เงาอสูร #นิยายรักโรแมนติก โรมานซ์

ตอนที่ 11 : อยากรู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    16 ต.ค. 63

"เดี๋ยวค่ะ!"
สายบัววิ่งมาขวางทางของกลุ่มชายชุดดำที่กำลังมุ่งหน้าไปยังลิฟต์เพื่อจะขึ้นไปยังตึกผู้บริหาร
โอเว่นพยักหน้าเล็กน้อยให้คนข้างหลังขึ้นไปก่อน
"มีอะไรครับคุณสายบัว"
สายบัวหลบสายตาคมที่มองมา เขาไม่เหมือนเดิมเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขากันแน่นะ
"เอ่อ...คือ..."
"ถ้าคุณไม่มีอะไรสำคัญงั้นผมขอตัวก่อนนะครับพอดีว่าผมกำลังยุ่งอยู่ครับ"
โอเว่นหันหลังกลับเตรียมที่จะเดินจากมาแต่ถูกมือเล็กรั้งไว้
"เดี๋ยวค่ะ!"
"...." คิ้วหนายกขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงถาม
"ฉันไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกคุณทำไมถึงทำเหมือนไม่รู้จักกันทั้งที่ก่อนหน้านี้...."
"หากคุณสงสัยเรื่องนายผม ผมว่าคุณคงต้องไปถามเองครับส่วนตัวผมแล้ว....ผมไม่เปลี่ยนนะครับเราแค่บังเอิญเคยรู้จักกันครับ ผมขอตัว"
โอเว่นเลี่ยงแขนออกจากมือเล็กก่อนจะเดินดุ่มๆออกไปปล่อยให้คนคิดไม่ตกยังยืนอยู่คนเดียว
"แค่บังเอิญเคยรู้จัก...งั้นหรอ"
เสียงหวานทวนถามตัวเองเบาๆอีกครั้ง ใบหน้านวลยังคงแต้มด้วยความสงสัยไม่คลาย


"บัวพรุ่งนี้หยุดไปเที่ยวกันมั้ยคืนนี้"
"ไม่เอาอยากอยู่บ้านมากกว่า"
ลูกเกดกับดาวมองหันหน้ากันก่อนที่ดาวจะพูดเสริมอีกแรง
"เป็นอะไรรึเปล่าทำไมช่วงนี้ดูซึมๆ"
"นั่นดิ" ลูกเกดพูดเสริมอีกแรง
"เปล่า...ค่ะ คืนนี้ไปก็ได้แต่กลับดึกไม่ได้นะพี่โอมจะดุเอา"
คนชวนถึงกับหลุดยิ้มออกมา ถึงจะสงสัยกับพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของเพื่อนสาวแต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรมากเพราะทุกคนต้องอยากมีเรื่องส่วนตัวกันทั้งนั้น
"คืนนี้เจอกันผับyu"
ดาวนัดแนะกับรุ่นน้องเสร็จก็แยกตัวออกไปเหลือเพียงสองสาวที่ยังเดินอยู่ด้วยกัน
"อย่าพาผู้คุมไปนะเดี๋ยวจะอดสนุก"
"บอกตัวเองเหอะ ฉันมีที่ไหนกันผู้คุม"
สายบัวตอบกลับเพื่อนยิ้มๆ ต่างคนต่างรู้กันเองดีว่าผู้คุมที่พูดถึงคือพี่ชายสุดรักสุดหวงทั้งสองคนนั่นแหละไม่มีใครที่ไหนหรอก
"ไว้เจอกัน"
"อือ" ลูกเกดแยกตัวออกไปแล้วเหลือไว้เพียงความเงียบอีกครั้งเมื่อเหลืออยู่เพียงคนเดียว คำพูดของโอเว่นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวเธอตลอดเวลา
'หรือเขาจะคิดเหมือนกับโอเว่นนะ แค่บังเอิญเคยรู้จัก'
เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ถูกปล่อยออกมาก่อนที่คนตัวเล็กจะยัดตัวเองเข้ากับรถเต่าคันเล็กแล้วขับออกสู่ถนนใหญ่


@ผับyu
สายบัวสอดส่องสายตามองหารุ่นพี่สาวกับเพื่อนสนิทที่ได้โทรมาบอกก่อนหน้านี้ว่ามาถึงแล้ว ดวงตากลมลอบมองหาทั้งสองหน้าผับหรู
'หรือจะเข้าไปแล้วนะ'
เมื่อคิดได้ดังนั้นร่างอรชรในชุดเกาะอกสีดำเปิดโชว์ไหล่มนทั้งสองข้าง เอวคอดถูกปิดด้วยผ้าซีทรูบางๆบวกกับกระโปรงหนังสั้นเหนือเข่าขึ้นมาคืบหนึ่งโชว์เรียวขาขาวลงมา รองเท้าส้นเข็มสีดำขลับช่วยเพิ่มเสน่ห์และความเซ็กซี่ให้กับเรือนร่างพยาบาลสาวให้เปลี่ยนจากสาวหวานเป็นสาวเซ็กซี่ขึ้นมาทันตา
ร่างอรชรเดินนวยนาดเข้าผ่านทางประตูขาเข้ามาดวงตากลมสอดส่องมองหาเพื่อนสาวโดยมิได้สนใจสายตาเสือสิงรอบด้านที่มองมาด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มจวนจะหลอมละลายร่างร่างนี้ให้จมลงไป
"บัว!!" ลูกเกดยกมือโบกรัวๆให้เพื่อนสาวเมื่อเห็นว่าเธอกำลังมองหาอยู่

สายบัวยิ้มรับเพื่อนก่อนจะเดินฝ่าฝูงชนที่แน่นขนาดกันเข้ามายังโต๊ะที่เพื่อนเธออยู่
"มาช้าอะ แล้วนี่จะใส่มาทำไมคะเสื้อคลุมเนี่ย"
สายบัวยักไหล่ให้เพื่อนทีหนึ่ง ก่อนเข้ามาเธอได้ถือติดเสื้อยีนส์สีเข้มเข้ามาด้วยเลยสวมมันหน้าประตู
"กฎเขาห้ามใส่เสื้อคลุมรึไง"
"เขาไม่ห้าม แต่นี่แกมาเที่ยวผับนะยัยบัวมันก็ต้องเปิดโชว์บ้างดิ"
สายบัวส่ายหัวให้กับความคิดเพื่อน มือเล็กหันไปคว้าแก้วน้ำสีฟ้าสวยยกขึ้นมาจิบพลันสายตาก็หันมองไปรอบๆผับก่อนจะหยุดชะงักอยู่กับที่ ดวงตากลมมองสบเข้ากับดวงตาคมสีเขียวมรกตที่ตอนนี้แข็งกร้าวด้วยความไม่พอใจ ถึงจะมองจากระยะไกลกันพอสมควรและด้วยแสงไฟที่ริบหรี่สรัวแต่ก็ไม่อาจบดบังดวงตาที่ลุกโชนนั้นได้
สายบัวยกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก เธอยังคงไม่ละสายตาไปจากดวงตาคู่คมที่จ้องมองมาไม่กระพริบ มือเล็กยกขึ้นมาแกะกระดุมเสื้อหน้าออกสองเม็ดเปิดโชว์ช่วงอก
"นี่ไหนๆพี่โอมก็ไม่ได้มาคุมอยู่แล้วฉันว่าแกถอดออกเหอะเห็นแล้วร้อนแทน"
"นั่นสิบัวถอดเถอะ โชว์บ้างไรบ้างจะได้ลงจากคานซะทีไม่รู้จะบูชาอะไรนักหนาไอ้คานทองเนี่ย"
ลูกเกดหัวเราะร่ากับคำพูดของรุ่นพี่สาว ต่างจากอีกคนที่ยกยิ้มบางๆมุมปาก
"ก็ได้ แต่ถ้าโดนดุขึ้นมาแกต้องช่วยฉันด้วยล่ะ"
"อืม จ้าแม่คนพี่หวง"
สายบัวยกยิ้มบางๆ พลันสายตาก็หันกลับไปมองสบดวงตาคมที่ยังไม่ยอมละไปไหนอีกครั้ง
เอาวะสายบัวไหนๆก็ไหนๆแล้วในเมื่ออยากรู้ก็ต้องพิสูจน์สิ

เดนมองคนตัวเล็กค่อยๆถอดเสื้อคลุมด้านนอกออกช้าๆ ระดับความร้อนในอกเพิ่มทวีคูณเพียงแค่เห็นเรือนร่างที่ตนเคยเห็นเพียงคนเดียวแต่ตอนนี้กำลังถูกเธอเปิดออกโชว์ให้ใครต่อใครมอง
กรามหนาถูกบดเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันนูนดวงตาคมวาวโรจน์ขึ้นมาจนอีธานที่นั่งด้านข้างถึงกับต้องมองตามสายตานั้นไป
"เอ...นั่นมันบัวนี่ ใส่แบบนี้ก็ดูเซ็กซี่ดีนะ"
"ไหนวะ!" คาร์ลอสสาดส่องสายตามองหาตามที่เพื่อนมองแต่ยังไม่ทันเห็นอะไรหรือใครที่เพื่อนพูดถึงเท้าหนักๆของใครบางคนก็ยกขึ้นมาพาดขาทั้งสองข้างอย่างแรง
"อะไรของมึงวะไอ้เดน!"
"...." เดนยังคงเงียบแต่ส่งสายตากรุ่นๆมาให้แทน
"หึหึ" อีธานยกมือป้องปากขำกับความขี้หึงขี้หวงของเพื่อน ไม่รู้จะหวงอะไรนักหนาถึงมองไปก็เอาไปไม่ได้อยู่ดี
"รอนานมั้ยคะเดน"
เสียงหวานหูจนเลี่ยนของผู้มาใหม่ทำให้เดนยกขากลับคืนมานั่งท่าเดิม ตาคมหันมองนางแบบสาวก่อนมือหนาจะดึงร่างอรชรมานั่งลงบนตักแกร่งท่ามกลางความตะลึงของเพื่อน
"เห้ย!ไอ้เดนแก..."
อีธานเป็นต้องหยุดคำที่จะพูดไว้เพราะเพื่อนตัวดีของตนคว้าคอของนางแบบสาวเข้ามาบดจูบอย่างเร่าร้อนท่ามกลางผู้คนมากมาย ถึงแม้มันจะเป็นเรื่องปกติธรรมดาไปแล้วสำหรับนักท่องราตรีทั้งหลายแต่มันไม่ใช่กับคนอย่างเธอ 'สายบัว'




อีพี่จะทำอะไรเกรงใจคำว่า ผัว ที่เคยพูดด้วยนะคะ????
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น