คัดลอกลิงก์เเล้ว

มีนของมาร์ค Part II End

โดย namjachingu

พาร์ท 2 จากมีนของมาร์ค ผ่านไป3ปี มีนสอบติดเข้ามหาวิทยาลัย พี่มาร์คคิดจะรับน้องด้วยตนเอง พ่อแม่จะรู้เรื่องให้ห้องที่มีความลับหรือไม่...

ยอดวิวรวม

2,277

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


2,277

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


121
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 ก.พ. 61 / 11:10 น.
นิยาย չͧ Part II End มีนของมาร์ค Part II End | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
              


 For Mark & Mean Lover

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 ก.พ. 61 / 11:10


Part 2

       2 ปีต่อมา

            ปัง ปัง ปัง

            “พี่มาร์คค้าบบบบ พี่มาร์ค เปิดประตูเร็ว มีนมีข่าวดีมาบอก” เสียงของมีนตะโกนดังจนแทบจะลั่นบ้าน มือก็เกาะประตูห้องของมาร์ครัวๆ จนคนถูกเรียกที่วันนี้ไม่มีเรียนเลยตื่นสายต้องรีบเปิดประตู

            “ว่าไงตัวเล็ก เสียงดังแต่เช้าเลย” มาร์คที่สภาพงัวเงียสุดกำลังเอ่ยถามน้องชายสุดที่รักที่มายืนยิ้มยิงฟันใส่รั้วแบรคเก็ตล้อมฟันเอาไว้

            “มีน สอบ ติด คณะ เดียว กับ พี่ มาร์คคค เย้!!!” ว่าแล้วก็โผลเข้ากอดคอพี่ชายด้วยความดีใจ ในขณะที่ตัวมาร์คนั้นเหมือนหูดับไปชั่วขณะ

            นี่หรอสิ่งที่เขาพยายามถามน้องมาตลอดเกือบทั้งปีที่น้องเรียนเกรด12ว่าจะเรียนคณะอะไรต่อ แล้วน้องไม่เคยบอกเขาเลย ถึงแม้จะติวหนังสือให้ก็เถอะแต่ก็ติวที่เกี่ยวกับวิทย์-คณิตทั่วๆไป เขายังแอบคิดด้วยซ้ำว่าน้องอาจจะสอบเข้าคณะสัตวแพทย์ เพราะน้องดูรักสัตว์ทุกตัวบนโลกใบนี้ เห็นตัวอะไรก็เรียกว่าน้องไปหมด ล่าสุดแมลงสาปที่มาร์คเกลียดนักหนายังถูกคนตัวเล็กเรียกน้อง(กูจะบ้าตาย)

            “งื้ออ ทำไมทำหน้าบึ้ง มีนตอบติดมหาวิทยาลัยแล้วนะ มาบอกพี่มาร์คคนแรกด้วยยังไม่ได้บอก   คุณพ่อคุณแม่เลย” คนตัวเล็กที่โดนพี่ชายลากเข้ามาในห้อง พร้อมสีหน้าที่ตึงนิดๆ

            “ก็ดีใจด้วย ดีใจมากๆที่มีนสอบติด แต่หงุดหงิดที่มีนจะเข้าคณะเดียวกับพี่นี่แหละ”

            “ทะ ทำไมครับ พี่มาร์คไม่อยากให้มีนเรียนคณะเดียวกับพี่มาร์คหรอ”  ว่าแล้วคนตัวเล็กก็ดูหน้าหงอยลงทันที มาร์คเลยคว้าตัวมีนเข้ามานั่งตักตัวเองบนโซฟาพลางลูบหัวคนตัวเล็กและสูดกลิ่นหอมจากผมนุ่มไปด้วย

“ไม่ใช่ไม่อยาก แต่คณะพี่มันผู้ชายเยอะ ละแต่ละคนก็แบบเสือ สิงห์ทั้งนั้นไม่อยากให้ตัวเล็กของพี่ไปเจอคนพวกนั้นเลยจริงๆ”

“พี่มาร์คกลัวคนพวกนั้นจีบมีนหรอ คิคิ”

“ใช่สิ ยิ่งพวกรุ่นมีนยังไงมันต้องมีมาเต๊าะมีนแน่ๆเลย สงสัยพี่ต้องพกปืนไปเรียนด้วยมั้ง”

“เว่อร์แล้ว555 ไม่เป็นไรหรอก มีนรักพี่มาร์คมีนไม่ให้พวกนั้นมาจีบหรอก จะบอกว่าพ่อดุมาก”

“อืม งั้นไปบอกคุณพ่อคุณแม่ซะสิ เขาจะได้ดีใจที่ลูกชายคนเล็กมีที่เรียนแล้ว เซอร์ไพรซ์แน่ๆ” ทั้งมาร์คและมีนตกลงจะเรียกทั้งพ่อและแม่ของทั้งสองว่าคุณพ่อคุณแม่เพราะอย่างไรแล้วก็เป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่มีเหตุผลอะไรจะมามัวเรียกคุณลุงคุณน้าให้ดูห่างเหิน

 

 

“คุณพ่อ คุณแม่ครับมีนมีเรื่องจะมาบอก” ตัวเล็กจูงมือพี่ชายไปหาพ่อแม่ที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเพื่อบอกเรื่องน่ายินดี

“ว่าไงลูก ยิ้มแป้นมาเชียว” คนเป็นพ่อของบ้านขานรับลูกชายคนเล็ก

“คือ มีนสอบติดมหาวิทยาลัยแล้วนะครับ”

“จริงหรอจ๊ะลูก ลูกแม่เก่งมากเลยไหนมาให้แม่หอมหน่อยเร็ว” มีนโผเข้าหาคุณแม่ที่นั่งอยู่ตรงโซฟาทันที หัวอกคนเป็นแม่ก็ดีใจเป็นธรรมดา

“ว่าแต่น้องมีนสอบติดคณะอะไรมหาวิทยาลัยไหนลูก” คนเป็นพ่อเอ่ยถาม

“คณะเดียวมหาวิทยาลัยเดียวกับพี่มาร์คค้าบบบ” คำตอบของมีนเต็มไปด้วยความดีใจและเต็มใจจะประกาศยิ่งนัก

“โอ้โหนี่พ่อจะมีลูกเป็นว่าที่วิศวกรทั้งสองคนเลยหรอเนี่ย น่ายินดีจริงๆ ต้องฉลองหน่อยแล้วว่ามั้ยมาร์ค”

“ครับพ่อ ผมยังตกใจอยู่เลย ถามน้องมาเป็นปีว่าจะสอบเข้าคณะไหนก็ไม่ยอมบอก นี่รู้วันนี้พร้อมกันทั้งบ้านเลยนะครับ ต้องจับตีตูดหน่อยมั้ยตัวเล็ก” ว่าแล้วก็หันไปทำท่าจะตีตูกน้องที่นั่งอยู่กับแม่

“อย่า มีนไม่ได้ตั้งใจปิดนะครับ มีนแค่อยากให้ทุกคนประหลาดใจ คิคิ”

“อย่างงี้ต้องลากไปลงโทษ”

“ตามาร์คก็อย่าไปแกล้งน้องสิ ว่าแต่คุณ..งั้นวันนี้เราสั่งอาหารจากโรงแรมมากินดีมั้ย ฉลองให้น้องมีนหน่อย”

“เอาสิคะคุณ งั้นเดี๋ยวฉันไปจัดการเลยนะคะ ไวน์ปีไหนดีคะจะได้ให้เด็กลงไปเอาในห้อง”

“ปี1994ครับ พี่มาร์คชอบ” มีนเอ่ยบอกแม่ เพราะจำด่าพี่ชายบอกว่าไวน์ที่บ่มในปีนั้นรสชาติกำลังดี

“รู้ใจกันจริงๆนะพี่น้องคู่นี้” คนเป็นพ่อเอ่ยแซว

“มีนรู้มากกว่านี้อีกครับ พี่มาร์คมีนอยากเล่นเกมส์ไปเล่นกันครับ ขอตัวนะครับ” ว่าแล้วก็ลากพี่ชายตัวโตขึ้นไปข้างบนเพื่อเล่นเกมส์ คนเป็นแม่มองตามด้วยความเอ็นดู แต่คนเป็นพ่อมองตามด้วยความเป็นห่วงลึกๆ ห่วงว่าระหว่างความสนิทของสองคนนี้มันมีอะไรมากกว่านั้นไหม แต่ก็ได้แต่คิดลึกๆไม่ได้กังวลมากเกินไปเขาอาจจะคิดมากไปเองก็ได้

 

 

“พี่มาร์คตีสิ ตีป้อมมันเลย เอ้ย เอ้ย นี่แหนะ” สองพี่น้องนั่งเล่นเกมส์สุดฮิตอยู่บนเตียง โดยที่หันหน้าเข้าหากันแล้วใช้ขาทั้งสองก่ายกันไว้เกือบจะเกี่ยวเอวกันด้วยซ้ำ(เป็นท่าทางที่ล่อแหลมพอสมควร)

“เย้ ชนะแล้ววว” ตัวเล็กดีใจเผลอโยนโทรศัพท์ทิ้งบนหมอนแล้วยื่นมือไปกอดคอพี่ชายเอาไว้ แล้วเอาจมูกเอาตัวไปถูกับจมูกของมาร์คด้วยความเคยชิน ทั้งสองมักจะแสดงออกทางร่างกายกันเสมอ เพราะทำเป็นประจำมานานและทำเพียงแค่ตอนที่อยู่สองคนเท่านั้น

           

 

            ภายในห้องนอนที่ไม่มีใครล่วงรู้ เกิดอะไรต่อมิอะไรในเกือบจะทุกๆคืนเป็นความลับที่มีเพียงมาร์คและมีนรู้เท่านั้น ไม่ได้บอกใครออกไป ร่างกายของทั้งสองที่นอนกอดก่ายกัน ให้เนื้อต้องเนื้อ สัมผัสกันและกันอย่างลึกซึ่งแต่ยังไม่ได้ลึกล้ำ มาร์คมีความอดทนมากพอที่จะไม่เข้าไปในตัวน้อง แต่อีกไม่นานเวลาที่รอใกล้จะมาถึงแล้ว

“มีน อยากให้พี่ทำมากกว่านี้มั้ย” คนตัวเล็กที่นอนหมดแรงเนื่องจากถูกพี่ชายดูดพลังไปเกือบหมด นอนตาปรือหอบเหนื่อยเพราะเพิ่งผ่านจุดที่สุขสุดๆไปหมาดๆ

“อือ อยากได้มากกว่านี้ แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร รู้แต่ว่าอยากได้”

“คนดี พี่รอมานานแล้ว อีกนิดเดียวถึงเวลานั้นมา ห้ามหยุดพี่เด็ดขาดไม่งั้นพี่ขาดใจตายแน่”

“ไม่ห้าม ไม่หยุด อื้อ” มาร์คพรมจูบไปทั่วทั้งหน้า ใบหู แผ่นอกบาง แล้วรวบคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอย่างสุดรัก

“รักมีนจัง”

“มีนก็รักพี่มาร์ค รักพี่มาร์คนะครับ”

มาร์คออกมาจากห้องของมีนในเวลาประมาณตี2ของคืนนั้น ทันทีที่ปิดประตูและจะกลับไปห้องของตนก็เจอกับพ่อของตัวเองยืนอยู่แล้ว

“พ่อ” มาร์คตกใจไม่น้อยที่อยู่ดีพ่อของตนก็มายืนอยู่ตรงนี้ในเวลาดึกแบบนี้

“มาร์ค! ไปคุยกับพ่อในห้อง” มาร์คจึงเปิดประตูให้คนเป็นพ่อเข้าไปในห้องของตนด้วยใจหวั่นๆเล็กน้อย แต่ก็ต้องทำใจดีสู้ไว้ก่อน บอกแล้วไงว่าเขาจะยอมรับมันเอง

“บอกพ่อได้มั้ยว่าไปทำอะไรในห้องน้องตอนดึกๆ เล่นเกมส์?” คนเป็นพ่อเอ่ยถามด้วยเสียงราบ ไม่แสดงออกถึงความโกรธ

“พ่อ ผม เอ่อ”

“พ่อถามว่าไปทำอะไร ไม่ได้ไปแค่เล่นเกมส์ใช่มั้ย มาร์คเข้าไปทำอะไรน้อง”

“พ่อครับ ถ้าคุณแม่ยังไม่นอนผมอยากให้แม่มาฟังในสิ่งที่ผมจะพูดครับ”

“แม่นอนไปแล้ว ตอนนี้พ่อยังไม่โกรธนะเพราะพ่อยังไม่รู้ว่ามาร์คทำอะไรไป ถ้าถึงกับต้องให้แม่น้องมาฟังด้วยงั้นพรุ่งนี้มานั่งคุยกัน”

           

 

            รุ่งเช้าของวันถัดมา มาร์คปลุกมีนตื่นและพาน้องไปห้องทำงานของพ่อที่มีแม่นั่งรออยู่แล้ว ในใจมีนแอบกลัวไม่น้อย กลัวว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม กลัวทุกคนเกลียดเขาและพี่ชายเขาไม่ต้องการแบบนั้น แต่เมื่อเวลานี้มาถึงเขาก็ต้องยอมรับและยืนหยัดในสิ่งที่ตัวเองทำ

            “มาแล้วก็นั่ง เมื่อคืนพ่อเจอมาร์คกำลังออกมาจากห้องของมีนตอนดึก มาร์คเข้าไปทำอะไรให้ห้องน้อง” คนเป็นพ่อไม่รีรอเอ่ยถามลูกชาย ส่วนลูกชายคนเล็กก็นั่งก้มหน้ากำมือตัวเองแน่น จนมาร์คต้องเอื้อมมือไปจับมือน้องไว้

“พ่อแม่ครับ ผม ผมกอดน้องครับ ผมทำในสิ่งที่พี่น้องเขาไม่ทำกัน ผมทำมันครับ” มาร์คพูดอย่างเต็มปาก เขาพร้อมจะยอมรับมัน

“มาร์คลูก” คนเป็นแม่ตกใจอย่างมากจนยกมือขึ้นแทบอก เธอไม่เคยระแคะระคายเลยเพราะเห็นพี่น้องสนิทกันดีคิดว่าทั้งสองเข้ากันได้อย่างดี

“มาร์ค ทำไมทำแบบนั้นกับน้อง”

“ผมกับมีนรักกันครับ รักในแบบที่ไม่ใช่พี่ชายน้องชาย รักมานานแล้ว”

“งั้นก็แสดงว่าแกทำกับน้องมานานแล้วอย่างนั้นหรอ” คนเป็นพ่อพยายามข่มอารมณ์ตัวเองไว้ให้มาก ทั้งที่ในใจรู้สึกผิดต่อภรรยาที่ลูกชายเขาไปล่วงเกินลูกชายของภรรยา

“ครับ นาน คุณแม่ครับผมรักมีนครับ ผมอยากมีน้องเป็นคนของผม ผมรู้ว่าเราทั้งสองเป็นผู้ชายแต่แม่ครับความรักมันเลือกเพศไม่ได้ ผมไม่ได้เป็นเกย์แต่ผมรักแค่มีน ถึงมีนจะเป็นอะไรผมก็รักมีนครับ จะลงโทษผมยังไงก็ได้ แต่อย่าแยกเราออกจากกันเลยนะครับ ผมรักมีนจริงๆ”

“พี่มาร์ค” มีนจับมือมาร์คแน่น ในใจมันชุ่มฉ่ำไปหมดหัวใจเต้นเร็วประหนึ่งวิ่งมาหลายสิบไมล์ มันพองโตอย่างบอกไม่ถูก

“มาร์ค ไหนๆเราก็โตจะยอมรับเรื่องที่ทำ มาร์คก็ควรรับรู้ว่าแม่รู้สึกโกรธนะลูกที่ไปทำแบบนั้นบอกตรงๆเลย แต่แม่ก็เป็นผู้ใหญ่มากพอที่จะไม่ห้าม ในเมื่อมันเกิดเป็นความรักแล้ว อย่างที่มาร์คบอกความรักมันเลือกไม่ได้ แม่ดีใจที่ลูกเป็นคนมีเหตุผล แต่น้องก็ยังเด็ก ไม่รู้สิว่าเจ้าลูกชายของแม่เขาจะเป็นแบบที่มาร์คเป็นหรือเปล่า”

“มีนรักพี่มาร์คครับแม่ โลกของมีนมีแต่พี่มาร์คและมันจะเป็นแบบนั้นครับ มีนขอโทษที่ทำให้แม่โกรธนะครับ แต่มีนรักพี่มาร์คจริงๆ”

“พ่ออยากจะทำโทษเราทั้งสองนัก เห้อ แต่พ่อไม่ทำหรอก พ่อและแม่เป็นผู้ใหญ่พอจะเข้าใจโลกที่มันเปลี่ยนไป ความรักไม่ได้มีแค่ผู้ชายกับผู้หญิง ส่วนเรื่องสังคมพ่อก็ไม่ได้แคร์อะไรเลย เรารักกันในครอบครัวเราคนอื่นไม่ได้มารักด้วย ไม่ต้องห่วงนะลูก ถึงลูกจะแต่งงานกันพ่อก็ให้แต่งไม่จำเป็นต้องสนใจอะไร ไหนมากอดกันหน่อยสิ้ ลูกๆของพ่อ” มีนโผเข้ากอดคนเป็นพ่อก่อนแล้วมาร์คก็ตามไปกอดด้วยทีหลัง แม้ก่อนหน้านี้มาร์คจะไม่ค่อยแสดงออกอะไรแบบนี้เลย แต่เมื่อมีอีกคนก้าวเข้ามามาร์ครู้ตัวเองว่าอ่อนโยนลงไปเยอะ มาร์คและมีนก้มลงกราบเท้าพ่อแม่ทั้งสอง มันหมายถึงการขอขมา ขอโทษ ขอบคุณ เขาทั้งสองโชคดีจริงๆที่มีพ่อแม่ที่เข้าใจมากขนาดนี้

 

            วันนี้เป็นวันที่มีนเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปี1อย่างเต็ม คนตัวเล็กตื่นแต่เช้ามาอาบน้ำ แต่งตัว แต่งผมซะดูหล่อเหลา ส่วนมาร์คที่ปีนี้ขึ้นชั้นปีที่4ก็ถูกคนตัวเล็กเข้ามาปลุกในห้องนอนแต่เช้าด้วยเสียงแง่วๆที่ข้างหู มาร์คเลยจับฟัดไปหนึ่งทีก่อนปล่อยน้องไปอาบน้ำ

“พี่มาร์ค มีนหล่อเหมือนพี่มาร์คเลยใช่มะ” มันในชุดนักศึกษาเรียบร้อยเต็มยศยืนหมุนตัวให้คนเป็นพี่ดู

“น่ารัก อืม ไม่ไปมหาลัยแล้วมั้ย ไปลาออกมั้ยมีน”

“เดี๊ยวว ไม่เอา มีนจะเรียนที่นี่”

“ก็คนมันหวงนี่หว่า”

“ไม่หวงนะ มีนรักพี่มาร์คคนเดียว จุ๊บ” ว่าแล้วก็ตอกย้ำคำว่ารักโดยการเขย่งเท้าเพื่อจุ๊บคนตัวโตตรงหน้าอย่างสุดรัก

“อืม วันนี้มีรับน้องเลยใช่มั้ย งั้นพี่จะรอแถวโรงอาหารนะไม่ไปดูหรอก เดี๋ยวได้ไล่เตะรุ่นน้องโชว์เด็ก”

“โหดจัง คิคิ มีนจะทำตัวให้ลีบเลยไม่ให้ใครเข้ามาใกล้เลย เพราะแฟนมีนหวงมาก”

“แฟนหรอ ไม่อยากเป็นแฟนแล้วอะ”

“แล้วจะเป็นอะไรครับ”

“เอางี้ วันนี้รับน้องที่คณะเสร็จ...พี่จะรับน้องมีนกับพี่แล้วมีนจะได้รู้ว่าพี่อยากเป็นอะไร” ประโยคหลังนี่มาร์คก้มลงไปกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูมีนแล้วกัดติ่งหูไปให้มีนขนลุกเล่น

“ฮื้อออ ไม่คุยด้วยแล้ว ไปเรียนกันครับมีนไปสวัสดีคุณพ่อคุณแม่ก่อนนะ” คนตัวเล็กที่รู้ความหมายแล้วก็หน้าแดงรีบวิ่งออกจากห้องไปทันที

            โดยปกติมาร์คขับรถไปเรียนเองอยู่แล้วแต่ต่อไปตลอดชั้นปีสุดท้ายของเขานี้จะตุ๊กตาหน้ารถที่น่ารักที่สุดในโลกนั่งไปเรียนกับเขาในทุกๆวัน

            ตกเย็นมาร์คมานั่งรอมีนที่โรงอาหารตีที่ได้บอกไว้ จนกระทั่ง 5 โมงเย็นมีนรับน้องเสร็จทั้งสองจึงกลับบ้านพร้อม ตลอดทางมีนก็เล่าสิ่งที่ไปเจอมาทั้งวัน เช่น เพื่อนใหม่ที่ตลกโปกฮา มีเพื่อนผู้ชายมาเต๊าะบ้างตามประสาพวกเห็นเพื่อนในsecน่ารักเกินชาย มาร์คขับรถไปฟังพอถึงในตอนที่มีนบอกว่ามีเพื่อนมาเต๊าะก็ถึงกับจับพวงมาลัยแน่นแล้วเหยียบเร่งความเร็วไปอีก แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เขาไม่อยากปิดกั้นน้องเท่าไหร่ เพราะมันเป็นสังคมที่น้องจะต้องเจอไปหลายปีแต่ยังไงเขาก็จะไปฝากตัวไว้ว่ามีนนั้นไม่ได้ตัวคนเดียว มีนมีเจ้าของแล้ว มีนของมาร์คคนเดียว

 

             กลับถึงบ้านทานอาหารค่ำพร้อมหน้าพร้อมตาเสร็จมีนก็ขอตัวขึ้นมาอาบน้ำเนื่องจากเหนียวตัวจากการไปนั่งรับน้องที่ทั้งร้องทั้งเต้น คนตัวเล็กสวมบาธโรบออกจากห้องน้ำก็ตกใจเล็กน้อย ที่มาร์คมานั่งไถโทรศัพท์อยู่บนเตียงของตน

“พี่มาร์ค มีอะไรครับ”

“พี่ก็..มารับน้องไงครับ” มาร์คที่เล่นโทรศัพท์อยู่จึงวางมันลงแล้วเดินมาหาคนตัวเล็กพร้อมให้คำตอบที่น้องเอ่ยถาม แล้วอุ้มมีนดุจท่าเจ้าหญิงขึ้นมาแล้วค่อยๆวางน้องลงบนเตียงใหญ่ มีนที่ตัวเล็กกว่านั้นขัดขืนไม่ได้ ยิ่งดิ้นชุดบาธโรบนั้นก็ยิ่งเผยแยกออกอย่างหมิ่นเหม่ชวนเปลือยเสียจริง

“มีนของพี่พร้อมให้รับน้องหรือยังครับ”

“พร้อมตั้งแต่เมื่อ2ปีก่อนแล้วครับ







- CUT -
You can find me on Twitter @nnamjachingu



     รุ่งเช้าทั้งสองยังคงนอนอยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน มีนที่รู้สึกตัวตื่นก่อนขยับตัวเพียงเล็กน้อยก็รับรู้ได้ว่าปวดช่วงล่างไปหมดโยเฉพาะตรงนั้นมีเจ็บๆและเหมือนมีอะไรไหลออกมาทันทีที่ขยับตัว

“ฮือ พี่มาร์ค มีนเจ็บ”

“ไหนให้พี่ดูหน่อย” ว่าแล้วมาร์คที่รู้สึกตัวตื่นก็เลิกผ้าห่มออกแล้วเปิดดูช่องทางที่ถูกใช้งานครั้งแรกอย่างหนักหน่วง มันดูบวมช้ำและมีน้ำรักของเขาปนเลือดไหลออกมาจริงๆ

“วันนี้เลิกล้มเรื่องไปรับน้องได้เลย พี่จะดูแลมีนเองนะ”

“ฮือ มีนจะเดินได้มั้ย”

“ถ้ามีนเดินไม่ได้เดี๋ยวพี่อุ้มเอง”

“นานแค่ไหน”

“ตลอดชีวิตของจิรันธนิน”

“ฮืออออ พูดแล้วนะ ห้ามคืนคำนะไม่งั้นมีนเอาตายเลย”

เอาอีกก็ได้ แต่ใครจะตายไม่รู้นะ”

“แฟนใครทำไมขี้หื่นแบบนี้”

“ก็จิรันธนินแฟนวรภัทรไง เอ๊ แต่ที่ทำกับเมื่อคืนไม่น่าใช่แฟนแล้ว น่าเป็-อุบ” ปากของมาร์คโดนมีนปิดเอาไว้ เจ้าตัวเขินอายเกินกว่าจะได้คำที่มาร์คจะพูดต่อไป


“ดูแลมีนไปนานๆนะครับ”


“บอกแล้วไง ตลอดชีวิตเลย มีนของมาร์ค”

           

 


-  Happy Ending   –

 

 

Talk with me : )

จบไปแล้วอย่างสวยงาม เราตั้งใจให้เรื่องนี้ฟีลกู๊ดสุดๆไปเลยค่ะ ส่วนตัวไม่ชอบดราม่า มันเหนื่อย555 เรื่องนี้จะมีแค่ 2 พาร์ทนะคะ แต่งต่อไปอีกคงไม่ได้ เราไม่ถนัดเรื่องยาวเลยแต่มีแพลนอยากลองดูค่ะ เรื่องหน้าคงจะเป็นคู่หลักอย่างเกรทพอร์ชแล้ว และจำนวนน่าจะมีมากขึ้นกว่านี้ ยังไงขอบคุณที่เข้ามาอ่านมีนของมาร์คนะคะ แล้วเจอกันเรื่องต่อไปค่ะ *ปาหัวใจ*

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ namjachingu จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:41
    แงงงงงงงงงง น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ น้องมีนเป็นของพี่มาร์คตลอดไปเลยนะคะ ชอบมากขอบคุณไรท์ที่ต่อเรือในใจให้เราในวันนี้ สุดแสนประทับใจ :-)
    #3
    0
  2. #2 jong2509 (@jong2509) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:27
    ขอบคุณมากที่เขียนให้อ่านนะจ๊ะ
    #2
    0
  3. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:44
    แซ่บบบบพริกทั้งสวนเยยยยคร่า

    ละมุนหัวใจกันไปปปป

     กระซิบว่าเรื่องยาวก้อดีนะ เรื่องสั่นอีกก้อได้
    #1
    0