Oops ! รักป่วนๆ ของยัยหน้าลิง ! [ THE END ]

ตอนที่ 33 : บทที่ 31 น้ำตาของขนมปัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2792
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    2 มี.ค. 57

  

บทที่ 31

น้ำตาของขนมปัง
 

[บันทึกพิเศษ : พิจิกกา]

 

            “ลัลลา ลา ~” ฉันฮัมเพลงพลางจูงมือไมโลเข้าบ้านอย่างสบายอารมณ์ อ่อ ฉันไปเที่ยวเล่น บลาๆ กับเขามาน่ะ แต่อีกเดือนกว่าฉันก็ต้องกลับอังกฤษละ คิดถึงขนมปังกับไกด์จังเลย

            “เงียบๆพี่พิจิก ชู่ว ~” อยู่ดีๆเขาก็บอกให้ฉันเงียบ อะไรเสียงฉันไมดีหรอ L

            “อะไร..! อุ๊บ ” เขาปิดปากฉันแล้วพาไปแอบตรงพุ่มไม้ใหญ่ๆ แล้วให้ฉันมองไปข้างหน้า นั่นมันหญิงคนหนึ่งกับผู้ชายคนนึงนี่ แถมผู้ชายคนนั้นยังสภาพเหมือนศพเลย บรื๋อออ ~

            “ชู่ว ๆ ~ ฟังๆ” เขาบอกให้ฉันฟัง =_=

           

            นับวันยิ่งเหมือนพ่อฉันขึ้นทุกวัน

 

            “ไปหาหมอก่อนไหมคุณ” หญิงคนนั้นพูด ฉันมองหน้าไม่ชัด เพราะอยู่ไกลพอสมควร

           

“ไม่เป็นไรครับ แล้วจะเอายังไงต่อครับแผนการ”

 

 

อะไรนะ ….

           

 

แผน (?)

           

 

ผู้ชายคนนั้นกับผู้หญิงคนนั้น

           

 

ฉันกับไมโลมองหน้ากันทันทีที่ผู้ชายคนนั้นพูดจบ

           

 

“ฆ่ามันซะ!!

 

           

 

เฮือกกก !! O_O

 

           

ฉันถึงกับสะดุ้งทันทีที่ผู้หญิงพูดสามคำนั้นจบ ขนฉันลุกวาบทันทีในใจภาวนาอย่าให้เป็นคนในครอบครัวเลย

 

            “ผมหรือคุณ”

           

ผู้ชายคนนั้นพูดอย่างชิลๆ เหมือนเรื่องที่พูดเป็นเรื่องหมาแมว 

 

 

เลือดเย็นเกินไปแล้ว!

           

 

“ฉันเอง พอกันที!! หลายสิบปีมานี้! ลูกฉันทนทุกข์ทรมารมานานแล้ว!!”  หญิงคนนั้นพูดแล้วกำมือแน่นทั้งสองข้าง สายตาบ่งบอกอย่างดีว่าโกรธแค้นอาฆาตคนๆนึงมาก ราวกับจะฆ่าให้ตายทั้งเป็นยังไงยังงั้น       

           

“ส่วนผู้หญิง อย่าทำอะไรนะ”

            “หึ ทำไม ? หวงหรอ”

            “อืม” ผู้ชายคนนั้นพูดแล้วก้มหน้านิ่งๆ

            “จะไปไหนก็ไป” พอคุยจบสองคนนั้นก็แยกกัน

 

ลางสงหรณ์ลึกๆ ของฉันมันตะโกนบอกว่าคนๆนั้นคือคนใกล้ตัวฉันจะเป็นใครกัน ... พ่อ แม่ ไกด์ ไมโล หรือ ขนมปัง! ภาวนาอย่าให้เป็นใครสักคนที่ฉันคิดเลย

            “ไมโล” ทันทีที่สองคนนั้นหายไปไกลแล้วฉันก็โผกอดเข้าหาไมโลทันที ฉันกลัวเหลือเกินทำไมเรื่องราวมันถึงเป็นยังงี้

            “ไม่เป็นไรนะ ” ไมโลกอดฉันตอบ แล้วลูบหัวเป็นเชิงปลอบใจ

 

 

 

ใครกันที่เขาสองคนจะฆ่า!

 

 

[จบบันทึกพิเศษ : พิจิกกา]

 

           

 

ตอนนี้ฉันลงมาล้างจานหลังจากที่อีตาไกด์หากำไรจากฉันเสร็จ  เขาก็นอนไป สงสัยจะเหนื่อยมากสินะ เห็นบอกว่าตากฝนด้วย ฉันก็เลยให้แม่นมไปจัดการเช็ดตัวให้ ฉันเลยลงมาล้างจานรอ

           

“ขนมปัง”

            เสียงนี่มัน

            “ติณ” ฉันหันหน้าไปก็เจอติณที่สภาพเหมือนศพ -0- สงสัยคงโดนไกด์ต่อย ชั่งเขาเถอะ เขามาทำรอยบ้าๆอะไรที่คอฉัน แค่นี้ความรู้สึกที่เคยมีมันก็มลายหายไปหมดแล้ว

            “เป็นไงมั่ง”

“สุขสบายดีกว่าตอนที่คบกับนายละกัน”

“อืม”

“ฉันถามนายหน่อยนะติณ! นายทิ้งฉันไปทำไมแต่แรก แล้วนายกลับมาทำอะไร นายต้องการอะไร นายจะเอาอะไรกับฉันอีก เราจบกันไปนานแล้ว จบ ไป แล้ว เลิกยุ่งวุ่นวายเกะกะชีวิตฉันซักทีจะได้ไหม!!!!” ฉันพูดแล้วตรงเข้าไปทุบที่อกเข้าอย่างแรงจนมือที่เปื้อนซันไลค์ไปเปื้อนเสื้อเขาเต็มไปหมด แต่ชั่งเถอะ อารมณ์นี้ ฉันโกรธ ฉันเกลียด หมอนี่ที่สุดเลย!

“ที่ฉันทิ้งเธอเพราะฉันรู้ว่าสักวันเราจะต้องเลิกกันอยู่แล้วลึกๆในใจเธอมันมีแต่ไอ้ไกด์มาตลอดและพอฉันทิ้งเธอไปความรู้สึกนั้นของเธอคงจะชัดเจนมากขึ้นจนทั้งเธอและมันคบกัน และที่ฉันกลับมาเพราะว่าฉันยังรักเธอไง ฉันรู้ว่าเราจบกันนานแล้วแต่ฉันทำใจไม่ได้ ใช่! มันอาจจะดูเห็นแก่ตัวแต่ฉันตัดใจไม่ไหวจริงๆ ไม่ไหวจริงๆ ขนมปังฉันยังรักเธอ!!!

ฉันยืนอึ้งทันทีที่ติณพูดจบ

ข..เขารู้ได้ยังไงว่าฉัน หวั่นไหว กับไกด์มาตั้งนานแล้ว

แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา!

“แต่ฉันไม่ได้รักนายแล้ว ฉันรักไกด์ ได้ยินไหม!! ฉันรักไกด์!!!!” ฉันสวนกลับทันทีที่ตั้งสติได้ พอกันที กับผู้ชายพรรคนี้! วันนี้ฉันจะจัดการกับเขาให้มันรู้แล้วรู้รอด ทุกอย่างจะได้จบ !

“ฉันได้ยิน แล้วรอยที่คอเธอฉันก็รู้ว่าหมอนั่นคงลบแล้ว เธอคง..........”

“รังเกียจ! นายไม่ต้องมาตัดพ้ออะไรทั้งนั้น ฉันรังเกียจรอยที่นายมาทำไว้กับคอฉัน” ฉันสวนกลับทันที เขามองหน้าฉันอย่างอึ้งๆ

“ฟังฉันนะ! เรา เลิก กัน แล้ว นายก็ควรจะไปให้พ้นๆจากชีวิตฉันสักที โอเค ฉันเข้าใจที่นายยังตัดใจจากฉันไม่ได้ แต่ฉันตัดได้แล้ว แล้วคนที่ผิดคือนาย นายทิ้งฉันไป นายเลือกเองว่าจะทิ้งฉันเพราะฉนั้นฉันมีสิทธิ์ที่จะมีคนใหม่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงจะกลับไปแต่ตอนนี้ไม่ใช่! หัวใจฉันทั้งดวงมันยกให้ไกด์หมดแล้ว นายมันไม่มีค่าสำหรับหัวใจฉันอีกแล้ว!!” 

หลังจากฉันพูดจบติณก็มองหน้าฉันอย่างเงียบๆ แววตาเขาฉายความเจ็บปวดชัดเจน ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาเขาเอ่อคลอที่ดวงตา ถ้าเป็นแต่ก่อนน้ำตาเขามันอาจจะมีคุณค่ามากสำหรับฉัน แต่ตอนนี้มันไม่ใช่

“จำคำที่ฉันพูดไว้ด้วยนะ ยิ่งนายตามฉันยิ่งหนีเพราะฉันเกลียดนาย!” หลังจากที่ฉันพูดจบ ทุกสิ่งทุกอย่างก็เหมือนจะเงียบไปทั้งหมด

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

.

.

.

.

.

 

“เธอว่าไหม เวลาทำให้เรากลายเป็นคนรักแล้วเวลาก็มักทำให้เรากลายเป็นคนอื่น” หลายนาทีผ่านไปติณก็พูดขึ้นมา เขาพูดแล้วมองออกไปทางนอกหน้าต่าง เหม่อลอยเหมือนคนไม่มีหัวใจ เหมือนปิดหูไม่อยากได้ยินคำที่ฉันต่อว่าเขาเมื่อกี้  

 

ให้ตายสิ! อย่าใจอ่อนนะขนมปัง

 

“จะอะไรก็ชั่ง นายสัญญาสิ! อย่ามายุ่งกับฉันอีกต่อจากนี้” ฉันพูดแล้วมองเขาอย่างอ้อนวอน ติณมองหน้าฉันเนิ่นนานแล้วเขาก็พูดออกมา        

“ฉันสัญญา”

 

สามคำสั้น ๆ หัวใจฉันพองโตราวกับจุดพลุได้เลยมันพองโตอย่างอัศจรรย์

 

“ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆนะติณ” ฉันพูดแล้วยิ้มบาง ๆ ให้เขา ติณเดินออกไปโดยไม่ได้มองหน้าฉัน แต่ละก้าวของเขามันเชื่องช้าราวกับคนไม่มีแรง แต่ละก้าวของเขามันบีบหัวใจฉันช้าๆ ความรู้สึกผิดปะทุขึ้นมาในใจอย่างเร็ว ฉันเบือนหน้าหนีภาพนั้นทันที

“ที่ฉันมาเพราะฉันอยากเห็นหน้าเธอเป็นครั้งสุดท้าย แค่นั้นแหละ” อยู่ๆเขาหยุดแล้วพูดออกมา ฉันหันหน้ากลับมาเพื่อจะมองหน้าเขาแต่ผิดคาดเขาหันหลังให้ฉัน อีกก้าวเดียวก็พ้นจากประตูบ้านแล้ว และแผ่นหลังเขากำลังสั่นเทาอย่างรุนแรง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาร้องไห้ ในอกฉันมันแน่นเหลือเกิน ความรู้สึกผิดปะทุขึ้นมาหนักกกว่าเดิม ไม่ได้! ฉันเลือกแล้ว แล้วให้จบมันตรงนี้ดีกว่ายื้อต่อไปให้มันเจ็บไปมากกว่านี้

“ติณ บางครั้งโลกก็แคบเกินกว่าจะมีใครแต่บางคราวโลกก็กว้างใหญ่เกินกว่าที่จะอยู่คนเดียวนะ นายอย่าปิดกั้นหัวใจละกัน”

“จะพยาม” เขาพูดแล้วเดินจากไป จบสิ้นกันทีเกมส์ความรัก ต่อจากนี้อีกสัก 5 ปีฉันก็จะแต่งงานกับไกด์มีลูกกันสักสองคน ใช้ชีวิตธรรมดา ตายก่อนเขาสัก 2 ปี ~ แฮ็ปปี้เอนดิ้ง

 

 

 

 

เพล้งงงงงงง!!!!!!!!!!

 

           

 

 

และเหมือนยัยผู้เขียนมันจะไม่อยากให้เรื่องจบแค่นี้เพราะระหว่างที่ฉันยืนขึ้นหัวเราะกับตัวเองเบาๆ ก็ถึงกับสะดุ้งทันทีที่ได้ยินเสียงอะไรสักอย่างแตกอยู่บนห้องและเสียงมันมาจากห้องฉัน!

           

 

“ไกด์ !!” ฉันวิ่งขึ้นไปพร้อมถือมีดอีโต้อันเบอร์เริ่มไปพร้อม ใครบังอาจลอบทำร้ายเขาต้องตายยยยยยยยย!!!

 

 

 

 

ตึก ๆ ตึก ๆๆ

 

           

 

ฉันวิ่งกระหืดกระหอบเพื่อจะไปชั้นห้า ฉันเคยบอกหมอนี่แล้วให้เขาย้ายลงมาชั้นล่างเขาเคยจะฟังที่ไหนเล่า ฮึ่ยย

 

 

 

 

ปังง!!

 

           

 

เฮือกกกก !! O_O

 

           

 

ขาทั้งสองข้างของฉันหยุดนิ่งทันทีที่ได้ยินเสียงปืนดังขึ้น พระเจ้า! เสียงนั้นมันดังมาจากห้องฉัน 

 

 

 

ไกด์นายอย่าเป็นอะไรเลยนะ!

 

 

ฉันภาวนาในใจแล้วก้าวยาว ๆ รีบขึ้นไปห้องฉันทันที

 

 

 

 

ผ่างงง!!!

 

           

 

ฉันถีบประตูเข้าไปอย่างแรงไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองไปเอาแรงมาจากไหนเพราะก่อนหน้านี้ฉันปวดท้องจะเป็นจะตาย เอ๊ะหรือว่าจะเป็นเหมือนที่ใครสักคนพูดไว้ในการ์ตูนนารูโตะว่า

 

ต่อให้เราไม่เก่งแค่ไหน แต่ถ้าสักวันเราต้องทำเพื่อคนที่เรารักเราก็จะเก่งกาจขึ้นมาทันที

 

แต่นี้มันไม่ใช่เวลาย้อนรำลึกถึงการ์ตูนนะ พอคิดได้ดังนั้นฉันจึงหันไปมองภาพในห้องและภาพที่ฉันเห็นทำเอาฉันเกือบลืมหายใจ

 

เคร้งงง

 

 มีดในมือหล่นลงทันที

 

            “ไกด์!!!” ฉันถลาเข้าไปหาเขาทันที สภาพห้องฉันมีร่องรอยการต่อสู้อย่างชัดเจน และเสียงที่ดังเพล้งคือแจกันที่ห้องฉัน คาดว่าคนร้ายเอามันมาฟาดหัวไกด์ และไกด์น่าจะยังไม่สลบจึงยิงปืนกลับคาดว่าแค่ถากๆ เพราะมีรอยเลือดที่พื้นนิดเดียว แต่ไกด์ใช้ปืนที่เขาเคยให้ฉันเก็บไว้ป้องกันตัวแปลว่าเขาต้องตกใจจริงๆสินะ และสภาพเขาตอนนี้สิเลือดไหลอาบเป็นทางยาวจากหัวลงมาถึงลำตัว ใครมันชั่งใจร้ายใจดำอำมหิตขนาดนี้!!

            “ข..ขนมปัง” พี่พิจิกที่มาตอนไหนไม่รู้ เปิดประตูมาพอเห็นสภาพห้องถึงกับยืนช็อคอยู่ตรงนั้น แล้วค่อยๆเดินมาหาฉัน ส่วน ไมโลตามมาติด ๆ

            “พี่พิจิก ฮึกๆ ฮือๆ ปังมาไม่ทันปังไม่รู้ว่าใครทำ ปังมาไม่ทัน ปังขอโทษ ฮือๆๆ” ฉันร้องไห้โฮพร้อมโผเข้ากอดพี่พิจิกทันที ฉันกลัวเหลือเกิน ว่าเขาจะ.... ฮึกๆ  ฮือ T T

            “ไม่เป็นไรนะ ไกดจะต้องปลอดภัย เขาจะต้องปลอดภัยนะ”

            “ตอนนี้รถพยาบาลกำลังมาถึง” ไมโลพูดแล้วแบกร่างไกด์ขึ้นพาดบ่าแล้วเดินลงไปข้างล่างทันที สภาพไกด์ตอนนี้ทำให้ฉันหวนนึกถึงฝัน ถึงมันจะไม่เหมือนแต่จุดจบของฝันคืนนั้นคือ “ความตาย” ฉันกลัวเหลือเกิน!






Talk : ตอนนี้ดราม่าจัง TOT แค่ชื่อตอนก็บ่งบอกแล้วเนาะ >O<~ เม้นเท่านั้น เม้นนะค่ะ ! : D

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

666 ความคิดเห็น

  1. #634 so so (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 20:19
    ง่า ชั่วร้ายยย ไกด์นายอย่าเป็นไรน้าาาาา
    #634
    0
  2. #574 Yok Pornpicha Sangtong (@zcromantic) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 09:05
    แม่นมเลวเฟร้อ เห็นเงียบๆนึกว่าจะดี
    #574
    0
  3. #573 Yok Pornpicha Sangtong (@zcromantic) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 08:59
    ตินน่าสงสาร ไกด์เป็นอะไรใครทำไกด์
    #573
    0
  4. #535 ชิโร&น้องแว่น (@eyelove123) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 19:06
    ขนมปังโหด...ถือมีดอีโต้เลยอ่ะ=O=;;;
    #535
    0
  5. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 03:19
    อร๊ายๆๆๆ

    ใครมาทำไกด์ของช้านนนนนนน

    (ได้ข่าวว่าไกด์ของหนมปังนี่นา)
    #433
    0
  6. #387 Pitch M'c (@pecepeach) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 17:46
    ติณ T^T ฮืออออออออ ! ไม่เป็นไรนายยังเค้าอยู่นะ ! (ไม่เกี่ยวกะตอนอีกละ 555)
    #387
    0
  7. #349 Mook sawon (@sawon) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 18:09
    ใครกันบังอาจมายิงไกด์  T^T ไกด์อย่าเป็นไรนะ  ( นางเอกของเรื่องคงไม่มาตบชั้นหรอกนะ )
    #349
    0
  8. #318 ถถถถ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2555 / 19:35
    โอ้ยย ขำตอนคำพูดของ ฮาคุในนารูโตะ แบบ ตอนแรกอ่านข้ามๆ

    แต่เห็นประโยคหนาๆก็แบบ ประโยคนี้มันคุ้นๆนะ

    5555555
    #318
    0
  9. #255 A'Little (@znuchz) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2555 / 17:53
    เอ่อ หลายอารมณ์ 555

    -สงสัยที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
    -แอบสงสารติณ
    -แต่ก็ไ่ม่ชอบติณที่จะฆ่าไกด์
    -สงสาร.. อย่าให้ไกด์เป็นอะไรน้า
    -แล้วก็แอบไม่ชอบขนมปัง ที่ว่าติณแรงมาก

    หลายอารมณ์จริงๆ 5555+
    (จำชื่อตัวละครผิดอย่าว่ากันนะเออ =_=;;)
    #255
    0
  10. #252 YinG (@27012541) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 13:41
    ไกด์ห้ามเป็นไรน้าาา T_T

    #252
    0
  11. #249 Gg_Bear (@gg-bear) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 02:24
    ใครมันบังอาจมาทำกับไกด์แบบนี้ TOT
    ตอนนี้สงสารทั้งขนมปังแล้วก็ติณเลย
    จะดราม่าไปไหนเนี่ยตอนนี้
    #249
    0
  12. #248 นู๋มิกซ์ค่า~ (@mixnaka) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 12:06
     อ่านแล้วน้ำตาคลอเลยอะ ฮือๆๆๆ
    #248
    0
  13. #247 ฮันนี่พาย (@lovelygirl-baby) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 20:40
    ไกด์อย่างตายน้าาาา
    #247
    0
  14. #246 Pink_rainbows (@penpatsorn) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2555 / 17:44
     ขนมปังสู้ๆๆๆ
    ไกด์..นายต้อองไม่ตาย!
    ผู้หญิงคนนั้นมานคือใคร><

    #246
    0