องครักษ์หญิงหมายเลขหนึ่ง

ตอนที่ 2 : ตอน1 พิธีจบการศึกษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 มิ.ย. 57


Chapter 1 พิธีจบการศึกษา

 

  "สายแล้ว สายแล้ว หลีกทางหน่อย" นาเอลในชุดสูทกระโปรงขาวผลักนักเรียนข้างหน้าที่ขวางทางก่อนกระโดดข้ามรั้วหอพักมุ่งสู่อาคารหอประชุม แล้วเมื่อเธอมาถึงหน้าอาคารก็ต้องเบียดเสียดกับฝูงชนที่หลั่งไหลเข้ามาจนเหนื่อยหอบทีเดียว ทว่ายังไม่ทันจะได้พักเหนื่อย เธอก็โดนฉุดกระชากไปยังหน้าเวทีเสียแล้ว       

 "สายตามเคยนะนาเอลหญิงสาวผมยาวสลวยสีแดงเข้มยืนกอดอกอย่างไม่พอใจ ขณะที่นาเอลลูบรอยแดงที่แขนอย่างเจ็บปวด

 "อาจารย์กฎระเบียบค่ะ วันนี้หนูจบแล้วนะ"

"เพี๊ยะ! " นิ้วเรียวยาวของสาวผมแดงดีดเข้าที่หน้าผากนาเอลอย่างแรงจนเธอร้อง "โอ๊ย!" เสียงหลง

"ฉันรู้ย่ะว่าเธอจบแล้ว แต่ก็ยังคงมาสายเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนเลยนะย่ะ" อาจารย์กฎระเบียบขยับแว่นตากรอบทองเล็กน้อยก่อนจะจับนาเอลนั่งลงข้างผู้ชายผมทองที่หน้าตาเหมือนเธออย่างกับส่องกระจกทีเดียว ต่างเพียงนัยน์ตาเขาเป็นสีเทาเข้ม แล้วอาจารย์กฎระเบียบก็เอ่ยกับพี่ชายฝาแฝดของนาเอลอย่างหงุดหงิด

 "โนอาร์   เธอช่วยอบรมน้องเธอหน่อยนะ ยังเป็นลิงเป็นค่างอย่างนี้แล้วจะไปเป็นองครักษ์ใครเขาได้ เฮ้อ!" เธอทอดถอนใจก่อนสะบัดผมยาวสลวยหายไปด้านหลังเวที

นาเอลนั่งเลียนท่าทางของอาจารย์กฎระเบียบจนโนอาร์กังวลว่าถ้าเธอมาเห็นเข้าคงเกิดเรื่องอีกแน่ ดังนั้นเขาจึงเอ่ยเรื่องอื่นเพื่อเปลี่ยนความสนใจของนาเอล

 "แผลที่ไหล่เป็นไงบ้าง"

 "อ๋อ! แผลแค่นี้จิ๊บจ๊อยน่า" เธอเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ

"นั่นสินะเมื่อเทียบกับราฟาเอล เขาคงสะบักสะบอมน่าดู"

"ช่วยไม่ได้ก็อยากเล่นขี้โกงก่อน คนละแผลสองแผลก็ถือว่าเจ๊ากันไปแล้วกัน" เธอยักไหล่อย่างลืมตัวก่อนจะร้อง "โอ๊ย!" เพราะเจ็บแผลจนโนอาร์ต้องรีบหันหน้าไปอีกทางเพื่อไม่ให้เธอเห็นเขาหัวเราะ

 

 ครั้นเสียงระฆังก็ดังขึ้น นักเรียนทุกคนต่างรีบยืนขึ้นทำความเคารพผู้อำนวยการโรงเรียนองครักษ์แห่งนีโอไฟล์  ชายสูงวัยผอมกะหร่องเดินขึ้นเวทีอย่างโขลกเขลก แล้วขยับแว่นสายตาให้เข้าที่ก่อนจะกล่าวเปิดพิธีจบการศึกษา

"วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่พวกเธอนักเรียนรุ่นที่สิบหกจะเป็นลูกศิษย์ของที่นี่ เพราะพรุ่งนี้พวกเธอต้องเดินทางไปไซแคลเกีย เพื่อร่วมพิธีรับองครักษ์ประจำกรมองครักษ์ของไซแคลเกีย"

 จากนั้นเสียงเซ็งแซ่ก็ดังขึ้น แล้วนักเรียนชายคนหนึ่งก็สบถกับเพื่อน "ทีพวกรุ่นพี่ล่ะส่งไปแต่ที่ดีๆทั้งนั้น แล้วพอรุ่นเรากลับเป็นไซแคลเกีย ช่างอยุติธรรมจริง รู้งี้! ยังไม่เข้าเรียนก็ดีหรอก" แต่แล้วนักเรียนหญิงอีกคนก็แทรกขึ้น "ทำไมล่ะย่ะ ไซแคลเกียไม่ดีตรงไหน ท่านไดมอนด์ยังอยู่ได้ แล้วทำไมเราจะอยู่ไม่ได้" จากนั้นนักเรียนชายอีกคนก็แขวะใส่เธอ "ก็พวกเธอคลั่งไคล้หมอนั่นกันนี่ คิดหรือว่าเขาจะชอบจริง อย่างพวกเธอก็เป็นแค่เครื่องมือที่เขาหลอกใช้สนุกๆเท่านั้นเอง" นักเรียนหญิงคนนั้นกระชากคอเสื้อเขาทันทีขณะเดียวกันพวกนักเรียนชายก็เตรียมชักอาวุธ

 

 พลันอาจารย์กฎระเบียบสาวก็รีบจับคอเสื้อของทั้งสองลากออกจากหอประชุมทันที ความสงบจึงกลับคืนมาอีกครั้งหนึ่ง จากนั้นผู้อำนวยการก็กล่าวขึ้น

ขอบคุณอาจารย์เมอร์ทิลด้าแล้วเขาก็กระแอมไล่เสมหะสองสามครั้งก่อนเอ่ยอีกครั้ง

"เอาล่ะ แม้จะมีคนยินดีบ้างไม่ยินดีบ้าง แต่ความจริงเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ พวกเธอจะต้องไปไซแคลเกียตามข้อตกลงของโรงเรียน" เขาเว้นจังหวะเล็กน้อยเพื่อเปลี่ยนหัวข้อ "คราวนี้ก็มาถึงเรื่องที่ทุกคนรอคอย ปีนี้ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุด 5 อันดับแรกนั้น จะได้เป็นองครักษ์ประจำเจ้าชายทั้งสี่แห่งไซแคลเกีย"

  นักเรียนหญิงเกือบทั้งหมดต่างตื่นเต้นกันยกใหญ่  แล้วเดาว่าคนนั้นคนนี้ไปต่างๆนานา เพราะผลคะแนนการประลองยังไม่ออกมาอย่างชัดเจน แล้วผู้อำนวยการก็ประกาศชื่อนักเรียนที่ได้คะแนนสูงสุดของโรงเรียน

 

 "ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดอันดับหนึ่ง  ได้แก่...  เจ้าชายไดมอนด์  เฮอร์เนส  ออสต้า " เสียงปรบมือดังกระหึ่มทั่วหอประชุมขณะที่ไดมอนด์เดินขึ้นเวทีเพื่อติดเข็มเกียรติยศบนกระเป๋าเสื้อสูทด้านซ้าย เมื่อชุดสูทขาวเข้ารูปประดับด้วยเข็มเกียรติยศรูปดาวสิบสองแฉกสีเขียวมรกตล้อมช่อดอกแกลดิโอลัสสีเงินลักษณะคล้ายดาบซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของโรงเรียน ก็ยิ่งทำให้ไดมอนด์ดูสง่างามมากขึ้น

 

 "ต่อไป ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดอันดับสอง ได้แก่...   โนอาร์  ไลเปซ่า"  ทันใดนั้นนาเอลก็เขย่าแขนพี่ชายฝาแฝดอย่างดีใจก่อนยกนิ้วให้แล้วเอ่ย 

"เจ๋งไปเลยพี่ชายจากนั้นเธอก็ยิ้มร่าปรบมือเสียงดังกว่าตอนประกาศชื่อไดมอนด์อย่างตั้งใจ ขณะที่โนอาร์เดินขึ้นเวทีอย่างงงๆ

 

 "ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดอันดับสาม ได้แก่...  เอซ    ฮอร์เนอร์" ชายหนุ่มผมดำ นัยน์ตาสีเข้มยิ้มแล้วขึ้นติดเข็มอย่างพึงพอใจ ก่อนที่ผู้อำนวยการจะประกาศลำดับต่อไป

 

  "ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดอันดับสี่ ได้แก่...  แจ๊ค  บาร์ลิเอน"  ชายหนุ่มผมเทาที่ดูขี้เล่นยืนขึ้นแล้วขยับแว่นเล็กน้อยก่อนเดินขึ้นเวทีอย่างมั่นใจ

 "แล้วผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดอันดับห้า ได้แก่... นาเอล  ไลเปซ่า"  ทันใดนั้นเสียงอึงอลดังขึ้นรอบตัวนาเอลจนเธอรู้สึกมึน

"ทำไมเป็นนาเอลล่ะ" นักเรียนคนหนึ่งตั้งคำถาม แล้วนักเรียนอีกคนก็เอ่ยอย่างสงสัย "เป็นผู้หญิงได้ไง เกิดอะไรขึ้น" นอกนั้นก็เป็นเสียงอุทานอย่างตกใจ "ผู้หญิง!" "เป็นผู้หญิง!"

 พลันสายตาและน้ำเสียงที่นักเรียนคุ้นเคยเป็นอย่างดีของอาจารย์กฎระเบียบก็ตะโกนขึ้น

"เลิกวิจารณ์กันได้แล้ว" แล้วหอประชุมก็สงบดังสายน้ำไหลนิ่งทีเดียว

"ขอบคุณอาจารย์เมอร์ทิลด้า" ผู้อำนวยการเอ่ยอีกครั้ง "เอาล่ะ! โรงเรียนเราไม่เคยมีกฎว่าผู้ชายเท่านั้นถึงจะได้คะแนนสูงสุดห้าอันดับแรก แต่เพราะไม่เคยมีนักเรียนหญิงคนใดที่ได้คะแนนสูงสุดเท่านี้มาก่อน ดังนั้น นาเอล ไลเปซ่า จึงพิสูจน์ให้เห็นว่า ผู้หญิงก็แข็งแกร่งเท่าเทียมชายได้เช่นกัน ขอปรบมือให้เธอคนนี้ด้วย"

แล้วเสียงปรบมือก็ดังสนั่นหวั่นไหวจนห้องแทบสะเทือน โนอาร์ยิ้มให้กับนาเอลก่อนที่เธอจะโค้งขอบคุณแล้วเดินขึ้นเวทีอย่างมั่นใจ ขณะนั้นราฟาเอลมองเธออย่างโกรธแค้น เขากำมัดแน่นจนเส้นเอ็นปูดทีเดียว

 

พลันเสียงเพลงประจำไซแคลเกียก็ดังขึ้น ทุกคนในหอประชุมต่างยืนขึ้นทำความเคารพราชินีและเจ้าชายทั้งสาม ส่วนไดมอนด์เดินขึ้นเวทีอีกฝั่งในฐานะตัวแทนนักเรียน จากนั้นก็ทำความเคารพราชินีก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อม

"กระหม่อมในฐานะตัวแทนนักเรียนรุ่นที่สิบหก ขอถวายพระพรองค์ราชินีพะย่ะค่ะ" ไดมอนด์ถวายของขวัญแด่องค์ราชินี ก่อนจะลงมายืนข้างล่างเพื่อกล่าวคำขอบคุณและอำลาโรงเรียน

ครั้นแล้วเสียงผู้อำนวยการก็ประกาศอีกครั้ง "เพื่อความยุติธรรม ทางโรงเรียนจึงได้ขอให้เจ้าชายทั้งสี่จับฉลากเลือกองครักษ์ไว้แล้ว จากนี้จะเป็นการประกาศตำแหน่งองครักษ์ประจำพระองค์"   นักเรียนทั้งหมดต่างฮือฮาแล้วคาดเดาว่า   นาเอลจะได้เป็นองครักษ์ของเจ้าชายพระองค์ใด  ส่วนไดมอนด์ก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันเพราะเขาดันเป็นคนได้ลูกบอลฉลากอันสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่อยากได้องครักษ์หญิงด้วย แต่หากเป็นแบบนั้นเขาจะต้องโดนเจ้าพวกนั้นและท่านแม่หัวเราะเยาะแน่ แถมคงจะล้อกันสนุกปากอีก แค่คิดก็จะแย่แล้ว เขาจึงสวดภาวนาตลอดเวลาว่าไม่ใช่เธอ

 

 ผู้อำนวยการเปิดลูกบอลสีส้มขึ้นก่อนประกาศ  "องครักษ์ประจำเจ้าชายสเปด เพอร์ซี่ ออสต้า  ได้แก่...  เอซ  ฮอร์เนอร์" ราชินี เจ้าชายต่างปรบมือ แล้วเอซก็ขึ้นรับของกำนัลจากเจ้าชายสเปด ชายหนุ่มผอมสูงผู้มีใบหน้าเคร่งครึม แววตาดุดัน สีผมดำสนิทนั่นยิ่งทำให้ดูน่าเกรงขามนัก  จากนั้นผู้อำนวยการก็เปิดลูกบอลสีฟ้า

"องครักษ์ประจำเจ้าชายฮาร์ท  หลุยส์  ออสต้า  ได้แก่...  โนอาร์  ไลเปซ่า" โนอาร์เดินขึ้นรับของกำนัลอย่างนอบน้อมจากเจ้าชายฮาร์ทผู้มีผิวขาวซีด ผมสีทองอร่าม นัยน์ตามีแต่แววสนุกขำขัน ริมฝีปากแดงระเรื่อยิ้มให้อย่างเป็นกันเอง ขณะที่คนนั่งติดกับเจ้าชายฮาร์ทใกล้จะเก็บความกังวลไว้ไม่อยู่จนเจ้าชายฮาร์ทรู้สึกได้ เขาจึงเผยยิ้มน้อยๆให้ไดมอนด์อย่างจงใจ

แล้วผู้อำนวยการก็เปิดลูกบอลสีเขียวขึ้น  เสียงหัวใจไดมอนด์เต้นไม่เป็นจังหวะทีเดียว เขาย้ำกับตัวเองตลอดเวลา ต้องไม่เป็นผู้หญิง ต้องไม่เป็นนาเอล ต้องเป็นแจ๊คเท่านั้น แจ๊คเถิดได้โปรด ไม่เพียงแค่ไดมอนด์เท่านั้นเหล่านักเรียนหญิงก็ภาวนาให้แจ๊คเป็นองครักษ์ของเขาเช่นกัน

"องครักษ์ประจำเจ้าชายไดมอนด์ เฮอร์เนส  ออสต้า  ได้แก่....   นาเอล  ไลเปซ่า" เสียงประกาศของผู้อำนวยเสียดแทงหัวใจไดมอนด์ นาเอล และบรรดานักเรียนหญิงทั้งหมดจนกลายเป็นอิจฉาเมื่อพวกเธอมองนาเอลขึ้นรับของกำนัล ทว่าไดมอนด์กับนาเอลกลับจ้องตากันอย่างเอาเป็นเอาตายราวจะเผาคนตรงข้ามให้เป็นจุณทีเดียว แต่ก็ยังมีสายตาอีกแปดคู่บนเวทีที่มองว่ามันเป็นเรื่องสนุกจนเผยยิ้มเอ็นดูให้ไดมอนด์อย่างพร้อมเพรียง

 จากนั้นผู้อำนวยการก็ประกาศรายชื่อสุดท้ายขึ้น "องครักษ์ประจำเจ้าชายคลับ ดิออง ออสต้า ได้แก่...  แจ๊ค  บาร์ลิเอน" แล้วแจ็คก็ขึ้นรับของกำนัลจากชายหนุ่มหน้ามน ผิวเรียบเนียน ตากลมโต น่ารักน่าเอ็นดูทีเดียว เจ้าชายคลับเผยรอยยิ้มให้แจ๊คอย่างเด็กไร้เดียงสา

 พลันผู้อำนวยการก็จบพิธีด้วยการกล่าวประโยคเตือนใจลูกศิษย์และคำอำลา

"พวกเธอเป็นความภูมิใจของโรงเรียน แล้วจงอย่าลืมเกียรติภูมิของอาณาจักรนีโอไฟล์  อาณาจักรหนึ่งเดียวแห่งการต่อสู้เพื่อคุ้มครองคนสำคัญอย่างซื่อสัตย์ หากพวกเธอไม่ยืนหยัดในเกียรตินี้แล้ว ก็จงระวังบทลงโทษที่จะทำให้ชีวิตพวกเธอผิดเพี้ยนไปทีเดียว เพราะนี่คือพันธสัญญาแห่งอาณาจักรนีโอไฟล์ แล้วขอให้ทุกคนโชคดี"

และแล้วพิธีจบการศึกษาก็เสร็จสิ้นด้วยความไม่พอใจของใครหลายๆคน

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น