เงาอสูร #นิยายรักโรแมนติก โรมานซ์

ตอนที่ 4 : ทำแผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    10 ต.ค. 63

ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกตามมาด้วยร่างสูงของเดนที่ยังอยู่ในชุดเดิมคือ เสื้อเชิ้ตสีดำสวมทับด้วยเสื้อสูทสีดำอีกชั้น
"อะไร?" เดนมองหรี่ตามองผู้หญิงด้านหลังมือขวาแวบหนึ่งก่อนจะละสายตาขึ้นมาสบกับคนสนิทอีกครั้ง
"เธอเป็นพยาบาลครับ"
"กูรู้"
"เธอจะทำแผลให้ครับ"
เดนเสมองไปอีกทางพลันกัดปากล่างอย่างหงุดหงิด
ไอ้บ้านี่! เอามาทำไมวะเกะกะ
"เธอจะกลับหลังทำแผลเสร็จครับ"
"เออ ทำอะไรก็ทำ น่ารำคาญ!!"
โอเว่นมองตามแผ่นหลังกว้างของเจ้านายด้วยสายตานิ่งๆก่อนจะหันมาพยักเพยิดหน้าให้คนข้างหลังเดินเข้าไป
"ฉันจะปลอดภัยใช่มั้ย"
"นายไม่ฆ่าคุณหรอก"
"ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น ช่างเถอะ!"
สายบัวแทรกกายเข้ามาหลังประตูโดยที่โอเว่นทำหน้าที่จับประตูไว้ตอนที่เธอก้าวเข้าไปด้านในแล้วเขาจึงปิดประตูลงเบาๆ
ดวงตากลมมองสำรวจห้องนอนขนาดใหญ่ที่ว่าใหญ่นี่คือใหญ่กว่าห้องโถงเล็กรับแขกในบ้านเธอกับห้องนอนเธอรวมกันซะอีก ซ้ายมือคือประตูสู่ห้องอีกห้องหนึ่งซึ่งดูแล้วคงจะเป็นห้องแต่งตัวถัดมาคือห้องน้ำขนาดที่กว้างกว่าห้องครัวในบ้านของเธอและถัดมาคือลานโล่งๆซึ่งคาดว่าคงจะเอาไว้รับแขก
เอ๊ะ! รับแขกในห้องนอนเนี่ยนะ
"สำรวจพอรึยัง ถ้าพอแล้วมาทำหน้าที่เธอแล้วรีบกลับไป"
"อ้อ...ค่ะๆ"
สายบัวสะดุ้งกับเสียงด้านหลัง นี่ฉันเผลอมองนานขนาดนั้นเลยหรอ
"เอ๊ะ! คุณดื่มแอลกอฮอล์ไม่ได้นะคะ"
ทันทีที่หันมาเผชิญหน้ากันจริงจังสายบัวถึงกับหลุดแสดงน้ำเสียงตำหนิออกมาจนมาเฟียหนุ่มต้องเงยหน้าที่กำลังจิบไวน์ขึ้นมามอง
"...."
"คุณมีแผลอยู่ดื่มไม่ได้ค่ะ"
ทำอะไรลงไปเนี่ยยัยบัวเธอไปทำเสียงแบบนั้นได้ไงถ้าเขาฆ่าเธอขึ้นมาจะทำไง
"ฉันจะทำแผลให้ก่อนนะคะ คุณมานั่งก่อนค่ะ"
"...."
เดนมองคนตัวเล็กเงียบๆแต่ก็ยอมทำตามเธอ เดินมาหย่อนกายลงบนโซฟานั่งรอการกลับมาของเธออีกครั้ง
สายบัวเดินออกจากห้องน้ำใหญ่ด้วยกะลังมังกับผ้าสะอาดสองสามผืนในมือ
การทำแผลค่อยๆดำเนินไปอย่างช้าๆด้วยความที่มือเล็กเอาแต่สั่นตลอดเวลาที่สัมผัสกับท่อนแขนแกร่ง แหง่ล่ะก็เขาเล่นถอดเสื้อทิ้งโชว์แผงอกขาวที่มีรอยสักกร้าวใจอยู่ด้านอกข้างซ้ายเห็นแบบนี่จะไม่ให้สั่นได้ไง
ทำแผลคนมาก็ตั้งเยอะทำไมต้องมาสั่นเอาตอนนี้เนี่ยะ
"คุณขยับหันมาได้มั้ยคะ"
"ทำไมฉันต้องขยับ"
"ฉันไม่ถนัดค่ะ"
"เอาที่เธอถนัดสิ"
สายบัวถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเดินไปหยุดลงด้านหน้าเขา คนตัวเล็กย่อตัวลงมองสำรวจแผลบริเวณท่อนแขนแกร่งอีกครั้งโดยที่พยายามจะไม่สนใจอีกคน
เดนจ้องมองดวงหน้าหวานที่อยู่ห่างเพียงแค่คืบตรงหน้า สองมือก็พลันกำเข้าหากันแน่นอยู่บนตักดวงตาคมกระตุกวูบไหวเล็กน้อยกลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้ลอยโชยมาเตะจมูกยิ่งเธอขยับกายไปมายิ่งได้กลิ่นชัดมากขึ้น สายตาพลันเหลือบกลับมามองกลีบปากอวบที่เขาเคยได้ลิ้มรสว่ามันไม่ใช่แค่หวานแต่มันยังทำให้ใจเขากระตุกอีกด้วย
"เสร็จแล้วค่ะ"
"..."
"ห้ามให้แผลโดนน้ำจนกว่าจะแห้งดีและที่สำคัญนะคะ ฉันว่าคุณควรจะไปโรงพยาบาลไปเช็คดูว่าอักเสบรึเปล่าจะได้แก้ทัน..."
สายบัวเหลือบมามองคนไข้จำเป็นอีกครั้งหลังพูดออกไปยืดยาว สองตาจ้องมองสบกันโดยบังเอิญลมหายใจอุ่นเป่ารดลงบนแก้มนวล
"เอ่อ...ฉันจะกลับแล้วค่ะ"
"...."
สายบัวหยัดตัวลุกขึ้นแต่อาจจะด้วยความที่นั่งชันเข่านานเกินไปเลยทำให้ขาของเธอเป็นเหน็บชา คนตัวเล็กล้มลงมาอีกครั้งแต่แทนที่จะเป็นพื้นพรมที่เดิมแต่เธอกลับล้มงลบนตักแกร่งโดยที่เดนเองก็มองเธอนิ่งๆ
"ว้าย!" พรึบ!!
แขนเล็กยกขึ้นมากอดคอหนาอัตโนมัติ
"หึ มารยาหญิงคิดว่าไม่รู้รึไง"
"คะ!"
"เธอใจกล้ามากกว่าที่คิดไว้ซะอีก"
สายบัวมองเจ้าของคำพูดด้วยสายตาสงสัยขณะที่ร่างกายยังค้างไว้ท่าเดิม
"ชักอยากรู้ว่าเธอจะใสซื่อเหมือนที่แสดงรึเปล่า"
อึก!!! เดนกระชากเอวคอดเข้ามาแนบชิดอกแกร่งขณะที่คนตัวเล็กบนตักฝืนตัวไว้สุดแรง
"คุณมันบ้า! ความคิดสกปรกที่สุดปล่อยนะ!!"
"..."
รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา เดนไม่ได้สะท้านกับคำด่าของบนตักเลยสักนิดดีซะอีก ยิ่งดิ้นยิ่งได้อารมณ์ยิ่งด่ายิ่งอยากทำ
"อ๊ะ!" คนตัวสูงยกร่างเล็กขึ้นไว้ในอ้อมแขนก่อนจะพลิกคว่ำเธอลงนอนบนโซฟาแทน
"ปล่อยนะ! คนอะไรไม่มีสามัญสำนึกช่วยแล้วยังจะแหว้งกัดอีก"
"....."
"ฉันจะแจ้งความ คิดว่าใหญ่นักรึไง....อื้อ..."
ปลายเสียงถูกกลืนหายด้วยปากร้อนที่ประกบลงมาครั้งนี้สายบัวขัดขืนสุดตัวไม่ยอมให้อีกฝ่ายจูบเธอได้ง่ายๆต่างจากครั้งแรกที่ยังช็อคนั่งนิ่งๆให้เขาจูบ
ฉึก!!! ฟันคมเล็กขบลงบนกลีบปากล่างของคนเหนือร่างอย่างแรงจนอีกฝ่ายได้เลือด
เดนผละออกแต่ยังคงนั่งคร่อมร่างเล็กไว้ มือหนายกขึ้นมาลูบกลีบปากล่างเบาๆแล้วยกขึ้นมาดูก่อนจะตวัดสายตาเคียดแค้นส่งมา
"คุณ...คุณทำตัวเองทั้งนั้นฉันแค่ป้องกันตัว"
"หึ..งั้นก็เตรียมรับมือกับสิ่งที่ทำได้เลย"
"กรี๊ด!!!!"




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น