AND THEN I FOUND YOUR HIDDEN SHADE | hoonyoung

ตอนที่ 2 : 01 | You can’t take your eyes off me, hands as well.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    16 ธ.ค. 60


1

You can’t take your eyes off me, hands as well.

 

แพ จินยองก้าวเข้าวงการตั้งแต่อายุสิบห้า ตอนแรกเขารับโฆษณาถ่ายแบรนด์เสื้อผ้าวัยรุ่นที่ไม่ได้โด่งดังอะไรและโฆษณาเล็กๆ น้อยๆ อีกสองสามแห่ง จนมีคนแนะนำให้เขาหาสังกัดอยู่จะดีกว่า ตัวเขาเลยได้ไปอยู่สังกัดขนาดกลางพร้อมกับงานที่เข้ามาไม่ขาด และมีงานที่ทำให้เขาเป็นแจ้งเกิดในวงการอย่างเต็มรู้แบบตอนรับบทเป็นน้องชายคนเล็กในละครขนาดยาวตอนเขาอายุสิบแปดปี

 

          จินยองไม่ได้ดังเป็นพลุแตก เขาแค่กำลังขาขึ้น ตอนนี้เขามีงานแสดงประปรายเพราะทางต้นสังกัดสันทัดด้านนี้มากกว่า แม้ว่าจะมีหลายคนมองว่าเขาไม่น่าจะทำอาชีพนายแบบได้ยาวนานเพราะส่วนสูงที่อยู่แค่ร้อยเจ็ดสิบปลายของเขาก็ตาม แต่เขาเองก็มีความสุขกับมันดี

 

นอกเหนือจากงาน หนังในวันหยุดและปาร์ตี้กับเพื่อน จินยองก็แค่มีความสุขกับอะไรง่ายๆ

 

อย่างเช่นปั่นหัวคนที่ถูกใจ

 

ช่างภาพที่ชื่อพัค จีฮุนคนนั้นน่ะ ทำให้เขาสนุกเวลาเห็นอีกฝ่ายหัวหมุนเสมอเลย

 

 

 

 

จีฮุนจำไม่ได้เหมือนกันว่ารู้สึกตื่นเต้นแบบนี้ครั้งสุดท้ายตอนไหน น่าจะเป็นตอนที่เริ่มจับกล้องเป็นอาชีพไม่ใช่แค่เดินสายประกวดแรกๆ ล่ะมั้ง ไม่เอาน่า, เวลาเราจะได้เจอคนที่ถูกใจมันก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นไม่ใช่หรือ

 

เดินเข้ามาในสตูดิโอที่ใช้ในการทำงานวันนี้พร้อมๆ กับกระเป๋ากล้องที่ภายในมีกล้องคู่ใจของเขากับเลนส์ที่เพิ่งถอยมาใหม่ และดูเหมือนครานี้จะเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ลองใช้มัน เขาเข้างานก่อนเวลาที่นัดนายแบบและนางแบบไว้เพื่อมาตรวจเช็กทุกอย่าง

 

“สวัสดีครับค่ะคุณจีฮุน” เจ้าของชื่อหันขวับไปมองตามเสียงเรียกก่อนจะคลี่ยิ้มหวาน นางแบบในวันนี้คือนางแบบที่พอจะคุ้นหน้าคุ้นตากันอยู่บ้าง เจ้าหล่อนเป็นอดีตเกิร์ลกรุ๊ปที่ปัจจุบันผันตัวมาเป็นนักแสดง “ไม่ยักกะรู้นะคะว่าวันนี้คุณเป็นตากล้อง”

 

“แต่ผมรู้นะครับว่านางแบบเป็นคุณ”

 

“ปากหวานค่ะ”

 

ช่างกล้องหนุ่มหัวเราะให้กับคิม โดยอน เธอเป็นนางแบบที่ไม่ให้ความรู้สึกว่าเขาต้องระวังตัวกับคำเย้าแหย่เสียเท่าไหร่ เจ้าหล่อนเองก็ดูไม่สนใจเขาไปมากกว่าเพื่อนร่วมงานเหมือนกันเลยทำให้สนิทใจที่จะพูดคุยด้วย

 

“วันนี้มาเร็วนะครับ” เขาชวนคุยต่อพลางยื่นถาดขนมมาตรงหน้าหล่อน

 

เธอส่ายหน้า “พอดีงานก่อนหน้านี้เสร็จเร็วน่ะค่ะ แล้วช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้างคะ”

 

“ก็เรื่อยๆ ล่ะ”

 

“ได้ยินว่าคุณมีแผนจะทำโฟโต้บุ๊กไม่ใช่หรือคะ หานางแบบได้หรือยัง”

 

“พูดอย่างกับอยากให้ผมชวนคุณ” เขาแหย่อีกคนอย่างนึกขัน “ผมไม่มีเงินจ้างคุณมาเป็นแบบแน่ๆ แล้วคุณก็ คงจะงานยุ่งล่ะมั้ง”

 

“ฉันอายุน้อยเกินไปด้วยมั้งคะ” เธอรู้ดีว่าเขาถ่ายแบบแนวไหนถึงได้ตอบกลับมาแบบนั้น จีฮุนไม่ได้ถือโทษโกรธอะไรนอกจากแสร้งทำเป็นเศร้า

 

หล่อนขยับปากทำท่าเหมือนจะพูดคุยแต่โดนเสียงตะโกนจากช่างแต่งหน้าขัดเสียก่อน เธอเลยทำเพียงโน้มศีรษะให้ช่างกล้องหนุ่มเท่านั้น

 

พัค จีฮุนหยิบแก้วกระดาษ เดินเข้าไปดูเซ็ตติ้งเพื่อเช็กเนื้องานก่อน วันนี้เป็นงานถ่ายแบบให้กับนิตยสาร คอนเซปต์ภายใต้ธีม ‘You Make Me Redเพราะฉะนั้นฉากเลยเป็นห้องที่ตกแต่งในโทนสีแดงกับขาวเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่เสื้อผ้าของนายแบบนางแบบไม่ใช่อะไรที่เปิดเผยมากนักตามวัยของทั้งคู่ที่เพิ่งจะบรรลุนิติภาวะมาหมาดๆ

 

ตอนเจอคนของทางนิตยสารอีกฝ่ายก็พูดคุยกับเขาอย่างนอบน้อม ไม่ได้ดูเรื่องมากอะไรทำให้สบายใจได้ไปเปลาะหนึ่ง อีกฝ่ายบอกว่ามอบอำนาจให้เขา ขอแค่ตรงคอนเซปต์ก็พอแล้ว จีฮุนเลยเข้าไปบรีฟการจัดฉากให้เคลื่อนย้ายของเล็กๆ น้อยๆ เมื่อมองผ่านกล้องแล้วมีบางอย่างไม่ค่อยโอเค

 

ช่างภาพหนุ่มกลับมานั่งเคาะนิ้วลงบนโต๊ะไม้ไปพลางจนกระทั่งมีเสียงใครบางคนบอกว่า “นายแบบนางแบบมาแล้วค่า”

 

พัค จีฮุนหันไปมองพบนางแบบของวันนี้อยู่ในชุดสายเดี่ยวกับกางเกงขายาวสีขาว เหมาะกับเจ้าหล่อนดี แต่มันไม่ได้ทำให้เขาสนอกสนใจเท่าไหร่ ก็ลองดูพร็อบอีกอย่างของเจ้าหล่อนสิ น่าสนใจกว่าเป็นไหนๆ

 

มุมปากเผลอยกยิ้มขึ้นมาโดยอัตโนมัติ แพ จินยองอยู่ในชุดเสื้อสเวตเตอร์สีเทาคลุมทับเสื้อสีขาว เส้นผมประกายเทานั่นน่าจะเข้มขึ้นกว่าคราก่อนที่เราเจอกัน เขาจำรายละเอียดเรื่องสีผมอีกฝ่ายไม่ได้หรอกในเมื่อตอนนั้นมีอะไรดึงดูดความสนใจได้มากกว่า

 

นายแบบวันนี้เห็นเขาแล้ว และไม่ได้ทำอะไรมากกว่าโน้มศีรษะ เอ่ยแนะนำตัวสั้นๆ ตามมารยาทในวงการ “แพ จินยองครับ”

 

“พัค จีฮุน” เขาแนะนำตัวกลับ

 

ในจังหวะที่คนอายุน้อยกว่าเงยหน้าขึ้นมาเขาเห็นประกายซุกซนในแววตาและรอยยิ้มแต่งแต้มเล็กๆ บนริมฝีปาก ก่อนที่มันจะขยับอย่างแผ่วเบาโดยไร้เสียง

 

ดีใจไหมครับ

 

ถ้าอ่านปากไม่ผิดคงเป็นคำนั้นแหละ

 

“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับ” เขายิ้ม “ผมขอบรีฟก่อนนะ”

 

เขาเดินนำทั้งสองมาที่ฉากที่เซ็ตไว้เพื่ออธิบายคอนเซ็ปให้เข้าใจตรงกันอีกครั้งหนึ่ง โดยอนและจินยองมีถ่ายร่วมกันสองเซ็ต ถ่ายเดี่ยวอีกคนละเซ็ต เริ่มต้นที่ถ่ายรูปคู่เสียก่อน บริเวณแรกที่จะใช้ถ่ายภาพคือเก้าอี้โซฟาสีแดงเพลิง

 

“จินยอง”

 

“ครับ” เจ้าของชื่อพยักหน้ารับ เดินไปที่มุมโซฟาอย่างว่าง่าย

 

จีฮุนกระตุกยิ้ม ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเป็นงานดีเหลือเกิน

         

เขาหันไปทางนางแบบสาว เจ้าหล่อนพยักหน้าเดินไปหยุดตรงหน้าแพ จินยอง กวาดขาข้างหนึ่งลงบนหน้าขาของอีกฝ่าย จับปกเสื้อของชายหนุ่มไว้ในกำมือ

 

          จีฮุนเผยรอยยิ้มเมื่อทั้งคู่ดูเป็นงานดี มีเขอะเขินกันบ้างตามประสาผู้คนที่เพิ่งร่วมงานกันครั้งแรก เขาค่อยๆ ตะล่อมทั้งสองอย่างใจเย็นว่าให้ทำอย่างไร โดยอนใจเย็นและเชื่อฟังเขาเสียจนไม่น่าเชื่อว่าเจ้าหล่อนเป็นนักแสดง วันหนึ่งเธอคงเดินทางสายนางแบบได้อย่างเต็มภาคภูมิแน่ๆ ถ้าหล่อนยังมีใจ แต่คนที่เริ่มงานมาในสายถ่ายแบบกลับกำลังทำให้เขาหงุดหงิดใจ

 

          “จินยอง มองมาทางนี้ครับ”

 

          “จินยอง อย่าปล่อยมือไว้แบบนั้น”

 

          “จัดระเบียบขาของคุณดีๆ หน่อย”

 

          “แพ จินยอง!” เผลอตวาดอย่างหงุดหงิดใจเมื่อนายแบบอายุน้อยคนนั้นทำอะไรขัดใจเขามากเกินไปแล้ว พอบรรยากาศเป็นแบบนี้ทุกอย่างก็ดูประดักประเดิกไปหมด โดยอนที่ผ่อนคลายเองก็แสดงทีท่าเกร็งขึ้นมาบ้างเหมือนกัน 

 

          “โดยอน ลุกขึ้นก่อน” เขาว่าเช่นนั้นพลางเดินตรงไปในฉาก เจ้าหล่อนมีสติพอที่จะดันกายขึ้นในฉับพลัน เป็นจีฮุนเองที่แทรกกายเข้าไปที่กลางขาของอีกฝ่าย “คุณทำงานแบบนี้มากี่รอบแล้วนะจินยอง”

 

ช่างภาพเห็นว่านายแบบคนนั้นกำลังกลืนน้ำลาย แววตาสั่นไหวนิดหน่อยแต่ควบคุมสีหน้าได้นิ่งดี เพิ่งรู้อย่างงั้นหรือว่าตัวเองทำให้เขาไม่พอใจ

 

มือหนาที่จับแต่กล้องแตะลงไปบนหน้าขาของอีกฝ่าย

 

“อ้าขาหน่อย” ก่อนจะลดระดับเสียงให้ได้ยินกันเพียงสองคน “คืนนั้นคุณว่าง่ายกว่านี้นะ”

 

ลมหายใจของอีกฝ่ายผิดจังหวะไปนิดหน่อย นั่นทำให้เขาเผลอคิดเรื่องอื่นนอกจากงานไปได้ แต่ประสบการณ์ที่สั่งสมมาทำให้เขาปกปิดมันได้มิดชิดกว่าเด็กตรงหน้าเยอะ จีฮุนเอื้อมมือไปจับมือของคนที่ยังอยู่บนโซฟาให้วาดวงแขนรอบตัวเขา

 

“ประมาณนี้ เข้าใจไหม”

 

ครับ”

 

“แล้วก็จัดการมือตัวเองดีๆ หน่อย วางลงไปได้เลย” เอ่ยเสียงเข้มอย่างใจเย็น “ตอนทำงานไม่มีใครด่าว่าคุณไม่เป็นสุภาพบุรุษหรอก ใช่ไหมโดยอน”

 

“ค่ะ” เธอยิ้มให้จินยองอย่างเป็นมิตร

 

“ดีๆ หน่อยครับคุณคนเก่ง เผื่อผมจะได้ชมบ้าง”

 

แววตาของคนอายุน้อยกว่าสั่นไหวไปบ้างเมื่อเขาจงใจพูดเย้าแหย่ จินยองสูดลมหายใจเข้า พยักหน้าและขานรับอย่างแผ่วเบาก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายผละกายออกเอง พลางหันไปพยักหน้าให้โดยอนเข้าฉากและเขากลับไปประจำตำแหน่งเดิม

 

“โดยอนครับ หันข้างนะ ระวังอย่าให้ผมลงมาปิดหน้า” เขาเอ่ยเสียงดัง กดชัตเตอร์หนึ่งครั้งก่อนที่จะออกคำสั่งอีกครา “มองกล้องหน่อยจินยอง”

 

เจ้าของชื่อหันมามองเขาตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ไม่เพียงแค่นั้น จินยองส่งสารบางอย่างผ่านสายตาให้ลมหายใจเข้ากระตุกไปเล็กน้อยก่อนที่เด็กแก่แดดคนนั้นจะใช้ฟันขาวขบกัดกลีบล่างปากล่างเล็กน้อยราวกับจะยั่วยวนกันเสียอย่างนั้น

 

แชะ!

 

 

 

“ฉันให้โดยอนไปก่อนนะคะ”

 

“ครับ” ช่างภาพหนุ่มหันไปขานรับสต๊าฟคนหนึ่งหลังจากถ่ายภาพคู่สองเซ็ตทั้งที่โซฟาและเตียงเสร็จไป

 

หลังจากตอนนั้นจินยองทำงานดีขึ้นมากโขจนเขานึกสงสัยเสียจริงๆ ว่าเด็กคนนั้นปรับตัวได้แล้วหรือก่อนหน้านี้แค่แกล้งทำกันแน่ คงจะได้รู้กันตอนถ่ายภาพเดี่ยวของเขาตอนนี้เสียล่ะมั้ง เนื่องจากเซ็ตก่อนหน้าจินยองสวมเสื้อคลุม สำหรับเซ็ตเดี่ยวนั้นทางสไตล์ลิสต์กำหนดมาแค่ถอดเสื้อคลุมออก นายแบบหนุ่มเลยได้สิทธิ์ในการถ่ายก่อนขณะที่นางแบบต้องไปแต่งตัวเสีย

 

“รบกวนย้ายของหน่อยครับ ผมต้องการฉากแดง”

 

เอ่ยประโยคคำสั่งให้สต๊าฟที่เดินเข้ามาจัดการเปลี่ยนฉากไปพลางขณะที่เขาไปดูภาพต่างๆ ที่เพิ่งถ่ายมาบนหน้าจอ

 

          พระเจ้าเองก็ช่างสรรค์สร้างเหลือเกินนะ เขาอดชื่นชมไม่ได้ กับโดยอนที่ทำงานกันมาหลายครั้งแล้วก็ยังไม่เคยตกจากมาตราฐานเดิมเลยแม้แต่น้อย แต่ที่น่าสนใจกว่าคือคนที่เพิ่งได้ร่วมงานกันครั้งแรกต่างหาก เด็กหนุ่มคนนั้นมีแววตาที่เปี่ยมเสน่ห์เป็นบ้า ขนาดถ่ายภาพเพียงท่อนบนยังแสดงออกได้ชัดเจนขนาดนี้ ไม่อยากจะจินตนาการเลยว่าภาพ close up ที่เขากำลังจะถ่าย แพ จินยองจะถ่ายทอดเสน่ห์ของมันออกมาได้มากขนาดไหน

         

“มันโอเคไหมครับ”

 

          เสียงแหบทุ้มดังขึ้นใกล้หูเสียจนช่างภาพสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปสบตากับนายแบบหนุ่มที่แอบมายืนซ้อนหลังแบบไม่มีส่งสุ้มส่งเสียงเตือนกันก่อน

 

          ขนาดเขาหันไปแบบนี้ยังไม่คิดจะถอย ใจกล้าดีจริงๆ จีฮุนน่าจะรู้นานแล้วด้วยซ้ำ

 

          มือหนาที่เพิ่งวางกล้องแตะลงตรงบั้นเอวของคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบาให้อีกฝ่ายเคลื่อนกายมาข้างๆ หากมองผ่านเราไปก็คงเข้าใจว่าเขาเรียกเด็กคนนี้มาดูผลงานเท่านั้นเอง

 

          “ทำดีๆ ก็ทำได้นี่” คนอายุมากกว่าเอ่ยชม “เสียดายนะจินยอง ต้องให้ผมโกรธก่อนหรือถึงทำได้”

 

          นายแบบหนุ่มเลิกคิ้ว ริมฝีปากเล็กๆ นั่นคลี่ยิ้มออกมาบางๆ เอ่ยพูดกับเขาเสียงแผ่วเบา “ทำไมไม่คิดว่าผมอยากให้คุณโกรธก่อนถึงจะมีอารมณ์ทำงานล่ะครับ จีฮุน”

 

          ร้ายนักนะ

 

          เผลอสบถออกมาอย่างแผ่วเบากับการกระทำของนายแบบอายุน้อยกว่าตรงหน้า จินยองเรียกชื่อเขาเฉยๆ ปราศจากความเคารพได้อย่างลอยหน้าลอยตา แต่เขาก็ไม่คิดจะถือโทษโกรธแต่อย่างใดในเมื่อเขาเคยบอกอีกฝ่ายให้เรียกแบบนี้เอง

 

          มือของเขาเลื่อนลงต่ำไปอีกนิด แตะต้องสีข้างและสะโพกอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาก่อนจะบีบเค้นแรงๆ เป็นการทำโทษเสียที

 

          คนโดนกระทำสะดุ้ง ถอยออกไปหนึ่งก้าว “เจ็บนะครับ”

 

          “ยั่วโมโหจริงนะ” เขาดุเสียหน่อย “อยากให้ดุมากหรือไงกัน”

 

          “ถ้านอกเวลางานล่ะก็” เด็กแก่แดดเว้นวรรคไปชั่วครู่ “อยากให้ดุผมเหมือนกันนะครับ”

 

          แม่งเอ๊ย, ใครมันเป็นคนสอนอะไรอย่างนี้ให้เด็กคนนี้วะ อดสบถในใจสักทีไม่ได้ ใครมันเอาเจ้าของใบหน้าน่ารักแบบนี้ไปแต่งแต้มภายในเสียจนมันขัดกับบุคคลิกได้ถึงเพียงนี้ จะใช้ตาใสๆ นั่นเป็นเครื่องมือในการทำตัวแบบนี้มันได้ที่ไหนกัน

 

          พัค จีฮุนล่ะอยากให้ประชาชนในเกาหลีใต้รับรู้จริงเชียวว่าแพ จินยองเป็นคนแบบไหน ไม่ใช่ว่าที่น้องชายแห่งชาติแบบที่นักข่าวตั้งให้แน่นอนล่ะ

 

          รอยยิ้มเย้าแหย่แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มใสซื่อเหมือนจงใจป่วนประสาท จินยองผละกายออกไปอย่างแนบเนียนเมื่อมีเสียงใครสักคนตะโกนเรียกชื่อเพื่อไปจัดผมให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะเข้าฉากอีกครา

 

          จีฮุนมองตามร่างที่สูงพอๆ กับเขาแต่ความบางของตัวแตกต่างกันลิบลับ ขบฟันกรอดเมื่อคิดว่าเด็กคนนั้นจงใจปั่นหัวเขามากแค่ไหน ไอ้เด็กแสบเอ๊ย

 

          เขายกขวดน้ำเปล่าดื่มก่อนจะเอ่ยเสียงดังขึ้นเมื่อเห็นว่าฉากที่ต้องการเสร็จเรียบร้อยแล้ว “เข้าฉากได้แล้วครับ”

 

          เด็กคนนั้นเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว หย่อนกายกางขาลงบนเก้าอี้ไม้สีขาวที่จัดไว้ให้แบบที่ตกลงกันไว้ในขณะที่จีฮุนเดินถือกล้องเข้าไปใกล้

 

          “จินยอง” เรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงเรียบ “ปลดกระดุมหน่อย ค่อยๆ ล่ะ

 

          มือเล็กของอีกฝ่ายทำตามอย่างว่าง่าย ลากไล้ไปที่คอเสื้อ ปลดเปลื้องมันอย่างแช่มช้าและสบตาเขาผ่านเลนส์กล้องราคาแพงหูฉี่ไปด้วย จินยองคงจะรู้ตัวจริงๆ ว่ามุมไหนที่ตนดูดี ปากเล็กเผยอเล็กน้อย ใบหน้าเชิดขึ้นมองเขาอย่างสื่อความนัยน์ด้วยแววตาที่ดื้อดึงก่อนที่จะปรายสายตาต่ำลงราวกับเชื้อเชิญให้เขามองไปบนปลายนิ้วที่ลากไล้ปลดกระดุมให้เขาเห็นเนื้อเนียนที่โผล่พ้นคอเสื้อที่เริ่มปกปิดอะไรไม่อยู่

 

          เขาเห็นรอยที่ยังหลงเหลืออยู่ ไม่เด่นชัดนักแต่ดึงดูดสายตาเขาเสียเหลือเกิน

 

          “มีแผลหรือครับ” อดเอ่ยเย้าแหย่ไม่ได้ “ไปโดนอะไรมาล่ะ”

 

          จินยองไม่ตอบ ทำเพียงเอี้ยวเล็กน้อยตัวเพื่อไม่ให้เห็นตำหนิบนผลงานจะได้ไม่ลำบากคนรีทัชอะไรมาก และขยับริมฝีปากอย่างแผ่วเบา

 

          คุณนั่นแหละ

 

          พัค จีฮุนกระตุกยิ้มเล็กน้อย เขารอที่จะสร้างสรรค์ผลงานลงบนร่างของแพ จินยองอีกแทบไม่ไหวเสียแล้ว

 

 

 

 

          “เรียบร้อยแล้วครับ” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาเสียงดังตามด้วยเสียงตะโกนขอบคุณจากผู้ร่วมงานทั้งหลายในวันนี้

 

          โดยอนทำให้เขาทำงานเสร็จได้รวดเร็วราวกับเรื่องมหัศจรรย์ ไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนทำได้ดีมากจริงๆ หรือเขาหมดความเรื่องมากเพราะจิตใจจดจ่อกับอย่างอื่นเสียจนทำงานไม่ได้แล้วก็ไม่รู้ ถ้าซองอูทราบเข้าคงจะด่าเขาตั้งแต่เช้าจรดเย็นที่เขาเมินเฉยกับเนื้องานได้มากขนาดนี้

 

          นางแบบสาวเดินเข้ามาโค้งศีรษะให้เขาก่อนจะเดินไปกับผู้จัดการของตน ในขณะที่เขาเองก็ทำเช่นนี้กับสต๊าฟคนอื่นๆ จนเหลือเพียงคนที่เก็บฉากกับเขาที่ค่อยๆ ถอดเลนส์อย่างเบามือ เก็บทุกอย่างลงกระเป๋าด้วยความเร็วที่มากกว่าทุกคราสำหรับคนที่ใส่ใจอุปกรณ์หาเลี้ยงชีพดีกว่าใครอย่างเขา

 

          “ขอตัวก่อนนะครับ” เขาว่าเช่นนั้นกับตัวแทนของทางนิตยสาร

 

อีกฝ่ายยิ้มให้อย่างเป็นมิตร คุยเรื่องกำหนดการในการส่งภาพให้อีกฝ่ายไม่กี่ประโยคและเอ่ยคำอำลาปล่อยให้เขาเดินออกมา

 

จีฮุนเดินเดาะลิ้นขณะที่เดินให้ช้าลงตอนเดินผ่านห้องแต่งตัวที่จัดไว้ให้ เหลือบสายตามองเข้าไปในห้องและพบว่าเหลือเพียงสต๊าฟเท่านั้น เขาจึงเผลอจิ๊ปากอย่างขัดใจเมื่อพบว่าไม่มีคนที่ตนเองมองหาอยู่

 

บ้าเอ๊ย สบถในใจอย่างหงุดหงิด หรือเขาจะมั่นใจมากเกินไปว่าอีกฝ่ายคิดจะรอเขา?

 

เขานับหนึ่งถึงสิบอย่างร้อนใจขณะที่เดินออกมาบริเวณลานจอดรถ อีกไม่กี่ก้าวก็ถึงรถของเขาแล้วแต่กลับมีแสงสว่างจ้ากระพริบขึ้นมาเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขา

 

ช่างภาพหนุ่มกระตุกยิ้ม ความหงุดหงิดมลายหายไปสิ้นเมื่อเห็นว่ารถคันนั้นคือของใคร เขาสาวเท้าเข้าไปใกล้ นายแบบหนุ่มที่ควรจะกลับไปแล้วอยู่ในรถเพียงคนเดียว

 

“ช้า” เอ่ยอย่างเอาแต่ใจทันทีที่เขาเปิดประตูรถ

 

“คุณครับ ผมต้องทำงาน” เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มพลางจะหย่อนกายนั่ง

 

แต่แพ จินยองกลับพูดออกมาเสียงเข้ม “ไม่ต้องเลย คุณไปขับ”

 

จีฮุนเค้นหัวเราะให้คนเอาแต่ใจ “ผมเป็นเมเนเจอร์คุณหรือไง” พอพูดถึงแล้วอดตั้งคำถามต่อไม่ได้ “เขาไปไหนเสียล่ะ?”

 

“กลับไปแล้ว ผมบอกว่าผมจะขับรถกลับเอง”

 

“ก็อุตส่าห์ยอมเนอะ”

 

“แน่นอน ผมเป็นเด็กดี” คนที่บอกว่าตัวเองเป็นเด็กดียกยิ้มแพรวพราว มองเขาด้วยแววตาที่ไม่ควรจะมาจากเด็กดี เป็นเด็กแก่แดดคงจะเหมาะกว่าเสียกระมัง

 

เด็กคนนั้นเดินอ้อมมาอีกฝั่งโดยที่ช่างภาพหนุ่มยังไม่ขยับไปไหน เลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเขาไม่เคลื่อนกายก่อนที่จะแทรกกายขึ้นมานั่งอย่างถือวิสาสะ

 

“จะไม่ขับจริงๆ เหรอ?” คนโดนถามกัดฟันกรอด เด็กคนนั้นเบียดกายลงมาไม่ได้แคร์เลยว่าจะมีใครมองเห็นจากข้างนอก “จีฮุน”

 

ไม่เรียกชื่อเปล่าแต่ยังวาดวงแขนไว้ให้เขาจับจ้องใบหน้าไร้เดียงสากับแววตาใสซื่อจอมปลอมนั่น ขยับสะโพกอย่างแผ่วเบา ไม่ใช่เพื่อจะจัดท่าให้เขานั่งสบายๆ แต่เป็นการออกคำสั่งต่างหาก

 

“ไหนบอกว่าเป็นเด็กดีไงจินยอง” เขาอดเอ่ยแบบนั้นไม่ได้ “ไม่มีเด็กดีที่ไหนทำแบบนี้หรอกนะครับ”

 

ปากเล็กๆ นั่นกดลงอย่างแผ่วเบาบนกลีบปากของเขาราวกับจะเป็นคำสั่งให้เขาหุบปากซะ ผละออกอย่างรวดเร็ว ยกยิ้มยียวนกันอย่างจงใจปั่นประสาท

 

“คุณคิดจริงๆ หรือว่าผมจะเป็นเด็กดีให้คุณ” เว้นช่วงไปเล็กน้อยก่อนจะก้มลงกระซิบเสียจนริมฝีปากนั่นแทบจะขบกัดหูของเขาได้ “นอกจากบนเตียง”

 

เขาส่ายศีรษะ คงไม่มีเด็กดีที่ไหนจงใจทำให้งานล่าช้าเพื่อให้เขาดุ มองเขาด้วยแววตาเชื้อเชิญแล้วก็กัดริมฝีปากต่อหน้าคนมากมาย และไล่เมเนเจอร์ของตัวเองไปเพื่อขึ้นรถกับผู้ชายที่เพิ่งเจอกันรอบที่สอง แถมยังเป็นผู้ชายที่เจอกันครั้งแรกที่คลับ S&M เสียด้วย

 

แพ จินยอง, เด็กแก่แดดคนนี้ช่างเข้ากับเขาได้ดีจริงๆ

 





 แก่แดดไปหมด! แก่แดด!

กล่าวไว้ตรงนี้นะคะว่าเรื่องนี้ค่อนไปทาง nsfw ค่ะ

ตอนแรกก็น่าจะเดากันได้แล้วนะคะ (ร้องไห้)

ถือว่าขยับมาจากอีกเรื่องค่อนข้างมากนะคะ ฮือ

จะหวีดกันในทวิตเตอร์ขอฝากแท็ก #ฟิคHiddenShade ไว้ในอ้อมอกด้วยนะคะ 



และขออนุญาตใช้พื้นที่ตรงนี้โปรโมทนะคะ

ตอนนี้เปิดจองฟิค Bite Me อย่างเป็นทางการแล้วนะคะ

สามารถลงชื่อจองก่อนแล้วค่อยโอนเงินได้นะคะ

(แนะนำให้จองก่อนค่ะ มีบริการเตือนก่อนปิดโอน 555555)

จอง ; 


#ฟิคHiddenShade 


? cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

353 ความคิดเห็น

  1. #333 realrp (@porporpp2205) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 04:19
    ตอนแรกว่าพจฮร้ายแล้วนะ น้งแพพพพพพพรู๊ก แซ่บมาก
    #333
    0
  2. #331 parkjihun (@parkjihun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 22:50
    ใครเป็นรุก ใครเป็นรับ
    #331
    0
  3. #229 far0h (@far0h) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 14:23
    ร้องแพลู๊กกกกกกกก คูมแม่รูดก้านมะยมรอหน้าบ้านแล้วนะคะ
    #229
    0
  4. #116 97ivy (@palmmus) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 02:15
    เพิ่งได้มาอ่านนน ร้ายทั้งคู่เลยยยยยย
    #116
    0
  5. #110 Puddinghh (@nvidiaoptimus) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 12:54
    น้องแพ๊๊๊ คูมแม่เตรีมไม้เรียวไว้แล้ว!!

    เพิ่งรู้ว่าไรท์เป็นคนเดียวกับที่แต่งbite me ชอบทั้งสองเรื่องเลยค่ะ ฮือ ติดตามนะคะะ
    #110
    0
  6. #85 pcxbh♡ (@baekfour) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 17:20
    แซ่บมากๆค่ะ อยากโดนพี่จีฮุนดุบ่อยๆ
    #85
    0
  7. #80 kkline93 (@kkline93) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 18:28
    ตอนแรกตะโกนลั่นเลยว่าจีฮุน! นี่ดุน้องทำไม! ค่อยๆพูดค่อยๆจากับลูกชั้นเดวนี้ มาทำหัวร้อนเป็นตากล้องภาษาไรเนี่ย!!!
    แต่พอ เอ้อ หนูเครื่องติดเท่านั้นแหละ
    แม่เข้าใจแล้วค่ะ ว่าหนูต้องการอะไร ;-; แม่เห็นด้วยกับหนูทุกอย่างเลยค่ะ โอ้ยยยย คุณตากล้องคะ น้องเองก็เพิ่ง18นะคะ คุณตากล้องงงงงงง เบาๆกับน้องหน่อยนะคะ เด็กมันยั่วแต่ก็ ฟ่หาหนหานหสฟนฟ เอาล่ะการเจอที่คลับตอนนั้นมันเป็นยังไงกันนะ ครุ่นคิสสสส
    #80
    0
  8. #68 J.grenade (@KURO-CHO) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:23
    อ่านไปแล้วอยากเป็นเด็กดีของพจฮจังค่ะ ฮื่อ
    #68
    0
  9. #60 fnyhtnt (@pannacottaz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 23:52
    น้องแพแซ่บแบบพิเศษพริกกะเหรี่ยงมากเลยลูกแม่ เอาอี้ก เอาให้ตากล้องคลั่งเลยลูกแม่ เอาเลยยยย
    #60
    0
  10. #46 xxnhhzt68 (@xxnhhztt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 22:08
    น้องแพรู้กแม่ แซ่บเผ็ชพริกสิบเม็ดไปเล้ย
    #46
    0
  11. #43 ONGV (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 20:47
    น้องแพ!!! ไอเด็กดื้อๆๆๆๆ น่าจับมาตีให้ก้นลาย ร้ายนัก!555
    #43
    0
  12. #41 miki3366 (@miki3366) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 11:09
    กรี๊ดดดดด เผ็ชเว่อร์
    #41
    0
  13. #40 `Barbara (@momomo1997) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 17:48
    แพจินยองคาแรคเตอร์นี้ที่ตามหา!!!
    #40
    0
  14. #39 Aya1111 (@aya2964) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 00:06
    แซ่บบบบบบบบบบ
    #39
    0
  15. #38 ่Airino (@matimon35) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 19:27
    ฮื่ออออ น้องยั่วมาก พี่จีฮุนอย่าไปทนค่ะ TwT
    #38
    0
  16. #37 parkbae (@parkbae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 22:51
    ไม่มีฉากเอ็นซีจะทนไหวหรอคะแค่—ก/ตีมือตัวเอง
    #37
    0
  17. #36 fluffybaebae (@fluffybaebae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 22:38
    เผ็ชชชชชพริกสิบเม็ดยังไม่พอออ ลูกเราก็ร้ายไม่เบาฮืออออออออออออออ ขี้ยั่วไปอี้กรู้กกกกก พี่เขาทนไม่ได้ก็ไม่แปลกแล้วววว อยากจับมาตีๆๆ!!
    #36
    0
  18. #34 Chompu Sangsiri (@puppycb_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 09:38
    กรี๊ดดด น้องขี้ยั่วมากฮืออ จีฮุนจะทนไหวหรอคะะะ
    #34
    0
  19. #33 junhi (@junhi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2560 / 02:13
    เผ็ชเว่อร์ ร้ายยยกาจจจตต
    #33
    0
  20. #32 juice_shh (@juice_shh) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 16:49
    ฮื่อยัยเด็กขี้ยั่ว ...รูดก้านมะยมรอ
    #32
    0
  21. #31 ggamjan (@ggamjan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 15:12
    โหวววววว ชอบน้องจินเวอชั่นนี้ เด็กขี้ยั่ว แม่จะไม่ทน!!!!
    #31
    0
  22. #30 phyy♡ (@byunying) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 11:38
    แซ่บมากเว่อร์ฮือออ
    #30
    0
  23. #29 smileeeeom (@iinote) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 10:30
    โอ้ยแค่ตอนแรกก็แซ่บแล้วววววว
    #29
    0
  24. #28 ineedmoney (@ineedmoney) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 03:26
    โอ้โห ร้ายทั้งคู่ สมน้ำสมเนื้อ
    #28
    0
  25. #26 ♡ㅡwd2910 (@wd2910) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 00:15
    ง่ากกกT-T ขอเข้ามายืนยันอีกเสียงว่าเด็กแก่แดดกับคุณช่างภาพเข้ากันได้ดีจริงๆดีที่สุดเลยค่ะ ความแซ่บความแสบของน้องนี่ก็เข้าได้ดีกับความรู้ทันความแอบดุของคุณพัค ดูรู้กันทันกันไปหมดขนาดเพิ่งเจอกันครั้งที่สอง(เอ้ะหรือมากกว่านี้คะ!?) งืออเด็กมันแก่แดดเรี่ยราดแบบนี้ต้องดุแรงๆเลยนะคะพี่จีฮุน555555
    #26
    0