|END| |YOU| WANT YOU: รักคุณ❤ [YAOI]

ตอนที่ 46 : WANT YOU: รักคุณ❤ SP. Merry Christmas-2017

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    25 ธ.ค. 60



SP. 

Merry Christmas-2017


            ตอนนี้ผมกำลังระแวง

            ระแวงมาก ๆ

            อาจเรียกได้ว่าถึงขั้นกำลังจะสติแตก

            วันนี้เป็นวันคริสต์มาส

            คุณคงสงสัยว่าวันคริสต์มาสแล้วมันทำไม?

            ถ้าคุณจำเหตุการณ์วันคริสต์มาสของผมเมื่อปีที่แล้วได้

            คุณก็คงเข้าใจความรู้สึกผม

           

            ภาพเวย์ในชุดสาวน้อยกวางเรนเดียร์ยังติดตาผมอยู่เลย!!!

 

            อย่าครับ

            อย่าเพิ่งมองว่าผมเป็นบ้าอะไรแฟนจัดเซอร์ไพรส์ให้ทำไมไม่ชอบ

            ไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบ

            ไอ้เซอร์ไพรส์น่ะใคร ๆ ก็ชอบทั้งนั้นแหละ

            เพียงแต่ว่าการจัดเซอร์ไพรส์สำหรับเวย์นั้น

            ผมพูดได้แค่ว่า

           

            มันพีคขึ้นทุกปี...

           

            มันพีคจนทำให้ผมเริ่มกลัว

            ว่าปีนี้...มันจะมาแบบหนักหน่วงขนาดไหน...

 

            คุณ

            สิ่งที่เวย์ทำแต่ละอย่างมันเกินกว่าที่คนธรรมดาที่ไหนเขาจะทำกัน

            คุณก็รู้ใช่มั้ยว่าเวย์มันเป็นคนยังไง

            ใครเล่นมาใหญ่ระดับสิบเวย์มันก็พีคขึ้นไปเป็นร้อย

            แล้วไอ้จะมาทำกันเงียบ ๆ สองคนรายนั้นยิ่งไม่เอาใหญ่

            เหมือนมันถือคติ โลกต้องรู้ว่ากูทำ

            ซึ่ง!

            ผมว่าบางทีมันก็ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้มั้ยวะ

            ผมกลัวมันเซอร์ไพรส์ด้วยอะไรแปลก ๆ จนหลอนไปหมด

           

            มันก็ดีที่เวย์มันเป็นพวกช่างใส่ใจในทุกเทศกาล

            แต่ผมว่าบางทีมันก็เกินไป๊!!

            จริง ๆ นะคุณ

            อย่างวันเกิดผมที่ผ่านมา คุณรู้มั้ยว่าเวย์มันเซอร์ไพรส์ผมยังไง

            ภาพวันนั้นยังติดตาผมมาจนถึงทุกวันนี้

 

            คุณ

            วันนั้นเวย์มันนัดผมไปที่ตึกคณะมันตอนหกโมงเย็นเพราะเป็นเวลาที่ผมเลิกเรียนพอดี

            ผมว่าผมก็เตรียมใจไปในระดับหนึ่งแล้วนะว่ามันต้องมีอะไรแน่ ๆ

            แต่คุณ

            พอผมไปถึงผมถึงได้รู้ว่าการเตรียมใจไปในระดับหนึ่งของผมมันยังไม่พอ!!!

            มันต้องเตรียมไประดับสิบ ระดับร้อย!!!

            คุณรู้มั้ยว่าผมเกือบช็อกตายไปแล้ว!!!

 

            คุณณณณณณณณณ!!!

            ใครจะไปคิดไปฝันว่าเวย์มันจะกล้าทำอะไรบ้าบอได้มากขนาดนั้น

            อย่าให้ผมเล่าเลยคุณ ปล่อยให้มันหลอกหลอนผมแค่คนเดียวดีกว่า

            เอาเป็นว่าคุณรู้แค่ว่าของขวัญที่เวย์มันให้ผมคือการที่มันไปไถหัวตัวเองข้างหลังเป็นคำว่า

            HBD MY WIFE

            แค่นั้นก็พอ

           

            ตัดภาพมาที่ปัจจุบันเถอะ

            ตอนนี้หกโมงเย็นแล้วและผมเพิ่งเลิกเรียน เวย์มันส่งข้อความมาบอกผมตั้งแต่บ่ายสามว่าวันนี้มันมีธุระกับที่บ้านนิดหน่อยจะกลับมาพรุ่งนี้ วันนี้ผมเลยต้องกลับห้องเอง

            คุณคิดว่าผมเชื่อมันมั้ย?

            บอกเลยว่าไม่!

            ผมว่าเวย์มันต้องกำลังวางแผนทำอะไรอยู่แน่ ๆ

            วันนี้เป็นวันคริสต์มาสนะคุณ

            แล้วนั่นน่ะเวย์!!

            คุณคิดว่าเวย์มันจะปล่อยให้วันนี้ผ่านไปเฉย ๆ รึไง

            ผมว่ายังไงก็ไม่มีทาง

            ตอนนี้ผมก็เลยกำลังกังวลไปหมดนี่ไง

            ไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะโผล่ออกมาเมื่อไหร่

            ผมต้องระวังตัวไว้คุณ

            ผมไม่อยากหัวใจวายตายตั้งแต่ยังอายุเท่านี้หรอก

 

            “ชิป!

            “เฮ้ยไอ้เหี้ย!! ไอ้สัด!! แม่มึง!!”ผมสบถออกไปอย่างไม่ได้ศัพท์พร้อมสะดุ้งสุดตัวกระโดดออกมาจากหลังเสา ด่าไอ้คนที่สะกิดหลังผมพร้อมเรียกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยจนผมตกใจไปหมด

            ไอ้นะ! ไอ้เวร! ผมก็นึกว่าเป็นไอ้เวย์มัน

            “สะกิดแค่นี้ต้องด่าเหมือนกูไปฆ่าผัวมึง”

            “ก็กูตกใจมั้ยล่ะ”

            “แล้วมายืนแอบอะไรตรงนี้ ไม่กลับห้องไง?” มันถามผมพร้อมเลิกคิ้วถาม

            “กำลังจะกลับ แล้วมึงอ่ะ ไม่ไปรับไอ้ซิปรึไง”

            “มึงรีบรึไง กูนัดเขาไว้สามทุ่ม ว่าแต่มึงอ่ะ วันนี้เวย์มันไม่อยู่ไปเที่ยวกับกูป่ะ”

            “มึงเชื่อว่ามันไม่อยู่จริง ๆ รึไง” ผมถามมันกลับไป ไอ้นะมันก็เลยทำหน้าเหมือนคนเพิ่งนึกอะไรออก

            “เออว่ะ คนอย่างไอ้เวย์ไม่น่าพลาดโอกาสที่จะได้เซอร์ไพรส์มึง กูยังจำไอ้กวางสวยสยองเมื่อปีที่แล้วได้ คลิปแม่งว่อนมอไปหมด ขำจนไม่รู้จะขำยังไง” ไม่ใช่แค่มึงหรอกที่จำได้ ภาพนั้นก็ยังติดตากูไม่หายเหมือนกัน

            “ก็นั่นแหละ”

            “อย่าบอกนะว่าไอ้ที่มึงทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่นี่คือกลัวมันโผล่มาเซอร์ไพรส์?

            “ก็ถือว่ามึงไม่ได้โง่”

            “ถ้ากูโง่พี่มึงคงไม่เสร็จกูหรอก” ว่าจบมันยังยักไหล่แถมมาให้ผมด้วยนะ

            “ถ้าไอ้ซิปมาได้ยินมึงคงได้สักแผล”

            “โดนก็โดนดิ่ กูไม่ปล่อยให้เค้าทำกูเจ็บคนเดียวหรอกมึงก็รู้” มันตอบกลับมาหน้าตาเจ้าเล่ห์จนผมอยากจะโบกกบาลมันสักที

            ที่มันพูดถึงอยู่น่ะพี่ผมนะเว้ย!! พูดห่าอะไรไม่ได้เกรงจงเกรงใจน้องเขาที่ยืนหัวโด่อยู่นี่เลยสักนิด

            “มึงอย่ามาพร้อมบวกแถวนี้ นั่นพี่กูนะ”

            “กูก็พร้อมบวกกับพี่มึงตลอดอ่ะ สิบแปดบวกมั่ง ยี่สิบบวกมั่งแล้วแต่ความรุนแรงในแต่ละวัน” ผมว่าเวย์มันมีคู่แข่งเรื่องความหน้าด้านหน้ามึนพิ่มมาคนนึงละล่ะ

 

            หลังจากแยกกับไอ้นะ ผมก็ขับรถกลับมาถึงคอนโดตอนเกือบทุ่มครึ่ง คุณรู้ป่ะว่าตั้งแต่เดินเข้าตึกยันเข้ามาในลิฟต์สายตาผมสอดส่ายหาอะไรที่ตามที่มันน่าสงสัยอย่างกับตัวเองเป็นโคนันอ่ะ แต่จนแล้วจนรอดจนตอนนี้ผมเข้ามาในห้องมันก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกอย่างเป็นปกติดีไม่มีอะไรน่าสงสัย

            แต่ใช่ว่ามันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนี้นี่คุณ

            นี่ยังไม่เที่ยงคืน ยังไม่พ้นวันคริสต์มาส

            แสดงว่ามันจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้

            ผมยังไม่ควรไว้ใจอะไรทั้งนั้น

 

            23:35 น.

            Rrrrrrrrrrrrrrrrrr

            เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ผมที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ต้องละสายตาไปมอง และคนที่โทรมาก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ

            “อืม ว่าไง ถึงบ้านละเหรอ”

            (เพิ่งถึงเมื่อกี้เลยตัว พอมาถึงนะแม่ก็ถามหาตัวเลยเนี่ย) น้ำเสียงออดอ้อนที่ผมคุ้นเคยดังมาตามสาย

            “ฝากสวัสดีแม่ด้วย”

            (โอเคคคคค ตัววววววว)

            “อะไร”

            (คิดถึงตัวอ่ะ เสียใจอ่ะ วันนี้ไม่ได้อยู่ด้วย คริสต์มาสแท้ ๆ) อีกฝ่ายส่งเสียงงอแงตอบกลับมา ผมนี่นึกออกเลยนะว่าตอนนี้เวย์มันกำลังทำหน้าแบบไหนอยู่ และมันทำให้ผมอดที่จะยิ้มไม่ได้

            “ไม่เป็นไรหรอก ไว้ปีหน้าก็ได้”

            (หูยยยยยยย แต่ปีนี้มีคริสต์มาสแค่วันเดียวนี่นา ถ้าเป็นปีหน้าก็ไม่ใช่คริสต์มาสปีนี้สิตัว)

            “เวย์ มึงก็อย่างอแงเป็นเด็กสิ ถ้าแม่มาได้ยินคงน้อยใจแย่”

            (แม่ไม่ว่าหรอกตัว แม่เข้าใจ) เนี่ย คุณดูความหน้ามึนของเวย์มันนะ

            “ถ้ากูเป็นแม่มึงกูจะฟาดให้”

            (ไม่ใช่แม่ก็ฟาดได้นะรู้เปล่า แค่เป็นตัวจะทำไรเค้าก็ยอมหมดอ่ะ)

            “มึงนี่นะ” ผมล่ะหมดคำจะพูดจะพูดกับเวย์มันจริง ๆ นะ ไม่รู้เลยเนี่ยว่าจะด่ามันยังไงให้ความกะล่อนหน้าตายของมันลด ๆ ลงบ้าง

            ผมกลั้นยิ้มจนปวดแก้มไปหมดแล้วเนี่ย!!

            (แหนะ แอบยิ้มอยู่อ่ะดิ่)

            “อย่ามาทำเป็นรู้ดี”

            (ถ้าเป็นเรื่องของตัวเค้าก็รู้หมดแหละ คนมันใส่ใจ)

            “ให้มันใส่ใจได้ตลอดไปเถอะ”

            (สัญญาว่าตลอดชีวิตเลยครับ) คำพูดของเวย์ที่ผมได้ยินมันทำให้ผมจากที่ตอนแรกแค่อมยิ้มเล็ก ๆ เผลอหลุดยิ้มออกมาจนได้

            นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่ผมได้ยินอะไรแบบนี้

            ผมได้ยินจากเวย์มันมาเป็นร้อยครั้งได้แล้วมั้งตั้งแต่ที่คบกับมันมา

            และเวย์มันก็ทำให้ผมเชื่อได้ทุกครั้งว่ามันจะทำอย่างที่พูดไว้ได้จริง ๆ

            (ตัว ไม่มีเค้าอยู่ตัวเหงาเปล่า)

            “ไม่เหงาหรอก ไม่มีมึงอยู่กูสบายใจมากกกก ไม่มีใครมาคอยเกาะแกะ” ผมว่าออกไปทีเล่นทีจริง ปลายสายก็เลยส่งเสียงง้องแง้งเป็นเด็ก ๆ ตอบกลับมาให้ผมได้หลุดหัวเราะจนได้

            (หูยยยยยย พูดงี้เค้าเสียใจอ่ะ สบายใจมากมั้ยล่ะไม่มีเค้าอยู่อ่ะ)

            “มากกกกกกกก”

            (แต่ทำไมเค้าไม่เห็นสบายใจเลยอ่ะตัว ไม่มีตัวอยู่ข้าง ๆ แล้วมันเหงามากเลยนะ อยากให้ตัวมาอยู่ตรงนี้ด้วยจัง) แล้วสิ่งที่เวย์มันบอกออกมาด้วยน้ำเสียงหงอย ๆ นั่นก็ทำกระตุกใจผมให้สั่นอย่างไม่มีสาเหตุ

            “ถ้าคิดถึงก็รีบกลับมา กูก็รอมึงอยู่ตรงนี้แหละ ไม่เคยหายไปไหนสักหน่อย”

            (งื้อออออออออ ตัวน่ารักอ่ะ อยากกลับไปหาแล้วเนี่ย)

            “อย่ามาบ้า พรุ่งนี้ก็กลับแล้วมั้ย”

            (ก็ตัวนั่นแหละ พูดอะไรก็ไม่รู้ เค้าเขินจนหน้าไหม้ตัวบิดไปหมดแล้วเนี่ย) เนี่ย พวกคุณดู มาดึงพาผมซึ้งแล้วจู่ ๆ ก็ทำตัวแบบนี้อ่ะ ผมนี่ปรับอารมณ์ตามไม่ทันแล้วนะเว้ย

            “แล้วสรุปนี่คืออยู่บ้านจริง ๆ ใช่มั้ย”

            (ก็อยู่บ้านสิตัว นี่ยังเสียดายไม่หายที่ดันมีธุระต้องกลับบ้าน ไม่งั้นนะตัวเตรียมตัวรอรับเซอร์ไพรส์จากเค้าได้เลย)

            “เพลา ๆ บ้างก็ได้มั้ง มึงก็ขยันคิดเหลือเกิน”

            (ไม่ได้หรอกตัว ก็เค้าอยากทำให้ตัวนี่นา แค่นี้ไม่หนักหนาหรอก ถือว่าฝึกสมองไง๊)

            “กับเรื่องเรียนให้มันทุ่มเทได้แบบนี้”

            (เอ้า เรียนก็ส่วนเรียนสิตัว เค้าไม่ให้เรื่องเรียนมันมาสำคัญกว่าเรื่องของตัวหรอก)

            “ได้ยินแบบนี้แม่มึงคงดีใจ” เสียงหัวเราะจากปลายสายดังขึ้นทันทีที่ได้ยินผมพูดแบบนั้น

            ไอ้เรื่องแบบนี้นะเวย์มันช่างคิดนักแหละ แต่ก็ใช่ว่ากับการเรียนมันจะแย่นะครับแต่ก็ไม่ได้ถึงกับเก่งอะไรมากมาย มันก็พอเอาตัวรอดจนตอนนี้เราก็ใกล้จะจบกันเต็มทีแล้วนั่นแหละครับ

            (ตัววววววววว)

            “อืม อะไรอีก”

            (คิดถึงอีกแล้วววววววว)

            “เพิ่งพูดไปมั้ยล่ะ”

            (ก็คนมันคิดถึงทุกวินาที แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าคนแถวนั้นจะมีใครคิดถึงเค้าบ้างเปล่า) แล้วไอ้เรื่องขี้อ้อนนี่นะ ก็ไม่มีใครเกินเวย์มันหรอก

            “ไม่มีหรอก”

            (หูยยยยยยย สักคนก็ไม่มีเลยเหรอครับ)

            เนี่ย คุณดู เวย์มันใช้น้ำเสียงแบบนั้นมาอ้อนผมอีกแล้ว นี่ขนาดอยู่ห่างกันนะ ถ้าเวย์มันนั่งอยู่ตรงนี้ผมรู้เลยว่ามันคงกำลังนั่งเกาะแขนผมเป็นปลิง เอาหัวมาถูไหล่ผมเป็นลูกแมว แล้วใช้ตาแป๋ว ๆ เหมือนลูกหมามามองกดดันให้ผมพูดอะไรที่มันอยากได้ยินแน่ ๆ

            “ไม่มี”

            (ไม่มีจริงเร้ออออออออ)

            “อืม ไม่มี”

            (ง่ะ ใจล้ายยยยยยยย ตัวไม่คิดถึงเค้าบ้างเหรอ เค้ายังคิดถึงตัวแทบตาย) เนี่ยคุณดู พอไม่ได้อย่างใจก็มางอแงใส่ผมอีกแล้ว

            “ดี งั้นก็คิดถึงซะให้ตาย”

            (เค้าตายละตัวอยู่กับใคร)

            “คนเดียว”

            (งั้นเค้าไม่ตายละ ไม่อยากให้ตัวอยู่คนเดียว เดี๋ยวตัวไปหาผัวใหม่ สงสารผัวใหม่ตัว)

            กวนตีน!

            “พูดเหมือนเบื่อการหายใจแล้วนะมึงอ่ะ”

            (อ่ะหยอกเล่นงายยยยยยย)

            “แต่กูเอาจริงนะ”

            (เค้าก็เอาจริงตลอดนะ ไม่เคยเอาเล่น ๆ เลย)

            “ไอ้เวย์! นี่ถ้ามันอยู่ใกล้ ๆ นะผมคงได้ทุบมันสักทีสองทีอ่ะ เก่งจริง ๆ นะไอ้เรื่องอ้อนมืออ้อนตีนเนี่ย!

            (อ่ะหยอกเล่นนนนนนนนนน ตัวววววววววว)

            “อะไร”

            (นี่กี่ทุ่มแล้วอ่ะ) ผมเหลือบไปมองนาฬิกาบนผนังห้องที่ตอนนี้บ่งบอกเวลาห้าทุ่มกว่า

            “อีกสิบนาทีเที่ยงคืน”

            นั่นสินะ เหลืออีกสิบนาทีก็จะเที่ยงคืนแล้ว

            เหลืออีกแค่สิบนาทีวันนี้ก็จะผ่านไป

            และปีนี้ก็อาจจะเป็นคริสต์มาสปีแรกที่ผมกับกับเวย์ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

            สรุปแล้วคริสต์มาสปีนี้ผมจะไม่มีเวย์อยู่ข้าง ๆ จริง ๆ สินะ

            จะว่าไปมันก็เหงาอยู่เหมือนกันแฮะ กับการที่ไม่มีเวย์มันมาคอยเกาะแกะกวนใจแบบนี้

            (ตัวครับ)

            “อืม ว่า”

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

            เสียงเคาะประตูที่ดังอยู่หน้าห้องทำให้ผมต้องหันไปมอง

            “ใครมาไม่รู้อ่ะ เดี๋ยวไปดูก่อนนะ” ผมบอกเวย์มันไปแบบนั้น ก่อนลุกจากโซฟาแล้วเดินไปที่หน้าประตู

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

            “มาแล้วครับ” ผมตะโกนนำออกไปบอกคนข้างนอกก่อนที่ตัวเองจะตามไปเปิดประตู และพอประตูห้องถูกเปิดออก

            สิ่งที่ผมเห็นก็คือ

            “มีดอกไม้มาส่งครับ”

            คนส่งดอกไม้กับกุหลาบช่อยักษ์ใหญ่ในมือ

            “ครับ”

            “รบกวนเซ็นชื่อตรงนี้ด้วยครับ” ผมรับดอกกุหลาบชื่อนั้นมาแล้วเซ็นชื่อรับก่อนที่คนส่งดอกไม้จะกล่าวขอบคุณแล้วหันหลังเดินกลับไป

            ผมมองช่อกุหลาบที่ใช้สองแขนโอบไม่มิดในอ้อมแขน เห็นการ์ดใบเล็ก ๆ ที่สอดแซมอยู่ข้างในก็เลยหยิบมันขึ้นมาดู แล้วพยายามกอดช่อกุหลาบเอาไว้ด้วยมือเดียว

            ชิปครับ

            ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัย พยายามพลิกการ์ดดูจนทั่วแต่ก็ไม่มีข้อความใดอีกนอกจากนั้น

            อะไรของเวย์มันวะ ส่งดอกกุหลาบมาช่อเท่าช้างแต่เขียนมาแค่นี้เนี่ยนะ

            ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนแบกกุหลาบเข้ามาในห้อง ว่าจะกลับไปถามไอ้คนส่งดอกไม้มาให้ว่าอะไรยังไงกันแน่ แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ก้าวสักก้าว ประตูที่เพิ่งถูกปิดไปก็ถูกเคาะขึ้นมาอีกรอบ

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

            ผมหมุนตัวกลับไปเปิดประตูอีกครั้งด้วยความทุลักทุเล และพอประตูเปิดออก สิ่งที่ผมเห็นมันก็ทำให้ผมถึงกับพูดอะไรไม่ออก

 

            คุณ

            หน้าห้องผมที่เมื่อกี้มันเคยไม่มีอะไรตอนนี้มันมีเสาต้นหนึ่งตั้งอยู่

            แล้วไอ้ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เสานั่นน่ะ

            คุณณณณณ!

            ถ้าภาพแม่กวางน้อยปีที่แล้วยังอยู่ในความทรงจำของคุณ ผมอยากขอให้คุณลืมภาพนั้นไปก่อน

            เพื่อ...

            จดจำภาพใหม่ที่มัน...เอ่อ มัน

            ค่อนข้างล่อแหลมสิบแปดบวกจนถ้าป้าห้องตรงข้ามออกมาเห็นเข้าคงหัวใจวายตาย

            ผมไล่สายตามองกางเกงขาสั้นแน่นเปรี๊ยะที่โอบรัดต้นขาแน่น ๆ ขึ้นมาตามสายเอี้ยมที่พาดผ่านหน้าท้องเปลือยเปล่าที่มีแพ็คขึ้นเป็นลูก ๆ จนพาดหายไปบนไหล่หนาทั้งสองข้าง กับโบสีดำเล็ก ๆ ที่ผูกอยู่บนคอและบนศีรษะกลม ๆ นั่นก็มีคาดผมเขากวางเป็นพร็อพชิ้นสุดท้าย

 

            คุณ

            ผมไม่อยากนึกภาพต่อจากนี้

            คุณณณณณณณณณ

            ช่วยผมภาวนาทีขอให้มันไม่ใช่อย่างที่ผมคิดไว้

            คุณณณณณณณณณณณณณณณณ

            พวกคุณไม่ได้ช่วยผมภาวนาเลยใช่มั้ยวะ! เวย์มันถึงได้ทำในสิ่งที่ผมคิดไว้จนได้

           

            ผมอยากจะเอาดอกกุหลาบมาอุดจมูกตัวเองให้มันตายไปซะให้รู้แล้วรู้รอด เมื่อเวย์มันเริ่มวาดลวดลายอย่างไม่อายฟ้าอายดินกับต้นเสาข้าง ๆ มันอย่างกับไปรับจ๊อบเต้นรูดเสาอยู่ผับแถวสีลม เสียงเพลงที่ดัวกระหึ่มเริ่มเรียกให้เพื่อนร่วมคอนโดที่ได้ยินและมีความอยากรู้อยากเห็นในระดับสูงเริ่มเปิดประตูออกมาดู

            แล้วพอคนยิ่งเยอะ เวย์มันก็ยิ่งโชว์ใหญ่ ขึ้นไปไต่ไปโหนอยู่บนยอดเสาจนผมกลัวใจว่ามันจะร่วงลงมาหลังหักตายไปซะก่อน แล้วยิ่งได้ยินเสียงเชียร์มันก็ยิ่งคึกเข้าไปใหญ่ ใครเขายุให้ทำอะไรมันก็ทำหมด ไปเลื้อยใส่จนเสาจนแทบจะได้เสาเป็นเมียอีกคนอยู่แล้ว!!!

            แล้วมันยังจะมีหน้าหันมากัดปากยักคิ้วหลิ่วตาใส่ผมอีกนะ

            คุณณณณณณณณณณ

            ใครก็ได้ช่วยหยุดเวย์มันที!!!

            ใครก็ได้ช่วยผมด้วยยยยยยยยยยยยยยย

            แล้วในจังหวะที่ผมกำลังยืนนิ่งด้วยความตะลึงในความใจกล้าหน้าด้านของไอ้คนที่มันเต้นรูดเสาอยู่ข้างหน้าไม่หาย มันก็โน้มตัวลงมาหาผม ก่อนพูดประโยคสุดท้ายของวันนี้ให้ผมได้ยิน

            “Merry Christmas นะตัว นี่เขาไปเรียนเต้นรูดเสามาเพื่อเซอร์ไพรส์ตัววันนี้เลยนะ ชอบมั้ยครับ”

            คุณณณณณณณณณ

            ผมควรตอบเวย์มันกลับไปยังไงให้ดูรักษาน้ำใจมันที่สุดดีวะ

            คุณรู้ป่ะว่าไอ้แม่กวางน้อยปีที่แล้วของผมแม่งถูกภาพของปีนี้ซ้อนทับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วอ่ะ

 

            คุณณณณณณณณณ

            ใครก็ได้ไปบอกเขาให้เอาวันคริสต์มาสออกจากประเทศไทยไปทีเถอะนะ

            เพราะเวย์มันทำให้ผมกลัววันนี้ได้มากขึ้นทุกปีเลยอ่ะคุณ

            ฮืออออออออออออออออออออออ

 

.............................


จบเถอะค่ะ 555555555

เลาหยักจะบอกว่า บางทีเราก็หมดมุขอ่ะแกรรรรร

พอดีไปเห็นคลิปผู้ชายเต้นรูดเสาในยูทูปก็เลยนึกถึงพี่เวย์555555

Merry Christmas นะคะทุกคน มีความสุขมาก ๆ 

แล้วเจอกันใหม่คริสต์มาสปีหน้าถ้ายังรอกันอยู่

รัก

แนท

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

1,977 ความคิดเห็น

  1. #1951 Valen (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:23
    เวย์~~~~ 5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    #1951
    0
  2. #1919 AdiOzTHELF (@AdiOzTHELF) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:35
    โอ้ยยย พี่เวย์ น้องรับไม่ด้ายยยยยยยย สงสารชิปมาก ปีหน้าจะมีอะไรอีกกกกกก 55555
    #1919
    0
  3. #1886 มนตรานิรันดร์ (@reiar) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 21:42
    พี่เวย์เล่นใหญ่มากกกกกก
    #1886
    0
  4. #1885 Def Yuii (@SiriyaYuii) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 07:00
    โอ้ยยยยย จะสงสารก็สงสาร อยากขำก็อยาก 55555555555555555555
    #1885
    0
  5. #1884 Gammmmmmmmmm (@Gammmmmmmmmm) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 12:47
    ขำ 5555555555
    #1884
    0
  6. #1883 L'ossimoro (@eye-hibari) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 03:52
    นี่ก็เล่นใหญขึ้นทุกปี ปีหน้าพี่ก็ห้อยสลิงมาขอแต่งงานเล้ยยยย
    #1883
    0
  7. #1882 jyshjhsh (@jyshjhsh) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 23:39
    เล่นใหญ่ขึ้นทุกปี5555555555
    #1882
    0
  8. #1881 SPTF (@336237) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 18:04
    ธรรมดาโลกมั่ยจัม!!! 55555555ชอบเวย์มากเลยเป็นคนสนุกสนานดีอะหาเรื่องมาเซอร์ไพรชิปตลอด อ่านแล้วยิ้มตลอดเลยฮื่อออ
    #1881
    0
  9. #1880 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 10:32
    55555เวย์ธรรมดาโลกไม่จำเนอะ555
    #1880
    0
  10. #1878 CaptainIcecream (@nookapsr) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 13:48
    55555555 เล่นเบอร์ใหญ่ตลอด
    #1878
    0
  11. #1877 pilaiwan_toey (@pilaiwan_toey) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 12:54
    กรี๊ดดดด พี่เวย์มาา แงคิดถึงมากๆเลยยย
    #1877
    0
  12. #1876 Aungot7 (@Aungot7) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 11:37
    55555ตลกเวย์
    #1876
    0
  13. #1875 kumnungpon (@kumnungpon) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 11:37
    คิดถึงงงงงงงงงงง555555 เวย์นี่โคตรพี่เวย์เลย ยอมแล้ว กลัวแทนชิปเลย
    #1875
    0
  14. #1874 tanoy (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 10:15
    พี่เวย์นี่มันพี่เวย์จริงๆท

    Merry X' Mas ค่าาาาาาพี่แนท
    #1874
    0
  15. #1873 Atchy911 (@Atchy911) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 08:45
    นี่นึกว่าชิปจะไม่ต้องสติหลุดเพราะพี่เวย์ละนะ 55555555
    #1873
    0
  16. #1872 aimego (@aimego) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 07:38
    พี่เวยยยย์ สกิลเซอร์ไพรซ์พี่แอดวานซ์มากเลยค่ะ สงสารชิป 5555555555555
    #1872
    0
  17. #1871 Yygdrasil (@sereneer) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 06:55
    Merry Christmas ค่าา 🎄🎄🎄
    #1871
    0
  18. #1870 เอินคือซาทัง (@amsunarat) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 02:51
    555555555555รูดเสาเชียวหรอ
    #1870
    0
  19. #1869 SOMRUETAI87 (@SOMRUETAI87) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 02:10
    คิดถึงคู่นี้จริงๆ รอเซอร์ไพรพี่เวย์เสมอ เรื่องเล่นใหญ่ไว้ใจเวย์
    #1869
    0
  20. #1868 Gray princess (@tingrebellion) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 01:11
    พี่เวย์เล่นใหญ่มากจริง ขำท้องแข็งเลย ถถถถถถถถ
    #1868
    0
  21. #1867 852626 (@toobpong1) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 01:09
    จะรอพี่เวย์ตำเหมออออ
    #1867
    0
  22. #1866 myjminds (@jacksonnnnn) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 01:05
    โอยยยยย ตี1ไม่หลับแหล่ว ขำท้องแข็งเลยยยย5555555 รอเสมอจ้า คิดถึงๆๆๆ กอดๆ
    #1866
    0
  23. #1865 MaPrangZaSH (@MaPrangZaSH) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 00:30
    โอ้ยฮาแตกตอนเที่ยงคืนครึ่ง5555555555555555555 พี่เวย์ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริงๆ แอดวานซ์ขึ้นทุกที สงสารชิปเปอร์5555555555555555555 โอ้ยยยยยย55555555


    ปล.เราจะรอพี่เวย์ทุกเทศกาลนะคะ ><

    #1865
    0
  24. #1864 Pimmie (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 00:30
    ตลกมากเลย แต่แบบนี้ดีนะชีวิตรักมีสีสันดี ชอบค่ะ
    #1864
    0