เงาอสูร #นิยายรักโรแมนติก โรมานซ์

ตอนที่ 18 : ตามเมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 368
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    25 ต.ค. 63

"คุณบัวไปภูเก็ตแล้วครับ"
ปึก!!!! "อวดดี!!!"
มือหนาทุบลงบนโต๊ะเสียงดังลั่นตามอารมณ์ที่เริ่มร้อนจากด้านใน
"เตรียมรถไปภูเก็ต!"
"นายมีประชุมบ่ายครับแล้วเราก็เลื่อนประชุมไม่ได้ครับ"
"ฮึ!!!" เสียงหายใจฮึดฮัดบ่งบอกได้ว่าเจ้าของร่างกำลังระงับอารมณ์แค่ไหน
"ผมจะเลื่อนนัดคุณมะปรางพรุ่งนี้ให้ครับ"
"...."
"หรือว่านายอยากไปคืนนี้ผมจะได้จัดการให้"
"จะทำอะไรก็ทำไป"
เดนพูดด้วยอารมณ์กรุ่นๆ ยัยตัวแสบห้ามไม่ให้ไปก็ยังดื้อดึงดันจะไปให้ได้คอยดูเจอเมื่อไหร่จะจับมาฟาดซะให้เข็ด
"เดี๋ยว!" โอเว่นหยุดกับที่หันกลับมามองเจ้านายหนุ่มที่ยังคงนั่งหน้าบูดอยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่ มุมปากหยักยกขึ้นเล็กน้อยนึกอยากจะขำคนปากแข็งที่พูดอย่างใจอย่าง
"ครับ"
"เตรียมรถไว้หลังเลิกประชุมฉันจะไปภูเก็ต"
เดนเลี่ยงหลบตามือขวาด้วยการทำทีเป็นอ่านเอกสารบนโต๊ะต่อทั้งๆที่ตอนนี้ใจนั้นลอยไปหาใครอีกคนแล้ว
บอดี้การ์ดหนุ่มยกยิ้มมุมปากก่อนจะโค้งหัวเล็กน้อยเป็นการรับคำสั่ง

ภูเก็ต
"บัวเก็บของแล้วไปเล่นน้ำกัน"
"เว่อร์ไปมั้ย ทำเหมือนไม่เคยมางั้นแหละ"
"แหมะ! นานทีปีหนเอาให้มันสุดๆไปสิคะจะมัวรออะไร"
ลูกเกดตอบกลับเพื่อนทันที กว่าจะมีเวลาพักเที่ยวใช่ว่าจะหาได้ง่ายซะเมื่อไหร่เมื่อโอกาสมาจึงต้องรีบคว้ามา
"ฉันว่าก็แปลกเน้อ อยู่ทำงานมาตั้งกี่ปีไม่เคยมีเลยที่จะพาไปไหนแล้วทำไมอยู่ๆปีนี้ถึงพามาล่ะ"
"เอ่อ....ทางโรงบาลคงเห็นเราเหนื่อยๆกันนั่นแหละไม่มีอะไรหรอก"
สายบัวมองดูท่าทางเลิ่กลักของเพื่อนอย่างสงสัยไหนจะการหลบตาเธออีกมันต้องมีอะไรแน่ๆ
"จริงอ่ะ?"
"อืม....แกจะสงสัยอะไรนักหนาล่ะรีบเก็บของดีกว่าจะได้ไปเล่นน้ำ"
ลูกเกดเลี่ยงการตอบคำถามที่อาจนำไปสู่การค้นพบความจริงของเพื่อนสาวจึงเดินเลี่ยงออกไปเก็บของเข้าตู้ที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมไว้
ทริปภูเก็ตปันใจจัดให้บุคลากรได้เที่ยวพักผ่อนและมีกิจกรรมด้วยกันเพื่อกระชับความสัมพันธุ์ภายใน อีธานจัดจองรีสอร์ทห้าดาวสำหรับทุกคนโดยรีสอร์ทนี้ได้รับการโหวตจากทางการท่องเที่ยวให้เป็นรีสอร์ทได้รับความนิยมและจัดว่าเป็นรีสอร์ทอันดับต้นๆของเมืองไทยเลยก็ว่าได้
โดยทางด้านหน้ารีสอร์ทจะติดกับถนนเส้นหลักและด้านหลังจะติดกับผืนน้ำทะเลสีฟ้าใส

"บัวไปเดินเล่นกัน"
สายบัวมองดูเพื่อนตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะย้อนมองจากเท้าขึ้นไปหัวอีกครั้งเธอนึกอึ้งกับการแต่งตัวของเพื่อนซะจริง อากาศร้อนขนาดนี้เนี่ยนะ
"แกแน่ใจนะว่าจะใส่ชุดนี้"
"อือ...ทำไม"
ลูกเกดหมุนตัวหันซ้ายหันขวามองสำรวจชุดตัวเองหน้ากระจกอีกครั้ง
"สวยดีนี่มีอะไร"
"เอ่อ...สวย..สวยดี ก็ไม่ได้ว่าอะไรนีี่"
"ฮึ งั้นไปกันฉันอยากสูดอากาศบริสุทธิ์เต็มทีแล้วเร็วๆ..."
ลูกเกดเดินเข้ามาลากแขนเพื่อนออกจากห้องยังไม่ลืมหยิบหมวกปีกกว้างสีขาวติดมือไปด้วย



"คุณอีธานรับอะไรดีคะเดี๋ยวมินนี่จะสั่งให้ค่ะ"
"ผมขอ......"
อีธานหยุดชะงักลากเสียงยาวหลังจากเงยหน้าขึ้นจากเมนูอาหารในมือแล้วเจอเข้ากับคนที่ทำให้เขาต้องถ่อจัดทริปอย่างไวเพื่อเอาใจเธอ
กรามหนาบดเข้าหากันเสียงดังกรอดมือหนาบีบเล่มเมนูในมือแน่นดวงตาคมหรี่ลงอย่างไม่สบอารมณ์
"เป็นอะไรคะ"
"ผมมีธุระขอตัวก่อน"
เสียงเยือกเย็นต่างจากก่อนหน้านี้ทำเอามินนี่ไปไม่เป็น อึ้งได้แต่มองตามร่างสูงสง่าเดินออกจากร้านไป

"แกดูดิ มองตามกันเป็นแถวเลยงึ้ย!!"
"เหอะ! แกเล่นใส่จนจะเห็นก้นอยู่แล้วไม่มองก็บ้าละ"
ลูกเกดยิ้มร่าอย่างสบายอารมณ์ สายเดี่ยวเอวลอยกับกางเกงยีนส์สีซีดโชว์เรียวขายาวมันทำให้เธอดูน่ามองขึ้นไปอีก
"แกก็ใส่บ้าง..อ๊ะ!!"
ข้อมือเล็กถูกฉุดอย่างแรงก่อนจะดึงเข้าหาร่างแกร่งที่เดินจ้ำอ้าวมาด้วยใบหน้าบึ้งตึง คนตัวเล็กเซเข้าไปหาอกกว้างตามแรงฉุดร้างใบหน้าหวานขึ้นสีแดงซ่านด้วยความโมโห
"ใครเนี่ย!!...." ดวงตากลมเบิกกว้างด้วยตวามตกใจ
'ไหนว่าจะมาพรุ่งนี้ไง โผล่มาได้ไงเนี่ยตายแน่ยัยลูกเกดเอ้ย!'
"ผมขอคุยกับเพื่อนคุณหน่อยนะครับ"
เสียงทุ้มติดไปทางโมโหทำให้สายบัวมองด้วยใจหวั่นๆ
"เอ่อ....ค่ะ ตามสบายค่ะ"
"เดี๋ยวสิ!ยัยบัวอย่าเพิ่งไป!"
ลูกเกดดิ้นพล่านสะบัดมือจะวิ่งตามเพื่อนไปแต่ติดตรงที่มือหนาที่เหนียวยิ่งกว่าหนวดปลาหมึกเนี่ยแหละที่ยังคงรัดแน่นไม่ยอมคลายออกจนเธอทำได้แต่มองทอดอาลัยตามร่างเล็กๆของเพื่อนไป
"กล้าดียังไงถึงใส่แบบนี้ออกมาข้างนอก"
"...."
อีธานกดเสียงลงต่ำเน้นทุกคำพูดที่หลุดออกจากปาก ดวงตาคมมองใบหน้านวลไม่กระพริบเหมือนจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัวหากทำได้
"แล้ว..แล้วคุณเกี่ยวอะไรด้วยนี่มันร่างกายฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้ไม่เกี่ยวกับคุณซะหน่อย"
"เมื่อก่อนน่ะใช่มันเป็นของเธอคนเดียวแต่ตอนนี้...มันเป็นของฉันด้วยฉันหวง หวงมากด้วยเพราะฉะนั้นอย่าทำอะไรตามใจตัวเองถ้าไม่ได้รับอนุญาต...มานี่!
"ว้าย!!!" ร่างเล็กลอยลอยหวือขึ้นจากพื้นไปอยู่ในวงแขนที่แกร่งสองมือเล็กกอดคอคนที่อุ้มเธอไว้แน่นเพราะกลัวตกลงมา
"กอดแน่นๆล่ะเพราะฉันจะให้เธอกอดทั้งคืนเลย"
"คนบ้า!"
ลูกเกดก้มหน้าลงซ่อนใบหน้าที่แดงซ่านจากคำพูดของผู้บริหารหนุ่ม คนบ้าพูดอะไรไม่รู้กลางวันแสกๆก็ไม่เว้น
"หึหึ" อีธานหัวเราะในลำคออย่างนึกเอ็นดู อะไรวะ!อารมณ์เปลี่ยนง่ายซะจริงเมื่อกี้ยังโมโหเป็นฟืนเป็นไฟอยู่เลยบ้าไปแล้วไอ้อีธาน


อีกด้านหนึ่ง
สายบัวเดินมาตามชายหาดของแนวน้ำที่ซัดเข้ามาหาเสียงคลื่นลมทำให้ใจเธอหวนคิดถึงผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว คิดไว้แล้วไม่มีผิดว่าเธอคงจะลืมเขาไปไม่ได้แม้แต่นาทีเดียวก็ไม่ได้
แสงดวงตะวันเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงส้มไออุ่นจางๆจากมันทำให้คนตัวเล็กต้องห่อไหล่เข้าหากัน มือเล็กลูบแขนด้านซ้ายขวาสลับกันไปมาอากาศเย็นค่อยๆเคลือบคลานเข้ามาหาเมื่อดวงตะวันลาลับฟ้า
"ทำไมมายืนอยู่คนเดียวล่ะ ฮึ!"
สายบัวหันขวับไปมองต้นเสียงที่มา เสียงที่คุ้นเคยทำเอาใจดวงเล็กเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น







คอมเม้นกดหัวใจเป็นกำลังใจในการเขียนตอนต่อๆไปให้ไรท์ด้วยนะคะ????
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น