COUGAR | holin ,โฮลิน *ตรวจสอบรายชื่อ

ตอนที่ 14 : cougar - 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    10 ก.ค. 60

COUGAR 14

#ficcougar


















*รับพรีออเดอร์โอเลี้ยงกับข้าวผัดตรงนี้เลยนะคะ 555
















บางทีนี่อาจจะเป็นลงโทษที่ผมทำให้น้องเสียใจ....


"หลิน อยู่นิ่งๆ"ผมพูดเสียงเข้มเผื่อเด็กที่ดิ้นไปดิ้นมา จะนิ่งลงเหมือนทุกทีแต่ไม่ ควานลินตอนนี้คือควานลินที่ต่างกับช่วงเวลาปกติแบบสุดขั้ว

"อื้ออ...ไม่นิ่งงงงงงงง"พูดแล้วก็ดิ้นแรงๆจนหล่นจากวงแขนของผมลงบนเตียงนุ่ม 

"ไม่นิ่งก็ลุกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า"

"ไม่เปลี่ยนน" 

"หลิน!"

"อย่ามาเสียงดังนะ"

"ก็ทำตามที่บอกสิครับ"

"ไม่รู้ไม่ชี้"เปล่าประโยชน์ในการที่จะพูดกับคนเมา กลิ่นแอลกอฮอลล์คลุ้งไปทั่วห้อง ปนกับกลิ่นหวานๆที่มาจากคนนอนหน้ามุ่ยอยู่บนเตียง เสื้อยืดที่เลิกไปถึงไหนต่อไหนอีกทั้งสายตาฉ่ำเยิ้มที่ส่งมาให้ นี่คือสถานการณ์วิกฤตอย่างแท้จริง

"หลินจะทำอะไร"ผมพูดอย่างตกใจเมื่อเจ้าตัวลุกขึ้นนั่งและทำท่าจะถอดเสื้อออก

"ก็ไหนว่าให้เปลี่ยนไง ก็จะเปลี่ยนไงเล่า" พูดแล้วก็ขว้างเสื้อยืดออกไปกองที่มุมห้อง เผยให้เห็นผิวขาวเนียนที่อยู่ใต้ร่มผ้า เขารีบหยิบผ้าห่มพื้นใหญ่มาคลุมเอาไว้ พันจนควานลินจนกลมเป็นก้อน

"อะไรเล่า คัง - ดง - โฮ - คน - เข้า - ใจ - ยาก" ร่างบางพูดช้าๆทีละคำพร้อมเบะปากออก ตากลมๆมองมาที่ผมอย่างมีน้ำโห


"เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็หาย คนไม่ดี"

"อย่าหลอกให้คนเขารอได้ไหม ถ้าตัวเองมาไม่ได้"

"ถ้าไม่อยากกินข้าวกล่องก็ไม่ต้องบอกให้ผมเอาไปให้"

"โคตรใจร้ายเลย" ผมหัวเราะให้ท่าทีของร่างบางที่เหมือนคนสะลึมสะลือแต่ก็ยังจะพูดออกให้เป็นประโยค 

"ขอโทษ"มือเล็กๆทั้งสองข้างยื่นออกมาจากผ้าห่มจับเข้าที่ใบหน้าของผม บีบแก้มทั้งสองข้างของผมอย่างแรงจนผมต้องรวบมือบางมาจับไว้ ทำให้ผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่ไปกองที่ไหล่มน 



เหมือนได้ยินเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับที่ 1 
น้องแค่สิบหก ใจเย็น..



"ฮึกก.....ผมมึนหัวววว" ควานลินพูดเสียงดัง ก่อนจะทรุดตัวลงไปนอนซุกกับหมอน ตัวงองุ้มอยู่ภายในผ้าห่มผืนใหญ่ ผมเดินไปหยิบน้ำผลไม้ในครัวมาให้คนที่ตอนนี้กำลังทรมานเพราะน่าจะเคยกินเหล้าครั้งแรก ก่อนจะเดินเข้ามาในห้องอย่างระวัง ผมไม่รู้ว่าควานลินจะลุกขึ้นมาทำอะไรอีกรึเปล่า ในขณะที่ตอนนี้อยู่ในอาการสามนาทีสี่อารมณ์

"หลิน"

"หือออ"

"ดื่มหน่อย"

"ไม่เอาแล้ววว"

"ลุกมาก่อน เร็ว"ผมเจาะหลอดแล้วยื่นให้ควานลินที่ลุกขึ้นนั่งแบบไม่สนใจผ้าห่มอะไรทั้งนั้น ท่อนบนที่เปลือยเปล่าเผยให้ผมเห็นเต็มตา 


สัญญาณเตือนภัยระดับที่ 2

อดทน ท่องไว้..


"กินให้หมด" ผมบอกเพราะถ้าเราดื่มแอลกกอฮอลล์มากๆจะทำให้ร่างกายขาดน้ำ ต้องดื่มอะไรหวานๆจะช่วยบรรเทาอาการปวดหัวได้บ้าง พอเห็นปากบางนั้นงับหลอดพร้อมช้อนตาแป๋วๆนั่นขึ้นมามองผมเลยรีบหันหลังให้ เดินไปหยิบเสื้อผ้ามาให้เจ้าตัวเปลี่ยน

"ใส่เสื้อเร็ว"ผมโยนเสื้อเชิ้ตของตัวเองกับกางเกงขาสั้นให้ควานลินแล้วก็เดินหลบออกมาจากห้องเพื่อสงบสติพร้อมกับพยายามสะลัดภาพวูบวาบในหัวออกไป พอเดินเข้าในห้องควานลินก็ใส่เสื้อและเปลี่ยนกางเกงเรียบร้อยแล้ว


สัญญาณเตือนภัยระดับที่ 3

ทนไว้...


        คังดงโฮ ทำไมมึงหยิบชุดนี้ให้น้องมันวะ จิตใต้สำนึกที่มึงอยากเห็นน้องใส่ อย่าพึ่งทำงานตอนนี้  เขามองภาพร่างบางที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกรอมลงมาถึงหน้าหน้าขา ปิดกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเล็กนั่นมิด ราวกับว่าใส่ก็เหมือนไม่ใส่ ควานลินนอนชันขา ขาเรียวยาวที่มีผ้าปิดแผลติดที่เข่าเอาไว้ ใบหน้าหวานหันมามองผมทันทีที่ได้ยินเสียงประตู ปากบางเบะมาออกราวกับเด็กเอาแต่ใจ


"ผมนอนไม่ได้ ผมปวดหัว" เขาเดินเข้าไปใกล้ร่างนุ่มนิ่มที่นอนอยู่บนเตียง วางมือเบาๆบนหน้าผากเนียน รู้สึกถึงความอุ่นที่ไม่ได้ผิดปกติอะไรจึงเอามือออก

"พี่ชอบเขาหรอ"

"หือ"

"พี่ชอบผู้หญิงคนนั้นเหรอ" เขารู้ว่าเขาไม่ควรยิ้ม แต่มันอดไม่ได้จริงๆ

"เปล่า"

"อย่า..โกหกผมเลย"

"ไม่ได้โกหก"

"แล้วทำไม..."

"..ถึงเมินผมนัก ผมทำอะไร..ฮึก...ให้พี่โกรธเหรอ" 

"อย่าร้อง"ผมบอกเบาๆ ก่อนผละออก เพื่อเลี่ยงออกไปนอกห้อง เพราะควานลินตอนนี้มีสติน้อยกว่าจะพยายามปรับความเข้าใจ แต่แขนเล็กนั้นกลับรั้งผมเอาไว้พร้อมดึงแรงๆ จนผมเสียหลักลงไปนอนบนเตียง ร่างบางพลิกตัวขึ้นมานั่งคร่อมอยู่ตัวผมราวกับว่าจะไม่ปล่อยให้ผมไปไหนได้ 

"พี่หนีผมตลอดเลย ทำไม พี่เกลียดผมเหรอ"

"ไม่ใช่"เขารีบปฏิเสธก่อนที่ร่างบางจะคิดไปเองมากไปอีก

"แล้วทำไม.."

"หลิน ปล่อยก่อน พี่จะไปอาบน้ำ"ควานลินส่ายหัวดุ๊กดิ๊ก พร้อมกดน้ำหนักลงมามากขึ้น

"ถ้าไม่เกลียด แล้วทำไมหลบผม เมินผมนัก ทำไม เพราะพี่มีแฟนเหรอ ก็บอกผมสิ บอกผม"

"ผมเจ็บนะ พี่รู้ไหม"

"ฮึก...พี่ไม่พูด จู่ๆก็เปลี่ยนไป ผมไม่รู้อะไรเลย ฮืออ"ผมเอื้อมมือไปเกลี่ยน้ำตาออกจากแก้มใส ควานลินหน้าแดง จมูกแดงไปหมดเพราะกำลังร้องไห้

"ผมเกลียดพี่"

"ละ..หลิน พี่ขอโทษ"

"ผมไม่ฟังแล้ว"ควานลินยกมือมาปิดหูตัวเองแล้วหันหน้าไปทางอื่น ผมค่อยๆยันตัวเองขึ้นนั่ง ทำให้ร่างบางไหลไปนั่งอยู่ที่ตักของผมแทน ผมรวบมือทั้งสองข้างมาจับไว้ ควานลินเชิดหน้าขึ้น มองผมอย่างเอาเรื่อง

"ต่อไปจะไม่ทำแล้ว จะไม่เมิน จะไม่ยุ่งกับใครแล้ว"

"ผมเสียใจ"

"รู้แล้ว"ผมว่าพร้อมลูบหัวอีกคนเบาๆ

"ผมไม่รู้ว่าพี่คิดยังไง"

"แต่ว่า.."



"ผมชอบพี่"  



            ผมยังไม่ทันได้ตอบอะไรกลับไปควานลินก็ทำในสิ่งที่ผมไม่เคยคิดมากก่อน ใบหน้าหวานโน้มมาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อน ก่อนจะจรดริมฝีปากบางลงมาอย่างแผ่วเบา แนบสนิทอย่างไม่มีช่องว่าง ปากบางดูดดึงเรียวบางล่างของผมอย่างเอาแต่ใจ แต่ควานลินก็คือควานลิน ถึงจะจูบแต่ก็ยังดูเงอะงะ ทำอะไรไม่ถูก ร่างบางผละออกเผยให้เห็นใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำ ตากลมหลบตาผมก่อนจะค่อยขยับออกจากตัก



ใครจะปล่อยไปง่ายๆ...

ไม่ทนแล้ว..



"พูดจริงเหรอ"ควานลินไม่ตอบแต่ผมก็ไม่ได้รอการยืนยันอะไร ใจผมเต้นแรงจนกลัวว่าอีกคนจะได้ยิน ผมแค่ถามไปเพื่อเช็คว่าหูไม่ได้ฝาดไปเอง


          ผมผลักควานลินให้นอนลงบนเตียงทาบทับร่างบางเอาพร้อมยันแขนสองข้างกันไว้ไม่ให้ขยับไปไหน ตากลมหลุกหลิกเมื่อมองมาที่ผมเจ้าตัวกัดริมฝีปากสีขึ้นสีชัดเอาไว้ ผมทาบประทับลงบนเรียวปากหอมหวานละมุนเมื่อสิ้นความอดทนกับคนตรงหน้า ซุกไซร้ลงบนลำคอขาวอย่างอดใจไม่อยู่ สอดแทรกลิ้นเข้าไปในเรียวปากบาง ดูดดึงความละมุนละไมอย่างลืมตัว เสียงครางอื้ออ้าประท้วงจากคนที่อยู่ภายใต้ร่าง มือเล็กๆขยำเสื้อเขาแน่นจนยับยู่ยี่



"พี่ก็ชอบนาย"ผมพูดพร้อมกดจูบลงอีกครั้งอย่างโหยหา ใบหน้าของเราแทบไม่ห่างออกจากกัน เสียงชื้นแฉะจากริมฝีปากของเราที่เอาแต่เคลื่อนเข้าหากันราวกับมีแรงดึงดูด แม้การตอบรับของควานลินจะยังใสซื่อแต่เขาก็ชอบมัน


"ชอบที่สุด"ผมพูดพร้อมกับเช็ดคราบสีใสของจากมุมปากนุ่มนิ่มที่ตอนนี้แดงเจ่ออย่างน่าพอใจ เขาควรลุกไปในตอนนี้ก่อนที่จะถลำลึกไปมากกว่า ควานลินปรือตามองผมเล็กน้อยก่อนจะหลับไป ผมไม่รู้ว่าเขาจะได้ยินและเข้าใจทั้งหมดที่ผมสื่อออกไปหรือไม่




แต่ไม่เป็นไร



ผมจะย้ำให้เขาฟังจนกว่าจะเข้าใจเอง....




/



                 ผมค่อยๆลืมตาตื่นอย่างยากลำบาก เขาผงกศีรษะขึ้นจากหมอนเล็กน้อยเพื่อมองรอบๆก่อนจะต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด เพราะฤทธิ์ของโซจู 4 ขวดที่ดื่มไปเมื่อคืนยังส่งผลมาถึงเช้าวันนี้ ในทีแรกเขาเพียงแค่จะลองดื่มแค่แก้วเดียวเท่านั้น 


"ผมชอบเขาจริงๆด้วย แต่ว่า..ผมอกหักซะแล้วอะ"แต่นั่นมันก็มากพอที่จะทำให้ระบบเหตุผลของเขาเริ่มรวน เมื่อได้ยินประโยคยุยงจากรุ่นพี่คนเก่งอย่างพี่ซองอูพูด เขาก็ยกขวดนั้นดื่มไปหลายต่อหลายรอบ

"โถๆ เด็กน้อย พึ่งรู้จักความรัก เอ้าๆชนให้น้องมันหน่อย"

"เมื่อรักมันเศร้า..เหล้ามันจะหวาน"

"เดี๋ยวๆควานลิน นายไปชอบใครตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่รู้"

"ฉันก็ไม่รู้ อึก แต่ว่า รู้อีกทีก็ชอบเขาไปแล้ว"

"ใคร? อย่าบอกนะว่า พี่ดงโฮ"

"ปิ๊งป่อง"ผมชูมือเป็นเครื่องหมายถูกเหมือนพวกพิธีกรรายการไปให้ซอนโฮที่นั่งข้างๆกัน

"ห่ะ จริงดิ"

"ดื่มนี้เพื่อลืมเธอ เอ้า ชน" พอเห็นใครสักคนพูดและชูแก้วแอลกอฮอลล์สีสวยขึ้นมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะยกตามครั้งแล้วครั้งเล่า จนทรุดลงกับโซฟามีซอนโฮเดินมาดูอาการเขาบ้าง แต่เจ้าเจี๊ยบนั่นก็วุ่นกับการหาของกินในงาน

"โอ้โห ควานลินอ่า ได้ยินพี่ไหม" เขาหันไปมองคนที่นั่งลงข้างกายเขา ใบหน้าหล่อๆนั่นยื่นมาใกล้พร้อมโบกมือไปมาเช็คสายตาของเขา เขาไม่ตอบอะไรเพียงแค่พยักหน้าตอบกลับไป เพียงแค่นั้นก็เป็นเรื่องยากกับเขาตอนนี้มาแล้ว

"เมาแล้วนะเรา"

"ฮะ...คงงั้น"ผมพูด แต่ก็ยังยกขวดแก้วในมือขึ้นดื่มราวกับว่ามันเป็นน้ำเปล่า

"เบาๆ ใจเย็น"

"ผมชอบเขา ชอบเขาจริงนะๆ"

"เออ รู้แล้ว"

"แต่..แต่ว่า เขาไปชอบคนอื่นซะแล้วล่ะ"

"รู้ได้ไง เขาบอกเหรอ"

"เปล่า แต่ว่า ผมเห็นมากับตา ได้ยินกับหูเลยนะ"ผมพูดพร้อมชี้ไปที่ตากับหูตัวเองมันคงดูน่าขันจนพี่ซองอูหลุดหัวเราะออกมา

"แต่ถ้าไม่ยินกับปากเขาเอง ก็อย่าพึ่งยอมแพ้สิ"

"ไม่เอาแล้ว ผมเจ็บ เจ็บมากเลยที่โดนเขาเมิน"

"แล้วนายเคยแสดงออกว่าชอบเขาบ้างรึเปล่า"ผมส่ายหัวเบาๆ ได้ยินเสียงพี่ซองอูหัวเราะอยู่ที่ข้างหูคลอไปกับเสียงดนตรีภายในบ้าน อ่า... ปวดหัวชะมัด

"รู้ไหม ถ้านายไม่บอกก็เท่ากับอกหัก ถ้าบอกนายอาจจะอกหักหรือสมหวังก็ได้ ใครจะรู้"

"อย่างน้อยก็ได้บอกเหรอ"

"ใช่"

"แล้วผมควรทำไง"

"บอกชอบแล้วกระชากมาจูบเลย"

"ห่ะ!"








                    เขายกมือขึ้นกุมขมับทันทีที่ภาพความทรงจำของเมื่อคืนค่อยไหลเข้ามาทีละน้อย ที่น่าเสียใจที่สุดคือเขาทำตามที่คำแนะนำของรุ่นพี่ตัวดีไปซะได้

"ตื่นแล้วเหรอ"เขาเงยหน้ามองร่างสูงที่ยืนพิงอยู่ที่ประตูพร้อมกับแก้วกาแฟในมือ นี่มันกะทันหันไป เขายังไม่ได้เตรียมใจในการพบหน้าอีกคนในตอนนี้ ผมทรุดลงนอนกับเตียงอีกครั้งพร้อมยกผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงเอาไว้

"พี่ออกไปก่อนได้ไหม"เขาตะโกนออกไปเสียงดังมากพอที่ฟังแล้วจะไม่อู้อี้เพราะเขาซ่อนตัวอยู่ภายในผ้าห่มผืนใหญ่

"ทำไม"

"ออกไปก่อนเถอะนะ"

"ไม่ออก"เสียงนั่นดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆพร้อมกับผ้าห่มที่ถูกกระชากออกไป ผมจึงรีบลุกขึ้นเผื่อหาทางหนีทีไล่ แต่เพราะการลุกกะทันหันมันทำให้มวนท้องไปหมด

"อึก..."ผมกุมมือขึ้นมาปิดปากก่อนจะวิ่งไปที่ห้องน้ำ ก่อนจะปล่อยเอาสิ่งที่อยู่ภายในออกมา 

"เป็นอะไร แพ้ท้องเหรอ"อีกคนพูดติดตลก ทำเอาผมอยากจะเถียงอีกคนกลับไปแต่ทำไม่ได้ ร่างสูงยิ้มเยาะเล็กน้อยก่อนจะเดินมาลูบหลังให้ผม







                 หลังจากนั้นผมก็ไล่พี่ดงโฮออกไปก่อนจะจัดการล้างหน้าล้างตา แล้วเดินออกมาจากห้อง เพื่อพบว่าร่างสูงนั่งรออยู่บนเตียงพร้อมด้วยสีหน้าคาดโทษ

"มีอะไรจะแก้ตัวไหม"

"ไม่ครับ" ผมตอบกลับไปตรงๆ 

"แสดงว่าไม่มีเหตุผลดีๆให้พี่ใช่ไหม"ผมสะดุดกับสรรพนามของคนตรงหน้าเล็กน้อย พี่ดงโฮไม่เคยแทนตัวเองว่าพี่กับเขา ถึงเมื่อคืนจะได้ยินแล้วแต่ก็คิดว่าหูฝาดเพราะเมา

"ผม..."

"จำเรื่องเมื่อคืนได้รึเปล่า"เขาอยากตอบกลับไปเหลือเกินว่าไม่ได้ เพราะจำได้นี่ไงถึงไม่กล้าสู้หน้าอีกคน 




"ผมไม่รู้ว่าพี่คิดยังไง"

"แต่ว่า.."



"ผมชอบพี่"  



           จากนั้นเขาจูบคนตรงหน้านั่นแหละความทรงจำสุดท้ายที่ค้างอยู่ในหัว แต่แค่นี้เขาก็ไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว พี่ดงโฮอาจจะโกรธเขา แล้วไล่เขาออกไปจากห้องก็ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็ไม่มีสิทธิ์โกรธด้วยซ้ำ

"ผมขอโทษ ผมไม่ควรทำแบบนั้น แต่ว่า ถ้าพี่จะเกลียดผม ผมก็ไม่ว่าหรอก"พี่ดงโฮขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถามต่อ

"พี่ถามว่าจำได้รึเปล่า"

"คะ..ครับ จำได้ครับ"พี่ดงโฮกวักมือให้ผมเดินเข้าไปใกล้ ในทีแรกผมก็อิดออด แต่พออีกคนตีหน้าดุเข้าผมก็ต้องยอมอ่อนให้

"จำได้แค่ไหน"เขากัดปากตัวเองอย่างคิดหนัก มองคนเจ้าเล่ห์ตรงหน้าที่ยิ้มพรายอย่างมีเลศนัย นั่นทำให้เขาไม่มั่นว่ามันมีอะไรมากกว่าจูบไหม 

"จำได้ไหมว่าตัวเองพูดอะไรออกมา"อีกฝ่ายว่าเสียงแข็งจนผมรู้สึกกดดันตาม มือสองข้างกำแน่นเข้าหากันจนเล็บจิกเข้าเนื้อ เหมือนว่าอีกคนสังเกตเห็น ร่างสูงยื่นมือมากุมมือของเขาเอาไว้ทั้งสองข้าง

"ผม..ขอโทษ"


"ตอบมาตอนที่พี่ยังให้โอกาสพูด"

"เมื่อคืน...ผมพูดว่า ผมชอบพี่"จู่ๆก็ร้อนไปทั้งกระบอกตา ผมพยายามเงยหน้าให้น้ำตามันไหลกลับไป แต่ก็เปล่าประโยชน์ ผมไม่อยากกลายเป็นเด็กขี้แยในสายตาของคนตรงหน้า

"ฮึก ผมไม่รู้ว่า ถ้าชอบพี่แล้วมันจะผิดขนาดนี้"

"ถ้าจำได้ขนาดนี้แล้ว ทำไมจำคำตอบพี่ไม่ได้"

"ไม่ร้อง ไม่แกล้งแล้ว"

"อึก..กะ..แกล้งอะไรครับ"

"เช็ดน้ำตาก่อนเดี๋ยวบอก"ผมยกมือขึ้นปาดน้ำตาลวกๆ มองคนตรงหน้าด้วยใจจดจ่อ

"พี่ก็ชอบนาย"

"ครับ..ห่ะ อะไรนะครับ"

"พี่บอกว่าพี่ชอบหลิน"

"เดี๋ยวสิ กะ ก็ ที่ผ่านมาที่พี่เมินผม แล้วพี่ก็ไปกับผู้หญิงคนนั้นตลอดเลย"

"พี่แกล้ง คือ ยูอีเขาเป็นญาติห่างๆ ส่วนที่เมิน พี่ขอโทษนะ แต่พี่เจอหน้าหลินแล้วพี่ใจอ่อน"

"พี่ทำแบบนี้ทำไม" ผมถามอย่างไม่เข้าใจคนตรงหน้า

"พี่อยากให้นายหึง"

"แน่นะ"

"แน่สิ"

"..."เขาเริ่มรู้สึกไฟที่เริ่มคุกกรุ่นอยู่ในใจ เขาไม่เคยโกรธคนตรงหน้า แต่ครั้งนี้มันไม่งี่เง่าไปหน่อยเหรอ

"อย่าเงียบสิ"

"แล้วพอใจพี่หรือยังครับ"

"หลิน อย่าประชด" เขารู้ว่ากำลังทำตัวไม่ดี แต่เขาโกรธนี่นา

"ที่นายไปกินเหล้าพี่ยังไม่ว่าอะไรเลยนะ"

"มันเพราะใครล่ะครับ"

"ถึงเพราะพี่ แต่ทำอะไรไม่ห่วงตัวเอง แบบนี้มันถูกไหม" ผมเงียบไม่เถียงอะไรต่อ พี่ดงโฮก็ไม่พูดอะไรต่อ ทั้งห้องตกอยู่ภายใต้ความเงียบ เสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังคลอเบาๆเป็นตัวสร้างความอึดอัดได้อย่างดี

"หายโกรธพี่นะ"

"...."

"หลิน.."

"เจ๊ากันนะ"ผมตอบกลับอีกคนไป อีกคนหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย พลางทำหน้าคิดเล็กน้อย

"เจ๊ากันก็ได้"

"แต่พี่ก็ทำเกินไปอยู่ดี ยังไงผมเสียใจนะ"เขาพูดทั้งที่รู้ตัวดีว่าหน้าบึ้งมาแค่ไหน

"รู้แล้ว ขอโทษ"

"หลิน"

"มานี่มา"เขามองคนตรงหน้าที่ผายมืออกทั้งสองข้าง ให้ผมเข้าไปกอด ชั่งใจอยู่นาน ถึงเขาจะยังโกรธอีกคนมากแค่ไหน



 แต่กอดของพี่ดงโฮก็อบอุ่นเกินกว่าจะปฎิเสธไปได้


"ไม่เมินผมอีกแล้วนะ มีอะไรต้องบอกผมนะ"


"สัญญาเลย"เขากระชับแขนที่โอบรอบตัวของคนตรงหน้าให้แน่นยิ่งขึ้นราวกับว่ากลัวเขาจะหายไป

"จะดูแลอย่างดีเลย"เขาอดยิ้มไม่ได้จริงๆกับคำพูดของคนที่โตกว่า เผลอซบลงบนอกกว้าง เขาไม่อยากให้พี่ดงโฮเห็นว่าเขายิ้มกว้างแค่ไหน ขืนเป็นแบบนั้น อีกฝ่ายก็ได้ใจพอดีว่าเขาง้อง่าย




ถึงจะไม่อยากยอมรับว่าแค่น้ำเสียงอ่อนโยนนั่นทำเขาลืมไปช่วงเวลาก่อนหน้านี้ไปแทบทั้งหมด




ไลควานลินคงตกหลุกรักเข้าเต็มเปา อย่างที่พี่ซองอูบอก










/
หนูเล่นตัวหน่อยลูก
แต่คนมันรัก พี่เข้าใจ....5555
สั้นมากไม่โกรธกันนะ 555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

1,579 ความคิดเห็น

  1. #1548 baekhoismysmile (@baekhoismysmile) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 17:26
    เขินว้อยยยยยยยยยยยยย กัดผ้าห่ม
    #1548
    0
  2. #1525 Lipz tick (@songsongtb) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 14:53
    ยัยน้องผู้พ่ายแพ้ต่ออ้อมกอดหมี5555
    #1525
    0
  3. #1513 -worthwhile- (@-worthwhile-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 01:02
    ดีต่อใจ ><
    #1513
    0
  4. #1440 PhimeenSrii (@s-m-blue) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 16:36
    อยากขอเงินโดเนทปืนยิงพี่ดงโฮคืนค่ะ แล้วจะเอาไปจ่ายเพิ่มค่ายาเบาหวาน.. งื้ออออดีจัง
    #1440
    0
  5. #1431 siriwunpp (@siriwunp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 22:44
    งุ๊ยยย ทำไมงี๊อ่ะลูกโกรธนานๆสิ 55555
    #1431
    0
  6. #1411 RainiiB (@songhyehwa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 16:58
    นี่ต้องขอบคุณคุณอ๋งถูกมะ 555555
    #1411
    0
  7. #1342 Mamimilky (@Mamimilky) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 19:19
    หื้ออออออออออออออ ทำไมเขิล เป็นนี่จะฟาดให้แขนแดงเลย หมั่นไส้!!!! แต่หลินลูกกก เล่นตัวนิดนึงก็ได้55555555
    #1342
    0
  8. #1294 ploy-p-ploy (@iamprettyployly) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 10:37
    /ทำหน้าเหม็นความรัก หมั่นไส้อิพี่ดงโฮโว้ยยยยยย ทำน้องร้องไห้กี่รอบแล้วเดี๋ยวปั๊ด! นี่ดีนะที่ยังคิดได้ ถ้ายังคิดไม่ได้อยู่อีกนี่จะเชียร์ให้หลินหนีแล้ว แล้วก็ คุณองซองอูคะ สอนอะไรน้องงงงงง 5555555555 ไอ่บ้าเอ๊ย แต่เอาจริงตอนนี้ปวดใจมากเลย ยิ่งตอนที่น้องบอกว่าไม่รู้ว่าถ้าชอบพี่แล้วจะผิดขนาดนี้มันแบบ โหหหหหห ฟาดอิพี่รัวๆเลยค่ะ
    #1294
    0
  9. #1268 ทาสรักโฮลิน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 11:57
    แงงงงงงง ฮ้องไฮ้เปนซายรูงงงงงงงงงง



    น้องหลินลูก หนูต้องเล่นตัวก่อน พี่เต้าทำกับหนูไว้มากนะ เสียใจก็มากกก หนูอย่าเพิ่งยอมมมมม ให้พี่มันลงแดงไป
    #1268
    0
  10. #1234 AlwaysYours (@AlwaysYours) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 20:25
    ยังไม่ได้ส่งโอเลี้ยงให้คนพี่เลยอะ ไรท์ใจร้ายยยย เราไม่ยอมจริงๆด้วย >\\\\<
    #1234
    0
  11. #1233 Mr. Queen (@anaunpr) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 20:25
    ณ จุดนี้ ขอขอบคุณพี่ซองอูด้วยค่ะ
    #1233
    0
  12. #1203 ChoKiez+ (@chocofan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 23:37
    อะไรกันยัยหลิน ไม่มีเล่นตงเล่นตัวซะหน่อย พี่เขาให้กอดก็กอด ก็นะ สารภาพยังสารภาพก่อนเลย 555
    #1203
    0
  13. #1194 With WiTCH (@witchy-jyj) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 20:30
    ขอบคุณคุณซองอูสำหรับคำแนะนำค่ะ ตรงไปตรงมาได้ผลที่สุดดด คนพี่ไม่ได้เรื่องเลย แถมทำน้องโกรธอีก อย่างนี้ต้องเข้าคุกกก55555
    #1194
    0
  14. #1139 Hippokim (@ap_ptk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 08:02
    นี่ชุ้นอ่าน14ตอนรวดเลยอ่อ
    #1139
    0
  15. #1138 24 ชั่วโมง (@zereal) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 07:54
    ในที่สุดดดดดอกรี้ดกร้าด เขาบอกรักกันแล้วจ้าาาาาาา
    #1138
    0
  16. #1128 HaKuRo (@hakuro5996) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 01:38
    กรีสสสสส ต้องกราบพี่ซองอูงามๆ555555
    #1128
    0
  17. #1125 nsquare (@nsquare) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 00:13
    โอ๊ยยยยน่ารักมากกกกกก พี่ซองอู น้องขอโทษที่สงสัยพี่ พี่เป็นพ่อสื่อที่ดีที่สุด ฮรุกกกกกห
    #1125
    0
  18. #1124 yatsuhigolammurye (@poopitak) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 18:22
    ชอบที่พิดงโฮบอกว่า หลิน อย่าประชด   อ่ะ แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง  เป็นความรุ้สึกชอบที่อธิบายไม่ถูก
    เขินมากๆเลยค่าาา  เขาสารภาพรักกันแล้ว ลุ้นมากๆนึกว่าน้องหลินจะเคืองยาวซะแล้ว 

    #1124
    0
  19. #1117 ace.v (@empty94) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 17:16
    เขินนนนนนนนนย เขินนนยนนยนนนนนิไม่มีอะไรจะพูดนอกจากเขินมากกกกกก อ๋งทำดีมาก ฮือออออออออ ระเบิดตัวเองเป็นสีชมพู
    #1117
    0
  20. #1111 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 15:12
    พี่ซองอูสอนน้องดีมากเลย เอาไป10บาทซื้อขนมเสี้ยงเจี๊ยบไป 10บาทพอปะวะ55555555555
    #1111
    0
  21. #1109 mymeya (@sadchocolate) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 02:46
    โอ้ยยยยย -คนบ้าาาาาาา เขินมากไปแล้วววว คนบ้าๆๆๆๆ
    #1109
    0
  22. #1108 ptrp. (@pattrapiim) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 01:25
    โอ้ยยย เขินตาม ฮืออออ น่ารักมาก พี่ดงโฮน่ารักอ่ะ สัญญาจะดูแลอย่างดีแล้วนะพี่!
    #1108
    0
  23. #1107 hearxsam (@fshxq) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 01:14
    หุบยิ้มไม่ได้เลยค่ะท่านผู้โชมมม//_\\
    #1107
    0
  24. #1106 chjqx (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 00:49
    รู้สึกละมุนรอบตัวเป็นสีชมปูวไปหมดเลยลูกกกก ฮือออออเขิงงงง
    #1106
    0
  25. #1105 SUKEBE (@faithx92) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 00:12
    แม่เจ้าโว้ยยยยย
    #1105
    0