[Love Series Project 1] คุณพ่อตัวน้อย yaoi

ตอนที่ 37 : ตอนพิเศษ เป็นหนูมันไม่ง่าย 100% +จอร์จไม่ลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 194 ครั้ง
    9 พ.ค. 58

 

 


เป็นหนูมันไม่ง่าย

     คุณครูพี่น้ำส่งข้อความทางไลน์มาบอกทามให้ไปโรงเรียนด่วน ทามติดเรียนเหมือนกันจึงรีบส่งข้อความต่อไปหาคุณฐา ดูเหมือนเขาก็จะได้รับข้อความอยู่เหมือนกัน แต่คุณฐาไม่ได้โทรกลับมาเพราะทราบว่าทามไม่สะดวกรับ ทามนั่งเรียนด้วยความเป็นห่วง แม้จะรู้ว่าคุณฐาคงรีบไป

            น้องจีนได้รับอุบัติเหตุค่ะ รบกวนรีบมาโรงเรียนด่วนนะคะ / คุณครูพี่น้ำ

            พอหมดเวลาทามไปยื่นเอกสารการฝึกงานที่เตรียมไว้แล้วรีบออกมา โดยไม่ได้ล่ำลาพลและเพื่อน ๆ เรียกแท็กซี่ขณะเดียวกันก็กดเบอร์คุณฐา โทรศัพท์เครื่องนี้คุณฐาซื้อให้ทาม ทามรู้ว่าแพงเอาการแต่ก็รับไว้ เพราะเจ้าตัวมีเหตุผลที่ดี สามีสอนเล่นแอพลิเคชั่นต่าง ๆ ทีแรกทามก็ไม่ถนัดแต่พอได้ลองใช้ก็คิดว่ามันง่าย อย่างน้อยก็ได้รับรู้ข่าวสารที่เร็วขึ้น แต่ทามไม่ได้เอาโทรศัพท์คุณฐามาฟรี ๆ ในเมื่อเราไม่ได้ซื้อของให้กันและกันบ่อย ทามเลยจัดรองเท้าหนังให้คุณฐาสักคู่ พาไปเลือกเองเสียด้วย ทั้งที่รู้ว่าคุณฐาต้องซื้อของดีแน่แต่ทามก็สู้ไหว เพราะบอกไว้แล้วว่าจะซื้อให้ คุณลูกเห็นคุณป๊าได้ก็อ้อนขอซื้อ วันนั้นทามเลยเสียเงินค่ารองเท้าหนังไปตั้ง 2 คู่ แพงเอาการ แต่คิดว่าคุ้มดีแล้ว

            แท็กซี่จอดนิ่งเนื่องจากรถติดไฟแดง ไม่ขยับไปไหนมาเกือบ 5 นาทีได้แล้ว ทามชะเง้อมองหน้ารถด้วยความร้อนใจ

            “ฮัลโหลทาม”คุณฐาเอ่ยขึ้น ทามหันมองโทรศัพท์และยกมันใส่หู

            “คุณฐาถึงหรือยังครับ ทามกำลังไปแต่รถติดมากเลย”

            “ฉันถึงแล้ว”

            “ลูกเป็นยังไงบ้างครับ”รีบถามออกไปด้วยความเป็นห่วง และสิ่งที่อยากได้ยินที่สุดคือลูกไม่เป็นอะไรมาก

            “...................................”คุณฐาเงียบแบบนี้ทามยิ่งใจไม่ดี เหงื่อเริ่มออกที่มือมากกว่าเก่า

            “ลูกเป็นอะไรมากรึเปล่าครับ เห็นครูส่งข้อความมาว่าได้รับอุบัติเหตุ น้องจีนเล่นซนอะไรเข้าเหรอ”

            “หกล้มน่ะ เห็นครูบอกว่าเขามีวิชาวิ่งบนสนามหญ้า แต่น้องจีนไม่ยอมถอดรองเท้า เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งก็เลยจับถอด แต่น้องจีนไม่ยอมยื้อกันไปมาจนลูกล้ม”

            “ตายจริง ใครถอดเหรอครับ”

            “น้องมอส”อ๋อ น้องผู้ชายในห้องที่ตัวโตกว่าน้องจีนสองเท่า ที่จริงน้องเขานิสัยดีติดที่ตัวโตและเล่นแรงไปหน่อย น้องจีนตัวเล็กกว่าใครในห้อง พอไปเล่นกับเพื่อน เพื่อนก็ออมแรงไม่เป็นจึงทำให้เจ็บตัว เป็นจ้ำเขียวกลับมาบ้านตั้งหลายครั้ง

            ลูกถึงไม่ชอบเล่นกับใคร คุณครูบอกถ้าไม่อ่านนิทานน้องจีนก็จะคุยกับตุ๊กตาในห้องทุกวัน เป็นแบบนี้คุณครูประจำชั้นต้องเรียกน้องจีนไปรวมกลุ่มกับเพื่อนที่ตัวเล็กพอกันบ่อยครั้ง แต่กลุ่มนั้นดันเป็นผู้หญิงทั้งกลุ่มด้วยนี่แหละ กลุ่มนี้เห็นจะทำให้น้องจีนเล่นด้วยนานกว่ากลุ่มอื่น

            “พี่เลี้ยวเข้านี่เลยฮะ”ทามบอกทางลัดพี่แท็กซี่ ไม่นานก็มาจอดข้างหน้าโรงเรียน จ่ายเงินแล้วก็รีบวิ่งเข้าไปหาคุณฐา

            “ลูก!!!”ตะโกนเรียกเสียงดัง น้องจีนหันมาเห็นทามคนแรก ขณะที่คุณฐายืนคุยกับคุณครูพี่แพร และคุณครูพี่น้ำ

            “คุณพ่ออออออ โฮฮฮฮฮฮฮ”ร้องไห้อีกครั้ง ทามอ้าแขนไปรับลูกก่อนจะไหว้ทักทายครูทั้งสอง

            “สวัสดีค่ะคุณทาม”

            “ฮะ เป็นยังไงบ้างครับลูก เจ็บตรงไหน”

            “คือว่าต้องขอโทษด้วยนะคะที่แพรดูแลน้องไม่ดี ทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้น”เธอพูด ทามสำรวจแขนขาลูก คุณฐาก็พลิกข้อศอกให้เห็น แต่ได้ทำแผลเรียบร้อยแล้ว

            “แพรแจ้งผู้ปกครองน้องมอสให้ทราบแล้วนะคะ เขาบอกว่าพรุ่งนี้จะมาคุยเรื่องค่าพยาบาลน่ะค่ะ”ทามมองหน้าคุณฐา

            “ไม่เป็นอะไรหรอกฮะ น้องมอสได้ขอโทษน้องจีนรึยังครับ?

            “เอ่อ...”

            “แกหลับแล้วค่ะ”ทามชะเง้อหน้ามองในห้องเรียน เวลานี้เด็กทุกคนนอนหลับกันหมด

            “งั้นไม่เป็นไรแล้วกันครับ ทามแค่อยากพูดกับน้องมอสให้เข้าใจ แต่ไม่ได้จะว่าแกหรอกครับ”

            “ค่ะ ถ้ายังไงพรุ่งนี้สะดวกมาเจอคุณแม่น้องมอสไหมคะ”

            “ครับ”คุณฐาตอบ

            “งั้นพรุ่งนี้น้ำจะรอนะคะ”คุณครูพี่น้ำยิ้มให้คุณฐา ทามเม้มปากนิ่งสนิท

            “วันนี้ทามรับลูกกลับเลยได้ไหมฮะ”

            “ได้ค่ะ”ให้ลูกลาคุณครูและพาลูกกลับบ้าน ทามดูแผลลูกอีกครั้ง น้องจีนขยับนิดนึงก็บ่นว่าแสบ คุณป๊าอุ้มลูกไว้ตลอดเวลา กล่อมให้น้องจีนหลับแล้วคนตัวโตเดินมาคลอเคลียทามในครัว

            “พรุ่งนี้เธอจะไปโรงเรียนด้วยรึเปล่า”

            “ไปสิฮะ ที่จริงไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร...แต่ทามก็อยากคุยว่าทำแบบนี้ไม่ได้ คราวที่แล้วน้องมอสก็แย่งอาหารกลางวันน้องจีนกินหมด”ทามบ่น ที่โรงเรียนมีกับข้าวกลางวันให้ทาน แต่ทามก็จะจัดของไปเสริมให้ มีวันนั้นที่ลูกอ้อนขอไส้กรอกทอดกับไก่ราดซอสมะเขือเทศ กลับบ้านมาเจอกล่องเปล่าคิดว่ากินหมด ที่ไหนได้...เพื่อนแย่งกินหมดต่างหาก

            “หลายทีแล้ว ย้ายห้องดีไหมทาม”

            “อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่สิฮะ น้องจีนคุ้นเคยกับเด็กคนอื่นเยอะแล้วด้วย ที่จริงน้องมอสแกก็แค่เล่นตามประสาแหละครับ ไม่รู้หรอกว่าควรหรือไม่ควรทำกับเพื่อนยังไง”เสียงหายใจของคุณฐาดังฟึดฟัด ทามรู้ว่ากำลังโกรธมากละมั้ง ไปทำลูกสุดที่รักเขาบาดเจ็บนี่ ถึงอย่างนั้นมือหนายังสาละวนอยู่ที่สะโพกทามไม่ปล่อย

            “ออกไปห่าง ๆ สักทีครับ ทามจะทำกับข้าว”

             “ยังไม่หิว”เสียงทุ้มพูดข้างหู ทามจิกหน้าใส่อยากจะเอาทัพพีฟาด ตัวเองไม่หิวแต่ทามกับลูกหิวนี่ฮะ! มือหนาคอยแต่ลวงเข้ามาในกางเกง ทามก็บิดตัวหนี

            “คุณฐา ถ้าน้ำร้อนมันลวกทามนะไม่ต้องมาพูดกัน”

            “เธอก็คนให้มันดี ๆ สิ ตั้งใจทำกับข้าวหน่อย”ทามวางทัพพีแล้วกระชากมือคุณฐาออก พร้อมกับตีไปสองที คุณฐานิ่วหน้าแต่ยังยิ้มร้ายกาจ

            “นิสัยไม่ดี”

            “เธอนั่นแหละทาม ดูสิ...ทำร้ายฉันจนมือแดง”

            “ก็คุณฐาดื้อนี่ฮะ อยู่ดีไม่ว่าดีทำไมจะต้องมากวนทามด้วยก็ไม่รู้”

            “ฉันอยากอยู่ใกล้ ๆ เธอนี่นา”

            “แค่นี้ยังใกล้ไม่พอหรือไง”คุณฐาหอมแก้มก่อนจะกอดเอวทามไว้หลวม ๆ

            “แค่ไหนก็ไม่เคยพอ”

            “หึหึหึ ไปหยิบไก่ในตู้เย็นมาให้ทามได้แล้ว จะทานไหมฮะไก่ย่างวันนี้”

            “กินเธอก่อนได้ไหม”

            “คุณฐา”

            “ก็ได้จ้า แหมล้อเล่นไม่ได้เลยนะ”คนตัวโตบีบสะโพกทามก่อนถอยหลังไปเปิดตู้เย็น ก้มหาไก่หมักน้ำมันหอยที่ทามทำไว้แล้วออกมา คุณฐาซื้อเครื่องครัวชุดใหม่ให้หลายอย่าง เพราะเห็นชอบทำอาหารและขนม ที่ชอบเพราะลูกชอบทานหรอกน่า ตัวคุณฐาเองก็ไม่ชอบไปทานที่อื่น ลงทุนซื้อตู้อบ เตาย่างมาทำเองดีกว่า ถึงจะแพงหน่อยแต่ว่าคุ้ม

             “นี่ใช่ไหม”

            “ครับ”ทามจัดการวางในเตาอบ มันไม่หอมเหมือนเราก่อไฟเองก็แต่พอกินได้ ส่วนอาหารของลูกมีเต้าหู้ทรงเครื่องและแกงจืดที่ทำเมื่อกี้

            “อาหารฉันละ”

            “ใจเย็น ๆ สิครับ ทามมีสองมือนะ”

            “คิดว่าลืม...”ทามยิ้ม ใครจะลืมละ...บ่นเช้า บ่นเย็นว่าอยากทานแกงเขียวหวานไก่ นี่เมื่อเช้าก็ให้คนไปซื้อมาเตรียมไว้ให้แล้ว ที่บ้านหลังใหม่นี้คุณฐาจ้างแม่บ้านสองคน แต่ว่าส่วนใหญ่ทามจะทำอาหารเองมากกว่า และงานอื่น ๆ ก็จะเป็นของแม่บ้าน

            จัดการเอาไก่มาหั่นและลงมือทำแกงเขียวหวานให้คนตัวโตที่ยืนดูไม่ห่าง คุณฐาเป็นลูกมือดีมากเพราะช่วยหยิบจับเบาแรงทามไม่วุ่นวาย

            “วันนี้ทามส่งที่ฝึกงานให้อาจารย์แล้วนะฮะ”คุณฐามองหน้า

            “เธอเขียนไปว่าที่ไหน”

            “ทามอยากไปสิงค์โปรอยู่เหมือนกันนะ...ได้ฝึกที่นั่นคงจะได้ภาษาด้วย”

            “ฉันก็บอกให้เธอไปเรียนพิเศษเอาไง หรือว่าจะให้ครูมาสอนที่บ้านก็ได้”

            “แหม มันก็ไม่เหมือนไปเจอสถานการณ์จริงสักหน่อยครับ อยู่ที่นั่นทามจะได้เรียนรู้ทั้งเรื่องการโรงแรม ภาษา วัฒนธรรม และผู้คนอีกด้วย ไหนบอกจะไม่ห้ามไง”

            “ไม่ได้ห้าม แต่ไปไกลขนาดนั้นแล้วฉันกับลูกจะทำยังไง”

            “แค่สองเดือนเองครับ”

            “วันเดียวที่เธอหายไป น้องจีนคงร้องไห้จนขาดใจตาย”คุณฐาพูดตรง ทามเม้มปาก คนตัวโตหอมแก้มทามฟอดใหญ่

            “พรุ่งนี้ไปเปลี่ยนซะนะ”

            “แต่ว่า....”

            “โรงแรมไอ้กล้าก็มี ที่เราไปนอนพักนั่นไง...ฉันแนะนำเธอไปแล้วทำไมเธอไม่ไป”

            “ก็....”

            “หรือว่าเธออยากไปกับไอ้เพื่อนคนนั้น ที่ชื่ออะไรนะ”

            “พี่วินทร์น่ะเหรอฮะ”

            “นั่นละ เธอจะไปฝึกที่โรงแรมมันใช่ไหม”

            “ฮะ แต่ทามไปเพราะอยากฝึกที่นั่นจริง ๆ นะฮะ ไม่ได้ไปเพราะเป็นโรงแรมของพี่เขา”

            “ตามใจ ถ้าเธอไม่คิดถึงฉันกับลูก อ่อ...เธอคงไม่คิดถึงฉันอยู่แล้วนี่!”ทามตกใจ เพราะไม่เคยได้ยินคุณฐาพูดทำนองน้อยใจ ทุกทีเรามีอะไรก็จะปรึกษากันชอบไม่ชอบก็บอกกันอยู่ตลอด เข้าใจได้ดีทุกครั้งมีแต่ครั้งนี้ที่คุณฐาทำเหมือนงอนทาม

            “คุณฐาฮะ”ดึงแขนคุณฐาเอาไว้ แต่คุณฐาสะบัดมือออกทำให้ทามเกือบล้ม เฮ้อ...คงโกรธไปแล้ว หลังจากนั้นก็ตั้งโต๊ะคนเดียว และรอลูกตื่น คุณฐาเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าให้น้องจีน คนตัวเล็กงัวเงียบลืมมายังไม่เต็มที่ แต่ทำปากจู๋จุ๊บกับคุณป๊า

            “เจ็บแผลไหม”เสียงทุ้มถามลูกด้วยความอ่อนโยน น้องจีนพยักหน้า

            “ทานข้าวเสร็จแล้ว คุณป๊าจะทำแผลให้นะครับ พรุ่งนี้ก็หายแล้ว”

            “จริงเหรอครับ”น้องจีนทำตาใสใส่

            “จริงสิครับ”

            “เล่นอีท่าไหนถึงได้เจ็บตัวละครับน้องจีน คุณพ่อบอกหลายทีแล้วว่าให้ระวัง”ทามเดินไปนั่งข้างน้องจีน

             “ลูกหกล้ม น้องมอสดึงรองเท้าน้องจีน”น้องจีนบอก

            “หนูไม่ยอมถอดรองเท้าเดินสวนเหมือนคนอื่นนี่ครับ”

            “น้องจีนไม่ชอบ! มันเจ็บเท้า สกปรกด้วย! คุณป๊าเคยบอกว่าเท้าย่ำดินสกปรกไม่ใช่เหรอครับ”ทีงี้จะจำดีขึ้นมาเชียว

            “ได้ถอดรองเท้า จะได้วิ่งเล่นกับเพื่อนด้วยไงครับ เท้าจะสกปรกก็ค่อยไปล้างใหม่ได้ เอาไว้ไปบ้านลุงเสือคุณพ่อจะพาเล่นของเล่นแฝดแบบถอดรองเท้าแล้วกันนะครับ”

            “ได้เหรอฮะ”น้องจีนทำหน้าสงสัย

            “ครับ ถอดรองเท้าเล่นก็สนุกดี”


 



(ต่อ)
 

                   ทามมองลูกและยิ้ม คุณฐาพาน้องจีนไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ แล้วจึงลงมานั่งทานอาหารที่เตรียมตั้งโต๊ะไว้พร้อมแล้ว คุณป๊าคอยป้อนลูกอย่างเอาใจที่สุด ทามตักอาหารเพิ่มให้คุณฐา เจ้าตัวแค่เหล่ตาหันมามองนิดหน่อย

            “ยังโกรธเหรอฮะ”สะกิดขาถาม คุณฐาไม่ตอบแต่กลับป้อนอาหารลูกเหมือนไม่มีทามอยู่ตรงนั้น

            “อ้ำ~ อ้าปากกว้าง ๆ สิครับ”

            “แบบนี้เหรอคุณป๊า”คนตัวเล็กทำให้คุณป๊าดู

            “ครับ”นั่งดูทั้งสองคนทานอาหารได้เยอะทำให้ทามดีใจ แม้จะอึดอัดเล็กน้อยที่ยังเคลียร์กับคุณฐาไม่เข้าใจ ทามดื่มน้ำและลุกขึ้นไปหยิบผลไม้มาให้ลูก

            “อิ่มแล้วหรือไง”

            “ฮะ”

            “คงจะอิ่มใจสินะที่ได้ไปฝึกงานตัวชอบ”คุณฐาเอ่ยประชด ทำให้ทามถอนหายใจ เดินไปเกาะไหล่คุณฐา

            “อย่าเป็นแบบนี้สิฮะ”

            “อะไรเหรอฮะคุณพ่อ”น้องจีนถาม

            “ไม่มีอะไรจ้ะ ทานต่อนะ”ทามเปลี่ยนสีหน้ายิ้มรับลูก แต่ในใจอยากร้องไห้ไปแล้ว หลังจากมื้ออาหารคุณฐาพาน้องจีนไปบ้วนปากและนั่งอ่านหนังสือ ทามเลยเดินขึ้นห้องมานั่งอ่านหนังสือบ้าง จนดึกคุณป๊าถึงพาลูกขึ้นมาบนห้อง

            ตอนนี้น้องจีนมานอนห้องเดียวกันแล้วครับ ทามกับคุณฐาเห็นตรงกันว่าอีกไม่กี่ปีลูกก็โตแล้ว เก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้เอาไว้ให้มากที่สุดดีกว่า มีน้องจีนแล้วเราสองคนก็พลอยแย่งกันกอดแข่งกันทุกคืน คืนนี้ก็เช่นกันคุณป๊าล้างมือล้างเท้าให้ลูกแล้วจับเปลี่ยนชุดนอนสีหวาน

            “คุณพ่อ ทำไมไม่ลงไปดูหนังกับหนู”

            “คุณพ่ออ่านหนังสือครับ”ทามกอดน้องจีนตอบ หอมแก้มซ้ายขวาฟอดใหญ่ก่อนจะอุ้มขึ้นนั่งตัก

            “อ่านนี่เหรอครับ”

            “ครับผม”ลูกเปิดหนังสือทามเล่นไปมา

            “น้องจีนอยากวาดรูปใส่ตรงนี้”

            “เอาสิ”ทามยิ้มยอมให้ลูกวาด แต่เปิดไปหน้าหลังสุด เอาไว้ถ้าเรียนแล้วเหนื่อยหรือท้อ ทามจะได้เปิดดูเป็นกำลังใจ น้องจีนคว้าปากกาสีน้ำเงินวาดรูปใบหน้าโย้เย้ไปมา

            “อันนี้คุณป๊า น้องจีน คุณพ่อ”ลูกยิ้มน่ารัก ทามกอดเค้าแน่น

            “ขอบคุณครับ”

            “มีอัลปาก้าด้วย”น้องจีนวาดยังไม่เป็นเท่าไหร่ วงกลมที่วาดเจ้าตัวจึงใส่จินตนาการไปว่าเป็นอัลปาก้า

            “น่ารักที่สุด”

            “ลูกครับ มานอนได้แล้วครับ”คุณป๊าเรียก น้องจีนทำตาโตใส่ทามก่อนจะวางปากกา ทามจึงอุ้มลูกมาให้คุณป๊าที่นอนรอกลางเตียง

            “ถ้าจะอ่านหนังสือออกไปอ่านห้องโน้นนะ ฉันอยากนอนแล้ว”คุณฐาสั่งเสียงเข้ม

            “ฮะ”

            “คุณพ่ออออ นอนกับลูกก่อนนะครับ”ทามลังเล น้องจีนไปยืนบนเตียงดึงมือให้ทามลงไปนอน

            “คุณพ่อยังไม่ได้ล้างเท้าเลยครับ ลูกไปนอนกับคุณป๊าก่อนดีกว่า”

            “ไปล้างสิฮะ เร็ว ๆ”ทามยิ้ม เดินไปล้างเท้าแล้วลงมานอนกับน้องจีน วันนี้คุณฐาเอาน้องจีนไปติดตัวเองแบบไม่ให้ทามกอดได้เลย

            “แบ่งลูกมาบ้างสิฮะ”แขนเกร็งโอบลูกจนกลัวจะอึดอัด คุณฐาแกล้งหลับ น้องจีนเงยหน้ามองคุณป๊าแล้วค่อยดีดดิ้น

            “ปล่อยหนู”

            “นอนได้แล้วครับ”คุณป๊าทำเสียงเข้มข่มลูก

            “แกคงอึดอัด คลายมือออกนิดนึงสิครับ”ทามจับแขนหนา คุณฐาคลายแขนออกแล้วน้องจีนถอนหายใจแบบโล่ง นอนกลิ้งไปมาได้ตามสะดวก

            “คุณป๊า...”ทามเอ่ยขึ้น คลานไปหาและโน้มตัวลงไปกอด

            “โกรธอะไรทามนัก...เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะครับ ทำไมไม่ฟังเหตุผลของทามบ้าง”

            “เธออยากทำอะไรก็ทำตามใจได้แล้วนี่ จะเป็นยังไงคงไม่สนฉันหรอก”

            “คุณป๊าเป็นอะไรเหรอครับ”น้องจีนลุกขึ้นมาถามบ้าง ทามเอาลูกนั่งตัก

            “คุณป๊าโกรธคุณพ่อ”จะว่าฟ้องก็ได้ คุณฐาทำหน้าไม่ดีใส่ทาม

            “โกรธกันทำไมครับ คุณป๊า...”น้องจีนบีบปากคุณป๊า

            “เปล่าครับ ไม่ได้โกรธ”คุณฐาแก้พลางดึงมือน้องจีนออก แต่ดูยังไงก็โกรธ ทามก้มลงไปจุ๊บแก้มคนตัวโต น้องจีนหัวเราะคิกก่อนจะทำตามบ้าง ทามไม่ได้บอกว่าไม่ได้ไปสิงค์โปรสักหน่อย คุณฐาเองต่างหากที่พูดและคิดเอาเอง ทามรู้ว่าไปไกลแค่นั้นคงจะต้องทำให้ลำบากมาก ตัวเองไม่ใช่คนตัวเปล่าที่จะไม่มีห่วงไปไหนต่อไหนได้ตามใจ

            ตอนส่งเอกสารถึงได้สบายใจแล้วว่าที่นี่คงเหมาะสมกับทามดีแล้ว เป็นโรงแรมของพี่กล้า แม้พี่มีนจะเตือนมาว่าพี่กล้าคนที่เราเห็น กับพี่กล้าคนที่ทำงานเป็นคนละคนกัน แต่ทามก็สู้คิดว่าพี่เขาคงไม่ใจร้ายกับทามเกินไปหรอก

            “นอนกันได้แล้ว พรุ่งนี้ถ้ามีคนไม่อยากตื่นคุณป๊าจะตีคนนั้นนะครับ”

            “หนูนอนไม่หลับนี่”ทามยิ้มเอาตัวนั่งพิงคุณฐา

            “คุณป๊าเล่านิทานให้หนูฟังหน่อยสิครับ”

            “ก็นอนลงสิ”น้องจีนรีบไถลตัวลงนอน ทำให้ทามต้องไปนอนที่ตัวเองบ้าง คุณฐาเริ่มเล่านิทานให้น้องจีนฟัง ลูกฟังไม่นานก็หลับไม่รู้ว่าเพลินหรือเหนื่อยฟังเสียงคุณป๊ากันแน่ ก็คุณฐาเล่าเอื่อย ๆ ห้านาทียังไม่ครึ่งเรื่อง ลูกก็นอนหลับน่ะสิ

            “คุณฐาหลับแล้วเหรอครับ”

            “................................................”

            “คุณฐา?”ไม่มีเสียงตอบ ทามถอนหายใจยาว เฮ้ออออ...วันนี้ก็ไม่ได้คุยกันให้เข้าใจอีกแล้ว

 

            ตอนเช้าเราสองคนไปที่โรงเรียนน้องจีน อาจจะไปเช้าเกินไปทำให้ต้องไปนั่งรอผู้ปกครองน้องมอสจนเกือบ 10 โมง ถึงได้พาลูกมาส่งโรงเรียน ทำให้คุณฐาหงุดหงิดมาก คุณครูพี่แพรแนะนำคุณแม่น้องมอสให้รู้จัก ทันที่ที่เจอหน้าทามยกมือไหว้แต่เธอไม่สน กลับเดินหน้าเชิดไปนั่งที่โซฟา ทำให้ทามยกมือเก้อ คุณฐาแค่แตะศอกทามให้ไปนั่งคุยกัน

            “ไหนละ คุณแม่น้องจีน...ไม่มีคุณแม่เหรอ”เธอทักคำแรกแบบไร้มารยาท ทามแทบสะอึกก่อนที่คุณฐาจะกำมือแน่น

            “ผมเป็นพ่อน้องจีน เป็นผู้ปกครองที่มีสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมาย คุณมีปัญหาอะไรเหรอครับ”คุณฐาเอ่ย เธอยักไหล่

            “เปล้า ดิฉันแค่อยากมาเจอคุณแม่น้องจีนสักหน่อย อยากถามว่าเลี้ยงลูกยังไงให้เป็นภาระคนอื่นตลอด”

            “ภาระยังไงครับ”

            “อ้าวนี่ไม่รู้เหรอคะว่าลูกตัวเองทำอะไรก็ไม่เป็น ต้องร้องหาครูตลอดเวลา”

            “จริงเหรอฮะ”ทามหันไปถามครูพี่แพร เธอยิ้มให้เล็กน้อย

            “ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ บางทีน้องจีนล้างแก้วน้ำแล้วเปียกก็มาขอร้องครูให้ช่วยล้างให้หน่อย หรือบางทีแกหยิบบีบสบู่ล้างมือไม่ถึงก็จะบอกครูว่าบีบให้หน่อยอย่างนี้ค่ะ”

            “แล้วเป็นภาระครูไหมครับ”ทามถามต่อ

            “ไม่ค่ะไม่ แพรก็ช่วยเด็กอย่างนี้ทุกคนแหละค่ะ แม้กระทั่งน้องมอสเอง”คุณฐายิ้มเยาะ

            “แล้วคุณแม่น้องมอสเอามาจากไหนละครับว่าเป็นภาระครู”คนตัวโตถาม

            “ฉันก็พูดตามที่เห็น”

            “ลูกผมจะเป็นยังไงก็ให้เป็นเรื่องระหว่างครอบครัวเราและครูดีกว่าครับ ถ้าน้องจีนทำอะไรไม่ดีเชื่อว่าครูก็ต้องมีการรายงานกลับมาที่บ้านแล้ว ว่าแต่ลูกคุณเถอะครับ...ไม่ทราบว่าอยู่บ้านทำอะไรให้ลูกกินบ้างรึเปล่า ถึงได้มาแย่งอาหารลูกคนอื่นกินแทบทุกวัน”คุณฐาต่อว่า

            “ลูกชั้นไปกินอะไรของลูกคุณ”

            “ของว่างกลางวันสิครับ แทบทุกวันเลย”

            “ไหนหลักฐาน”เธออ้าปากถาม คุณครูพี่แพรนั่งนิ่ง ทามเลยพูดเสียเองเพราะครูคงไม่อยากมีเรื่องว่าเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง

            “ในห้องเรียนมีกล้องวงจรปิดอยู่ครับ”

            “....................................”เธอเงียบไป

            “เรื่องนั้นผมไม่ว่าหรอก เข้าใจว่าเด็กคงหิว หลัง ๆ เลยทำเพิ่มใส่กล่องให้อีก แต่ที่ติดใจและต้องมาขอคุยเพราะว่าลูกคุณรังแกลูกผม แกไปดึงรองเท้าน้องจีนออกจนน้องจีนล้มได้แผล...”

            “แล้วยังไงคะ”ทามสะกดความสั่นด้วยความโมโหสุดขีด

            “เรื่องนี้คิดไม่ได้ไม่ควรจะมาเป็นแม่คนด้วยซ้ำครับ”คุณฐาพูดเสียงเรียบ

            “ผมมาคุยก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะได้ยินคำขอโทษอะไรหรอก แต่เสียใจอยู่นิดหน่อยว่าเด็กก็ไม่ใช่คนก้าวร้าวอะไร แต่ออกจะเล่นแรงเกินไปอยู่บ้าง อยากให้ผู้ปกครองควรตักเตือนเขา หรือสอนให้เขาละเอียดอ่อนกับคนอื่นสักหน่อย แต่ผมเห็นคุณแล้วผมคงได้แต่ถอนหายใจแหละครับ...กรรมของเด็ก”คุณฐาพูดตรงมาก ทามนี่แอบยิ้มสะใจ

            “แล้วพวกแกดีนักหรือไง พวกรักเพศเดียวกันมีแต่ทำให้ประเทศชาติล่มจ่ม”

            “หึหึหึ ผมว่าคุณแม่หลงประเด็นแล้วละครับ คิดว่าจะด่าเราด้วยเรื่องพรรค์นี้ต้องบอกเลยครับว่า นอกจากเราไม่โกรธแล้ว ยังต้องรู้สึกสมเพชคุณแม่ด้วยครับ เพราะคำพูดแสดงความต่ำตมในใจได้ดีจริง ๆ”

            “พวกแกต้องการอะไร ถ้าต้องการเงินค่าทำขวัญหรือค่าพยาบาลฉันจะออกให้หมด!!!

            “เก็บเศษเงินของคุณไว้ดีกว่าครับ ผมมั่นใจว่าค่าพยาบาลลูกผมคงจะแพงกว่าค่าขนมลูกคุณทั้งเดือน แล้วถ้ามีกรณีอย่างนี้อีกแม้แต่นิดเดียวนะครับ ผมขอเตือนเลยว่าจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด!

             “คิดจะขู่ฉันเหรอ”

            “หึหึหึ ทั้งชีวิตเคยเจอแค่คำขู่เหรอครับ สันดานเลยเสียมาขนาดนี้ ขอบอกนะครับว่า...ผมพูดจริงทำจริง อยากลองท้าทายก็เอา!

            “.....................................”เธอเงียบปากและนั่งหน้าเชิด ทามยิ้มขอโทษให้คุณครูพี่แพร

            “เอ่อ คือว่าที่จริงแล้วเด็ก ๆ ก็ไม่ได้โกรธอะไรกันนะคะ แต่ที่อยากเรียกทั้งสองฝ่ายมาคุยเพราะอยากให้ทราบว่ามันมีกรณีอย่างนี้เกิดขึ้น น้องมอสก็ไม่ได้แกล้งแค่น้องจีนคนเดียวหรอกค่ะ กับเด็กที่ตัวเล็กกว่าทุกคนก็โดนกันแทบทั้งนั้น อยากให้คุณแม่ช่วยดูแลพฤติกรรมของน้องหน่อยน่ะค่ะ”

            “ลูกชั้นเป็นเด็กดี ไม่เคยทำอะไรอย่างที่ว่า”ทามถอนหายใจ

            “ค่ะ ถ้าอยู่บ้านไม่มีเพื่อนเล่นคุณแม่อาจจะไม่เคยสังเกต แต่อยากให้คุณแม่มาส่องพฤติกรรมน้องที่โรงเรียนบ้างนะคะ คุณครูพูดก็ไม่ได้ใส่ร้ายน้อง เรามีทั้งพยานคือผู้ปกครองคนอื่นและกล้องวงจรปิดค่ะ”

            “......................................”

            “คือน้องก็ไม่ใช่เด็กไม่ดีนะคะ แต่ออกจะเล่นแรงกับคนอื่นไปหน่อยและมีการแย่งของเล่นด้วยค่ะ”

            “แล้วเธอจะให้ทำยังไง ฉันเสียเงินตั้งแพงเสียค่าเทอมแล้ว ยังจะให้ฉันเหนื่อยอีกเหรอ!?!?

            “....................................”คุณครูช่างใจเย็นมาก คุณฐาฟึดฟัดอีกหน

            “เอาไว้ลูกตัวเองเลือดกบปากกลับบ้านเมื่อไหร่คงคิดได้นะครู หึหึหึ”

            “แช่งลูกฉันเหรอ!?!

            “หรือว่าไม่จริง?”คุณฐากวนโทโสฝั่งนั้นไม่น้อย ทามนั่งนิ่งแทบไม่ได้พูด แม่น้องมอสเถียงแทบทุกคำและไม่ฟังใคร จนทามเหนื่อยใจแทน สงสารแต่น้องมอสที่จริงแล้วถ้าพูดกับแก..แกคงเข้าใจ

            “ยังไงฉันก็ไม่เห็นด้วยที่ครูจะผลักภาระมาที่ผู้ปกครองฝ่ายเดียว”

            “ขนาดลูกคุณ คุณยังคิดว่าเขาเป็นภาระเลยเหรอครับ”ทามเอ่ยเสียงเรียบ มองหน้าคุณแม่เยาะ ๆ เป็นแม่ประเภทไหนกันนี่ แย่มากเลย

            “ลูกฉัน ฉันจะทำยังไงก็ได้”

            “ตามใจแต่คุณแล้วกัน แต่ถ้ามาทำลูกผมเจ็บเมื่อไหร่ ผมไม่ยอมแน่...จะเอาให้เป็นคดีความก็ยอม!! ไปทาม!”คุณฐาดึงทามลุกขึ้น ทามหยิบกระเป๋าแทบไม่ทัน

            “ขอตัวไปดูลูกนะครับ วันนี้เลิกครึ่งวันผมคงรับกลับเลย”

            “ดะ ดะ ได้ค่ะ”คุณครูพี่แพรลุกขึ้น เราสองคนมองหน้าเธอครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องครูมา แอบส่องลูกที่นั่งเก้าอี้หน้าสุด น้องจีนกำลังสนุกในวิชาต่อเลโก้นับเลขมหาสนุก ไม่นานเราก็เห็นแม่น้องมอสเดินออกจากห้องครูบ้าง แต่ไม่ได้เดินมาตรงห้องนี้คงเพราะเรายืนอยู่ แต่เธอเดินไปหน้าโรงเรียนแล้วขับรถออกไปเลย

            “ประสาทคน”คุณฐาด่าตามหลัง ทามเกาะแขนและตบหลังมือไปด้วย เราไปนั่งรอน้องจีนที่ห้องกระจก ดูว่าลูกทำกิจกรรมอะไรบ้าง วันนี้เรียนแค่ครึ่งวันก็กลับบ้านได้แล้ว คุณฐาบอกจะพาน้องจีนไปหาน้องแฝด เพราะสุดสัปดาห์คุณเสือต้องไปทำงานที่อินโดนีเซีย พี่กาวไม่มีใครช่วยเลี้ยงลูก





(ต่อ)
 

มาถึงบ้านพี่กาวกำลังพาเด็กเล่นที่สนามหน้าบ้าน น้องจีนเห็นเด็กแฝดของคนก็ชอบใจ อยากวิ่งพุ่งเข้าไปเล่นด้วย แต่ทามดึงไว้ก่อนอยากให้จอดรถให้นิ่งสนิท

            “คุณพ่อ หนูอยากเล่นของเล่น”

            “ครับ ใจเย็น ๆ ให้คุณป๊าจอดรถให้ดีซะก่อน”ทามบอก แต่คุณฐาไม่ได้เข้าไปจอดในโรงรถ กลับไปจอดห่างจากหน้าตึกออกไป แล้วหันกลับมาหาทามกับลูกที่นั่งอยู่ด้านหลัง

            “ลูกอยู่กับน้องแฝดก่อนนะครับ คุณป๊าพาคุณพ่อออกไปทำธุระแปบนึง”น้องจีนนิ่ง

            “ไปไหนเหรอฮะ”ทามถามพร้อมทำหน้างงด้วยคน เพราะเมื่อกี้ที่ขับรถมาที่นี่ไม่เห็นคุณฐาจะว่าอะไร ไม่ได้พาน้องจีนไปกินข้าวที่ไหน ทามก็คิดว่าจะพามาทานที่บ้านพี่กาว คุณฐาปรายตามองแว้บเดียวและเดินลงจากรถเปิดประตูฝั่งลูก ทามจึงเดินลงมาบ้าง ยังไม่ทันตกลงอะไรกัน...พี่กาวก็เดินเข้ามาทักซะก่อน

            “สวัสดีครับพี่กาว”

            “อืม น้องแฝดสวัสดีลุงฐากับอาทามก่อนลูก”แฝดทำตามอย่างว่าง่าย แต่พอเห็นพี่จีนก็ยิ้มกว้างออกมา วันนี้ได้เพื่อนเล่นที่ถูกใจแล้ว คุณฐาทักพี่กาวและส่งกระเป๋าไปให้พี่สุดาเอาไปเก็บ

            “ฝากสุดาดูน้องจีนเพิ่มอีกคนนะ อาจะพาทามไปทำธุระ”

            “อ้าว ไม่อยู่ทานข้าวด้วยเหรอฮะ”พี่กาวถาม

            “ไม่ละ จะรีบไปแล้วจะรีบกลับ”

            “ฮะ”

            “ฝากดูหลานด้วยนะกาว ถ้าดื้ออาอนุญาตให้ตี”

            “หึหึหึ กาวตีขึ้นมาแล้วอย่ามาเอาเรื่องกันทีหลังนะครับ”พี่กาวพูดขู่ ทำเอาคุณฐาเดินไปโยกหัวพี่กาวอย่างเอ็นดู คนตัวโตลงไปกอดหลาน ๆ และหอมแก้ม ฝากพี่จีนไว้กับน้อง ทามกลัวน้องจีนจะร้องไห้งอแง แต่ไม่เป็นอย่างที่คิด

            “ลูกอย่าดื้อนะครับ”

            “คร๊าบบบบ”

            “คุณพ่อไปไม่นาน ลูกอยากได้อะไรโทรเข้าเบอร์คุณป๊านะ”ทามหันไปหาพี่อูและพี่สุดา แม่บ้านบ้านพี่กาว

            “ฝากด้วยนะครับ”

            “ได้ค่ะคุณทาม”คุณป๊าหอมแก้มลูกและขึ้นไปนั่งรอบนรถ ทามหอมแก้มลูกและแฝดบ้างจึงค่อยเดินตามไปนั่งข้างหน้าคู่กัน พอออกจากบ้านพี่กาวได้ทามจึงค่อยถามคุณฐา

            “จะพาไปไหนหรือว่าจะซื้ออะไรเหรอฮะ เมื่อกี้ทำไมไม่ซื้อให้เสร็จละ...หรือว่าต้องไปไหน”ทามถาม แต่คุณฐาไม่ตอบ

            “คุณครับ...เป็นอะไรไป”สะกิดหลังมือเล็กน้อย คุณฐาเลื่อนมือตัวเองไปวางบนหน้าตักโดยที่ขับรถมือเดียว ทำแบบนั้นทำให้ทามชะงักเล็กน้อย ทำไมต้องทำท่าแบบนั้นด้วยอย่างกับรังเกียจทามอย่างงั้นแหละ รู้สึกเสียหน้ายังไงไม่ทราบ ทามได้แต่จ้องหน้าคุณฐาโดยที่คนตัวโตมองแต่ถนน

            ไม่รู้ว่าพามาโรงแรมพี่กล้าทำไม คุณฐากระชากทามลงจากรถแล้วจูงไปยังล็อบบี้โรงแรม

            “ทามเจ็บ เป็นอะไรฮะ...โกรธทามเรื่องอะไร”ทามอยากร้องไห้แต่ดีที่กลั้นไว้เพราะไม่อยากลั่นน้ำตาให้อายคน ทามสะบัดมือให้คุณฐาโกรธหันกลับมามองหน้า คนตัวโตเดินฉับ ๆ ไปพูดอะไรกับพนักงานไม่รู้ได้คีย์การ์ดมาถือไว้ และเดินกลับมาดึงทามไปยังลิฟท์

 




ที่เหลือคือตอนคุณป๊าจัดการคุณพ่อ

แล้วก็ปรับความเข้าใจกันนิดหน่อย




ตอนพิเศษ เป็นหนูมันไม่ง่าย 100% +จอร์จไม่ลง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 194 ครั้ง

5,155 ความคิดเห็น

  1. #4922 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 01:22
    สงสารน้องมอสเลยมีแม่อย่างนี้ 

    เนี่ยน้าาาทามก็ไม่พูดให้เคลียร์แต่แรก

    คุณฐาก็คิดไปเอง 

    น้องจีนคุณป๊ากับคุณพ่อหนีมาปั๊มน้อง



    ป.ล. "ได้ไปฝึกงานตัวชอบ" ตก "ที่" กับ "เอง" รึเปล่าคะ 

    "ทามไม่ได้บอกว่าไม่ได้ไปสิงค์โบร" คำว่า "ไม่" ตัวที่สองเกินมารึเปล่าคะ


    "ไปไกลแค่นั้น" คือ "ไปไกลขนาดนั้น" รึเปล่า


    "เด็กแฝดของคน" พิมพ์ "สอง" เป็น "ของ"


    "แปบนึง" คือ "แป๊บนึง" รึเปล่า



     

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 กรกฎาคม 2561 / 18:04
    #4922
    0
  2. #4841 mook (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 10:59
    คุณฐาลงโทษหนักๆเลยค่ะจะรอดู5555
    #4841
    0
  3. #4354 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 07:36
    น้องจีนมีเพื่อนรึยังนะ
    #4354
    0
  4. #4252 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 23:04
    พ่อแม่รังแกฉันโดยแท้

    สงสารเด็กเลยมีแม่แบบนี้
    #4252
    0
  5. #4197 NewLoly PanTanyakit (@ninewloly) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 23:12
    เจอคุณแม่ประเภทนี้เยอะมากกก
    #4197
    0
  6. #3829 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 13:11
    อู๊ยยยยยย คุณฐาพ่อคนปากร้าย สมน้ำหน้ายัยป้านั่น
    #3829
    0
  7. #3095 Vvzvi (@vvzvi) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 21:37
    คุณป๊านี้จิงๆเลย
    #3095
    0
  8. #3094 archmess (@anyfearless) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 11:11
    โอ๊ยยยย ทามเสียน้ำตาอีกแล้ว
    #3094
    0
  9. #3092 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 21:42
    เดี๋ยวนะ เดี๋ยว คุณพ่อจะทำอะไรคุณป๊าคะ อร๊ายยยยยยยยยยย
    #3092
    0
  10. #3087 PPPPPPPP (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 15:31
    น้องมอสโตไปอาจจะมี ซัมติงกับน้องจีนก็ได้นะเนี่ย
    #3087
    0
  11. #3086 Boramon (@boramon28) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 13:10
    บางทีคุณฐาก็หัวรุนแรงไปนะ 55555 ทามน้อยเอ้ยยย พูดไรไม่เคลียเล้ยยย จะเข้าข้างใครดีเอ้าะ -0-
    #3086
    0
  12. #3085 pan (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 11:11
    เอาอีกๆ เค้าจะอ่านอีก ลงไปดิ้นพราดๆ...
    #3085
    0
  13. #3084 ngtnaj (@janngt) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 09:45
    ซื้อเสื้อผ้าให้ตัวเองกับลูก แต่ซื้อถุงยางให้สามี ไม่ทำดาๆ ง่อวววววว
    #3084
    0
  14. #3083 Vanilla (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 08:09
    ทามโดนแล้วโทษฐานพูดไม่เคลียร์เรื่องฝึกงาน
    #3083
    0
  15. #3082 Banim (@banim) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 23:01
    สงสารไม่ค่อยได้ทำที่บ้าน คุณป๋าหาโอกาสโกรธ แล้วถือโอกาสจัดหนักเลย
    #3082
    0
  16. #3081 Maseo Saysulian (@maylovetouk) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 22:35
    555ทามโดนจนได้
    #3081
    0
  17. #3080 yewwy (@yewbamboo164) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 22:32
    สนุกมากเลย สงสารทามดีไหม 5555 แล้วก็แม่น้องมอสคะน่าตบจิกตาแรงมากค่ะ ฮึ่ยย
    คุณฐานัสทามคือเดอะเบสท์ ><
    #3080
    0
  18. #3079 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 21:45
    มาต่อตอนใหม่อีกน้ารออ่านเรื่องนี้ตลอด
    #3079
    0
  19. #3078 mini_mickey (@nattymini) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 21:17
    เก็บมานานนะคุณป๊าอย่าทำโทษคุณพ่อแรงนะเดี๋ยวเดินไม่ไหว อิอิ
    #3078
    0
  20. #3077 Medomiya Hori (@1195442) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 20:54
    เคลียร์กันเบาๆเน้อ สงสารห้องข้างๆม่างงง
    #3077
    0
  21. #3076 Nutty (@nutangel) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 20:52
    อัยยะ เพิ่งเห็นคุณฐาโกธรและนอยมากขนาดนี้
    #3076
    0
  22. #3075 Lalita Aunsawat Gc (@lalita_tiamo) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 20:43
    คุณฐาคุยกันดีๆน๊าาาาอย่ารุนแรง
    #3075
    0
  23. #3074 หมวยตัวกลม (@natthaya9997) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 19:03
    เป็นหนูมันไม่ง่ายจริงๆ

    อยากอ่านตอนที่คุณฐารู้ว่าทามไม่ได้ไปถึงสิงคโปร์จะว่าไงนะ!
    #3074
    0
  24. #3073 มิกซ์คับป๋ม (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 17:34
    คุณฐาพาทามมาปรับความเข้าใจที่โรงแรม เก็บกดเหรอคะคุณป๋า
    #3073
    0
  25. #3072 PuiPui (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 15:56
    คุณพ่อแทบคลานก็ไม่สงสารนะคะหาเรื่องใส่ตัวเอง ที่พูดนี่ไม่ได้เข้าข้างคุณฐาจริงๆนะแค่ไม่อยู่ข้างทามเฉยๆ เชอะๆๆๆๆๆ แล้วท้าเลิกกับคุณฐาบ่อยๆนะคนรอเสียบเยอะแยะ



    เจอแฝดแว่บเดียว คิดถึงมากกกกกกกกกกเลย
    #3072
    0