|END| |YOU| WANT YOU: รักคุณ❤ [YAOI]

ตอนที่ 34 : WANT YOU: รักคุณ❤ บทส่งท้าย : ฝากดวงใจฉันไว้เลย [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    11 ก.ย. 59

*ฟังเพลงเถอะค่ะ มันดีมากจริง ๆ [สุดท้าย-SILENT SCREAM]

บทส่งท้าย
|ฝากดวงใจฉันไว้เลย|


               @คอนโดชิป

            “ตัว เค้าเล่นดีมะ? แล้วไมตัวไม่บอกเค้าก่อนอ่ะ ปล่อยให้เค้ากังวลแทบตายเลยรู้เปล่า เค้านึกว่าตัวจะนอกใจเค้าจริง ๆ แล้วซะอีก” เสียงของเวย์ยังดังขึ้นมาไม่หยุดตั้งแต่ที่พวกเราออกมาจากห้องของไอ้เกียร์จนลากยาวมาถึงคอนโดผมในตอนนี้

            “มึงเล่นดีเกินไปด้วยซ้ำ” อันนี้ผมพูดจริง ผมว่าเวย์มันเล่นดีเกินไปจริง ๆ เล่นดีซะจนผมอยากต่อยหน้ามันตอนที่ไปจูบกับกิล แล้วไหนจะที่นัวเนียกันซะสมจริงบนเตียงของผมอีก

            ใช่! ที่ผมกับเวย์ทะเลาะกันตั้งแต่ในคลับจนกลับมาที่คอนโด ทุกอย่างมันเป็นการแสดงทั้งนั้น ผมก็แค่แกล้งเดินตามแผนที่ไอ้เกียร์มันวางไว้ มันอยากให้ผมทะเลาะกับเวย์ ผมก็จัดให้ แต่ขอเก็บดอกเบี้ยเป็นเลือดหัวมันนิดหน่อย เพื่อเอามาชดเชยให้เวย์มันก็เท่านั้น

            แล้วการแสดงของเวย์มันเริ่มขึ้นตั้งแต่ที่ผมให้ไอ้นะโทรไปบอกมันเรื่องแผนของผมทั้งหมด ตอนที่มันกำลังทำผิดแผนที่ผมคาดการณ์ไว้ โดยการเดินหันหลังจะออกไปจากคลับนั่นแหละ ก่อนหน้านั้นที่ผมบอกให้มันเชื่อใจผม เพราะผมรู้อยู่แล้วว่าเวย์มันไม่มีทางทำได้ ยังไงมันก็ต้องตามผมเข้ามาแน่ ๆ ผมเลยกะจะใช้ความขี้หึงของมันให้เป็นประโยชน์ แต่ใครจะคิด ว่าเวย์มันจะยอมเชื่อใจผมแล้วเดินหันหลังกลับไปแบบนั้น ที่ตอนแรกผมไม่บอกแผนการทั้งหมดกับมัน เพราะกลัวว่าถ้าบอกแผนมันไปตั้งแต่แรกแล้วทุกอย่างมันจะไม่เนียน แต่ผมคงคิดผิด

            ผมลืมไปว่าเวย์มันเป็นพวกนักแสดงระดับออสก้า เล่นได้ทุกบทบาท แล้วก็เล่นได้เนียนสมจริงมาก ดูจากที่มันแสดงไปทุกคนก็คงรู้

            รู้งี้บอกไปแต่แรกก็จบเรื่อง จะได้ไม่ต้องมาเหนื่อยคิดแผนด้วย

            แต่บอกเลยว่าบางประโยคที่มันพูด ก็ทำหน้าผมชาไปเหมือนกัน ตอนที่ต้องแกล้งต่อยมัน ผมก็เลยยั้งมือไม่ค่อยอยู่สักเท่าไหร่ อยากขอโทษมันอยู่เหมือนกัน ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้มันถึงกับปากแตกแบบนั้นเลยนะ

            ส่วนกุญแจดอกนั้นที่กันต์มันให้ผมมา ก็เป็นกุญแจของห้องนั้นที่ไอ้เกียร์พาผมเข้าไปนั่นแหละ ผมเอากุญแจดอกนั้นให้ไอ้นะ แล้วให้มันพาเวย์กับกิลไปรอผมที่นั่น หลังจากที่ผมกับเวย์แกล้งทะเลาะกันแล้วไล่มันออกจากห้องไป

            “คราวหลังถ้ามีอะไรตัวบอกเค้าคนแรกเลยนะรู้มั้ย เค้ารู้ทุกอย่างเป็นคนสุดท้ายเค้าเสียใจนะเนี่ย” น้ำเสียงง้องแง้งของเวย์ยังดังอยู่ข้างหูผมไม่หยุด

            “ขอโทษ” ผมเอ่ยกับมันเสียงอ่อน พร้อมทั้งหันกลับไปหามัน ฝ่ามือของผมยกขึ้นประคองใบหน้าของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมไว้ สบลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น ก่อนจะเอ่ยกับมันออกไป “ขอโทษ ที่คิดไม่ถึงว่ามึงจะตอแหลได้เก่งขนาดนี้”

            หลังจากพูดประโยคนั้นจบ ผมก็หัวเราะออกมา จนเวย์มันทำหน้ามุ่ยใส่ผม แล้วดันตัวผมจนล้มลงไปบนเตียงพร้อมกับมัน

            “ตัวหลอกด่าเค้าอ่ะ”

            “เปล่า กูชม ว่ามึงเล่นดี” ผมพูดแบบนั้น แล้วก็ส่งยิ้มกว้างไปให้คนที่คร่อมทับผมอยู่ด้านบน

            “ตัวก็ใช่ย่อยนะ เอาซะญาญ่ายังอายเลยอ่ะ ตัวรู้มั้ย เวลาตัวยิ้มแล้วโคตรน่ารักเลยรู้ตัวป่ะ ยิ้มบ่อย ๆ สิ เค้าชอบรอยยิ้มแบบนี้ของตัวจัง มันทำให้เค้ารู้ว่านอกจากทำให้ตัวร้องไห้ เค้าก็ทำให้ตัวยิ้มได้เหมือนกัน” เวย์มันบอกผมแบบนั้น ก่อนที่ใบหน้าของมันจะโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกเราสัมผัสกัน “ตอนที่เราไม่เข้าใจกัน เค้าไม่ชอบเลยตัวรู้มั้ย มันเจ็บตรงนี้”

            ฝ่ามือของผมถูกเวย์มันจับให้มาวางลงตรงหน้าอกข้างซ้ายของมัน จังหวะการเต้นของก้อนเนื้อใต้ฝ่ามือผมนั้นมันชัดเจนจนนึกว่าอยู่ในกำมือผมเลยด้วยซ้ำ “ไม่เอาแล้วนะ เห็นตัวร้องไห้แบบนั้นแล้วเค้าแทบขาดใจเลยอ่ะ ไม่ชอบเลย แล้วยิ่งตอนที่ตัวบอกว่าให้เลิกกัน เค้างี้เจ็บยิ่งกว่าโดนตัวเอาตีนถีบหน้าอีก ไม่เอาแล้วนะ ไม่พูดคำนั้นแล้วนะ ห้ามพูดเลยนะ ตัวเข้าใจมั้ย”

            “รู้แล้ว กูก็ไม่ได้อยากจะพูดคำนั้นกับมึงซะหน่อย แล้วกูก็ไม่ชอบเหมือนกันที่ตัวเองเป็นแบบนั้น ส่วนเรื่องแผลมึงขอโทษนะที่ยั้งแรงไม่ทัน มึงเลยเจ็บตัวเพราะกูอีกแล้ว” ผมเอ่ยกับมันเสียงแผ่วแล้วหลุบสายตาลงมองที่มุมปากช้ำ ๆ นั่น

            “ไม่แค่ขอโทษได้มั้ยอ่ะ เค้าอยากได้ยารักษาด้วย เนี่ยเจ็บจะตายอยู่แล้ว ไม่รู้ว่ากรามหักหรือเปล่า ตัวช่วยรักษาให้หน่อย” เวย์มันว่าเสียงอ้อน ๆ  พร้อมทั้งยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมมากขึ้น แล้วชี้ ๆ มุมปากข้างที่เป็นแผลของตัวเอง “นะครับ”

            “กูไม่ใช่หมอ” ผมบอกมันเสียงกลั้วหัวเราะ เมื่อมันกำลังพยายามจะให้ผมจูบลงบนแผลมันให้ได้ ผมหมั่นไส้ก็เลยอยากจะแกล้งมันสักหน่อย

            “แต่ตัวเป็นเมียเค้าไง เนี่ย ตัวจุ๊บทีเดียว ไม่สิ! จุ๊บเค้าทั้งคืนก็หายแล้ว” บางทีผมก็เกลียดความเจ้าเล่ห์ของมัน “เร็วสิตัว เค้าเจ็บมากเลยนะ”

            “สงสัยต้องต่อยอีกสักทีให้แผลมันสมาน” ผมแกล้งแหย่มันไปอีก มันก็เลยหันมาทำหน้างอใส่ ก่อนจะซบใบหน้าลงมาตรงซอกคอผม แล้วพูดตัดพ้อเสียงอู้อี้แทบฟังไม่ได้ศัพท์ จับใจความได้ว่ามันน้อยใจที่ผมไม่อยากให้มันหายเจ็บ ทั้ง ๆ ที่มันก็ทำทุกอย่างเพื่อผม เวย์มันก็เป็นซะแบบนี้ แล้วจะให้ผมทำยังไง นอกจากต้องตามใจมันเหมือนทุกที

            “เวย์” ผมเรียกอีกฝ่ายที่ก็ยังคงบ่นงุ้งงิ้งอยู่ตรงซอกคอผมไม่หยุด “เวย์ เงยหน้าขึ้นมาเร็ว”

            “ก็ตัวไม่ยอมรักษาให้” ความน้อยใจถูกมันใส่มาเต็มที่ในประโยคนั้น จนผมต้องหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ภาพเวย์สุดดาร์กก่อนหน้าถูกกลบทับด้วยความงอแงเหมือนเด็ก ๆ ของมันตอนนี้ไปจนหมด

            “ไม่เงยหน้าขึ้นมาแล้วจะรักษายังไง” ผมบอกมันไปแบบนั้น แล้วรู้มั้ยว่าผลเป็นยังไง มันรีบเงยศีรษะขึ้นมาแล้วส่งยิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีกไปถึงหูมาให้ผมทันที

            “เอาสิ” มันเร่ง พร้อมกับยื่นหน้ามาใกล้ ๆ ผม แถมยังเอียงใบหน้าข้างมุมปากที่เป็นแผลมาให้เสร็จสรรพ ผมก็เลยกดริมฝีปากสัมผัสลงบนรอยช้ำมุมปากของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา เพราะกลัวว่ามันจะเจ็บ กดค้างเอาไว้อย่างนั้นพักใหญ่ถึงได้ผละออก

            “ยังเจ็บอยู่มั้ย?” ผมเอ่ยถาม

            “เจ็บ ตัวจูบอีกไม่ได้หรอ ยังเจ็บมาก ๆ อยู่เลย” เวย์นี่มันเวย์จริง ๆ

            “ได้คืบจะเอาศอกนะมึงอ่ะ”

            “ไม่ได้จะเอาแค่ศอก แต่จะเอาทั้งตัวเลยต่างหาก” ประโยคนั้นถูกกระซิบอยู่ข้างใบหูผม ก่อนที่สัมผัสจากปลายจมูกโด่งนั่นจะกดลงมาที่ใบหู ผมหัวเราะออกมาเบา ๆ เพราะรู้สึกจั๊กจี้ แล้วดันเวย์มันให้ออกห่างเพื่อที่จะได้มองหน้ามันอีกครั้ง

            ปลายนิ้วชี้ของผมเกี่ยวกับสร้อยบนคอของอีกฝ่าย ที่เป็นของขวัญวันเกิดที่ผมให้มันไว้ ก่อนจะเริ่มเอ่ยถาม และชำระความในส่วนของผมบ้าง

            “มึงจูบมันใช่มั้ย?” เวย์มันทำท่าลังเลนิดหน่อยกับคำถามของผม แต่สุดท้ายมันก็พยักหน้ารับ

            “อื้อ!” ผมกระตุกสายสร้อยจนใบหน้ามันโน้มลงมาหากัน แล้วกดจูบลงไปที่ริมฝีปากหยักนั่น ขบเม้มดูดดึงอย่างแสดงความเป็นเจ้าของจนพอใจ ถึงได้ผละออก แล้วเริ่มคำถามต่อมา

            “บนเตียงของกูมึงจูบมันตรงไหนบ้าง?” พอได้ยินผมถามคำถามนั้น รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเวย์มันก็ผุดขึ้นมาทันที แล้วยังไม่ทันที่ผมจะได้กระตุกสายสร้อยเหมือนครั้งแรก เวย์มันก็โน้มใบหน้าลงมาหาผม ก่อนที่เสียงแหบพร่าจะกระซิบข้างใบหู

            “ทั้งตัว”

        


CUT

เจอกันที่เดิมนะคะ^^



               หลายวันต่อมา

          @มหาวิทยาลัย K

            SHIPPER PART

          “มึงเลิกเรียนหรือยัง?” ผมกรอกเสียงลงไปตามสาย หลังจากที่เดินเข้ามาถึงใต้ตึกคณะเกษตรที่คนปลายสายมันเรียนอยู่

            (เลิกแล้วจ้ะ กำลังลงไปแล้ว ตัวรอแป๊บนึงนะ) ปลายสายตอบผมกลับมาด้วยน้ำเสียงติดจะหอบ ๆ นิด ๆ สงสัยมันคงวิ่งลงบันไดมาอีกแล้ว ลิฟต์ก็มีจะลงบันไดให้เหนื่อยทำไมนักก็ไม่รู้

            “เออ ๆ รออยู่ข้างล่างนะ”

            (ครับผม)

            ผมเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า กำลังจะเดินมานั่งที่ม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะ ก็เจอเข้ากับร่างเล็ก ๆ ที่ผมคุ้นตาซะก่อน

            “พี่ชิปสวัสดีครับ” กิลเอ่ยทักทาย พร้อมกับส่งรอยยิ้มบาง ๆ มาให้ ผมก็เลยเอื้อมมือไปลูบศีรษะอีกฝ่าย แล้วส่งยิ้มกลับไปให้เช่นกัน ก่อนจะเอ่ยถาม

            “โอเคหรือยัง?” ผมเอ่ยถามออกไปด้วยความห่วงใย กิลก็เลยพยักหน้ารับผมน้อย ๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมา

            ตั้งแต่วันนั้นที่ทุกอย่างมันจบลง วันต่อมากิลก็มาหาผมถึงห้อง มาขอโทษผมกับเวย์กับเรื่องที่ทำไป ผมก็ไม่ได้อะไรอยู่แล้ว ไม่ได้อยากจะให้มันมีอะไรติดข้องเคืองใจกัน

            อีกอย่างกิลก็ไม่ได้ทำผิดถึงกับอภัยให้ไม่ได้ แล้วผมกับเวย์ก็ไม่ได้ติดใจอะไรกับกิลอีก เอาจริง ๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันก็ทำให้ผมได้รู้อะไรหลายอย่าง อย่างน้อยผมก็รู้ว่าเวย์มันรักผมมากแค่ไหน มากกว่าที่ผมคิดไว้หลายเท่าซะด้วยซ้ำ

            ส่วนเรื่องของไอ้เกียร์ หลังจากที่พ่อมันรู้ว่ามันพยายามทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องของผม พ่อมันก็ส่งมันกลับไปอยู่ที่เมืองนอกตามเดิม และคราวนี้ดูเหมือนจะไม่มีกำหนดกลับ

            ก็พ่อมันเกลียดผมซะขนาดนั้น คงอยากให้ลูกชายตัวเองมาเข้าใกล้ผมอยู่หรอก

            กันต์มันเป็นคนมาบอกผมเอง เพราะไอ้เกียร์ฝากให้กันต์เอาคำขอโทษของมันมาให้ผม บอกว่ามันเข้าใจแล้ว แต่มันก็ยังจะไม่ยอมแพ้หรอก มันจะรอจนกว่าวันที่ผมจะเห็นค่าความรักของมันด้วยตัวผมเอง

            เอาจริง ๆ ผมว่าไอ้เกียร์มันก็น่าสงสารนะ ที่มันมาทุ่มความรักของมันไว้ที่ผม ซึ่งผมไม่สามารถรับความรู้สึกนั้นของมันไว้ได้ แต่ก็เอาเถอะ สักวันมันก็คงเข้าใจแล้วก็ตัดใจจากผมไปเองนั่นแหละ หวังว่านะ

            “พี่ชิปครับ งั้นเดี๋ยวกิลขอตัวก่อนนะครับ กันต์โทรมาแล้ว” กิลบอกผมแบบนั้น ผมก็เลยพยักหน้ารับ ก่อนที่ร่างเล็ก ๆ นั่นจะเดินออกจากตึกไป เรื่องของกิลกับกันต์ สองคนนั้นเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันครับ ถึงแม้ว่ากิลจะรู้ว่ากันต์คิดยังไงกับตัวเอง แต่จะให้เปลี่ยนใจมาชอบแบบปุบปับก็คงไม่ใช่ กิลฝังใจกับไอ้เกียร์มาตั้งนาน ครั้นจะให้ตัดใจจากมันง่าย ๆ ก็คงไม่ใช่

            ความรักก็อย่างนี้แหละครับ ไม่มีใครกำหนดอะไรได้ ต่อให้เราดีแค่ไหน ต่อให้รักเขาแทบตาย แต่ถ้าเขาไม่รู้สึกอะไร ยังไง ๆ มันก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี ยิ่งฝืนยิ่งเหนื่อย ยิ่งพยายามยิ่งล้า ปล่อยให้มันเป็นไปอย่างที่มันควรจะเป็นดีกว่า ผมคิดว่าอย่างนั้น

            “ตัว เค้ามาแล้ว รอนานมั้ย” ผมหันกลับไปหาเวย์ที่ยืนกระหืดกระหอบอยู่ตรงหน้า ก่อนจะส่งขวดน้ำเย็น ๆ ไปให้ มันรับจากมือผมไปอย่างไวแล้วกระดกทีหายไปครึ่งขวด

            ก็เป็นอย่างนี้ทุกที

            “คราวหลังก็ลงลิฟต์มา กูไม่ได้จะหนีไปไหนสักหน่อย” ผมต่อว่ามันไปเล็กน้อย แต่อีกฝ่ายกลับส่งยิ้มมาให้

            “ก็เดี๋ยวตัวรอนาน” ผมหลุดยิ้มออกมาเมื่อได้ยินมันพูดแบบนั้น ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าซับลงบนใบหน้าชื้นเหงื่อของมันเบา ๆ พร้อมทั้งเอ่ยปากว่าไปด้วย

            “หัดห่วงตัวเองซะบ้างนะมึงอ่ะ”

            “ถ้าเค้าห่วงตัวเอง แล้วตัวจะห่วงใครล่ะ” เวย์มันตอบผมกลับมา จนผมนี่อยากจะเอาผ้าเช็ดหน้าอุดปากมันนัก ชอบมาพูดอะไรให้ผมทำตัวไม่ถูกทุกที อยากจะเกลียดมันซะบ้างก็เกลียดมันไม่ลงอีก

            “มึงนี่มัน”

            “เป็นสามีที่ดีใช่มั้ยล่ะ ตัวไม่ต้องบอกหรอก เค้ารู้ตัวเองดี” มันว่าพร้อมทั้งยิ้มหน้าบานส่งมาให้ ผมไม่ได้ตอบอะไรมันกลับไป เพราะที่มันพูดก็จริง “ตัวควรภูมิใจนะที่มีเค้าเป็นสามี เพราะเค้าก็ภูมิใจเหมือนกันที่มีเมียเป็นตัว”

            “กูเป็นคน!

            “ง่ะ! ไม่ใช่งั้นสิ ตัวที่เค้าหมายถึงก็หมายถึงตัวเองไง ตัวเองของเค้าอ่ะ” เวย์มันว่าเสียงง้องแง้งพร้อมทั้งใช้นิ้วจิ้ม ๆ ลงมาที่แขนผมเหมือนเด็กถูกขัดใจ ผมอมยิ้มกับการกระทำแบบนั้นของมัน ก่อนจะจับมือมันที่จิ้มแขนผมไว้ แล้วพูดกับมันว่า

            “ไปกินไอติมกัน” พอได้ยินผมพูดแบบนั้น เวย์มันก็ทำตาโตเหมือนไข่ห่าน รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นมาทันทีก่อนที่มันจะเอ่ยถามผมเสียงสั่นด้วยความดีใจ ก่อนหน้านี้ผมจำได้ ว่าเวย์มันเคยบอกว่าอยากจะพาผมไปทานไอศกรีมด้วยกัน แล้วมันก็เคยเซ้าซี้อยากพาผมไปมาหลายรอบแล้วแต่ผมก็ปฏิเสธมันมาตลอด

            ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากไปหรอกนะ ผมแค่กลัวจะทำตัวไม่ถูกเวลาที่เวย์มันทำอะไรมุ้งมิ้งแบบที่มันชอบทำต่อหน้าคนเยอะ ๆ ก็แค่รู้ว่าผมต้องเขินแน่ ๆ อ่ะ แล้วมันก็ดูจะไม่ใช่ตัวผมสักเท่าไหร่ แต่วันนี้ถือว่าเป็นกรณีพิเศษ ผมก็เลยอยากตามใจ ถือว่าเป็นการปลอบขวัญกับเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้าทั้งหมดแล้วกัน

            “ตัวพูดจริงนะ”

            “เออ จะไปไม่ไป” ผมถามมันกลับไป แล้วเดินนำออกมาก่อน เวย์มันก็เลยวิ่งตามผมมา ก่อนจะคว้ามือผมไปจากนั้นปลายนิ้วของอีกฝ่ายก็สอดประสานเข้ากับฝ่ามือของผม จนมันกลายเป็นการกุมมือกัน

            “ตัวจะให้เค้าป้อนไอติมด้วยใช่มะ? พอกินไอติมเสร็จแล้วเราจะูหนังกันต่อด้วยได้มั้ยอ่ะ” เวย์มันถามผมพร้อมทั้งกระชับฝ่ามือของเราที่จับกันอยู่ให้แน่นขึ้น แล้วแกว่งไปมาเบา ๆ อย่างอารมณ์ดี

            “มึงอยากทำอะไรก็ทำเถอะ” ผมตอบเวย์มันกลับไปแบบนั้น เวย์มันก็เลยส่งยิ้มกว้างมาให้ สัมผัสอุ่น ๆ จากฝ่ามือที่เรากุมกันไว้ มันทำให้ผมรู้ว่า

            ถึงแม้บางครั้งเราจะจับมือกันแน่นจนมันอึดอัด หรือมีบางทีที่เราคลายมือออกจากกันจนมันหลวมเกินไป แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ขอแค่เรายังจับมือกันไว้ ขอแค่เรายังไม่ปล่อยมือแล้วจากกันไป ผมว่าแค่นั้นมันก็เพียงพอแล้ว

            สำหรับผมกับเวย์ มันไม่เคยมีความพอดีตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน จนถึงวันนี้มันก็ยังไม่มีอะไรที่สมบูรณ์สักอย่าง แต่ผมก็รักที่มันเป็นแบบนั้น เพราะผมเองก็ไม่ได้ต้องการอะไรที่สมบูรณ์แบบ ผมก็แค่ต้องการใครสักคน ที่รับในความไม่สมบูรณ์แบบของผมได้ แล้วผมก็รับในความไม่สมบูรณ์แบบของเขาได้เหมือนกัน

            และคน ๆ นั้นสำหรับผม ก็คือ เวย์

            ผู้ชายที่รักทุกอย่างที่เป็นผม และผมเอง ก็รักทุกอย่างที่เป็นมันเหมือนกัน


[END]

............................................................................

พี่เวย์ได้จบลงอย่างสมบูรณ์แบบที่สุดในแบบของคนทั้งคู่แล้วค่ะ

ขอบคุณทุกคนสำหรับการเดินทางมาด้วยกันตั้งแต่ต้นจนจบ

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันตลอด6-7เดือนที่ผ่านมา

ขอบคุณทุกการตอบรับ ขอบคุณทุกความเห็น ขอบคุณทุกยอดวิว ขอบคุณทุกยอดเฟบ

ขอบคุณจริง ๆ จากใจค่ะ ถ้าไม่มีทุกคน แนทก็คงไม่มีวันนี้ พี่เวย์ก็คงไม่ได้มาไกลขนาดนี้

ถึงนี่ไม่ใช่เรื่องแรกที่เราแต่ง แต่เป็นเรื่องแรกที่ทำให้เราได้ประสบการณ์อะไรหลายอย่าง

เป็นเรื่องแรกที่ได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือ และได้ทำความฝันที่อยากจะมีหนังสือเป็นของตัวเองบ้างได้สำเร็จ

ขอบคุณทุกคนที่ทำให้พี่เวย์เคยได้ขึ้นท็อปนิยายวายในอันดับที่27 อยากจะบอกว่าตอนที่เห็นเราดีใจมากจริง ๆ ค่ะ

รู้สึกขอบคุณทุกคนมาก ๆ ที่ให้การสนับสนุนพี่เวย์กันมากขนาดนี้ เราไม่ใช่คนเก่งค่ะ แต่เราเป็นคนหนึ่ง

ที่พยายามจะทำทุกอย่างให้มันดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ และเราสัญญาว่าจะพัฒนาตัวเองให้มากกว่านี้

ไม่่รู้ว่าพูดคำว่าขอบคุณมากไปไหม แต่เรารู้สึกอยากขอบคุณทุกคนจริง ๆ ค่ะ เพราะถ้าไม่มีทุกคน

ก็จะไม่มีเราในวันนี้แน่นอน อย่าเพิ่งรำคาญคำว่าขอบคุณจากแนทเลยนะคะ แนทอยากมอบให้จริง ๆ ค่ะ

สุดท้ายนี้ แนทก็อยากจะรู้ความรู้สึกของทุกคนหลังจากที่อ่านพี่เวย์จบ มันอาจจะไม่ใช่นิยายที่ดีที่สุด แต่มันเป็นนิยายที่แนททั้งรักและก็ภูมิใจมากที่สุดอีกเรื่องของแนท เพราะฉะนั้น มาแชร์กันนะคะ ว่าทุกคนรู้สึกกับตัวละคร รู้สึกกับเรื่องราวของพวกเขายังไงบ้าง มาแชร์กันนะคะ

ปล1. เรื่องหนังสือ ถ้ามีอะไรคืบหน้าแนทจะมาแจ้งให้ทราบอีกทีในนี้นะคะ

ปล2. ถึงเรื่องจะจบ แต่ความคิดถึงเรายังไม่จบค่ะ อาจจะมีแว๊บมาลงตอนพิเศษบ้าง อะไรบ้าง แก้คิดถึงกันเนาะ^^

ปล3. มีคนสอบถามเข้ามาเยอะพอสมควร ว่าจะมีเปิดรีปริ้นท์มั้ย เดี๋ยวหลังจากที่ส่งหนังสือรอบแรกเสร็จ เราจะมาถามนะคะ ว่ายังมีใครอยากจะได้อยู่หรือเปล่า ถ้ามีเยอะ อาจจะเปิดให้รอบสองเป็นรอบสุดท้ายค่ะ ตามนี้เนอะ^^

ปล4. อันนี้ไม่มีอะไรค่ะ แค่อยากจะบอกว่า 'รักทุกคนนะคะ' ขอบคุณมากจริง ๆ ค่ะ :3

  


พี่เวย์จบแล้ว คิวต่อไปเป็นของพี่ซิปแล้วค่ะ

ใครอยากเจอพี่ซิป จิ้มที่รูปพี่แกได้เลยค่ะ

V


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

1,977 ความคิดเห็น

  1. #1955 Joee V (@yamrou) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:30
    อ่านแล้วรู้สึกชอบอิมเมจพิเวย์และพิชิปมากเลย เค้าเหมาะกันจังเลยค่ะ ชอบในความรักเมียและความผัวทาสของพี่เวย์มาก บอกเลย ส่วนพี่ชิปมีความควีนสูงมาก555 สรุปคือชอบค่ะ
    #1955
    0
  2. #1853 changed (@famehan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 14:18
    ดีใจที่มีเมียเป็นตัว ลั่นนนน5555555
    จบได้น่ารักมากค่ะ ขอให้รักกันไปนานๆเลยน้าเวย์ชิป ไม่ต้องเพอร์เฟ็ค ขอแค่รักในตัวตนของกันและกัน <3 ขอบคุณไรต์นะคะที่เขียนฟิคสนุกๆให้อ่าน เราอ่านรวดเดียวจบเลย ติดมากกกกก จะตามอ่านเรื่องต่อๆไปนะคะ :):)
    #1853
    0
  3. #1763 Tk0954519300 (@Tk0954519300) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 15:23
    งื่ออออออออ แสนดี จบสวยยยยยยย
    #1763
    0
  4. #1759 ตะมุตะมิตะงุ้ย (@Sufil_nine) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 00:52
    น่ารักมากเลย ชอบคามกลัวเมีย บูชาเมียของเวย์ ชอบความโหดเสมอต้นเสมอปลายของชิป???????????? แต่งสนุกมากเลยค่า ฉากที่ทะเลาะกันพังห้องนี้ บาดหัวใจมาก พออ่านจบแล้วก็อมยิ้มเลย ดีงามมมจังค่ะ
    #1759
    0
  5. #1721 passorna (@Lompat_LB) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 15:09
    จบแล้วววว ฮือ ดีมากเลย ถึงจะหายช่วงอ่านไปบ้างแต่ก็มาตามอ่านจนจบเลย ชอบเวย์มากเลย 55555 ตอนนี้ชิปยิ้มบ่อยมากจะบ้าตาย ตะลึงและตื่นเต้นอะ 5555 แค่จินตนาการว่าชิปยิ้มก็ใจสั่นแล้วอะ สดใสแน่ๆคือคำในหัวเลย เหตุการณ์มันสาหัสมากนะสำหรับคนสองคนนี้อะ แต่โชคดีมากที่มีคนรักที่รักเรามากถึงผ่านมาได้ น่ารักจริงๆเลยยยยยยยยยย
    #1721
    0
  6. #1506 TONGNY (@tongnyzii) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 กันยายน 2559 / 01:51
    ฮืออออ ไม่รู้จะพิมพ์อะไร รู้แค่สนุกมากเลยยยย อยากให้มีต่อเยอะๆ 555555 พี่เวย์กับชิปนั่นล้ากกกก
    #1506
    0
  7. วันที่ 21 กันยายน 2559 / 09:08
    จนจบชิปก็ยังเป็นชิป เวย์ก็ยังเป็นเวย์ ผู้ดิบห่ามและงุ้งงิ้ง 55555555 กลายเป็นว่าอ่านจนจบ ความรักที่คิดว่าชิปให้น้อยไป เวย์ให้มากเกิน มันคือความเข้าใจผิด ชีวิตคู่ของพวกเขา มันคือสิ่งที่ทำให้เกิดพวกเขาเอง ชิปไม่ได้น้อยแค่แสดงออกไม่เก่ง ส่วนเวย์ก็ไม่ได้เยอะ แค่แสดงความต้องการมากเฉยๆ ลงตัวดีนะคะ >< ขอบคุณนะคะ สำหรับฟิคเรื่องนี้ เป็นกำลังใจให้คนเขียนต่อไปน๊า ขอบคุณมากๆค่ะ
    #1505
    0
  8. #1503 nongsm138 (@nongsm138) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 16:45
    ปริ่มมม ชอบมากเรื่องนี้ ขอบคุณไรท์เหมือนกันนะคะ
    #1503
    0
  9. #1498 Littlemintty (@Littlemintty) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 22:31
    เป็นนิยายที่ดีมากๆเลยค่ะ ไม่อยากให้จบเลยยยยย งื้อออ จะติดตามเรื่องต่อไปนะคะ ขอบคุณไรท์ที่เขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา และก็จะเป็นกำลังใจให้ต่อไปนะคะ
    #1498
    0
  10. #1497 KrisYeol xx (@vipexotic) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 14:45
    ขอบคุณเช่นกันที่แต่งเรื่องนี้ให้ได้อ่านค่ะ เรื่องนี้สื่ออะไรได้หลายอย่างในแง่จองความรัก ไม่ต้องดีที่สุด ไม่ใช่คนที่ดีทุกอย่าง แต่การปรับเข้าหากันอะไรที่เป็นจุดไม่ดีก็พร้อมที่จะเข้าใจและรับรักในตัวของเขา เออมันดีจริงค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ
    #1497
    0
  11. #1496 lyklmp (@noeiklmp) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 09:14
    ฮือออจบแล้วววว ????????????????. ขอบคุณไรท์ค่ะ ????????
    #1496
    0
  12. #1495 MOLLY (@alohazababin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 23:17
    น่ารักมากๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ
    ขอบคุณมากเลยนะค้า
    แต่งได้ดี ฉากที่เศร้าก็เจ็บจี๊ดถึงหัวใจเลยค่ะ
    #1495
    0
  13. #1494 I'm B2UTY (@-18112535) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 16:07
    ขอบคุณเหมือนกันที่แต่งนิยายน่ารักๆ แบบนี้มาให้ติดตาม
    เราอาจไม่ได้เม้นให้ทุกตอนแต่เราติดตามอยู่ตลอดเลยนะคะ เป็นนิยายเรื่องนึงที่เราประทับและรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้อ่าน 
    สนุกมากและไหลลื่นดีด้วย อาจจะเม้นให้ได้ไม่ยาวแต่อยากบอกว่าเป็นกำลังใจให้พัฒนางานเขียนต่อไปเรื่อยๆ นะคะ
    เราจะคอยติดตาม เอาใจช่วยและเป็นกำลังใจให้น้าาาา ^^ 
    #1494
    0
  14. #1493 Sun (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 13:48
    จบแล้วว ติดตามมานานแอบใจหายเหมือนกัน แต่งานเลี้ยงย่อมต้องมีวันเลิกลาเนาะ ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องนี้ให้อ่านนะคะ สนุกมากจริงๆ ต่อไปคงคิดถึงพี่เวย์พี่ชิปแย่เลย
    #1493
    0
  15. #1492 ff.raing7 (@pornsirifon) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 กันยายน 2559 / 09:32
    ชอบเรื่องนี้มากกอ่ะ ซื้งมากก ใจหายเลยอ้ะ จบแล้วสิ่นะ
    #1492
    0
  16. #1491 tang_tang123 (@tang_tang123) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 16:52
    รอออพี่ซิปนะคะ
    #1491
    0
  17. #1490 Qweendawziiy (@Qweendawziiy) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 14:08
    ชอบเรื่องนี้มาก พอรู้ว่าจบก็ใจหายดีแฮะ ^^ ต้องคิดถึงมากแน่ๆ
    #1490
    0
  18. #1489 Aoy.sk (@oillygyy) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 10:44
    ขอบคุณเหมือนกันค่ะที่แต่งให้อ่าน ชอบมาก สนุกที่สุด รอรอบ2นะคะไรท์
    #1489
    0
  19. #1488 lover pc (@pear-pcy_love) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 06:07
    ชอบเรื่องนี้~~~~~ รักกกกกก
    #1488
    0
  20. #1487 HENS_Eternal (@eye-hibari) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 01:05
    จบแล้วอ่าาาาา ตอนคิดถึงเวย์ชิปมากแน่ ๆ มนุษย์เกียวมัวของสมาคมพ่อบ้านใจกล้า งืออออ รักกันนาน ๆ เลยเนาะ
    #1487
    0
  21. #1486 gapsrm (@ggamapsr) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 22:27
    มันเป็นอะไรที่เราไม่สามารถเขียนอธิบายออกมาได้หมดจริงๆความรู้สึกหลายอย่างมันตีกันไปหมดเลย ทั้งดีใจที่เราได้ติดตามตั้งเเต่เริ่มจนตอนนี้เดินทางมาถึงตอนจบ ทั้งเสียใจที่เราอาจจะไม่ได้อ่านเรื่องบ่อยๆเเบบนี้อีกเเล้ว เรื่องนี้เป็นฟิคเรื่องเเรกเลยที่เราติดมากขนาดนี้ หัวเราะเพราะเรื่องนี้ มีความสุขเพราะเรื่องนี้ เเล้วก็ร้องไห้เพราะเรื่องนี้เลย โอ้ยยยยย พิมไปพิมมาน้ำตาคลอเบ้าเเล้ว5555 เเต่ก็ขอบคุณไรท์มากนะคะ ที่สร้างฟิคดีๆนิยายดีๆเเบบนี้ขึ้นมา เราดีใจมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของรีดเดอร์ในเรื่องนี้นะคะ สุดท้ายก็อยากจะบอกว่า 'ขอบคุณมากๆเหมือนกันนะคะ' ปล.รอสเปเชี่ยลเบาๆค่ะ5555
    #1486
    0
  22. #1485 Gammmmmmmmmm (@Gammmmmmmmmm) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 21:42
    งื้อออ ไม่อยากให้จบเลยอ่ะ
    #1485
    0
  23. #1484 ReindyWang (@ReindyWang) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 20:42
    นี่ไม่ใช่เรื่องแรกของแนทที่เราอ่าน แต่มันสนุกมาก เราทั้งหัวเราะในความบ้าและรักเมียของพี่เวย์ เราทั้งอุ่นใจในความห่วงและหวงเมียของเวย์ และเราก็ร้องไห้ ตอนเค้าทะเลาะกัน เราได้ข้อคิดในมุมมองความรักจากเรื่องนี่ขึ้นอีกข้อ คือ เราต้องยอมเชื่อใจคนรัก แม้มันจะยากแค่ไหน หากแค่เชื่อใจ เรื่องอะไรต่อมิอะไรก็จะผ่านไปได้ด้วยดี เวย์เกือบทำรักพังเพราะความไม่ไว้ใจและขี้หึงขี้หวง ซึ่งนั่นมันคือตัวเรา เรามองย้อนตัวเองเหมือนเราเป็นเวย์ รักมาก อยากให้เค้าอยู่ใกล้ๆ ในสายตา แต่มันเป็นแบบนั้นไม่ได้ตลอด มันทำให้เราคิดได้ในจุดนี้ เราอยากบอกว่า ทุกครั้งที่อ่าน เราชอบมาก มันลงท้ายด้วยคำว่า ความสุขในทุกๆตอนที่อ่าน แม้บางตอนจะต้องร้องไห้ก็ตาม (อันนี้ร้องจริง) เราชอบมากค่ะ และจะติดตามเรื่องอื่นๆของแนทต่อไปนะคะ (อ่านมั้ยเราเม้นยาวมากไปรึเปล่า?? 5555)
    #1484
    1
    • #1484-1 NJ2538 (@nj2538) (จากตอนที่ 34)
      12 กันยายน 2559 / 20:47
      เราอ่านทุกเม้นต์อยู่แล้วค่ะ แล้วก็ขอบคุณมากนะคะที่รักนิยายเรื่องนี้เหมือนที่เรารัก และเราก็ดีใจมากๆนะคะ ที่นิยายที่เราแต่งได้ให้อะไรกับคนอ่านคืนไปบ้าง ขอบคุณมากจริงๆค่ะ^^
      #1484-1
  24. #1483 nscho (@nscho) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 20:33
    ยังไม่อยากให้จบเลยยยย
    ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคสนุกๆให้ได้อ่าน ขอบคุณค่าาาา
    #1483
    0
  25. #1482 Dutch mill (@aim1258) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 กันยายน 2559 / 20:27
    ชอบเรื่องนี้ม้ากมากกกกกก
    #1482
    0