AND THEN I FOUND YOUR HIDDEN SHADE | hoonyoung

ตอนที่ 20 : sp | Living my fantasies out in real life, you’re beautiful in white.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    18 ม.ค. 62





( sp )

Living my fantasies out in real life, you’re beautiful in white.

 

 

 

 

กล้องคู่ใจ, เลนส์ราคาแพง, และแสงไฟในสตูดิโอที่ปิดลง

 

          พัค จีฮุนสำรวจทุกอย่าง ก่อนหน้านี้เป็นคนบอกดาเนียลเองว่าจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยเพราะเป็นคนสุดท้ายที่อยู่ในที่แห่งนี้ เดินออกมาพร้อมกับกระเป๋ากล้อง แตะกระเป๋ากางเกงเพื่อเช็กว่ากุญแจรถอยู่กับเขาแน่แล้ว

 

          เขาเดินออกจากโซนที่เก็บเรียบร้อยแล้วมาสู่ห้องสำหรับการประชุมที่เมื่อชั่วโมงก่อนเพิ่งจะเปิดให้ใครคนหนึ่งไปซุกหัวนอน เคาะประตูเบาๆ ก่อนที่จะเปิดเข้าไปเห็นร่างของพ่อคนดังกำลังนอนซุกตัวอยู่ที่โซฟา ไม่ตื่นเลยแม้ว่าเขาจะเดินเข้ามาแล้วก็ตาม

 

          “จินยอง” เรียกชื่ออดีตน้องชายแห่งชาติที่ยังหลับไม่รู้เรื่องแผ่วเบา ไม่ได้ผล, เขาเดินเข้าไป สะกิดไหล่ผอมบางของอีกฝ่าย เรียกชื่อซ้ำอีกที “แพ จินยอง คุณ ตื่นได้แล้ว”

 

          อีกฝ่ายขดตัวเหมือนแมว เอียงใบหน้าไปอีกทางเมื่อถูกรบกวนจนตากล้องยิ้มขำ

 

          “คุณ กลับบ้านกันครับ”

 

          เสียงครางในลำคอดังขึ้นก่อนที่ดวงตาของคนอายุน้อยกว่าจะปรือขึ้นมา “เสร็จแล้วเหรอ”

 

          “อืม” พัค จีฮุนพยักหน้า “กลับบ้านกัน”

 

          อดีตน้องชายแห่งชาติประคองร่างตัวเองขึ้นมา ยังมึนงงอยู่นิดหน่อยเพราะเพิ่งตื่นนอน ตอนแรกตั้งใจจะกลับไปนอนที่คอนโดของตัวเองตั้งแต่เข้ากองถ่ายเสร็จ หากแต่ถ้าเป็นเช่นนั้นคงจะไม่ได้เจอพัค จีฮุน แม้เจ้าตัวจะบอกว่าไปที่คอนโดเลยก็ได้ เดี๋ยวจะกลับเข้าไปหาเมื่อเสร็จงาน เขาก็ยังดื้อแพ่งมาอยู่ดี

 

          อย่างว่างั้นงี้เลย ความคิดถึงเป็นคำที่อธิบายถึงความดันทุรังของเขาได้ง่ายที่สุดในตอนนี้ ลองออกกองถ่ายเจ็ดโมงเช้าแล้วอยู่ยันตีสองแบบเขามาตั้งเดือนๆ สิ เจอหน้าอีกคนเร็วกว่าเดิมแค่สองสามชั่วโมงเขาก็ดีใจใจจะขาดแล้ว

 

          “วันนี้คุณขับรถ”

 

          “รู้แล้ว” คนอายุมากกว่าเอื้อมมือไปจับแก้มอีกคนที่ยังสะลึมสะลือ “ผมเคยให้คุณขับด้วยเหรอ”

 

          “เคย” ตัวดื้อยังคงเถียงต่อ “ถึงจะน้อยมากก็ตาม”

 

          ริมฝีปากยกยิ้มอย่างหนึ่งมันเขี้ยว “รู้ก็ดี วันนี้กลับบ้านผมนะ หยุดสองวันใช่ไหม”

 

          “ใช่” น้ำเสียงพ่อคนดังดูจะกระตือรือร้นเป็นพิเศษ “แต่เดี๋ยวก็ไปออกกองที่เจจู โอ๊ย ช่างมันก่อนเถอะคุณ กลับบ้านที”

 

          “ครับๆ”

 

          ตามใจตลอดแหละครับพ่อตัวดี

 

 

 

 

         

          เราประคองความสัมพันธ์มาได้ถึงในปีที่สาม ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้เขาคงไม่เชื่อ อย่าว่าแต่คบกับแฟนถึงสามปีเลย ไอ้ครั้นจะมีแฟนยังดูเป็นเรื่องยากเกินทน และยิ่งวุ่นวายไปมากกว่านั้นอีกตอนที่แฟนของเขาเป็นคนดังสุดๆ การันตีจากการได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลถึงสี่สาขาในปีที่แล้ว หลายคนบอกด้วยซ้ำว่าปีนี้รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมคงจะหล่นที่แพ จินยองเข้าให้แน่ๆ หลังจากชวดรางวัลไปในปีที่แล้ว

 

          หลังจากหมดสัญญากับค่ายเดิม แพ จินยองกลายมาเป็นนักแสดงอิสระ มีทีมงานบางส่วนออกมาทำงานด้วยกันด้วยซ้ำบ่งบอกว่าเด็กนี่ก็ได้รับความเอ็นดูจากคนร่วมงานไม่ใช่เล่น ถือว่าเป็นปีที่น่าปวดหัวพอตัวเลยทีเดียว ทั้งจีฮุนที่เปิดแกลลอรี่คาเฟ่, ทั้งจินยองรับงานเองสายตัวแทบขาด, ผลที่ได้รับคือเรามีเวลาอยู่ด้วยกันน้อยลงมาก ยิ่งเดือนก่อนที่ละครเรื่องใหม่ของอีกฝ่ายเริ่มเปิดกอง พูดตรงๆ นะ เขาเกือบคิดว่ามันจะไปไม่รอดแล้วด้วยซ้ำ แต่ก็ต้องขอบคุณความห่างเหินเหล่านั้นและนิสัยที่เริ่มรับผิดชอบตัวเองแล้วของจินยองนั่นแหละที่ทำให้มันง่ายขึ้นเยอะ ถือว่าเป็นโอกาสห่างเพื่อกระชับความสัมพันธ์ก็แล้วกัน

 

          มื้อเย็นของเราเรียบง่ายด้วยสปาเก็ตตี้ที่จีฮุนทำให้ (ก็หน้าที่เขาตลอดแหละ) แต่พิเศษขึ้นมาหน่อยเพราะไวน์ที่จินยองเอามาจากคนรู้จัก แก้วไวน์ที่เขาไม่ค่อยได้หยิบมาใช้เลยได้ใช้เสียที

 

          “พรุ่งนี้อยากทำอะไรไหม”

 

          “ไม่” เด็กคนนั้นตอบชัดถ้อยชัดคำ “นอน นอนเฉยๆ”

 

          เขาเลิกคิ้ว

 

          “หรือนอนกอดคุณก็ได้” และเด็กคนนั้นก็ปากหวานเสมอ ถ้าไม่ติดว่ามีโต๊ะกั้นอยู่เขาจะเอื้อมมือไปบีบปากเล็กๆ นั่นสักที “หรือคุณอยากไปไหน”

 

          “ไม่ ให้คุณพักเถอะ”

 

          “น่ารักที่สุด”

 

          “นั่นไม่น่าใช่คำชมสำหรับผมนะ”

 

          จินยองหัวเราะผะแผ่ว เอ่ยเถียงว่าเป็นผู้ชายก็น่ารักได้เหมือนกัน เขาก็ไม่นึกเถียงอะไรหรอกเพราะบางทีก็เป็นเขาเองที่อยากจะมอบคำนั้นให้อีกคน

 

          สามปีที่ผ่านมามีอะไรเปลี่ยนไปเยอะ แต่ก็นั่นแหละ, เขายังเหมือนเดิมอยู่บ้าง อย่างเช่นเรื่องที่เขาชอบแพ จินยองที่แต่งตัวลวกๆ เหมือนเดิม ดินเนอร์จิบไวน์ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหน้าสดและใส่เสื้อยืดกับกางเกงนอนขายาวนั้นไม่เลวร้ายเท่าไหร่ เสริมอีกนิดที่เขาเริ่มชอบช่วงหลังๆ ก็คงจะเป็นหน้าท้องลีนๆ ของอีกฝ่าย จินยองออกกำลังกายแล้วแต่ด้วยสรีระต่างๆ และความไม่ค่อยสม่ำเสมอ ถึงหุ่นดีขึ้นก็แค่นั้น แค่ให้เขาจับอีกฝ่ายให้มันมือขึ้นเท่านั้นแหละ แล้วก็ใช่, ช่วงหลังๆ เขาชอบที่จินยองเริ่มสนใจงานด้านอื่นมากขึ้น อย่างเช่นตอนนี้อีกฝ่ายเริ่มทำงานพิธีกร เขาชอบนะที่เด็กนั่นไม่ปิดกั้นโอกาสในชีวิตตัวเอง

 

          พอๆ กับที่เขารู้ว่าอดีตน้องชายแห่งชาติชอบอะไรในตัวเขาบ้าง ช่วงหลังๆ เขาเริ่มสนใจงาน motion มากขึ้นหลังจากทำงานเกี่ยวกับภาพนิ่งมาตลอด เด็กคนนั้นหัวเราะคิกคัก บอกว่าให้ลองจินตนาการดูว่าถ้าวันหนึ่งเขาได้ถ่ายทำโฆษณาหรือเอ็มวีที่มีแพ จินยองเป็นพระเอกคงจะดีน่าดู อืม, นั่นก็น่าสนใจ, หวังว่าเราจะพากันไปถึงจุดนั้นแล้วกัน

 

          จานสปาเก็ตตี้ถูกวางไว้ที่อ่างล้างจาน, ขวดไวน์ที่พร่องไปค่อนขวด, เสียงเพลงที่จินยองเป็นคนเลือก, การมองหน้ากันหลังจากไม่ได้มองหน้ากันมานานแล้ว รวมไปถึงการพูดคุยเรื่องไร้สาระด้วยกัน

 

          ให้ตายเถอะ เขาชอบแบบนี้ชะมัด

 

          “แล้วเหลืออีกกี่ฉากล่ะคุณ”

 

          “ก็เยอะอยู่นะ แต่ก็นั่นแหละ กลับจากเกาะเจจูแล้วก็ออกไปถ่ายฉากแต่งงานที่โบสถ์”

 

          “อ๋อ” คุ้นๆ ขึ้นมาบ้างเหมือนอีกฝ่ายเคยพูดไว้แล้ว “ได้ใส่ชุดเจ้าบ่าวครั้งแรกนี่นา”

 

          “ใช่” จินยองหัวเราะ แน่นอนว่าเขายังจำได้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกอย่างไรตอนฟิตติ้งชุด ถ่ายรูปมาให้จีฮุนดูด้วย ไม่คิดจะเถียงหรอกว่าเด็กนั่นหล่อ “ใครจะเชื่อว่าจะได้ใส่ชุดเจ้าบ่าวตอนยี่สิบสาม”  

 

          “นายน่าจะได้ใส่อีกแหละ”

 

          น้องชายแห่งชาติเท้าคางลงกับโต๊ะ “จะขอผมแต่งงานเหรอ”

 

          พัค จีฮุนหัวเราะพรืด “ผมหมายถึงคุณจะได้เล่นละครไปเรื่อยๆ ต่างหาก คลาสสิกจะตาย ฉากแต่งงาน” นั่นทำให้อีกฝ่ายทำหน้าบูดบึ้งเมื่อไม่ได้ดั่งใจ

 

          “ตลอดแหละคุณน่ะ!”

 

          “ทำไมครับ” เขาถามอย่างแปลกใจ “อยากแต่งหรือ”

 

          ว่าก็ว่าเถอะ, ที่นี่ประเทศเกาหลี ไม่ต้องพูดเรื่องแต่งงานหรอก เอาเรื่องคบเพศเดียวกันให้ได้ก่อน ทุกวันนี้จีฮุนเองก็ไม่ได้บอกใครชัดเจนว่าเขาคบกับผู้ชายอยู่ คนที่รู้เรื่องเขาคบกับอดีตน้องชายแห่งชาติก็คงเป็นพัค อูจิน ดาเนียลกับซองอูเองก็ดูแปลกอกแปลกใจไม่ใช่น้อยตอนที่จินยองมาหาเขาที่สตูดิโอบ่อยขึ้น หากแต่ไม่มีคำถามใดออกมาให้ชัดเจน ไม่รวมไปถึงยุน จีซองที่ยอมออกจากบริษัทเก่ามาเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้อีกฝ่ายในตอนนี้ซึ่งยอมขับรถไปรับไปส่งจินยองกับบ้านเขาบ่อยครั้ง บางครั้งเขาก็รับรู้ว่าคนใกล้ตัวรู้อยู่บ้าง, เพียงแค่ยังไม่มีการถามกันอย่างตรงไปตรงมาเฉยๆ

 

          “ก็ไม่ได้ขนาดนั้นหรอก” จินยองส่ายหน้า “ผมรู้ตัวว่าเป็นเกย์ตั้งแต่สิบหก? มั้ง คุณคิดจริงๆ หรือว่าผมจะวาดฝันว่าจะได้แต่งงาน”

 

          “มันคงไม่เกี่ยวกันหรือเปล่า”

 

          “แล้วคุณเคยฝันไหม”

 

          “อะไร”

 

          “แต่งงาน”

 

          “ผมเหรอ?” เขาถามเสียงฉงน “ไม่รู้สิ ผมเฉยๆ จะว่าไปแล้วเรื่องพวกนี้น่าจะเป็นความฝันของผู้หญิงมากกว่านะ”

 

          “ก็คงใช่”

 

          คนอายุน้อยกว่าจับแก้วไวน์หมุนวนเบาๆ ยกขึ้นจิบอีกหนึ่งอึกก่อนที่จะมองในตาเขาด้วยแววตาที่แสนมีเสน่ห์ เสมอแหละเด็กคนนี้ ถึงจะมีมุมเป็นแค่เด็ก แต่ก็ต้องยอมรับเรื่อง sex appeal ของอีกฝ่ายจริงๆ ว่าความขัดแย้งกันนั้นทำให้ทุกการกระทำของอีกฝ่ายมีเสน่ห์เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

 

          “แล้วชอบชุดเจ้าสาวไหมล่ะ?”

 

          “อะไรนะ”

 

          “ชุดเจ้าสาวไง”

 

          “จินยอง” คนถูกถามเรียกชื่ออีกฝ่ายแทนการเอ่ยปรามความคิดต่างๆ ที่อยู่ในหัว

 

          เขาว่าแล้ว, สายตานั่นมาทีไรก็ดึงเข้าเรื่องพวกนี้ทุกที

 

          “ไม่ใช่เสียหน่อย ผมแค่สงสัยว่าคุณคิดยังไงกับชุดเจ้าสาว” อีกฝ่ายว่าเช่นนั้น เอียงหน้ามองเขาด้วยแววตาฉ่ำเยิ้มจากแอลกอฮอล์ปริมาณไม่น้อย ควรจะหยุดแค่นั้นถ้าหากปลายเท้านั่นไม่มาแตะเบาๆ ที่ขาของเขาให้ชวนจั๊กจี้ใต้โต๊ะไปด้วย “อย่างเช่นผ้าคลุม? กระโปรงสีขาว?”

 

          “แพ จินยอง”

 

          “หรือสายรัดถุงน่อง?”

 

          “ให้ตายเถอะ” เขาถอนหายใจ “เตรียมอะไรไว้ล่ะ”

 

          เด็กคนนั้นวาดยิ้มบนริมฝีปาก แสร้งทำเป็นตกใจที่เขารู้ทัน เคยหรือที่จะไม่รู้ทัน? ที่สงสัยมากกว่าคือเด็กนี่เอาเวลาที่ไหนไปตระเตรียมอะไรแบบนี้มากกว่า เวลาจะนอนยังไม่ค่อยมี ยังอุตส่าห์เจียดไปทำอะไรแบบนี้อีกอย่างนั้นหรือ!

 

          “ร้ายกาจจริงๆ” เขาบ่นงึมงำ

 

          แต่อดีตน้องชายแห่งชาติกลับวาดยิ้มยินยอมรับคำพูดนั้นราวกับเป็นคำชมเสียได้

 

          “ไม่อย่างงั้นจะเหมาะสมกับคุณหรือครับ ช่างกล้องลามก”

 

 

 

 

         

          พัค จีฮุนเผลอเอาลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้ม ลำคอแห้งผากขึ้นมากระทันหัน ลมหายใจติดขัดเล็กน้อยยามที่ประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับร่างคนรักในเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อบางประดับลายดอกไม้เล็กน้อย ร้ายไปกว่านั้นคือส่วนล่างของอีกคนคือสายรัดถุงน่องสีขาวเพียงอย่างเดียว เขาคิดจริงๆ แล้วว่าเด็กคนนั้นร้ายกาจเกินไป ร้ายกาจเสียจนจะทำให้เขาบ้าคลั่งได้ทุกวัน

 

          “จีฮุน ผมรู้น่ะว่าชอบ” เสียงอีกฝ่ายกระซิบแผ่วเบา เดินตรงมาหาเขาที่อยู่ปลายเตียง หัวเราะคิกคัก “คุณชอบจริงๆ ผมรู้”

 

          เขายกมือขึ้นปิดใบหน้าของตัวเอง ปฏิเสธไม่ออกหรอก

 

          “มันมาอยู่ในบ้านผมได้ยังไงดีกว่า”

 

          “แวะเอามาซ่อนไว้ตั้งแต่คุณบินไปทำงานที่กวม” คนจอมวางแผนพูดแบบนั้นขณะที่วางมือลงบนหน้าขาของเขา ไล้วนเบาๆ “ยังคิดอยู่เลยว่าจีฮุนจะรู้หรือเปล่า”

 

          มือหนาเลื่อนไปประคองเรือนร่างของคนอายุน้อยกว่า ประคองให้ทิ้งน้ำหนักลงบนหน้าขาทั้งสองข้างของเขา “ตัวแสบ” ขบฟันกรอด เอ่ยกับอีกฝ่ายไปแบบนั้น

 

          แต่จินยองก็ยังคิดว่านั่นคือคำชมอยู่ดี ลืมไปแล้วหรือว่าเด็กนี่ชอบเหลือเกินในเรื่องทำให้คนอื่นวุ่นวาย อย่างมือเล็กๆ ที่เริ่มจะเอื้อมมือแตะต้องหลังคอของเขา ชวนจั๊กจี้พิลึกตอนที่เด็กคนนั้นขยับสะโพก พาดขาไว้ข้างเอวสอบ ขยับส่วนล่างให้แนบชิดกันมากขึ้น และ ให้ตาย แพ จินยองไม่ใส่กางเกงจริงๆ ด้วย! กลัวว่ามันจะเสียเวลาขนาดนั้นเลยหรือไง!

 

          เขากัดฟันกรอด “คิดยังไงถึงซื้ออะไรพวกนี้มา”

 

          แขนเล็กวางลงบนคอของเขา ออกแรงรั้งเล็กน้อย “คุณไม่ลบประวัติอินเตอร์เน็ตตัวเองเองนะ” หัวเราะคิกคักอย่างถูกอกถูกใจเมื่อไล่ต้อนเขาให้ยอมรับได้ว่าเขาชื่นชอบของพวกนี้มากมายแค่ไหน “ผมก็ต้องรู้สิ”

 

          มือหนาบีบเค้นต้นขาขงอีกฝ่าย ลากไล้ผ่านสายรัดถุงน่องที่ปลุกเร้าอารมณ์พิลึก ก่อนที่จะฟาดลงบนหนั่นเนื้อด้านหลังแรงๆ ด้วยความมันเขี้ยวจนอีกฝ่ายสะดุ้งตัวโยน

 

          “คุณชอบ” เด็กแก่แดดของเขาตอกย้ำ “คุณชอบจริงๆ ด้วย”

 

          “พูดมากน่ะ”

 

          เสียงครางเริ่มหลุดลอดออกมาให้ได้ยินยามทื่เขาบดจูบลงไป สะโพกของคนข้างบนพยายามบดเบียดอย่างยั่วยุอารมณ์ ไม่เหมาะกับชุดสีขาวบริสุทธิ์เอาเสียเลย แต่นั่นแหละที่สุดยอดจินยองตอบสนองโดยการแอ่นหน้าอกราวกับต้องการจะให้เขากระทำอีก

 

          “เดี๋ยว” คำห้ามสั่นเครือดังออกมาจากริมฝีปาก

 

          เขาหยุดชะงัก สีหน้าหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัดกับคำเอ่ยปรามยามเขายังไม่ยอมผละจากซอกคอขาวในช่วงแรก ขมวดคิ้วมุ่นเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าถ้าสาเหตุการเอ่ยห้ามกันไม่ดี เขาจะไม่ยอมแน่

 

          “มีอีกเด็กนั่นกระซิบ “แต่อันนี้คุณต้องใส่เองแล้วแหละ”

 

          ร่างโปร่งของอีกฝ่ายยืดขึ้น เดินเข้าไปที่ตู้เสื้อผ้าของเขา(สาบานว่าพัค จีฮุนไม่รู้จริงๆ ว่าจินยองเอาของพวกนี้ไปซ่อนตรงนี้โดยเขาไม่เห็นได้ยังไง) โน้มตัวลงหยิบข้าวของที่อยู่ลึกที่สุดจนเขาอยากจะเดินเข้าไปฟาดสะโพกนั่นที่ลอยเด่น จินยองไม่ได้ไม่ระวัง คงจะรู้ตัวและยิ้มกระหยิ่มอยู่แน่นอนที่ทำให้เขาเป็นบ้าแบบนี้

 

          และของที่เด็กคนนั้นหยิบขึ้นมายิ่งทำให้เขาเป็นบ้าไปเลย

 

          ผ้าคลุมเจ้าสาว

 

          เด็กคนนั้นรู้ได้อย่างไรว่าเขากำลังวอแวกับเจ้าสิ่งนี้อยู่

 

          อะไรเดิมๆ มันก็น่าเบื่อใช่ไหมล่ะ เขาก็ยอมรับว่าความสนใจของเขาเปลี่ยนแปลงไปบ้าง บางช่วงก็กางเกงหนัง ชุดสูทล่าสุดก็สายรัดถุงน่องกับผ้าคลุมเจ้าสาว อุตส่าห์ไม่อยากให้เด็กนี่รู้อยู่แล้วเชียวเพราะเขารู้สึกอับอายเล็กน้อยที่พบว่าตัวเองต้านทานเด็กแก่แดดแบบนี้ไม่ได้มากขึ้นเมื่ออีกฝ่ายอยู่ในชุดที่เขาค่อนข้างจะถูกใจ

 

          “รู้ไหมว่าปกติเจ้าสาวจะใส่ผ้าคลุมแบบนี้ได้เฉพาะสาวบริสุทธ์”

 

          “อื้อฮึ”

 

          เด็กคนนั้นวางเครื่องประดับลงบนมือของเขาอย่างแผ่วเบา “ผมไม่ใช่แล้วนะ”

 

          “รู้แล้ว” พัค จีฮุนไม่ใช่คนหัวเก่าหรอก เขาไม่ได้สนใจเท่าไหร่ว่าแพ จินยองจะเป็นคนบริสุทธ์หรือเปล่า ไม่เอาน่ะ, ตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว

 

          “งั้นวันนี้” คนอายุน้อยกว่าเว้นวรรคชั่วครู่ ก่อนจะพูดถ้อยคำที่ทำให้เขารู้สึกหายใจไม่ถนัดเท่าไหร่ “ผมขอรับบทเจ้าสาวที่โดนครั้งแรกแล้วกันนะครับ”

 

          จีฮุนอยากจะฆ่าเด็กแก่แดดนี่จริงๆ ให้ตายคาอกไปได้เลยยิ่งดี

.

.

.

.

.

เจอกันใน #ฟิคHiddenShade ค่ะ

.

.

.

.

.




ตอนแรกจะมาเพื่อโมเม้นท์ปุ๊กปิ๊กที่งานประกาศรางวัลค่ะ

แต่งานถ่ายแบบน้องแพออกมาก่อนก็เลย-- //ปิดหน้าอย่างเขินอาย

2019 คุกเกาหลีทำอะไรเราไม่ได้แล้วนะคะ


#ฟิคHiddenShade



 

 

 

 




? cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

353 ความคิดเห็น

  1. #348 __mmint (@SutitaPutkeaw) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 11:17

    น้องก็ยังแซ่บเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือแซ่บขึ้นรึเปล่าาา
    #348
    0
  2. #347 myxmint93 (@myyeolmint) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:39
    เขินจนมือจีบ คุณช่างกล้องคือแซ่บไม่ลืมมมมม

    ชอบความละมุนที่แฝงไปด้วยความดุดัน เขินจนม้วนกับการสวมบทบาท ฉากคัทคือจะบ้าตายยยย อยากตายคาอกพี่เค้าเลย แซ่บมากก น้องแพก็เผชเหลือเกิน ร้ายตาใสสุดๆ ฮือออออ
    #347
    0
  3. #346 Mr. Brown (@nan_4811) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 19:39
    แซ่บมากจ้า อ่านแล้วได้แต่กลั้นยิ้มตะหมูกบาน
    #346
    0
  4. #345 pcxbh♡ (@baekfour) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 07:56
    กิ้ดดดด ตอนเห็นแจ้งเตือนเป็นเรื่องนี้คือนั้มตาจะไหล คิดถึงพิมากๆๆๆๆๆ เป็นสเปที่แซ่บเหมือนเดิมเรยค่ะ แค่ก
    #345
    0
  5. #344 suyeonyeon (@pemypemika) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 02:59
    ไม่ไหวจิงๆค่ะอุเดรีเกกวกกงกก ไม่เคยผิดหวัง ยิ่งมีภาพประกอบแล้วนั้น.... (ಥ◞౪◟ಥ)
    #344
    0
  6. #343 Asuna ^^ (@gorbua123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 01:23
    ยังแซ่บเหมือนเดิมม
    #343
    0
  7. #342 junhi (@junhi) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 01:14
    รูปถ่ายแบบคือที่สุด เหมือนถ่ายมาเพื่อฟิคนี้!!! หืดหาดๆๆ 2019 ก็ยังมีวิ้งดีพ ต้องเอาให้สุด คิกกก
    #342
    0
  8. #341 `Barbara (@momomo1997) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 01:00
    ฮืออออออออใครร้ายกว่ากัน!??!? คนหาชุดหรือคนที่อินบท!!!!??
    #341
    0
  9. #340 septembr_u (@mkr-cha) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 00:28
    น้องแพพพพพพพพ๊T ____ T โดนknock outไปครั้งแรกตรงไม่ใส่กางเกงT T อีกทีคือปย.สุดท้ายแบบ โอ้ยลูกจ๋าพูดอะไรออกมาคะฟหแทย้ก้วว น้องแพตอนนี้คือแซ่บมาก แงเป็นเด็กรว้ายๆ ดีมากๆเลยค่ะ/ปาดเลือด ชอบตรงน้องแพบอกว่า"คุณชอบจริงๆด้วย"แล้วพี่เขาอายมากเลยค่ะ แบบน่ารัก บอกไม่ถูกT T คุณพัคคนลามกเสมอต้นเสมอปลายมาก5555
    ps. ตอนเห็นรูปนี้คือนึกถึงฟิคเรื่องนี้เลยค่ะT-T เป็นถ่ายแบบแล้วสีหน้าแววตาน้องในรูปคือใช่มาก นี่มันแพจินยองกับช่างกล้องลามกนี่นาy__y ตอนแรกว่าจะโยนลงแท็กฟิคแต่เข้าไปส่องแอคคุณนิวเห็นกำลังหวีดอยู่เหมือนกัน5555 ก็เลยไม่ได้โยนเข้าแท็กค่ะ รักนะคะ รออ่านสเป/เรื่องอื่นๆเลยค่า♡
    #340
    0
  10. #339 vgny__ (@vgny__) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 00:25
    แอแงงง น้องแพ!!! แม่รูดก้านมะยมหมดต้นแล้วน้าา อ่านเรื่องนี้กี่ครั้งๆก็ชอบมากๆตลอด เห็นน้องถ่ายแบบก็คิดถึงเรื่องนี้เลย น้ำตาจะไหล ขอบคุณสำหรับสเปนะค้า❤️
    #339
    0
  11. #338 Ch.KKwan (@kwanjiramama) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:35
    จมูกบานหมดแน้วววฮือออ เขินอะ อยากตีก้นน้อง -ตัวแสบบบแต่ทำไม่ได้ขอปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณตากล้องแทนค่ะ งือออขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #338
    0
  12. #337 ngampisut (@ngampisut) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:56

    คือ

    มัน

    มันแบบ

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    มือหงิกแล้ว ไหนนน ไม้เรียวอยู่ไหน อยากฟาด

    น้องแสบขนาดนี้ พี่ช่างภาพต้อง'ฟาด'​ให้หนักเลยนะคะ

    #337
    0
  13. #336 realrp (@porporpp2205) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:48
    อยากอุทานมาก ฮื้ออออ แซ่บมากกกกกกกกกกกก ขอบคุณไรท์ที่มีสเปมาให้นะคะ คิ้ก
    #336
    0
  14. #335 ppppppim♡ (@pimmada51) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 21:43
    อุดปากกรี๊ด กี๊ดดดดด ไม่ไหวปลอวววว น้องร้ายมากๆๆๆๆๆๆ แซ่บไม่หยุดดดด พี่เค้าก็ยังเป็นตากล้องลามกเหมือนเดิมนะคะ อรุ่ม -.,-
    #335
    0