♥My love for you :: รักของฉันเพื่อนายคนเดียว[1827]♥

ตอนที่ 14 : ♥MYLOVE 12 :: นายคือของฉัน!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 พ.ย. 54

หลังจากที่ร่วมบากบัน(?) ในการซ้อมละครกับพรรคพวกผู้แสนดี(?) อย่างมุคุรั่ว(?)
ในที่สุดวันแสดงที่แสนตื้นตันใจ(?) ก็มาถึง ผมก็ยังคงได้แต่ทำหน้าชื่น(?) ตาบาน(?)
ในการที่ตัวเองจะได้รับบทอันทรงเกียร์ติอย่าง เจ้าหญิง! ทั้งหมดที่พูดมา ผมประชดเฟ้ย!

ตอนนี้ผมได้แต่นั่งเซ็ง เป็นตูดหมา(?) อยู่ที่หลังเวที รอการแสดงที่จะเริ่มขึ้นในอีกไม่วิต่อจากนี้
ถึงแม้ว่าช่วงนี้ผมกับคุณฮิบาริจะต่างคนต่างอยู่ในระยะห่างที่พอควร แต่พอถึงเวลาเย็นทีไร
คนขี้หึงก็ชอบมารับกลับบ้าน ทำอย่างกับผู้ปกครองอย่างไงอย่างนั้น

แต่ยังไงก็เถอะ น่ารักไปอีกแบบสินะ

วันนี้ผมยังไม่เจอคุณฮิบาริเลย ไม่รู้ว่าเขาจะมัวยุ่งกับงานจนลืมผมไปหรือเปล่านะ
แต่ถ้่าเขาจะลืมก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย
แม้บทลงโทษของผมจะเป็น การเป็นคนรักของเขาก็เถอะ
ถึงยังไงสุดท้ายสิ่งเหล่านั้นมันก็แค่บทลงโทษ

เมื่อผมหมดหน้าที่ตรงนี้แล้ว ทุกอย่างคงจะกลับเป็นเหมื่อนเดิม
กลับเป็นผมที่ไม่มีคุณฮิบาริ กรรมการนักเรียนสุดโหดคอยตามใจ
กลับเป็นคุณฮิบาริที่ไม่มีผม สัตว์กินพืชน่ารำคาญอยู่ข้างๆ

"สึนะโยชิคุง..." เสียงทุ้มต่ำแสนขนลุกดังขึ้นพร้อมๆกับที่มีมือใหญ่มาสะกิดแขนของผม ผมจึงหันไปมองเจ้าของมือที่คาดไว้อยู่แล้วว่าน่าจะเป็นใคร มุคุโร่นั่งเท้าคางมองหน้าผม ก่อนจะส่งสายตาปิ๊งๆมาให้
"อะไรอีก"
"วันนี้จูบจริงน้า"
"ฉันบอกนายจะเป็นรอบที่20อยู่แล้วนะมุคุโร่ บอกว่าไม่ ก็คือไม่!"
"แต่ว่า อย่างนั้นมันจะไม่ได้อารมณ์นะ"
"ถ้างั้นนายก็เตรียมไปหาคนอื่นมาเล่นเป็นเจ้าหญิงแทนฉันได้เลย!"
"ไม่เอา!"
"งั้นก็อย่าตื้อ พ่อตบคว่ำไปนู่นแล้วจะรู้สึก ฮึ!"
"โหดวุ้ย-0-"

ผมเดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่ได้สนใจมุคุโร่อีกต่อไป ตอนนี้ละครบทเวทีได้ถูกเปิดม่านเรียบร้อย
ผมก็ได้แต่รอคอยให้เจ้าหญิงตอนเด็กเล่นมาจนถึงเจ้าหญิงตอนโต หรือก็คือผม
เพื่อนร่วมชั้นทุกคนทำได้ดี แสดงกันอย่างเต็มที่ และเมื่อถึงตาผมที่จะต้องออกไปแสดง
สายตาผมก็ควานหาคนคนหนึ่งที่ผมอยากให้มาดูที่สุด
แต่แล้วก็ไม่พบคนคนนั้น จนกระทั่งบทที่ผมโดนเข็มทิ่มมือได้ผ่านไป

ม่านเวทีถูกปิดเพื่อแต่งฉากใหม่ให้เป็นตอนที่มุคุโร่ออกไปแสดง
เพื่อตามหาเจ้าหญิงนิทราที่นอนหลับอยู่ ณ หอคอยที่มีมังกรดูแลอยู่
เขาแสดงได้เก่ง สมกับที่โม้โอ้อวดเอาไว้มาก
และก็มาถึงฉากสำคัญ

ฉากที่เจ้าชายจะต้องเข้ามาจุมพิตเจ้าหญิงให้ตื่นจากนิทรา
ซึ่งแน่นอน ฉากนี้ผมได้ออกไปนอนหลับตาสบายๆบทเตียงนุ่มเรียบร้อย
มุคุโร่พูดบทของเขาไปเรื่อยๆ จนมาถึงบทสุดท้ายที่ทำให้ผมต้องหยุดฟัง

"ได้โปรดเถอะเจ้าหญิงที่งดงาม ช่วยตื่นขึ้นจากจุมพิตที่เต็มไปด้วยรักจากข้าที ข้ามอบมันให้ด้วยใจของข้า โปรดลืมตาตื่นจากนิทราทีเถอะ...หันมามองฉันบ้างเถอะ...สึนะ"

ประโยคสุดท้ายเขาก้มลงมากระซิบข้างๆหูผม
จนผมแอบสะดุ้ง ลืมตามองตาเขาอย่างไม่รู้ตัว

"มุคุโร่ หรือว่านาย..."
"ฉันรักนาย...สึนะ"

และในเขาก็ก้มหน้าลงมาจะจูบผม ในวินาทีที่ริมฝีปากของเราจะประกับกัน จู่ๆก็มีเงาดำทะมึนกระโดดลงมายืนข้างๆ
เงานั้นมีผมสีดำสนิท เสื้อคุมมีปอกแขนกรรมการนักเรียนติดอยู่ สิ่งนี้ใครเห็นเป็นรู้ทันทีว่าเขาคือใคร

คุณฮิบาริ!

การปรากฏตัวของเขาทำเอาผู้ชมที่อยู่ข้างล่าง รว่มทั้งนักแสดงบทเวทีแตกตื่นกันยกใหญ่
และอีกส่วนก็กลัวการโดนขย้ำ เลยวิ่งไปหลบอยู่เหลือบมืด
แต่บางส่วนก็ยังมีความอยากรู้อยากเห็น ก็ยังคงนั่งอยู่กับที่ ไม่ไปไหน

ผมลุกขึ้นมองในจังหวะที่คุณฮิบาริเดินมาดึงตัวผมเข้าไปซุกที่อกเขา
ก่อนจะประทับจูบลงมาอย่างรวดเร็ว จนคนในที่นี้ ร่วมทั้งผมและมุคุโร่ต่างอึ้งกันไปตามๆกัน

"ฉันขอใช้สิทธิ์ในการเป็นหัวกรรมการนักเรียน ขอสั่งให้การแสดงนี้ยกเลิกทั้งหมด หากใครยังคิดที่จะแสดงต่อ ก็เตรียมล้างคอ รอโดนขย้ำไว้ได้เลย!" สายตาอันคมคายตวัดไปมองผู้คนในห้อง ก่อนจะพูดขึ้นอีกประโยค "และฉันขอสั่งในทุกคนในที่นี้ไสหัวออกไปให้หมดภายในห้าวินาที เหลือไว้เพียงเจ้านี่ และเจ้านี่! ออกไปซะ!"

สิ้นคำพูดของคุณฮิบาริ ทุกๆคนต่างก็วิ่งแห่กันออกจากที่ชมทันทีอย่างไม่รีรอ
เหลือเพียง 'เจ้านี่' หรือก็คือมุคุโร่ กับ 'เจ้านี่' หรือก็คือผม และคุณฮิบาริเพียงสามคนเท่านั้น
ผมกับมุคุโร่มองตากันปริบๆ แบบว่างงงในสิ่งที่คนหัวดำทำ

"จะมองตากันอีกนานไหม เจ้าสัตว์กินพืชนี่ของฉัน ห้ามยุ่ง ห้ามจ้อง ห้ามแตะต้องเกินสามวิ!"
"ของนาย?"
"ของคุณ?"
"เออ!"
"หมายความว่ายังไง จู่ๆคนก็โพล่มา แล้วก็จูบผมโชว์นักเรียนเกือบทั้งโรงเรียน แล้วไหนจะไล่พวกเขาออกไปเหลือแค่เราสามคน แล้วคุณจะมาพูดว่าสัตว์กินพืชของคุณอีก คุณต้องการอะไรกันแน่เนี่ยคุณฮิบาริ!"

ผมที่ชักจะงุนงงเกินเหตุ มจึงถามออกไปเพื่อไขข้อข้องใจ
เขาได้เพียงแต่ส่งยิ้มมุมปากมาให้ ก่อนจะหันไปมองตาเขียวใส่มุคุโร่

"นายคงเข้าใจในสิ่งที่ฉันทำไปเมื่อตะกี้ และที่ผ่านมาใช่ไหม" เขาถามคนตรงหน้า ซึ่งได้รับคำตอบกลับคือการพยักหน้า คุณฮิบาริยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะพูดต่อ "งั้นต่อจากนี้ ฉันขอบอกได้ไว้ว่า ซาวาดะ สึนะโยชิเป็นของฉัน นายไม่มีสิทธิ์"

"เดี๋ยวๆๆๆๆ คุณฮิบาริ มุคุโร่ นี่มันเรื่องอะไรกัน อย่าเข้าใจกันแค่สองคนแล้วทิ้งให้ผมงงเป็นไก่ตาแตกอยู่คนเดียวจะได้ไหม มันมึนนะครับ"
"นายอยากรู้?"
"มาก!"
"งั้นผมขอตัว"

ไม่ทันรอคำทักท้วง หมอกควันจำนวณมากก็พาเอาร่างผมสีไพลินหายวับไปกับตา
ผมมองตาอย่างมึนงง อะไรกันฟร่ะ แทนที่จะอยู่เป็นเพื่อนก่อน ไอ้บ้านี่-*-
แล้วผมก็หันมาสนใจคนตรงหน้าแทน และเมื่อหันมาผมก็โดนขโมยจูบไปอีกจนได้
คุณฮิบาริยิ้มอย่างชอบใจ เลียปากตัวเองอย่างที่เคยทำประจำเวลาจูบผมเสร็จ- -

"คุณฮิบาริ!"
"การกระทำพวกนนี้มันยังไม่ชัดสำหรับนายอีกหรือสึนะ"
"ชัดอะไรครับ อะไรชัด?"
"นายนี่มัน...เฮ้อ~" เขาเกาหัวอย่างแรงคลายความหงุดหงิดกับตัวเอง ก่อนจะจับไหล่ผมแน่น "นายจงฟังให้ชัดๆ และตั้งใจฟังให้ดีๆ ฉันจะบอก ฉันจะพูดมันแค่รอบเดียว ฉัน...รักนาย!"

แล้วก็เหมือนโลกหยุดหมุนทันที
ผมไม่ได้เว่อร์นะ แต่ผมอึ้ง อึ้งที่คุณฮิบาริมีความรู้สึกเดียวกับผมในตอนนี้
ใช่ ผมเองก็เพิ่งรู้ รู้ตอนที่มุคุโร่บอกว่าชอบผม ผมก็รู้ทันที ว่าหัวใจผมมันไม่ได้อยู่กับตัวเองแล้ว
ตอนนี้มันได้ไปอยู่กับคนตรงหน้า คนที่ชื่อว่าเป็นกรรมการนักเรียนที่โหดที่สุด คุณฮิบาริ

"นายยิ่งทำหน้าแบบนี้แล้วใจฉันยิ่งเต้นแรงรู้ไหม!"
"ผมรักคุณ"
"นาย..พูดว่าไงนะ"
"ผมก็รักคุณ!"

ไม่มีเสียงใดออกมาจากปากของผมและเขาอีก เพราะตอนนี้ริมฝีปากของเราได้ประทับ
เพื่อแลกความหวานซึ่งกันและกัน ผมและเขาโอบกอดกันด้วยความรักที่มี
ความรักแบบนี้มันอาจจะดูไม่ดีในสายตาคนอื่น
แต่ถ้าเราทำในสิ่งที่ดี ที่ถูกต้อง มันก็ย่อมเป็นสิ่งที่สวยงามได้

คุณฮิบาริพลักผมออกเบาๆ ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างๆหูอย่างแผ่วเบา...

"I Love You. Sawada Tsunayoshi.♥"

____________________________________________________________________________________________________
____________________________________________________________________________________________________
จบสักที เฮ้อ กว่าจะจบ 5555555
แต่ได้ข่าวว่ายังมีตอนพิเศษแถมให้อีกตอน
ไว้เด๊ะมาลงให้นะครับ ขอเม้นด้วยจิ กำลังใจอะ :')

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

183 ความคิดเห็น

  1. #182 nampeung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 23:52
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย

    หวานโคตร
    #182
    0
  2. #162 Hibarin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:00
    มดขึ้นแล้ววววววว -////////-
    #162
    0
  3. #156 Eบร้ากลางซอย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 14:52
     น่ารักโคตรรรรรรรรรรรรรรรร
    ไม่ไหวแล้วววววว
    #156
    0
  4. #139 ♦ LOKI ♦ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2554 / 16:51
    กรี๊ดดดด สุโค่ยมากก
    #139
    0
  5. #138 Money_salapao (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 12:15
     สนุกมากค่ะ > <
    #138
    0
  6. #137 เจ้าหญิงวองโกเล่ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 10:11
     เขินเเทน >///<
    #137
    0
  7. #136 RamblueSky (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 09:51
    >/////<
    #136
    0
  8. #135 ❥゙Quixotic.' (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 07:54
    สนุกมากๆเลยจ้ะ
    อัพอีกน้ะ
    #135
    0