[Love Series Project 1] คุณพ่อตัวน้อย yaoi

ตอนที่ 11 : คุณพ่อตัวน้อย : โอบกอดฉันไว้ และนำทาง...ฉันไป สู่ดินแดนแสนไกล ในคืนนี้ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 613 ครั้ง
    6 มิ.ย. 56


นั่งลง..และหลับตา กรุณาฟังเพลงนี้ให้จบ~




Digital Download
*927790 (นาทีละ 5 บาท ไม่รวมค่าคอนเท้นต์)
*927 (สัปดาห์ละ 9 บาท เฉพาะ AIS และ DTAC)
เพลงประกอบภาพยนตร์ 'LAST SUMMER ฤดูร้อนนั้น ฉันตาย'


เยียวยา (Cure)
Written / Compossed by Sin
Produced / Arranged by Soh ETC.
Co-produced by Sin
Mixed / Mastered by Koichi Shimizu


โอบกอดฉันไว้ และนำทางฉันไป
สู่ดินแดนแสนไกล ในคืนนี้

อย่าปล่อยให้ฉัน เป็นแค่คนสำคัญ
ที่ถูกความต้องการ เริ่มกัดกินจิตใจ

หมดเรี่ยวแรงต้านทาน
อ่อนแอเหมือนคนหลงทาง
สิ่งที่ไขว่คว้าเริ่มจางหายไป
เฝ้ารอเธอเยียวยา
อยู่ในทะเลน้ำตา
ให้ฉันได้รู้สึก ว่ายังหายใจ
....ทรมานเหลือเกิน


https://www.facebook.com/sin.page
instagram : @sinofficial
Twitter : @sinsingular






ตอนที่ 9

โอบกอดฉันไว้ และนำทาง...ฉันไป สู่ดินแดนแสนไกล ในคืนนี้

 

 สิบโมงกว่าป้าหมูเรียกให้ทามขึ้นไปพบ คุณท่านไม่อยากไป...แต่ก็ขัดไม่ได้ ทามไม่อยากทำให้ป้าหมูไม่พอใจ และไม่อยากถูกซักไซ้มาก มาอยู่บ้านเขา...มันคงไม่ดีเท่าไหร่ ถ้าทามจะไม่เข้าไปไหว้เขาเลย ทามใช้เวลานึกใคร่ครวญเรื่องราวที่เกิดขึ้น คุณฐาเมา...จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าทามเป็นใคร เรื่องเมื่อคืน...มีแค่ทามที่รู้ว่ามันเกิดอะไร ถ้าทามไม่พูด...สักคน เรื่องมันก็จมดินหายไป คิดมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกหัวใจพองโตขึ้นอย่างประหลาด ดีใจ...ที่หาเหตุผลมารองรับความกลัวของตัวเองได้

ช่วงเวลาที่อาบน้ำทำให้ทามมีเวลาพินิจพิจารณาร่างกายตัวเองอย่างถี่ถ้วน ไม่มีส่วนไหนที่ไม่ช้ำ...ตั้งแต่คอลงไป เป็นรอยจุดแดง ๆ บ้างม่วงบ้าง มากไปกว่านั้น ตรงส่วนนั้นมันก็เจ็บซะจนอยากจะกางขากว้าง ๆ เดิน

ชงนมและเล่นกับน้องจีนแปปเดียว รอให้ลูกหลับ...อีกรอบ ทามจับน้องจีนนอนคว่ำ เพราะน้องจีนจะได้นอนนาน ๆ ถ้าได้นอนในท่านี้ เอาหมอนกั้นลูกไม่ให้ตกเบาะ แม้มันจะไม่สูงก็ตาม...ทามหายใจเข้าลึก ๆ เตรียมตัวเตรียมใจ เผชิญหน้า...กับความเป็นจริง

“ป้าหมูบอกว่าไม่สบาย”พี่จิ้งถาม ทามพยักหน้า

“เฮ้ย เป็นอะไรว่ะ แพ้ยุงเหรอ”พี่จิ้งดูรอยตามตัว ทามกรอกตาไปมา...ตกใจคิดไม่ถึงว่าพี่จิ้งจะสังเกตขนาดนี้ เดี๋ยวไปเปลี่ยนเสื้อแขนยาวดีกว่า

“อะ อะ ฮะ”

“เออ ๆ เดี๋ยวไปหายามาให้ กินข้าวเสร็จแล้ว...ไปหาคุณท่านที่ตึกด้วยล่ะ ท่านจะให้งาน...แล้วจะได้คุยเรื่องเงินเดือน”พี่จิ้งบอก ทามพยักหน้า...คำว่าเงินเดือน ทำให้ตาลุกวาว เหตุผลที่อยากอยู่~

บอกแล้วว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะไม่มีใครรู้ ทามจะทำหน้าซื่อเนียน ๆ ไป อยากอยู่ที่นี่ไม่อยากหาที่อยู่ใหม่ เพราะทามรู้ว่า ห้องพักดีแบบนี้แถมฟรี นอกจากเกาะนี้คงไม่มี ลำพังเงินสามหมื่นที่มี ถ้าต้องออกจากเกาะเอาไปเป็นค่าเช่า...ทามคงต้องจ้างคนเลี้ยงดูลูก เพราะออกไปทำงานเป็นแน่...

 

เอาว่ะ!!!!!!!

 

จะอยู่ที่นี่ละ พี่จิ้งช่วยเลี้ยงลูกได้...ห้องก็ฟรี น้ำไฟก็ฟรี นี่เดี๋ยวทำงาน...ก็ได้เงินเดือนอีก อากาศก็ดี...น้องจีนจะได้อารมณ์ดีด้วย คุณฐาเป็นกึ่ง ๆ เจ้านายเก่า ถ้าทามขอร้องอาจจะได้ก็ได้~

ทามเดินมุ่งมั่น...ด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง ทนเจ็บเสียดตลอดทางที่เดินไปบ้านใหญ่ ไม่มีคนเหมือนเดิม พี่จิ้งคงช่วยป้าหมูตากเนื้อหมูอยู่ด้านหลังบ้านพักคนงานเมื่อเช้ามีข้าวสารอาหารและผักมาลง ส่วนคนอื่น ๆ ไม่เห็นมีใคร ได้ยินว่า...คนงานเมื่อคืน กลับไปกับเรือเมื่อตอนเจ็ดโมง นั่งลงที่ห้องรับแขกข้างล่างนี่ล่ะ...เกิดอะไรขึ้นจะได้วิ่งได้ทัน

 

บ้าเอ้ย...ทำไมใจต้องเต้นแรงด้วยก็ไม่รู้ ฟู่~~ ผ่อนลมปากเบา ๆ

 

ตัวทามเริ่มสั่น...แอบหวาดกลัวเบา ๆ

 

“นายเป็นหลานป้าหมู”เสียงทุ้มจากด้านหลัง ทามตกใจเล็ก ๆ นั่งหลังตรงโดยอัตโนมัติ

“ฮ ฮ ฮะ”เสียงสั่นมาก ก้มหน้าต่ำลงมองมือตัวเอง เมื่อคนตัวใหญ่เดินมายืนค้ำหัวใกล้ ๆ เห็นแค่เท้ายังรู้สึกมีอำนาจจขนาดนี้~

“ทำอะไรเป็นบ้าง?

“กะ ก็ ละ หลาย ยะ อย่าง~”ทามพูดบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่นก็ยังสั่น คุณฐาเดินวนรอบตัว ก่อนจะมานั่งยอง ๆ ที่ตรงหน้า...แล้วก็

 

 

เชิดคางทามขึ้น...สบตา สายตาคมเข้ม...สีหน้านิ่งแบบใช้ความคิด ตัวทามสั่นหนักกว่าเดิม...เหมือนลูกนกตัวเล็ก ๆ นั่งกำมือแน่น

“นาย!?!?!?!”เสียงคุณฐาอุทานขึ้น ทามก็ตกใจ...

“เด็กไอ้เอก!!!!!”เสียงสบถลั่น

ทามส่ายหน้า

“ไม่ใช่นะ...ทามไม่ใช่!!!”รีบร้องออกไป

“หึ มันส่งนายมาใช่ไหม!!!”คุณฐาตวาดลั่น ทำหน้าน่ากลัว...ทามยกมือไหว้ทันควัน จะให้กราบแทบเท้าก็ยอม

“ไม่ใช่นะครับ ๆ ทามไม่ใช่”

“บ้าเอ้ย!!!!

“ฮึก...ทามไม่ใช่นะครับ”ทามร้องไห้ ยกมือไหว้ปรก ๆ กลัวจับใจ เพราะใบหน้าทมึงทึงสีแววตาลุกโรจน์น่ากลัว

“มันใช้ให้นายมาทำอะไร?????~”คุณฐาถาม เคยฟังใครบ้างไหมครับ?

“เปล่าครับ ไม่ใช่...คุณเอกไม่ใช่เจ้านายของทาม”

“ฉันไม่บอกว่ามันเป็นเจ้านาย หึหึ...มันใช้นายมาทำอะไร”

“ไม่ได้ใช้ครับ”

“โกหก!!!!

“ไม่ได้โกหก!!!”ทามเถียง แต่เจอสายตาดุดันกระชากกลับมาก็ทำเอาหุบปากแทบไม่ทัน คุณฐาหลับตา...หลายใจเข้าเหมือนทำให้ใจเย็น

“เอาละ แล้วนายมาทำอะไร!!!!!

“ไม่ได้ให้มาทำอะไร ทะ ทะ ทาม...ขอทำงานที่นี่ได้ไหมฮะ”

            คนน่ากลัวหรี่ตามอง ทามเห็นเป็นโอกาสเลยอยากจะพูดขอร้องให้หมด

            “ทามทำเป็นทุกอย่าง ทุกอย่างจริง ๆ นะฮะ ซักผ้า หุงข้าว กวาดบ้าน ถูบ้าน เช็ดกระจก กวาดยักใย่ ตัดหญ้า...”

            “เอาละ ๆ พอ!!!

            “คุณฐารับทามแล้วใช่ไหมครับ”

            “ทำไมฉันต้องรับนาย? โดนไล่ออกจากบริษัท...แล้วไอ้เอกไม่หางานอื่นให้เหรอ?

            “ทำไมคุณเอกจะต้องหางานอื่นให้ทามด้วยละครับ ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”ทามบอก ไม่เป็นผลดีสักเท่าไหร่ คุณฐาทำหน้ายังกับยักษ์วัดแจ้ง แยกเขี้ยวตาถลนอย่างไงอย่างงั้น

            “เอาละ เราควรจะเอาความจริงมาพูดกันสักที ตอนนี้นายยืนอยู่บนบ้านของฉันถูกไหม”

            “ครับ”

            “เกาะของฉัน”

            “ครับ...”

            “พื้นที่ของฉัน...”

            “ใช่ ครับ...”ทามคิดตาม

            “นายมาได้ยังไง?”คุณฐาถาม ทามยิ้มเล็กน้อย...ไม่มีอะไรซับซ้อนเลยครับ~

 

            “บ้านที่ทามอยู่มีปัญหานิดหน่อย ทามเลยมาหาป้าหมู...ป้าหมูเป็นป้าของพี่สะใภ้ทาม อย่างที่คุณฐารู้ละครับ ทามถูกไล่ออก สาเหตุอะไร...ทามก็ยังงงเหมือนกัน”ตรงนี้ทามพูดแด.กดันคุณฐานิดหน่อย

            “ทามอยากทำงาน อยากได้เงิน...แค่นี้ละครับ”

            “ถ้าเป็นนาย...นายจะคิดว่ามันแปลกรึเปล่าล่ะ?

            คนตัวสูงถอยหลังไปนั่งไขว้ห้างกอดอก บนโซฟาสีอึมครึม...

            “แปลกยังไงครับ?”ทามถาม

            “แปลกตรงที่ว่า นายมาที่นี่ได้ยังไง...และนายรู้ได้ยังไงว่าฉันซึ่งเป็นคนไล่นายออก อยู่ที่นี่!?

 

            “ไม่มีอะไรยากเลยนี่ครับ ทามมาที่นี่ได้...เพราะป้าหมูอยู่ที่นี่ และทามก็ไม่รู้ว่าคนที่ไล่ทามออกอยากคุณฐา จะอยู่ที่นี่ด้วย”ทามพูด คุณฐาเชิดหน้านิ่ง...เอ่อ จะถูกบีบคอตายไหมเนี่ย~

 

เสียงหายใจออกของคุณฐา แรงจนทามกลัว...เงียบไปนานจนใจแป้ว ไม่ได้ตั้งใจเถียงหรือเสียงดังใส่ ก็ทามแค่อยากพูดให้ทันคุณฐา อยากอธิบายให้เข้าใจ...คุณฐาชอบพูดเสียงดัง ทามก็เลยต้องเสียงดังบ้าง~

 

“ฉันจะให้นายอยู่ก็ได้~

“เย้~!”ลืมตัว ดีใจเกินหน้าไปนิด...

“นายว่าทำอะไรเป็นบ้างนะ”

“ทุกอย่างเลยครับ ทุกอย่างจริง ๆ พี่ไผทสอนให้ทามกวาดบ้าน ถูบ้านแต่เด็ก ซักผ้านี่สบายมากเลยครับ แต่ทามไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ บางทีแฟ้บมันกัดมือนะฮะ แต่ทามทำได้นะ...สบายมากอยู่แล้ว~”ทามตั้งใจเสนอขายตัวเองเต็มที่ คุณฐาทำหน้าเอือม ๆ

“พอ!”โดนเสียงร้องห้าม ทามหัวเราะแฮะ ๆ

“งานในบ้านกับดูแลรอบ ๆ รีสอร์ตต่อไปนี้เป็นงานของนายแล้วกัน ส่วนจิ้งก็จะให้จิ้งดูแลงานในครัวช่วยป้าหมูไป”คุณฐาบอก

“ครับ ทามจะบอกพี่จิ้งให้”

คุณฐานั่งจ้องหน้าทาม ....ทามก็จ้องหน้าตอบ ประมาณว่ามีอะไรอีกไหมครับ

“ส่วนเงินเดือน...”

 

ฮ๊า~~

 

ส่วนที่สำคัญที่สุด~

 

“วุฒิก็ไม่มี ประวัติก็ไม่มี...หัวนอนปลายเท้าก็ไม่มี แถมประวัติติดตัวยังเน่าเฟะไม่เป็นท่า ฉันให้นาย 3000 บาทแล้วกัน”

“ห๊ะ!!!!!!!!

ทามอยากจะกรี๊ดลั่น....3000 เนี่ยนะ!?!?!?!?!?!? งานที่บริษัทยังให้ตั้ง 6000 นะ!!!!!!! ทำไมมันน้อยอย่างนี้ล่ะ????

“จะเอาไม่เอา”

“อะ อะ อะ เอาครับ~

“ก่อนฉันตื่น ปกตินายวิทย์จะเป็นคนดูแลเตรียมเสื้อผ้า ชงกาแฟ และดูแลอาหารเช้า...หลังจากนี้เรื่องอาหารก็ให้ป้าหมูดูแลไป ส่วนนายก็ดูแลซักผ้า รีดผ้าให้ และเตรียมเสื้อผ้าให้ฉัน ทุกวัน...”

“ต้องหาเสื้อผ้าจากตู้ออกมาวางด้วยไหมครับ”ถามประชด แต่น้ำเสียงนิ่ม ๆ

“นั่นแหล่ะหน้าที่นาย”

 

ห๊า????? แล้วคุณฐา...หยิบเสื้อผ้าใส่เองไม่เป็นเหรอว่ะ??????

 

“ระหว่างที่ฉันอาบน้ำตอนเช้า นายต้องเป็นคนเก็บที่นอนระหว่างที่ฉันอาบน้ำ เสื้อผ้าเอาวางไว้ที่โต๊ะ...ให้เป็นระเบียบ ฉันไม่ชอบอะไรที่รกหูรกตา...ถึงเวลาอาหารเช้า นายถึงเข้าไปทำความสะอาดห้องฉันได้”

“ครับ”

จู้จี้จุกจิกเรื่องมากจัง...แล้วไอ้คุณวิทย์ที่ว่าคงลาออกหรือตาย5ไปแล้วมั้ง งานละเอียดขนาดนี้~!

“ส่วนงานระหว่างวัน รอฉันสั่งอีกที”

“ครับ...”

“ฉันชอบคนทำงาน และไม่ชอบคนเล่นอะไรตุกติก คดโกง...ไม่ใสซื่อ เข้าใจไหม”

“คร้าบบบ”

“ถ้าฉันจับได้ว่านายเล่นไม่ซื่อกับฉันเมื่อไหร่ อย่าหวังว่านายจะได้ออกไปจากเกาะนี้~

เอ้า ๆ มีอะไรจะสั่งก็สั่งมาให้หมด ทามรู้สึกเวียนหัวไปหมดแล้ว เหมือนว่าไข้จะขึ้นด้วย...นาทีนี้ได้ยินเสียงคุณฐาอึง ๆ ในหูไปหมด มันเบลอแต่ทามก็ยังจะตั้งสติให้นั่งหลังตรง

“ดูก็รู้ว่านายน่ะหัวอ่อน โดนไอ้เอกหลอกใช้ละสิ...รู้ไหมมันมีเมียแล้ว!?”จะสั่งหรือจะด่าทามยังไม่แน่ใจ รู้สึกว่าเมื่อสักพักยังสั่งงานอยู่เลยนะ...

“ครับ”

“หือ แสดงว่านายรู้?”คุณฐาทำหน้าแปลกใจ แปลกใจตรงไหน...

“ครับ ทามรู้...ทามเคยไปบ้านคุณเอกครั้งนึง”

“ไปบ้านด้วย? หึ แสดงว่าฉันคงดูคนผิดไป เห็นหน้าใส ๆ คิดว่าไม่มีอะไรซับซ้อน นายนี่น่ากลัวชะมัด~

โอเคครับ การพูดเองเออเอง...เดาเรื่องและสรุปความ คงเป็นงานที่คุณฐาถนัด และทามก็ไม่อยากจะขัดให้คุณฐาเสียอารมณ์ ตามสบายแล้วกัน...บอกจนปากจะฉีกอยู่แล้วว่าไม่ได้มีอะไรกัน เสียงทามคงไม่สามารถไปกระแทกจิตใจที่คิดหยาบ ๆ แบบคุณฐาได้ มีความสุขที่คิดแบบนั้นแล้วกันนะครับนะ...


 

//////////////////////////////////////////////////////////////////////




 

เช็ดกระจกคืองานง่าย ๆ ที่แสนยาก ในวันที่ร่างกายอ่อนปวกเปียกแบบนี้ วันแรกที่โดนใช้งานทามก็ไม่อยากอิดออดให้เสียเวลา เอาขนหนูชุบน้ำมาเช็ดกระจกจนเงาวับ ก่อนจะลงน้ำยาเพื่อความเงางามอีกรอบ...

งานแบบนี้แวบไปหาน้องจีนได้สบาย ๆ พี่จิ้งว่างงานก็เอาน้องจีนมาอุ้มเล่น พาไปเดินที่มุมศาลาบ้างอะไรบ้าง ทำให้ทามอุ่นใจ ได้อยู่กับลูกทุกเวลา~ วันนี้แดดแรง...ทามใช้บันไดปีนเช็ดกระจก แดดก็ส่องซีกซ้ายจนแก้มจะไหม้อยู่แล้ว รีบเช็ดแล้วรีบเข้ามาอยู่ในบ้านแอร์เย็น ๆ แต่พอเข้ามาปุ๊ป เหมือนสายตาจะปรับไม่ทัน...ทุกอย่างมันมืดไปหมด ดีที่เอาหลังพิงกำแพงรับน้ำหนักตัวเองไว้ทัน

“เป็นอะไรว่ะ”ทามบ่นให้ตัวเอง ไม่เคยเป็นอย่างนี้

ส่วนนั้นก็ยังเจ็บไม่หาย...ยิ่งเดินยิ่งเจ็บ แต่ทามก็กัดฟันทน...เสร็จงานตรงนี้แล้วคงได้พัก จะไปแอบหลับสักหน่อย พี่จิ้งผูกเปลที่ต้นมะพร้าวใหญ่ด้านหลัง ลมก็เย็น ๆ น่านอน แค่คิดว่าจะได้พัก...ทามก็รีบอยากทำงานให้เสร็จ

“ไม่ทันไรก็อู้ซะแล้ว!!!”คุณฐาเดินผ่านมาพูดประชด

“เปล่าครับ”ทามไม่ได้ตอบอะไรให้มากความ เก็บถังทำความสะอาดล้างแล้วคว่ำไว้

“ล้างแอร์ด้วย”คุณฐาสั่ง

“ครับ”

“อย่าให้พื้นสกปรกล่ะ”

“ครับ”ทามรับคำไม่อิดออด ออกไปยกบันไดมาปีนล้างแอร์ให้คุณฐา สงสัยไม่เคยล้างมาชาตินึง...ฝุ่นงี้เกาะเต็มเลย ไหนว่าเป็นคนรักสะอาดไงฟ่ะ? ทามล้างและเอาไปตากแดด รอให้มันแห้งค่อยเอามาใส่ในเครื่อง...ระหว่างนี้ก็แอบนั่งพักนิดหน่อย

บ้านนี้สวยจัง...สีขาวสะอาดตา เป็นบ้านแบบโปร่ง ๆ เหมือนบ้านรีสอร์ตตามนิตยสารคนรวย สมัยเรียนม.ปลาย ทามก็มีเพื่อนที่บ้านทำรีสอร์ตแบบนี้เหมือนกัน แต่ไม่หรูเท่า...ที่นี่อลังการกว่ามาก ไม่รู้ว่าเดือน ๆ นึง ต้องหมดเงินค่าดูแลรักษาไปเท่าไหร่ เอ๊ะ...แต่คงไม่เยอะหรอก ดูคนงานสิ...มีอยู่สามสี่คน ถ้ามีโจรเข้ามาปล้น...ก็เสร็จละ ตายยกเกาะ...ไม่มีความปลอดภัยอะไรเลย เงินค่าจ้างไม่ต้องพูดถึง...น้อยจนแทบอยากไปร้องกับกรมแรงงาน

“เสร็จแล้วเหรอ?”คุณฐาเดินมาวุ่นวายอีกหน

“ยังครับ”ทามบอกเหนื่อย ๆ เริ่มเพลียเหมือนกัน

“แล้วใครสั่งให้นั่งพัก”น้ำเสียงดึงดัน...ทามถอนหายใจ

“คุณฐามีอะไรจะให้ทามรับใช้อีกไหมล่ะครับ”ทามแสร้งยิ้มกว้าง ๆ อยากทำงานเสียเต็มประดา คุณฐาแสยะยิ้ม...เดินออกไปทามก็เดินตาม

 

เครื่องแก้วในตู้~

คุณฐาสั่งให้ทามเช็ดทำความสะอาดให้หมด...ทุกใบ แกล้งป่ะเนี่ย!? มันอยู่ในตู้ไม่เห็นจะมีฝุ่นตรงไหน...แต่ทามไม่ได้เถียงอะไรหรอก เอาผ้ามาเช็ดตามที่คุณฐาบอกนั่นแหล่ะ

ข้าวยังไม่ได้กินเลย~

 

นึกเป็นห่วงน้องจีนขึ้นมา ป่านนี้...จะร้องไห้โยเยไหม ตื่นมาแล้วไม่เห็นใครคงเป็นความเคยชิน แต่ถ้าผ้าอ้อมเปียกน้องจีนจะชอบร้องไห้ ทามไม่อยากให้มันหมักหมมด้วย ถ้าผื่นขึ้นคงต้องเสียเงินอีกหลายตังค์เป็นค่ายา ทามพยายามนึกเรื่องอื่นที่ไม่ใช่ความเจ็บปวด และอาหาร แต่เพราะหิวมาก จนตาลาย ...เห็นเครื่องแก้วซ้อนทับ ๆ ๆ กัน ทามสลัดหัวสองสามที ก่อนยืนโงนเงน...รู้สึกเหมือนร่างตัวเอง ล้มลง แต่บังคับตัวเองไม่ได้...

มือเล็กกวาดเอาแก้วที่วางอยู่ล้มลงพื้น ได้ยินแต่เสียง...เวรแล้วกู โดนคุณฐาฆ่าแน่...

เพล้ง~!!!

ได้ยินเสียงจานแตก แต่ไม่รู้ว่ากี่ใบ...มองไม่เห็นเพราะหลับตาไปแล้ว มีคนวิ่งเข้ามา...เรียก แต่เหมือนเรียกทามไกล ๆ จากนั้น...ทามก็ไม่รู้สึกอะไรอีก...





-----------------------------------------------------------------------------

ตัดฉับ...ถึงตรงนี้


น้อยไปหน่อยนะฮับ...


ตอนหน้าว่ากันว่าจะเกิดอะไรกับทาม...


หายดราม่ากันยัง??? 555+


จะมาลงบ่อย ๆ เป็นกำลังใจกันด้วยนะครับ...

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 613 ครั้ง

5,155 ความคิดเห็น

  1. #5125 YJ 5135 (@tarta5135) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 15:14
    จะโดนอะไรอีกไหมเนี่ย
    #5125
    0
  2. #5107 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 22:36
    ชีวิตทามคือสู้มากเลย
    #5107
    0
  3. #5075 ineedmoney (@ineedmoney) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 04:19
    เอาจริง บทคุณเอกตอนแรกคือโคตรพระเอก คือแบบพระเอกมากกกกก ตอนที่มาส่งแล้วเจอน้องจีนแล้วบึ่งไปซื้อนมให้แล้วหลับข้างๆน้องจีนอีก แง นึกว่าจะพระเอก พ่อสุดหล่อของอินี่
    #5075
    0
  4. #5062 Tono_Miya (@tongmiya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 22:09
    ไม่มีใครดีสักคนเล้ย 55555
    #5062
    0
  5. #5035 ปงจี้ (@mayupong-111) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 16:42
    ซวยอีกแล้วเจ้าทามเอ้ยยย
    #5035
    0
  6. #4991 TigKie_18 (@TigKie_18) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 15:04
    ใช้งานโหดอ่ะ​ พระเอกจริงป้ะเนี้ยะ
    #4991
    0
  7. #4896 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 04:57
    เดี๋ยวเหอะคุณฐาแกล้งน้องทาม



    ป.ล. "ฉันไม่บอกว่ามันเป็นเจ้านาย" น่าจะตก "ได้"

    "ทำหน้ายังกับยักษ์" ตรง "ยัง" คือ "ยั่ง" หรือ "อย่าง" รึเปล่าคะ


    "แด.กดัน" มันมี "." โผล่มา


    "ไล่ทามออกอยากคุณฐา" พิมพ์ "อย่าง" เป็น "อยาก"


    "ระหว่างที่ฉันอาบน้ำตอนเช้า นายต้องเป็นคนเก็บที่นอนระหว่างที่ฉันอาบน้ำเสื้อผ้าเอาวางไว้ที่โต๊ะ" ประโยค "ระหว่างที่ฉันอาบน้ำ" มันซ้ำซ้อนไปรึเปล่าคะ


    "ตาย5" อันนี้คงตั้งใจ


    "เอาขนหนู" น่าจะตก "ผ้า"


    "เป็นอะไรว่ะ" คือ "เป็นอะไรวะ" รึเปล่า


     


     


    ป.ล. 2 อันนี้เรื่องเวลาไม่รู้มันขัดกันรึเปล่า ตอนที่แล้วป้าหมูมาปลุกตอนสายๆ ไม่รู้ว่าสายนี่มันขนาดไหน แล้วให้ไปพบคุณทานตอนเย็น ส่วนตอนนี้ให้ไปพบตอน 10 โมง คือเปลี่ยนเวลาจากการพบตอนเย็นมาเป็น 10 โมงได้เราเข้าใจนะคะ ถ้าสายของตอนที่แล้วคือแปดโมง เก้าโมงงี้ แต่ก็ไม่แน่ใจว่ามันไปขัดกับที่บอกว่าพบตอนเย็นอยู่ดีรึเปล่า


     

    #4896
    0
  8. #4864 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 14:12
    เมื่อไหร่ทามจะได้เจอคนดีๆ สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิตบ้างนะ
    #4864
    0
  9. #4815 mook (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 22:42
    เมื่อไหร่ชีวิตทามจะมีสิ่งดีๆจริงเข้ามาสักที
    #4815
    0
  10. #4792 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 11:48
    ทุกอย่างจะดีขึ้นใช่ไหม
    #4792
    0
  11. #4731 Maylyunho (@Maylyunho) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 10:54
    เกลียดพระเอกที่ไม่มีเหตุไม่มีผลที่สุดนะ อารมณ์ยังกะคนแก่คุณฐา
    #4731
    0
  12. #4698 zoeyluck (@duddao) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 13:33
    ไข้รับประทานไปเรียบร้อยโรงเรียนคุณฐา โถๆๆๆๆ ลูกทามของเจ้
    #4698
    0
  13. #4590 sank (@sankkung) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 01:26
    ทำไมต้อง ~ ด้วยอะ มันคืออะไร
    #4590
    0
  14. #4522 bkyhjmttttt (@baikhinglovely) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 20:42
    คุณฐาก็โหดเกินนะแต่ในความโหดเหมือนมีความติ๊งต๋องอะ5555555555555
    #4522
    0
  15. #4326 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 21:10
    เป็นไข้อ่ะสิ
    #4326
    0
  16. #4224 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 23:38
    ทำอะไรทามไปบ้างนี่ก็คงจำไม่ได้สินะ
    เฮ้ออออออออ
    ทามเอ้ย
    #4224
    0
  17. #4182 NewLoly PanTanyakit (@ninewloly) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 17:07
    คุณฐาาา มช้แรงงานหนักแถมไม่สบายอีก ฮึ่ย
    #4182
    0
  18. #4015 ppond23 (@ppond23) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2559 / 21:17
    แก้วแตก!!!!! ตายละทาม
    #4015
    0
  19. #3802 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 13:55
    ตอนหน้าทามโดนคุณฐาด่าแน่
    #3802
    0
  20. #3770 BABOLONA (@babolona1997) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 11:42
    ฮือออ~~ รับเขาเข้ากลู่มด้วยได้ไหมค่าสา~~ คุณฐาน่ากลัวววชิบ
    #3770
    0
  21. #3718 IIuว - ฉาu (@pk4u) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 11:37
    ทำไม ไม่คิดจะฟังเลย
    เมาแล้วฟันน้องมันแถมยังจะมาจำไม่ได้อีก
    #3718
    0
  22. #3619 PATASIQI (@PATASIQI) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 20:11
    เอิ่มมมมมมม พระเอก ฮ่วยยยยยยย
    #3619
    0
  23. วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 20:58
    คุณฐานี่เองพระเอก ตกใจนึกว่าทามเสียซิงให้คนอื่นซะอีก แต่คือคุณฐาคะ ทำไมขี้มโน 555555555 ฟังน้องบ้างไรบ้างสิคะ
    #3397
    0
  24. #3307 xx.lqeen (@natteryd) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 23:48
    คุณฐาชอบแกล้งใจร้าย
    #3307
    0
  25. #3297 Suntaree Mui (@suntamuimui555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 00:46
    ดีขึ้นนิดนึ่งละ แต่ก็ยังสงสารน้องอยู่ดี ดูสิเสียครั้งแรกไปทั้งเสียใจทั้งโดนกดดัน น้องยังทนจนกระทั่งเป็นลม. ถถถน้องทาม
    #3297
    0