妃嫔这职业 ว่าด้วยอาชีพนางสนม...(นิยายแปล)

ตอนที่ 17 : บทที่17 วันเกิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    28 ต.ค. 57


บทที่17 วันเกิด

         ในช่วงเวลาที่หวงช่างทรงไม่โปรดเสี่ยงป้ายที่สุดกลับเสด็จเยือนที่พำนักของเจาผินถึงสองครั้งสองครา แม้คืนแรกหวงช่างจะทรงเสี่ยงป้ายของเยียนกุ้ยผิน แต่แท้จริงแล้วหวงช่างทรงเสด็จไปประทับที่หอท้อหยก

         เหล่านางสนมวังหลังมีความเห็นต่างกันออกไป แต่ถ้านับคนที่รู้สึกย่ำแย่ที่สุดคงเป็นเยียนกุ้ยผิน ฐานะในวังหลังของนางนั้นถือว่าเป็นที่ทรงโปรดปรานยิ่ง หวงช่างกลับเสด็จจากจวนของนางแล้วไปที่หอของเจาผิน นางจะอย่างไรก็คิดไม่ถึง

         จวงลั่วเยียนมั่นใจว่าครานี้คงกลายเป็นที่หมั่นไส้ลูกหูลูกตาของใครหลายคน แต่ถ้าเปรียบเทียบกับระดับพระสนมแล้ว เรื่องแค่นี้เล็กน้อยนัก เพราะฉะนั้นก็ไม่ต้องกลัวเกินไปว่าจะโดนรุมโดยฝูงนางสนม ครานางสนมนางใดทรงโปรดเป็นพิเศษ หญิงวังหลังไม่มีใครโง่พอที่จะไปหาเรื่อง แต่ถ้าเลยช่วงเวลา พิเศษนั้นไปแล้ว ก็ไม่แน่นัก

         เวลาเช้าอากาศยังไม่ถือว่าร้อน เพียงแต่คนที่เป็นจักรพรรดิต้องระมัดระวังภาพลักษณ์ให้มาก ฉลองพระองค์นั้นถูกทอด้วยเส้นไหมชั้นเลิศ แต่ในสายตาของจวงลั่วเยียนแล้ว อดไม่ได้ที่จะแสดงความเห็นใจ ดูสิ เป็นหวงตี้ต้องทรงห่มฉลองพระองค์เป็นชั้นๆ ไม่รู้ทรงถูกอบจนกลายเป็นอะไรไปแล้ว

         เฟิงจิ่นหันไปพอทันเห็นสายตาแสดงความเป็นห่วงเป็นใยของจวงลั่วเยียน จึงยิ้มแล้วถามว่า สนมรักเจ้าเป็นอะไรไป

         ทูลฝ่าบาท สนมเพียงกังวลว่าอากาศร้อนถึงเพียงนี้ ฉลองพระองค์แม้แลองอาจน่าเกรงขาม แต่จะอย่างไรคงอบเกินไปจวงลั่วเยียนพูดจบก็ลอบคิดว่าผิดท่าแล้ว ไม่ต้องกล่าวถึงว่าฉลองพระองค์ทุกชุดล้วนถักทอด้วยฝีมือนางทอผ้าชั้นปรมาจารย์จากสามแคว้นคือซู หาง และ ฉู่ และถ้าฉลองพระองค์ทำให้ทรงรู้สึกไม่สบายจริง นางที่เป็นสนมชั้นน้อยมีสิทธิอะไรไปวิจารณ์ชุดมังกรทองว่าดีหรือไม่ ไม่เพียงนาง หวงโฮ่วยังทรงไม่มีสิทธิ ผลออกมาแล้วว่าถึงจะมีความทรงจำของคนยุคนี้อยู่ แต่ในกระดูกของนางนั้นยังขาดความเกรงกลัวในพระบารมีล้นฟ้าแห่งองค์จักรพรรดิเหมือนกับคนยุคนี้คนอื่นๆ

         สนมรักพูดเช่นนี้มีเหตุผลเฟิงจิ่นคล้ายไม่ทรงรับรู้ถึงความไม่เหมาะสมในคำพูดของนาง ทรงปล่อยให้นางกำนัลคาดรัดพระองค์และเครื่องประดับ เพียงแต่ราชนิกูลไม่สามารถรักสบายจนลืมประพฤติให้เรียบร้อยได้โดนเฉพาะชุดมังกรที่ไม่ทราบว่ามีคนสักกี่คนยอมมือเปื้อนเลือดแต่ก็ไม่มีโอกาสได้สวมใส่ชุดนี้

         เป็นสนมไร้ความคิดอ่านเองเพคะจวงลั่วเยียนลอบผ่อนลมหายใจ ไม่ว่าหวงช่างจะทรงรู้สึกถึงความไม่เหมาะสมหรือไม่ อย่างน้อยเมื่อครู่หวงช่างก็ทรงแสดงท่าทีแล้วว่าจะไม่เอาเรื่องนาง

         ใจสนมรักเพียงเป็นห่วงเจิ้น เจิ้นรู้ใจของเจ้าเฟิงจิ่นไขว้แขนไว้ด้านหลัง ยิ้มให้จวงลั่วเยียน เจิ้นต้องไปแล้ว เจ้าไม่ต้องออกมาส่ง อากาศเริ่มร้อนเจ้าพักต่ออีกสักหน่อยก็คงนอนต่อไม่ได้แล้ว

         ในความหวังดีของหวงช่าง จวงลั่วเยียนบางครั้งก็ยอมทำตามพระประสงค์ บางครั้งก็แสร้งทำเป็นไม่ยินยอมลาจากพระองค์ไป ดูๆไปแล้วทรงพอพระทัยท่าทีเยี่ยงนี้ของนางอยู่เหมือนกัน ดังนั้นวันนี้นางก็ขอไม่ไปส่งเสด็จด้านนอกแล้วกัน

         ชาติที่แล้วมีละครโทรทัศน์เรื่องหนึ่ง หวงไท่จี๋ทรงโปรดปรานสนมรักเฉินเฟยเป็นอย่างมาก เหตุเพราะในจำนวนสนมทั้งหมด มีเพียงเฉินเฟยที่คิดว่าเขาคือสามีของนาง มิใช่นางเป็นคนของหวงตี้ แต่ในความเห็นของจวงลั่วเยียน คนประเภทหวงตี้นั้น นับเป็นผู้ชายที่เอาใจได้ยากที่สุดในโลก ในสมัยราชวงศ์ฮั่น เฉินอาเจียวก็ปรนนิบัติต่อหลิวเช่อดังสามีสามัญชนของนางเช่นกัน แต่จุดจบของนางกลับต้องถูกทิ้งให้น้ำตาตกท่วมตำหนักเย็น

         สรุปแล้วสิ่งมีชีวิตสปีชีส์หวงตี้นั้น ทรงหวังว่าผู้หญิงของพระองค์จะดูแลดั่งสามี ทั้งโปรดให้ผู้หญิงของพระองค์บูชาและเกรงในพระราชอำนาจ จากข้อสรุปนี้ทำให้ทราบว่าผู้ชายนั้นระดับความผันผวนของอารมณ์สูงกว่าผู้หญิง จวงลั่วเยียนอยากบอกเลย ถ้ามีใครมาพูดในทำนอง ใจหญิงนั้นยากแท้หยั่งถึงดั่งการค้นหาเข็มในท้องพระสมุทรให้นางได้ยิน นางจะขอโบกคนคนนั้นหนึ่งฉาดใหญ่

         ลงไปดิ้นบนเตียงสักพัก จวงลั่วเยียนก็เดินทางไปเข้าเฝ้าเร็วกว่าทุกครั้งเล็กน้อย เมื่อถึงตำหนักจิ่งยาง พบเพียงเสียนเฟยและนางสนมชั้นน้อยอีกสองนาง เสียนเฟยนั้นรูปลักษณ์อาจไม่พิลาศล้ำ แต่ก็ให้ความรู้สึกน่าเข้าหา เมื่อมองไปเห็นแวบแรก ก็รู้สึกว่าฉายา เสียนนั้น ช่างเหมาะกับความดีงามของนาง

         เจาผินเมื่อคืนมีหน้าที่ปรนนิบัติหวงช่าง เหตุใดวันนี้ถึงได้มาหาเปิ่นกงแต่เช้าหวงโฮ่วทรงให้เหอหยู่จัดชาให้เจาผิน ทรงแย้มรอยพระสรวลอบอุ่นและตรัสต่อไปว่า เจ้าบอบบางนัก เปิ่นกงเพียงแลเห็นก็ห่วงเจ้าอยู่

         เดิมทีก็นอนต่อไม่หลับเพคะ เลยอยากรีบมาเข้าเฝ้าเพื่อได้ทูลสนทนากับหวงโฮ่วนานอีกหน่อยเพคะจวงลั่วเยียนยิ้มน้อยๆ คงไม่เป็นการรบกวนช่วงเวลาทรงพระสำราญของหวงโฮ่วเหนียงเนี่ยงนะเพคะ

         ไม่มีเรื่องเช่นนั้นหรอกเจ้าหวงโฮ่วตรัส หลายวันนี้ร้อนนัก เปิ่นกงเองก็ตื่นนอนเร็วเช่นกัน เจ้ามาเช้าได้ เปิ่นกงก็มีคนให้พูดคุยด้วยเพิ่มขึ้นอีกคน

         เสียนเฟยได้ยินจึงได้โอกาสพูดบ้าง เสียงของนางให้ความเย็นใจดังเช่นรูปลักษณ์ นางหันมามองเจาผินก่อนทูลว่า หวงโฮ่วเหนียงเนี่ยงเพคะ เจาผินเม่ยเม่ยเองก็เป็นคนเจ้าปัญญา ถ้าอย่างไรก็ทรงลองปรึกษาเรื่องเมื่อครู่กับเจาผินเม่ยเม่ยดูสิเพคะ

         มือของจวงลั่วเยียนที่กำลังยกจอกช้าต้องหยุดชะงัก จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดว่า เสียนเฟยเหนียงเนี่ยงล้อสนมเล่นแล้ว สนมยศชั้นต่ำต้อยนัก จะมีความคิดดีๆให้ทรงปรึกษาได้อย่างไรลากยศชั้นออกมาพูดแต่แรกซะ เผื่อพูดอะไรผิดพลาดไป จะได้ยกเอาความต่ำต้อยของตนมาอ้างได้

 “เดิมทีก็มิใช่เรื่องใหญ่โตอะไร เพียงแค่อีกไม่กี่วันจะเป็นวันคล้ายวันเกิดของชูกุ้ยเฟย เปิ่นกงกำลังคิดว่าจะจัดงานอย่างไรดีเท่านั้นหวงโฮ่วยิ้มอย่างเข้าใจ ชูกุ้ยเฟยนั้นเป็นคนที่ชอบความเรียบง่าย บอกกับเปิ่นกงว่างานวันเกิดไม่ควรเอิกเกริกนัก ไม่ต้องจัดขึ้นก็ได้  เจ้าคิดดูสิมันจะเป็นไปได้อย่างไร

         หวงโฮ่วคงทรงกังวลพระทัยไม่น้อย ถ้าจัดงานใหญ่โตไปก็เกรงหวงช่างทรงตำหนิว่าเลยเถิด ถ้าจัดงานเรียบง่ายไปก็อาจตกเป็นขี้ปากชาววังได้ว่าทรงพระหทัยแคบกับสนมในปกครอง

         เห็นพระเนตรคู่งามของพระนางกำลังจ้องมาที่นาง จวงลั่วเยียนรีบวางจอกชา แล้วทำสีหน้าลำบากใจ ทูลหวงโฮ่วเหนียงเนี่ยง สนมเข้าวังมาไม่นาน เรื่องหลายเรื่องยังไม่แน่ใจนักสังเกตเห็นว่ารอยยิ้มของหวงโฮ่วลดลงเล็กน้อย จึงทูลต่อไปว่า ชูกุ้ยเฟยปรนนิบัติหวงช่างมาหลายปี หม่อมฉันคิดว่าหวงช่างคงทรงระลึกถึงเรื่องนี้อยู่นะเพคะ

         หวงโฮ่วได้ยินประโยคท้ายรอยพระสรวลก็กลับมาอ่อนโยนดังเดิม ใช่แล้วล่ะ หวงช่างคงทรงระลึกถึงอยู่เหมือนกันพูดจบก็มองเจาผินอย่างพอพระทัย วันนี้ห้องเครื่องได้ทำขนมชนิดใหม่มาสองอย่าง และให้คนส่งมาที่ตำหนักแต่เช้า เหอหยู่เจ้าไปให้คนจัดมาให้เจาผินและเสียนเฟยลองชิมดู

         ถ้าถูกปากกัน เปิ่นกงจะสั่งห้องเครื่องทำไปส่งให้พวกเจ้าหวงโฮ่วทรงจิบชาหนึ่งคำ รอยข้อพระดัชนีที่ขาวเนียนทำให้ดอกลายกระเบื้องของจอกชาสีอ่อนนั้นดูด้อยลงไปหลายส่วน

 



           ฝ่าบาท หวงโฮ่วทรงขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ

         บ่ายนั้น ขณะเฟิงจิ่นกำลังนั่งบนเบาะนิ่มฟังเพลงประพันธ์ใหม่ของหอราชศิลป์อยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงขันทีประกาศ จึงลืมตาขึ้นมาอย่างเกียจคร้าน เข้ามาได้

         เห็นหวงโฮ่วเดินเข้ามาแล้วก็บอกให้นางมิต้องทำความเคารพ จากนั้นก็เดินไปประคองนางมานั่งฟังเพลงด้วยกัน วันนี้หอราชศิลป์มีเพลงใหม่ หวงโฮ่วมานั่งฟังเป็นเพื่อนเจิ้นหน่อย

         หวงโฮ่วมองไปที่นักดนตรี เห็นนางหนึ่งมีรูปลักษณ์สวยสะดุดตาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มทูลขอบพระทัย รอจนเพลงจบนางจึงทูลว่า วันนี้ได้ปรึกษาเรื่องงานวันเกิดของชูกุ้ยเฟยกับเสียนเฟยและเจาผิน หม่อมฉันคิดว่าควรจัดงานสักงานหนึ่ง แต่เจาผินได้เสนอแนะขึ้นมาทำให้หม่อมฉันระลึกได้ว่าหวงช่างคงมีดำริถึงเรื่องนี้แล้วว่าจะพระราชทานสิ่งใดบ้าง หม่อมฉันจึงไม่อาจตัดสินใจทั้งหมดได้

         เจ้าเป็นหวงโฮ่ว เรื่องนี้ให้เจ้าจัดการทั้งหมดได้เลยเฟิงจิ่นโบกมือไล่นักดนตรีหลวง ทั้งหมดจึงทูลลาจากไป ชูกุ้ยเฟยมียศชั้นกุ้ยเฟยแล้ว ก็คงไม่มีการเลื่อนชั้นอีก เจิ้นจะประทานของให้นางคงใช้ได้ เจ้าต้องลำบากจัดงานให้ก็ถือว่าเป็นบุญของนางแล้ว แต่ก็ไม่ต้องให้ใหญ่โตมากไป เพราะจะอย่างไรก็เป็นเพียงสนมคนหนึ่ง

         เพคะ หม่อมฉันทราบแล้วหวงโฮ่วอดจะแย้มยิ้มไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าดีใจมากที่หวงช่างทรงให้ความสำคัญ และภูมิใจที่ไม่ว่าจะทรงโปรดปรานสนมอื่นใดเพียงใด ก็ทรงไม่เคยทำให้นางลำบากใจ

         จริงสิเฟิงจิ่นขมวดคิ้ว ถ้าเจิ้นจำไม่ผิด เจาผินก็เกิดเดือนนี้ด้วย เพียงแต่ยศชั้นนางไม่สูง คงแค่เลื่อนชั้นให้นาง แล้วจัดเลี้ยงสักโต๊ะคงพอแล้ว อย่างอื่นเจ้าก็ไม่ต้องเหน็ดเหนื่อยไปเป็นธุระอีก

         หวงโฮ่วยังยิ้มละไมเช่นเดิม แต่รอเพียงออกจากตำหนักฉีเจิ้งรอยยิ้มก็ลดลงถึงสองส่วน หวงช่างตรัสเหมือนไม่ใส่พระทัยในวันเกิดของเจาผิน แต่เนื้อหาของคำตรัสนั้นเห็นได้ชัดว่าทรงให้ความสำคัญแก่เจาผินมากกว่าชูกุยเฟยเสียอีก

         แค่เลื่อนชั้น จัดเลี้ยงสักโต๊ะ อย่างอื่นก็ไม่ต้องแล้ว

         สำหรับหญิงวังหลังแล้ว อะไรจะสำคัญเท่าการได้พระราชทานเลื่อนชั้น เจาผินเป็นเพียงชั้นผินเล็กๆ วันเกิดได้รับพระราชทานโต๊ะงานเลี้ยงก็ถือว่าเป็นบุญหัวของนางแล้ว ครั้งนี้ยังได้เลื่อนชั้นอีก นี่คงเป็นบุญที่ล่วงลงจากฟ้าเป็นแน่

         เหนียงเนี่ยง ด้านหน้าพื้นลื่นนัก ทรงระวังด้วยเพคะเหอหยู่ส่งเสียงทูลเตือน

         หวงโฮ่วมองไปยังพื้นด้านหน้าที่สะอาดเรียบลื่น จากนั้นก็ยิ้มกว้าง นั่นสิ ควรต้องระวังหน่อยแล้ว

         ตอนนี้หวงช่างยังทรงโปรดปรานเจาผินอยู่มาก จะอย่างไรนางไม่ควรไปเข้าไปขัดขวางพระสำราญ ก่อนหน้านั้นหยวนเฟย ชูกุ้ยเฟย และเยียนกุ้ยผิน ก็ล้วนเป็นที่โปรดปรานทั้งนั้นมิใช่หรือ แต่มีใครที่สามารถก้าวข้ามหน้านางไปได้บ้าง ก็แค่คนใหม่ผลัดเปลี่ยนคนเก่าเท่านั้น

         แต่ว่า หวงช่างถึงขนาดทรงทราบถึงวันเกิดของเจาผิน เห็นได้ชัดว่าเจาผินตั้งใจจะทูลต่อหน้าพระพักตร์ กลวิธีนี้ช่าง...อ่อนด้อย แม้ปีนี้หวงช่างจะทรงระลึกได้ แต่ปีหน้าเล่า ปีถัดไปเล่า

         เพียงความรุ่งโรจน์ชั่วครู่แลกกับความตกต่ำชั่วนิรันดร์เท่านั้น
 

 

            พอแปลบทนี้จบแล้วไปอ่านบทที่แล้ว (-*-‘’’’) มีข้อเปรียบเทียบถึงได้รู้ว่าความบัดซบเป็นเยี่ยงใด สงสัยตอนที่แล้วต้องรอรีแปลใหม่ เหอๆ ใครที่ยังนึกภาพหน้าผากมนเหมือนจักจั่นไม่ออก ให้มโนต่อไป ว่าจักจั่นก็มีหน้าผาก?กว้างมนโหงวเฮ้งดีเช่นกัน  กลางวันเมาผัดหมี่ถั่วงอกเจ โปรดอภัยให้เจิ้น สนมที่รอเสี่ยงป้ายอัพนั้น โชคดีแล้ว แปลทันก่อนเวลาเข้านอนของเจิ้นพอดีเลย

            ตอบคำถาม พร้อมกันทุกคนที่ท้วงติงเรื่องสำนวนการแปลมา บทที่แล้วคงต้องแก้เยอะ ทิ้งเอาฮาไว้ก่อนแล้วกันนะ 55+ ส่วนเรื่องอุ้มผิดตัว อันนี้เจิ้นอยากอุ้มทั้งสองคนเลย แต่กลัวนางเอกจะสรรเสริญในใจอีก เลยแก้แล้วนะจ๊ะ

            เรื่องที่หวงช่างเตือนคืออย่าจับกลุ่มหนึ่งคนขึ้นไปนั่นเอง ตั้งเคอฟิวเลย แม้จะเป็นพี่น้องกันก็ไม่ได้ เพื่อไม่มีปัญหาเรื่องการเมือง และเรื่องสนมตั้งแก๊งยกพวกตีกัน นะจ๊ะ  

ปล. ฝันดีถึงเจิ้นด้วย ส่วนพระขนิษฐาสุดเลิฟของเจิ้นไปนอนได้แล้วนะ ไม่ต้องส่งไลน์มาทวงนิยาย...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,418 ความคิดเห็น

  1. #4373 Sirikan Kt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 01:25
    อ่านไปอ่านมา ชอบอ่านที่เจิ้นเขียนช่วงท้ายบทมากเลยค่ะ อ่านสนุกดี
    #4,373
    0
  2. #4162 allheartforHZT (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 11:05
    หวงโฮ่วร้ายกาจเหลือเกินเพคะ จวงจวงจิยอมมิได้นะะะ
    #4,162
    0
  3. #3998 •’HeAVeN‘• (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 22:15
    ชิงไหวชิวพริบกันสุดๆ จะได้เลื่อนขั้นแล้วววว
    #3,998
    0
  4. #3971 Time_2WP (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2557 / 19:39
    โอ๊ยยยยยย อยากอ่านหนังสือเล่มนี้แล้ววววว เมื่อไหร่หนังสือจะออกคะ ต้นปีหน้าจะทันมั้ยยย อืออออออออ อยากได้
    #3,971
    0
  5. #3292 U И I Q U E (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 00:37
      เหมือนจะไม่ใส่ใจเลยย อิ้อิ้ =w= 
    #3,292
    0
  6. #2723 omyimbow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 18:13
    ออ ก็งงเรื่องเตือนพี่น้องอยู่ พอมาอ่านด้านล่างที่ไรท์เขียนเลยกระจ่างขึ้นมาเลย
    #2,723
    0
  7. #2339 ฝนธารา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 18:52
    สนุกดีจ้า
    #2,339
    0
  8. #2224 โคะโฮะ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2557 / 19:22
    ย่อหน้าที่ 3 จากท้าย



    หยวนเฟย ชูกุ้ยเฟย เยียนกุ้ยผิน เราสงสัยคำว่าหยวนเฟยค่ะ มันน่าจะเป็นคำว่า โหรวเฟย มากกว่านะ



    จำได้ว่าสนมทรงโปรดก็มักจะเอ่ยถึง 3 นางนี้ แต่ถ้าเอ่ยถึงเคยติดตามมานาน ตั้งแต่สมัยเป็นยุพราช ก็ถึงจะเห็นชื่อหยวนเฟย กับเสียนเฟยปรากฏ
    #2,224
    0
  9. #1317 Miranda Kerr (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 20:51
    รอตอนต่อไปจ้าาา
    #1,317
    0
  10. #1308 bee (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 18:41
    อับฅะหลอดเทะยากอ่าน
    #1,308
    0
  11. #1306 Aoykwan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 18:18
    จะลงเเดงเเล้วค่า รอติดตามอยู่น้าาาาา
    #1,306
    0
  12. #1302 R E D M o o n (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 17:19
    สนุกมากลยขอบคุณเจ้าค่ะ
    #1,302
    0
  13. #1298 Dream (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 16:22
    สนุกมากๆค้า รอลุ้นกันต่อไป
    #1,298
    0
  14. #1296 คิดถึงเว้ย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 16:03
    สนุกมากๆจ้า

    #1,296
    0
  15. #1295 cherryKiss (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 15:41
    จะเลื่อนเป็นชั้นใดหนอ? รอตอนต่อไปนะคะ ;)
    #1,295
    0
  16. #1291 น้ำแข็งใส (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 13:40
    ชอบนางเอกจัง

    สู้ๆน่า ติดตามจ้าาา
    #1,291
    0
  17. #1290 amnesiac (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 13:34
    อ่านTalk ก็ยังฮาเหมือนเดิม 555 หวงตี้เริ่มชอบลั่วเยียนมากขึ้นอีกนิดสินะ พูดผิดก็ฟังไม่ผิดหูดูเป็นห่วงกังวลซะอีก
    #1,290
    0
  18. #1289 itself (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 13:16
    สุ้ๆน่ะค่ะ
    #1,289
    0
  19. #1287 ยัยบ๊อง555 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 12:53
    ม่ายอาวน้า ไม่เป็นสนมหรอก  ขอเป็นคนแอบดูแทนได้ม้ายยยย หื่นจริ๊งงง  เอิ้กๆๆๆๆ
    #1,287
    0
  20. #1284 -~+*. JoHanNa.*+~- (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 12:32
    ตอนนี้หวงโฮ่วหลงอุบายเจาผินอย่างจัง หึหึ
    #1,284
    0
  21. #1283 รุ้ง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 11:42
    อ่านซ้ำห้ารอบ กลายเป็นจวงลั่วเหยียนลิซึ่มไปแล้วเรา
    #1,283
    0
  22. #1282 ข้าวปั้น (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 11:15
    เรื่องนี้สนุกมากๆๆ



    งงว่าทำไมแจ่มใสปฏิเสธ จะว่าเนื้อเรื่องติดเรท ก็ไม่น่าใช่ เพราะมากกว่ารักหลายเรื่องเลยที่ติดเรทกว่านี้เยอะ มากกว่ารักเรื่องหลังๆ ที่ออกมา เราอ่านไม่รอด (เพราะไปอ่านลำนำทะเลทราย จอมนางคู่บัลลังก์ ฯลฯ กลายเป็นรู้สึกว่ามากกว่ารักส่วนใหญ่พล็อตเบาจัง หลังๆ เลยไม่ซื้อ) เรื่องนี้สนุกกว่ามากกว่ารักหลายๆ เรื่องเลย หรือว่าจบไม่แฮ้ปปี้? แจ่มใสกลัวโดนแฟนๆ ถล่มแบบฝันคืนสุ่ต้าชิง



    อยากให้แจ่มใสซื้อไปพิมพ์เป็นรูปเล่มจัง ชอบที่ปกของแจ่มใสสวยกว่า สนพ อื่น
    #1,282
    0
  23. #1280 yuechan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 10:44
    ทรงโปรดสนมอื่นใดเพียงใด - ทรงโปรดสนมอื่นเพียงใด



    ก็ทรงไม่เคยทำให้นางลำบากใจ  อันนี้อ่านแล้วเรารู้สึกตะหงิดๆ ลองพิจารณาดูนะว่า "ก็ไม่เคยทรงทำให้นางลำบากใจ" หรือ "ก็ไม่เคยทำให้นางลำบากใจ" เราก็ไม่แม่นยำภาษาไทยเหมือนกันว่าต้องเอาคำไหนขึ้นก่อน



    บทนี้ชีรู้สึกเห็นใจพระเอกด้วย หาได้ยากแท้สำหรับนิสัยอย่างชี ว่าแต่พระเอกเรา ทำเหมือนพูดไปแบบนั้นไม่ให้ความสลักสำคัญเพื่อปกป้องชีสินะ น่าเห็นใจๆ หารู้ไม่ว่าชีกำลังหลอกใช้ เห้อ หนทางแห่งอำนาจ มากไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมโดยแท้
    #1,280
    0
  24. #1279 คอกำลังภายในจ้า (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 10:41
    ติดตามราชบุตรเขยฯมานาน เรื่องจีนเรื่องนี้ก็แซ่บไปอีกรสหนึ่งเช่นกัน

    ชอบอ่านนิยายจีนมาก ชอบๆ
    #1,279
    0
  25. #1278 ข้าน้อย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 10:40
    ได้อ่านก่อนเร่ิมงานให้กำลังใจตัวเอง ขอบพระทัยเจิ้นจริงๆ?

    ไม่ว่ากันเร่ืองคำผิด ยังทรงพระกรุณารีบแปลกลัวไม่ทันใจรีดทั้งหลาย

    #1,278
    0