เจ้าสาวใต้เพลิงรัก (ซีรีส์เพลิงใจไฟรักมาเฟีย)

ตอนที่ 29 : บทที่14 :: ทั้งที่ยังรัก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    22 ต.ค. 61

เจ้าสาวใต้เพลิงรัก

​โดย ดณิศา

บทที่ 14

ทั้งที่ยังรัก

หกเดือนต่อมา…

RKclub Casino

ร่างกำยำของคนที่ชอบออกกำลังกายและใช้แรงไปกับทั้งการทำงานเอกสารและการจับปืนกำลังนั่งมองกระดาษใบหนึ่งในมือ กระดาษที่ตรงหัวมันเขียนไว้ว่า ‘ใบสำคัญการหย่า’ ไม่ต่างจากใบทะเบียนสมรสที่จดไปเมื่อหกเดือนที่แล้วโดยเฉพาะชื่อของคนสองคนในนี้ที่ระบุชัด

และที่ยืดเวลามาหกเดือนก็เพราะหากรีบหย่าตอนนั้นเขารู้สึกว่ามันคงเร็วเกินไปและคงจัดการเรื่องธุรกรรมทรัพย์สินเพชรพระนายกับพลอยพระนางได้ยังไม่แล้วเสร็จดี นี่ก็คงเหลืออีกแค่หกเดือนที่ทุกอย่างมันจะกลับเข้าสู่โหมดเดิม…ที่ไม่เหมือนเดิม…และเขาก็ไม่ได้ประสงค์จะให้มันมาถึงนัก

แต่กับพิมพ์พระพายเธอคงรอคอยให้ครบหนึ่งปีทุกลมหายใจเขาออก

“เธอกับเตชินท์คงมีความสุขกันมากเลยสินะ”

เดินไปเอ่ยกับคนในรูปที่เขาเอามาใส่กรอบติดผนังไว้ในห้องทำงานอย่าลืมไม่เคยลง

เพลิงเพทายเองที่เป็นคนเลือกปล่อยพิมพ์พระพายไปเพราะวันนั้นหลังจากที่เขามีอาการปวดหัวรุนแรงเขาก็หมดสติไปถึงห้าวันโดยแพทย์บอกว่าเป็นผลมาจากอุบัติเหตุในวัยเด็กซึ่งมันทำให้เขาขยับร่างกายแทบไม่ได้จนต้องทำการผ่าตัดและเสียเวลาไปกว่าอีกสองอาทิตย์ที่โรงพยาบาล ทุกครั้งที่หลับไปเพราะฤทธิ์ยาเขาภาวนาให้ตื่นมาเจอพิมพ์พระพายกับลูกแต่ก็ไม่เคยเจอ…

แต่ผู้หญิงที่เขาได้เจอกลับเป็น…อิษญา

เขาสอบถามข้อมูลกับลูกน้องได้ความว่าแจ้งให้พิมพ์พระพายได้รับรู้การเข้าโรงพยาบาลแล้วแต่เธอติดธุระอยู่ที่กรุงเทพฯ และภาพที่ได้กลับมาคือเตชินท์สวมกอดเธออยู่ที่สวนภายในบ้านคุณบรรพตภาพนั้นฟ้องชัดว่าเธอกำลังร้องไห้…คงทุกข์ใจที่จะได้กลับมาอยู่กับเขาและไม่อยากกลับมาที่เชียงรายอีก ภาพการโวยวายไล่รังเกียจในเช้าวันนั้นจนสิ้นสติทำให้เขาเห็นแก่ตัวต่อไปอีกไม่ได้เมื่อตัวเขาเองก็ต้องทำกายภาพบำบัดอีกเกือบสองเดือนให้ร่างกายขยับได้เป็นปกติและคล่องตัวเพราะเขามีภาวะสมองขาดเลือดแทรกซ้อน

และใจเขาเองก็ทนไม่ไหวมันน้อยใจที่เธอไม่นึกมาดูดำดูดีทั้งที่เขาติดต่อไปเธอก็ไม่ยอมรับสายกันเลยสักครั้งจะไปหาเองก็ไม่ได้อีก! เมื่อมันถึงขนาดนี้แล้วเขาจึงตัดสินใจว่าควรปล่อยเธอไปโดยเหลือเพียงหน้าที่ของพ่อกับแม่ที่พอจะทำให้ลูกได้ไว้เท่านั้น

ดั่งที่เคยพูดกับคุณบรรพตไว้

…และเขาว่ามันก็ไม่ใช่ความคิดที่ผิดนัก จากภาพการสวมแหวนหมั้นใส่มือให้ผู้หญิงคนหนึ่งลงอินสตาร์แกรมของเตชินท์และขึ้นแคปชั่นว่า

‘ขอจองไว้ก่อน ถึงเวลาเหมาะสมเมื่อไหร่จะขอเป็นเจ้าของอย่างเต็มตัว #ใจจริงไม่อยากรอแล้วแต่ว่าที่เจ้าสาวยังไม่พร้อมพร้อมแค่ใจเราสองคน’

ตุบ!! กำปั้นหนักๆทุบใส่กำแพงอย่าทนอัดอั้นหัวใจไม่ไหว ทำไมเขาต้องเลือกเป็นพระรองทั้งที่ตัวเองต้องเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า!!

…เพลิงเพทายไม่เคยรู้เลยว่าเรื่องราวทั้งหมดผู้เป็นยายและน้องสาวของเขาได้พากันเซ็ทฉากไว้เป็นอย่างดี ที่แม้แต่สิงหากับธันวาก็ยังถูกลูกน้องในทีมหลอกอีกทอดหนึ่ง อาจเป็นเพราะสองคนนี้มัวแต่ห่วงเจ้านายตนจนครั้งนี้ไม่ได้รอบคอบลงมือสืบหาความจริงด้วยตัวเองดังเช่นทุกครั้ง…ที่สำคัญคุณสุรีย์ฉายไม่ให้ทั้งสองคนห่างเพลิงเพทายไปไหนอ้างถึงความปลอดภัยและความลับเรื่องอาการป่วยที่ต้องเก็บงำให้ดี ท่านเล่นละครครั้งใหญ่บ่นและโกรธพิมพ์พระพายรวมทั้งทำเหมือนพยายามเอาตัวมาแต่พิมพ์พระพายจงใจไม่มาเอง!

กับเพชรพระนายพลอยพระนางทุกครั้งก่อนกลับกรุงเทพฯเด็กๆจะถูกเกลี่ยกล่อมโดยคุณสุรีย์ฉายใช้นักจิตวิทยาเด็กมาหลอกล่อให้ทั้งสองแฝดไม่พูดเรื่องอาการป่วยของพ่อให้ใครฟัง โดยให้เหตุผลว่ามันจะทำให้พ่อของพวกเขามีคนมาทำร้ายจนตายจากได้หากมีคนอื่นมารู้ว่าร่างกายกำลังไม่แข็งแรง แม้แต่กับพิมพ์พระพายก็บอกไม่ได้ถือเป็นการเล่นเกมความลับพร้อมทั้งให้เด็กทั้งสองสัญญาซึ่งแน่นอนว่าคนที่ถูกสอนมาให้รักษาสัจจะย่อมจะรักษามัน

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“นายครับ…!”

“เข้ามา!!”

ยังไม่ทันที่ลูกน้องจะได้ขออนุญาตจบดีก็เอ่ยตะโกนตัดบทพร้อมเดินหนีไปจากบริเวณรูปและโต๊ะที่มีใบหย่าวางอยู่หยุดยืนค้ำเอวมองวิวของต้นไม้เอนตามลมเอื่อยๆกับสายน้ำที่ควรทำให้ใจเย็นทว่ากลับไม่ได้ช่วยอะไรแววตาเขาต่างหากที่จะทำการเผาธรรมชาติพวกนี้หากเพียงแค่มันก่อไฟได้จริงๆ

“นายครับ…คุณอิษญาแต่งตัวเสร็จแล้วครับ” สิงหาค้อมหัวรายงานคนกำลังจะไปงานวันเกิดลูกและพา ‘แม่อิน’ ของคุณหนูทั้งสองไปร่วมด้วยที่คฤหาสน์รัชตะการินทร์ในกรุงเทพฯ

เพลิงเพทายปรับอารมณ์หันหาลูกน้องก่อนจะได้เห็นอิษญาในชุดเจ้าหญิงซินเดอเรล่าคู่กับเจ้าชายชาร์มมิ่งอย่างเขาตามธีมงานวันเกิดของเพชรพระนายและพลอยพระนาง หญิงสาวงดงามดุจเจ้าหญิงตัวจริงกำลังแย้มยิ้มให้กับเขาในขณะที่เดินตามหลังลูกน้องเขาเข้ามา…ทั้งชุดทั้งมงกุฎเพชรช่างลงตัวส่งให้อิษญางดงามอย่างไม่มีที่ติเลยจริงๆ

“ผ่านไหมคะพี่เพลิง?”

อิษญายอมกลับมาเป็นคน ‘คุ้นเคย’ กับผู้ชายที่ย่าเธอบอกว่าตลอดห้าปีเขาช่วยเหลือครอบครัวเธอหลายอย่างแม้ในยามธุรกิจเกิดวิกฤต แถมแปลงดอกไม้พวกนั้นยังปลูกไว้ให้เธอเองกับมือของเขาที่มีส่วนร่วมเกินกว่าครึ่ง พอเขาป่วยในวันนั้นมันก็ทำให้เธอนึกถึงเหตุการณ์ตอนเด็กที่เขาพยายามปกป้องเธอจากการถูกลอบทำร้ายจนเขาตาบอดแล้วพออาการเขากำเริบเธอก็อดสงสารและใจอ่อนไปเยี่ยมและช่วยดูแลไม่ได้

โดยเฉพาะที่รู้ว่า ‘ภรรยา’ ของเขาไม่คิดเหลียวแล…

เธอไม่รู้หรอกว่าคำแก้ตัวที่เขาอธิบายให้ฟังจะเป็นความจริงไหมกับเรื่องเลวร้ายในตอนนั้น แต่ตลอดหกเดือนที่เธอลองเปิดใจเพลิงเพทายยังคงแสนดีกับเธอเสมอ…แม้ไม่ใช่สถานะเดิม

“อย่าว่าแต่ผ่านเลย อินสวยมากจนพี่รู้สึกว่าตัวเองเป็นเจ้าชายที่ไม่คู่ควรเลยล่ะ” เพลิงเพทายยิ้มอ่อนโยนพิจารณา ‘น้องสาว’ อย่างชื่นชมก้าวเดินเข้าไปหา

“ขนาดนั้นเลยหรอคะ?” อิษญาทั้งเขินกับคำชมทั้งคิดว่าเพลิงเพทายโกหกเธออยู่รึเปล่า

“จริงสิครับ นี่ถ้าพระนางเห็นอินนะจะต้องถูกใจเขามากแน่ๆ ส่วนพระนายคงทั้งคอยใกล้คอยมองไม่ห่างเลยเชียวแหละ”

“เจ้าหญิงเอลซ่ากับท่านกัปตันอเมริกาของเราน่ะเหรอคะ?” ว่าไปถึงสองหลานที่เธอหลงรักไปโดยปริยายเพียงได้เจอหน้าตั้งแต่ครั้งแรก ยังจำคำอ้อนขอร้องให้เธอแต่งชุดเจ้าหญิงและไปร่วมงานวันเกิดได้อยู่เลยว่าพูดหวานเป็นกันขนาดไหน ซินเดอเรล่ากับเจ้าชายชาร์มมิ่งนี่สองแฝดเลือกให้พวกเธอโดยเฉพาะส่วนพี่กับน้องขอแต่งตัวคนละธีมกันโดยไม่สนใจว่าตัวเองเป็นเจ้าของงานซึ่งควรคู่กัน

เด็กหนอเด็กช่างยอมกันไม่ได้

“เมื่อเที่ยงคุณย่าส่งรูปมาให้พี่ดูแต่งตัวกันไว้รอตั้งแต่ตื่นนอน” เพลิงเพทายยิ้มขำอย่างมีความสุขทุกครั้งที่นึกถึงลูกๆ

“ขี้เห่อได้ใครคะ?”

“พี่หรอ?” เพลิงเพทายทำหน้าเป็นเครื่องหมายคำถาม

“พี่เพลิงน่ะขี้เห่อที่หนึ่งเลยอินจำได้ ได้อะไรใหม่ๆนี่รีบแกะกล่องก่อนออกจากร้านด้วยซ้ำบางที ตอนนั้นอินซื้อนาฬิกาให้เป็นของขวัญวันเกิดก็ใส่ทั้งๆที่ไม่เข้ากับธีมงานวันเกิดตัวเอง”

“ปีนั้นธีมงานอะไรนะ?”

“ก็ธีมชมเผ่าไงคะ ครบรอบยี่สิบสามปีพอดีเป๊ะ!”

“ความจำดีจริง” ว่าพร้อมใช้มือโยกหัวคนใส่มงกุฎเบาๆ

“ไม่มีอะไรของเราที่อินจำไม่ได้หรอกค่ะ”

คนเคยมีความรักหวานว่าถึงอดีตอย่างลืมตัว จนทั้งเธอและเพลิงเพทายชะงักท่าทีต่อกันก่อนจะเป็นเธอเองที่เบนหน้าหนีอย่างไม่อยากให้มีอะไรมาสะกิดอดีตที่จบไม่ดีนัก พร้อมจับมือเขาออกจากหัวอย่างสุภาพ

“พี่นี่แก่มากจริงๆ ขี้หลงขี้ลืม” เพลิงเพทายรีบแก้สถานการณ์ “แต่อะไรดีๆและสำคัญพี่ไม่เคยลืมนะ มันอยู่ในความทรงจำและจะอยู่ตลอดไป”


ณ รัชตะการินทร์ กรุงเทพมหานคร

“พ่อชินท์ขา…พ่อชินท์ขา…”

อยู่ดีๆก็มีมือเล็กๆป้อมๆมาดึงกระตุกขากางเกงให้เตชินท์ในชุดเจ้าชายอสูรตามคำสั่งผู้บัญชาการตัวน้อยต้องก้มหน้าลงไปมองคนมาเรียกหา ก่อนจะเห็นเด็กหญิงในชุดกระโปรงฟูฟ่องสีขาวบนหัวมีมงกุฎเพชรเม็ดใหญ่กำลังเงยหน้าเรียกร้องให้เขาเอาหน้าเข้าไปใกล้หลังจากแอบเดินมาหาเขาที่กำลังช่วยดูความเรียบร้อยในงานให้กับหลานอยู่

“ว่าไงครับพระนางคนเก่งอยากได้อะไร แล้วพี่พระนายไปไหนครับทำไมไม่อยู่ด้วยกัน ฮึ?” หันไปเห็นพี่เลี้ยงยืนอยู่ไม่ไกลเดาว่าจอมซนคนสวยนี่จะต้องแอบวิ่งหนีมาหาเขาแน่ๆล่ะ

“นู้นค่ะ!!” คนถูกอุ้มขึ้นหน้าบึ้งชี้มือไปทางพี่ชายฝาแฝดซึ่งกำลังยืนคุยอะไรกับเด็กผู้หญิงในชุดเจ้าหญิงออโรร่าหน้าตาจิ้มลิ้มอย่างสนิทสนมกันมาก่อนทั้งในมือก็ยื่นเอาคัพเค้กให้เด็กสาวผู้นั้นด้วย “พี่พระนายไม่แบ่งขนมให้พระนางเลยเอาให้แต่คนอื่นค่ะพ่อชินท์”

เตชินท์ถึงกับอมยิ้มขำความเจ้าชู้ในสายเลือดนั่นปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเพชรพระนายได้ใครมา ส่วนเจ้าตัวเล็กที่อุ้มอยู่นี่ก็แสนขี้งอนจะว่าได้แม่มาก็ไม่ใช่ ฝ่ายนั้นทั้งใจเย็น ทั้งมีเหตุและผลน้อยนักน้อยหนาจะเห็นว่างอน จนเขาแทบจะคิดแล้วว่าคนอย่างพิมพ์พระพายไม่มีอารมณ์งอนใครเป็น

“ไม่เป็นไรนะคนเก่งพี่พระนายเขาต้องดูแลเพื่อนเพราะเพื่อนมางานวันเกิดเราไงครับ เดี๋ยวพ่อชินท์จะพาไปเอามาใหม่นะเอามาเยอะๆเลยดีไหม?”

“ไม่ดีค่ะ” ส่ายหน้าบุ้ยปาก

“ทำไมล่ะครับ?”

“พระนางถือไม่ไหว เดี๋ยวชุดเลอะ” ใช้มือจับชายกระโปรงประกอบคำพูดดูหวงมันนักหนา “ชุดเลอะแล้วไม่สวย แม่พระพายบอกวันนี้ต้องสวย สวยเหมือนแม่พระพายค่ะ”

“ตอนนี้ก็สวยแล้วน้า แล้วแม่พระพายสวยมากไหมครับวันนี้?” เขายังไม่มีโอกาสเจอเจ้าหญิงเบลล์เลยได้ยินว่าวุ่นอยู่กับแขกของลูกทั้งคุณแม่เพื่อนและเพื่อนตัวจิ๋วจากโรงเรียน

“สวยมากกกค่ะ สวยเหมือนปริ้นเซสเลย” ยิ้มชมแม่ประกอบคำพูดใช้มือวาดขึ้นบนอากาศอ้ากว้างอย่างคิดว่าไม่มีใครสวยสู้แม่เธอได้อีกแล้ว

“โอ้โหขนาดนั้นเลยหรอครับ แล้ววันนี้พ่อชินท์หล่อไหมน้า?” เตชินท์อดถามหากำลังใจจากเด็กไม่ได้

“พ่อชินท์ก็ต้องหล่ออยู่แล้วค่ะ หล่อที่สุดเลย” จับสองข้างแก้มอย่างพินิจพิจารณาไปกับคำตอบ  ทำเอาเตชินท์พอใจยิ่งรักยิ่งหลงแม่สาวขี้อ้อนนี่ที่ช่างเจรจาคำหวานเป็นนัก “แต่ถ้าพ่อเพลิงมาก็ต้องหล่อกว่าพ่อชินท์”

​=================

"เขาหมั้นกันไว้รอหลังหย่าแล้วล่ะอิน"

​Talk

คุณเพลิงจะโดนสาปไปตลอดกาลลลลลลล 55555 แล้วเรามาดูกันว่าคืนนี้คนปล่อยเมียไปหกเดือนจะหัวปั่นขนาดไหนหลังจากที่เตชินท์จะพาคู่หมั้นมาเปิดตัว!! หึๆๆ

​#พระนางก็ทีมพ่อมากใครก็ไม่หล่อเท่าพ่อเพลิงของหนูเลยใช่ไหมลูก!!!...แล้วสรุปหนูขี้งอนได้พ่อรึเปล่าคะ?(เอียงคอถาม) แล้วคุณพระนายนี่เจ้าชู้ได้ใครคะ? #ทั้งสองคนจะไม่ได้เลือดแม่มาบ้างเลยหรอลูกกกกก ตัดภาพไปที่พิมพ์พระพายเลี้ยงมาอุ้มท้องมาคนเดียว ฮ่าๆๆๆ

ขอบคุณสำหรับการติดตาม

-ดณิศา-

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #135 dechtit322 (@dechtit322) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 01:32
    อิเพลิงปล่อยเวลาล่วงเลยไปครั้งแรก แล้วยังมีครั้งที่สองก็ต่างคนต่างไปเถอะแถมยังดูรักและห่วงใยเมียเก่ามากก็น่าจะคู่กันไป ส่วนนางเอกอยากให้นางได้ผัวใหม่ผัวเก่าแบบอิเพลิงไม่ควรกลับไปเอา
    #135
    1
    • #135-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 29)
      9 พฤศจิกายน 2561 / 03:55
      ใช้แล้วควรทิ้งเน๊อะๆ!!
      #135-1
  2. #77 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:31
    มีebookป่าวไรท์ อยากรู้จุดจบของแม่กับผัวจังเลย
    #77
    1
    • #77-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 29)
      24 ตุลาคม 2561 / 00:22
      ยังแต่งไม่จบเลยค่ะ^^ รอประเดี๋ยวน้าาา^^
      #77-1
  3. #76 srifaa (@srifaa) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 06:27
    ไม่มีสปอยเล็กๆหรอจ้าไรท์ อิอิ
    #76
    1
    • #76-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 29)
      24 ตุลาคม 2561 / 00:22
      ไม่มีเลยค่าาาา ขออภัยหลายๆ^^
      #76-1
  4. #74 pimvadeesai (@pimvadeesai) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:09
    สนุกค่ะลุ้นมากเลย
    #74
    1
    • #74-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 29)
      23 ตุลาคม 2561 / 01:51
      เดี๋ยวมาลุ้นต่อนะคะ^^
      #74-1
  5. #73 Rumute (@Alen) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:51
    รออ่านต่อค่าาาา
    #73
    1
    • #73-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 29)
      22 ตุลาคม 2561 / 22:16
      จอบจุณจ้าาาา^^
      #73-1