่ ฉันจึงหนีไปไหนไม่ได้

      เมื่อพอใจแล้วพีคจึงดึงฉันเข้าหาตัวจนตัวฉันปะทะเข้ากับไหล่กว้างของเขา

      “เข้าใจหรือยังว่าใครที่แพ้ตั้งแต่เข้าสนามรบ” พีคพูดเย้ย

      “ย่ะ” ฉันบีบจมูกเขาอย่างหมั่นไส้

      “ขอรางวัลให้คนชนะหน่อย”

      ว่าจบพีคก็สอดมือระหว่างแขนทั้งสองข้างของฉันและดันหลังให้ฉันชิดตัวเขามาขึ้น กลายเป็นว่าฉันอยู่ในอ้อมกอดของเขาเรียบร้อยแล้ว

      ฉันอมยิ้มจางๆเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของเขา ค่อยๆเอื้อมมือขึ้นโอบกอดเขาตอบ แต่ก็ต้องชะงักเหมือนโดนกระแสไฟฟ้าช็อตเมื่อฉันรู้สึกปวดหัวใจจี๊ดขึ้นมาจนเผลอผลักตัวเขาออกอย่างตกใจ

      พีคมองหน้าฉันอย่างงงๆเมื่อเห็นฉันหน้าซีดขึ้นมา

      ..พระพายเพิ่งนึกได้ว่าวันนี้เฮียเพลิงจะกลับมาเร็วหน่อยเพราะกลัวอาการจะทรุด เรารีบกลับกันเถอะ”

      ฉันพูดกลบเกลื่อนไป โชคดีที่พีคไม่ได้เอะใจอะไร พยักหน้าเข้าใจและพาฉันไปที่มอเตอร์ไซค์เพื่อพากลับบ้านทันที เพราะเขาคงกลัวว่าฉันจะมีปัญหากับเฮียเพลิงด้วย

      เมื่อกลับมาถึงบ้านพีคก็เดินเข้าบ้านมาส่งฉันด้วยอย่างเป็นห่วงเพราะเห็นหน้าซีดมาก

      “แน่ใจนะว่าไม่เป็นอะไร ดูหน้าซีดๆ”

      “อืม ฉันก็แค่กังวลนิดหน่อย อีกอย่างคงเพราะยังไม่หายดีด้วย ขอโทษนะ ได้เที่ยวแค่นิดเดียวเอง”

      “ขอโทษทำไม พีคอยู่ที่ไหนก็ได้ที่มีพระพาย”

      พีคจับหัวฉันอย่างเบามือ ฉันได้แต่ฝืนยิ้มตอบเขาไปทั้งที่ในใจตัวเองเริ่มรู้สึกไม่ดีแล้ว

      “ล็อคบ้านดีๆ อยู่ได้ใช่มั้ย” พีคถาม

      “ได้น่า พระพายก็อยู่คนเดียวบ่อยๆ ไปเถอะไม่ต้องเป็นห่วงนะ ถึงบ้านแล้วโทรหาด้วย” ฉันยังคงยิ้มให้เขาอยู่

      “คุยโทรศัพท์ไม่ค่อยได้ไม่ใช่หรอ”

      “นิดเดียวไม่เป็นไรหรอก”

      “อืม งั้นไปนะ”

      เมื่อพีคกำลังเดินออกไป จู่ๆคำพูดของเขาก็เข้ามาในหัวฉัน

      'ต่อไปนี้ ไม่ว่าเรื่องอะไร เลวร้ายแค่ไหน พระพายก็ต้องบอกพีค เข้าใจมั้ย'

      และมันทำให้ฉันเผลอคว้าแขนเขาไว้ ลังเลที่จะบอกอาการของตัวเองให้เขารู้

      พีคหันมามองฉันอย่างสงสัยเมื่อฉันบีบข้อมือเขาไว้แน่น

      “มีอะไรหรือเปล่า ดูไม่ค่อยโอเคเลยนะ”

      เมื่อเห็นแววตาเป็นห่วงของเขาฉันก็ยิ่งไม่กล้าพูด ไม่กล้าพูดว่าตัวเองอ่อนแค่ไหน

      ถ้าเรื่องเลวร้ายเรื่องนั้น..เป็นเรื่องที่ทำให้เรารักกันไม่ได้ นายยังต้องการรับฟังอยู่หรือเปล่านะ..พีค

      “แค่จะบอกว่า..

      

      “รักนะ”

      คำเดียวที่พูดออกไปได้ในตอนนี้ คำเดียว..ที่สามารถยื้อความสุขได้ สามารถเห็นแววตาอย่างอื่นของพีคได้นอกจากเป็นห่วง

      “ทำไมอยู่ๆก็พูด-_-//” ฉันเห็นพีคหน้าแดงขึ้นเล็กน้อยก็อดอมยิ้มไม่ได้

      “ก็อยากพูด”

      “เออ ฉันก็รักเธอ รักมากด้วย” พีคว่าแล้วก็เสไปทางอื่นด้วยสีหน้าแดงๆ

      ฉันอดไม่ได้ที่จะเข้าใกล้เขาเพื่อลองกอดเขาอีกที เอื้อมมือไปโน้มคอเขาลงมากอด แต่แล้วก็รู้สึกเจ็บที่หน้าอกจนแทบทนไม่ไหว จนฉันต้องผงะออกจากเขาอีกครั้ง แต่ฉันฝืนความเจ็บปวดของตัวเองผงะออกจากเขาอย่างช้าๆเพื่อไม่ให้พีครู้สึกสงสัย

      “รีบไปเถอะ เดี๋ยวเฮียเพลิงกลับมา”

      “แล้วเจอกัน”

      “อื้ม แล้วเจอกัน”

      ฉันส่งยิ้มให้เขาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ประตูจะปิดลง

      เมื่อได้ยินเสียงรถออกห่างจากบ้านแล้ว สิ่งที่ฉันอดกลั้นอยู่ก็ทลายลงมา ฉันทรุดตัวลงพิงกำแพงอย่างหมดแรง เอามือกุมหัวใจตรงที่ปวด ปวดเหลือเกิน มันปวดจนต้องร้องไห้ออกมาเพื่อระบายความเจ็บปวดนั้น ฉันหอบหายใจอย่างเร็วและแรงเมื่อรู้สึกว่าทุกอย่างในร่างกายมันผิดปกติไปหมด

      ทำไมนะ..ทำไมต้องเกิดมาเป็นแบบนี้ด้วย

      “โอ๊ย..

      ความเจ็บปวดที่หัวใจส่งผลให้ฉันต้องร้องออกมาเพราะมันไม่บรรเทาลงเลย แล้วฉันก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ตีขึ้นคอมาทำให้ต้องรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำทันที

      ฉันโก่งคออ้วกกับคอห่านเอาอะไรบางอย่างออกมาอย่างทรมาณ สิ่งที่ออกมามีแต่ของเหลวสีแดง ทำให้ฉันเริ่มใจเสีย และยิ่งเมื่อมันไม่ยอมหยุดซักที

      ฉันทั้งไอทั้งอ้วกจนรู้สึกเหมือนตัวเองตัวเบาโหวง เมื่อฉันคิดว่าความเลวร้ายนี้มันไม่มีทางหยุดลงง่าย ๆ จึงรีบคว้าโทรศัพท์ต่อสายหาเฮียเพลิงทันที

      แต่เฮียเพลิงก็ไม่รับสายฉันเสียที ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองตั้งตัวไม่ไหวอีกต่อไปแล้วจึงล้มตัวลงนอนที่พื้นห้องน้ำ สภาพน่าสมเพชของตัวเองมันทำให้ฉันอยากจะร้องไห้ออกมา ฉันยกมือขึ้นมอง ก็เห็นเลือดไหลอาบมือจนน่ากลัว

      แค่เอื้อมมือไปกอดคนที่ฉันรัก ฉันยังทำไม่ได้

      (ฮัลโหล..มีอะไรเรา รู้สึกไม่สบายหรอ)

      

      เฮียเพลิงรับสายแล้วแต่ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเปล่งเสียงไม่ออก

       (ฮัลโหล..พระพาย เป็นอะไร)

      'พระพายต้องไม่ตาย'

      '…'

      'ทำเพื่อพีคนะ..'

      ขอโทษฮึกพีคพระพายขอโทษ

      การมีชีวิตอยู่สำหรับพระพายมันยากเหลือเกิน..















 


 

กรี๊ดดด โนฟูลลล คนใจร้ายยยย เพี้ยะ // ตีตัวเองหนึ่งที

ว่าจะหวานอยู่แล้วเชียว แต่ถ้าปล่อยให้หวานทั้งตอนก็ผิดคอนเซปต์ดราม่ากันพอดี

ตอนแต่งตอนพระพายทรมาณ นี่ทรมาณไปด้วยเลยยย ทำไมการมีชีวิตอยู่ของพระพายต้องยากขนาดนี้ด้วย T_T

แต่งเองอินเองงง เพราะเธอเลยโนฟูล! โถถถ พระพาย ไม่เป็นไรนะ เธอจะต้องหายดี โฮฮฮฮ

เวิ่นมาเยอะ ก่อนอื่นต้องขอโทษอีกครั้ง ที่หายไปนานมากกกก ครั้งนี้ไม่หายแล้วค่ะ ปิดเทอมแล้ว เย่ >_<

ขอบคุณที่ยังไม่หายหน้าหายตา ยังมาคอมเม้นว่ารอ ดีใจมาก นึกว่าจะร้างแล้ว รู้สึกนิยายตัวเองเรทติ้งตกทุกวัน เรื่องเฮียเพลิงนี่แฟนคลับมากกว่าคอมเม้นไปแล้ว พวกคอมเม้นเธอยอมนักอ่านเงาหรอออ ไปจัดหน่อยยยย 555555
ส่วนเรื่องนี้เดินหน้าอัพเต็มที่! // แต่งเสร็จแล้วเรอะ

มาถึงก็เปิดฉากดราม่ากันอีกแล้ว ดราม่ากันทั้งเรื่องค่ะ เพราะตั้งใจจะเป็นเรื่องดราม่าเรื่องเดียวที่จะทำ

ดาร์กมากกกก ไปเล่นกับความตาย โนฟูลอินจนหลอนไปหมดแล้วนี่พูดเลย =_=

ใครที่ตามเรื่องแพนเดียร์อยู่ ตอนนี้โนฟูลเปิดรีไรท์ใหม่นะคะ เนื้อเรื่องเหมือนเดิม แก้คำผิดกับบรรยายนิดๆหน่อยค่ะๆ

เพราะโนฟูลชอบติดใช้คำเชื่อมซ้ำ แล้ว ก่อนจะ พร้อม พลาง อะไรพวกนี้เต็มไปหมด ก็ต้องๆไปแก้บ้าง

เปิดให้อ่านใหม่ได้อีกครั้งแล้ว ใครคิดถึงก็ไปตามอ่านกันได้นะคะ โนฟูลจะรีไรท์ไปเรื่อยๆเน้อ  ขอบคุณที่ยังคอยติดตาม ขอบคุณที่ยังคอยให้กำลังใจ รบกวนก็ขอโทษด้วยนะคะ T_T

สุดท้ายนี้ คิดถึงงงงง!

แก้โค้ดเพลงได้แล้วค่ะ ไม่รู้มันผิดที่อะไร งงจริงๆ อันนี้ไปก็อปโค้ดชาวบ้านเค้ามา =_=





:)  Shalunla
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

553 ความคิดเห็น

  1. #538 Timelessplace (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2557 / 07:51
    โอ้ยยยยยย ทรมานนนนนนนน
    #538
    0
  2. #523 Arrare Pingly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2557 / 02:44
    ตอนพระพายกับพีคไปทะเลกันฟินตัวแตกก>\< เขินแทนพระพายกับพีค -///-
    #523
    0
  3. #511 ชานหยอยเอ๋อ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2557 / 19:37
    อ้ากกกกกก ฮือออไม่นะไม่เอานะ
    ขอร้องพระพาย อย่าเป็นอะไรไปนะ 
    #511
    0
  4. #429 루한 ♡ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 21:48
    ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    พระพายยยยยยยยยยยย TTTT
    #429
    0
  5. #231 Homework (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 19:39
    ม๊ายยยยยย  คุณคนเขียนอย่าให้พะพายตายน้าาาาาาาา  TT^TT
    #231
    0
  6. #217 chompuky (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 17:56
    อัพต่อค้างงงง สงสารพะพายกับพีคTT
    #217
    0
  7. #214 Meunchi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 13:05
    งื้อออออ พระพายยย TT^TT สงสารรรร มาต่อด่วนเลยน๊าพี่โนฟูล รออยู่ๆๆ คือนี่เป็นผู้หญิงโรคจตชอบอ่านนิยายดราม่า -/-
    #214
    0
  8. #212 yoknittes (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 12:34
    รออัพพพพ
    #212
    0
  9. #211 Sweety_Lovely (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 17:56
    เย้อัพเเล้ว สู้ๆค่ะไรเตอร์ 
    #211
    0
  10. #210 Yok (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 12:29
    รออัพนะคะ ลุ้น>
    #210
    0
  11. #209 yoknittes (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 10:56
    ต่อด่วนนนนค่าาา
    #209
    0
  12. #206 Sweet my Melody (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 17:58
    ฟังเพลงไม่ได้อ่า... เสียดาย
    แต่มีสิ่งชดเชย.... นิยายเรื่องนี้ค่ะ
    สงสารพระพาย อย่าตายนะ ขอร้อง
    #206
    0
  13. #204 Nnnnniiii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 17:25
    ต่อด่วนคร้าาาาาา เรียกร้อง เจ็บหัวใจจี๊ดดดด
    #204
    0
  14. #203 Grimm. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 14:49
    สงสารพระพายจังสงสารพีคด้วยอะค่ะ T^T

    //เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะคะ :')
    #203
    0
  15. #202 BEAM (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 13:50
    รอนะไรเตอร์ มาอัพไวๆนะ อิอิ สงสารพระพาย
    #202
    0
  16. #201 Warnwarn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 10:30
    เศร้ามากเลยไรเตอร์ : ( อยากรู้จังจะจบยังไง
    #201
    0
  17. #198 praewSKAFHA_P73 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 20:09
    ไรเตอร์ อย่าให้พะพายตายน้าาาาา ห้ามตายน้าาาาา รอไห้เบยย T^T
    #198
    0
  18. #196 Meunchi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2557 / 23:25
    จะรอนะคะพี่โนฟูล
    #196
    0
  19. #195 patrr (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:20
    รอค่าาาาาาา ^0^
    #195
    0
  20. #194 patrr (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:20
    รอค่าาาาาาา ^0^
    #194
    0
  21. #192 praewwawKP (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:52
    รอ รอ รอ จะอยู่ตรงนี้จนกว่าจันอัพ!! 55555 
    #192
    0
  22. #191 หนองโพ~ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:54
    รอนะค่ะ ^^
    #191
    0