[Love Series Project 1] คุณพ่อตัวน้อย yaoi

ตอนที่ 15 : คุณพ่อตัวน้อย : ละมุน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42,267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 491 ครั้ง
    21 มิ.ย. 56





 

ตอนที่ 13

ละมุน~!?


 

            ทามขยับน้อย ๆ แต่ยังรู้สึกว่าปวดเหมือนคนไม่เคยออกกำลังกาย แล้วพอไปออกแรงมากกว่าที่เคย...มันทำให้ปวดกล้ามเนื้อ จะพลิกตัวทีรู้สึกเหมือนกล้ามเนื้อตีเปรี๊ยะๆ เจ็บไปหมด....ทั้งแขน เอว สะโพก ไล่ลามไปถึงช่วงล่าง แต่วันนี้ก็จะฮึดสู้ละนะ ทามพลิกตัวเล็กน้อย...เบาะนอนนิ่ม ๆ เหมือนไม่ได้อยู่ห้องตัวเอง

            แหง่ละ...ทามไม่ได้อยู่ห้องตัวเองสักหน่อย เตียงทามมีรึจะนุ่ม...แบบ...แบบเตียงคุณ...

 

            ทามค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงแดดลอดผ้าม่านมานิด ๆ ทำให้รู้ว่านี่คงสายมาแล้ว ที่นอนหลับตาคิดอยู่นั่นเพราะว่า...กลัวจะเจอคุณฐาและไม่รู้ว่าต้องทำหน้ายังไงตอนตื่น แต่พอลืมมาเต็มตาก็พบว่า...ไม่มีร่างสูงนอนข้าง ๆ แล้ว มองไปที่ประตูห้องน้ำเปิดอยู่ก็ไม่มีคน....

            อายและไม่กล้าสู้หน้าเลย ยิ่งคิดก็ยิ่งทำให้หน้าแดง...ไม่ ๆ อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วละ นี่มันบ้าชัด ๆ ทามกับคุณฐา...โอ๊ยยยย ปวดหัว...อยากร้องไห้ นี่เหรอ...ผลตอบแทนที่ทามทำดีมาตลอด ไหนพี่ไผทเคยบอกว่า...ให้พยายามทำดี อยู่กับคนดี ๆ แล้วเราก็จะมีชีวิตที่ดี ๆ

            ไม่เห็นจริง!

            ทามสำนึก...และรู้แจ้งแล้ว ว่าโลกนี้มันโหดร้ายเกินกว่าทามจะรับไหวมาก คงคิดผิด...ที่เอาน้องจีนออกมาด้วย ความจริง (โหมดโทษตัวเอง) ถ้าทามอยู่กับลุง (คิดเรื่องเดิมซ้ำ ๆ อีกแล้ว) ......

            ในใจตอนนี้ทามเกิดความลังเล...จะกลับไปดีไหม หรือว่าจะไปตายเอาดาบหน้าต่อ? หรือว่า...จะไปคนเดียว พอตั้งตัวได้ หรือมีที่อยู่ดี ๆ ค่อยกลับมารับน้องจีน???

 

            ทำยังไงดี?

 

            น้องจีน...? ตายละ...อยู่บนนี้ทั้งคืน น้องจีนจะเป็นยังไง...ทามลุกขึ้นนั่ง มองซ้ายขวา ไม่มีคน...ก็รีบหยิบเสื้อผ้ามาสวมลวก ๆ ค่อย ๆ เดินลงมาที่ห้องพักของตัวเอง

            วันนี้เกาะเงียบแปลก ๆ ปกติจะได้ยินเสียงพี่จิ้งกับป้าหมูคุยกัน...นี่ทามเดินผ่านครัวยังไม่เห็นใครเลย ไม่สนหรอก...เดินมาที่ห้องตัวเองโดยเร็ว แต่ว่าพอมาถึง...ห้องกลับว่างเปล่า ไม่มีน้องจีน...ใจทามเต้นแรงมาก น้องจีนไปไหน????????? ลูกคว่ำเป็นแล้วทามยิ่งนึกห่วงหลายเท่า กัดปากตัวเอง...เจ็บใจ ไม่น่าเอาเวลาไปทำเรื่องบัดสีอยู่เลย! ถ้าน้องจีนเป็นอะไรไป ทามจะกระโดดทะเลตายแม่งที่เกาะนี่แหล่ะ!!!!!!!!!!!!!!

            ไม่อยากร้องไห้นะ...แต่น้ำตาไหลแล้ว ใจนึงคิดว่าไม่เป็นไรหรอก...พี่จิ้งกับป้าหมูก็อยู่

            แต่อีกใจก็ระแวงต่าง ๆ กลัวนั่น กลัวนี่ไปหมด...ถ้าน้องจีนเป็นอะไรไป ทามจะอยู่ยังไง....!!!!

            ทามตามหาใครสักคนที่พอจะถามได้บ้างว่า...หายไปไหนกันหมด ปกติแล้วที่เกาะนี้อยู่กันไม่มีคนอยู่แล้ว มาวันนี้มันเงียบ ๆ ไม่ใช่ขึ้นเรือหนีกันยกเกาะ แล้วทิ้งทามไว้หรอกนะ!!!

            อีกด้านของหาด...ได้ยินเสียงหัวเราะดัง ทำให้ทามต้องเดินตามไปเรื่อย ๆ

            ภาพที่เห็นทำให้ทามโกรธ...มีสิทธิ์อะไรเอาลูกทามมา!!!!!

            “ตื่นแล้วเหรอไง”คุณฐาหันมาถาม ทามมองหน้านิ่ง...เคืองน้องจีนแล้ว หัวเราะกับคนแปลกหน้าได้ไง!

            “คริคริคริ...”เสียงหัวเราะน้องจีน ซึ่งกำลังโดนคุณฐาเอาอุ้มเอาเท้าแตะทราย พอโดนทรายนิดเดียวก็ดึงออก...แค่นี้ก็ต้องหัวเราะด้วย!! (พาลสุดๆ)

            “เอาลูกทามมา!!”ทามบอก

            “เดินมาตั้งไกล เพื่อจะมาพูดแค่นี้?

            “แล้วคุณฐามายุ่งอะไรด้วย มีสิทธิ์อะไร...มาอุ้มน้องจีน?

            “ฉันเป็นเจ้าของนาย และน้องจีนนี่ก็เป็นลูกนายงั้นใช่ไหม”

            “ไม่ใช่!!!!! น้องจีนเป็นของทาม!!!! ของทามคนเดียว!!!!”ทามกรีดร้อง...แย่งน้องจีนมา แต่คุณฐาก็ไม่ยอมปล่อย น้องจีนคงตกใจ...ร้องไห้จ้าละหวั่น

            “แง~~~ แง~~~~~~

            “อย่าดึงซิ”คุณฐาเสียงดัง ทำหน้าไม่พอใจ...ทามก็ไม่ยอม จะดึงน้องจีนกลับมาให้ได้ โดยลืมไปว่าแรงตัวเองทำให้น้องจีนเจ็บแค่ไหน

            “แง~~~ แง~~~~~~

            “ก็ปล่อยสิ นี่ลูกทามนะ!!!!

            “แง~~~ แง~~~~~~   แง~~~ แง~~~~~~

            “เด็กเจ็บแล้วเห็นไหม?”คุณฐาตะคอก ทามปล่อยมือออก...นั่งลงเอามือปิดหน้าแล้วร้องไห้ มันสุดจะทนแล้ว...ทามยอมแล้ว ยอมแพ้ทุกอย่างแล้ว...

            “ฮืออออออ ขะ ขอ น้องจีนเถอะ ขอน้องจีน...ฮือออออ”ทามร้อง  อย่าเอาลูกทามไป...จากนี้ทามให้ทามทำอะไรทามทำให้หมด ยอมหมดแล้วจริง ๆ

            “ฮึกกกก...ฮือออ ยอมแล้วทามยอมแล้ว...”ทามร้องบอก พนมมือไหว้...ถ้าให้กราบเท้าทามก็ยอม คุณฐาถอนหายใจ อุ้มน้องจีนมานั่งใกล้ ๆ ทามอ้าแขนรับ...แล้วน้องจีนก็โผมากอดทาม รักสุดดวงใจ...คุณฐาขยี้ผมทามแรง ๆ

            “คิดมาก!

            ตวัดสายตามอง...แล้วทำไมละ ทามรักของทามนี่!!!!

            คนตัวโตโน้มกายลงมา จุ๊บปากทามแบบไม่ทันตั้งตัว บ้าเอ้ย!!! เสร็จแล้วยังมานั่งจ้องหน้า...เขินจนจะบ้าตายแล้วเนี่ย!

            “ไปอาบน้ำเสียที นายบอกว่าวันนี้จะไปตลาดไง?

            “กะ ก็ใครกันละ...”ทำให้ไม่ได้ไป คุณฐายิ้มกึ่งหัวเราะเยาะ

            “วันนี้จะทำงานไหวไหม”

            ทามก้มหน้าลงสองสามที...คุณฐาเลื่อนมือมาจับคางเชิดขึ้น แล้วก้มเอาริมฝีปากตัวเองแตะปากทามเบา ๆ ไอ้เราก็หลับตารับสัมผัสอย่างรู้สึกเขินปนแปลก ๆ อายจนไม่กล้ามองหน้า...ในหัวสมองขาวโพลน คิดอะไรไม่ออกแล้ว..

            ทามก้มหน้าต่อ...เช็ดน้ำตาให้น้องจีน ที่ยังสะอื้นไม่เลิก...

            “จุ๊ ๆ”ทามส่งเสียงให้น้องจีนเบา ๆ พร้อมโยกตัวเล็กน้อย...ให้น้องหยุดร้อง แขนแดงเลย...เมื่อกี้ทามดึงแรงไป

            “วันนี้ใจดี ให้หยุดงานได้วันนึง”คุณฐาบอก ทำไมต้องก้มหน้าลงมาใกล้ ๆ ด้วยก็ไม่รู้...ถ้าจะต้องเอนกันขนาดนี้ ไม่นอนทับมาซะเลยล่ะ!

            คิดแล้วก็หน้าแดง...

 

            เรื่องเมื่อคืน...

 

            บ้าจริง!!!!

            “ว่าไง จะไม่คิดขอบคุณกันหน่อยเหรอ?

            “กะ ก็...ไม่รู้สิครับ”ให้ตาย...มัวแต่คิดอะไรเพลิน

            “งั้นเป็นอันว่าวันนี้ไม่ต้องทำละ เพราะเมื่อคืน...หนัก!”น้ำเสียงล้อเลียน ทำให้ทามร้อนรน

            “พะ พูดอะไร!?!?!

            “หึหึ...อ้าว จำไม่ได้ซะละ? ไม่เป็นไร...คืนนี้เดี๋ยวเตือนความจำกันใหม่!?!

            ทามกอดลูกแน่น...

            “ยะ อย่า...นะ”อายก็อาย กลัวก็กลัว...จะให้ไปทำอย่างนั้นอีกรอบ ฆ่าทามให้ตายเถอะ...

            “นายหนีฉันไม่พ้นหรอก...แล้วอย่าคิดว่าจะกลับไปหาไอ้เอกอีกนะ เพราะมันไม่มีทาง!”ขู่ตลอด...

            “เกี่ยวอะไรกับคุณเอกอีกครับ ทามบอกแล้วไง...”

            “ว่าไม่ได้มีอะไรกับคุณเอก....”คุณฐาทำเสียงล้อเลียน วันนี้สงสัยอารมณ์ดีเกิน...เพราะแจกยิ้มมาหลายครั้งแล้ว

            “ฉันจะเชื่อนาย...แต่ถ้าต่อไปนี้ ฉันเห็นนายเจ๊าะแจ๊ะกับมันเมื่อไหร่ ฉันเอานายตายทั้งคู่...เคร้?”คุณฐานี่ก็ท่าจะบ้านะครับ อยากจะหันหัวไปดูรอบเกาะ...คืบก็ทะเล ศอกก็ทะเลแบบนี้ อย่าเอาเป็นจะได้เจอหน้าคุณเอกหรือไม่เลย แค่ทามจะออกจากเกาะก็ยังยากเต็มที เพราะเกาะนี้ไม่มีเรือ...

            ทางเดียวที่จะเข้าที่นี่ได้...คือโทรเรียกเรือจากพี่วิทย์เท่านั้น ไม่รู้ว่าถ้าเกิดเหตุด่วนเหตุร้าย ทามถูกฆ่าตายที่เกาะ...อีกสักกี่วันศพถึงจะขึ้นฝั่งได้นะครับนะ...

            “เดี๋ยวลูกนายหลับแล้ว ชงกาแฟให้ฉันด้วยนะ”

            “ไหนว่าวันนี้ไม่ต้องทำงาน...?

            “แค่ชงกาแฟ ฉันให้นายทำตรงไหน?”คนแก่ทำหน้ายียวน...เหอะ~!

            “ก็นั่นแหล่ะครับ ชงกาแฟก็คืองาน”

            “แค่ชงกาแฟ เนี่ยนะ...”

            “ก็ถ้า...คุณฐาบอกว่า วันนี้ไม่ต้องทำงาน...ก็หมายถึงทามไม่ต้องเข้าครัว ไม่ต้องเข้าบ้านคุณฐาซีครับ...”ทามบอก คุณฐาหรี่ตามอง...

            “งั้นฉันหักเงิน”

            คำประกาสิต!!!!!! ทามเม้มปาก...

            “งั้นแค่ชงกาแฟนะครับ”แพ้เงินครับ...บอกตรง! คุณฐายิ้ม...หอมแก้มทามฟอดใหญ่

            “อืม ๆ วันนี้ป้าหมูกับจิ้งไม่อยู่ เข้าไปทำธุระในเมือง...ยังไงช่วยดูแลฉันหน่อยได้รึเปล่า”น้ำเสียงอ้อน ๆ ทำให้ทามทำอะไรไม่ถูก...

            “คุณฐาตัวโตออก...ทำไมทามต้องดูแลด้วยละครับ”

            “ก็นายเป็นเมียฉันแล้วไง”คนตัวโตกระซิบข้างหูน้ำเสียงเย้า ทามผงะออกเบิ่งตากว้าง...หน้าคงแดงเป็นลูกตำลึงสุก คนตรงหน้าหัวเราะร่วนอย่างชอบใจ...

            “วันนี้แดดคงแรงนายว่าไหม”

            ทามมองรอบ ๆ แดดอ่อนยามเช้า...ค่อย ๆ แรงขึ้น

            “ละ แล้วไงละครับ”ทามถาม

            “ก็นายน่ะ...หน้าแดงไปจนถึงใบหูเชียว ฮ่าฮ่าฮ่า”ทามลุกขึ้นเดินหนี ไปกันเถอะน้องจีน...อย่าไปฟังคนบ้าเลย พูดบ้าพูดบออยู่ได้ รู้อยู่ว่าทำให้ทามเขิน...ก็ยังคิดแกล้ง!! คุณฐาเดินตามมาแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ...ก่อนเข้าห้องจู่ ๆ ก็คว้าเอวทามไปกอดเฉย ไอ้เราอยากจะสะบัดให้หลุด แต่กลัวทำน้องจีนหลุดมือ...

            “เอาลูกนายมา ฉันเลี้ยงให้...แล้วเข้าไปอาบน้ำซะ เหม็นจะแย่”

            “แล้วมาวุ่นวายทำไม ไปไกล ๆ ซิครับ!!!!!

            “ไม่ได้...กลัวเมียหาย~!”โดนไปอีกดอก...แทบลืมหายใจเลยครับ วันนี้คุณฐาท่าจะบ้าจริง ๆ จู่ ๆ ก็อารมณ์ดีใจดีโดยไม่มีสาเหตุ...

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

 

            ทามเดินมาตามน้องจีนก็เห็นกำลังหลับอยู่ที่พุงคุณฐา โดยคนตัวโตกำลังนอนดูซีรี่ย์สบายใจ พูดฝรั่งทั้งเรื่อง...ทามฟังไม่ออกหรอกเดินไปดูก็ถอยออกมา น้องจีนยังไม่ได้กินนมเลยหลับซะแล้ว...

            “คุณฐาจะทานข้าวเลยไหมครับ”ทามถาม ได้อาบน้ำก็ดีขึ้นหน่อย...รู้สึกสดชื่นขึ้นมาก แม้จะรู้สึกแปลก ๆ ในความรู้สึกว่ามันก่ำกึ่งความอาย ศีลธรรม ความถูกต้อง...แต่หน้าที่ของการเป็นลูกจ้างก็ยังต้องดำเนินต่อไป

            “มีอะไรทาน”คนพูดยังไม่เห็นหน้ามามองทาม เพราะสายตาจ้องอยู่ที่ทีวี...ทามเดินลงมาที่ครัว เปิดตู้เย็นมีอาหารอยู่เต็ม ชิส์~!

            “ของกินขนาดนี้ ยังคิดจะไล่ไปตลาดอีก”ทามบ่น ค้นดูว่ามีอะไรที่ทามพอจะทำได้บ้าง...ไอ้เราก็ไม่เคยทำอาหารเป็นเมนูเหมือนร้านอาหารตามสั่งทั่ว ๆ ไป มีแต่อยากกินกระเพราไก่ ก็ไปหาขโมยใบกระเพราตามบ้านที่เขาปลูก...เอามาราดซอสติ๊ต่างว่าได้กินกระเพราแสนอร่อย ให้จบ ๆ ไปเพียงหนึ่งมื้อจะใช้น้ำมัน ใช้ไฟ...ก็กลัวจะเปลือง ทามเก็บแก๊สไว้ต้มน้ำแค่ขวดนมน้องจีนก็พอแล้วในแต่ละวัน

            ทำข้าวผัดแล้วกัน ง่าย ๆ กับแกงจืด...ที่ทามพอจะทำเป็น กินได้รึเปล่าก็ไม่รู้...ทามก็มีของติดตัวนะ ตอนพี่ฟ้าพี่ไผทอยู่ก็ทำกับข้าวกินเอง เพราะทั้งสองคนไม่มีเวลา...วันนี้ได้รื้อฟื้นการทำอาหารเต็มรูปแบบ เลยออกจะตื่นเต้นเล็กน้อย

            ทามตรวจดูหม้อหุงข้าวที่ถูกเสียบปลั๊กไว้แล้ว ข้าวเด้งควันโขมง...ป้าหมูคงหุงไว้ก่อนหน้า เลยได้ตักออกมาพักวางไว้...เตรียมเครื่องที่จะผัด หั่นผัก หั่นไก่ ก่อนจะตั้งหม้อต้มแกงจืดไปพร้อม ๆ กัน

            “ทาม...”เสียงคุณฐาเรียก ทามวางมือตรงหน้า...แล้วขึ้นไปหา เห็นคุณฐาลากเบาะออกมาวางล่างโซฟา อากาศก็ไม่ร้อน แต่เจ้าตัวกลับเปิดแอร์เย็นฉ่ำ กลัวลูกทามสบายดีใช่ไหม!!!!!!

            “ปูให้หน่อย”คุณฐาบอก เพราะอุ้มน้องจีนอยู่คงไม่ถนัด...

            “ทามเอาน้องจีนไปนอนที่ห้องก็ได้ครับ”ทามบอก คุณฐาทำหน้าดุ...ทามเลยต้องรีบบอกต่อ

            “น้องจีนไม่เคยนอนแอร์ เดี๋ยวไม่สบาย”ทามทำท่าจะอุ้ม...

            “เด็กเดี๋ยวนี้ปรับตัวเร็ว เมื่อกี้ให้นอนพัดลม...มีแต่เหงื่อ นอนนี้หลับพริ้มแล้ว...ขืนให้นายลากไปห้องตัวเองอีก ร้อน ๆ เย็น ๆ ลูกนายได้ไม่สบายจริง ๆ แน่”แหม่...ชักแม่น้ำทั้งหกสิบสายมารวมกันทีเดียวนะครับ ทามชั่งใจนิดนึง...แล้วพยักหน้า ปูเบาะนิ่ม ๆ ให้ คุณฐาก็เอาน้องจีนวางลง ก่อนจะไปหาผ้าห่มหนาพอประมาณ มาห่มให้...

            ทามยืนดู...คุณฐาทำโน่นนี่ จนลืมว่าต้องไปทำกับข้าว...

            “ข้าวเสร็จรึยัง..?”คุณฐาถาม ทามยิ้มอาย ๆ เพราะมองเพลิน หันหลังกลับลงครัวมาทำผัดข้าวต่อ แย่อ่ะ...ป้าหมูหุงข้าวนิ่มเกินไป พอเอาไปผัดมันก็เละ ๆ ดูไม่ค่อยน่ากินเท่าไหร่ ทามเลยหันมาทำแกงจืดใส่กระหล่ำ ใส่หมูอะไรไปตามเรื่อง ตั้งหม้อทิ้งไว้ แล้วเดินมาชงนม และเอาน้ำของน้องจีนมาบ้านคุณฐา เห็นคนตัวสูงยืนดูหม้อแกงจืดอยู่...

            “ตั้งโต๊ะเลยนะครับ”ทามบอก ท่าจะหิว...นี่เก้าโมงกว่าแล้ว เมื่อไหร่ป้าหมูกับพี่จิ้งจะกลับมาสักทีก็ไม่รู้ คุณฐาปิดแก๊สให้ ก่อนจะหยิบขวดน้ำขวดนม...ขึ้นบ้านไป ทามตักอาหารใส่ถาดแล้วเดินขึ้นไปตั้งโต๊ะให้...เอาน้ำใส่แก้ว จัดโต๊ะ ใช้กับ...ทามเป็น ....อย่างงั้นแหล่ะ (เขินว่ะ)

            คุณฐาเดินมารวบเอวกอด ทำเอาทามตกใจรินน้ำหก...

            “โอ๊ะ...”เปียกเลย...คุณฐาไม่ยอมปล่อย ซุกไซ้อยู่แถวต้นคอ...

            “เปียกหมดแล้วครับ”ทามบอก ถ้าไหลลงพื้นก็ต้องมาเช็ดอีก คุณฐายอมปล่อยมือ...ให้ทามไปหยิบผ้ามาเช็ด

            “วางยาฉันรึเปล่า”

            “ครับ...”

            “นายน่ะ...วางยาใส่กับข้าวหรือเปล่า”คุณฐาถามย้ำ เห็นหน้าแล้วหมั่นไส้...

            “ก็ลองกินดูสิจะได้รู้ว่าวางหรือไม่วาง”ทามยียวนกลับ ประสาทคนชอบมายิ้มกริ่มทำให้ใจเต้นผิดจังหวะ คุณฐานั่งลงที่โต๊ะ ทามเลยตักข้าวให้...กับข้าวง่าย ๆ ไม่รู้จะถูกปากรึเปล่า คนเคยกินแต่ของดี ๆ ว่าจะไม่ลุ้นนะ...แต่ก็ลุ้นแหล่ะ กลัวโดนด่าด้วยว่าทำเสียของ (จุดนี้อยากให้คุณฐาบอกไม่อร่อยมาก ทามจะได้ซัดเรียบคนเดียว) ถึงจะแบ่งข้าวไว้แล้ว...แต่ทามก็กลัวคุณฐาไม่อิ่ม เลยกักของตัวเองไว้นิดเดียว รอเวลาถ้า...ยังไงก่อนป้าหมูมา ทามอาจจะแอบเอาไส้กรอกออกมากินคนเดียว คนตัวโตตักข้าวผัดกินคำแรก ก็ตาตั้ง...ยกมือสองข้างบีบคอตัวเอง ตาเหลือก...ทามตกใจถลาไปจับ

            “อึก ๆ”

            “คุณฐา!!!!!!!!

            “ฮ่าฮ่าฮ่า....”

            ไอ้บ้า...ทามกัดปาก คุณฐารวบเอวมากอดนั่งตัก...ทามก็ดิ้น ๆ ไม่ยอม

            “อย่าดิ้น เดี๋ยวได้โดนอย่างเมื่อคืน”โอเค...คำขู่ได้ผล ท่านได้สิทธิ์นั้นเดียวนี้~ ทามนั่งเกร็งนิ่ง ๆ ให้ตาย...อายครับ อายยยยย

            “ป้อนหน่อย”คำอ้อน ๆ ทำให้ทามหน้าแดง คุณฐาหัวเราะ...

            “พูดเล่น”

            “ปล่อยสิครับ....”เจ็บอ่ะ...กอดเอวไว้แน่นมาก แขนหนา ๆ กล้ามเป็นมัดแบบนี้ ออกแรงนิดเดียวทามก็แทบจะปลิว

            “นายก็กินด้วยกันสิ”คุณฐาบอก

            “ทามแบ่งไว้แล้วครับ ปล่อยสิ”

            “ไหนของนาย?

            “ทามจะลงไปกินที่ครัว...”ทามบอกเสียงอ้อมแอ้ม...

            “ไปยกขึ้นมา”เริ่มสั่ง...

            “ไม่เป็นไรครับ...”จะให้ยกข้าวมากินกับเจ้านายเนี่ยนะ...

            “ไปยกขึ้นมา!!!”ทำเสียงเข้มใส่อีก อย่าคิดว่ากลัวนะ...แต่ก็กลัวแหล่ะ มือหนาปล่อยออกทามก็เดินหน้างอลงไปหยิบข้าว ถ้วยเล็กที่แบ่งไว้...เออดี ๆ น้ำแกงจืดที่เหลือในหม้อไม่ต้องกินแล้ว จะไปฟาดหมูเด้งในชามคุณฐากินให้หมดเลย!!!!!

            “กินแค่นี้?”ทามพยักหน้า...คุณฐาถอนหายใจ แบ่งข้าวกว่าครึ่งของตัวเองมาใส่ถ้วยของทาม ทามเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม...

            “กินแค่นี้ ตัวถึงได้แค่นี้ไง”เพิ่งเห็นคุณฐาบ่นแบบเป็นห่วง ทามแอบดีใจเล็ก ๆ เพราะไม่เคยมีใครห่วงแบบนี้...

            “กินแค่นี้ เพราะมีให้กินแค่นี้ต่างหากเล่า!”ทามบ่นเสียงเบา คุณฐาจ้องหน้านิ่ง ๆ วางช้อน...จับมือทาม

            “กินให้เยอะกว่านี้ เพราะต่อจากนี้จะมีให้กินเยอะกว่านี้...เข้าใจ๋?

            ทามน้ำตาคลอ...ตั้งแต่พี่ไผทกับพี่ฟ้าเสีย ไม่เคยมีใครเป็นห่วง...เรื่องปากท้องทามมาก่อน ทามรู้ก่อนหน้านี้ลำบากมายังไง อดมื้อกินมื้อแค่ไหน...พอมีใครสักคน ทำให้ทามกินดีอยู่ดีขึ้นมาได้บ้าง ก็แอบดีใจไม่ได้...นั่นหมายถึงน้องจีนจะได้อยู่ทีดี ๆ ด้วย ทามรู้ว่านี่ต้องเป็นพรของพี่ฟ้า

            ก้มหน้ากินข้าวตัวเองเงียบ ๆ แถมน้ำตายังมาคลอ ๆ คุณฐาตักหมู เต้าหู้ไข่ และผักให้จนเต็มจาน...ทามยัดอาหารจนแก้มป่อง เพราะยังกลืนไม่ลง...น้ำตาติดคอ...

            เราสองคนไม่ได้พูดอะไรกันอีก

            จบอาหารมื้อนั้น...คุณฐามีขนมหวาน เป็นบัวลอยไข่หวานในตู้เย็น เขาบอกว่า...มีเจ้าประจำที่ซื้อจากตลาดนัดที่ฝั่ง อาทิตย์นึง...จะได้กินครั้งเดียว คุณฐาให้ทามกิน...(ยิ้มกว้างชอบใจสุดๆ)

            “กินให้เป็นหมูเลยนะ”คุณฐาบอก ทามพยักหน้า...ได้ขอรับเจ้านายยยย~

 

           

 
 
ขอบคุณที่รักน้องจีน...อย่างที่ชินรักนะ


ตอนนี้ก็อ่านสบาย ๆ ให้พักหายใจกันนิดนึง...


คึคึคึ


ขอบคุณที่ทวงถาม...ขอบคุณที่ทำให้ชินมีแรงกระตุ้นเสมอ


รักทุกคนนะครับ...




ถ้านิยายชินพอจะทำให้ทุกคนยิ้มได้บ้าง...ในวันที่เครียดแสนเครียด


ชินยินดีนะคร้าบบบ


อยู่กันให้จบเรื่องด้วยละ ...อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหน



ปล. ตอนนี้ตอนที่ 13 ถูกแล้วนะ...ส่วนตอนที่ 12 อยู่ไหนกันนะ...คึคึคึ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 491 ครั้ง

5,155 ความคิดเห็น

  1. #5147 fatipa (@tipawadee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 09:30
    น้องยิ้มได้แล้วก็ดีใจ
    #5147
    0
  2. วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 06:03
    ง่ายเกินไปมั้ยคุณฐา ทามก็เป็นคนไม่คิดอะไรแบบไม่คิดอะไรเลยจริงๆ คนอ่านร้องไห้ตามตั้งนานแต่อยู่ดีๆมาฟินซะงั้น ปรับอารมณ์ยังไม่ทันเลย แค่เขาทำดีนิดหน่อยทามก็ใจอ่อนซะงั้น เห้อ
    #5133
    0
  3. #5129 YJ 5135 (@tarta5135) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 16:50
    อยู่ดีๆก็ดีง่ายๆอย่างนี้เลยหรอ
    #5129
    0
  4. #5111 SONNIL (@SONNIL) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 04:30
    งงงงงงงงงงงง
    #5111
    0
  5. #5098 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 02:48
    อ่านไปก็น้ำตาไหล
    #5098
    0
  6. #5088 Pon_chanapon (@Pon_chanapon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 02:39
    เบื่อนายเอก จบเลิกไม่อ่านแล้ว
    #5088
    0
  7. #5087 Pon_chanapon (@Pon_chanapon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 02:39
    เบื่อนายเอก จบเลิกไม่อ่านแล้ว
    #5087
    0
  8. #5084 manejanb (@manejanb) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 20:31
    ดีต่อใจ
    #5084
    0
  9. #5080 aphirumpa (@aphirumpa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 19:42
    ตอนที่หายหาได้จากไหนคะ
    #5080
    0
  10. #5066 Tono_Miya (@tongmiya) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 22:55
    ผีเข้าผีออกนะฐา 55555555
    #5066
    0
  11. #5025 suwee1809 (@suchawadee2535) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 22:54
    น้ำตาคลอเลย กินให้เยอะๆ แม่ง

    โคตรดี
    #5025
    0
  12. #5016 waenmild2541 (@waenmild2541) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 14:58
    เป็นนิยายที่แบบร้องไห้ทุกตอนงือออสงสาร
    #5016
    0
  13. #4993 TigKie_18 (@TigKie_18) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 15:52
    ไบโพล่าป้ะพระเอกอ่ะ​ ก่อนหน้านี้คือด่าๆๆๆดริฟมาตลอด​ ได้เค้าแล้วติดใจเหรอไงเอิ้กๆ
    #4993
    0
  14. #4947 LeeFahSn (@LeeFahSn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 13:34
    อ่านเเล้วมันซึ้งอ่ะ เข้าใจเลยความรู้สึกไม่เคยมีใครห่วง
    #4947
    0
  15. #4944 jogod (@jochittranant) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 23:40
    น้องทามเริ่มจะถูกบำรุงละ
    #4944
    2
  16. #4941 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 19:26
    ในที่สุดก็กินอิ่มนอนหลับสบายพร้อมเป็นเมียนายฐา
    #4941
    0
  17. #4900 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 00:38
    หมั่นไส้คุณฐาเด้ออออออ

    หน้าชื่นตาบานเกินไปและ

    คนหรือปลากัดตอดได้ตอดเอา

    ตื้นตันตามทามมีคนห่วงใย



    ป.ล. "คงสายมาแล้ว" พิมพ์ "มาก" เป็น "มา"

    "เอาอุ้มเอาเท้าแตะทราย" คำว่า "เอา" ตัวแรกเกินมารึเปล่าคะ


    "จากนี้ทามให้ทามทำอะไร" คำว่า "ทาม" ตัวแรกน่าจะเกินมา


    "จะไม่คิดขอบคุณ" คือ "ไม่คิดจะขอบคุณ" รึเปล่า


    "กระเพรา" ต้องเป็น "กะเพรา"


    "ต้มน้ำแค่ขวดนมน้องจีน" คำว่า "แค่" คือ "แช่" รึเปล่าคะ


    "ทำผัดข้าวต่อ" คือ "ทำข้าวผัดต่อ" รึเปล่า


    "ใช้กับ...ทาม" น่าจะเป็น "ใช่อย่างกับ...ทาม" รึเปล่าคะ


    "อยู่ทีดีๆ" พิมพ์ "ที่" เป็น "ที"


     


     


    ป.ล. 2 มีตอนก่อนหน้า 2 ตอน ที่พิมพ์ "ไซ้" เป็น "ไซร้" กับ "ไซร์"

    #4900
    0
  18. #4888 agapeploychi (@agapeploychi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 21:09
    คุณฐา โปรดรัก และ เอ็นดูนู๋ทามเยอะๆนะ เราสงสารน้องทาม
    #4888
    0
  19. #4868 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 14:42
    คุณฐาเริ่มชอบทามแล้วใช่มั้ย
    #4868
    0
  20. #4819 mook (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 08:42
    คุณฐารักน้องทามกับน้องจีนให้มากๆนะอย่าให้น้องต้องเจอเรื่องไม่ดีอีกนะ
    #4819
    0
  21. #4796 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 12:28
    ชีวิตหนูกำลังจะดีขึ้นแล้วลูก
    #4796
    0
  22. #4780 PN ¨ ❤ (@pniiz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 20:50
    ฮืออออออ บ้าบอชีวิต น้องทามลูกเอ้ย หมดทุกข์หมดโศกสักทีนะลูกนะ ให้พี่ฐาเขาดูแลนะลูก
    #4780
    0
  23. #4779 PN ¨ ❤ (@pniiz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 20:49
    ฮืออออออ บ้าบอชีวิต น้องทามลูกเอ้ย หมดทุกข์หมดโศกสักทีนะลูกนะ ให้พี่ฐาเขาดูแลนะลูก
    #4779
    0
  24. #4761 Chadaporn Morarai (@beauty20) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:21
    ชีวิตช่างหวานอมขมกลืนจริงๆ
    #4761
    0
  25. #4734 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 11:25
    นี่ขนาดน้องดีขึ้นมาแล้วก็ยังทำให้เรามีน้ำตา
    #4734
    0