妃嫔这职业 ว่าด้วยอาชีพนางสนม...(นิยายแปล)

ตอนที่ 11 : บทที่11 แผนการของแต่ละคน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    25 ต.ค. 57



บทที่11 แผนการของแต่ละคน

 



 

จินเหลียงอี้ถูกหวงช่างทรงลดชั้นให้เป็นเกิงอี เรื่องนี้ในสายตาของหญิงในวังหลังกลับเป็นเรื่องเล็กน้อย แม้จะกล่าวได้ว่าจินเหลียงอี้มีชาติกำเนิดต่ำต้อย จากเดิมตำแหน่งนางกำนัล นางใช้สารพัดวิธีจนได้ตำแหน่งชั้นเหลียงอี้ เพียงแต่ในวังหลังเกียรติยศและทุกสิ่งนั้น หวงช่างทรงเป็นผู้พระราชทาน เมื่อทรงมีพระประสงค์จะริบคืน นั่นก็เป็นเพียงคำปรารภเดียว

 “เหนียงเนี่ยง จินเหลียงอี้...” ฉืออู่มองไปที่ชุดผ้าต่วนวังอันอลังการของนายหญิงตนเอง แล้วค่อยๆเหลือบสายตากวาดไปรอบห้องทั้งสี่ด้าน เห็นได้ชัดว่าไม่ต้องการจะให้ใครสังเกตเห็น

 “หวงช่างทรงเสียพระทัยเพราะสิ้นพระโอรส จินเหลียงอี้จึงถูกปลดเป็นเกิงอี้ มีอะไรน่าแปลกกัน” โหรวเฟยปล่อยให้ฉืออู่ประคองมือ หยิบผ้าเช็ดหน้าทำทีเป็นเช็ดมุมปาก “เปิ่นกงได้ข่าวว่าพี่น้องชายของจินเหลียงอี้กระทำการร้าย ตีคนตายไป ทั้งยังโอหังอวดเบ่งว่าน้องของตนเป็นสนมโปรดของหวงช่าง” พูดถึงตรงนี้ โหรวเฟยก็ฉีกยิ้มเยาะ “แค่หญิงกำนัลที่ปีนป่ายมาถึงชั้นห้า ไม่น่า บ้านเดิมล้วนไม่สามารถนำมาออกงานได้”

ฉืออู่รู้ในทันทีว่าเรื่องเป็นเช่นใด นางก็คิดแล้วว่าถึงจินเหลียงอี้แม้จะไม่ได้เป็นที่โปรดปรานที่สุด แต่ในเดือนนี้หวงช่างยังเสด็จไปหานางหลายครั้งอยู่ ทำไมฝ่าบาทถึงทรงเลือกที่จะลงโทษจินเหลียงอี้เพียงผู้เดียว

โหรวเฟยเห็นฉืออู่พึ่งระลึกเรื่องได้ก็ต้องขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ “หัวเจ้าน่ะปกติก็แล่นให้มันเร็วหน่อย ไม่ใช่ทุกเรื่องต้องให้เปิ่นกงออกปากเตือน”

 “เจ้าค่ะ” ฉืออู่ก้มหัวลงยอมรับ สายตาของฝูซิ่วที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งของโหรวเฟยแสดงออกชัดว่าเยาะหยัน หันหน้าไปอีกทางปรนนิบัติโหรวเฟยอย่างระมัดระวัง เหมือนกับไม่ได้ยินคำของโหรวเฟย และไม่เห็นสภาพน่าสังเวชของฉืออู่

 “เหนียงเนี่ยง ดูตรงนู้นสิเจ้าค่ะ ด้านหน้าคือเจาผินกับหยวนเฟยหรือมิใช่เจ้าคะ” ฝูซิ่วสังเกตเห็นคนขบวนหนึ่ง จึงลดเสียงต่ำลง “ใบหน้าของหยวนเฟยดูไม่ดีนัก”

โหรวเฟยหยุดเท้าแล้วมองไปทางนั้นชัดๆ ขมวดคิ้วงามกล่าวว่า “หยวนเฟยผู้นี้มิได้เป็นที่ทรงโปรดเท่าไหร่นัก เหตุใดมาระรานเจาผินได้” นางไม่ชอบเจาผิน แต่ก็ไม่ได้ชอบหยวนเฟยเช่นกัน จำได้เมื่อตอนเข้าวังใหม่ๆ หยวนเฟยเคยทำให้นางลำบากไม่น้อย สองคนนี้ต่อกรกัน นางก็ขอเข้าไปชมสักหน่อย

 “เหนียงเนี่ยง นู๋ปี้ได้ข่าวมาบ้างเจ้าค่ะ” ฉืออู่เอ่ยปากได้เวลาเหมาะ “นู๋ปี้เคยได้ยินคนรับให้อื่นเล่าว่า ในราชสำนักตระกูลหลินและตระกูลจวงไม่ค่อยถูกกัน คิดว่าคงเป็นด้วยเหตุผลนี้ทำให้มาหาเรื่องกับเจาผิน”

โหรวเฟยทำหน้ายิ้มกึ่งบึ้งเอื้อมมือมาให้ฉืออู่พยุงแทนแล้วกล่าวว่า “เป็นเช่นนี้นี่เอง สงสัยเราจะได้ชมละครชั้นดีแล้ว”

จวงลั่วเยียนรู้สึกเหมือนเป็นแพะยิ่งนัก จากที่พำนักของเย่ชูหลงก็เดินออกมาอยู่ดีๆ กลับพบคนมารังแกได้ ทั้งคนเริ่มเรื่องยังไม่ได้เดินหมากนิ่มนวลดั่งเอาเข็มซ่อนในหมอนเช่นโหรวเฟยด้วย เดินเข้ามาฉะกันโต้งๆเลย

สำหรับหยวนเฟยผู้นี้ เจ้าของร่างเดิมไม่มีความทรงจำอยู่เลย จวงลั่วเยียนจึงไม่ทราบที่มาของพระสนมผู้นี้นัก มากที่สุดก็เพียงรู้ว่าเป็นนางเป็นคนเก่าคนแก่ปรนนิบัติตั่งแต่สมัยหวงตี้ยังคงเป็นไท่จื่อ(ยุพราช) เวลานี้อายุก็จวนสามสิบปีแล้ว แต่ใบหน้ารูปร่างยังคงเย้ายวนชวนกระชากใจวิญญาณ เสียดายแต่คนเก่าไปคนใหม่มา คนจะงามเพียงใดคงได้แต่ถูกฝังร่างในส่วนลึกของวังหลังแห่งนี้

 “ข้าได้ยินมานานแล้วว่าหอท้อหยกมีเจาผินที่หวงตี้ทรงโปรดปราน สันดานโอหังไร้มารยาท เดิมทีนึกว่าคนรับใช้พูดเกินจริง วันนี้พบแล้วจึงรู้ว่า คำลือหรือจะสู้ได้เห็นตัวจริงได้ เป็นของไร้มารยาทชิ้นหนึ่งจริงๆ” หยวนเฟยเลิกคิ้วขึ้นสูง มีรังสีเหี้ยมโหดแผ่ซ่านออกมา นางใช้เล็บนิ้วชี้บิดไปที่ปลายคางของจวงลั่วเยียน มองจากที่สูงไปที่ต่ำคือหญิงที่คุกเข่าบนพื้นด้านหน้าตนเอง หญิงที่ยังมีรูปลักษณ์ผิวพรรณเต่งตึงสดใส ใยจะเหมือนนางที่ถูกอายุบั่นทอนให้แห้งเหี่ยวลง ความโปรดปรานจางหายไปที่ใด

    ออกแรงของนิ้วมากขึ้นอีกส่วน จนกดเป็นรอยแดงที่คางด้านล่าง หยวนเฟยถึงหดมือกลับ ใช้ผ้าเช็ดหน้าถูที่มือนั้น “มองรูปลักษณ์เยี่ยงนี้ก็ไม่รู้ว่ามีดีอะไร ใช้คุณสมบัติอะไรมากำแหงในวังหลังนี้

จวงลั่วเยียนก้มหน้าลงต่ำ ในใจขมอย่างกับอะไรดี หยวนเฟยผู้นี้ถึงไม่ได้ทรงโปรด แต่เมื่อสามารถมายืนอยู่ตรงนี้ได้ หมายความว่าเจาผินตัวเล็กๆอย่างนางให้ถือว่ากำเนิดความซวยครั้งมโหฬาร ก็ไม่สามารถพูดคำว่าไม่กับพระสนมผู้นี้ได้ คนที่จะช่วยนางได้มีเพียงหวงตี้เลวผู้นั้นหรือว่าพระสนมที่มีตำแหน่งชั้นสูงกว่าและไม่ถูกกับหยวนเฟย แต่ว่าเมื่อคิดถึงฝูงนางสนมในวังหลังกับท่าทีของหวงตี้ที่ทรงปฏิบัติกับหญิงพวกนั้นแล้ว นางได้แต่ลูบคางตนเอง เฮ้อ นางไม่ได้มีโชคชะตาเหมือนนางเอกนิยายรักน้ำเน่า ดังนั้นจึงไม่ได้ป่วยเป็นโรคเดียวกันกับนางเอกสมองกลวงพวกนั้น ทางแห่งแสงสว่างคือหาวิธีรอดตัวไปจากตรงนี้ให้ได้ก่อน

 “หยวนเฟยเหนียงเนี่ยงโปรดกรุณา สนมไม่บังอาจเช่นนั้นจริงๆ” จวงลั่วเยียนแอบถอนหายใจ หยวนเฟยผู้นี้มาระรานตนเองคงไม่ได้เพราะเหตุผลอื่น วังหลังนี้นั้นเป็นใยแมงมุมความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนวุ่นวายเสียจริง

    “คำนับหยวนเฟยเจี่ยเจี๊ย กำลังทำอะไรกันอยู่หรือ” โหรวเฟยนำขบวนเข้ามา จากนั้นยิ้มอ่อนหวานให้กับจวงลั่วเยียนที่นั่งอยู่บนพื้น “นี่ไม่ใช่เจาผินเม่ยเม่ยหรือไร ช่วงนี้เจาผินเม่ยเม่ยต้องปรนนิบัติหวงช่าง คงต้องยุ่งไปอีกหลายวัน มีเรื่องอะไรให้ล่วงเกินเจี่ยเจี๊ยกัน”

    หยวนเฟยเหล่มองโหรวเฟย บังคับตนเองให้ยิ้มออกมา “โหรวเฟยเม่ยเม่ยก็ไม่ได้ปรนนิบัติหวงช่างอย่างเหน็ดเหนื่อยหรอกหรือ”

    โหรวเฟยเดินเข้าไปใกล้อีก แต่ละก้าวหยดย้อยล้ำสมัย “ได้ปรนนิบัติหวงช่างถือเป็นศรีแก่พวกเราพี่น้องสนมอยู่แล้ว จะกล่าวได้อย่างไรว่าเหน็ดเหนื่อยหรือไม่เหน็ดเหนื่อย เจี่ยเจี๊ยได้ปรนนิบัติหวงช่างสมัยนั้นรู้สึกถึงความลำบากหรือยังไง

หยวนเฟยได้ฟังประโยคนี้แล้ว รอยยิ้มที่ฝืนอยู่ก็ฝืนไปต่อไม่ไหว เปลี่ยนเป็นยิ้มเยาะ จากนั้นก็มองไปที่ร่างของจวงลั่วเยียน สักพักถึงเปิดปากว่า “ในเมื่อวันนี้โหรวเม่ยเม่ยอยู่ที่นี่ เปิ่นกงก็อภัยให้เจ้าละโทษได้ ถ้ามีคราวหน้าอีก เปิ่นกงจะไม่ละเว้นเจ้าแน่”

โหรวเฟยยิ้มส่งหยวนเฟยจากไป ยิ้มกริ่มมองไปที่คนที่ยังนั่งคุกเข่าอยู่ บอกด้วยเสียงอ่อนหวานกว่าเดิมว่า “จำไว้ เปิ่นกงทำให้เจ้าลุกขึ้นมาได้วันนี้ พรุ่งนี้ก็สามารถทำให้เจ้าคุกเข่าลงไปใหม่ได้อีก ในวังหลังนี้ คนที่จะบดขยี้เจ้าได้มีนับไม่ถ้วน”

พูดจบก็ให้นางกำนัลพยุงจากไป ขบวนตามที่แสดงถึงตำแหน่งพระสนมชั้นเฟยก็เดินผ่านจวงลั่วเยียนไป เหมือนกับกำลังเยาะเย้ยและเหมือนกำลังมองข้าม

เมื่อขบวนจากไปหมดแล้ว จวงลั่วเยียนถึงลุกขึ้นมา ปัดฝุ่นที่หัวเข่า สีหน้าไม่มีแม้ความอับอายท้อแท้ “ทิงจู๋ หยุนซี พวกเจ้ากลับไปแล้วช่วยข้านวดด้วย คุกเข่าบนพื้นหินตั้งนานเจ็บจริงๆ”

    “เจ้าค่ะ” ทิงจู๋และหยุนซีพยุงจวงลั่วเยียนกลับหอท้อหยก หยุนซีถอนหายใจกลาวว่า “ไม่คิดว่าหยวนเฟยจะเข้ามาหาเรื่องนายหญิงเช่นนี้ เมื่อก่อนนายท่านไม่ถูกกับท่านผู้ใหญ่หลิน ไม่คิดว่าเรื่องจะขัดแย้งกันมาถึงในวังนี้ เพียงแต่ว่าโหรวเฟยเหตุใดถึงมาช่วยนายหญิงเล่าเจ้าคะ”

 “นางมาช่วยนายหญิงที่ไหน แค่จะมาร่วมชมเรื่องสนุกไม่ว่า ได้ขัดขวางหลวนเฟยทั้งยังได้เยาะเย้ยนายหญิง” ทิงจู๋พูดด้วยเสียงต่ำค่อย “ตอนที่โหรวเฟยเข้าวังใหม่ๆ หยวนเฟยเคยรังแกนาง ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่ที่ชั้นเฟยเหมือนกัน แต่โหรวเฟยเป็นที่โปรดปราน จึงอยากจะทำให้หยวนเฟยรู้สึกไม่สบายใจก็เท่านั้น”

จวงลั่วเยียนอยากพูดว่า นี่คือความพ่ายแพ้และความยิ่งใหญ่ของผู้หญิงวังหลัง ความยิ่งใหญ่คือทนเก่งปีนเก่ง ความพ่ายแพ้คือเมื่อปีนไปถึงจุดมุ่งหมายแล้วจำได้แต่วันเวลาที่มีหน้ามีตา กลับลืมไปว่าวันนั้นที่ตี นเขาเคยถูกหนามนับไม่ถ้วนตำทะลุทั่วฝ่าเท้า

 “นางช่วยข้า เพียงอยากบอกกับข้าว่า นางทำให้ข้าอยู่ได้ ก็สามารถทำให้ตายได้เช่นกัน” จวงลั่วเยียนหลุดหัวเราะมาเสียงหนึ่ง “นางย้อนมาตบกลับเรื่องเก๋อจินจื่อตอนนั้น” เสียดายที่จวงลั่วเยียนไม่เคยถือเรื่องศักดิ์ศรี โหรวเฟยเดินหมากตานี้แม้จะทำให้เสียหน้าไปบ้าง แต่ยังไงซะก็ไม่ต้องโทษคุกเข่าของหยวนเฟย นางรู้สึกว่าแลกกับการถูกดูถูกแค่นี้คุ้มจะตาย ไม่มีแรงกดดันใดๆ

ในบางมุมมอง ผู้หญิงที่ไร้ยางไร้ใจรักศักดิ์ศรีตนเอง...โลกแห่งสภาวะจิตใจของนางถือได้ว่ายิ่งใหญ่เกินใคร

 

 

หยวนเฟยเมื่อกลับไปถึงตำหนัก เขวี้ยงของแตกไปหลายจอกกากระเบื้อง เจาผินน่ารังเกียจ แต่โหรวเฟยถึงเป็นหนามที่ยอกใจนางอย่างแท้จริง เมื่อก่อนเป็นเพียงนางแพศยาตำหนักยากไร้ วันนี้ขึ้นมาอยู่ตำแหน่งเดียวกัน ทั้งยังเอาเรื่องเป็นที่ทรงโปรดมาอวดเบ่งเยาะเย้ย น่าแค้นที่สุด”

“หลินชิงยิน โหรวเฟยเหนียงเนี่ยงเจ้า ดีมาก ดีมากๆ” หยวนเฟยหักกิ่งดอกไม้จนแลก ยิ้มนางเย็นเฉียบ

 

เพราะว่าเย่ชูหลงแท้งพระโอรส หวงช่างทรงเสียพระทัยมาก ไม่ได้เสด็จไปตำหนักของสนมนางใดเป็นเวลาหลายวัน สนมวังหลังทั้งหลายด้วยมีอุทาหรณ์คดีจินเหลียงอี้ จึงไม่กล้าจะออกมาโวยวายสร้างเรื่อง ทุกคนสงบเสงี่ยมเรียบร้อยอยู่นี่พักของตนเอง แม้กระทั่งเวลาไปเข้าเฝ้าที่ตำหนักหวงโฮ่วก็ทำตามกฎ ไม่ได้จิกกัดโอ้อวดกันจนเกิดเรื่องอะไร

จวงลั่วเยียนสองสามวันนี้ว่างจัด จึงเริ่มเรียนรู้งานฝีมือที่ผู้หญิงสมัยโบราณควรเป็น นั่นก็คืองานเย็บปักถักร้อย เจ้าของร่างเดิมแม้จะมีนิสัยซุกซนไปบ้าง แต่งานฝีมือนั้นไม่เลวทีเดียว นางจึงพลอยโชคดี งานเย็บปักผ้าเช็ดหน้าพวกนี้ทำออกมาพอดูได้

ในวังหลังนี้เมื่อไม่มีใครมาหาเรื่องนั้น เวลาเหลือเยอะจริงๆ จวงลั่วเยียนยังฝึกคัดอักษรด้วยพู่กัน ผลออกมาไม่ดีเท่าไหร่นัก แค่พอเอาไปให้คนอื่นชมได้

  “นายหญิง วันนี้ในวังมีการแจกเครื่องหอม นายหญิงอยากได้บ้างไหมเจ้าค่ะ” หยุนซีถือกล่องเคลือบขนาดเล็กเข้ามา ท่าเดินระมัดระวังอย่างยิ่ง

 “เครื่องหอม” จวงลั่วเยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย “เอากล่องมาให้ข้าดู”

 เครื่องหอมในกล่องทำได้อย่างประณีต หอมไม่ฉุน เหมาะสำหรับอบผ้าและรมภายในห้องพัก

จวงลั่วเยียนเล่นเม็ดหอมในมือไปมา “ทุกวันนี้อากาศยังพอเย็นสบาย ไม่ต้องใช้เครื่องหอมพวกนี้ไล่ยุงแมลง ข้าไม่ชอบกลิ่นพวกนี้เวลาอบเสื้อผ้า เจ้าเอาไปเก็บไว้ก่อนแล้วกัน”

ในละครวังหลัง เครื่องหอมพวกนี้เป็นตัวเลือกในการวางยาพิษอันดับต้นๆทีเดียว นางดูไม่ออกวางเครื่องหอมพวกนี้มีปัญหาหรือไม่ แต่เดิมทีกลิ่นหอมดมมากเกินไปก็ไม่ดีต่อระบบทางเดินหายใจอยู่แล้ว นางจึงตัดสินใจไม่ใช้ซะ

หยุนซีเก็บกล่องออกไป นางเองก็พอเข้าใจสิ่งที่จวงลั่วเยียนกำลังหวาดระแวง

 “นายหญิงกำลังกังวลหรือเจ้าคะ” ทิงจู๋ช่วยนายหญิงนวดเบาๆที่บ่า พูดด้วยเสียงค่อย “ของพวกนี้ล้วนผ่านตำหนักกลางมาแล้ว เพราะฉะนั้นคงไม่มีปัญหาอะไร ถ้าไม่เช่นนั้น ของที่ทุกวันนี้เราใช้คงมีโอกาสโดนเล่นตุกติกได้เจ้าค่ะ”

จวงลั่วเยียนผ่อนกายพิงเก้าอี้ ยิ้มรับ “แต่ว่าวังแห่งนี้ยังอยู่ในพระหัตถ์ของหวงช่าง ไท่โฮ่วและหวงโฮ่วไม่ใช่หรือ”

ทิงจู๋ฟังจบก็ตกใจเป็นที่ยิ่ง นางไม่เคยคิดถึงขั้นนี้เลย เพียงรู้ว่าอาจโดนนางสนมคนอื่นกลั่นแกล้งเล็กๆน้อยๆ โดยละเลยเรื่องการเมืองวังหลัง

 “นู๋ปี้ตื้นเขินไปแล้วเจ้าค่ะ” ทิงจู๋ยอมรับ “นายหญิงเป็นคนละเอียดอ่อนยิ่งนัก นู๋ปี้ไม่อาจเทียบได้”

 “ไม่ใช่เจ้ามองตื้นไป แต่ข้าคิดมากเกินไปต่างหาก เรื่องพวกนี้ไม่จำเป็นต้องเกิด จะเดาให้แม่นยำได้อย่างไร” จวงลั่วเยียนปัดมืออย่างไม่ใส่ใจ แล้วอ้าปากหาว “พอเถอะ ข้าง่วงแล้ว จะไปนอนที่เตียงซักหน่อย”

ทิงจู๋คิดว่านายหญิงคงไม่อยากมองหวงช่างให้ทรงเลือดเย็นเกินไป จึงตามไปดูแลจวงลั่วเยียนงีบกลางวัน แน่นอนว่านางไม่ได้คิดว่านายหญิงจะง่วงจริงๆ เพียงแต่จะหนีให้ไม่คิดเรื่องทรมานใจพวกนี้”

 

หวงตี้ไม่ได้มาเสด็จเยือนวังหลังเป็นเวลาเกือบสิบวันแล้ว วังหลังที่สงบเรียบร้อยเริ่มอยู่กันไม่สุข เพียงแต่หวงโฮ่วเองก็ถือเป็นภรรยาคนหนึ่ง ไม่บังอาจกราบทูลเรื่องนี้ และไท่โฮ่วก็ยังทรงปฏิบัติธรรมอยู่ ไม่ทรงยุ่งกับเรื่องนี้ ดังนั้นคนวังหลังก็ได้แต่ชะเง้อรอคอย

 “ฝ่าบาท หวงโฮ่วเหนียงเนี่ยงของเข้าเฝ้าพะยะค่ะ” เกาเต๋อจงเดินมาถึงข้างพระวรกาย เห็นหวงช่างยังคงทรงตรวจราชการอยู่ จึงลดเสียงลงไปอีก

 “หวงโฮ่ว” เฟิงจิ่นขมวดคิ้ว น้ำเสียงเฉยเมยก่อนจะก้มลงไปทำงานต่อ “ให้นางเข้ามา”

หวงโฮ่วเข้าไปในตำหนักแล้วทำความเคารพเรียบร้อย เห็นสีพระพักตร์ของหวงช่างเฉยเมย จึงกล่าวด้วยเสียงอ่อนโยน “ฝ่าบาท งานราชการเร่งด่วนมากมาย แต่ขอให้ทรงระวังพระวรกายองค์เองด้วยเพคะ”

   “ต้องให้หวงโฮ่วเป็นห่วงเป็นใยแล้ว ช่วงนี้ราชการมากมาย  วังหลังต้องลำบากให้เจ้าช่วยดูแลแล้ว” เฟิงจิ่นยืดกายขึ้น เดินไปหาหวงโฮ่วและพยุงนางไปนั่งที่ประทับด้านข้าง “วังหลังมีสนมคนใดไม่รู้กฎบ้าง ถ้ามี เจ้าก็ไม่ต้องมารายงาน จัดการไปตามเรื่องได้เลย พวกเราเป็นสามีภรรยากันมานาน ไม่ต้องคิดมากเกินไป”

    “เพียงฝ่าบาทระลึกถึงหม่อมฉัน ก็เป็นบุญของหม่อมฉันมากแล้วเพคะ รอยพระสรวลของหวงโฮ่วมากขึ้นกว่าเดิมชัดเจน “แต่ว่าไม่กี่วันนี้ฝ่าบาทไม่ได้เสด็จไปตำหนักสนมวังหลังบ้างเลย เป็นห่วงว่าฝ่าบาทจะทรงเหน็ดเหนื่อยมากเกินไป ไม่คิดว่าวันนี้หม่อมฉันจะมาขัดขวางการทรงงานของฝ่าบาทเสียนี่”

 “ทำไมไฉ่ฝูถึงพูดเช่นนี้” เฟิงจิ่นได้ยินคำก็ยกยิ้มขึ้น “พวกเราเป็นสามีภรรยาสิบกว่าปีแล้ว ไม่ต้องมากพิธีไป เพียงแต่ราชการมาก ทั้งยังมีเรื่องของเย่ชูหลงอีก...”

    “ฝ่าบาทไม่ต้องทรงเสียพระทัยมากเกินไป พระโอรสยังไงก็ต้องมีอีกเพคะ” หวงโฮ่วเห็นหวงช่างทรงเสียพระทัยก็รีบออกปากปลอบ “เจี่ยเม่ยสนมวังหลังจะอย่างไรก็ต้องมีพระโอรสพระธิดาที่น่ารักเก่งกาจให้ฝ่าบาทแน่นอนเพคะ”

    “เอาเถอะ เจิ่นทำให้หวงโฮ่วลำบากใจแล้ว” เฟิงจิ่นฝืนยิ้มให้ “ไม่กี่วันมานี้ลำบากเจ้าแล้ว กลับไปพักเถิด เจิ่นรู้แล้วว่าต้องทำยังไง”

หวงโฮ่วเห็นหวงช่างทรงตรัสเช่นนี้ก็ไม่อาจกล่าวอะไรอีก ได้แต่คงสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยหวงช่าง และทูลลาจากไป

เมื่อหวงโฮ่วจากไปไกลแล้ว พระสรวลบนพระพักตร์ไม่มีอีก “เกาเต๋อจง”

 “พะยะค่ะ” เกาเต๋อจงเมื่อเข้าไปในห้องเห็นหวงช่างทรงมีสีพระพักตร์เย็นชา ใจและหัวต้องกระตุก รีบก้มหัวลงไปให้ต่ำที่สุด

 “ไปเรียกขันทีตำหนักในเข้ามา”

ราชขันทีตำหนักในยกถาดป้ายงาช้างเข้ามา เรียงกันได้นับยี่สิบสามสิบป้าย ในจำนวนนั้นส่วนหนึ่งเฟิงจิ่นไม่แม้จะคุ้นเคย

ป้ายพวกนี้เรียงตามลำดับชั้นใหญ่ไปน้อย เฟิงจิ่นมองไปรอบเดียวก็กล่าวว่า “อันนี้แหละ”

ราชขันทีตำหนักในรับป้ายมาดู ก็ออกจากตำหนักไป

 “หวงช่างมีราชโองการ คืนนี้จุดโคมที่ตำหนักเหอเล่อ”

เกาเต๋อจงเก็บสีหน้าสีตา ตำหนักเหอเล่อ วันนี้พระสนมโหรวเฟย คงเป็นที่อิจฉาของสนมคนอื่นที่สุด”

 “เกาเต๋อจง

เมื่อได้ยินหวงช่างทรงเรียกใช้ เกาเต๋อจงก็ขานรับ “พะยะค่ะ”

 “นำผ้าต่วนไหมของบรรณาการจากเจียงหนานที่เข้าวังไม่กี่วันมานี้ไปแจกจ่ายแก่หวงโฮ่วและสนมชั้นเฟยทั้งหมด” เฟิงจิ่นหยุดพูดไปซักพักแล้วกล่าวต่อว่า “ยังมีเยียนกุ้ยผินและเจาผิน ก็จัดเตรียมนำไปส่งด้วย”

 “พะยะค่ะ”

เยียนกุ้ยผินและเจาผิน สนมสองท่านนี้ก็ยังเป็นที่ทรงโปรดปรานเช่นเคย

Talk!!!

ทิงจู๋เจ้าเชื่อเถอะว่า นางเอกชีง่วงจริงๆ กลับห้องทีไรก็เลื้อยไปที่นอนตลอด ขี้เกียจตัวเป็นขนละ ทิงจู๋หยุนซีชอบคิดให้ชีเลิศเลอตลอดเว ส่วนหวงช่างทรงคิดว่าทำไมหวงโฮ่วมาช้าจัง รอให้มาเตือนตั้งแต่วันที่ห้าละ ฟอร์มไปงั้นแหละที่จริงอยากไปวังหลังตั้งนานแล้ว อันนี้คนแปลคิดเอง 55+

เป็นไงคะตอนนี้ฉะกันเหมือนละครไทยเลย อย่างนี้ไม่ต้องเปลืองสมองคิดเนอะว่าใครมีแผนไรบ้าง แต่คนอื่นไม่เหมือนหยวนเฟยนะคะ เรื่องนี้จะซับซ้อนขึ้นอีก จำตัวละครไว้ดีๆ จะเริ่มลดชั้นเลื่อนชั้นกัน แถมเปลี่ยนชื่อฉายากันอีก รวมทั้งชื่อนางกำนัลแต่ละนางด้วยนะ นางกำนัลจะเป็นเบี้ยให้สนมเค้าเล่นกันค่ะ ถ้าจำไม่ได้ไปอ่านอีกรอบ หุหุหุ

วันนี้เริ่มใช้คำว่าพระสนม ฝ่าบาทเข้าไปแทนในเรื่อง พระสนมใช้กับกับสนมชั้นหนึ่งที่เรียกตัวเองว่าเปิ่นกงเท่านั้น แต่ไม่ใช้ราชาศัพท์กับนางนะคะ แต่ใช้คำสุภาพมากๆแทน ราชาศัพท์ใช้กับหวงกุ้ยเฟย คือชั้นหนึ่งหลัก หวงช่าง หวงโฮ่วและไท่โฮ่ว พระโอรส ธิดาเท่านั้นค่ะ ส่วนตอนก่อนๆจะแก้ที่ต้นฉบับ ในเวบเอาไว้ก่อนนะ ส่วนฝ่าบาทจะใช้เวลาคนพูด ถ้ากล่าวถึงจะใช้หวงช่างหรือหวงตี้เหมือนเดิมค่ะ
 

ตอบคำถาม

ขอบคุณแฟนคลับทุกคนที่แอดเข้ามานะคะ ดีใจมากเลย เย่ๆๆๆ อาจไม่ได้กระซิบไปแต่ก็ขอให้ติดตามเรื่องนี้ต่อไปนะคะ เมื่อมีคนอ่านก็อยากแปลมากขึ้น เห็นได้ชัดเพราะตอนแรกกะลงสัปดาห์ละตอนเอง

entask เม้นยาวได้ใจ อิอิ อ่านเรื่องขาดค่า แต่ไม่เฉลยเรื่องแท้ง นี่เป็นพล็อตหลายตอนนะ แต่เรื่องแต่งตัวเฉลยแล้วจ้า สุดท้ายเรื่องเป็นไงไม่สปอย ส่วนเรื่องที่หนึ่งนี่ยังไม่ค่อยเข้าใจอยู่ดีว่านับจากอะไร รูปไอคอนดวงตานี่ ทำไมเป็นหลักร้อย นับจากไอพีหรือ งงๆ

คิดถึงเว้ย เคยบอกแล้วอย่าสงสัยในความเป็นพระเอกของเฮียแกค่ะ มันมีอยู่คนเดียวไม่มีทางเลือกอื่น กร๊าก

NaNTiA         เอามือลงได้ค่ะ ยกมือตอบตั้งแต่เมื่อเช้าเมื่อยมั้ย อิอิ และคนอื่นที่ด่าพระเอกมาได้โดนใจมาก ขอบคุณมากค่ะ มันใช่เลยค่ะ ทั้ง สวะ ขยะ เ หี้ ยม  เลือดเย็น เชือด ชั่ว แต่สวะนี่คล้ายความหมายเดิมมาก คนจีนมีกากถั่วเหลือง คนไทยยังมีผักตบ โอ้ ยังไม่แก้แล้วกัน เอาให้คนอื่นๆตอบมา เรื่องแปลนี่ไม่มีดีที่สุด มีแต่ดีกว่าค่ะ  

Shealyn คุณแม่มาอ่านด้วย OoO ไอดีอะไรเอ่ย ชอบอ่านนิยายเหมือนแม่เค้าเลย สวัสดีคุณแม่นะคะ ที่จริงแม่ไม่อยากให้รู้หรือเปล่า อุตส่าห์แอ๊บเด็กมาเม้นต์อยู่ด้วยตั้งนาน เรารุ่นเดียวกันค่า

brava ในเรื่องไม่ได้ใช้คำว่าฟูเหรินค่ะ ใช้คำว่า อี๋เหนียงค่ะ คนรับใช้ก็มีระดับชั้นนะคะ ระดับคุณหนูจะเรียกตามชั้นว่าแม่ ที่จริงเด็กทุกคนไม่ว่าจะเกิดจากสนมคนไหน จะเรียกแม่แท้ๆของตนว่า อี๋เหนียง หรือแม่ป้าค่ะ เรียกเมียหลวงว่า ท่านแม่ แต่จะแปลว่าป้าก็เข้าใจยาก เลยใช้คำว่าแม่รองแทนนะคะ

Xiaoyanzi [องค์หญิงหวนจู] สนมผิดไปแล้วค่ะหวงโฮ่ว คำผิดมาตัวใหญ่มากตกใจ นึกว่าเจอสายราชินีซะแล้ว 55+ ล้อเล่นนะคะ ขอบคุณมากค่ะ นึกว่าเขียนเหมือนมะกล่ำตาหนูซะอีก เห็นแดงเหมือนกัน #เกี่ยว

Bereryl ภาษาจีนน่ารักน่าสนุกนะคะ มาเรียนกันเถอะ แล้วมาช่วยกันแปลซะดีๆ 55+

Say จัง ขอบคุณค่ะ คำผิดร้ายแรง คนละพ่อ นี่คือแม่มีชู้สินะ ฮาๆ แก้แล้วนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,418 ความคิดเห็น

  1. #3986 •’HeAVeN‘• (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 / 16:46
    แต่ละคำพูดต้องคิดแล้วแปลอีก ส่วนนางเอกนางใช้ชีวิตทดแทนชาติเก่า
    #3,986
    0
  2. #3282 U И I Q U E (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 23:16
    คิดเหมือนคนแปลแหละครับ เธอง่วงจริงๆ 5555555
    #3,282
    0
  3. #2327 ฝนธารา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2557 / 16:27
    ฮ่องเต้คิดอะไรนะ
    #2,327
    0
  4. #1268 จันทรามรกต (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 09:59
    ในวันนี้เต็มไปด้วยจิ้งจอกมากเล่ห์เหลี่ยม
    5555
    คำพูดแต่ล่ะคำ
    ต้องคิดแล้วคิดอีก ล้านตลบ
    #1,268
    0
  5. #947 yiing (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 12:19
    darksideแต่ละคน น่าสนุกจิงๆ555   
    #947
    0
  6. #552 -~+*. JoHanNa.*+~- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 20:34
    เกิดเป็นหวงช่างนี่ต้องคิดอะไรเยอะแยะ =_= แอบไปศึกษาภาษาจีนละคะ นับเลขได้ถึง 100 ละนะ 5555555
    #552
    0
  7. #536 Lemita Zsan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 19:38
    หวงช่างที่เลือกไปตำหนักเหอเล่อของพระสนมโหรวเฟยเพราะกล้วว่าหากไปหาเยียนกุ้ยผินกับเจาผินก่อนเกลัวว่าจะเป็นการหยามหน้าหรือจะเป็นการทำให้ทั้งสองเดือดร้อนรึเปล่าเพราะหากไปหานางทั้งสอง นางทั้งสองอาจเดือดร้อนจากทั้งโหรวเฟยเเละหยวนเฟย รึเปล่า ประมาณเก็บพวกนางไว้นานๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 ตุลาคม 2557 / 19:40
    #536
    0
  8. #527 _fiona_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 19:22
    ตลก ตรงท้อก จริงๆค่ะ 55 อยากให้มาตามตั้งเเต่วันที่5.
    ทิงจูกับหลิน มองนางเอกเลิศกว่าความจริง มันตลกตรงนี้เเหละ 


    มาแปลทุกวันเถอะนะค่ะ เเปลสนุกขนาดนี้ต่อไปอาจได้งานสายเเปล ไม่ต้องออกมาลำบากทำงานนอกบ้านตากควันรถนะค่ะ 


    #527
    0
  9. #515 shinosako (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 18:55
    คือแบบ คนแปลเลิศมากกกกกกกกกกกก

    สนุกมาก ๆ ค่ะ 
    #515
    0
  10. #509 Xiaoyanzi [องค์หญิงหวนจู] (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 18:07
     หวงช่างแผนล้ำลึกนัก เจาผินจะเป็นที่โปรดปรานไปตลอดกาลค่ะ

    ปล.ข้ามิอาจเป็นหวงโฮ่วเจ้าค่ะท่านชิ่วจิ่นเป็นได้เพียงชายาขององค์ชายเท่านั้น  
    #509
    0
  11. #508 อัลโตนิโอ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 17:58
    อัพบ่อยจริงๆ คือเลิศอ่ะ ขอบคุณมากค่ก
    #508
    0
  12. #507 xeliilex (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 17:30
    อ่านไปอ่านมาคดีแท้งลูก อาจไม่ใช่ฝีมือฮ่องเต้ก็ได้ เพราะดูเกินความจำเป็น 

    แม้เกิดโอรสขึ้นมาจะมีปัญหาแต่เด็กยังไม่เกิด ไม่รู้ชายหรือหญิง ไม่น่าจะ100 เปอร์เซนว่ามีปัญหา อย่าว่าแต่

    ถึงเวลาหาเรื่องโยกย้ายตำแหน่งอะไรก็ได้เพราะเฮียมีอำนาจเต็ม (แถมถ้าคิดจัดการขั้นเด็ดขาดอย่างนี้ไม่น่ากังวลแต่แรก)

    แต่กลับน่าระแวงฮองเฮา หรือไทเฮามากกว่า

    คนหนึ่งต้องทำเป็นคนดีออกหน้าไม่ได้ ต้องลับหลัง คนหนึ่งไม่ออกตัวแต่ร้ายลึก น่ากลัวเหมือนลาสบอส-*-
    #507
    0
  13. #506 1st prince (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 17:24
    สนุกจริง ๆ
    #506
    0
  14. #505 BlueBell (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 17:12
    รอทั้งวันเลยดีใจจัง ชอบนางเอกมากๆๆเลย
    #505
    0
  15. #504 NaNTiA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 16:57
    ฮ่าๆๆ ไม่เมื่อยเท่าไหร่ค่ะ จริงๆตอนเราตอบไม่เช้าหรอก เพียงแต่ว่าเวลาที่นี่ไวกว่าเมืองไทยค่ะ



    ตาหวงตี้นี่เป็นประเภท 靜水流深 จริงๆ

    บุคลิกนิสัยเหมาะเป็นตัวร้าย รึแนว dark hero มากกว่ารับบทประเภทค่ะ

    เสียดายในเรื่องมีแต่ฮีเป็นผู้ชาย เลยได้บทพระเอกไปเสียงั้น

    ดูนิสัยลูกชายแล้วเดาได้เลยว่าขุ่นแม่ฮีน่าจะน่ากลัวพอๆกัน



    อ่านมา คนเขียนคนนี้คุมคาร์ฯเก่งนะเนี่ย ยังไม่หลุด

    ลั่วเหยียนนี่นิสัยเหมาะกับแบคกราวน์อาชีพจากโลกเก่านางมาก ยืดหยุ่น อ่านสถานการณ์เก่ง ปรับตัวได้ตามเหตุการณ์



    แหม ก็เห็นกากถั่วเหลืองแล้วนึกถึงผักตบไทยอย่างเดียวค่ะ

    จะบอกว่า กาก รึ ซากอ้อย แบบที่เคยได้ยินเพื่อนใช้ๆกันก็แปลกไป 555

    #504
    0
  16. #503 Moda (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 16:39
    ขอบคุณนะคะ เปิดมาเจอตอนใหม่ดีใจเหมือนไดัของขวัญเลย🎊🎊🎊

    ของเสนอนิดนึงค่ะ วรรคแรกบรรทัดสุดท้าย"เมื่อทรงมีพระประสงค์จะรับคืน"

    คำว่า รับ เปลี่ยบเป็น "ริบ"จะเหมาะกว่ามั้ยคะ หรือคำนี้พิมพ์ผิดรึเปล่าคะ
    #503
    0
  17. #502 นางฟ้าอักษรา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 16:20
    อ้ายยย ติดมากแล้วเนี่ย ทำไงดีเปิดมาดูบ่อยมาก เช้าสายบ่ายเย็น อัพบ่อยๆนะค้าพลีสสส
    #502
    0
  18. #501 จอมเวทย์ที่ถูกลืม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 15:36
    ชอบมากเลย ติดงอมแงมเลย คนแปลก็ขยันแปลมากๆ ขอบคุณค่ะที่แปลมาให้อ่านกัน นิยายดีแบบนี้ บางทีต่อไปไม่เกิณ 3 เดือน เราอาจได้เห็นเป็นลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นเล่มในจีนก็เป็นได้(แต่คงไม่เข้าไทยเพราะแนวนี้นอกจากของแจ่มใสที่เป็ฯซี่รี่มากกว่ารักแล้วก็ไม่ค่อยเห็นสำนักพิมพ์ใหนตีพิมพ์กันซักเทา่ไหร่) เพราะงั้นขอให้คนแปลขยันแบบนี้ไปเรื่อยๆนะคะ อิอิ

    #501
    0
  19. #500 ploykissme (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 15:33
    ฮวงโห่วอายุเท่าไหร่คะไรท์
    #500
    0
  20. #499 crim12 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 15:23
    หวงช่างไปหาโหรวเฟยเพราะคิดจะปั่นหยวนเฟยใช่ไหม แล้วที่ประทานผ้าคือจริงๆจะให้นางเอก แต่ต้องให้จากหัวมา นางเอกดูไม่สำคัญโดดเด่น แต่ก้ยังอยู่ในลำดับสำคัญ สรุปหวงช่างเจ้าแผนการสุด ทุกคนแค่เดินตามเกม (คิดเข้าข้างนางเอกสุดฤทธิ์55) สมัครเป็นfcหวงช่างเลย เลวแบบน่าหยิกมาก 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 ตุลาคม 2557 / 15:24
    #499
    0
  21. #498 Dream (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 15:16
    ตามกันต่อไป สนุกมาก
    #498
    0
  22. #497 So Om Som (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 15:15
    สนุกมากค่ะ สนุกทุกตอนเลย ^_^ กดรีเฟรชทั้งวัน เปิดคอมมาต้องเปิดดูก่อนเลย

    แต่คือแบบอ่านทีไรต้องต้องไปไล่กดตอนว่าตอนไหนน้าที่มีลำดับชั้นสนมให้เทียบ

    แอบลำบากนิดๆนะบอกเลย555 ถ้ายังไงคนเขียนลองเอาตารางไปใส่หน้าหลักนิยายไหมค่ะ

    เพื่อเหล่านักอ่านตัวน้อยๆ ที่มั่นใจได้ว่าอ่านแล้วกว่าครึ่งต้องกลับไปดูตารางชั้นสนม

    #497
    0
  23. #496 Honey moon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 15:11
    อ่าาาาาาา รอคอยตอนต่อไปเจ้า ค่ะ สนุกมากเลย
    #496
    0
  24. #495 เจ้าจันทร์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 14:56
    หวงตี้เข้าห้องไหนต้องมีแผนอะไรป่าวเนี้ย

    หยวนเฟยเจ้าเป็นใคร เรื่องของตระกูลก็ส่วนของตระกูล ข้าไม่เกี่ยวข้าแค่หลงยุคมา #ตะโกนแทนนางเอก
    #495
    0
  25. #494 ผักกาดหอม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2557 / 14:32
    ชอบมาก
    #494
    0