|END| |YOU| WANT YOU: รักคุณ❤ [YAOI]

ตอนที่ 28 : WANT YOU: รักคุณ❤ EP.25 : วันที่เรา...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    5 ส.ค. 59


พี่เวย์เปิดพรีแล้วนะคะ สนใจจิ้มที่ลิ้งค์เลยจ้าา http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1431667&chapter=27

EP.25

|วันที่เรา...|

 


            SHIPPER PART

 

            "ที่เงียบนี่คือ?"

            "...เวย์ กู" นาทีนี้ผมไม่รู้เลยว่าควรจะพูดอะไรออกไปให้สถานการณ์มันดีขึ้น ผมไม่อยากโกหก แต่ผมก็ไม่รู้เลยว่าถ้าบอกความจริงออกไปแล้วมันจะเป็นยังไง

            "เข้าใจละ"

            "เข้าใจอะไร มึงเข้าใจอะไร" ผมถามมันออกไปด้วยความร้อนรน เมื่อมันพูดประโยคนั้นจบ แล้วลุกขึ้นจากโซฟาทำท่าจะเดินออกไป ผมก็เลยคว้าแขนมันไว้ ถุงเค้กที่อยู่ในมือถูกผมปล่อยลงพื้นอย่างไม่ใยดี

            "เข้าใจว่าสำคัญไม่พอไง วันนี้วันเกิดเค้านะเว้ย เค้ารีบกลับมาแทบตายเพื่อที่จะได้กลับมาอยู่ด้วยกัน แล้วดูสิ่งที่ตัวทำดิ่ มันสื่อตรงไหนว่าเค้าสำคัญบ้างวะ" เวย์มันระเบิดอารมณ์ออกมาใส่ผมเต็มที่ ดวงตาคมคู่นั้นแสดงความเสียใจออกมาชัดเจนจนผมเองก็เจ็บปวด

            "มันไม่ใช่อย่างที่มึงคิดนะ กูไม่เคยเห็นว่ามึงไม่สำคัญ..."

            "งั้นขอคำอธิบาย บอกได้มั้ยว่าทำไมถึงไปกับมัน หรือไม่ก็โกหกก็ได้ว่าที่เห็นมันไม่จริง มันเป็นภาพตัดต่อหรืออะไรก็ได้อ่ะ เค้าพร้อมจะเชื่อตัวทุกอย่าง ขอแค่พูด พูดมันออกมา มันยากมากเลยหรือไง แล้วที่เงียบแบบนี้ จะให้เค้าคิดว่าไง อยากปั่นหัวเค้า อยากแกล้งเค้า หรือว่าอะไร เล่นอะไรอยู่วะ มันไม่สนุกเลยนะเว้ย! เค้าจะเป็นบ้าตายอยู่แล้วตัวไม่รู้หรอ"

            "กู ขอโทษ" นอกจากคำนี้ ผมก็หาคำดีๆมาบอกมันไม่ได้แล้วเหมือนกัน เวย์มันดึงมือผมออกจากแขนมัน ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายจับแขนผมไว้เอง

            "คำขอโทษของตัว ไม่ได้ทำให้อะไรมันดีขึ้นหรอกนะ เค้าไม่รู้ว่าตัวมีเหตุผลอะไรนักหนาถึงบอกไม่ได้ งั้นถ้าพร้อมจะบอกเมื่อไหร่ เราค่อยมาคุยกันก็แล้วกัน"

            ปัง!

            เสียงปิดประตูดังลั่นหลังจากที่เวย์มันเดินออกจากห้องไป นี่เป็นครั้งแรกที่เวย์มันหันหลังให้ผม เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นแววตาผิดหวังจากมันมากมาย เป็นครั้งแรกที่ผมไม่รู้ว่าจะใช้ถ้อยคำไหนมารั้งมันไว้ และเป็นครั้งแรก ที่ผมรู้สึกว่าตัวเองโง่

            โง่! ที่ไม่ยอมพูดออกไป เพราะมัวแต่กลัวว่าจะทำให้เรื่องมันยิ่งไปกันใหญ่มากกว่าเดิม

            ผมเดินกลับมาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา เอนหลังแล้วแหงนหน้ามองเพดานห้องที่ว่างเปล่า ก็เพียงแค่เพราะไม่อยากให้น้ำตามันไหล กล่องของขวัญเล็กๆถูกผมล้วงออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ก่อนที่ผมจะกดริมฝีปากแนบลงไป พร้อมๆกับน้ำตาที่พยายามกลั้นไว้ก็ไหลลงมา

            ขอโทษ...

            ขอโทษที่ทำให้เรื่องทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ 

            ขอโทษที่ทำอะไรไม่คิดให้ดี 

            ขอโทษที่ไม่เคยทำให้สบายใจ        

            ขอโทษ ที่ไม่รักษาสัญญา

            สิ่งที่ผมคิดได้ในเวลานี้ ก็มีแค่เท่านี้จริงๆ เรื่องนี้ผมเป็นคนผิดเต็มๆ ถ้าเวย์มันจะโกรธผมขนาดนั้น ผมก็ไม่แปลกใจ

            แต่ตอนที่เวย์มันหันหลังแล้วเดินหนีผมไป ผมเจ็บจริงๆ

            ผมเก็บกล่องของขวัญไว้ในกระเป๋าเสื้อตามเดิม ใช้หลังมือเช็ดน้ำตาออกไป ก่อนจะยันตัวขึ้นจากโซฟาเพื่อจะออกไปตามหาเวย์มัน ผมจะได้อธิบายทุกอย่าง ผมไม่อยากให้เราไม่เข้าใจกันไปมากกว่านี้ แต่ยังไม่ทันที่ผมจะเดินไปถึงประตู เสียงโทรศัพท์ของผมมันก็ดังซะก่อน

            ไลน์~

            ผมยกโทรศัพท์ที่อยู่ในมือขึ้นมาดู พอเห็นว่าเป็นใครที่ส่งข้อความแชทมา ผมก็แทบไม่อยากจะอ่าน ถ้าไม่ใช่เพราะข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา

            เด็กเปรต : หมาป่าของพี่เวย์นี่สวยดีนะครับ กิลชอบจัง :)

            พออ่านข้อความนั้นจบ หัวใจผมมันก็ยิ่งร้อนรุ่มมากขึ้นกว่าเดิมซะอีก ผมไม่รู้เลยว่าตอนนี้ผมควรจะรู้สึกแบบไหน ผมรู้ว่าไอ้เด็กเหี้ยนี่มันกำลังปั่นประสาทผม แต่สิ่งที่ผมไม่รู้

            คือมันไปรู้ได้ยังไงว่าเวย์มันสัก ถ้าเจ้าตัวมันไม่ได้เป็นคนเปิดให้ดู หรือทำอะไรกันที่มากกว่านั้น

            ไลน์~

            แล้วสิ่งที่มันส่งต่อมา ก็ทำให้ผมแทบคลั่ง จนอยากจะเป็นฝ่ายกระชากเวย์มันมาถาม ว่านี่มันเรื่องบัดซบอะไร!

            ผมกำโทรศัพท์ในมือแน่น แน่นจนอยากจะให้มันแหลกละเอียดพังยับคามือ

            ผมเชื่อใจเวย์ เชื่อใจมันมาตลอด แต่สิ่งที่ผมเห็นในคลิปนั่นมันทำให้ความเชื่อใจที่ผมมีต่อมันเริ่มถดถอยลงไป

            ใครมันจะยังไปเชื่อใจเต็มร้อยอยู่ได้วะ ถ้าเห็นว่าแฟนตัวเองกำลังจะจูบกับคนอื่นแบบนั้น

            "โว้ยย! แม่งเอ๊ย!"

            โครม! เพล้ง!

            เสียงข้าวของในห้องร่วงลงมาแตกกระจาย หลังจากที่ผมใช้มันเป็นที่ระบายอารมณ์ของตัวเอง จนตอนนี้ภายในห้องนั่งเล่นแทบจะไม่เหลือสภาพเดิมเลยด้วยซ้ำ

            ผมทรุดตัวลงนั่งกับประตูหน้าห้องนอน ก่อนจะปล่อยโฮออกมาอย่างที่ไม่คิดจะเก็บกลั้นอะไรเอาไว้อีก ตอนนี้มือไม้ผมมันสั่นไปหมด ผมสั่นไปทั้งตัว ยิ่งพอได้กวาดมองไปรอบห้อง ยิ่งได้เห็นสภาพห้องใจผมมันก็ยิ่งกลัว ผมควบคุมตัวเองไม่ได้เวลาที่ตัวเองโมโหมากๆหรือเครียดจัดๆ

            นั่นคือสิ่งที่ผมไม่เคยบอกเวย์ นั่นคือสิ่งที่ผมพยายามเก็บซ่อนมันไว้ มีแค่คนในครอบครัวผมเท่านั้นที่รู้ดี นอกจากนั้นก็มีแค่ไอ้เกียร์ที่มันเคยโดนผมอาละวาดใส่ก็แค่นั้น

            ผมไม่อยากให้เวย์มันรู้ เพราะผมกลัวว่ามันจะรับไม่ได้ แล้วมันจะทิ้งผมไปอีกคน

            แต่สุดท้าย ผมก็ซ่อนมันเอาไว้ไม่ได้จริงๆ

            รู้สึกสมเพชตัวเองชะมัด ที่ต้องมานั่งร้องไห้ตัวสั่นอยู่แบบนี้ ผมโคตรจะไม่ชอบตัวเองในตอนนี้เลยจริงๆ

               ผมเป็นคนเข้มแข็ง เป็นคนที่ไม่เคยอ่อนไหวให้กับอะไรง่ายๆ แต่มันไม่ใช่กับตอนนี้  ไม่ใช่ในเวลานี้ที่เวย์มันหันหลังหนีผมไป ไม่ใช่ในเวลาที่หัวใจผมมันอ่อนแรงแบบนี้  ถ้าไอ้เด็กเวรนั่นมันมาเห็นผมตอนนี้ มันคงหัวเราะเยาะสะใจผมน่าดู ที่มันทำให้ผมเผยด้านที่น่าสมเพชของตัวเองออกมาได้มากขนาดนี้

 


            WAY PART

 

            เสียใจ

            สำหรับผมในตอนนี้มีแต่คำนี้วนเวียนอยู่ในความรู้สึก

            ผมไม่ได้โกรธชิป ไม่ได้น้อยใจ ผมแค่เสียใจ เสียใจที่ชิปเลือกที่จะเงียบมากกว่าอธิบายอะไรให้ผมได้ฟัง ผมพยายามแล้ว พยายามที่จะหาเหตุผลให้ตัวเองว่าทำไมชิปถึงไปอยู่ที่นั่นกับมัน ผมก็แค่อยากได้คำตอบจากปากชิป ว่าผมคิดไปเอง ว่าชิปไปกับมันด้วยความเต็มใจ

            ผมรู้ว่าผมมันงี่เง่า แต่จะให้ผมทำยังไง ผมไม่เคยลดความหวงชิปจากตัวผมได้ มันมีแต่จะเพิ่มมากขึ้นทุกวัน จนผมเองก็กลัว กลัวว่าชิปจะทนความงี่เง่าของผมไม่ไหวแล้วจะทิ้งไป

            ที่ผมเลือกจะเดินหนีออกมา ไม่ใช่เพราะผมไม่รักชิิปแล้ว ผมก็แค่อยากออกมาสงบจิตสงบใจตัวเอง เพราะถ้าขืนยังยืนอยู่ตรงนั้น ผมคงสาดอารมณ์ใส่อีกฝ่ายมากกว่านี้

            ตอนนี้ตัวผมเองก็ยืนอยู่หน้าห้องชิป พอก้าวออกมาจากห้องตัวผมเองก็ยังไม่ได้ขยับไปไหนเลยด้วยซ้ำ ถึงผมจะเสียใจกับสิ่งที่ชิปทำมากแค่ไหน แต่ผมก็ไม่สามารถปล่อยชิปไว้ไกลหูไกลตาในเวลาแบบนี้ได้อยู่ดี

            เป็นห่วง

            นั่นคงแทนความรู้สึกผมในเวลานี้ได้ดีที่สุด เอาไว้ผมใจเย็นลงกว่านี้ ผมว่าผมจะเข้าไปคุยกับชิปใหม่ ถึงแม้คำตอบที่ได้จะเป็นความเงียบอีก ผมก็จะพยายามใจเย็น

            ชิปมีค่ามากกว่าอะไรทั้งหมดในชีวิตผม และผมจะไม่ยอมเสียชิปไปแน่ๆ

            โครม! เพล้ง!

            แล้วจู่ๆ ผมก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังแว่วมาจากในห้อง ผมก็เลยรีบหาคีย์การ์ดมาเปิดประตูห้องเพราะประตูมันล็อกอัตโนมัติจากข้างใน

            พอผมเข้ามาในห้องได้ สิ่งที่ผมเห็นก็ทำเอาผมชะงัก สภาพห้องนั่งเล่นตอนนี้แทบดูไม่ได้ ข้าวของหล่นลงมาเกลื่อนกระจายที่พื้นห้องเต็มไปหมด ผมกวาดสายตาไปรอบๆ ก่อนหัวใจของผมมันจะแทบหยุดเต้น เมื่อเห็นชิปนั่งร้องไห้ตัวสั่นอยู่ที่หน้าห้องนอน

            "ชิป!"

            นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย

     

           ผมก้าวเท้ายาวๆ ผ่านเศษซากข้าวของที่กระจายอยู่เต็มพื้นห้องเพื่อจะตรงเข้าไปหาอีกคนในห้องด้วยความร้อนใจ แต่พอผมเข้าไปใกล้ชิปก็ลุกขึ้นก่อนจะเขวี้ยงอะไรบางอย่างตรงมาที่ผมอย่างแรง ผมที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนมันกระแทกเข้าที่ศีรษะอย่างจังเพราะหลบไม่ทัน ก่อนที่น้ำเสียงสั่นเครือจะตะโกนออกมา

            "มึงทำแบบนี้หมายความว่าไง อธิบายมาดิ่วะ!" พอได้ยินชิปพูดแบบนั้น ในหัวผมมันก็มีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด ทั้งสิ่งที่ผมเห็นอยู่ตอนนี้และในสิ่งที่ชิปพูด แต่ไม่ว่าจะอย่างไหน ตอนนี้ในหัวผมมันก็มีแค่ต้องเข้าถึงตัวชิปให้ได้ ต้องทำยังไงก็ได้ให้อีกฝ่ายสงบลงกว่านี้

            แค่เห็นที่ชิปเป็นอยู่ตอนนี้ หัวใจผมมันก็แทบจะสลายอยู่แล้ว

            "ตัว ตัวฟังเค้าก่อนนะ" ผมพยายามรวบรวมสติ แล้วขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่ายให้มากขึ้น แต่ชิปก็ถอยหนีทุกครั้งที่ผมลดระยะห่างระหว่างเรา

            "มึงพูดมาดิ่ มึงพูดมาเลย จะทิ้งกูไปอยู่กับมันใช่มั้ยถึงได้หันหลังแล้วเดินหนีกูไปแบบนั้น กูตอแหลสู้มันไม่ได้ใช่มั้ยมึงถึงจะทิ้งกูไป มึงพูดดิ่วะไอ้เหี้ย! พูด!" ชิปตะโกนออกมาอีกทั้งๆที่สะอื้นจนเสียงสั่น ภาพนั้นมันบีบหัวใจจนผมเจ็บปวดไปหมด

            "ตัว มันไม่ใช่แบบนั้นนะ ตัว..."

            "มันไม่ใช่เหี้ยอะไร มึงพูดมาดิ่ เหี้ยอะไรที่มันไม่ใช่ มึงเคยบอกว่ากูเป็นทุกอย่าง แต่ตอนนี้กูแม่งเหมือนไม่มีความหมายอะไรสักอย่าง!" น้ำเสียงแข็งกร้าวที่เจือไปด้วยความเจ็บปวดเอ่ยออกมาทั้งสะอื้น จนผมร้าวไปทั้งใจ

            "เค้าไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะเว้ย"

            "งั้นมึงอธิบายมาว่านั่นมันเหี้ยอะไร อธิบายมา!" ชิปตวาดเสียงดัง ก่อนจะชี้มาที่สิ่งที่ใช้เขวี้ยงใส่ผมก่อนหน้า มันคือโทรศัพท์ พอผมก้มเก็บมันขึ้นมาดู ถึงได้รู้ว่าตัวเองโง่มากขนาดไหน ที่เชื่อใจใครผิดคน

            ผมโยนโทรศัพท์ไปไว้บนโซฟา ก่อนที่จะเดินตรงไปหาคนที่ร้องไห้ได้บีบหัวใจผมที่สุด แต่ชิปก็ขยับหนี แล้วเขวี้ยงอะไรสักอย่างที่เป็นกล่องเล็กๆมากระแทกโดนศีรษะผมอีกที พร้อมทั้งตะโกนเสียงสั่น แต่มันกรีดลงมาในหัวใจผม มันกรีดลึกลงมาในความรู้สึกของผมอย่างถึงที่สุด

            "มีแต่มึง ที่ไม่เคยเห็นว่ากูสำคัญ!" พอพูดประโยคนั้นจบ ก็ทำท่าจะหนีเข้าห้องนอน แต่ผมก็วิ่งไปรวบร่างที่สั่นเทามาไว้ในอ้อมกอดได้ก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้หนีเข้าห้องไป

            "ชิป เวย์ขอโทษ ขอโทษ" ผมเอ่ยออกมาพร้อมกับหยดน้ำตาที่เต็มไปด้วยความเสียใจและเจ็บแน่นไปทั้งอก รู้สึกอยากจะฆ่าตัวเองให้ตายนักที่ทำให้คนที่ผมรักที่สุดต้องเป็นแบบนี้

            "มึงจะขอโทษกูทำไม คำขอโทษของมึงแม่งไม่ช่วยให้อะไรมันดีขึ้นมาหรอก!" ชิปพูดประโยคนั้นกับผม และผมจำได้ว่าผมเคยพูดประโยคนี้กับชิปเหมือนกัน ผมเพิ่งรู้ ว่ามันทำให้คนฟังรู้สึกแย่แค่ไหน ผมเพิ่งเข้าใจก็ตอนนี้

            "ขอโทษ แต่มันไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้นจริงๆ ส่วนเรื่องรอยสัก กิลก็แค่บังเอิญเห็น เค้าไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ ตัวเชื่อเค้านะ" ผมพูดไปพร้อมกับกระชับกอดอีกฝ่ายมากขึ้น ชิปไม่ได้พยายามจะดิ้นหนี แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ทำให้ผมเจ็บไปทั้งใจอยู่ดี เมื่อชิปยังคงร้องไห้จนตัวสั่นไปหมดอยู่ในอ้อมแขนผม

            ไม่มีคำพูดอะไรหลุดออกมาจากเราทั้งสองคนอีก ผมซบหน้าลงกับแผ่นหลังเล็กที่สั่นไหวเพราะแรงสะอื้นนั่นด้วยหัวใจที่วูบโหวงและเจ็บหน่วงไปทั่วอก เหมือนกำลังโดนมีดเป็นสิบ ๆ เล่มกรีดทึ้งหัวใจผมจนมันขาดวิ่น

            ผมจะไม่หาคำตอบอีกแล้วว่าก่อนหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้น ผมไม่อยากรู้แล้วว่าชิปไปที่นั่นกับมันเพราะอะไร ความคุกรุ่นก่อนหน้าในใจผมหายไปจนหมด เมื่อเห็นว่าคนที่ผมรักที่สุดต้องมาร้องไห้ให้กับความโง่ของผม ต้องมาร้องไห้เพราะความงี่เง่าเอาแต่ใจของผม

            ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ชิปจะอยากรับฟังผมมั้ย แต่ว่าผมเสียใจ ผมเสียใจจริงๆ

 

            สามชั่วโมงต่อมา

            ผมนั่งอยู่บนเก้าอี้ภายในห้องนอนตรงข้ามกับเตียงที่มีร่างของชิปนอนหลับอยู่บนนั้น สายตาของผมจดจ้องอยู่แต่ที่ของในมือ มันเป็นสร้อยที่มีแหวนสองวงคล้องกันอยู่ วงแรกสลักด้านในเป็นรูปตัวเอส และอีกวงเป็นรูปตัวดับเบิ้ลยู ด้วยสายตาพร่ามัวเพราะหยดน้ำตาที่ยังไหลซึมลงมาไม่หยุด

            มันคือของขวัญที่ชิปให้ผม มันอยู่ในกล่องที่ชิปเขวี้ยงใส่ผมเพื่อเตือนสติตัวผมเองนั่นแหละ

            "มึงจะก้มหน้าอีกนานมั้ย เดี๋ยวกูก็เอาแจกันฟาดให้แตกอีกแผลซะดีมั้ง" น้ำเสียงดุ ๆ ติดจะโมโหของอีกคนภายในห้องดังขึ้น ผมก็เลยเงยหน้าเพื่อให้พี่ซิปทำแผลที่แตกตรงบริเวณหางคิ้วให้ มันคงจะแตกตั้งแต่ตอนที่ชิปเขวี้ยงโทรศัพท์ใส่หัวผมนั่นแหละ แต่ผมไม่ทันได้รู้ตัว เพราะมัวแต่เป็นห่วงอีกคนอยู่ "ตอนนั้นชิปมันน่าจะถือมีดไว้ในมือเนาะ จะได้เขวี้ยงมาปักกบาลมึงให้ตายห่าไปเลย"

            น้ำเสียงดุ ๆ นั่นว่าขึ้นมาอีก ก่อนที่พี่เขาจะถอยห่างออกจากผมไปนั่งลงบนเตียงเพราะทำแผลให้ผมเสร็จ

            ผมเป็นคนโทรบอกให้พี่ซิปมาเองโดยใช้โทรศัพท์ของชิปโทรไป ตอนที่พี่เขารับสายแล้วผมบอกว่าชิปกำลังมีปัญหา พี่เขาก็วางสายไปแล้วมาถึงในเวลาไม่นาน พอเข้ามาถึงในห้อง ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรออกไป พี่เขาก็ถามผมว่าชิปอยู่ไหน พอผมบอกว่านั่งร้องไห้อยู่ในห้องพี่เขาก็รีบผลุนผลันเข้าไปทันที

            ภาพที่ผมเห็นมันทำให้ผมเจ็บจนแทบบ้า ผมรู้สึกว่านอกจากทำให้ชิปเสียใจแล้วผมก็ทำอะไรไม่ได้มากกว่านั้นอีก ผมรออยู่หน้าห้องนอน รออยู่หลังบานประตูที่เสียงตัดพ้อปนมากับเสียงสะอื้นของเจ้าของห้องที่เอ่ยกับพี่ชายของตัวเอง

            นาทีนั้นผมแทบจะขาดใจตายเลยจริงๆ อยากจะเป็นคนที่ทำให้ชิปดีขึ้น แต่ผมกลับทำไม่ได้ นอกจากทำให้ชิปร้องไห้ ผมก็ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง

            ผมรู้สึกเกลียดตัวเองจนแทบบ้า อยากจะฆ่าตัวเองให้ตายไปซะเดี๋ยวนั้น ชิปจะได้ไม่ต้องมาเสียใจเพราะผมอีก

            จนเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ๆ พี่ซิปก็เปิดประตูออกมา ก่อนจะบอกให้ผมเข้าไปข้างใน ชิปหลับไปแล้วในตอนนั้น พี่ซิปถามผมว่าเรื่องมันไปยังไงมายังไง ผมก็เลยเล่าทุกอย่างให้พี่เขาฟัง ก่อนที่พี่เขาจะลากผมมานั่งทำแผลอย่างที่เห็น

            "แล้วไอ้เด็กเวรนั่นมันเป็นใคร ถ้าชอบมันมากก็เลิกกับน้องกูไป น้องกู กูดูแลเองได้ มันจะได้ไม่ต้องมาเสียใจเพราะความใจง่ายของมึง"

            "ผมไม่ได้คิดอะไรกับน้องเขา"

            "ไม่ได้คิดอะไร? มึงอย่ามาพูด ถ้าไม่คิดแล้วเสนอหน้าไปใกล้ ๆ มันทำไม ตอแหลไม่เนียนนะมึงอ่ะ กี่รอบละ กับไอ้นิสัยเวร ๆ ของมึง จะเอาอีกสักกี่คนถึงจะพอใจ ต้องให้น้องกูเอามีดแทงตัวเองตายก่อนมั้ยมึงถึงจะพอ มึงรู้มั้ย ว่าถ้ามันเป็นแบบนี้เมื่อไหร่ นั่นคือมันไม่ไหวแล้ว! มึงนี่แม่ง...!" พี่ซิปคงหมดคำจะพูดกับผม ถึงได้หยุดด่าไปดื้อ ๆ แบบนั้น แต่ผมก็ไม่มีอารมณ์จะมาแก้ตัวเหมือนกัน ในเมื่อผมเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจ

            "ผมขอโทษ"

            "ขอโทษแล้วเอาน้ำตาน้องกูคืนมาได้มั้ย ขอโทษแล้วชิปมันหายเจ็บรึเปล่า เคยนับบ้างมั้ยว่าทำมันเสียใจไปกี่ครั้งแล้ว นี่ยังไม่นับที่มึงไม่รู้อีกนะ มันไม่ร้องไห้ ไม่ใช่ว่ามันไม่เจ็บ มันไม่พูด ไม่ใช่ว่ามันไม่รู้ มันยอมโง่เพราะมึงขนาดไหนมึงเคยรู้บ้างมั้ย ทุกครั้งที่กูเห็นน้องกูร้องไห้ กูนี่ เจ็บกว่าที่มึงเจ็บเป็นร้อยเท่า" พี่ซิปยังคงสาดทั้งอารมณ์ทั้งคำพูดใส่ผมไม่หยุด ผมรู้ว่าพี่เขาคงโมโหผมมาก เพราะผมก็โมโหตัวเองมากเหมือนกันที่ทำให้ชิปต้องเป็นแบบนี้

            "..."

            "คราวหลังถ้าดูแลไม่ได้ ก็อย่าเอาไปทำลายตั้งแต่แรก ส่วนเรื่องไอ้เกียร์ ทั้งหมดมันเป็นความผิดกูเอง กูเป็นคนผิดเอง ชิปมันไม่เกี่ยว รูปที่มึงเห็น กูก็ไปด้วย เพราะฉะนั้นอย่ามางี่เง่าใส่น้องกู ทั้ง ๆ ที่ชิปมันแทบจะบินกลับมาหามึงอยู่แล้ว"

            "..."

            "ส่วนเรื่องไอ้เด็กนั่น มึงไปจัดการให้เรียบร้อยเลยนะ แล้วถ้ามึงทำให้น้องกูร้องไห้เพราะมึงอีก คราวนี้มึงได้โดนตีนกูเหยียบหน้าแน่ แล้วมึงก็อย่าได้หวังว่ากูจะปล่อยให้มึงมาเข้าใกล้น้องกูอีก จำใส่หัวมึงไว้ด้วย"

            หลังจากพูดประโยคนั้นจบ พี่ซิปก็เดินปึงปังออกไปจากห้อง เหลือไว้แค่ผมที่ถูกความเงียบครอบงำและบีบรัดไปทั้งร่างจนเจ็บปวด ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินตรงไปที่เตียง วางสร้อยในมือลงบนโต๊ะใกล้ ๆ ก่อนจะขยับขึ้นไปหาคนที่กำลังนอนหลับอยู่ แต่ถึงจะหลับ ใบหน้าก็ยังเต็มไปด้วยร่องรอยของความรวดร้าวเสียใจ ผมทิ้งตัวลงนอน ก่อนจะดึงร่างที่ยังสั่นน้อย ๆ แม้ในยามหลับสนิทมากอดไว้แน่น เหมือนกลัวว่าอีกคนจะสลายหายไป แล้วกดจูบลงบนกลุ่มผมนิ่มนั่น เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกระซิบ

            แต่ก็คือทั้งหมดที่ผมอยากจะพูดไป ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ยินก็ตาม

            "ขอโทษ ขอโทษที่ดีกว่านี้ไม่ได้ ขอโทษจริง ๆ"

                

..........................................................................

อยากทำโล่สามีแห่งชาติให้พี่เขาจริง ๆ ค่ะ
ความรักเมียนี้ ฮื่อออออออออออออออออ
สงสารชิปก็สงสาร แต่สงสารพี่เวย์มากกว่า
โดนทั้งสองทางกันเลยทีเดียว แต่อย่างน้อยก็ทำให้ได้รู้นะคะ
ว่าพี่ซิปแกรักน้องขนาดไหน ขอร้องไห้อีกสักทีแล้วกัน ฮื่อออ
ตอนนี้พี่เวย์เปิดพรีแล้ววววว
ใครสนใจจิ้มที่ลิ้งค์ด้านบนได้เลยค่ะ
แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

1,977 ความคิดเห็น

  1. #1849 changed (@famehan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 11:48
    ดราม่าอีกๆๆๆ ชอบบบ 555555
    #1849
    0
  2. #1757 ALOHA (@chatriya) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 08:16
    เลิกกันเถอะ โทษแต่เวย์ คือผิดทุกคนปะ ถ้าคิดแต่เข้าข้างชิบ ก็เลิกกันเถอะ
    #1757
    1
  3. #1715 passorna (@Lompat_LB) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 13:42
    น้ำตาไหลเลยอะ เวย์โครตรักชิปอะ เราถึงชอบตัวละครนี้อะ ถึงจะทะเลาะกันแต่ก็ไม่ไปไหนไกล มาสงบสติอารมณ์ ชอบที่ยังไม่รู้อะไร แต่เห็นคนที่เรารักร้องไห้ก็พร้อมจะปลอบแล้วเข้าหา ดีจริงๆเลย เหลือแต่เลิกโง่สักที จริงอย่างที่พี่ซิปบอกอะ ถ้าไม่คิดอะไรชอบพาตัวไปใกล้เขาทำไม เพราะในใจบอกตลอดว่าน้องน่ารักอย่างนู่นอย่างนี้ ก็รู้ตัวเองว่าเป็นคนยังไงเจอคนน่ารักก็ควรถอยห่างระแวงใจตัวเองเพราะเรามีแฟนอยู่แล้ว แต่กลับชอบไปใจดีกับน้องเขาไม่ระวังตัวก็นี่ไง มีแต่ปัญหา เกือบเคลิ้มไปตั้งกี่ครั้ง คิดว่าจะเคลิ้มคราวหน้าอีกไหม แทนที่ดีอย่ามีอีกเลยเคลิ้มนะ แค่กับคนที่เรารักดีกว่าเวย์ อินหนักมาก 55565555555

    สงสารชิปจับใจเลย อดทนความหึงหวงมานานพอมาเจอแบบนี้มันระเบิดอะ มันเลยพัง เรียกความเชื่อใจกลับมาอีกครั้งได้ป่างก็ไม่รู้ เวย์รู้แล้วนะว่าผิด มำตัวให้ดีกว่านี้ รีบเคลียร์กับเด็กเปรตซะนะ
    #1715
    0
  4. #1702 fypwjs (@fypwjs) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:36
    ทำไมต้องเอาแต่โทษเวย์ทั้งๆที่มันก็ผิดกันทุกคน อย่าลำเอียงสิคะพี่ซิป
    #1702
    0
  5. #1673 Cool (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 21:19
    แย่กว่าอิสอง ก ก็คนรอบตัวชิปนี่แหละ มาสร้างเรื่องเสร็จก็โบ้ยไปว่าเวย์งี่เง่าเวย์เลวเวย์ไม่เชื่อใจ ชิปเจ็บแล้วเวย์เจ็บไม่เป็น?
    #1673
    0
  6. #1640 smorasee54 (@smorasee54) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 22:06
    บอกแต่ขอโทษกับเค้าไม่ได้ตั้ใจอ่ะ อธิบายเป็นไหมพี่เวย์ โว้ยยยยยยยยยยยยนยยนยย อินนนน
    #1640
    0
  7. #1446 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 กันยายน 2559 / 19:50
    โอ้ยยยย ตอนนี้บีบหัวใจไส้ไหลยันมดลูก แงงงงงงง
    #1446
    0
  8. #1193 นู๋เม่นน้อย (@porcupine) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 20:09
    ทำไมความผิดมันลงที่เวย์หมดเลย ก็รู้ทั้งรู้ว่าเป็นวันเกิด เวลาใกล้ขนาดนั้นยังไงก็ไม่ทัน สงสารเวย์
    #1193
    0
  9. #1192 PitcHzzz (@zephyr-ph) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 12:43
    ทำไมถึงพูดเหมือนเวย์ผิดอยู่ฝ่ายเดียว ซิปเองก็ก่อเรื่องให้ทั้งคู่เหมือนกัน แต่พูดแค่ว่า "ความผิดกุเอง" แค่นี้จบ? ทำมาพูดหล่อๆห่วงน้องแต่ก็ใช่ว่าจะดีอะไรนักหนา

    ก่อนหน้าเพื่อนชิปก็เหมือนกัน มาทำให้แฟนเพื่อนคิดมาก พอเค้าหึง กลายเป็นคนงี่เง่า แล้วก็ทำพูดหล่อๆอีกแล้วว่า ทำไมไม่เชื่อใจชิป


    นิสัยคนรอบตัวชิปไม่โอเคเลย อยากทำอะไร ไม่เห็นสนใจเลยคนอื่นโอเคป่าว ถ้าเค้าไม่โอเคก็หาเหตุผลมาให้อีกฝ่ายแย่จนได้

    เรื่องนี้ดีหมด น่าเบื่อตรงนิสัยคนรอบข้างชิปที่พยายามให้เวย์ผิดอยู่คนเดียวอ่ะ
    #1192
    0
  10. #1191 piribilu (@likatsiya) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2559 / 10:17
    สงสารทั้งเวย์ทั้งชิปเลย แต่เวย์นี่โคตรรักชิปอ่ะยอมทุกอย่างเลย
    ตอนนี้เกลียดกิลสุดค่ะเด็กเว-มาก >>อินไปนิดค่ะ555
    เวย์ไปจัดการให้เรียบร้อยเลยนะไม่เอาไม่ให้ชิปร้องไห้เเล้ว
    #1191
    0
  11. #1190 หมีน้อย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 17:30
    สงสารทั้งสองคนจริงๆค่ะ T^T แต่สงสารเวย์มากกว่ารู้สึกจะทำอะไรก็เป็นฝ่ายผิดไปซะหมด

    แทบหลั่งน้ำตาตามเลยจริงๆ
    #1190
    0
  12. #1185 ablePenelope (@poly-pop) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 10:48
    ชอบพี่เวย์อ่ะ
    #1185
    0
  13. วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 02:38
    เอาค่ะ สู้ๆกันนะคะ ปรับความเข้าใจกันซะนะ ;-;
    #1184
    0
  14. #1183 newwchonlada (@newwchonlada) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 00:23
    กินมาม่าจนอืดแล้วค่ะ สงสารทั้งสองคนเลย มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #1183
    0
  15. #1181 tang_tang123 (@tang_tang123) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 15:19
    งือออ สงสารใครดีวะ งืออแต่เกลียดอีกิลจังงือออ แต่เมดกิลกระแทกใจมากก
    #1181
    0
  16. #1180 kansudak96 (@kansudak96) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 14:49
    สงสารเวย์อ่ะ คือพระเอกไปไหน
    #1180
    0
  17. #1179 ✿宜嘉✿ (@newwie) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 12:34
    เรื่องนี้ไปโทษสองพี่น้อง(?)ก.ได่นั่นเถอะค่ะ จริงๆก็เข้าใจเวย์นะ เพราะต่อหน้าเวย์กิลดผุเป็นเด็กน่ารักมาก แต่เจองี้แล้วก็ทำอะไรให้มันชัดเจนเถอะ หมั่นไส้ จัดการมันไปซะ เหอะ สงสารพี่เวย?มากๆ สงสารชิปด้วย เห้อ
    #1179
    0
  18. #1178 N.Phonz (@phonzshim) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 12:33
    งานน้ำตาค่ะ มาเต็มๆ
    #1178
    0
  19. #1177 ฺBaby bird (@amsunarat) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 12:04
    มาม่าเต็มกะละมัง...
    #1177
    0
  20. วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 10:44
    กิลเด็กเปรต~ ทำครอบครัวเขาแตกกันได้ไง ดีนะที่พี่เวย์ใจหนักแน่นและไม่ได้เดินหนีไปไหนไกล ไม่งั้นคงไม่รู้ว่าชิปเป็นยังไง แล้วพี่ซิปก็สายโหดมาก คำพูดหนักแน่นมากอะ ขู่เวย์ท่าเดียวเลย พี่เวย์ต้องไปจัดการกิลให้เรียบร้อยนะ เด็ดขาดไปเลย
    #1176
    0
  21. #1175 Aunspzii (@Aunspzii) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 08:37
    คิดไว้แล้วเชียวว่ากิลต้องทำแบบนี้กับพี่ชิปแต่พี่เวย์นี่ก็นะเป็นไงละความเผลอไผลไปกับกิลทีนี้รู้หรือยังละว่าชิปเจ็บปวดแค่ไหนรักมากแค่ไหนจำไว้ซะ ชิปตื่นมาจะยอมคุยกันมั้ยจะม่าหนักกว่านี้มั้ยไม่อยากให้ม่าเลย
    #1175
    0
  22. #1174 Pechannnnn (@zeggand54) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 07:55
    สงสารทุกคนเลยอ่ะ อยากให้กลับมาดีกันเถอะแค่นี้เราก็หน่วงจะแย่ละ
    #1174
    0
  23. #1173 ngunoi6 (@ngunoi6) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 05:20
    เท่านี้ก็รู้แล้วละว่าเขาสองคนรักกันมาก แต่เหมือนยังมีสิ่งที่เคยทำในอดีตมากั้นไว้ทำให้ไม่กล้าเปิดเผยตัวตนกัน ดีกันไวๆนะเราเชื่อว่าพี่เวย์ทำได้ ส่วนคนที่จ้องจะทำลายความรักของคนอื่น ต่องเอาคืนให้สาสม อยากเห็นชิปดาร์กจัง เอาให้เกียร์กับกิลเข็ดจนไม่กล้ามาวอแวอีก พี่ซิปก็รักน้องเนาะถึฃชอบชวนน้องไปทำอะไรที่ขัดใจเวย์ แต่เวลาน้องมีปัญหาก็มาทันที น่ารัก ถึงจะปากร้ายไปหน่อย555
    #1173
    0
  24. #1172 Little Love Note (@blackmaid) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 02:34
    รีบๆปรับความเข้าใจกันนะ พี่เวย์น่าสงสารจัง ? ?
    #1172
    0
  25. #1170 caramel852girl (@caramel852girl) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 01:42
    เห้ยยยพี่เวย์คงไม่ยอมแพ้นะ ฮืออออออ อธิบายให้ชิปฟังนะ แล้วอยากให้เอาคืนกิลให้สาสม หึ! /อินจัด
    #1170
    0