AND THEN I FOUND YOUR HIDDEN SHADE | hoonyoung

ตอนที่ 9 : 08 | You got me under your influence, but I’m not give up.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    20 มิ.ย. 61




 

08

You got me under your influence, but I’m not give up.

 

 

 

ว่ากันตามจริง จีฮุนก็จำวันแรกที่เจอแพ จินยองได้ชัดเจนเพราะคิดว่านั่นมันเป็นเหตุการณ์ที่โคตรจะสุดโต่งไปเสียหน่อย ก็จริงอย่างที่จินยองบอก ถ้าเกิดเขาอัดคลิปเด็กคนนั้นไว้ตอนนั้นล่ะก็ คงขายได้ราคาดีทีเดียวกับการที่น้องชายแห่งชาติผู้เพิ่งพ้นวัยบรรลุนิติภาวะมาหมาดๆ มาร้องไห้เมาหยำเปอยู่ที่ผับที่เป็นคลับ S&M แบบนั้น

 

แต่ขอล่ะ, ให้เขาหากินกับภาพถ่ายของตัวเองพอเถอะ อย่างน้อยสาวๆ พวกนั้นก็ยินยอมให้เขาถ่ายภาพวับๆ แวมๆ แล้วกัน

 

เขาเองก็คิดบ้างเหมือนกันว่าในหัวเล็กๆ ของเด็กคนนั้นมองเขาเป็นอย่างไร เขาบ้าเซ็กส์เหรอ อืม ก็อาจจะใช่ แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้ไปเจอเด็กคนนั้นเพราะอยากระบายอารมณ์ใคร่เสียหน่อย

 

“ถึงแล้ว”

 

ตอนที่ขับรถเข้าไปที่คอนโดหรูที่เคยมาก็โดนบอกให้แลกบัตรอะไรยุ่งยากวุ่นวาย จนพ่อดาราหนุ่มชะโงกหน้าเข้าไปนั่นแหละ ยามถึงได้ยอมให้เขาเข้าไปง่ายๆ แต่คราวนี้น้องชายแห่งชาติกลับไม่ยอมไปไหนเสียอย่างนั้น

 

“เชิญลงครับคุณ”

 

“ไม่ลงได้ไหม”

 

“ตลกแล้ว” ตากล้องหนุ่มเค้นหัวเราะ “ลงไป มาส่งถึงที่แล้ว จริงๆ ส่งหน้าคอนโดก็พอแล้ว”

 

“นี่, นอกเตียงอย่ามาสั่งได้ไหม”

 

เป็นลูกเป็นหลานจะตีให้เข็ด พูดจาไม่รู้จักเคารพผู้หลักผู้ใหญ่ไม่พอ แถมยังพูดถึงเรื่องบนเตียงหน้าตาเฉย ขอโทษนะ แล้วมือนั่นก็มาวางบนหน้าขาเขาอีกรอบแล้วด้วย!

 

เหงามากเลยเหรอจินยอง”

 

“เหงามากๆ” น้องชายแห่งชาติตอนแบบนั้น ยิ้มจนตาหยี หน้าตาใสซื่อเหมือนไม่ได้คิดอะไรแอบแฝง “อยากให้ตอบแบบนี้ใช่ไหม จะได้ตามใจกัน”

 

“ไม่ตามใจทั้งนั้นแหละ ผมอยากกลับบ้านนะคุณ อยากนอน”

 

“ก็ได้เซ็นสัญญาแล้วน่ะนะเลยไม่ตามใจกัน” พอโดนประชดแบบนี้ก็สะอึกไปนิดหน่อยเหมือนกันเพราะก็จริงอย่างที่จินยองพูด ส่วนหนึ่งน่ะนะ “ไม่ดีลอะไรนี่ไม่เคยจะใจดี”

 

“แพ จินยอง” เรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงเข้มขึ้นมาหน่อยก่อนจะหยิบมือของอีกคน “ลงไปได้แล้ว”

 

น้องชายแห่งชาติเลิกคิ้ว ทำหน้าง้ำงอเหมือนเด็กโดนขัดใจ (ซึ่งก็เป็นเด็กที่โดนขัดใจจริงๆ ล่ะนะ) ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาบางๆ ใช้เสี้ยววินาทีนั่นกดริมฝีปากเล็กๆ มาบนที่แก้มของคนขับรถจำยอม

 

“ไปก็ได้ ตอบคาทกผมด้วยนะ”

 

จีฮุนมองเด็กแก่แดดที่เดินนวยนาดลงจากรถของเขา ไม่วายหันมามองเขาพร้อมกับวาดหัวใจดวงโตเหนือศีรษะเสียจนคนมองต้องส่ายหน้าอย่างระอาใจ

 

ยืนยันอีกครั้งว่าถ้าเป็นลูกเป็นหลานจะตีให้ก้นลาย

 

ริอาจทำตัวเป็นเสือบนเตียงทั้งที่เวลาอยู่ข้างนอกเป็นได้แค่ลูกแมวที่คอยส่งเสียงเรียกร้องความสนใจได้ยังไงนะ แพ จินยอง

 

 

 

“คนเริ่มมาแล้วจีฮุน นายเข้าไปในห้องก่อนดีไหม”

 

ซองอูเป็นคนที่เดินเข้ามาบริเวณโต๊ะทำงานของช่างกล้องคนดังที่ตอนนี้เต็มไปด้วยข้าวของระเกะระกะ แฟ้มที่เต็มไปด้วยโพสอิทแปะ นิตยสารที่มีที่คั่นต่างๆ นานาวางกองอยู่บนนั้น แทบจะพะเนินสูงกว่าหัวพัค จีฮุนเลยเชียว

 

วันนี้เป็นวันที่เขามีประชุมเรื่องการดำเนินการของโฟโต้บุ๊กตัวเอง เขาอยากทำให้ผลงานมีความเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด เพราะงั้นเลยตั้งใจว่าจะใช้สต๊าฟในแต่ละฝ่ายไม่กี่คน ส่วนใหญ่เองก็เป็นคนที่รู้จักๆ กันมาก่อนแล้วจากการทำงาน อย่างเช่นคนที่คอยให้การช่วยเหลือเขาเรื่องสถานที่ คนที่คอยช่วยเรื่องการติดต่อประสานงาน ฝ่ายจัดแสงต่างๆ

 

มีแค่คนเดียวเสียมั้ง ที่เขาไม่เคยได้พูดคุยหากแต่ได้รับการแนะนำมา

 

สไตล์ลิสต์

 

จริงๆ แล้วจีฮุนมีคนรู้จักทางด้านแฟชั่นอยู่จำนวนหนึ่งในเมื่อเขาเองก็ถ่ายภาพให้นิตยสารแฟชั่นมาเป็นจำนวนมาก ถ้าไม่ติดว่าเพื่อนสนิทของเขานั่นแหละที่เดินเข้ามาแนะนำสไตล์ลิสต์คนนี้ให้เสียก่อน

 

อื้ม, แฟนสาวของพัค อูจิน

 

ไม่เคยเจอตัวจริงเหมือนกันแต่พอดูผลงานเองก็เห็นว่ามีรสนิยมดี ท่าทางจะเข้ากับธีมหลักของโฟโต้บุ๊ก วันนี้นี่แหละที่จะได้เจอกันวันแรก

 

“ให้ช่วยยกปะ”

 

“ไม่ต้องอ่ะฮยอง เดี๋ยวผมจัดการเอง”

 

เขาเอ่ยขอบคุณซองอูที่จะทำการช่วยเหลือให้ แต่แค่นี้ซองอูก็ช่วยเหลือเขามาพอแล้ว ไหนช่วยเสิร์ฟกาแฟสำหรับคนที่มาประชุมร่วมงานกันครั้งแรก ไม่ใช่หน้าที่จะมาทำอะไรจิปาถะเลยแท้ๆ

 

ตากล้องชื่อดังเป็นคนแบกเอกสารต่างๆ เข้าห้องไปก่อนรอบหนึ่ง คนที่คอยจัดการเรื่อง setting มาอยู่กับเขาแล้ว ฝ่ายเมคอัพก็มาแล้ว ฝ่ายประสานงานจากนิตยาสารที่มาเข้าร่วมฟังคอนเซปต์ก็มาแล้ว เหลือแต่แม่สไตลลิสต์เท่านั้นแหละ

 

“ทางบริษัทของแพ จินยองไม่มาด้วยเหรอคะ” คิม ชองฮาเป็นคนเอ่ยปากถามเมื่อเห็นว่าสมาชิกในครั้งนี้เกือบครบแล้ว

 

“ไม่ครับ เดี๋ยวผมไปคุยกับทางเขาอีกทีพร้อมๆ กับฟิตติ้งชุด”

 

“ระวังๆ หน่อยนะจีฮุน” รอบนี้เป็นรุ่นพี่ที่คอยช่วยเหลือเขาเรื่องในสตูดิโอ ค่อนข้างสนิทกันพอควร “ยังเด็กไม่ใช่เหรอ” หัวเราะร่าพร้อมถ้อยคำย้ำแหย่

 

“ไม่ขนาดนั้นหรอกฮยอง”

 

หมายถึงเด็กนั่นไม่ได้เด็กนักหรอก ติดจะแก่แดดด้วยซ้ำ แน่นอนว่าเขาคิดในใจ

 

“ต้นสังกัดเขาหวงนะคะ” ชองฮาเสริมอีกครา “อย่าให้มีปัญหาเลยค่ะ ฉันคนกลาง”

 

“ไม่ให้มีปัญหาแน่นอนครับคุณชองฮา”

         

จีฮุนตอบกลับแบบนั้นเพื่อให้เจ้าหล่อนโล่งใจ เหลือบมองนาฬิกาที่อยู่บนผนังตำแหน่งตรงข้ามกับเขา ยังเหลือเวลาอีกนิดหน่อย

 

ที่นี่มีห้องประชุมแค่ห้องเดียว ส่วนใหญ่เอามาให้พวกตากล้องคุยงานกับลูกค้าเลยไม่ได้มีพื้นที่ใหญ่อะไรมาก พอมีคนจำนวนหนึ่งเข้ามาอยู่ด้วยกันก็แอบอึดอัดนิดหน่อย โชคดีที่พอคุ้นหน้าคุ้นตากันบ้างบรรยากาศเลยไม่อึดอัดเท่าที่ควร

 

ก๊อกๆ

 

“ขออนุญาตค่ะ”

 

เขาหันไปมองที่ประตูที่เปิดออกขัดบทสนทนาชวนขำขันเมื่อครู่ หญิงสาวที่ไม่คุ้นหน้าเดินเข้ามาพร้อมกับ รูปร่างเล็กคลุมทับด้วยสูทสีเข้มพร้อมกับกางเกงยีนส์ขายาวสีขาว แต่งตัวดูทะมัดทะแมง ถ้าไม่ติดว่าเสื้อตัวในนั่นคว้านลึกจนเห็นว่าเจ้าหล่อนมีหน้าอกที่ค่อนข้างจะน่ามองน่ะนะ

 

“เชิญครับคุณจอง”

 

“จอง ชองโซค่ะ ขอโทษที่มาช้านะคะ”

 

โอเค, จีฮุนจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นแล้วกันว่าเธอไม่ได้เอามือปิดคอเสื้อตัวเองตอนก้ม ประดักประเดิดฉิบหาย ไม่รู้เลยว่าจะเอาตาไปมองตรงไหน

 

หล่อนเดินเข้าไปนั่งในเก้าอี้ที่ว่างอยู่ก่อนที่คนที่ต้องคุมการประชุมครั้งนี้สูดหายใจลึก

 

“เอาล่ะครับ เริ่มคุยงานกันเนอะ”

         

การประชุมดำเนินไปอย่างเรียบง่าย มีการเสนอให้แก้ไข มีการแนะนำ ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องที่ดี ส่วนใหญ่เคยเห็นหน้าคร่าตากันมาบ้างเลยไม่ได้อึดอัดเท่าที่ควร ถึงชองฮาจะไม่ใช่คนที่ทำงานสายนี้โดยตรงหล่อนก็จดข้อความต่างๆ เงียบๆ เมื่อเห็นว่าบางจุดอาจจะทำให้ต้นสังกัดของน้องชายแห่งชาติไม่ยอมหล่อนก็เอ่ยเตือนขึ้นมาบ้าง

 

          พอทุกอย่างเสร็จสิ้น มอบหมายงานเรียบร้อยลงตัวหลังจากผ่านไปร่วมชั่วโมง พวกเขาก็บอกลา ตอนแรกจะชวนไปกินเลี้ยงเพื่อสร้างเสริมความสัมพันธ์อยู่หรอก ถ้าไม่ติดว่าใครสักคนท้วงขึ้นมาว่าไปตอนเจอดาราหนุ่มคนนั้นไปด้วยเลยก็ไม่ได้แย่ เลยตกลงตามนั้น

 

          “ไปก่อนนะจีฮุน”

 

          “ได้ฮยอง ขอบคุณนะครับ”

 

          “ฉันกลับก่อนนะคะ วันที่ไปฟิตติ้งฉันคงไม่ได้ไปด้วยนะคะ”

 

          “ครับ ขอบคุณคุณชองฮามากที่มาวันนี้”

 

          ตากล้องหนุ่มจัดการเก็บข้าวของต่างๆ กลับเข้าแฟ้มหลังจากที่ผู้คนทยอยออกไป ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาเมื่อพบว่าจอง ซองโซยังคงนั่งอยู่ที่เดิมแม้ว่าจะเหลือเราแค่สองคน

 

          “กลับยังไงเหรอครับคุณซองโซ”

 

          หล่อนเงยหน้าขึ้นมา “อาพอดีอูจินนี่บอกว่าจะมารับน่ะค่ะ”

 

          “มารับ?” เขาเลิกคิ้ว แปลกใจกับคำพูดหล่อนด้วย แล้วก็กระตุกกับฉายาเรียกชื่อด้วย ก็แฟนกันน่ะนะ แต่เรียกเสียหน่อมแน้มเชียว “แขนยังหายไม่ดีเลยไม่ใช่เหรอหมอนั่นน่ะ”

 

          “ฉันก็ว่างั้นแหละค่ะ แต่เขาดื้อจะมาให้ได้”

 

          จีฮุนส่งเสียงครางในลำคอ หมอนั่นเก่งเรื่องเอาใจผู้หญิง หมายถึงเขารู้สึกอย่างนั้นน่ะนะ “นั่งรอที่นี่ก็ได้ครับ”

 

          ซองโซพยักหน้า “เอ่อคุณจีฮุนคะ ยังไงฉันขอถ่าย reference เสื้อผ้าที่คุณอยากได้หน่อยได้ไหมคะ”

 

          “เชิญครับ” ตากล้องชื่อดังก็ชอบอยู่หรอกคนไฟแรงในการทำงาน “มีอันนี้ แล้วก็อา แป๊บนะ”

 

เขาวางนิตยสารเล่มหนึ่งที่มีคั่นหน้าที่ต้องการไว้บนโต๊ะ ก้มลงไปหาภาพที่ปริ้นมาที่คุ้นๆ ว่าเก็บเข้าแฟ้มไปแล้ว ก่อนจะชะงักไปชั่วครู่เมื่อรู้สึกว่ากลิ่นน้ำหอมของเจ้าหล่อนโชยเข้ามาแตะจมูกเพราะระยะห่างที่น้อยเกินไปเสียนิดเมื่อลุกขึ้นมา

 

หล่อนก้มถ่ายรูปโดยที่ช่วงไหล่บางๆ ของเธอเบียดเข้ากับอกของเขา แถมยังไม่รู้จักระวังเอาเสียเลย เหมือนลืมไปอย่างนั้นแหละว่าตัวเองใส่เสื้อกว้าง

 

“คุณซองโซครับ” เป็นจีฮุนเองที่ถอยไปหนึ่งก้าว “แล้วก็อันนี้ ไม่ต้องถ่ายก็ได้ ผมว่าคุณเอากลับไปดูเลยน่าจะดีกว่า”

 

“งั้นหรือคะ ขอบคุณมากนะคะ”

 

ตากล้องชื่อดังยิ้มอย่างทำอะไรไม่ถูก เมื่อเจ้าหล่อนเงยหน้าขึ้นมาทั้งที่ศอกยังเท้าโต๊ะอยู่ ขืนก้มมองหน้าหล่อนตอนนี้ก็เกรงว่าจะเห็นร่องอกเธอไปด้วยเลย

 

ไม่ใช่ไม่ชินกับการเห็นสรีระสตรีหรอก ในปกติก็เห็นแค่ในสตูดิโอ หรือบางทีอาจจะเป็นในฟลอร์ที่มีคนไปเต้นกันเวลาเขากินเหล้า ไม่ใช่แฟนเพื่อนแน่นอน สาบานเลย

 

งั้นเดี๋ยวผมไปทำงานต่อ คุณอยู่ในห้องนี้ได้เลยนะ อยากกินกาแฟเพิ่มไหมครับ”

 

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ”

 

“ด้วยความยินดี”

 

“ฉันน่ะชอบผลงานคุณพัคมานานแล้วนะคะ”

         

คุณพัคที่ว่าทำอะไรไม่ถูกเมื่อเจ้าหล่อนพูดแบบนั้น ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย หล่อนยืดตัวขึ้นตรง ยิ้มให้เขาด้วยใบหน้าหวานหยด (อูจินเก่งเป็นบ้า แฟนของมันทุกคนระดับตัวท๊อปทั้งนั้น) พูดจาสุภาพด้วยน้ำเสียงชวนฟัง

 

          “ขอบคุณนะครับ”

 

          “น่าเสียดายจัง ฉันล่ะอยากเป็นนางแบบบ้างถ้าหน้าตาสวยพอ”

 

          “คุณสวยครับ” นั่นไม่ใช่คำโกหก “แต่แนวที่ผมถ่ายคงไม่ดีหรอกถ้าจะถ่ายให้คุณ อูจินคงไม่ชอบใจแน่” แกล้งทำเป็นพูดติดตลกเล็กน้อย

 

          ซองโซยิ้ม “นั่นสินะคะ ถ้าอูจินนี่รู้เข้าคงไม่ดีเนอะ”

 

          “ครับ”

 

          “งั้นก็อย่าให้เขารู้ไงคะ” จีฮุนนิ่งไปนิดหน่อยกับคำพูดนั้น ก่อนที่เจ้าหล่อนจะยิ้มหวาน “ล้อเล่นค่ะ”

 

          พัค จีฮุนคุยกับเจ้าหล่อนสองสามคำก่อนจะขอปลีกตัวกลับมานั่งที่โต๊ะตัวอย่างอย่างสุภาพ ปล่อยให้เจ้าหล่อนอยู่ในห้องประชุมต่อไป ไม่นานนักพัค อูจินก็เป็นคนที่เข้ามาในสตูดิโอ เดินตรงมาทักทายเขาอย่างเฮฮา

 

          “ซองโซทำงานโอเคไหม”

 

          “ก็นะ ยังไม่เห็นผลงานจริงๆ เดี๋ยวดูวันฟิตติ้ง”

 

          “แล้วเธอสวยไหม”

 

          ขี้อวดฉิบหาย” เขาด่าเพื่อนตัวเอง “ก็ดี”

 

          “อย่าอิจฉากันล่ะ”

 

          พัค อูจินยิ้มจนตาหยีเผยให้เห็นฟันเขี้ยวที่เป็นเอกลักษณ์ในขณะที่จีฮุนได้แต่ยักไหล่ “รสนิยมไม่เปลี่ยนจริงๆ”

 

          “แน่นอน” ดูเหมือนอีกฝ่ายจะภาคภูมิใจมากกับแฟนคนล่าสุด “ไปแล้ว ว่าจะพาเธอไปดินเนอร์”

 

          “เชิญเลย” จีฮุนเอามือปัดไปมาตรงหน้าแทนคำไล่

 

          อูจินเดินเข้าไปรับแฟนสาวของตัวเอง พูดคุยกันอยู่สองสามคำ ถือโอกาสแนะนำให้อง ซองอูรู้จักไปด้วยก่อนที่จะหันมาบอกลาเขาบ้าง

 

          พัค จีฮุนมองจอง โซซองที่โบกมือลาให้เขา ยิ้มตาหยีบนใบหน้าหวานๆ ก่อนที่จะมีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว

 

          รสนิยมไม่เปลี่ยนจริงๆ

 

          ไม่ได้หมายถึงเรื่องแค่รูปร่างหน้าตาของแฟนสาวแต่ละคนของอูจินที่มักจะหน้าตาจิ้มลิ้มแต่หุ่นสะบึม หมอนั่นน่ะ เลือกแฟนแต่ละคนมีแต่สร้างปัญหา อย่างเช่นแฟนคนแรกที่หนีไปกินนายแบบหลับหลัง หรือคนต่อมาที่เอาแต่เรียกร้องของราคาแพง กระทั่งคนล่าสุดยังเป็นพวกเอาแต่ใจเสียจนตอนเลิกกันมาโวยวายในที่แห่งนี้เสียจนน่าปวดหัว

 

          เอาเถอะ หวังว่าคนนี้จะไม่สร้างปัญหาอะไรแล้วกัน

 

 

 

 

bae :

วันนี้คุณจะไปทำอะไร?

ทำงาน? ดูหนัง?

 

park jihoon :

ไม่รู้

แล้วทำไมฉันต้องตอบนายด้วย

 

bae :

เพราะผมถามไงจีฮุน

 

ที่สุดของความเอาแต่ใจ นอกเหนือจากการที่โดดเด่นเรื่องการแสดงหนังกับถ่ายแบบแล้วก็ดูเหมือนจะมีเรื่องนี้แหละที่จินยองเก่งที่สุด ยอมจริงๆ

 

เขามองหน้าจอโทรศัพท์ กำลังจะกดล็อกหน้าจออยู่แล้วเชียวถ้าเด็กคนนั้นไม่ได้พิมพ์เพิ่มขึ้นมาก่อน

 

bae :

อยากดูหนัง แนะนำหน่อย

 

park jihoon :

500 days of summer

 

bae :

เคยดูแล้ว

และผมเกลียดนางเอกมากๆ

 

ตามด้วยอีโมจิโมโหจนหน้าดำหน้าแดงสองสามตัวให้รู้ว่าเกลียดจริงๆ แถมดูเหมือนจะอินมากเสียด้วย พ่อน้องชายแห่งชาติถึงได้รัวแชตมาเหมือนกับโกรธแค้นมาจากไหน

 

bae :

โคตรไม่แฟร์สำหรับทอม ใช้เวลากันเป็นปีๆ อยากจะไปก็ไป

โคตรไม่โอเค

 

park jihoon :

ก็ใช่ แต่คนที่ไม่ใช่ก็ทำอะไรไม่ได้

 

bae :

แล้วไม่คิดถึงใจคนที่อยู่ตรงนั้นเหรอ?

เขาเสียใจอยู่นะ

 

park jihoon :

สุดท้ายแล้วเราก็ต้องฮีลตัวเองไหม

 

bae :

จีฮุนโคตรใจร้าย

 

เขาไม่ได้นึกแปลกใจกับคำนั้นอยู่แล้ว แล้วก็ไม่ได้นึกแปลกใจที่จินยองจะมองคนละมุมกับเขา คงเพราะเด็กกว่า เพราะนิสัย หรือเพราะอะไรก็ตามแต่ จริงๆ แล้วเราอาจจะเข้ากันไม่ดีก็ได้ถ้าเป็นเรื่องนอกเตียงหรือนอกจากฉากในสตูดิโอ แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น

 

bae :

ขอหนังเรื่องอื่น

 

park jihoon :

lobster

blue valentine

equals

lost in translation

 

เขาจัดแจงพิมพ์หนังที่ตัวเองพอจะคิดออกไปตั้งเยอะ แต่แทนที่เจ้าเด็กแก่แดดคนนั้นจะพอใจ กลับตอบกลับมาด้วยคำถามเดียว

 

bae :

นี่จริงๆ คุณเป็นพวกโรแมนติกเหรอจีฮุนถึงได้ดูแต่หนังรัก?

 

park jihoon :

ไปเลือกๆ ดูแล้วกัน ฉันไปล่ะ

 

bae :

ดุจัง

แต่ก็โอเค เจอกันครั้งหน้าวันฟิตติ้งนะครับ

 

พ่อน้องชายแห่งชาติไปเสียที จีฮุนกดล๊อกหน้าจอหลังจากอ่านข้อความสุดท้าย ไม่ได้ตอบอะไรไปมากกว่านั้นอีก เขาไม่เคยคิดเรื่องตัวเองเป็นคนโรแมนติกเลยแม้แต่น้อย มีแค่เด็กคนนั้นแหละที่พูดแบบนี้

         

“ไม่คุยต่อแล้วเหรอคะ”

 

          พัค จีฮุนระบายยิ้มบนริมฝีปาก ส่ายหน้าให้คู่สนทนาช้าๆ “ไม่ล่ะครับ”

         

หล่อนมองเขาด้วยรอยยิ้มหวานก่อนที่จะหันไปสั่งคิม ดงฮันที่เป็นบาร์เทนเดอร์วันนี้สำหรับแอลกอฮอล์อีกสองช็อต เขาก็เข้าใจทันที ว่าแก้วหนึ่งเป็นของหล่อน ส่วนอีกแก้วเป็นของเขา

 

          วันนี้เขาปรากฎตัวมาที่คลับประจำอีกหน ผู้คนไม่ได้หนาแน่นมากเพราะเป็นคืนกลางสัปดาห์ เพราะงั้นเลยไม่ได้เลือกที่เวที เขาแค่มานั่งที่บาร์ก่อนที่เจ้าหล่อนจะเดินมานั่งข้างๆ หลังจากนั้นไม่นานทั้งที่คนส่วนใหญ่ยังอยู่ที่ฟลอร์ และเพื่อนรักของเขาก็ทำหน้าที่ดีเหลือเกินโดยการคอยไปคุยกับลูกค้าคนอื่นๆ ปล่อยให้เขาคุยกับเจ้าหล่อนสองคนเช่นนี้

 

          บทสนทนาเรื่อยเปื่อย ทั้งเรื่องชื่อของหล่อน เจ้านายของหล่อน หรืออาจจะเป็นเรื่องของเขาที่หล่อนเพิ่งทราบว่าเป็นตากล้อง

 

ก็เป็นไปตามธรรมชาติ มือของเขาอยู่ที่ขาเปลือยเปล่าของเธอ มือเรียวของเธออยู่บนช่วงไหล่ของเขา ใบหน้าใกล้ชิดจนได้กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ จากริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีสดเพราะเสียงเพลงที่ดังเสียจนเราพูดในระยะปกติไม่ได้ยิน

 

หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง แขนของหล่อนก็โอบไปรอบคอ ริมฝีปากนั่นมาบดเบียดลงริมฝีปากของเขาสลับกับส่งเสียงครางผะแผ่วตั้งแต่หน้าประตูโรงแรม

 

“จีฮุนคะ” หล่อนกระซิบเสียงแหบพร่า มีความต้องการเปี่ยมอยู่ในทุกคำที่พูด “จีฮุน”

 

“ผม” เขาผลักหล่อนลงบนเตียง กัดบริเวณเนินอกอิ่มก่อนจะดันกายขึ้นมาก่อน “ผมคิดว่าเราต้องมี safe word”

 

หล่อนมองเขาตาหยาดเยิ้ม “คะ?”

 

safe word”

 

“คืออะไรคะ” เธอขมวดคิ้วมุ่น “จีฮุน”

 

พัค จีฮุนสูดลมหายใจลึกเมื่อพบว่าเธออาจจะไม่ได้ตอบสนองความต้องการของเขาได้ในคืนนี้

 

เขากระซิบเสียงแผ่วบอกเจ้าหล่อนว่าเขาชื่นชอบความรุนแรง และค่ำคืนนี้ก็คงไม่แตกต่างออกไป แต่หล่อนกลับหัวเราะเล็กน้อยเหมือนกับว่านั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ

 

“ไม่เป็นไรนะคะ ฉันโอเค”

 

เธอว่าแบบนั้น เราตกลง safe word กันเสร็จสรรพเมื่อเธอบอกว่าโอเค จีฮุนกดศีรษะหล่อนลงต่ำ บอกให้เธอปรนเปรอเขา ขบกันหล่อน ฟาดมือลงบนตัวหล่อน ไม่นานนักหล่อนเองนั่นแหละที่น้ำตาไหลออกมาก่อน แววตาที่ยามแรกเปี่ยมไปด้วยแรงอารมณ์ก็เริ่มมีความหวาดกลัวเข้ามาแทรกแทน

 

มันจบลงแบบนั้นตอนที่เธอร้องไห้บอกให้เขาหยุด ร้อง safe word ออกมาเสียงสั่น

 

จีฮุนลุกขึ้นจากเตียง เสยศีรษะพลางเอาลิ้นดุนดันแก้มอย่างนึกหงุดหงิดใจ ความจริงก็คือเขาไม่นิยม vanilla2 ทั้งที่เขาให้โอกาสที่จะไปแต่ก็ยังดันทุรังที่จะอยู่ และมันก็จบลงกลางทาง ล่มไม่เป็นท่า นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเจออะไรแบบนี้เสียหน่อย

 

“ผมไม่เป็นไร” เสียงทุ้มเอ่ยแบบนั้นตอนที่เห็นว่าเจ้าหล่อนมองเขาด้วยแววตาหวาดกลัว

 

“ฉะ- ฉันกลับนะคะ”

 

“ครับ”

 

เธอมองเขาไม่ละสายตาราวกับกลัวว่าเขาจะนึกบ้าขึ้นมาตอนไหน ขอร้อง เขาแค่ชอบเซ็กส์แบบ S&M ไม่ได้แปลว่าเขานิยมการ rape ใดๆ ทั้งนั้น

 

หล่อนจัดการเก็บข้าวของ แต่งตัวเรียบร้อยเหมือนกับปกติเมื่อเขายืนยันว่าเขาจะจัดการค่าห้องนี้เองแต่คงไม่อาจไปส่งเธอได้ จีฮุนถอนหายใจอย่างนึกหงุดหงิด มองเตียงนอนที่ยับยู่ยี่ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนนั้น

 

เขาหลับตาลง แตะต้องตัวเองอย่างน่าอดสู วาดภาพเซ็กส์ที่ต้องการและปรารถนา

 

เชื่อฟังเขาอย่างว่าง่าย, ตอบสนองเขาอย่างถึงใจ, ร่างกายเคลื่อนไหวไปตามคำสั่งของเขาแบบไร้ข้อโต้เถียง

 

ไม่รู้ทำไมพอวางเงื่อนไขเช่นนั้น ควันจางๆ ที่ควรจะอยู่เพียงในจินตนาการก็เริ่มเกาะกลุ่มเป็นก้อนภาพในจิตนาการของเขาแจ่มชัดแม้กระทั่งใบหน้าที่บิดเบี้ยวยามเขากระแทกตัวตนของตัวเองเข้าไป ก่อนที่ภาพเหล่านั้นจะแตกกระจายเป็นสายธารขาวขุ่นในท้ายที่สุด

 

ตากล้องหนุ่มนิ่งไปชั่วครู่แล้วจึงเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชู่มาทำความสะอาดตัวเอง เดินเข้าห้องน้ำด้วยความสับสนก่อนที่จะเดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ ทิ้งตัวลงบนเตียงและเปิดทีวีดู

 

ครืด

 

โทรศัพท์เขาสั่นเพื่อเป็นสัญญาณบอกว่ามีข้อความเข้า ก่อนที่เขาจะสบถเบาๆ ด้วยความรู้สึกที่แยกไม่ออก

 

bae :

ผมไปดู equals มาแล้ว

 

จีฮุนเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้ม วางโทรศัพท์ไว้ในที่เดิมโดยไม่คิดจะกดเข้าไปอ่านข้อความของน้องชายแห่งชาติคนนั้นสักนิด

 

เขาไม่รู้ว่าตัวเองควรจะรู้สึกผิดไหมที่เผลอคิดถึงเด็กนั่นขณะที่มือป้วนเปี้ยนกับร่างกายตัวเอง หรือควรจะแปลกใจกับตัวเองดีที่เขา ผู้ซึ่งไม่เคยสร้างสรรค์ภาพจินตนาการจากคนใกล้ตัว เอาเด็กคนนั้นไปเป็นต้นแบบเติมเต็มความปราถนาทางเพศเช่นนั้น

 

จินยองไม่ใช่นางแบบภาพเปลือย ไม่ใช่นายแบบหนังโป๊ ไม่ใช่คนที่คอยถ่ายภาพปลุกเร้าอารมณ์

 

ตากล้องหนุ่มไม่รู้หรอกว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร

 

แต่เขาก็รู้ตัว, เด็กคนนั้นเริ่มเข้ามาอยู่ในห้วงความคิดของเขามากเกินกว่าที่ควรจะเป็นแล้ว

 

 

 

Vanilla1 – เป็นคำเรียกคนที่มีเซ็กส์แบบปกติ เรียบง่าย ธรรมดา ไม่ bdsm ไม่ kink







ศัพท์เฉพาะมาอีกแล้วค่ะ อย่าเพิ่งจากกันไปไหนนะคะ 55555

เรามารู้จักตัวตนพี่จีฮุนให้มากขึ้นดีกว่าเนอะ

นี่ชอบมากๆ นะคะเวลาเห็นคนมานั่งบอกว่าพี่เขาคิดงั้นไหม พี่เขาคิดงี้ไหม

คนน้องคิดอะไร คนพี่คิดอะไรอยู่แบบนี้

เพราะงั้นก็คือเม้นได้ ติดแท็กได้นะคะ เหงาค่ะ 5555555 อยากมีคนคุยด้วย (ร้องไห้)

จะพยายามอัพให้สม่ำเสมอนะคะ <3

 

เจอกันในแท็ก #ฟิคHiddenShade ค่ะ




? cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

353 ความคิดเห็น

  1. #218 Marktuan (@mungmingmak) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 13:43
    บรรยายดีมากเลยโดยเฉพาะฉากสายธารขาวขุ่น แง
    #218
    0
  2. #185 pcxbh♡ (@baekfour) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 03:05
    อูยพี่จีฮุนเอาแล้วไง เอาแล้ว
    #185
    0
  3. #152 -SongGSo(o)- (@-seoulsew-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 07:37
    ไรท์เก่งมากเลยค่ะ ฮือไม่รู้จะชมยังไง ประทับใจ เราจะรอดูพัฒนาการความสัมพันธ์ของทั้งสองคนไปเรื่อยๆนะ ตอนเค้ารักกันต้องฟินมากแน่ๆ ฮืออ แต่ตอนพี่นึกถึงน้องนี่แบบโอ้ย หน้าร้อนที่ไม่ใช่ฤดูมากเว่อ
    #152
    0
  4. #151 angstkr (@saycheol) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 21:55

    จีฮุนมีฟามร้อนแรง เขินมากๆๆๆๆ ฮื่อ คิดเรื่องจินยองเยอะๆเลยๆๆๆๆๆๆ สนับสนุน แฟนอูจินก็ร้ายใช่ย่อย แต่มันก็คงแปลกๆที่จะไปเตือนเพื่อนว่าแฟนสาวของตัวเองมาวอแวกับเราใช่ป่ะ เห้อ


    ตัวเองคะเราขออนุญาตแก้คำให้ตัวเองน้าาา ใช้คำว่า safe word จ้า ถ้า save ก็จะแปลว่ากดเซฟงาน กดเซฟรูป อะไรแบบนี้ แต่ว่าถ้า safe จะแปลว่าปลอดภัยน้า


    รออ่านเสมอนะคะ ขอบคุณที่แต่งมาให้สนุกแบบนี้นะคะ ปลึ้มมม

    #151
    0
  5. #150 fluffybaebae (@fluffybaebae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 03:21
    แฟนอูจินมีความร้ายกาจทากกกกกก เธอน่ะ!อย่ามายุ่งกับจีฮุนนะขอเตือน!!!! จีฮุนจากที่ใจแข็งสุดๆตอนนี้ดูมองเห็นน้องในสายตาขึ้นมานิดหน่อยจากการจินตนาการเรื่องอย่างว่าฮือ555555555
    #150
    0
  6. #149 kkline93 (@kkline93) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 21:23
    พี่นั่งจุมปุกสักพักแล้วก็นะ... บทแฟนอูจินก็รือพี่เองนั่นแหละ เพราะอยากมาแอ๊วจีฮุนด้วยอยู่แล้วไง555555555555555 ยอมเป็นตัวปัญหาก็ได้ มีกลิ่นมาแล้วว่าครตนี้จะต้องสร้างเรื่องให้อูจินกับจีฮุนทะเลาะกันป่าวเนี่ย ฮือ แต่อาจจะคิดมากไป
    แล้วก็ดีใจมากๆๆๆๆที่บทสนทนาระหว่างวิ้งดีพอป็นอะไรที่เรื่อยๆมาก น้องเริ่มเข้ามามีอิทธิพลกับพี่แล้วอ่ะ น้ำตาจะไหล ;______;
    แล้วนี่ก็ว่าจีฮุนคงไม่ได้ชอบอูจินแล้วแหละ มันน่าจะเป็นครสรักแรก รักฝังใจ อะไรทำนองนั้นมากกว่า ที่เจออะไรแล้วจะทำให้คิดถึง แต่จริงๆไม่ได้รู้สึกแล้ว
    รอไม่ไหวแล้วเนี่ย จะฟิตติ้ง จะถ่ายแบบยังคะ ลุ้น!!!!!

    ปล safe word นะต้ะ น้อนพิมผิด จุ้บๆ._.
    #149
    0
  7. #146 ngampisut (@ngampisut) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 20:47

    ไม่รู้ว่าเคยบอกไปหรือยัง ว่าเราชอบการบรรยายแบบนี้เอามากๆเลยค่ะ

    ตอนนี้ ดูเหมือนว่า จินยองจะเริ่ม"สำคัญ"กับจีฮุนมากขึ้นแล้วนะคะ ดีจัง สงสารน้อง

    จริงๆ เราว่า คุณตากล้องนี่ป็นสุภาพบุรุษอยู่พอตัวเลยนะ

    สุภาพ ไม่ล่วงเกิน และให้เกียรติ (ถึงบนเตียงจะอย่างนั้นก็เถอะ)

    แฟนอูจินนี่น่ากลัว ดูเหมือจะ อ่อยจีฮุนด้วยหรือเปล่าเนี่ย

    #146
    0
  8. #144 Asuna ^^ (@gorbua123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 18:39
    น้องนี่ก็ทักได้ถูกเวลาจริงจริ๊งงง
    #144
    0
  9. #143 babyamam (@babyamam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 00:31

    ล่าสุดพอเจอวนิลาก็ไปเสริจเลย หารู้ไม่ว่าคำอธิบายอยู่ข้างล่าง!!!!

    จินยองทักถูกเวลาแหละ 555555 แล้วไม่มีคนอื่นคุยแล้วถูกมะ คุยแต่กับพี่อ่ะ

    ยังไม่รู้สึกว่าน้องรุกหาแบบเชิงว่าชอบไรงี้ น้องอาจจะกลัวความรักอยู่

    แต่พจฮเค้าเริ่มรู้สึกละค่ะ เรื่องบนเตียงเข้ากันดีขนาดนี้ เรื่องอื่นมันต้องศึกษาแล้ววววว

    5555555555 เอาจริงๆ ใครจะรุกก่อนไม่รู้เลย แต่นี่เกียมไม้เรียวแล้ว น้องแซ่บมาก ใจแม่

    #143
    0
  10. #142 kwqn (@kawinpakk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 00:07
    ที่พี่เขาไม่ลากเธอขึ้นกินทุกครั้งที่เจอกันเพราะเขาให้เกียรติเธอยังไงล่ะแบจินยอง แง้แออ ;___; มันดีมาก ดีแบบดีมากกกกกกกกกกกกกก ไม่รู้ว่าพี่เขารู้ตัวไหมแต่ เรารู้ เรารู้ มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ แบจินยอง เธอนอนเอกเขนกอยู่ในความคิดของพี่เขาแน้ว ได้ทำการสร้างแลนด์มาร์กแล้ว เรื่องความสัมพันธ์ไม่รู้ แต่เรื่องเซ็กส์นี่เธอเป็นที่หนึ่งของเขาเลย (ไม่รู้เจ้าตัวรู้ยัง) แต่เรารู้เรามั่นใจ!!!!! // ขอเม้นต่อจากตอนที่แล้วด้วย ตอนที่แล้วก็นะ นั่นแหละ แงแอ อย่างที่ได้ทวิตแน้ว ถ้าเกิดแบจินยองใช้พี่จีฮุนเป็นหลักยึดเหมือนกับที่เคยใช้บอส เราจะไปบวช(ล้อเล่นค่ะ;-;) ฮือ แล้วถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ พี่นิวก็ต้องขยี้เนาด้วยรึเปล่า;_____; ให้จินยองรักพี่เขาสุดหัวใจแบบไม่รู้ตัวอะไรทำนองนี้ กรี๊ดดดดดดดดดด ม่ายยยยยยยยย(เอกมโน)

    ปอปลา. ต่อให้มันจะออกมาดราม่าน้ำตาแตก เราก็จะซึบซับทุกตัวอักษรให้ได้มากที่สุด! สู้ๆนะคะ เราเป็นกำลังใจอยู่ทางนี้

    (ไม่ได้เข้าทวิตแอคหลักเลย แต่แอบเอาแอคอื่นไปหวีดฟิค555555555)
    #142
    0
  11. #141 ongv (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 23:56

    พจฮ!!! เริ่มมีน้องในมโนภาพแล้วว ฮื่อ รู้สึกเหมือน2 คนนี้ค่อยๆเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆในแง่ของความรู้สึก หรือเพราะน้องแพแค่เหงา555555

    #141
    0
  12. #140 AoyyAoii (@AoyyAoii) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 23:42

    อ่านแล้วได้ความรู้เพิ่มเติมตลอดเลย ชอบมากเลยค่ะ มีอะไรก็เอามาแชร์อีกได้นะคะ


    แอบรู้สึกว่าทั้งสองคนเริ่มเข้ามาอยู่ในความคิดในสมองของอีกคนมากขึ้นเรื่อยๆ


    อ่านแล้วเดาไม่ออกจริงๆเลยค่ะ ว่าความสัมพันธืของสองคนนี้จะมาเจอกันที่ตรงไหน


    เรื่องนี้ดูมีความดีพมีความซับซ้อนทั้งตัวละครทั้งเนื้อเรื่องมากเลยค่ะ คุณไรท์สู้ๆๆๆๆๆนะคะ เราเป็นกำลังใจให้ ต้องอยู่กันไปจนจบนะคะ เรารอได้ตลอด นานๆอัพก็ได้ค่ะ เรารอได้จริงๆ อยากให้กำลังใจคุณไรท์มากๆ เราคิดว่ามันต้องยากมากแน่เลย สู้ๆๆๆๆๆค่ะ


    ps.อ่านมาหลายตอนแล้วเพิ่งจะได้มีโอกาสเม้นเพราะตอนอื่นอ่านรัวๆ เดี๋ยวจะตามไปเม้นตอนที่เหลือนะคะ

    #140
    0