เจ้าสาวใต้เพลิงรัก (ซีรีส์เพลิงใจไฟรักมาเฟีย)

ตอนที่ 25 : บทที่12 :: 'เพลิง'ร้อนรัก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    14 ต.ค. 61

​เจ้าสาวใต้เพลิงรัก

โดย ดณิศา

บทที่ 12

‘เพลิง’ ร้อนรัก

สี่รอบสามชั่วโมงกับบทรักในอ่างน้ำเพลิงเพทายถึงได้ยอมลุกไปยืนล้างตัวใต้ฝักบัวภายในห้องน้ำเดียวกันที่มีเพียงกระจกใสกั้น บทรักเร้าร้อนที่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนต้านทานมันได้แต่กับพิมพ์พระพายคือข้อยกเว้นทำให้คนได้รับความสุขและกำชัยชนะเพียงครึ่งเดียวสมองยังจดจำทุกสัมผัสและวินาทีที่ร่างกายเขาและเธอเสียดสีแนบแน่น…

เสียงผ่อนลมหายใจกระเซ้าเฮือกที่สะดุดเป็นห้วงในทุกท้ายจังหวะรักก่อนปลดปล่อยพิษฝากฝังสู่กายสาวยังสะท้อนสะท้านในหัวถึงความน่าหลงใหลนั่นที่ทำให้เขาหยุดตัวเองไม่ได้อยากได้ยินซ้ำๆทดแทนเสียงแห่งสุขสมที่พิมพ์พระพายไม่นำพาให้ได้ฟังจนเขาไม่ยอมปล่อยเธอหลงระเริงเรียกร้องอยู่นานหลายหน…ความสุขล้นทำเพลิงเพทายค่อยๆหยักยิ้มพร่างพราย

ถ้าไม่เห็นเธอโรยแรงจะไม่ไหวตอนนี้เขาคงกำลังเติมเต็มกับเธอต่ออยู่ในอ่างไม่ยอมลุกหนีมาง่ายๆ…

อีกคนเต็มสุขที่คงล้นปี่แต่อีกคนที่หมดเรี่ยวหมดแรงกำลังเกยพับสองแขนไว้ขอบข้างอ่างซุกซบวางข้างแก้มหนุนเรียกเอาเรี่ยวแรงกลับมาเปลือกตาบางแสนอ่อนล้ากระพริบช้าเชื่องไม่อยากเห็นอีกคนในม่านสายตาแต่กระจกเจ้ากรรมก็ไม่เป็นใจ อุตส่าห์หันหลังให้ก็ยังให้เห็นเขา

ทำไมมันถึงได้อ่อนล้ารุนแรงได้ขนาดนี้นะ

ไม่ว่าจะหนที่หนึ่งหรือหนที่สองเธอก็เหมือนเรี่ยวแรงไม่เหลือ

…แต่สิ่งที่ล้าที่สุด กลับเป็นไอ้เจ้าก้อนเนื้อในอกซ้ายต่างหาก

‘เธออย่าคิดหลงตัวเองว่าที่พี่เพลิงเขาเอาเธอกลับมาเป็นเมียเพราะเขารักหรือต้องการเธอมันเป็นเพียงแค่ผลประโยชน์ที่จำเป็นต้องยอมแลกเท่านั้น คุณพ่อฉันเขียนพินัยกรรมให้ลูกของเธอคนละหลายพันล้านไว้ หากเธอเป็นแม่เพียงคนเดียวเธอก็จะมีส่วนได้เสีย! พี่อินต่างหากที่พี่เพลิงอยากได้คืนเขาเฝ้ารอคอยกันมาตลอด! ฉันว่าเธอเองก็น่าจะรู้ดีว่าพี่ชายฉันรักผู้หญิงคนนี้มากแค่ไหน…ฉันขอแนะนำนะพิมพ์พระพายว่าคนฉลาดมันจะไม่ยอมเจ็บซ้ำๆเรื่องเดิมๆหรอก…เลิกโง่มันไม่มีใครเอาลูกเมียน้อยมาเป็นเมีย!!’

‘พระนายพระนางเป็นลูกของพี่ เป็นคนที่พี่ต้องการ และก็ต้องการให้เขาไปอยู่ด้วยเหมือนที่พ่อคนอื่นๆมีสิทธิ์ทำ…อย่าเข้าใจผิดว่านี่คือการแก้แค้นเพราะถ้าไม่มีเด็กสองคนนี้พี่ก็ไม่เอาเธอคืน’

‘อย่างที่เธอบอกใครจะอยากได้ผู้หญิงที่ทำลายความรักของตัวเองแถมยังเป็นลูกเมียน้อยพ่อตัวเองกลับมาเป็นเมีย…ที่ให้จดทะเบียนเพราะจะเปิดตัวพระนายพระนางกับสังคมอย่างสมบูรณ์แบบที่สุดรู้ชัดว่ามีพ่อแม่เป็นใครเท่านั้น! เธอแค่มีหน้าที่ของแม่...ส่วนเราสองคน อาจจะมีหน้าที่ต่อกันบ้างก็เฉพาะเรื่อง ‘เซ็กส์’ เพราะตลอดหนึ่งปีก่อนที่เราจะหย่ากันอีกครั้งเพื่อให้พระนายพระนางคุ้นชินกับพ่อ ห้ามใครคนใดคนหนึ่งไปนอนกับ ‘คนอื่น’ ไม่ว่ากรณีใดๆ…จะเพราะตัวเองต้องการหรือว่าชู้ต้องการก็ไม่มีสิทธิ์!!’

‘หนึ่งปี?’ พิมพ์พระพายย้อนถามในข้อนี้

‘ใช่แค่หนึ่งปีไม่ใช่ห้าปีหรอก ทนได้ไหม?’

‘แล้วทุกอย่างจะจบใช่ไหม?’

‘ครบหนึ่งปีเมื่อไหร่ เราหย่ากัน’


02.30 น.

เพลิงเพทายยืนมองผู้หญิงที่เขาอุ้มมาวางไว้บนเตียงที่กำลังหันแผ่นหลังให้ ตั้งแต่บทรักจบลงเจ้าตัวยังไม่เปิดปากคุยกับเขาสักคำแม้เขาจะเริ่มพูดดีกับเธอ ความเย็นชาคงเส้นคงวาเขาไม่ต้องเดาก็รู้ว่าสิ่งที่พึ่งผ่านพ้นเมื่อครู่ก่อสุขหรือทุกข์ให้แก่เธอมากกว่ากัน

“พระพาย…” เสียงนุ่มที่เรียกขานไร้การตอบกลับแม้แต่หมุนตัวหันกลับมามอง “เหนื่อยหรอ? เจ็บตรงไหนรึเปล่า?...พี่…”

พิมพ์พระพายข่มปิดเปลือกตาลงสนิทเมื่อสัมผัสมือแตะลงข้างไหล่เตียงยวบให้รู้ว่าเขาขึ้นมาประชิดตัว

เพลิงเพทายก้มมองเห็นคนที่ห่วงหลับนิ่ง เขาใช้มือลูบศีรษะให้เธอคล้ายช่วยกล่อมแววตาอ่อนโยนผิดกับก่อนหน้านี้ลิบลับ ความเจ็บปวดถูกเก็บซ่อนยุติการแสดงความใจร้ายเพราะช่างอิ่มหนำแทบสำลักความสุขจากภรรยาแม้จะไม่ได้รับชัยชนะเต็มมือจากเธอเพราะพอช่วงท้ายๆเห็นน้ำตาที่คลอเต็มหน่วยพยายามกักกั้นเขาก็ต้องหายโมโหลงไปเสียหมด…

มาเฟียหนุ่มเงียบเผชิญกับความเงียบที่ถูกส่งบทมาสุดท้ายนอนลงหมอนใบเดียวกันกอดเอาคนในชุดคลุมอาบน้ำตัวใหม่สีขาวแนบกายเหมือนที่อยากทำเช่นนี้มานาน

‘นายครับ’

สิงหาก้มมองเอกสารในมือที่เจ้านายหนุ่มให้ไปสืบความจริงหลังจากการไปอเมริกาเพื่อช่วย ‘ลูกเมีย’ กลับมาเจ้านายเขาได้ไปเจอใครคนหนึ่งโดยบังเอิญเข้าที่ร้านอาหารในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งโดยที่คนที่นั่งทานข้าวร่วมด้วยกับคนๆนั้นคือปั้นหยา คุณพรรณวสา และพิมพ์พระพาย…

เพลิงเพทายมองหน้าดูเหมือนจะได้ข่าวไม่ดีมาของลูกน้องคนสนิทยื่นมือออกไปรับเอกสารซึ่งมีรูปภาพประกอบ ก่อนเนื้อหาของมันจะทำให้ใบหน้าเขาค่อยๆเครียดขึ้นทีละนิดๆ

‘เป็นคุณปฐวีจริงๆ ยังมีชีวิตอยู่ครับนาย’ สิงหารู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร ‘ตามข้อมูลที่คุณพิมพ์ภาพบอกนายผมคาดว่าทั้งคุณปฐวี คุณปั้นหยากับคุณพิมพ์พระพาย…เอ่อ…’

‘ติดต่อกันมานานแล้วจริงๆ’ เพลิงเพทายเป็นคนต่อความของลูกน้องเสียงระดับปกติแต่เย็นยะเยือก ‘ไม่สิ! ติดต่อกันมาตลอด’

‘ครับ…และผมคิดว่าเรื่องที่นายเคยเข้าใจว่าเธอเป็นแพะรับบาปแทนพี่สาวแท้จริงเป็นแค่การจัดฉากเพื่อให้นายรับคุณปั้นหยาเข้ามาเป็นภรรยาของนายอีกคนแทนเธอจริงๆตามที่คุณพิมพ์ภาพบอก…เธอคงต้องการให้นายหย่ากับเธอโดยที่นายท่านใหญ่พ่อของนายจะได้ไม่กล่าวโทษว่าเธอผิดจนพาลโกรธคุณพรรณวสาไปด้วยหรือคัดค้านเรื่องนี้ ผมคิดว่าที่เธอตัดสินใจทำแบบนี้เพราะรู้ว่ากำลังท้องคุณหนูทั้งสองและอยากที่จะไปใช้ชีวิตอยู่กับคนที่เธอ…รักน่ะครับ’

เพลิงเพทายได้ฟังคำยืนยันจากลูกน้องที่ตรงกับความคิดของตนก็ยิ่งเงียบนิ่ง นัยน์ตานิ่งลึกที่เต็มไปด้วยความคิดมากมายในหัวคล้ายมีเงามืดมาบดบังกลืนแสงที่เคยสว่างมาหลายวันตั้งแต่ช่วยลูกเมียพ้นอันตรายจากคนของเบรย์เดนศัตรูที่เคยเป็นพันธมิตรทางธุรกิจของพรรณวสามาได้ เขาไม่อยากจะเชื่อว่าพิมพ์พระพายมีส่วนรู้เห็นกับแม่ของเธอเรื่องนี้โดยแท้จริง!! แต่หลักฐานชิ้นสำคัญอย่าง เตชินท์ ก็ช่างชัดเจน!!

คราแรกเขาแค่เสียใจเรื่องลูกที่เธอโกหกว่าทำแท้ง แต่วินาทีนี้ตอนนี้เขากำลังผิดหวังกับแผนการพวกนี้ของเธอที่ถูกปิดมิดไว้มาห้าปีท่ามกลางความรู้สึกผิดของเขามาโดยตลอด!!

‘บ้านเตมีภักดิ์รู้จักกับบ้านท่านนายพลบรรพตมานานเพราะอยู่รั้วติดกัน ถึงแม้คุณเตชินท์จะไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่อายุสิบปีแต่ก็ไปกลับเมืองไทยอยู่เสมอ ผมคิดว่าคุณเตชินท์กับคุณพิมพ์พระพายน่าจะสนิทกันพอสมควรจนเธออาจจะลืมเรื่องตอนเด็กๆกับนายไปแล้วเพราะไม่อย่างนั้นคงมาเยี่ยมนายบ้าง…แต่บังเอิญว่าเมื่อมาเรียนมหาวิทยาลัยที่เชียงใหม่เธอได้พบนายอีกครั้งได้พบนายท่านใหญ่เธอคงถูกใจนายท่านใหญ่เข้าจนท่านออกปากขอเธอกับคุณพรรณวสา…ประกอบกับถูกแม่บังคับให้มาแต่งงานกับนายโดยที่ในใจเธอก็มีผู้ชายที่ชื่อเตชินท์อยู่’

ธันวาช่วยเสริมหลังจากที่เงียบมาแต่แรก

‘…พอใช้ชีวิตแต่งงานกับนายไปสักพัก นาย…เอ่อ…นายก็ใจร้ายกับเธอ เธอคงทนไม่ไหวจึงขู่แม่ว่าจะหอบลูกหนีไปกับคุณเตชินท์จริงๆอย่างที่คุณพิมพ์ภาพบอกจนคุณพรรณวสาที่น่าจะห่วงหลานต้องยอมวางแผนให้นายเข้าใจเหตุการณ์วันนั้นผิดเพื่อรับคุณปั้นหยาเข้ามาแทน…”

เพลิงเพทายเงียบฟัง

‘ให้นายโกรธตั้งแต่เจอเธอกับคุณบรรณสรณ์ที่โรงแรม หายหน้าไปหลายวันจนวันที่นายเข้าใจผิดว่าคุณปั้นหยากับนายเกินเลยกันเธอก็กลับมาพอดีเหมือนนัดวันกันไว้…และเธอก็โกรธโวยวาย ทั้งที่จริงนิสัยเธอไม่ใช่คนแบบนั้นเลยนะครับ…ที่สำคัญยากล่อมประสาทที่นายถูกคุณปั้นหยาแอบผสมเหล้าให้ดื่มก็มีแค่แพทย์ที่สั่งจ่ายยาได้แล้วแพทย์คนนั้นก็น่าจะเป็นคุณหมอบรรณสรณ์อย่างที่คุณพิมพ์ภาพเธอให้ข้อมูลมาครับเพราะยาตัวนั้นผมไปหาข้อมูลมาคนคิดค้นก็คือหมอบรรณสรณ์คนนี้จริงๆแล้วตอนนั้นยาพึ่งถูกผลิตได้ไม่ถึงเดือนโรงพยาบาลทั่วไปยังไม่มีใช้ครับ’

‘งั้นเรื่องนี้หมอบรรณสรณ์ก็น่าจะให้คำตอบได้น่ะสิครับ’ สิงหาวิเคราะห์

‘อือ ฉันถามเขามาแล้ว’ เพลิงเพทายเสริม เพราะเขาขอข้อมูลจากพี่ชายพิมพ์พระพายว่าเคยให้ยาตัวนี้กับเธอหรือไม่เมื่อช่วงระยะเวลานั้น…คำตอบคือ ‘เคย’ !!

 แต่เป็นการถูกขโมยไปแล้วจับได้ในทีหลังจากกล้องวงจรปิดภายในห้องทำงานและพิมพ์พระพายก็ยอมรับกับพี่ชายตัวเองโดยให้เหตุผลว่าเพื่อนขอเอาไปใช้แต่สุดท้ายแล้วไม่ได้ใช้จริงทิ้งมันไปเพราะกลัวเป็นอันตราย หมอบรรณสรณ์บอกเขาว่าได้แค่ตำหนิเธอเล็กๆน้อยๆแล้วก็ปล่อยเลยผ่านเพราะไม่มีอะไรเสียหายเกิดขึ้นจากเรื่องนั้น

ทั้งที่จริงแล้วมันเกิด!!

ยากล่อมประสาทที่ว่านี้เป็นยาที่คิดค้นขึ้นมาสำหรับใช้ในการรักษาอาการวิตกกังวลและอาการนอนไม่หลับมีฤทธิ์ช่วยชะลอการทำงานของสมองใช้รักษาผู้ป่วยประเภทลมชักหรือรักษาภาวะกล้ามเนื้อเกร็งตัว ซึ่งส่วนผสมบางตัวสามารถใช้เป็นสารหรือยาสลบในการล่วงละเมิดทางเพศและส่วนผสมที่ว่านี้ผิดกฎหมายในประเทศสหรัฐอเมริกาที่คนคิดสังกัดโรงพยาบาลอยู่ที่นั่น แต่ใช้ได้ในไทยตามสัดส่วนที่กฎหมายกำหนดนายแพทย์บรรณสรณ์จึงมอบผลการคิดค้นให้แก่ประเทศไทยเพื่อวางแผนใช้ในแง่ประโยชน์กับผู้ป่วย…ทำให้ยาตัวนี้อยู่ใกล้เอื้อมคนใกล้ตัวเขา

ซึ่งก็คือพิมพ์พระพาย

แต่ด้วยปั้นหยาความรู้ด้านนี้ไม่มีเธอใช้ยาเกินขนาดจนทำให้เพลิงเพทายที่ดื่มเหล้าอยู่บ้างแล้วค้างกลางอากาศก่อนที่จะได้เกินเลยกันจริงดั่งใจเธอต้องการในคืนนั้นจึงกลับกลายต้องจัดฉากแทน…ด้วยอาการข้างเคียงของยาคล้ายกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์นอกจากจะทำให้สงบแล้วมันยังทำให้ง่วงซึมและสับสน การเคลื่อนไหวและความทรงจำจะผิดเพี้ยน สมาธิและการตัดสินใจก็จะแย่ลงก่อให้อารมณ์แกว่งและมีพฤติกรรมไม่เหมาะสม รวมไปถึงอัตราการเต้นของหัวใจและการหายใจช้าลงจนถึงขั้นสามารถเสียชีวิตได้เลย!

และจะแย่ลงมากถ้าดื่มแอลกอฮอล์ร่วมด้วย โชคดีที่เพลิงเพทายร่างกายแข็งแรงเขาจึงแค่หมดสติไปแล้วตื่นมาเจอเหตุการณ์ที่พลิกชีวิตเขากับพิมพ์พระพายไปถึงห้าปี!!

‘แล้วคุณหมอว่ายังไงครับนาย?’ ธันวาถามต่อ

‘นายคิดว่าไงล่ะ?’ เพลิงเพทายย้อนเป็นคำถามพร้อมเหยียดยิ้ม

‘แต่ผมว่าบางทีเธอก็อาจจะเคยรักนายก็ได้นะครับไม่อย่างนั้นคงมีคุณหนูทั้งสองไม่ได้ ขอประธานโทษนะครับ…เธอคงไม่ยอมมีอะไรกับนายเว้นเสียแต่นายจะบังคับเธอ’ สิงหาว่า

‘…’ มาเฟียหนุ่มเงียบ เขาเหมือนจะบังคับใจพิมพ์พระพายก็จริงคืนนั้นแต่พอสักพักเธอก็ให้ความร่วมมือ…ไม่ได้ขัดขืน

‘อีกอย่างนายก็ใจร้ายมากจริงๆ หากเธอทำเรื่องทั้งหมดจริงก็คงเพราะเธอทนไม่ไหว…ผมว่าหากนายอยากได้คุณหนูทั้งสองมาอยู่ด้วย และหากนายยังคิดว่ารักเธอเราก็สามารถแก้ไขด้วยการเอาเธอมาอยู่ด้วยแล้วทำให้เธอรักนายอีกครั้งก็ได้นิ่ครับ ถ้าเราไปรุนแรงกับเธออีกคุณหนูเพชรพระนายกับคุณหนูพลอยพระนางคงได้รับผลกระทบไปด้วยนะครับนาย’

สิบห้านาทีเคลื่อน…ยี่สิบนาทีผ่าน…ลมหายใจคนด้านหลังสม่ำเสมอคนไม่มีทางนอนหลับลงได้แม้อ่อนล้าลืมตาขึ้นค่อยๆแกะมือที่กอดเกี่ยวออกอย่างระแวดระวังเขาตื่น พิมพ์พระพายหยัดกายลุกขึ้นนั่งกระชับชุดคลุมอาบน้ำพร้อมค่อยๆก้าวลงจากเตียง

“จะไปไหน?”

​============

"เธอคิดจะหนีพี่อีกแล้ว...หนีเก่ง!!"

Talk

เคลียร์แล้วนะคะสรุปปั้นหยาไม่นับเป็นเมียคุณเพลิงอีกคนแล้วนะ!! มาค่ะเรามาหาตัวคนบงการช่วยกัน ใครน้าาาาา?? ทำเพราะอะไรน้าาาา?? เรื่องนี้คนที่จะน่าสงสารที่สุดคนแต่งคิดว่าเป็นอิษญานะคะ เพราะอะไรท้ายเรื่องจะบอก บอกเลยว่ารุ่นลูกทั้งพระพาย ทั้งคุณเพลิง รับกรรมมาจากรุ่นพ่อแม่ปู่ยาตายายทั้งหมดเลย

#จำได้ไหมคะที่ไรต์บอกว่าไม่เคยเกลียดคุณเพลิงเลย เพราะถ้ามองในแง่ของตัวละครตัวนี้เพื่อนแฟนที่นับเป็นน้องสาวมาแทรกกลางระหว่างความรักทำให้ลูกที่เกิดจากผู้หญิงที่ตัวเองรักตายความรักก็พังแถมโกหกปิดบังเรื่องแม่ตัวเองว่าเป็นใครมาตลอดเอาตามความจริงเป็นใครก็โกรธนะเพราะนางเอกโกหกแต่แรก ตอนพิมพ์พระพายเป็นเพื่อนอิษญาคุณเพลิงเอ็นดูนางมากกกๆๆๆถึงขั้นจะส่งเรียนต่อและสนับสนุนด้านหน้าที่การงานเพราะคิดว่าพระพายจน...พระพายเป็นผู้หญิงที่มีบุคลิคลักษณะเหมือนแม่พระเอกมากพระเอกเลยถูกชะตาเป็นพิเศษ (พอนางรู้ว่าเป็นลูกเมียน้อย แล้วรู้ในวันที่จะเอามาเป็นเมียด้วยนางเลยพิโรธแบบนั้น)

#คนแต่งไม่ได้มาแก้ตัวแทนพระเอกเด้อแค่อยากให้เห็นมุมของนาง แล้วก็ไม่ได้แต่งให้พระเอกน่ารักในเรื่องนี้ ถ้าคุณไม่ชอบคุณเพลิง คุณมาถูกทางแล้วค่ะ5555555

#แล้วต่อไปอย่าให้ได้ยินใครมาบ่นไม่ชอบนางเอกไรต์นะ!! ใกล้จะถึงคราวนางแล้ววววว!!


ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

-ดณิศา-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #56 pimvadeesai (@pimvadeesai) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 22:52
    ชออบมากค่ะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #56
    1
    • #56-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 25)
      16 ตุลาคม 2561 / 17:25
      ขอบพระคุณค่าาาา^^
      #56-1
  2. #55 190817 (@190817) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 20:17
    😘😘😁😁
    #55
    0