{exo} os/sf KAIHUN ♡

ตอนที่ 2 : {OS} KaiHun ::: ครอบครัว ft.taeoh :::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 ต.ค. 58

{OS} KaiHun ครอบครัว

 

                                 

   

 

 

 

 

 

 

          แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านผ้าม่านสีสวยมายังสามร่างของพ่อแม่ลูกที่ยังคงหลับไหลอยู่บนเตียงขนาดใหญ่

          ‘โอเซฮุนตื่นจากห้วงนิทราเป็นคนแรก ร่างบางลุกขึ้นนั่งโยกเยกด้วยความงัวเงีย ก่อนจะหันกลับไปมองสองร่างที่ยังคงหลับไหลไม่รู้เรื่องรู้ราว ยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูกับภาพตรงหน้า ภาพของผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีและเด็กชายตัวน้อยๆที่เป็นพยานรักของเขาทั้งสองคนกำลังนอนกอดกันตัวกลม

          ร่างบางหันกลับไปมองนาฬิกาที่บ่งบอกเวลาว่าตอนนี้เจ็ดโมงครึ่งแล้ว นั่งเหม่ออยู่ครู่หนึ่งก็ลุกออกจากเตียงไปจัดการทำอาหารเช้าให้ตนเองและสองพ่อลูกที่นอนอยู่บนเตียง

          อาหารที่เซฮุนเลือกทำในวันนี้คืออาหารง่ายๆอย่าง ไข่ดาว ไส้กรอก ขนมปังปิ้ง และข้าวผัดจากของที่มีอยู่ในตู้เย็น 

          ร่างบางสวมผ้ากันเปื้อนสีชมพูลายกระต่ายสีขาวน่ารักแล้วลงมือทำอาหารอย่างคล่องแคล่วว่องไวก่อนจะเดินกลับไปในห้องนอนแล้วจัดการปลุกสองพ่อลูกจอมขี้เซา

          “จงอินๆๆ แทโอๆๆ ตื่นเร็วครับเดี๋ยวได้ไปสายกันพอดีว่าพร้อมเขย่าร่างของสองพ่อลูกให้ตื่น

          “ฮื่อ...นี่คนพ่อ

          “งือ...แจ่บๆๆนี่คนลูก

          เฮ้อออ พอกันทั้งพ่อทั้งลูกเลย เหมือนกันจริงๆให้ตายเถอะ

          “จงอิน แทโอ ตื่นเร็วววววเขย่าสองพ่อลูกไปอีกสามสี่ที ถึงจะมีเสียงตอบรับแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นเลยแม้แต่น้อย

          โอเซฮุนล่ะเหนื่อยใจ-___-

          ยู่ปากใส่สองพ่อลูกก่อนจะเดินกลับออกไปหยิบไส้กรอกที่จัดการต้มเสร็จแล้วจากในครัวแล้วกลับมาที่ห้องนอน

          คลานขึ้นไปประชิดกับเด็กน้อยบนเตียงที่ยังคงอยู่ในห้วงนิทรา ก่อนจะยื่นเจ้าไส้กรอกไปแกว่งแถวๆจมูกเจ้าตัวเล็ก

          ฟุดๆ ฟืดๆ

          “..หม่ำ..หม่ำๆ..

          นั่นไงกูว่าแล้ว..

          “ถ้าจะหม่ำๆแทโอต้องตื่นแล้วปลุกคุณป๊าให้พาไปอาบน้ำก่อนนะครับ ไม่งั้นอดกินแน่ๆเลยพูดออกไปเพื่อเป็นแรงจูงใจให้เจ้าตัวเล็ก

          “ฮับ!เด็กน้อยลืมตาโพลงขึ้นมาทันทีแล้วเริ่มจัดการกับคุณป๊าของตนเอง

          “คุณป๊า! ตื่นเย็วๆ พาแทโอไปอาบน้ำหน่อยชิ่ แทโออยากหม่ำๆแล้วเด็กน้อยออกแรงเขย่าอย่างแรง แต่คนเป็นพ่อก็ยังคงนอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวเช่นเดิม หนำซ้ำยังดึงลูกชายหัวแก้วหัวแหวนลงไปกอดอีกต่างหาก

          “คุณป๊า!! ปล่อยแทโอนะ!ร่างของเด็กน้อยดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดของคนเป็นพ่อเพื่อให้หลุดออกมาจนสำเร็จ

          โอเซฮุนนั่งอมยิ้มกับกิริยาท่าทางของสองพ่อลูกก่อนจะพยักเพยิดให้แทโอเข้ามาใกล้ๆแล้วกระซิบอะไรบางอย่าง

          ‘นั่งทับหน้าคุณป๊าเลยครับ

          เมื่อฟังคำสั่งของคนเป็นแม่จบเด็กน้อยก็หัวเราะเอิ้กออกมาแล้วรีบทำตามคำสั่งของคนเป็นแม่อย่างว่าง่าย

          “หนึ่ง..ฉอง...ฉาม นี่แหน่ะ~ ฮ่าๆเด็กน้อยนั่งทับหน้าคนเป็นพ่อลงไป 

          ใช้เวลาไม่นาน เมื่ออากาศไม่สามารถส่งไปถึงคนเป็นพ่อได้ ชายหนุ่มเลยตื่นเต็มตาและรีบกลิ้งหลบเจ้าตัวเล็กที่นั่งอยู่บนหน้าทันที

          สองแม่ลูกเล่นอะไรกันเนี้ย เดี๋ยวปั๊ดจับลงโทษทั้งคู่เลย!

          “พาลูกไปอาบน้ำไป เดี๋ยวไปไม่ทันกันพอดี

           ไหนๆก็โดนเจ้าตัวเล็กแกล้งแล้ว เขาขอแกล้งหม่าม๊าเจ้าตัวเล็กนี่หน่อยแล้วกัน

          “...มอร์นิ่งคิสก่อนสิ..เอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ

          “อะ..ไอ้บ้า ลูกก็นั่งตาแป๋วอยู่นี่ไม่อายรึไง!ร่างบางแว้ดออกมาด้วยความเขิน

          นั่นไงแก้มแดงด้วย พี่จงอินเห็นนะคนสวย


          “แทโอก็ออกจะเห็นบ่อย ใช่มั้ยครับ? // ใช่ฮับ // นิดๆหน่อยเป็นอะไรไปเล่าคนดี ขอกำลังใจหน่อยสิน๊าาร่างสูงพูดก่อนจะหันไปหาคำตอบจากเด็กน้อยที่เอ่ยตอบกลับมาทันที

          ให้ตายเถอะ พอกันทั้งพ่อทั้งลูกเลย

          “นิดนึงนะคนดี” 

          “...”

          “นะครับ

          “...”

          “น๊าค๊าบบนี่ผมทำหน้าอ้อนสุดๆเลยนะเนี่ย

          “อย่าทำหน้าแบบนั้นอีกนะ น่าเกลียด... สัญญานะว่านิดเดียว..ถึงจะบอกว่าผมน่าเกลียดแต่หน้านี่แดงแจ๋เลยนะคุณแม่ 

          “อือ สัญญาด้วยเกียรติของลูกเสือเลย

          “ไอ่บ้า..ดูสิ้นั่นด่าผมแต่ยื่นหน้าเข้ามาอย่างไวเลยครับ

          เข้าใจนะว่าผมหล่อแต่ไม่ต้องด่ากลบเกลื่อนก็ได้ คิสมาเลยพี่ไม่ว่า

          ร่างบางยื่นหน้าเจ้าไปใกล้ร่างสูงผิวสีแทนก่อนจะจรดริมฝีปากนุ่มนิ่มของตนลงกับริมฝีปากหนาของสามีเบาๆ

          จะแกล้งทั้งทีคำสัญญาน่ะช่างมันเถอะครับ!!

          ร่างสูงรั้งคอร่างบางลงมาเพื่อมอบสัมผัสที่หนักหน่วงกว่าเดิมให้

           “ว้าวคุณป๊าคุณม๊า.. คิๆๆ” 

          เสียงของเจ้าตัวเล็กเรียกสติให้ผมผลักร่างสูงออกไป ก่อนจะมานั่งหน้าแดงปากบวมเจ่ออยู่ข้างๆเจ้าลูกชายตัวดีที่นั่งดูฉากคิสซีนของพ่อแม่ไปเมื่อตะกี้

          ไอ้บ้า ถ้าลูกใจแตกขึ้นมานี่โทษคิมจงอินคนเดียวนี่แหละ!

           “หว่ายย คุณแม่หน้าแด๊งแดง ปะๆแทโอลูกพ่อ ไปอาบน้ำกันดีกว่า เดี๋ยววันนี้คุณป๊าจะพาไปเที่ยวสวนสัตว์!!คุณพ่อตัวสูงรีบฉวยเอามือเล็กๆของลูกชายลากเข้าห้องน้ำไปทันที

          “เย้!! ฉวนฉัด!!

          เฮ้อน่ารักกันแบบนี้ใครจะไปโกรธลงกันล่ะเนี่ย






          เมื่อจัดการตัวเองเสร็จ สามพ่อแม่ลูกก็ขึ้นรถตรงดิ่งไปยังสวนสัตว์ทันที

         

          “ว้าวววว คุณป๊าคุณม๊า! ดูคุณยีราฟตรงนั้นฉิฮะ! คอยาวมากๆเลย!

          “โอ้โห! ดูคุณม้าลายตัวนั้นฉิ! น่ารักจังเลยฮับ

          “ฮ่าๆๆ คุณฮิปโปโปตอนโผล่ขึ้นมาจากน้ำตลกจังเลย ฮ่าๆๆ

          เสียงเจ้าตัวเล็กดังอยู่ตลอดเวลาของการเดินเที่ยวภายในสวนสัตว์ วิ่งนำหน้าคนเป็นพ่อและแม่ไปเรื่อยเปื่อย ชี้นู่ชี้นี่ไปทั่ว ดูท่าทางแล้วเจ้าตัวเล็กคงจะดูตื่นตาตื่นใจไม่ใช่น้อยกับสัตว์หลากหลายชนิดที่ได้เจอในวันนี้

          สองสามีภรรยาเดินพาเจ้าตัวเล็กมาทางโซนศูนย์แสดงพันธุสัตว์น้ำ หรือที่เรียกกันว่าอควาเรียม

          หลังจากซื้อตั๋วเสร็จสรรพ ครอบครัวคิมก็พากันเดินเข้าไปข้างในทันทีเพื่อพาเจ้าตัวน้อยมาดูปลาอย่างที่เจ้าตัวเล็กเคยบ่นเอาไว้ว่าอยากมาดูนักดูหนา

          เดิมผ่านอุโมงค์ปลาเข้ามาก่อนร่างสูงของคนเป็นพ่อจะก้มลงไปหาลูกน้อยที่ยืนเงยหน้ามองปลาหลากชนิดที่ว่ายไปว่ายมาอย่างตื่นตาตื่นใจ

         “เป็นไงบ้างหื้ม? ชอบมั้ยครับ

          “ชอบมากเลยะฮะคุณป๊า~ โอ้ะ! นั่นคุณชาหลามใช่มั้ยฮะ แทโอเคยเห็นในทีวีแหละ ฮี่ๆ~” ตอบคนเป็นพ่อเสร็จก็ชี้ไปที่ปลาตัวใหญ่หน้าดุฟันแหลมนั่นทันที ก่อนจะหันกลับมายิ้มยิงฟันใส่บุพการีทั้งสองด้วยความภูมิใจ

          “ลูกคุณม๊าเก่งที่สุดเลย ไหนมาหอมแก้มหน่อยสิ้ร่างบางเอ่ยชมลูกชายสุดที่รักพร้อมกับฝังจมูกลงไปบนแก้มนุ่มนิ้มของลูกชายหลายๆทีจนเจ้าตัวเล็กโวยวายยกใหญ่ เรียกเสียงหัวเราะจากจงอินและเซฮุนได้เป็นอย่างดี

 

          “งื้อออ แทโอจั๊กจี้! คิๆๆ ไปๆคุณป๊าคุณม๊าไปดูคุณปลาตัวใหญ่ตรงนั้นกันดีกว่า” เจ้าตัวเล็กฉวยข้อมือของจงอินและเซฮุนมาคนละข้างแล้วออกตัววิ่งไปทันทีเรียกรอยยิ้มให้ปรากฏบนใบหน้าของคนถูกลากได้ไม่ยากเลย

 

 

 

 

 

 

          ตอนนี้ก็เป็นเวลาเย็นมากแล้ว หลังจากที่ทั้งสามใช้เวลาอยู่ในสวนสัตว์ตั้งแต่เช้าจนตอนนี้คิมจงอินกำลังรับหน้าที่เป็นสารถีขับรถพาเจ้าแทโอและคุณแม่โอเซฮุนไปหาร้านอาหารอร่อยๆรับประทานกันก่อนที่จะกลับบ้าน

 

          จอดรถทิ้งไว้ในที่จอดรถก่อนทั้งสามจะพากันเดินเข้ามาในห้างสรรพสินค้าสุดหรู เด็กชายตัวน้อยที่กำลังเดินจูงมืออยู่ระหว่างกลางของพ่อกับแม่ท่าทางดูสดใสร่าเริงปราศจากหน้าตาง่วงงุนที่มีให้เห็นระหว่างทางตอนกำลังอยู่บนรถ

 

          คิมแทโอน่ะแค่ได้ยินเรื่องของกินก็จะสู้สุดชีวิตเลยล่ะ เด็กอะไรกันปกติมันควรจะเป็นของเล่นไม่ใช่หรือไงกันที่เวลาได้ยินแล้วจะทิ้งทุกอย่างสู้ทุกอย่าง แต่คิมแทโอคนนี้ ของที่คอยยึดเหนี่ยวจิตใจคืออาหารไม่ใช่ของเล่น

 

          ทั้งสามเดินหาร้านที่ถูกใจอยู่สักพักก็ได้ร้านเนื้อย่างเป็นสถานที่ฝากท้องสำหรับมื้อเย็นนี้

 

          “คุณม๊าเสร็จรึยังง่า แทโฮหิวแย้ว” เอื้อมนิ้วป้อมๆไปสะกิดคุณแม่คนสวยยิกๆ

 

          “ฟู่วว..อ่ะๆเสร็จแล้วครับ อันนี้หายร้อนแล้วมาครับคุณม๊าป้อน อ่าหม่ำๆเลยย เยยย้ เก่งมากเลยคนเก่งของคุณม๊า ฮ่าๆ”

 

          “เฮ้ออิจฉาไอลูกหมีจริงๆเลย มีคนป้อนให้ด้วย” คิมจงอินที่นั่งมองสองแม่ลูกอยู่ก็เอ่ยออกมาพร้อมส่งสายตาอ้อนๆไปทางคุณแม่คนสวยที่นั่งอยู๋ฝั่งตรงข้ามกับตน

 

          “อะไร ไม่ต้องมาทำตาแบบนั้นเลยนะ โตแล้วก็กินเองสิคนบ้า!

 

          ถ้าถามว่าสายตาอ้อนๆที่จงอินส่งมามันไม่น่ารักหรือยังไงกัน ตอบได้เต็มปากเลยว่าไม่....ไม่ใช่ มันน่ารักมากเลยต่างหาก นี่ที่หน้าร้อนๆอยู่นี่ก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าเพราะความร้อนของเตาย่างเนื้อข้างหน้าหรืออุณหภูมิในร่างกายที่มันสูบฉีดเลือดให้มารวมกันอยู่ที่หน้าจนหน้าแดงหน้าร้อนอย่างที่เป็นอยู่กันแน่

 

          “นี่...จะไม่ป้อนกันจริงๆหรอ”

 

          “ไม่อ่ะ”

 

          “เห๊ยอะไรกันเนี่ย อยากจะอ้อนเมียตัวเองมั่งไม่ได้เลยรึไงเล่า” ร่างสูงยู่ปากใส่

 

          “ฮ่าๆๆ อ่ะๆป้อนก็ได้เอาชิ้นไห..น // เซฮุนต้องป้อนด้วยปากนะ //”

 

          เอ่อะ....คิมจงอิน ไอ้บ้า...

 

          “หยุดเลยคิมจงอิน ได้คืบจะเอาศอกหรอ อยากได้คืบหรือได้ตีนห้ะ”

 

          ...อูยยยย...เมียผมดุจริงๆเห็นมั้ยครับ เห็นหน้าตาใสๆดูไร้พิษภัยแต่ก็แรงเหมือนกันนะผมบอกเลย ไม่เต้องแปลกใจเลยถ้าผมจะกลัวเมีย เคยโดนเพื่อนล้อเหมือนกันครับเรื่องกลัวเมียเนี่ย พวกมันเคยถามผมครับว่าทำไมไม่ลองสู้บางแค่จับกดก็หมดปัญหาแล้ว คิดว่าผมไม่เคยลองหรอครับ ผมเคยอยู่ครั้งนึงเท่านั้นแหละไอ้ตอนที่จับกดน่ะสำเร็จไปแล้วจนหลังจากที่เมียผมหายเจ็บตูดอ่ะผมแม่งโดนยับเล๊ยยยยย หลังจากนั้นผมก็ไม่กล้าอีกเลยครับ รักเมียบูชาเมียครับฮู่เร่

 

          “เอาคืบจ้ะ ไม่เอาตีน” ผมพูดจบก็ยิ้มโชว์ฟันทั้งสามสิบสองซี่ไปให้ก่อนที่จะอ้าปากรับเนื้อย่างที่เซฮุนส่งมาให้

 

          .

 

          .

 

          “ฮ่าาาา อิ่มมากเลยฮับคุณป๊าคุณม๊า คิๆๆ”

 

          “ไม่อิ่มได้ไงล่ะกินไปตั้งเยอะเนี่ยฮะไอ้ตัวแสบ” จงอินพูดแซวแทโอที่ตอนนี้นอนหนุนตักคนเป็นแม่พร้อมลูบพุงนิ่มของตัวเองไปมา

 

          “งั้นเราไปเดินเล่นก่อนกลับกันดีมั้ยนี่ก็ยังไม่มืดมากนะ” เซฮุนเอ่ยชวนสองพ่อลูกออกไป

 

          “อือเอาสิ” ร่างสูงตอบรับก่อนจะเก็บเงินค่าอาหารแล้วจูงมือเจ้าตัวน้อยออกไปพร้อมกับภรรยา

 

 

 

 

 

 

          ขณะที่กำลังเดินเล่นอยู่กับครอบครัวสายตาของร่างสูงก็เหลือบไปเห็นคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาถึงสองคนพร้อมกับเด็กผู้ชายตัวเล็กๆที่ดูแล้วน่ารุ่นราวคราวเดียวกันกับแทโอ ร่างสูงไม่รอช้ารีบตะโกนออกไปทันทีที่เห็นหน้าทั้งสองคนชัดๆ

 

          “ชานยอล! แบคฮยอน!” เจ้าของชื่อหันมองตามเสียงก่อนจะยิ้มกว้างแล้วรีบเดินเข้ามาหาตนและภรรยาสุดที่รักที่กำลังยืนยิ้มด้วยความดีใจเช่นกัน

 

          “เฮ้ยยย ไอ้อินไม่เจอกันนานเลย เซฮุนด้วยเป็นไงกันมั้งวะเนี่ย” ชานยอลรีบเอ่ยทักทั้งสองขึ้นมาทันทีหลังจากที่เดินมาถึง

 

          ชานยอลและแบคฮยอนเป็นเพื่อนสมัยมัธยมที่เรียกได้ว่าสนิทกับพวกเขามากที่สุดเลยทีเดียว แต่หลังจากที่จบมัธยมปลายแล้วไปต่อมหาลัยพวกเขาก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยเพราะอยู่กันคนละสถาบันและหลายๆคนก็ยุ่งกับงานแต่ก็ยังคงมีติดต่อกันผ่านมือถือบ้างแต่ก็ไม่ได้บ่อยเลยทำให้ไม่ได้เจอกันเลย

 

          “พวกกูสบายดีมึงอ่ะเป็นกันบ้าง แล้วนั่นลูกมึงหรอวะ” จงอินตอบออกไปก่อนจะตบบ่าเพื่อนตัวสูงสองสามทีตามประสาคนสนิทกัน พลางพยักเพยิดหน้าไปทางเด็กชายตัวเล็กที่ยืนเกาะขาแบคฮยอนอยู่

 

          “พวกกูก็สบายดี แล้วนั่นใครอ่ะลูกพวกมึงเหมือนกันหรอ น่ารักว่ะ ฮ่าๆ ชื่ออะไรครับตัวเล็ก” สองประโยคแรกหันมาพูดกับจงอินและเซฮุนก่อนจะก้มลงนั่งยองๆเพื่อให้สายตาอยู่ในระดับที่พอดีกับเด็กชาย

 

          “แทโอสวัสดีคุณอาชานยอลกับคุณอาแบคฮยอนสิครับ” เซฮุนเอ่ยบอกลูกชายตัวเล็ก

 

          “สวัสดีฮะคุณอาชานยอล คุณอาแบคฮยอน ผมชื่อแทโอฮับ!” ตอบผู้ใหญ่ออกไปพร้อมรอยยิ้มกว้าง

 

          “ฮ่าๆน่ารักจังเลย งี้ก็เล่นกับเจสเปอร์ลูกอาได้อ่ะดิใช่มั้ยฮ่าๆ” ชานยอลว่าก่อนจะดึงตัวลูกชายให้มาทำความรู้จักกับแทโอ

 

          “นี่...ตัวชื่ออะไรหยอ เราชื่อแทโฮนะ” แทโอเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาโดยมีผู้ใหญ่ทั้งสี่คนยืนมองเด็กทั้งสองคนด้วยท่าทางเอ็นดูปนขำ

 

          “เรา..เราชื่อเจสเปอร์”

 

          “ชื่อน่ารักจังเยย ฮิๆๆ คุณป๊าคุณม๊า คุณอาแบคฮยอน คุณอาชานยอล แทโอขอไปเล่นกับเจสเปอร์ได้มั้ยฮะ” เงยหน้าขึ้นมาขออนุญาตผู้ใหญ่ทั้งสี่ก่อนจะได้รับคำตอบเป็นการพยักหน้าน้อยๆ

 

          “งั้นตามอาแบบคฮยอนมานี่เลยครับเดียวคุณอาจะนำไปที่เล่นของเล่นเองง” แบคฮยอนจับมือเด็กทั้งสองเอาไว้ก่อนจะออกตัวเดินนำหน้าสามคนที่เหลือไป

 

          .

 

          .

 

          .

 

          ผ่านไปครึ่งชั่วโมงผู้ใหญ่ทั้งสี่ที่กำลังนั่งคุยกันอย่างออกรสตามประสาคนที่ไม่ได้เจอกันนานก็เริ่มบอกลาเพื่อแยกย้ายกันกับบ้าน

 

          ทั้งสี่คนเดินมาหาเด็กทั้งสองคนที่กำลังเล่นกันอย่างสนุกสนานก่อนจะเอ่ยบอกว่าได้เวลากลับแล้ว

 

          คิมแทโอเดินจูงมือเจสเปอร์ออกมาจากบ่อบอลแล้วเอ่ยถามพ่อกับแม่ของตนทันทีซึ่งเล่นเอาทั้งสี่คนถึงกับใบ้รับประทานกันเลยทีเดียว

 

          “คุณป๊าคุณม๊าฮับ แทโอจะได้เจอเจสเปอร์แฟนแทโออีกเมื่อไหร่หรอฮับ?”

 
          อ่า... ผมคาดว่าผมพอจะมองเห็นอนาคตของเด็กสองคนนี้แล้วล่ะครับ...

         

 

END

 

 

::TALK::

 

อ่าวตายละมันเป็นไคฮุนอยู้ดีๆทำไมตอนจบถึงได้เป็นแทเปอร์ล่ะฮัลโหลว55555555

 

อ่า สวัสดีค๊าบบบ เราจะบอกว่าขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะที่มาอ่านฟิคเรื่องแรกของเค้าอ่ะ จะบอกว่ามันเกิดความคาดหมายนะจริงๆ ไม่คิดว่าจะมีคนชอบอ่ะเอาจริงๆ พอมาเห็นว่ามีคนมาคอมเม้นว่าน่ารัก ฟิน เขิน อะไรแบบนี้เราก็แบบโอยยยยดีใจสุดๆอ่ะจริงๆนะ นั่งอ่านคอมเม้นแล้วยิ้มออกมาเลยอ่ะ555555 ยังไงก็ขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะคะที่เข้ามาอ่านแล้วก็เม้นให้กำลังใจ ขอบคุณน๊ารักเลยอ่ะ

 

เออใช่แล้วคือจะบอกว่าพรุ่งนี้เราเปิดเรียนแล้วอ่ะ ไม่รู้ว่าจะมาอัพได้เมื่อไหร่นะคะเพราะอาจจะคิดพล๊อตไม่ทัน ไม่ก็งานเยอะอ่ะ;____;  แต่เรื่องพล๊อตนี่อาจจะไม่น่าห่วงมากเท่าไหร่เพราะชอบเม้ากับเพื่อนจนได้พล๊อต5555555 ถ้าติดก็อาจจะติดที่งานเยอะอะไรแบบนี้อ่า แต่จะพยามแต่งมาแล้วก็อัพให้ได้อ่านกันนะคะ

 

สำหรับอันนี้ก็เรื่องที่สองของเราแล้ววววเยยยยย้ดีใจT___T ฝากเรื่องนี้ด้วยนะคะทุกโค๊นนนนนน เรามีแท็กมาให้อีกละ ชื่อแท็กนี่ก็กากๆหน่อยนะคะเพราะคิดสด55555555555 อันนี้เลยยย >> #ฟิคครอบครัวคฮ<<

หวังว่าจะชอบเรื่องนี้กันนะค๊าบบบ เดี๋ยวจะมาตรวจคำผิดอีกทีนึงนะ นี่เรื่องแรกยังไม่ได้ดูเลย อัพเช้าเลยมั้งเนี่ยตีสี่55555555 เหมือนเดิมนะเม้นติชมกันได้น๊าเค้าชอบอ่าน55555555 เม้นมาโลดดดด

 

Twitter: @NoEiVIP ว่างๆก็ไปทักได้นะถถถถถถ

____________________________________________________________________________________________

 

 

ขอเปลี่ยนชื่อแท็กเป็น #สตอรี่ของหมีกับแมว น๊า

19/10/2558

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

39 ความคิดเห็น

  1. #26 3781 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 22:19
    โหหหโคตรน่ารักอะ
    #26
    0
  2. #20 อึนลี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2558 / 15:29
    คือน่ารักอ่ะ ตอนแทโอปลุกคุณป๊า คุณป๊านี่ก็แหม นั่นหลับหรือตาย #หยอกก

    แทเปอร์ก็ไม่เลวนะไรท์ เอาไว้แต่งภาคโตไรงี้ 555555

    เจสเปอร์หนูดูนิ่มนิ่มจัง น่ารักอ่ะ >
    #20
    0
  3. #15 ohsefang (@fanghun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 21:03
    เป็นครอบครัวที่อบอุ่นจริงๆ ติดที่พ่อมันหื่นไปหน่อย5555 แทโอนี่มีแฟนแต่เด็กเลยนะ หนูไม่ได้คิดไปเองฝ่ายเดียวใช่มั้ยลูก 5555
    #15
    0
  4. #14 CHANNii (@kamzaaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2558 / 00:13
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกก ^^
    #14
    0
  5. #12 my_puppy1209 (@first1209) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 12:08
    เดี๋ยวนะลูก แต่เด้กเลยหรอแทโอ 555
    #12
    0
  6. #11 My.idsehunie1810 (@fafahratchada) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 10:31
    น่ารักกกกกกกกกกกกกอ่า
    #11
    0