Oops ! รักป่วนๆ ของยัยหน้าลิง ! [ THE END ]

ตอนที่ 20 : บทที่ 18 ความจริง (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 เม.ย. 56

 

บทที่ 18

ความจริง

[บันทึกพิเศษ : พิจิกกา]

 

“ยัยพี่พริกมาเน้สิ! ไกด์เรียกฉันหลังจากที่ยืนมองไมโลชมขนมปัง ลึกๆฉันก็เจ็บไม่น้อย เฮ้อ

“อะไรๆ พ่อคุณ หึงหรอ ? ^^” ฉันยังคงฝืนยิ้มออกไปให้ได้

“หึงเหิงไร ป๊าว!” นั่น! มีพิรุธน้องฉันคนนี้

“คิ๊ก! น้องชายฉันปากแข็งจริง” ฉันแกล้งแซวมันไปงั้นๆแหละ

“พูดมากนา! นี่แล้วทำไมหาชุดให้ยัยนั่นใส่ล่อแหลมนักหา !

            “ฉันว่าน่ารักดีออก J

            “ไม่! พี่แต่งตัวให้ยัยลิงของผมแบบนั้น ยัยนั่นเป็นผู้หญิงนะว้อยยย”

            O.O ยัยลิงของผม หรือว่า.... ^^

            “ยัยลิงของผม อื้อหือ! ~ เลี่ยนชะมัด”

            “อ..อะไร ใครพูด ผมไม่ได้พูดนะ! นั่นไง ! มันยังคงแกล้งแถ

            “ชอบขนมปังเข้าแล้วละสิ J” ฉันพูดพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ให้

            “อะไร ชอบอะไร!!!” มันจะตะโกนอะไรดัง โธ่ๆ เด็กน้อย แค่นี้ฉันก็ดูออกแล้ว

            “งั้นหรอออออออ”

            “ยัยพี่พริก!!

            “ไม่ชอบจริงนะ ~

            “ไม่!” น้องคนนี้มันปากแข็งจริง - -*

            “งั้นฉันจะเปิดทางให้ไมโลจีบขนมปัง ~

            ฉึก! พูดไปเจ็บไป ฉันนี่บ้าเนาะ

            “....” เงียบ

            “ว่าไง ~” ฉันแกล้งลากเสียงยาวเพื่อให้มันคิด

            “คือ..”

            “ไมโ...!

            “ผมชอบยัยงั่งนั่น!!! L

            บิงโก ! > < สุดท้ายก็ยอมรับสักที! ค่อยโล่งอกหน่อย จะได้มีคนมาคอยขวางทางที่ไมโลจะจีบขนมปัง โล่งชะมัด

            “อย่าบอกยัยนั่นเชียวนะ ผมกลัวเสียเพื่อน”

            “โอเคๆ แต่นายต้องจีบขนมปังนะ ฉันอยากให้น้องฉันเป็นฝั่งเป็นฝา ^^

            J” ทำไมมันยิ้มเลวร้ายขนาดนั้นกัน  = =;;

            “อะไรของนาย”

            “ผมรู้นะ ว่าพี่กับไอ้แม๊คโคนั่นน่ะเคยเป็นอะไรกันมาก่อน และก็รู้ด้วยว่ามีทางรีเทิร์น 80%”

            O.O มันรู้ได้ไงกัน ไอ้น้องร้ายกาจ!

            “จุ๊ๆๆ ไม่ต้องคิด ผมแอบดูจดหมายนั่นและผมก็พอจะเดาออกจากสายตาที่พี่กับไอ้แม๊คโคมองกันว่ายังมีเยื่อใย J

            ร้ายกาจ!

            “เหอะ! เรื่องของฉัน อย่ายุ่งได้ไหมยะ ไปๆๆ” ฉันพูดแล้วลากมันออกมาก่อนจะพูดแทงใจดำฉันไปมากกว่านี้ เหอะ! และไม่ลืมเขกหัวมันพร้อม

 

“ยัยลิงงั่ง เธอแต่งตัวอะไรวะ” ดูมันทักขนมปังเข้าสิ!

            “อะไรยะ คนเขาออกจะน่ารัก! เนาะไมโลเนาะ” ขนมปังพูดพลางเกาะแขนไมโล ฉันไม่ใช่คนปากแข็งนะ ฉันหึง!

            “เหอะ! เกาะแกะกันเข้าไป!  ขอบใจมากไอ้น้องชายที่พูดแทน

            “ใจเย็นสิ ไกด์ J” ฉันพูดพลางยิ้มให้ “ไมโลมานี่หน่อย L  ฉันหันไปทางไมโลแล้วแกล้งทำหน้าบูดบึ้งใส่ วันนี้เป็นไงเป็นกันละ ฉันไม่ทนมันแล้ว

            “-*- ทำไมหรอ คร..ครับๆ” ไมโลทำหน้างง ฉันก็ลากออกมาก่อน เรื่องอะไรจะปล่อยให้ยืนนานเล่า

            ฉันลากไมโลมาไกลจากสองคนนั้นพอสมควร เอาไงเอากัน วันนี้จะต้องเคลียร์ให้รู้เรื่อง

            “มีอะไรครับพี่สาว J” หลังจากที่ตั้งสติได้ หมอนี่ก็ยิ้มอย่างตัวร้ายอีกแล้ว!

            “เมื่อไหร่นายจะเลิกยุ่งกับพวกฉัน”

            “จนกว่าผมกับพี่จะกลับมาคืนดีกัน J

            “นายชอบขนมปังไหม ” ฉันกลั้นใจถามออกไป

            “ชอบ...”

            ฉึก!! ตอบยังงี้ฆ่าฉันเถอะ

            “ชอบที่ยัยนั่นเป็นคนที่ร่าเริง สดใส แต่คนที่ผมรักน่ะ คนนี้ ^^” ไมโลพูดแล้วจิ้มมาที่แก้มของฉัน -///-

            “อย่าเขินๆ ^O^ ” ไมโลยิ้มทะเล้น

            “บ..บ้า”

            “ฮ่าๆ แล้วเรียกผมมานี่มีอะไรรึเปล่า”

            “มี!” ฉันตอบออกไปอย่างมั่นคง โอ้ย TOT; ไม่เคยเสียความมั่นใจขนาดนี้เลยตั้งแต่เกิดมา

            “ว่ามาสิครั..! อุ๊บ X” ฉันรั้งใบหน้าไมโลเข้ามาแล้วประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็วทันที ตอนแรกไมโลนิ่งไปสักพักก็จูบฉันตอบ จากอ่อนโยนก็เริ่มร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ เราจูบกันนานหลายนาที จนฉันเริ่มหายใจไม่ออก เขาก็ผละออก

            “ยังหวานเหมือนเดิมเลยนะครับ ^^

            “-//////- น..นาย!

            “รักผมใช่ไหมละ”

            ./////.” ฉันก้มหน้างุดด้วยความขวยเขิน

            “รักไหมละ” ไมโลรั้งตัวฉันให้แนบชิดเข้าไปอีก

            “อื้อ -///-” ฉันตอบแล้วเอาหน้าซุกหน้าอกเขา โอย ฉันแพ้ทางเด็กคนนี้อีกแล้ว

            “อื้อ แล้วอะไรละ ?”

            “รั...!

            ตุ้บบบบบบบบบบ!!

            อยู่ดีๆก็มีมะพร้าวหล่นลงมาสามลูกพร้อมกันทำให้ฉันโผกอดไมโลโดยไม่รู้ตัว

            “ฮ่าๆๆ ไม่มีอะไรหรอกแค่มะพร้าวเอง” ไมโลพูดแล้วกอดตอบเบาๆ มือเขาเริ่มลามจากเอวฉันลงไป

            พรึบ!

            “ทะลึ่ง!  ฉันจับมือเขาไว้ทันแล้วขึงตาใส่ ทะลึ่งอีกแล้วหมอนี่

            “นิดๆหน่อยๆนา ว่าแต่เมื่อกี้จะพูดอะไรพูดให้จบสิครับ ^^

            “เปล๊า ไปเถอะ ^^;;” ฉันตัดบทแล้วจูงมือเขาไปหาสองคนนั้นทันที รอให้ถึงเวลาก่อนนะแล้วฉันจะบอกรักนายเองไมโล ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

666 ความคิดเห็น

  1. #622 so so (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 18:47
    ไมโลบ้า เขินน นน
    #622
    0
  2. #511 Nut (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 23:25
    โอ้ยเขินๆๆๆๆๆๆ
    #511
    0
  3. วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 02:31
    อร๊ายยยยยยยยยยยยย

    ตอนนี้ ฟินสุดๆๆๆ พิจิกไมโล

      >///////<
    #420
    0
  4. #374 Pitch M'c (@pecepeach) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2555 / 16:51
    หวานนนน >w<
    #374
    0
  5. #339 Mook sawon (@sawon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2555 / 16:56
    >>>>>.<<<<<
    #339
    0
  6. #253 music pleng (@nook-dek-d) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 20:25
     555 เขินแทนพี่พริกอ่าาา...
    >///<
    [ ยัยบ้า !! ]
    #253
    0
  7. #135 Gg_Bear (@gg-bear) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:04
    ขอออกตัวเป็นเอฟซีไมโล นายน่ารักเกิ๊นนนน
    #135
    0