|END| |YOU| WANT YOU: รักคุณ❤ [YAOI]

ตอนที่ 50 : WANT YOU: รักคุณ❤ SP. คริสต์มาส 2018

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61


SP. 

คริสต์มาส – 2018


 

            24.12.2018

          18.12 น.

 

            “เวย์”

            “จ๋า ตัวว่าไงครับ”

            “ขอสักปีได้ไหม”  

            “หืม ขออะไรอ่า”

            “คริสต์มาส”

            “?” สารถีประจำตัวผมหันมาทำหน้าสงสัยใส่ทันทีที่ผมพูดอะไรที่มันคงจับใจความไม่ได้ออกไป

           

            พรุ่งนี้เป็นวันคริสต์มาส

            และพวกคุณก็คงรู้ดีว่าผมฝังใจกับคริสต์มาสปีที่ผ่าน ๆ มามากแค่ไหน

            อย่าให้ผมพูดเลย ว่าไอ้ท่าเต้นรูดเสาปีที่แล้วของเวย์มันผมยังล้างออกจากระบบความจำไม่ได้ บวกกับไอ้ชุดกวางน้อยปีก่อนเข้าไปอีก

            สงสารผมบ้างหรือยัง

  

            “ปีนี้ไม่ต้องมีเซอร์ไพรส์ได้ไหม กูขอเหอะ ขออยู่แบบเป็นผู้เป็นคนสักปีนะ”

            ผมให้คุณเดา ว่าพอเวย์ได้ยินผมพูดแบบนั้นแล้วมันทำยังไงต่อ

            ผมว่าคุณเดาถูก

            “โหตัว ขอยากอ่ะ นั่นมันกิมมิคประจำตัวเค้าเลยนะ การเซอร์ไพรส์ตัวก็เหมือนการหายใจอ่ะ เค้าไม่หายใจไม่ได้” ไม่ได้มาแค่น้ำเสียงโวยวายปนออดอ้อนของมันนะ เพราะศีรษะมันก็ซบลงมาถูไถกับหัวไหล่ผมไปด้วย จนผมต้องดันมันขึ้นเพราะอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้ากำลังจะไฟเขียวแล้ว

            “งั้นปีนี้มึงหยุดหายใจสักปีเหอะ นะ กูขอ จริงจังเลย”

            “ทำไมมมมมมม ตัวไม่ชอบเหรอ” แล้วมันก็โวยวายน้อยใจใหญ่โตใส่ผมอีกรอบ แถมยังทำหน้าเศร้าซะอย่างกับมีใครตาย

            เรื่องโอเวอร์น่ะไม่มีใครเกินมันหรอก

            แสดงเก่งที่หนึ่งล่ะ

            “มันก็ไม่ได้ขนาดนั้น แต่มันแบบ กูก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่กูขอเหอะนะ ปีนี้อย่ามาเซอร์ไพรส์กูเลย  นะ”

            ผมพูดจริง ๆ เลยนะ

            ตอนนี้ผมน่ะ หลอนกับแทบจะทุกเทศกาลไปแล้ว

            เวย์มันทำผมหลอนไปหมด

            กลัวว่ามันจะสรรหาอะไรแปลก ๆ มาทำ

            ผมไม่ได้ต้องการเซอร์ไพรส์ยิ่งใหญ่

            ผมไม่ได้ต้องการให้มันประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่ามันทำอะไรให้ผมบ้าง

            ผมไม่ได้ต้องการของขวัญหรืออะไรจากมันทั้งนั้น

            ผมไม่ได้ต้องการอะไรแบบนั้นเลย

           

            ผมก็แค่อยากมีมันอยู่ข้าง ๆ กันไปแบบนี้

            อยู่ด้วยกันไปอีกนาน ๆ

            ก็แค่นั้นเอง

 

            “โหยยยยยยยยย เอาจริงดิ่” เวย์มันหันมาทำหน้าเซ็งใส่ผม ที่ผมไปขัดใจการจะได้เล่นใหญ่ของมัน

            กูรู้เวย์ว่ามึงจะลงแดงตายถ้ามึงไม่ได้ทำ

            แต่ปีนี้กูขอแล้วกันนะ

            ไม่อยากมีภาพติดตาอะไรเพิ่มแล้วจริง ๆ

            “อืม จริง ๆ อยากฉลองด้วยกันแบบปกติบ้าง”

            “แบบนั้นไม่ปกติยังไงอ่ะตัว” ต้องถามว่ามันมีตรงไหนที่ปกติบ้างดีกว่า คุยกับมันแล้วปวดหัวไปหมด

            “อย่าให้กูพูดเลยเวย์ จริง ๆ นะ”

            “ง่ะ เอางั้นก็ได้ แล้วตัวอยากฉลองแบบไหนครับ ให้เค้าปีนต้นคริสมาต์หน้าเซนเวิลด์แล้วตะโกนบอกเมอร์รี่คริสต์มาสให้มั้ยอ่ะ”

            “เวย์ นั่นไม่เรียกปกติ”

            “โห่ นี่เซอร์ไพรส์ของปีนี้เลยนะ”

            ห๊ะ! เดี๋ยวนะ!

            จริงเล่น?

            ไอ้เวย์โว้ยยยยย!

            “มึงอย่าคิดที่จะทำเลยนะ กูไม่อยากไปประกันตัวมึงในคุก คิดแต่ละอย่างให้มันพ้นตารางหน่อย!

            คุณลองคิดว่าถ้ามันทำแบบนั้นจริง ๆ ดิ่

            คุณลองคิดดูดิ่!

            คุณ!

             เวย์มันบ้าอ่ะ

            ไอ้บ้า!

            “ง่ะ ตัวอย่าดุดิ่ ก็ไม่ทำแล้วไง แล้วตัวอยากฉลองแบบไหนครับ ตามใจตัวเลย”

            “ยังไม่ได้คิดเหมือนกัน อาจจะ แค่ไปกินข้าว ดูหนัง อะไรประมาณนั้นมั้ง”

            “หูยยยยยยยย อะไรอ่ะตัว ไม่ตื่นเต้นเลยอ่ะ”

            ไม่ตื่นเต้นอันนี้ยอมรับ

            แต่ถ้าจะปล่อยให้มันทำอย่างที่วางแผนไว้ อันนั้นมันก็ตื่นเต้นเกินไปโว้ย!

            “เออน่า ก็ปล่อยให้มันธรรมดาสักปีเถอะ”

            “เอางั้นก็ได้ เค้าตามใจตัวอยู่แล้วครับ” เวย์มันหันมายิ้มให้ผม ก่อนตีรถเลี้ยวเข้าคอนโด

            ผมก็ได้แต่หวังอ่ะนะ ว่ามันจะยอมทำตามที่ผมขอจริง ๆ

 

...

 

          25.12.2018

            17.30 น.

 

            วันนี้บรรยากาศที่ห้างสรรพสินค้าที่ผมกับเวย์มาค่อนข้างคึกคักเป็นพิเศษ ผู้คนก็ดูหนาแน่นขึ้นถนัดตา ต้นคริสต์มาสยักษ์ที่สูงเด่นเป็นตระหง่านเรียกสายตาของผมให้ไปสนใจที่มันได้ ผู้คนรอบตัวผมก็ดูจะมีความสุขกับการได้เห็นมัน

            โดยเฉพาะคนที่เดินอยู่ข้างผมในเวลานี้

            “ตัวลองคิดดูนะ ถ้าเค้าขึ้นไปอยู่บนยอดนั่นแล้วตะโกน...”

            เวย์

            มึงหยุด!

            อย่าให้ถึงกับต้องไหว้กัน

            “เวย์มึงพอ กูบอกแล้วไงว่าอย่าแม้แต่จะคิดทำแบบนั้นน่ะ”

            “หูยยยย ก็พูดให้ฟังเฉย ๆ”

            กูว่ามึงคิดจะทำอะเวย์

            มึงคิดแน่ ๆ

            อย่าเชียวนะมึง

            “งั้นก็เลิกมองมันตาละห้อย ถ้ามึงทำนะเวย์ กูจะตีให้หลังหัก”

            “ง่ะ ตัวอ่า บอกว่าไม่ทำแล้วไง”

            ให้มันจริง!

           

           

            “หืม? ตัวซื้อของสดไมอ่ะ” คนที่เดินเข็นรถเข็นตามหลังชะโงกหน้ามาดู เมื่อเห็นผมเลือกเนื้อหมูอยู่หน้าตู้แช่

            “ก็ว่าจะทำอาหารให้มึงกิน ฉลองคริสต์มาสไง”

            “อ๋อออ เอ๊ะ? เดี๋ยวนะ! เมื่อกี้ตัวว่าไงนะ” ผมไม่ได้หันไปมองหรอกว่าเวย์มันทำหน้าแบบไหน แต่ฟังจากเสียงแล้วก็รู้ว่ามันคงตกใจมากกับสิ่งที่ได้ยิน

            “ก็ว่าจะทำอาหาร ให้มึงกิน”

            “จริงนะ ตัวพูดจริงเหรอ แล้ว...ตัวทำอาหารเป็นแล้วเหรอ” ผมชะงักเมื่อได้ยินเวย์มันถามแบบนั้น

            อ่า จะว่ายังไงดีล่ะ

            ผมเคยบอกไปแล้วใช่มั้ยว่าทั้งผมทั้งเวย์สกิลการทำอาหารของเราสองคนคือเท่ากับศูนย์ค่อนไปขั้นติดลบ

            และเพราะเป็นแบบนั้นผมถึงไม่เคยทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้มันได้กินเลย (มากสุดก็คือต้มมาม่าใส่ไข่ลวก(ของเซเว่น)) แค่นั้น

            ผมก็เลยอยากจะพยายามทำอะไรให้มันบ้าง

            และไอ้ทำอาหารนี่แหละ ยากสุดสำหรับผมเลย

            “ไม่เป็น”

            “อ้าว คือยังไงนะตัว”

            “ก็จะทำอาหารให้มึงกิน”

            “แต่ตัวทำอาหารไม่เป็นนะ”

            “ก็ เออ นั่นแหละ เลยอยากพยายามทำให้ไง ก็แค่สเต็ก ไม่น่ายากขนาดนั้นมั้ง ย่างหมูเอง”

            รึเปล่าวะ

            “ตัว เรากินข้างนอกก็ได้นะ เค้าไม่อยากให้ตัวลำบากอ่ะ จริง ๆ นะ”

            “แต่กูอยากทำให้ มึงก็รับ ๆ ไปเหอะ”

            “เอางั้นเหรอ”

            “อือ ให้กูได้พยายามทำอะไรให้มึงบ้างเหอะ กูไม่อยากให้มึงพยายามเพื่อกูอยู่ฝ่ายเดียว”

            “...”

            “กูรับจากมึงมาเยอะแล้วเวย์ ให้กูได้ให้มึงบ้างเถอะ”

 

            ผมพูดจริง ๆ นะ

            ผมน่ะ

            ได้รับอะไรจากเวย์มันมาเยอะแยะมาก

            โดยเฉพาะความรัก

            ที่ผมเองก็ยังมองไม่เห็นเลย ว่านอกจากคนในครอบครัวผมแล้ว ยังจะมีใครที่รักผมได้เท่ามันอีก

            ผมก็เลยอยากจะทำอะไรเพื่อตอบแทนความรักของมันบ้าง

            อาจจะไม่ได้เวอร์วังอลังการอย่างที่มันทำให้

            แต่มันก็เป็นสิ่งที่ผมอยากทำให้มันจริง ๆ

            “ตัว” เสียงเรียกนั้นมาพร้อมกับแรงกอดที่โถมเข้ามาใส่ เวย์มันฝังหน้าลงกับลาดไหล่ผม โอบกอดผมเอาไว้จนเต็มอก ก่อนที่ผมจะรู้สึกได้

            ถึงหยดน้ำอุ่น ๆ ที่กำลังไหลซึมเสื้อผมอยู่ตอนนี้

            “เป็นอะไร ร้องไห้ทำไมเนี่ย” ผมหัวเราะออกมาน้อย ๆ พร้อมทั้งลูบหลังปลอบคนตัวโตที่กอดผมไว้แน่นไปด้วย

            เวย์มันไม่ได้ตอบอะไรผมกลับมา แต่ผมรับรู้ได้ถึงแรงสะอื้นของมันที่เพิ่มมากขึ้นทุกที

            “...”

            “เวย์ เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม กูตกใจนะเนี่ย”

            “ฮือออ ตัววววว” เสียงสั่น ๆ ของอีกฝ่ายมาพร้อมกับการเงยหน้าขึ้นมามองกัน น้ำหูน้ำตาน้ำมูกน้ำลายแทบจะมาหมด จนผมต้องใช้มือปาดออกให้

            ร้องไห้อย่างกับเด็ก ๆ เลยเนี่ย

            “เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม ไหนบอกหน่อยเร็ว กูเหยียบตีนมึงเหรอ หรือมึงเข็นรถทับตีนตัวเอง เจ็บเหรอ เจ็บตรงไหน ขอดูหน่อยเร็ว” ผมทำท่าจะก้มลงไปดูตามที่พูด แต่เวย์มันก็ดึงผมไว้ก่อนแล้วรีบพูดทั้งสะอื้น

            “ไม่ใช่ ฮือออออ ไม่ได้เจ็บ”

            “แล้วร้องไห้ทำไม”

            “ดีใจ”

            “...”

            “เค้าดีใจ ตัวทำเพื่อเค้าอ่ะ แงงงงงงงงงง ดีใจมากเลย”

            “โว๊ะ ร้องไห้ซะใหญ่โต กูก็นึกว่าเป็นอะไร มึงนี่นะ” เวย์มันรีบเช็ดน้ำหูน้ำตาตัวเองก่อนส่งยิ้มมาแฉ่งมาให้ผม จนผม

            ...อดที่จะยิ้มตามไม่ได้

            “ดีใจมากเลยครับ”

            “เล่นซะเวอร์เลยนะ”

            “เดี๋ยวตัวไม่เชื่อว่าดีใจจริง ๆ”

            “ไปแคสเล่นหนังมั้ยมึงอ่ะ น้ำตายังสั่งได้ กูยอม”

            “ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากไปเป็นพระเอกของคนอื่น อยากเป็นพระเอกของตัวคนเดียว”

            “กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยว่าอย่าดูมาก ลิเกอ่ะ”

            “ตัวอ่า นี่จะหวานไง อย่าขัดดิ่” เวย์มันทำหน้างอแงใส่ผมเป็นลูกหมาถูกขัดใจ ก่อนจะยิงมุกเสี่ยว ๆ ที่ไม่รู้ว่ามันไปจำจากไหนมานักหนาส่งมาอีกเป็นกระบุง

            ความทรงจำของหลาย ๆ คนในวันคริสต์มาสอาจจะมีทั้งดีและไม่ดี

            บางคนชอบเทศกาลนี้ บางคนก็ไม่

            แต่สำหรับผมแล้ว

            คริสต์มาสไม่ได้เลวร้าย

            ผมมีความทรงจำเกี่ยวกับมันที่ก็ไม่รู้จะรียกว่าดีได้มั้ย แต่เอาเป็นว่ามันก็ไม่ได้แย่

            ผมขอบคุณในทุกสิ่งที่เวย์มันทำให้

            แม้บางครั้งมันจะแปลกไปบ้าง ทำผมหลอนไปบ้าง ผมก็จะถือว่ามันเป็นความทรงจำที่ควรรักษาไว้ก็แล้วกัน

 

            แล้วคุณล่ะ

            มีความทรงจำแบบไหนในวันคริสต์มาสบ้าง

            แต่ไม่ว่าคริสต์มาสปีที่ผ่านมาจะเป็นยังไง

            ผมก็ขอให้คริสต์มาสปีนี้เป็นคริสต์มาสที่ดีของคุณนะครับ

            แล้วก็...ไม่ต้องคิดจะไปปีนต้นคริสต์มาสที่ไหนแบบที่เวย์มันคิดนะ ถือว่าผมขอล่ะ

            Merry Christmas ครับ :)

            .

            .

            .

            เดี๋ยวก่อนนน

            ยังไม่จบ

            ขออีกนิด

 

            25.12.2018

          20.32 น.

 

            “ฮัลโหลครับ นิติบุคคลใช่มั้ยครับ ช่วยด้วยครับ ห้องผมไฟไหม้ครับ!!!!! ห้องผมไฟไหม้ ช่วยด้วยยยยยยยยย!!!

 

            จบ!!

            555555555555555555555555555555555555555


...............................


 Merry Christmas  ค่ะทุกคน

ขอให้คริสต์มาสนี้เป็นคริสต์มาสที่ดีของทุกคนนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

1,977 ความคิดเห็น

  1. #1977 Gammmmmmmmmm (@Gammmmmmmmmm) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:50
    คิดถึงพี่เวย์มั่กๆ
    #1977
    0
  2. #1973 kumnungpon (@kumnungpon) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 15:43
    คิดถึงมากๆๆๆๆๆๆ ดีใจที่พี่เวย์กลับมาเซอร์ไพรซรีดอีก
    #1973
    0
  3. #1972 Gammmmmmmmmm (@Gammmmmmmmmm) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 19:17
    คิดถึงมากกกกกก
    #1972
    0
  4. วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 18:58
    ก็ยังคงเป็นวันพิเศษที่เซอร์ไพรส์ทุกทีสิ่นะ // ปีนี้ไฟไหม้โว้ยยยยย 555555
    #1971
    0
  5. #1970 MyJS (@MyJS) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 10:57
    ว้อยยยยยยยยย พอกันทั้งคู่ คนนึงก็เว่อร์ คนนึงก็พังทุกอย่างที่ขวางหน้า 555555
    #1970
    0
  6. #1969 nukao2 (@Nukao) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 07:51
    เซอร์พร้ายยยยยยย5555
    #1969
    0
  7. #1968 MeiEn_ (@kazy) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 11:56
    คู่นี้มันป่วงจริง ๆ 5555555
    #1968
    0
  8. #1967 littlebirdgot7 (@littlebirdgot7) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 07:29
    คู่นี้มันไม่สามารถปกติได้จริมๆ😂
    #1967
    0
  9. #1966 FAYGUN (@fayhataitat) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 02:52
    เนี่ยถ้าไม่ไหม้ก็ไม่ใช่เวย์ชิปละปะ 555555555
    #1966
    0
  10. #1965 MaPrangZaSH (@MaPrangZaSH) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 02:42

    ชั้นว่าละ ไม่เนื้อไหม้ก็คอนโดอาจไหม้555555555


    ขอบคุณที่เขียนตอนพิเศษให้นะคะ อ่านพี่เวย์ชิปเปอร์ทีไรต้องยิ้ม และหัวเราะตามจริงๆ555 ความรักของพวกเขายังคงน่ารักเสมอ^^


    Merry Christmas ค่าาาาาาา -3-

    #1965
    0
  11. #1964 jyshjhsh (@jyshjhsh) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 02:12
    โอ๊ยยยวงวารอยากจะเซอร์ไพรส์อิอิ แต่ก็นะแบบธรรมดาซักปีเถอะเวย์5555555 //คิดถึงเรื่องนี้มากๆเลย
    #1964
    0
  12. #1963 CaptainIcecream (@nookapsr) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 00:02
    ปีนี้เวย์ไม่ได้ทำเซอไพรา์ให้ แต่เป็นเมียจ๋าของเวย์ต่างหาก เซอไพรส์คริสมาสต์จนไฟลุกห้องเลยอ่ะ 55555555555555
    #1963
    0
  13. วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 23:58

    ไฟไหม้ โอ๊ยย ขำ555555555
    #1962
    0
  14. #1961 อาซาคุระ ฮาโอ (@asakura_hao) (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 23:53
    55555555 ปีนี้นึกว่าจะมีอะไรพีคๆมห้ตราตรึงใจเมียจ๋าอีก อ่อไฟไหม้555555
    #1961
    0