เงาอสูร #นิยายรักโรแมนติก โรมานซ์

ตอนที่ 8 : คนขี้หึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 463
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    13 ต.ค. 63

"หมอจะมาอยู่นานมั้ยคะครั้งนี้"
"อืม...ก็แล้วแต่ว่ามีคนอยากให้อยู่นานรึเปล่าครับ แล้วบัวอยากให้พี่อยู่นานมั้ย"
ศรัณย์พูดพลันหันมองมาอย่างต้องการสื่อความหมาย จนคนตัวเล็กต้องรีบก้มหน้าลงด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ
"บัว....."
"หึหึ ดูสิหยอกนิดหยอกหน่อยก็หน้าแดงแล้วอย่าไปทำแบบนี้กับใครนะครับพี่หวง"
ศรัณย์ไม่ไวยังยื่นมือไปลูบแก้มสาวเบาๆอีกที
"หมอ...."
เสียงหวานลากยาวอย่างตำหนิอายๆก็เขาเล่นมาทำกลางห้องฉุกเฉินซึ่งยังมีทั้งคนไข้แล้วไหนยังจะหมอพยาบาลคนอื่นๆอีก
"ครับ พี่ทำกับบัวคนเดียวเลยนะ"
"หมอ อีกแล้วนะคะ"
สายบัวสะบัดมือหนาที่กำลังลูบแก้มเธอออกอีกครั้งแต่กลับถูกหมอหนุ่มจับกุมมือเล็กไว้แล้วหัวเราะอย่างชอบใจ
"โอ๋...ไม่แกล้งแล้วครับ"
"แหม! พี่หมอคะมาถึงก็มาจีบสาวก่อนเลยนะคะไม่เห็นมาหาน้องสาวคนนี้บ้างเลย"
ลูกเกดเดินเข้ามาหาสองหนุ่มสาวที่กำลังหยอกล้อกันซึ่งดูยังไงๆแล้วเพื่อนเธอนั่นแหละที่เป็นคนโดนต้อนจนจนมุมดูสิตอนนี้หน้าแดงเป็นตูดลิงไปแล้ว
"พี่ก็มาหาทั้งสองคนนั้นแหละแต่ตั้งใจมาหาบัวมากกว่า"
"เห้อ...ไม่เข้าใจเลยจริงๆคนสวยก็ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคนแต่ทำไมชอบไปวิ่งไล่ตามคนน่ารักก็ไม่รู้"
เสียงหวานของลูกเกดบ่นไล่ยาวอย่างไม่จริงจังนักก่อนทั้งสามจะเปลี่ยนเรื่องคุยกัน


"บัวคุณอีธานเรียกหาน่ะ"
"คะ!เรียกบัวหรอคะพี่ดาว"
"อืม ไปเร็วๆล่ะคงจะมีเรื่องด่วนเห็นทำหน้ารีบร้อนเชียว"
สายบัวได้แต่พยักหน้าหงึกๆส่งไปให้รุ่นพี่พยาบาล ผู้บริหารระดับสูงจะเรียกเธอไปพบทำไมเรื่องอะไรที่เขาต้องลดตัวลงมาคุยกับเธอกัน
"บัวไปก่อนนะคะหมอขอโทษด้วยนะคะไว้วันหลังค่อยไปทานข้าวด้วยกันนะคะ"
"ครับ"
คนตัวเล็กวิ่งไปแล้วเหลือเพียงหมอหนุ่มกับเพื่อนเธอที่มองตามอย่างสงสัยเช่นกัน


ก๊อก~ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังเล็ดลอดเข้ามาทำให้ผู้บริหารหนุ่มถึงกับปาดเหงื่อออกอย่างโล่งในอก
"เข้ามาครับ"
ทันทีที่ประตูบานใหญ่เปิดออกร่างของพยาบาลสาวในชุดสีขาวก็ปรากฏตัวออกมาเธอมาพร้อมกับรอยยิ้มและความสงสัยในแววตาอย่างเปิดเผย
"คุณอีธานต้องการพบดิฉันหรอคะ"
"ครับ"
อีธานตอบเสียงดังก่อนจะพยักเพยิดหน้าไปทางอีกคนที่นั่งหน้ายักษ์ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา
สายบัวมองตามสายตาผู้บริหารเฮอร์คิวริสอย่างสงสัยก่อนจะปะทะกับร่างหนาที่นั่งไขว้ห้างวางมือพนักโซฟาดูแล้วมีอำนาจน่าเกรงขาม เดนเงยหน้าขึ้นมามองสบดวงตากลมโตที่มองมานิ่งๆความร้อนในอกยิ่งเพิ่มทวีมากขึ้นเมื่อมองเลยไปยังข้างแก้มนวลสีชมพูอ่อน
อีธานมองตามสายตาทั้งสองอย่างสงสัยยิ่งได้เห็นสายตาที่เพื่อนตัวดีมองพยาบาลสาวแล้วยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ มันไม่ใช่สายตาอาฆาตแค้นแต่ก็ไม่ถึงกับใช่สายตาที่ใช้เป็นประจำซะทีเดียวมันยังมีอารมณ์กรุ่นโกรธขุ่นมัวปะปนอยู่
"เออ...ยังไงก็คุยกันไปนะผมไม่รีบ"
"ไม่คุย! มึงจะเรียกมาทำไมวะ!"
เดนตวัดเสียงใส่เพื่อนตัวดีที่เสือกไปถามไอ้ลูกน้องสอดรู้ว่าเขาเป็นอะไรหลังจากที่เข้ามาเพียงแค่ไม่กี่นาทีก็ระเบิดอารมณ์ใส่
"...." อีธานมองเพื่อนอย่างหน่ายๆ
"ถ้าไม่มีอะไรสำคัญงั้นดิฉันขอตัวนะคะพอดีว่านัดกับเพื่อนไว้ค่ะ"
สายบัวหันไปยิ้มหวานให้ผู้บริหารหนุ่มก่อนจะโค้งหัวน้อยๆเป็นเชิงขออนุญาตแต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหนเสียงดุดันของคนหน้านิ่งก็ทำเอาเธอก้าวขาไม่ออก
"ใครอนุญาตให้เธอไปฉันยังไม่ได้สะสางกับเธอเลยนะ"
"อ่าว! ไอ้เดนไหนมึงบอกไม่คุยไงวะ"
"มึงถามเยอะออกไปเลย"
อีธานมองหน้าเพื่อนก่อนจะยกยิ้มน้อยๆอย่างรู้ทันซึ่งได้รับสายตาดุกลับมา

"มานั่งนี่!"
"....."
เดนถอนหายใจยาวแล้วลุกขึ้นไปคว้าแขนเรียวมาถือไว้ก่อนจะออกแรงดึงเธอมานั่งลงบนตักแกร่ง มือหนายกขึ้นมารัดเอวคอดไว้ขณะที่จมูกเริ่มซุกไซ้ลำคอเรียวไปด้วย
"คุณมีอะไร"
"ไอ้นั่นใคร"
สายบัวดันตัวออกห่างหันมองหน้ามาเฟียหนุ่มอย่างสงสัย ไอ้นั่นคือใคร แล้วไอ้นั่นไหนเธอจะรู้มั้ยล่ะ
"คนที่เธอนัดไว้"
เดนอธิบายเพิ่มเพื่อให้คนตัวเล็กหายสงสัย เขาอุตส่าห์ใจเย็นรอฟังเธออธิบายแล้วนะซึ่งเขาเองไม่เคยเย็นแบบนี้มาก่อนเลยหากเป็นคนอื่นเขาคงไม่ใจเย็นมารอคำตอบคงจะลั่นใส่หัวมันไปแล้ว
"คุณหมายถึงหมอศรัณย์หรอคะ"
"ใครจะรู้"
เสียงทุ้มติดเหวี่ยงเล็กน้อยพร้อมกับใบหน้าหล่อเสมองไปทางอื่นปกปิดความหมายในตา
"เขาเป็นเพื่อนพี่ชายลูกเกดค่ะชื่อพี่ศรัณย์เป็นหมอศัลย์ของเฮอร์คิวริส"
"...."
"เรารู้จักกันในนามเพื่อนพี่ชายเพื่อนค่ะ"
"เพื่อนพี่ชายเพื่อนแต่ต้องทำตัวใกล้ชิดแตะเนื้อต้องตัวเหมือนแฟนนี่นะ"
สายบัวมองใบหน้าคมอีกครั้ง น้ำเสียงเขาดูกรุ่นโกรธอย่างเห็นได้ชัดโดยไม่ได้ปกปิดจนใจเธอเองก็เริ่มที่จะสั่นแรงขึ้นทุกที
นี่เขาหึงหรอ อาการแบบนี้คือหึงใช่มั้ย?
"ก็ปกติค่ะ"
"หมายความว่าไงที่ว่าปกติ"
เดนขมวดคิ้วจ้องเอาคำตอบ ยิ่งเห็นคนร้อนตัวร้อนใจยิ่งอยากแกล้งสายบัวจึงใส่ไฟเล็กน้อยพอให้ได้อารมณ์ ใครใช้ให้หายไปนานหลายวันพอกลับมากลับทำเป็นอารมณ์เสียใส่
"ก็จับหัวลูบแก้มกอดบ้างบางครั้ง"
"ทำไมเธอไม่รู้จักระวังตัวเลยมันเป็นผู้ชายนะปล่อยให้มันมาลูบมาจับได้ไง ยิ่งเธอไม่ได้คิดอะไรด้วยยิ่งทำให้มันคิดว่าเธอชอบมันไม่รู้รึไง"
"แล้วคุณรู้ได้ไงว่าฉันไม่คิด"
เดนถึงกับสะอึกน้ำลายตัวเองมองหน้าคนตัวเล็กนิ่ง สองมือกอดรัดเอวคอดแล้วดึงเข้าหาตัวแน่นจนเธอต้องใช้มือเล็กๆยันอกเขาไว้
"คุณฉันอึดอัดนะ"
"บอกมาสิว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับมัน"
"ฉันจะรู้สึกหรือไม่รู้สึกแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณล่ะ"
"ยังไงก็ห้ามรู้สึก ห้ามเด็ดขาดถ้าเธอฝ่าฝืนคำสั่งฉันเราได้เห็นดีกันแน่"
สายบัวมองหน้าคนพูดอย่างอึ้งๆ คนอะไรเนี่ยแฟนก็ไม่ใช่คนรู้จักก็ไม่เชิงคนสนิทยิ่งแล้วใหญ่แล้วมีสิทธิ์อะไรมาห้ามไม่ให้เธอรู้สึกกับคนอื่น
"คุณมีสิทธิ์อะไรมิทราบที่ห้ามให้ฉันไปรู้สึกกับคนอื่น"
"สิทธิ์ของผัว!"




สิทธิ์ของผัวค่ะน้องบัวได้ยินมั้ยว่าอีพี่มันมีสิทธิ์ของผัว 555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #2 150221 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 13:16
    ชัดนะบัว
    #2
    0
  2. #1 Sutasinee Nkom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 15:23
    สนุกมาก
    #1
    0