[Love Series Project 1] คุณพ่อตัวน้อย yaoi

ตอนที่ 3 : เมื่อคราวซวย...อะไร ๆ ก็ดูซวยไปหมด (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 697 ครั้ง
    21 ส.ค. 60

 

ตอนที่ 2 เมื่อถึงคราวซวย อะไร ๆ ก็ดูซวยไปหมด

ลงครั้งแรกวันที่ 27 ธ.ค 55

รีไรท์ 21 ส.ค 60 


ตอนที่ 2

เมื่อคืนลูกร้องไห้ไม่สบายตัว คงเพราะอากาศร้อนมากกว่าทุกวัน ทามได้แต่ใช้พัดสานมาพัดคลายร้อนให้จนกว่าแกจะหลับ กว่าจะทำให้สงบได้ก็แทบปาดเหงื่อด้วยความเหนื่อยล้า เอาไว้จะเก็บเงินซื้อพัดลมให้นะน้องจีน

รุ่งเช้าที่ตื่นขึ้น ก็หางานให้พ่อเลยนะครับเด็กน้อย น้องจีนถ่ายท้องเต็มผ้าอ้อม ทามจัดการล้างทำความสะอาดให้ พอเจ้าเด็กน้อยก็สบายตัวหัวเราะคิกคักได้เช่นเดิม 

นอนดูดนมต่อได้ไม่นาน น้าปุ๊กก็เดินเข้ามาหา

สายแล้ว ยังไม่ไปอีกหรอทาม

ใกล้แล้วครับ รอน้องจีนดูดนมเสร็จ

มาเถอะทามเดี๋ยวน้าเอาให้เอง อ่อตอนเย็นอย่าลืมซื้อนมมาด้วยนะทาม นมน้องจะหมดแล้ว

ทามชะงัก เออ...ใช่สิ นมจะหมดแล้ว

ครับทามรับคำแล้ววิ่งขึ้นมาชั้นสอง เปิดลิ้นชักดูเงิน มีอยู่แบงค์พันอยู่หนึ่งใบ ทามหยิบมันออกมาในกล่องก็ว่างเปล่า ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากถอนหายใจและดันลิ้นชักเข้าที่ เก็บเงินใส่กระเป๋าให้เรียบร้อยก่อนจะเดินลงมาจูบลูก เพิ่มพลังก่อนไปทำงาน

ไม่เอารถไปเหรอน้าปุ๊กร้องถามขณะที่ทามกำลังเดินออกจากบ้าน

“ไม่ฮะ”

“อ้าว ทำไมละ รถเป็นอะไร”

เมื่อวานรถชนน่ะฮะ สตาร์ทไม่ติด

แย่จริง!!! แล้วเราเป็นอะไรรึเปล่าน้าปุ๊กถาม ทามยกมือจับตัวเอง ที่จริงก็แสบที่ข้อศอกอยู่นิดหน่อยแต่พอทน ขาก็ดีขึ้นมาก

ไม่เป็นอะไรฮะ

งั้นรีบไปเถอะ เดี๋ยวจะสาย

ทามกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาตามทาง เพิ่งจะเคยเดินวันนี้วันแรก เลยไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่กว่าจะถึงที่ทำงาน กว่าจะถึงก็หอบแฮ่กแต่โชคดีที่ไม่เกินเวลา วันนี้ถือว่าได้ตอกบัตรเข้างานด้วยความภูมิใจ ก่อนเข้าออฟฟิศทามเดินเลยประตูทางเข้าแวะไปดื่มน้ำที่ตู้น้ำก่อน เอาให้ท้องแน่น ๆ จะได้ไม่หิวระหว่างวัน แต่เพราะว่าที่ตู้น้ำเย็นมีคนกดอยู่มันเสียเวลาถ้าจะต้องรอ ถึงอย่างนั้นทามก็ไม่รีบ ยืนรอด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

เอิ๊ก~”ทามเรอออกมาเสียงหนักแน่น น้ำเต็มพุงพร้อมทำงานแล้วจ้า~ ออกมาจากห้องน้ำก็เข้าออฟฟิศ ทำงานแบบเดียวกับเมื่อวานเป๊ะไม่มีขาดตกบกพร่อง

วันนี้ที่แผนกเขามีกินเลี้ยง กินหมูกระทะร้านใกล้ ๆ นี่เอง ไปด้วยกันสิทามพี่แจ๋วกระซิบเสียงเบา

ที่บริษัทมีเลี้ยงส่งเพื่อนพนักงานญี่ปุ่น ของฟรี๊ ของฟรี ทามได้กลิ่นของฟรีลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ แต่ทามลังเลถ้าหากไปลูกก็ต้องรอกินนม 

ทามไปไม่ได้หรอกพี่แจ๋ว

อ้าวทำไมล่ะพี่ว่าทามเพิ่งมาอยู่ควรจะไปนะ ถือโอกาสแนะนำตัวเองด้วยเลยพี่กานต์ร้องบอก ทามหน้าซีดด้วยความเกรงใจ

นั่นสิ อยู่ไม่ดึกหรอกตอนกลับเดี๋ยวป้าไปส่งที่บ้านก็ได้ป้าเปียบอกเชิงบังคับ นั่นแหละทามถึงปฏิเสธไม่ได้

พอช่วงอาหารกลางวันทามเตรียมจะหายตัวอีกครั้ง หลังจากพี่ ๆ ผู้ใจดีทั้งหลายชวนทามไปทานข้าวด้วย ทามพกเงินติดตัวมาด้วย แต่คงเอามาใช้จ่ายส่วนตัวไม่ได้ เพราะต้องเก็บเงินไว้ซื้อนมให้น้องจีน นมกล่องหนึ่งแพงหลายบาท ขนาดลูกยังต้องประหยัดเพื่อจะพอให้มีนมดูดไปได้หลายวัน ถ้าเอามากินข้าวเดี๋ยวเงินจะไม่พอเลยต้องห้ามใจตัวเองเอาไว้ยังไงลูกก็สำคัญที่สุด ทามลงมากินน้ำเต็มกระเพาะให้อิ่มเหมือนเดิม

กินข้าวไม่อิ่มหรือไง

เสียงดังมาจากด้านหลังทำให้ทามตกใจ ก่อนมาก็ดูดีแล้วนี่นา ว่าพี่ พนักงานไปทานข้าวที่ตึกข้าง ๆ กันหมด

ฉันถามไม่ได้ยินเหรอทามไทยิ้มหน้าซีด ค่อย ๆ หันไปหาคนพูดชายร่างสูงหน้าตาดี ตายห่า! เป็นคนเดียวกับที่ทามขับรถชนเมื่อวาน โลกกลมและโคตรแคบโดยแท้ เอ่อ อย่าบอกนะว่าพี่เขาทำงานที่นี่?

นายนี่ท่าจะเอ๋อ ๆ นะ

ครับ?”ยังไงก็สุภาพไว้ก่อน

ฉันถามว่านายกินข้าวไม่อิ่มหรือไง ถึงได้มาน้ำตรงนี้...แบบนี้

อ่ะ อ๋อออ...งั้นมั้งครับทามตอบแบ่งรับแบ่งสู้ พี่ชายหน้าโหดหรี่ตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า

ทำไมฉันไม่เคยเห็นหน้านาย

อ๋อ...ผมเพิ่งมาทำงานที่นี่ครับ

อ่อ อย่างนี้นี่เองพี่ชายล้างมือ แล้วก็เดินออกไป

ฟู่~~ หัวใจเกือบวายแน่ะ ที่จริงทามอยากถามเขาเรื่องรถนะ แต่คิดดูอีกทีไม่ควรถามดีกว่า กลัวเขาทวงตังค์

ตกบ่ายเริ่มทำงานด้วยความงัวเงีย ต้องตบหน้าตัวเองให้ตื่นอยู่บ่อยครั้ง เฮ้อ กว่าจะหลุดออกจากกองงานแต่ละกองได้ เหนื่อยชะมัด หลังจากถ่ายเอกสารเสร็จ ป้าเปียเอางานเอกสารมาให้พิมพ์ ทามเลยมีอะไรทำทั้งบ่ายลืมเรื่องเครียดไปได้บ้าง ปัญหาอยู่ที่ตอนเย็นนี้น่ะสิ

เอารถใครไปพี่แจ๋วถาม พนักงานหลายคนที่แผนกมายืนออกันด้านหน้า เพื่อที่จะรอขึ้นรถไปพร้อมกัน พอรถมาดันเหลือผมคนหนึ่งที่ไม่สามารถขึ้นไปนั่งด้วยได้

อ้าว...เหลือน้องทามอีกคนทามยืนหน้าเอ๋อ รถหลายคันออกไปก่อนแล้ว เหลือคันนี้มีคนนั่งเต็ม มันยัดไม่หมดจริง ๆ ได้ทีชิ่งแล้วล่ะ

เอ่อ...งั้นพี่ไปกันเถอะครับ ทามไม่ไปก็ได้ ไม่เป็นไรหรอกฮะ

ได้ไงน้องทาม ไม่ได้ต้องไปด้วยกันซะดี ๆพี่คนอื่น พยายามจัดแจงที่นั่งใหม่แต่ทำยังไงมันก็ไม่หมด ข้างในก็ยัดกันเป็นปลากระป๋องพออยู่แล้ว

นั่งกันพอรึเปล่า ไปกับผมก็ได้นะ ผมกำลังจะไปเหมือนกันเสียงสวรรค์สำหรับคนอื่น แต่คงเป็นเสียงนรกสำหรับทาม คนพูดใส่แว่นเสียโก้ สาว ๆ ทำตาพริ้มกันใหญ่

ดีเลยค่ะ ทามไปกับคุณเอกแล้วกันนะ

หือ!?!”

ตามมาเร็ว ๆ นะค้า

แล้วทั้งหมดก็พร้อมใจกัน โยนความอึดอัดมาให้ พี่คนโหดยักคิ้วให้เดินตามไปขึ้นรถ ทามถอนหายใจเดินก้มหน้าตามก้นเขาไปถึงที่

แม่เจ้าโว้ย! รถหรูสุด ๆ แทบไม่กล้าปิดประตูแรง กลัวประตูพี่เค้าพังน่ะ

นายชื่ออะไร

ทามไทครับ

ทาม ไทพี่เค้าทวนอย่างชัดถ้อยชัดคำก่อนจะเงียบไป ทามยกนาฬิกาขึ้นมาดู มันเป็นเวลา 5 โมงกว่าแล้ว ทามกังวลถึงเจ้าตัวเล็ก ตอนนี้น้องจีนจะงอแงหรือเปล่าลูก ถึงเวลาห้าโมงครึ่งน้าปุ๊กก็ต้องกลับบ้านไปจัดการลูกตัวเอง แล้วหนูจะนอนเล่นคนเดียวไปก่อนได้ไหมนะ

ห่วงชะมัด!

 

กระทั่งผ่านเวลามาจนถึงหกโมงครึ่งแล้ว ทามก็ยังนั่งอยู่ที่ร้านหมูกระทะเช่นเดิม ทานเป็นมารยาท หลังจากนั่นก็เริ่มนั่งยุกยิกเพราะเป็นห่วงลูก

ยุงกัดเหรอทามพี่ต่ายถาม

เปล่าครับ พอดีทามมีธุระอยากจะกลับแล้วฮะ

อ๋อ งั้นขออีกแปบเดียวไม่นานหรอกพี่ต่ายยิ้ม ตอนนี้พี่หลายคนเริ่มกึ่มกันแล้ว เพราะดื่มเหล้าอย่างกับเทน้ำทิ้ง ทามนั่งมองคนโน้นที คนนี้ที หัวเราะบ้าง

บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารหลากชนิด ทั้งหมูทั้งไก่หมักเครื่องเทศอย่างดี มันถูกย่างวางทิ้งไว้บนจานเยอะมาก น่าเสียดายจะตาย ถ้าทามเอากลับไปกินที่บ้านได้ก็คงดี จานใหญ่ตรงหน้าคงเป็นได้ทั้งอาหารเช้า แพ็คห่อไปทานอาหารกลางวัน และอาจเหลือเป็นอาหารเย็นของวันพรุ่งเลยทีเดียว ทามจะได้ไม่ต้องหิวจนท้องร้องอีกต่อไป

โอกาสดี ๆ แบบนี้ไม่รู้จะหวนคืนมาเมื่อไหร่ อย่ากระนั้นเลย ทามเปิดซิปหน้ากระเป๋าสะพาย กางช่องใส่ของนั้นไว้พอประมาณ พอคนเผลอก็เขี่ยหมูปิ้งเข้ากระเป๋า แฮ่~ ได้หลายชิ้นอยู่นะ

อาหารอย่างอื่นหน้าตาน่าทานทั้งนั้น แต่ทามต้องเลือกแบบเอาที่เป็นชิ้นไม่เละ อย่างกุ้งปลาหมึกนี่ก็ดี ไส้กรอกนี่ของชอบเลย อ๊า...ใส่จนเกือบเต็มก็ทำเป็นก้มหน้ากินอาหารต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น รู้งี้เอาถุงพลาสติกมาด้วยก็ดี

จนเวลาหนึ่งทุ่มกว่า ทามกำลังจะขอกลับบ้าน แต่สายตาดันเหลือบไปมองพี่ชายคนโหดซึ่งนั่งจ้องหน้าอยู่นานก่อนแล้ว แววตานั่นจ้องมาคล้ายจับผิด คนที่ทำความผิดอย่างทามเห็นเข้าก็ตกใจมาก เขาจะเห็นรึเปล่าว่าเมื่อกี้เราทำอะไร? ช่างเถอะ ๆ เราต้องใจเย็น...อย่าไปสน รีบชิ่งก่อนเถอะเรา

ป้าเปียฮะ ผมต้องรีบกลับแล้วนะครับทั้งที่ทามกระซิบบอกป้าเปีย แต่ป้าแกดันตอบกลับแบบเสียงดังตามความเคยชินของแก

ห๊ะ กลับอะไรยังไม่ดึกเลย เดี๋ยวพาไปส่งบ้าน

มะ ไม่เป็นไรฮะ ผมกลับเองได้

เอ้าไอ้นี่...จะรีบกลับไปไหนวะป้าแกนักเลงเก่าหรือเปล่าเนี่ย ทามทำหน้าเกรงใจ แต่สุดท้ายแกก็พยักหน้า

เอ้า กลับก็กลับ กลับได้นะ

ครับ สวัสดีครับทุกคน

ทุกคนโบกมือบ๊ายบายทำให้ทามถอนหายใจโล่งออก สุดท้ายก็จะได้กลับบ้านแล้ว กำลังเดินออกไปหน้าร้าน ยังไม่พ้นลานจอดรถดี มือหนาของใครอีกคนก็เข้ามาคว้าแขนทามไว้ ทามตกใจเมื่อเห็นหน้าเขาได้ถนัด

 

พี่คนโหด!!!!!!! เอ่อ ไม่สิเขาชื่อ คุณเอกต่างหาก!

เมื่อกี้ฉันเห็นนะ”

“อะ อะ อะไรเหรอฮะ”

“นายขโมยอาหารเขาพูดเสียงเรียบ ช็อค! พี่เค้าเห็นจริงด้วย ทามปั้นสีหน้าตัวเองไม่เป็น พอเขาบอกแบบนั้นก็ทำให้ตัวเองตกใจมาก

เอ่อ...ผมเปล่าเพื่อที่จะเอาตัวรอดจากสถานการณ์กระอักกระอ่วน ทามได้แต่ปฏิเสธออกไปก่อน

ฉันเห็น ลองเอากระเป๋านายมาให้ฉันดูสิเขาทำท่าจะดึงกระเป๋าไป แต่ทามสู้สุดชีวิต ดึงกลับมา พี่เค้าก็ดึงไป ทามก็ดึงกลับมาอีก สุดท้ายเขาออกแรงนิดเดียว

 

แคว่ก!! ทามก้มมองสายกระเป๋าขาดเรียบร้อย

แต่คนตรงหน้ายังไม่หยุดการกระทำ เขาเปิดซิบดูด้านในมีอาหารอยู่เต็ม คนโหดแสยะยิ้มอย่างสมเพชเวทนาทามแทบจะร้องไห้ ขอกระเป๋าคืน

นี่นายไม่มีเงินซื้อกับข้าวหรือไงเที่ยวทำตัวเป็นขโมย ขโมยแม้กระทั่งอาหารถูก ๆ พวกนี้ทามเงียบ เออสิโว้ยไม่มีเงิน ไม่งั้นจะทำอย่างนี้ทำไม แค่คิดในใจนะฮะ

พนักงานบริษัททำแบบนี้รู้ไปถึงไหนอายถึงนั่นทามก้มหน้า พี่เค้าโยนกระเป๋าคืนมา

ทีหลังอย่าทำอีก

ครับรับคำเสียงอ่อย ๆ เพราะหิวหรอกถึงทำ

ไป จะกลับบ้านใช่ไหมจะไปส่ง

มะ มะ มะ ไม่เป็นไรครับทามเกรงใจ ทั้งอับอายและกลัวพี่เค้าด้วย

นายอย่าเรื่องมาได้ไหม ก็บอกว่าจะไปส่งไงคนพูดมีน้ำเสียงและสีหน้าที่ไม่ค่อยดี ดูเป็นคนเอาแต่ใจมากเลยทีเดียว ทามไม่กล้าปฏิเสธสุดท้ายจึงต้องนั่งรถหรูอีกครั้ง

บ้านอยู่ไหนล่ะทามถอนหายใจก่อนจะบอก

ลาดพร้าวครับ

“ก็แค่นั้น”ระหว่างที่นั่งรถมา ทามนึกถึงแต่นมของน้องจีน ระหว่างทางจึงเอ่ยปากขอร้องเขาสักหนึ่งครั้ง

อะ เอ่อ...พี่ครับทามเรียก

คุณเอกเขาพูดขึ้น ทามทำหน้าไม่เข้าใจ

ครับ?”

เรียกฉันว่า คุณเอก

อะ อ่อ ครับคุณเอก คือว่าคุณเอกจะว่าอะไรไหมครับ คือว่าทามต้องแวะซื้อของ

ซื้ออะไร

เอ่อชักลังเลด้วยกลัวจะเป็นการรบกวนเขามากเกินไป

ช่วยหยุดทำหน้าอย่างนั้นสักที แล้วบอกมาว่าจะซื้ออะไร โลตัสข้างหน้านี่ได้รึเปล่าถามเสียงดุจังรู้แล้วว่าพันธ์ดุ

ได้ฮะ...ถึงจะมีน้ำเสียงไม่ค่อยดีแต่เขาก็ยอมจอดให้ ทามเข้าไปในร้านคนเดียว ทามใช้เวลานานสักหน่อยสำหรับการเลือก เพราะนมผงแต่ละยี่ห้อก็มีราคาที่แตกต่างกัน แข่งกันแพงจริงนะครับ ทามคิดว่าทามควรจะเปลี่ยนจากแบบเดิม เพราะแบบนั้นราคาค่อนข้างสูงกว่ายี่ห้ออื่น ๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าที่จริงแล้วควรจะเลือกอย่างไรถึงจะเหมาะสม

“อืม”สุดท้ายก็เลือกแบบเดิมดีกว่า แต่เปลี่ยนเป็นกล่องใหญ่กว่าที่เคย ตอนนี้ทามมีเงินเดือนแล้ว การที่จะใช้เงินเก็บตรงส่วนนี้ไปก่อน ยังไงสิ้นเดือนทามก็มีเงินก้อนมาทดแทน

ยืนลังเลอยู่นานกว่าจะตัดสินใจได้ ทามถือกล่องไปยังที่จ่ายเงินด้วยความมั่นใจ ลูกจ๋าต้องได้กินของดี ๆ แต่พอตอนจะจ่ายเงิน ก็ทั้งควักทั้งล้วงกระเป๋าหา มันเหมือนจะเจอความว่างเปล่า จนพนักงานมองหน้า

เอ่อ เดี๋ยวนะครับทามวางกระเป๋าลงบนพื้น ค่อย ๆ เปิดหาที่ละช่อง สมองคิดไล่วนตั้งแต่เมื่อเช้า กลางวันและตอนเย็นก็ยังอยู่นี่นา แล้วทำไมตอนนี้มันไม่มีแล้วละ!?

ช่องนี้...ไม่มี!!!

นี่ก็...ไม่มี!

ไม่มี!!!

 

หัวใจเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ น้ำตาเอ่อคลอดวงตาน้อย ความกังวลใจวิ่งพล่านไปทุกส่วนของร่างกาย มันเป็นความเหมือนรู้สึกหายใจไม่ค่อยออก งานนี้ท่าจะซวยแล้วจริงแท้แน่นอน ทามหันไปยิ้มหวานขอโทษพนักงาน

ขอโทษนะฮะ พี่รอแป๊บหนึ่งนะฮะ อาจจะทำหล่นไว้บนรถ ยังไงผมขอออกไปหยิบที่รถก่อน”ทามไม่แน่ใจบางทีตัวเองอาจจะสะเพร่า ทำเงินตกอยู่บนรถก็ได้ ตอนที่วิ่งออกมายังรถนั้น...ฝนเริ่มพรำและเม็ดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ พี่ชายจอดรอด้วยสีหน้าหงุดหงิด ทามเปิดประตูแต่ไม่ได้เข้าไปนั่ง มองหาทั้งบนที่นั่งและใต้เบาะ อีกคนก็มองตามทำสีหน้าสงสัย

ไหนล่ะของนายซื้อ ได้รึยัง?”เค้าถาม ทามกำลังร้อนใจ มันไม่มี! หายไปไหน!?

ยะ ยังครับ คือว่าเงินทามหาย!!ทามบอกเสียงสั่น อีกคนไม่ได้เอ่ยปากถามว่าหายได้อย่างไร เขาส่งเพียงรอยยิ้มเยาะที่มุมปากมาให้ ทามเห็นแต่แกล้งทำเป็นไม่เห็น ทำได้แค่ตั้งใจหาเงินที่อาจหล่นอยู่ที่ไหนสักทีในรถ

แผนสูงจริงนะ นายน่ะ

ครับ?”

อยากให้ฉันจ่ายเงินค่าของให้ก็บอกเถอะน่า

เปล่านะครับ เงินทามหายจริง ๆทามบอก แต่เขายักไหล่ไม่สนใจ

หึหึ นายนี่มันร้อยเล่ห์ลวดลายกว่าที่ฉันคิดเยอะเลยนะทามไม่สนคำพูดเขาหรอก เขาเข้าใจผิดก็ไม่อยากเสียเวลาอธิบาย สิ่งที่ทำให้ทามร้อนรนจนแทบบ้าตอนนี้ คือเจ้าตัวเล็กไม่มีนมกินไม่ได้! จะปล่อยให้ตัวเล็กของพ่อจ๋าหิวไม่ได้นะ เด็กตัวเล็ก ๆ ไม่เหมือนผู้ใหญ่อย่างทาม แค่คิดถึงเสียงร้องไห้จ้าของเจ้าตัวน้อยก็พาลทำน้ำตาไหล ทามอยากร้องไห้แต่ต้องกลั้นไว้ในอก เกือบสองทุ่มแล้วด้วย ลูกจ๋า ลูกจ๋า หัวใจทามห่อเหี่ยวพลางก่นด่าตัวเองในใจ

นี่ขึ้นรถมาสักที ฉันรีบไปส่ง

พี่ เอ้ย ไม่ใช่ เอ่อ...คุณเอกไปเถอะครับ เดี๋ยวผมกลับเองทามฝืนยิ้มให้ แสร้งทำว่าไม่เป็นไร มันไม่ใช่เรื่องหรอกที่จะให้เขาซึ่งเป็นผู้ใหญ่มากแล้ว จะต้องมานั่งรอและจัดการเรื่อง...ที่ไม่ใช่เรื่องของเขาเอง คุณเอกเบ้ปากเล็กน้อย

“นายมีแผนอะไรอีก จะหลอกล่ออะไรฉัน”

“เปล่านะฮะ”

“งั้นขึ้นรถมาได้แล้ว”

“ไปไม่ได้จริง ๆ ฮะ ทามยังกลับไม่ได้ ถ้าไม่ได้ของกลับไป...กลับไปไม่ได้จริง ๆ ฮะ”คนตรงหน้าทำสีหน้าไม่สนใจ เขาสั่งให้ทามปิดประตูรถก่อนจะเร่งเครื่องออกไปอย่างหัวเสีย ทิ้งให้ทามทามร้องไห้แบบสิ้นหวังฮือออออ ลูกจ๋า ๆ พ่อจะทำยังไงดี!

 
 
   *****************************************************************

 
 
 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 697 ครั้ง

5,155 ความคิดเห็น

  1. #5137 Vodka-me (@Vodka-me) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 00:12
    ฮือออออ ใจรี้ดดดดด
    #5137
    0
  2. #5115 chickchick0412 (@chickchick0412) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 01:42
    ฮือออสงสาร พี่เอกใจร้าย
    #5115
    0
  3. #5102 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 21:38
    งื้ออ สงสารน้อง ทามทำดีที่สุดแล้วนะ
    #5102
    0
  4. #5094 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 00:55
    สงสารน้องอ่ะ ฮือออออ เอาเลขบัญชีมารู้กกกกก
    #5094
    0
  5. #5074 ineedmoney (@ineedmoney) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 02:23
    แล้วเบบี๋จะกินอะไร นี่ด้วยความชอบเลี้ยงเบบี๋อ่านแล้วเครียดแทน คือเป็นห่วงมากเบบี๋อยุคนเดียวหรอ ตั้งหลายชั่วโมงแล้วนะ
    #5074
    0
  6. #5056 kandaa555 (@kandaa555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 09:46
    สงสารน้อง
    #5056
    0
  7. #5034 Pzsxdc (@Pzsxdc) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 16:16
    ตรง "นายอย่าเรื่องมาได้มั้ย--" เราว่าตกก.ไก่ไปตัวนะ
    #5034
    0
  8. #5032 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:41
    ร้องไห้ตามแล้ว แงงงงงงงงงงงง้ แล้วเด็กจะกินอะไร ฮืออออออออออ
    #5032
    0
  9. #5030 Peungg (@peungpeung13113) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 12:49
    มีโดเนทเงินมั้ยคะะ ฮื่อออ
    #5030
    0
  10. #5006 love bb lava (@lava2000lava) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 18:02
    เงินหนูหายไปไหนลูก กระเป๋าน้องก็ขาด
    #5006
    0
  11. #4995 ก๋วยจั๊บญวน (@piiparn_wtf) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 16:39
    โอ้ย อยากทะลุเข้าไปในเรื่องแล้วแอบแนบเงินให้น้องจังเลย แง้ น้องทามลูกกก
    #4995
    0
  12. #4984 TigKie_18 (@TigKie_18) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:31
    แค่เอาอาหารกลับเอง​ ด่าเพื่อ? กระเป๋าก็ของทาม
    #4984
    0
  13. #4977 Jaeyongie (@Jaeyongie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 00:48
    โอ้ยยน้องทามรูกเงินหายไปไหน
    #4977
    0
  14. #4976 ohhyes4 (@ohhyes4) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 00:10
    ชีวิตแบบน่าสงสาร
    #4976
    0
  15. #4973 NamPhak (@NamPhak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 22:17
    โอยยยยย สงสารร้องไหตามแล้ว
    #4973
    0
  16. #4952 โย้ช! (@theblinks) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 23:11
    สงสารจัง นึกแล้วว่าเงินต้องหาย
    #4952
    0
  17. #4935 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 13:58
    โอ๊ยลูกเอ๊ย
    #4935
    0
  18. #4890 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 04:44
    อ่านอีกรอบน้ำตาก็ยังซึม
    เงินหายไปได้ยังไงงงงง

    ป.ล. "ถึงได้มาน้ำตรงนี้" พิมพ์ตกคำว่า "ดื่ม" ไปน่ะค่ะ
     
    #4890
    0
  19. #4858 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 10:43
    สงสารรทามจริงๆนะ มีเรื่องไม่เว้นเลย
    #4858
    0
  20. #4843 toeisptry (@toeisptry) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 01:39
    อ่านแล้วจะร้องไห้ฮือออ
    #4843
    0
  21. #4807 mook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 15:01
    ทามน่าสงสารจังอีตาคุณเอกนี่ก็จะอะไรกับเค้านักหนาเค้าไม่ใช่คนไม่ดีสักหน่อย
    #4807
    0
  22. วันที่ 15 เมษายน 2561 / 08:32
    โหยยยย ขอให้คุณเอกใจดี
    #4803
    0
  23. #4787 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 10:52
    ไม่ไหวแล้วน้ำตาไหลแล้วแกกกกก สงสารรร
    #4787
    0
  24. #4775 Sine Sarunchanok (@sine_sinenie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 20:14
    สงสาร😢😢
    #4775
    0
  25. #4773 Peyoung (@NirintraSu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 11:54
    รับรู้ความรู้สึกทามไทมากจริงๆอ่านแค่2ตอนแรกน้ำตาร่วงเลย ความจนมันโหดร้ายจริงๆนั่นแหละสู้ๆน่ะทามไท/น้องจีน
    #4773
    0