เจ้าสาวใต้เพลิงรัก (ซีรีส์เพลิงใจไฟรักมาเฟีย)

ตอนที่ 19 : บทที่9 :: แพะรับบาป (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    5 ต.ค. 61

เจ้าสาวใต้เพลิงรัก

​โดย ดณิศา


บทที่ 9

แพะรับบาป

ตึกขวา คฤหาสรัชตะการินทร์

บนโต๊ะอาหารไม้สีขาวหม่นกลางห้องกระจกที่แม้แต่หลังคาก็เป็นแก้วใสมีบรรดากับข้าวมากมายเรียงรายอยู่เต็มพื้นที่พร้อมผู้คนที่ล้อมโต๊ะอยู่ทั้งหมดแปดคนโดยหัวโต๊ะเป็นคุณสุรีย์ฉายยายของเพลิงเพทายเจ้าของตึกขวานั่งประจำที่ของท่านอยู่ด้วยสีหน้าเคร่งตึง

ฝั่งซ้ายมือของท่านจะเป็นคุณจันทร์ฉาย พราวไพลิน และไลลาลินไล่ตามลำดับ ส่วนฝั่งขวาเป็นเพลิงเพทาย พิมพ์พระพาย และเพชรพระนายกับพลอยพระนางตามลำดับเช่นกัน

เพลิงเพทายเห็นบรรยากาศมื้อเช้ามันเงียบเกินไปตั้งแต่ที่พิมพ์พระพายและลูกๆของเขาไหว้คุณสุรีย์ฉายแล้วจึงตั้งใจเอื้อมตักอาหารให้ผู้เป็นยายที่รู้ว่าท่านกำลังโกรธเขาอยู่เพื่อเอาใจ

“ขอบใจ นึกว่าจะตักให้แม่นั่นเสียอีก” ท่านให้ ‘เกียรติ’ แทนพิมพ์พระพายว่า ‘แม่นั่น’ อย่างแสดงออกชัดเจนถึงอคติ

จะไม่ให้ท่านรู้สึกเช่นนี้ได้อย่างไรก็ในเมื่อลูกสาวคนโตที่เป็นทุกอย่างในชีวิตต้องตรอมใจตายเพราะแม่ของพิมพ์พระพายเป็นต้นเหตุ!!

“ผมไม่เคยให้ใครมีความสำคัญเกินไปกว่าคุณยายหรอกครับ” เพลิงเพทายพูดเอาใจและออกมาจากใจจริง เขารักพิมพ์พระพายและท่านเท่าเทียมกันเพียงแต่มันคนละแบบแค่นั้น

“งั้นรึ นี่ถ้ายายถูกลดความสำคัญแม่ผู้หญิงของเพลิงคงขึ้นหิ้งให้เพลิงเคารพแทนยายแล้วล่ะมั้ง” ประชดว่าหลานชายที่หอบเอาพวกศัตรูหัวใจเข้ามาอยู่ร่วมชายคาอย่างไม่ไว้หน้าใคร

“แต่ก็เอาเถอะเล่นหอบลูกมาจับถึงขนาดนี้ผู้ชายมันก็มักจะโง่เผลอตามไม่ทันนั่นแหละ รู้ตัวอีกทีคงมีคนตายในบ้านให้เห็นอีก”

“คุณยายครับผมขอล่ะ เด็กๆก็อยู่ที่นี่”

“ปกป้องกันเสียจริง อยากรู้นักว่าดีเท่ากับพรรณวสาไหมหลานชายฉันถึงได้ดูพร้อมจะเดินตามรอยของพ่อตัวเองซะขนาดนี้”

“คุณยายครับ”

“หึๆๆ ฉันว่าน่าจะมาเหนือกว่าอีกนะฉันจำไม่ผิดแม่นี่ไม่ใช่รึที่ทำให้อิษญาแท้งลูกตรอมใจแทบตายเหมือนแม่ของแก หล่อนจำได้ไหมพิมพ์พระพาย?” หันถามพิมพ์พระพายตรงๆจนคนที่รู้สึกผิดกับเพื่อนมาตลอดหน้าซีดเผือดหลังจากวางเฉยมานาน

“…”

“แต่ฉายจำได้ค่ะแม่ เมื่อห้าปีก่อนวันแต่งงานของตาเพลิงกับแม่นี่ทำให้อิษญาตรอมใจถึงขนาดวิ่งหนีเหมือนคนบ้าไปถูกรถชนจนแท้งลูก ตอนนั้นตาเพลิงก็โกรธเกลียดเจ้าหล่อนมากจนถึงขั้น…!”

“สิงหา! ธันวา!”

“ครับนาย” สิงหากับธันวาลูกน้องคนสนิทรีบเข้ามาตามเสียงร้องเรียก

“อุ้มเอาคุณหนู ฉันกับนายหญิงจะกลับไปกินข้าวที่ตึกใหญ่แล้วสั่งให้คนตั้งโต๊ะภายในห้านาที!!” เพลิงเพทายโกรธจนไม่สนใคร เขาคว้าจับมือพิมพ์พระพายที่นั่งเงียบให้ลุกขึ้นจะออกไปโดยไม่ล่ำลายายของตัวเองสักคำ

“ครับนาย…คุณหนูครับกลับไปทานข้าวที่ตึกใหญ่กันนะครับ” สิงหากับธันวารีบเข้าอุ้มเอาตัวเพชรพระนายและพลอยพระนางที่มองผู้ใหญ่เถียงกันอย่างไม่รู้เรื่องราวออกไป

“หลงมันขนาดนี้เลยหรอเพลิงเพทาย!!” คุณสุรีย์ฉายลุกตามกำมือมองหลานชายและหลานสะใภ้แสนเกลียดอย่างชิงชังยิ่งเห็นสีหน้าแววตาที่คิดว่าแกล้งใสซื่อของพิมพ์พระพายก็ยิ่งเกลียด! “ไม่คิดจะไว้หน้ายายอย่างฉันสักหน่อยเหรอ!”

“ผมไว้หน้าและให้เกียรติคุณยายเสมอครับ แต่ผมคงทนปล่อยให้เด็กที่ยังไม่รู้เรื่องราวของผู้ใหญ่และไม่ควรอยู่ในเหตุการณ์แบบนี้ร่วมฟังอยู่ได้”

“แกกำลังหลงพวกมัน!!”

“ใช่! เพลิงกำลังหูหนวกตาบอดหลงพวกมัน!” คุณจันทร์ฉายให้ความเห็นด้วย

“พราวว่าใจเย็นๆกันก่อนนะคะเราอย่าให้ผู้หญิงไม่ดีเพียงคนเดียวมาสร้างความร้าวฉานให้ครอบครัวของเราเลยค่ะ เขาไม่ได้มีค่าเท่าสุนัขที่เราเลี้ยงไว้เฝ้าบ้านเลยด้วยซ้ำ!” พราวไพลินเอ่ยห้ามทุกคนแบบเสียดสี ในขณะที่ไลลาลิณแค่นั่งฟังเงียบๆแต่แอบเหยียดยิ้มทุกจังหวะ

“พราว!”

“หรือพี่เพลิงจะบอกว่าพิมพ์พระพายมีค่ามากกว่าพี่อิน? พราวรู้นะคะว่าพี่เพลิงไม่ใช่คนโง่พี่แค่อยากได้ลูกของพี่เลยต้องรับเอาผู้หญิงคนนี้เข้ามา! ไม่อย่างนั้นที่ผ่านมาพี่เพลิงคงไม่ไปไร่อาภาภัทรบ่อยๆ แถมพี่อินพึ่งกลับมาพี่เพลิงก็คอยตามไปง้อ!”

“ไม่รู้เรื่องก็ไม่ต้องพูดออกมา!” ตีหน้าดุใส่น้อง หากเป็นคนอื่นคงเงียบไปตั้งแต่เขาตวัดตามอง

“ยัยพราวไม่รู้เรื่องยังไงหรอเพลิง หรือเพลิงจะปฏิเสธว่าแปลงดอกไม้รอบไร่นั่นเพลิงไม่ใช่คนที่ทำไว้รอเอาใจอิษญา?” คุณจันทร์ฉายเลิกคิ้วถามยิ้มเหยียด เปรยตามองพิมพ์พระพายที่ถึงแม้จะไม่เห็นความเสียใจแสดงออกมาแต่รู้ว่าต้องกระทบความรู้สึกอยู่ไม่มากก็น้อย “ฉันไม่อยากให้เธอหลงตัวเองนะ คิดให้ดีว่ามาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไรนายหญิงของรัชตะการินทร์หรือผู้หญิงที่รอวันถูกเฉดหัวทิ้ง!!”

พิมพ์พระพายมองคนพูดยังคงความนิ่ง แต่เป็นจริงดั่งคุณจันทร์ฉายว่าเธอไม่แสดงออกแต่ใจเธอคิด และเธอก็คิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างเธอรู้มันดีแก่ใจอยู่แล้ว ไม่จำเป็นเลยที่เดี๋ยวพราวไพลินเดี๋ยวน้าของเพลิงเพทายจะส่งรูปที่เขาไปไร่อาภาภัทรมาให้เธอ

…เพราะเธอไม่เคยสนใจไยดีต่อมัน

“ต่อไปนี้ผมขอที่จะไม่ให้พิมพ์พระพายมาพบคุณยายหรือมาทานข้าวด้วย…หวังว่าทุกคนจะเข้าใจ ผมขอตัว”

“ฉันยังไม่อนุญาตให้ใครไป หยุด!! เพลิงเพทายฉันสั่งให้แกหยุด!”

เคร้ง!!

“คุณแม่คะ!!/คุณยายคะ!!/คุณท่าน!!” ทันทีที่หลานชายพาผู้หญิงที่ท่านไม่ต้องการออกไปคุณสุรีย์ฉายก็ถึงกับทรุดกุมหัวใจจนคนที่เหลือต้องรีบเข้าไปดูอาการ แต่เพลิงเพทายเพียงหันกลับมาดูเมื่อรู้ว่าท่านยังพอไหวก็เลือกที่จะเดินต่อทำให้ผู้เป็นยายแค้นเคืองจนตาคลอแดง!!

ท่านคิดว่าตัวเองกำลังจะเสียหลานชายไปอีกคนแล้ว…ครั้งนั้นจันทร์ทราลูกสาวก็ไม่เชื่อคำเตือนว่าเพลิงพลไม่ใช่สามีที่ซื่อสัตย์ ถ้าท่านต้องเสียเพลิงเพทายอีกครั้งคราวนี้คงสิ้นลมหายใจ…

“พระพายเรื่องอิน…”

“คุณไม่ต้องมาพูดอะไรให้ฉันฟังหรอกค่ะ ฉันไม่สนใจ ต่อให้คุณจะไปนอนหรืออยู่กับผู้หญิงคนไหนก็สิทธิ์ของคุณ เรื่องสัญญานั่นที่จริงคุณจะมองข้ามมันไปก็ได้…ไม่จำเป็นต้องทำตาม แค่อย่าให้พระนายพระนางรู้ก็พอ”

“…”

“และฉันหวังว่าเหตุการณ์แบบนี้ต่อหน้าพวกเขาสองคนจะไม่เกิดขึ้นอีกแม้แต่ครั้งเดียว”

เพลิงเพทายเพียงหยุดมองตามร่างเล็กที่เดินตามลูกไป ความเจ็บปวดฉายชัดในแววตาสีหน้าท่าทีของอีกฝ่ายมันก็ชัดเจนทุกอย่างทุกครั้งอยู่แล้วว่าเธอไม่ได้รู้สึกกับเขาเหมือนที่เคยรู้สึกอีก แต่ทำไมเขายังมัวคิดจะอธิบายก็เพราะหลอกแต่ตัวเองว่าเธอยังมีเยื่อใย


ห้าปีก่อน…

ปัง!! ปัง!! ปัง!!

‘ยัยพิมพ์!!’

‘พี่พิมพ์!!’

คนพึ่งเผลอพลั้งมือยิง ‘ปฐวี’ ไปอึ้งค้างมองผู้ชายที่ ‘ข่มขืน’ เธอเมื่ออาทิตย์ก่อนอย่างช็อกจนปืนกระบอกเล็กในมือตกลงสู่พื้นตามร่างที่สิ้นชีวิตไปแล้วเหมือนทุกอย่างรอบตัวมืดมนไปหมด

ปึก!!

‘พิมพ์…พิมพ์ไม่ได้ตั้งใจ…พิมพ์ไม่ได้ตั้งใจเขาเข้ามาแย่งปืนกับพิมพ์ก่อน!! พิมพ์ป้องกันตัว แค่ป้องกันตัว!!’ ร่างเล็กทรุดลงร้องไห้อย่างหวาดกลัวความผิด

พรรณวสามองลูกที่กำลังกลายเป็นฆาตกรอย่างอยากหยุดหายใจไม่ต่างกัน เธอพาลูกมาเจรจาเรื่องคลิปที่ปฐวีถ่ายไว้แบล็กเมล์ไม่รู้มาก่อนว่าลูกสาวคนโตพกปืนมาด้วย เมื่อถูกข่มขู่และการเจรจาล้มเหลวเพราะอีกฝ่ายเรียกเงินถึงสิบล้านแถมทำท่าจะกดโทรศัพท์ปล่อยคลิปพิมพ์ภาพทนไม่ไหวเลยหยิบปืนออกมา

คราแรกเหมือนฝ่ายนั้นจะตกใจกลัวจนยินยอม แต่สุดท้ายก็เข้าแย่งปืนให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น!!

พิมพ์พระพายที่พาพี่สาวและแม่มามองซ้ายแลขวารอบๆหน้าผากว้างในขณะที่แม่ของเธอกำลังเข้ากอดปลอบขวัญพี่สาวที่ร่ำไห้ขาดสติ

‘แกจะทำอะไรยัยพระพาย?!’

‘เรียกรถพยาบาลค่ะแม่ บางทีเขาอาจยังไม่ตาย’

‘ไม่ต้อง!!’

ตุบ!!

โทรศัพท์ในมือคนคิดช่วยชีวิตศัตรูถูกปัดลงพื้นอย่างแรงเร็ว

‘ทำไมละคะ?’

‘ให้มันตายแหละดีแล้ว คนเลวๆอย่างมันสมควรตาย!!’ สีหน้าแค้นเคืองของผู้เป็นแม่สาแก่ใจเมื่อมองร่างนั้น แต่กลับต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงกลุ่มคนกำลังจะมาตรงนี้

‘พวกมึงเร็วสิ!! ไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาย! เร็ว!!!’

‘…!!’ พรรณวสาตกใจพอๆกับพิมพ์ภาพที่ยิ่งผวาหนักเมื่อรู้ว่าคนอื่นๆกำลังจะมารับรู้เหตุการณ์เลวร้าย ก่อนที่ชั่ววินาทีจะก้มหยิบปืนขึ้นมา ‘รับไป!!’

‘อะ…อะไรคะแม่?’ พิมพ์พระพายงวยงงเมื่อแม่ของเธอพยายามจะยัดเหยียดปืนเข้าใส่มือ

‘รับไปสิ!! รับไป!! ถือไป!!’

‘แม่…’ คนไม่ได้ทำตกใจไม่ยอมรับและถอยหนีน้ำตาคลอ

‘พี่แกถูกข่มขืนยังจะให้ติดคุกอีกรึไง! บอกคนอื่นว่าแกทำ!’

‘ไม่…ไม่นะคะแม่’

‘ถ้าแกไม่ทำ ฉันกับพี่แกจะโดดหน้าผาฆ่าตัวตายไปด้วยกันตอนนี้! พ่อแกเคยข่มขืนฉันแกมันเลือดชั่ว! เนรคุณ! อยากทำลายชีวิตพวกฉันนักใช่ไหม ได้!! ได้เลย!!’ จบคำคุณพรรณวสาก็จับกระชากมือพิมพ์ภาพให้ลุกตรงไปทางเหวลึกด้วยกัน คนที่ไร้สติทำอะไรไม่ถูกร่างจึงปลิวไปตามลม

‘แม่อย่านะคะ พี่พิมพ์…ฮือๆๆๆ…ไม่…ไม่…’ จะเข้าไปดึงรั้งมือไว้แต่สิ่งที่แม่ยื่นมากลับเป็นปืน

‘รับไปสิ!! ถ้าไม่อยากให้พวกฉันตายก็รับไป!!’

‘ฮือๆๆๆ’ มือเล็กค่อยๆเอื้อมจับปืนทั้งร้องไห้ตัวสั่นกลัว แต่ยังไม่ทันถึงดีปืนก็ถูกยัดจับใส่มือให้กำไว้ และเพียงไม่นานเท่านั้นที่คนพวกนั้นขึ้นมาเจอเหตุการณ์ หากจะพากันหนีแต่แรกก็มีแต่เหวเป็นที่ไปจะกลับทางอื่นก็ต้องย้อนทางเดิมที่ขึ้นมา…ที่สำคัญลูกน้องของปฐวีก็รู้ดีว่าพวกเธอมาเจรจากันตรงนี้…

‘เธอมันโง่พิมพ์พระพาย!!’ แต่ยังมีอีกหนึ่งคนที่รับรู้เรื่องราว เพลิงเพทาย ที่แอบตามมาดูว่าสามคนแม่ลูกนี้มีแผนการร้ายอะไรอีกว่าออกมาให้ ‘ภรรยาแสนชัง’ ที่กล้าเผชิญชีวิตกับคุกเช่นนี้

เมื่อตอนแย่งปืนจะออกไปช่วยแต่ก็ไม่ทัน!

คิดว่าพิมพ์พระพายจะเห็นแก่ตัว…กลับไม่ใช่…!!

"ไม่รู้จะทนได้อีกนานแค่ไหนนะพระพาย"


​Talk

​เริ่มได้กลิ่นไม่ดีแปลกๆว่าไหมคะ?...บอกเลยว่าเหตุการณ์ในอดีตครั้งนี้แหละจะทำให้เขาได้กันในเร็วๆนี้ แอร๊ยยยย!! ไหนใครเดาเรื่องถูกว่าเหตุการณ์นี้นำไปสู่ชนวนเหตุอะไร เอาซี้!!!!! คนแต่งคิดปมนี้เป็นเดือนรีดเดอร์จะรู้ทันก็ให้รู้กันไปเซ่!!!

#นี่ท้าเลยนะคะว่าเดาไม่ถูกหร๊อกเพราะตอนคิดก็พูดคนเดียวนึกคนเดียวไม่เคยบอกใคร ว้ายย 555555++ (อย่าคิดอยากตบอิฉันเลยนะเจ้าคะ อิฉันสำนึกผิดแล้ว (o.o!) (.  .) (^. ^) )

ขอบคุณสำหรับการติดตาม

-ดณิศา-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #37 Aomamzii1146 (@Aomamzii1146) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 22:12

    จะผิดไหมถ้าเราจะไม่ชอบเพลิง 😂 เราคงอคติกับเพลิงมากไปจริงๆ
    #37
    1
    • #37-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 19)
      6 ตุลาคม 2561 / 18:57
      ไม่เป็นไรค๊าาาา เพราะตัวละครตัวนี้ตอนคนแต่งค้นพบคาแรคเตอร์เขาก็ไม่ชอบถึงขั้นเกลียดเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ
      #37-1
  2. #36 pimvadeesai (@pimvadeesai) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 19:12
    อ๊ายยยยสนุกมากค่ะ
    #36
    1
    • #36-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 19)
      6 ตุลาคม 2561 / 18:56
      ขอบคุณนะค๊าาาาาาาาาา>.<
      #36-1