เงาอสูร #นิยายรักโรแมนติก โรมานซ์

ตอนที่ 1 : INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    8 ต.ค. 63

"อ๊า!!!"
เสียงแหลมกรีดร้องด้วยความสุขสมดังขึ้นเป็นระลอกตามจังหวะการกระแทกสวนกลับเข้าไปในกายหญิง กลิ่นคาวน้ำรักทั้งชายหญิงคละคลุ้งไปทั่วห้องนอนใหญ่
"อ๊า!!...เดน...อึก!!!"
มือหนาผิวขาวเหลืองบีบลำคอเรียวของคนใต้ร่างก่อนจะออกแรงรัดใบหน้าสวยขึ้นสีซีดเผือด ขณะที่ลำกายหยุดเคลื่อนไหวดวงตาคมเรียวสีเขียวมรกตหรี่มองลงมาด้วยสีหน้าไม่ต่างจากก่อนหน้านี้คือ นิ่ง
"ไม่เคยมีใครบอกเธอรึไงว่าจะเจอกับอะไรถ้าเรียกชื่อฉัน"
"อึก...แคน...แคนดี้ขอโทษค่ะจะไม่ทำอีกแล้ว"
แคนดี้หรือที่ผู้คนรู้จักกันในนามดาราสาวที่กำลังมาแรงสุดในปีนี้หน้าซีดเผือดขอโทษขอโพยกับความผิดเธอที่เผลอไปเรียกชื่อเขาระหว่างที่กำลังสลายร่างรวมกัน
ปึก!!!! ร่างหนายกตัวขึ้นถอยห่างจากดาราสาวขณะที่เธอเองรู้สึกเสียวหลังวาบมองตามร่างนั้น ถึงเขาจะลุกไปแล้วแต่ความรู้สึกที่ว่าอันตรายยังแผ่กระจายจนทั่วห้องก่อนที่เขาจะกลับเข้ามาอีกครั้งในชุดคลุมอาบน้ำพร้อมกับควงแก้วไวน์ในมือไปด้วย
"ให้แคนดี้แก้ตัวอีกครั้งนะคะรับรองว่าจะไม่พลาดอีก"
ดาราสาวลุกขึ้นจากเตียงใหญ่ด้วยร่างอรชรเปลือยเปล่า ยอดอกประดับด้วยเม็ดไตสีแดงก่ำจากการดูดดึงรอยแดงจากการบีบเค้นอย่างหนักยังปรากฏเด่นชัด
แคนดี้ย้ายตัวเองมานั่งคร่อมขาแกร่งบนโซฟาหนังสีดำที่คลุมด้วยผ้า Vicuna Wool สีน้ำตาลราคาเหยียบล้านแอ่นอกพร้อมกับโยกกายเบาๆเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ชายอีกครั้ง
"อื้อ...อ๊า..."
มือเล็กทำหน้าที่บีบเค้นหน้าอกอย่างยั่วยวนส่วนอีกข้างกดลึกลงไปในร่องสาวที่เปียกแฉะด้วยน้ำรักที่ยังไม่จางหาย ฟันเล็กขบกัดกลีบปากล่างอย่างยั่วยวน
"เธอได้ทำแน่..."
"อ๊า...อื้อ..."
เสียงแหบพร่ากระซิบกับกกหูเล็กชวนเสียวซ่านขณะที่มือหนาข้างหนึ่งบีบเอวคอดอย่างแรง แต่ความเสียวที่ได้รับกลับเข้ามาแทนที่ด้วยความกลัวหลังจากประโยคถัดมาหลุดออกมาจากปากเรียวสีแดงเลือดฝาด
"พวกมันรออยู่"
"คะ!!"
ผลัก!!! ตุ๊บ!!!! ดาราสาวหล่นลงพื้นหลังจากเจ้าของร่างใหญ่ลุกขึ้นพรึบโดยที่เธอยังนั่งอยู่บนตักเขา เธอมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยส่วนเขามองเธอด้วยสายตาเย็นชาไร้ความรู้สึกไม่มีการอธิบายอะไรใดๆหลุดออกมาอีกมีเพียงเสียงฝีเท้าหนักของคนกลุ่มหนึ่งก้าวใกล้เข้ามาเท่านั้นก่อนจะปรากฏกาย ชายร่างบึกบึนสิบคนก้าวเดินเข้ามา
"พวกแก!!! เข้ามาได้ไง"
"นายให้ของหวานจะอยู่รออะไรวะ!!! เข้าไปหาสิ"
เสียงชวนสยองของบุคคลข้างหลังกลุ่มชายร่างยักษ์ดังขึ้นก่อนที่แคนดี้จะเห็นสายตาหื่นและรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้ากลุ่มชายร่างยักษ์จนเธอรู้สึกเย็นวาบขึ้นมากลางหลัง
"อย่าเข้ามานะ กรี๊ด!!!!"
ปึก!!!! สวบ!!!!! เสียงหวานขาดหายไปแทนที่ด้วยท่อนเอ็นที่ยัดเข้าไปแทน ร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวเพียงคนเดียวถูกจับแยกกระชากกระทำราวกับตุ๊กตา พวกมันไม่สนว่าเธอเป็นใครไม่สนว่าเธอสวยจนน่าทะนุถนอมไม่สนอะไรทั้งนั้นเพียงแค่เห็นร่างเปลือยเปล่าไร้เนื้อผ้าปกปิดความหื่นกระหายก็เข้ามาบังตาจนมืดมัว
'เดน หรือ เจอร์ริด เดน เฟอร์เคียโต' นั่งลงบนโซฟาตัวเดิมมองดูลูกน้องกระทำกับคู่นอนคนใหม่ด้วยสายตานิ่งๆไร้ความรู้สึกขณะที่จิบไวน์ไปด้วย
"ฝั่งโน้นเป็นไงบ้าง"
"คุณอีธานจัดการให้แล้วครับ"
"อือ"
"คุณอีธานฝากถามมาอีกว่านายพร้อมจะไปเมื่อไหร่ครับ"
คำถามที่ถูกฝากมากับลูกน้องคนสนิททำเอามือหนาชะงักเล็กดวงตาคมหรี่ลงอย่างใช้ความคิด
"อาทิตย์หน้าเตรียมตัวไว้"
"ครับ" โอเว่นตอบรับคำเจ้านายอย่างรับรู้ได้เองว่าเจ้านายเขาหมายถึงอะไร เท้าหนาก้าวถอยหลังเดินออกจากภาพอนาจตาตรงหน้า
"มึงไม่ชอบดูหรอวะ มันเร้าใจดีนะ"
แฟรงค์ยืนพิงขอบประตูล้วงกางเกงพูดขึ้นมาขณะที่สายตายังไม่ละไปจากกลุ่มลูกน้องกับอีกหนึ่งสาว
โอเว่นปรายตามองเพื่อนเล็กน้อยแค่เห็นรอยยิ้มมันเขาก็ไม่อยากอยู่แล้ว
"มึงก็เข้าไปร่วมด้วยสิ สิบเอ็ดต่อหนึ่งน่าจะมันดี"
"หึหึ"
แฟรงค์หัวเราะตามหลังเพื่อนไปอย่างนึกสนุก รู้ๆอยู่ว่ารสนิยมเซ็กส์ของแต่ละคนมันต่างกันเขาเองก็เหมือนกันแค่ชอบดูเพราะมันเร้าใจได้อารมณ์ดีแต่ไม่ได้ชอบสวิงกิ้งแบบสิบต่อหนึ่งแบบนี้


อีกฟากโลก
"พี่ดาวคะขอทำแผลคนไข้รายนี้ก่อนนะคะ"
เสียงโหกเหวกของกลุ่มทางการแพทย์ในแผนกฉุกเฉินกำลังชลมุนวุ่นกับงาน เหตุรถบรรทุกประสานงากับรถตู้จนเป็นเหตุให้รถหลายสิบคันปะทะกันจนเกลื่อนถนนดังขึ้นตามข่าวออนไลน์และทีวีทำให้โรงพยาบาลเรือนใกล้ต้องเคลียพื้นที่รองรับผู้ป่วยที่ประสบอุบัติเหตุนับร้อยชีวิตจนต้องวุ่นวายกันไปหมดไม่เว้นแม้แต่โรงพยาบาลเอกชนนานาชาติชื่อดังอันดับหนึ่งอย่าง 'เฮอร์คิวริส' ที่ต้องเคลียห้องฉุกเฉินและพยาบาลเพื่อรอรับ
"บัวดูคนไข้รายโน้นหน่อย"
"ได้ค่ะ"
'สายบัว' พยาบาลสาวในชุดสีขาวสะอาดตารับคำรุ่นพี่พยาบาลด้วยกันก่อนจะสาวเท้าเล็กๆของเธอเดินเข้ามาฝั่งที่มีเด็กน้อยนั่งรออยู่คนเดียว
"หวัดดีจ้าคนสวยพี่ชื่อพี่บัวนะคะไหนขอพี่บัวดูแผลบนหัวหนูหน่อยนะ"
เด็กน้อยวัยสี่ขวบกอดรัดตุ๊กตาหมีสีชมพูในอ้อมแขนแน่นขณะที่มือเล็กของพยาบาลสาวค่อยๆเช็ดล้างทำแผลอย่างเบามือ
"เก่งมากเลยค่ะไม่ร้องเลย คนสวยชื่ออะไรคะ"
"...."
"ชอบตุ๊กตาหมีหรอคะพี่บัวก็ชอบตุ๊กตาเหมือนกันเลยห้องนอนพี่บัวมีตุ๊กตาหมีเต็มไปหมดเลยค่ะคนสวยอยากได้มั้ยคะ"
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังเงียบสายบัวจึงเข้าหาด้วยการเอาตุ๊กตาหมีตัวโปรดมาหลอกล่อถามต่อจนเด็กน้อยพยักหน้าหงึกๆนั่นแหละรอยยิ้มหวานจึงรู้สึกโล่งขึ้นมา
"โอเคค่ะงั้นต้องบอกพี่บัวมาก่อนนะคะคนสวยชื่ออะไรพี่บัวจะได้ส่งตุ๊กตาให้ถูก"
เด็กน้อยมองหน้าพยาบาลสาวอย่างใช้ความคิดแต่แล้วความอยากได้ก็อยู่เหนือกว่าความคิดทั้งปวงปากเล็กๆจึงเริ่มที่จะอ้าพูดออกมา
"ชื่อข้าวสวยค่ะ"
สายบัวยิ้มรับก่อนจะจรดปลายปากกาลงบนกระดาษเขียนชื่อเด็กน้อย
"หือ...ชื่อเพราะมากเลยค่ะแล้วมากับใครคะคุณพ่อหรือคุณแม่คะ"
"คุณพ่อกับคุณแม่ค่ะ"
เสียงเล็กตอบเสียงแผ่วเบาก่อนจะก้มหน้าลง
"แต่คุณพ่อมีเลือดออกคุณแม่ก็มี"
"ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่ก็ออกมาแล้วคุณหมอทำแผลให้แปบเดียวก็ออกมาแล้วค่ะ ข้าวสวยอยู่กับพี่บัวก่อนนะคะ"
"อื้อ" มือเล็กยกขึ้นลูบหัวคนตัวเล็กอย่างเอ็นดูคงจะโทษใครไม่ได้เพราะทุกอย่างมันเป็นอุบัติเหตุที่สามารถเกิดขึ้นได้ทุกเวลาจะโทษเพียงแค่ใครคนใดคนหนึ่งคงไม่ได้
"ข้าวสวยลูก!!!"
"แม่จ๋า" เสียงเรียกดังขึ้นมาก่อนจะปรากฏร่างของคนเป็นแม่ที่กอบกุมแขนข้างหนึ่งไว้
"สวัสดีค่ะคุณหมอดูแผลให้แล้วนะคะ"
"ค่ะขอบคุณมากนะคะที่ช่วยดูข้าวสวยให้"
"ไม่เป็นไรค่ะ"
สายบัวยิ้มรับก่อนจะหันไปทางเด็กน้อย
"เดี๋ยวพี่บัวจะส่งน้องตุ๊กตาหมีไปให้ที่ห้องนะคะ"
"ค่ะ" เด็กน้อยตอบรับด้วยรอยยิ้มบางเบาบนใบหน้าก่อนที่บุรุพยาบาลจะเข็นรถของคนเป็นแม่ไปห้องพัก
"ฝากด้วยนะคะ บายค่ะคนสวย"
"บายค่ะพี่บัว"
บุรุษพยาบาลก้มหน้ายิ้มให้อย่างลืมตัว คนอะไรยิ้มหวานยิ้มน่ารักยิ้มสวยขนาดนี้





เปิดเรื่องด้วยความโหดของพี่เดน อย่าเพิ่งหนีหายกันไปนะ 55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น