เจ้าสาวใต้เพลิงรัก (ซีรีส์เพลิงใจไฟรักมาเฟีย)

ตอนที่ 12 : บทที่5 :: ข้อแลกเปลี่ยน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 172 ครั้ง
    21 ก.ย. 61

​เจ้าสาวใต้เพลิงรัก

โดยดณิศา


บทที่ 5

ข้อแลกเปลี่ยน

‘ฉันทำแท้งแล้ว’

แต่แล้วประโยคแสนเยือกเย็นเรียบนิ่งก็สาดกระทบไปทั้งความรู้สึกให้คนได้รับฟังอยู่แข็งชาไปทั้งสารบบ

‘พะ พระพายพูดอะไร…?’

‘ตอนนี้ไม่มีลูกของฉัน…ไม่มีลูกของคุณ…ฉันจบทุกอย่างให้แล้วหวังว่าชาตินี้เราจะไม่ต้องพบต้องเจอกันอีก ปล่อยฉัน ปล่อยทุกคนในครอบครัวของฉัน ฉันขอคืนทุกอย่างให้…ทุกอย่างที่คุณอยากได้…การฆ่าเด็กบริสุทธิ์ครั้งนี้หวังว่ามันจะชดใช้ให้คุณทั้งสองคนรวมทั้งลูกของคุณได้’

‘ทำไมเธอทำแบบนี้?!!’ เพลิงเพทายได้ฟังน้ำเสียงที่จริงจังประโยคที่ยืดยาวเข่าเขาก็แทบจะทรุดลง ความเสียใจรู้สึกผิดท่วมท้นในหัวใจมากกว่าเดิม แม้จะพอเข้าใจว่าทำไมภรรยาสาวถึงได้ตัดสินใจแบบนี้ลงไป แต่เขาก็พยายามทำดีให้เธอเห็นอยู่ไม่ใช่หรือ?!

ตลอดสามอาทิตย์ที่ผ่านมาหลังจากเธอหนีมาเขายอมไม่เข้าพบหน้าเธอนอกจากส่งความหวังดีต่างๆบากหน้าฝากพรรณวสาเอาไปให้ ทำไมสุดท้ายพิมพ์พระพายกลับฆ่าลูกของเขาและเธอได้ลงคอ!

เขาทำเธอทรมานทนไม่ไหวขนาดนั้นเลยหรืออย่างไร?

‘คุณไม่ต้องกลัวว่าฉันจะกลับไป’

‘อยู่ที่ไหน? ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ที่ไหนพิมพ์พระพาย?!’ เพลิงเพทายเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ สองครั้งสองหนในรอบไม่กี่เดือนที่เขาเสียแก้วตาดวงใจของตัวเองไป

ใจเขามันจะขาดอยู่แล้วกับคำว่าสูญเสีย…

‘ขอให้ทุกอย่างจบสิ้น ฉันจะไม่มีวันไปเจอหน้าคุณอีก…’

‘อย่าคิดว่าทุกอย่างจะจบ! ต่อให้ไม่มีลูกก็จะตามหาเธอให้เจอ ไม่ว่าด้วยวิธีไหนก็จะตามตัวเธอคืนมา!…พระพาย!...พระพาย!...พิมพ์พระพาย!! โธ่เว้ย!!’ โทรศัพท์ถูกตัดสายทิ้งไป โทรกลับไปใหม่ก็ปรากฏว่าไม่สามารถติดต่อได้อีกต่อไปแล้ว

‘ทำไมทำแบบนี้พระพาย ทำไมเธอลงโทษพี่มากขนาดนี้…ทำไมเธอกล้าฆ่า ‘ลูกของเรา’…’



“แกว่าอะไรนะ?”

“พิมพ์จะแต่งงานกับคุณเพลิง!”

“แกกำลังล้อฉันเล่นใช่ไหม?”

“แม่ฟัง! ฟังดีๆพิมพ์จะพูดเป็นครั้งสุดท้าย ว่าพิมพ์กับคุณเพลิงดูใจกันมาสักพักแล้วและเราจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ วันนี้พิมพ์จะย้ายไปอยู่กับเขา!”

“เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่ให้แกไป!! ไม่ให้ไป!!”

เสียงตวาดสั่งของคุณพรรณวสาดังกระแทกใส่หน้าบุตรสาวคนโตที่เป็นยิ่งกว่าแก้วตาดวงใจอย่าง พิมพ์ภาพ จารุพิชญ์ ที่กำลังเก็บกระเป๋าสัมภาระต่างๆของเธอเพื่อย้ายข้าวของไปอยู่กับผู้ชายที่บอกว่ารักและจะวิวาห์กันในเร็ววัน

ตั้งแต่ที่เริ่มถูกยึดทรัพย์และฟ้องร้องหลายคดีคุณพรรณวสาก็สั่งอะไรลูกสาวคนโตไม่ค่อยได้เลย พิมพ์ภาพดื้อขึ้นทุกวัน

“แต่พิมพ์จะไป!! นี่มันชีวิตของพิมพ์แม่ไม่มีสิทธิ์มาบงการ!” คนดื้อรั้นเพราะถูกเลี้ยงตามใจมาตลอดยืนกรานความตั้งใจ

“แกกำลังโดนมันหลอก มันจงใจจะแก้แค้นฉัน มันจะหลอกทำลายชีวิตแก แกอย่าโง่นะยัยพิมพ์! มันเคยเป็นผัวน้องแกนะ!” คนยังจดจำคำของลูกเลี้ยงได้เป็นอย่างดีเอ่ยแจ้งให้บุตรสาวได้รู้เท่าทัน

‘ฉันเป็นประเภทโดนมาแบบไหนสะท้อนกลับได้มากกว่านั้น ระวังลูกที่เธอรักไว้ให้ดีนะพรรณวสา สักวันเธออาจจะเสียเขาไป!!’

“เคยเป็นแล้วไงเลิกกันไปนานแล้วแถมไม่เคยรักกันด้วย!! ตอนนี้คุณเพลิงเขารักพิมพ์ แม่เลิกเจ้าคิดเจ้าแค้นสักทีได้ไหมเลิกมองเขาในแง่ร้ายสักที! แม่ลืมไปแล้วหรอว่าเขาช่วยปกป้องพิมพ์จากข่าวเสียๆหายๆที่กล่าวหาว่าพิมพ์ไปแย่งผู้ชายของคนอื่น! ถ้าเขาโกรธเกลียดพิมพ์เขาจะทำแบบนี้ทำไม!”

“ก็เพราะมันตั้งใจจะหลอกให้แกตายใจแล้วทำลายชีวิตแกให้ย่อยยับไม่เหลืออะไรน่ะสิ! ดูชีวิตแกสิยัยพิมพ์แกจบเมืองนอก เป็นดีไซน์เนอร์ชื่อดัง มีอนาคตอีกไกลจะได้เจอคนดีๆที่จริงใจทำไมแกถึงต้องมาเลือกมัน แกจะหาได้ดีกว่านี้อีกเท่าไหร่ก็ได้!”

คุณพรรณวสาเข้าจับแขนลูกใช้มือลูบหัวลูบใบหน้าที่สะสวย และสัมผัสร่างกายที่สมบูรณ์แบบ ทว่าพิมพ์ภาพกลับจับมือมารดาออกแล้วดันท่านให้ถอยห่างเพื่อพูดอีกแง่ของความจริง

“แล้วคุณเพลิงเขาด้อยกว่าคนอื่นตรงไหน? ในประเทศนี้โลกนี้เขาก็ไม่ได้แพ้ใครซักคน! แล้วแม่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าการไปใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกพิมพ์ไม่ได้เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ กว่าพิมพ์จะเรียนจบได้แม่จ้างคนไปช่วยพิมพ์หมดไปเท่าไหร่ แบรนด์เสื้อผ้าของพิมพ์แม่ก็จ้างดีไซน์เนอร์มาทำงานให้พิมพ์เต็มไปหมด ความสามารถของพิมพ์จริงๆมันไม่ได้มีดีขนาดนั้น แล้วสิ่งพวกนี้แม่ก็ยัดเยียดให้พิมพ์ทำพิมพ์ไม่ได้ชอบ! คิดว่าพิมพ์จะต้องทนอยู่กับมันไปอีกเท่าไหร่? พิมพ์ไม่ทนไปตลอดหรอกนะสู้มีสามีดีๆที่รวยไปเลยไม่ดีกว่าหรอ?”

“ดี!! แต่ต้องไม่ใช่เพลิงเพทาย ต้องไม่ใช่มัน! มันไม่ได้จริงใจกับแกเลยสักนิด! มันจะแก้แค้นฉันเอาคืนที่ฉันไปแย่งพ่อมันมา แล้วก็เรื่องที่ฉันเคยวางแผนบังคับให้มันแต่งงานกับน้องสาวแกจนคนรักเก่ามันแตกหักแท้งลูก! เรื่องมรดกที่พ่อมันเคยแบ่งมาให้ก่อนตายด้วย! มันจะเอาคืนฉันทั้งหมด!!” ว่าอย่างกังวลไปกับเรื่องในอดีตที่เคยสร้างเอาไว้

“ถ้าอย่างนั้นหากชีวิตพิมพ์ต้องพังมันก็ต้องเป็นเพราะแม่”

“ยัยพิมพ์!!”

“แต่ครั้งนี้หากมันเป็นอย่างที่แม่ว่าจริงๆพิมพ์จะไม่โทษแม่สักคำ พิมพ์จะโทษที่พิมพ์โง่เอง แต่พิมพ์ขอให้พิมพ์ได้เลือกทางของพิมพ์!”

“ไม่!!”

“พิมพ์จะไม่มีทางเชื่อแม่ เหมือนที่ยัยพระพายเคยเชื่อแล้วชีวิตต้องพังไม่มีชิ้นดี แม่คิดดูสิแม่เลือกอะไรแล้วมันดีไปตลอดบ้าง? ก็ไม่มี!...แล้วแม่จะบังคับพิมพ์ทำไม? พิมพ์จะไป” ก้มลงไปปิดกระเป๋าที่อยู่บนเตียงอย่างไม่สนใจฟังคำห้ามปรามใดๆอีก

“ไม่นะยัยพิมพ์แกกับยัยพระพายมันไม่เหมือนกัน แกต้องเชื่อฉัน” เดินเข้าไปแย่งกระเป๋าจากในมือลูก

“ไม่เหมือนแน่ค่ะ เพราะตอนนั้นคุณเพลิงเขาไม่ได้ต้องการพิมพ์พระพาย แต่ตอนนี้เขาต้องการพิมพ์ ปล่อย!”

“ฉันไม่ให้แกไป ไม่ให้ไป!”

“ถ้าแม่ไม่ให้พิมพ์ไปวันนี้ พิมพ์จะออกไปแค่ตัว ไม่ติดต่อไม่กลับมาหาแม่อีก เลือกเอา!!”

“พิมพ์ภาพฉันเป็นแม่แกนะ!!”

“ถ้าเห็นว่าพิมพ์เป็นลูก ก็ให้พิมพ์ได้เลือกทางของพิมพ์เอง!”



วันเวลาผ่านไปงานแต่งงานของเพลิงเพทายและพิมพ์ภาพก็กระชั้นชิดเข้ามาทุกที ข้อครหาที่คุณพรรณวสาเป็นกังวลดูเหมือนมันจะไม่เป็นดั่งที่ท่านคิดเพราะงานๆนี้ถูกเลือกสรรค์แต่ละสิ่งอย่างดีที่สุดจากช่างฝีมือดีทั้งสิ้น

แต่คุณพรรณวสาก็ใช่ว่าจะวางใจเสียทีเดียว มันน่าเหลือเชื่อที่คนที่เคยตั้งตนเป็นปฏิปักษ์เบอร์หนึ่งกับแม่เลี้ยงแถมยังเคยผลักไสอดีตภรรยาอย่างไม่เห็นค่าอยู่ดีๆจะมาอยากได้ลูกสาวคนโตซึ่งไม่เคยมีวี่แววมาก่อนว่าเขาจะถูกตาต้องใจ แต่ชนิดที่ร่อนการ์ดแต่งงานแจกไปทั่ววงสังคมขนาดนี้ก็ยากจะเชื่อว่าเป็นเรื่องล้อเล่น

“เหนื่อยหรอครับ?” เสียงคำถามดังมาจาก เตชินท์ เตมีภักดิ์ เจ้านายหนุ่มผู้ใจดีของพิมพ์พระพาย หลังจากเห็นคนวุ่นคอยช่วยงานแต่งพี่สาวพึ่งเช็คและแพคบรรดาของชำร่วยเสร็จเรียบร้อยดีเธอกำลังอิงแผ่นหลังพักสายตาไปกับโซฟาในห้อง

“ขอบคุณค่ะพี่ชินท์” รับน้ำส้มคั้นเย็นๆที่คนมีน้ำใจมาช่วยเธอเอามาเสิร์ฟด้วยมือเขาเองมาจิบ

“เขาลงทุนกันมากเลยเนาะ” เตชินท์มองเข็มกลัดเงินประดับคริสตัลชั้นดีเป็นตัวอักษรพีพีคล้องกันจำนวนกว่าหนึ่งพันชิ้นอย่างระรานสายตาไปหมด แค่ของชำร่วยนี่ปาไปกี่ล้านแล้วไม่รู้

“คนมีเงินก็แบบนี้ล่ะค่ะ เก็บไว้ก็รกบัญชีไปอย่างนั้น” พิมพ์พระพายว่ากลั้วขำ พร้อมเหลือบสายตาไปมองการต์รวีกับ ‘ดีไซน์’ เพื่อนสาวประเภทสองที่ช่วยตรวจเข็มกลัดกันจนฟุ่บหลับคาโต๊ะไปแล้ว

“พี่นับถือเราจริงๆนะ” เตชินท์มองคนยิ้มก็ว่าขึ้น ตั้งแต่เมื่อห้าปีก่อนที่เห็นร้องไห้ทุกวันแต่พอตั้งแต่คลอดลูกออกมาเขาก็ไม่เคยเห็นเธอร้องไห้อีกเลย…อาจจะแอบร้องคนเดียวรึเปล่าก็ไม่แน่ใจ แต่มั่นใจว่าเข้มแข็งขึ้นมาก

“แค่ตีสองเองค่ะ เวลางานส่งแบบเร่งทำยันโต้รุ่งก็ออกจะบ่อย ยัยสองคนนี้ก็เหมือนกันนี่เมาท์กันจนหมดแรงหลับไปมากกว่า”

“พี่ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น”

“…?”

“พี่หมายถึงเรื่องที่เราใจดีมาช่วยพี่สาวตัวเองจัดงานแต่งให้เขากับอดีตสามีได้นี่ต่างหาก ใครที่ไหนจะทำได้” เตชินท์ว่าพร้อมใช้มือไปจับหัวคนใจดีเบาๆหลังไปนั่งใกล้และยังส่งยิ้มอบอุ่นให้แก่เธอ

“ถ้าใจคนเรามันไม่รู้สึกกับอะไรแล้ว ต่อให้เหตุการณ์แย่ๆย้อนกลับมาฉายให้ดูตรงหน้าใหม่อีกครั้งก็สามารถขำหรือหลับไปแบบเบื่อๆได้เลยล่ะค่ะ” พิมพ์พระพายไร้ความเศร้าในสายตาจริงๆ

ห้าปีแล้วนะ…เธอหมดความรู้สึกไปนานแล้ว ใจตอนนี้มีให้แค่ลูกเท่านั้น

อีกอย่างตั้งแต่กลับมาเขาเองก็แสดงออกชัดว่าไม่ไยดีเธอเหมือนเคย ซึ่งมันเป็นสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดอยู่แล้ว

“พระพายทำเพื่อพี่พิมพ์…”

“ดี!! เก่งมาก สตรองสุดๆเอาไว้หาน้องเขยมาให้พี่ไวๆด้วยนะ อยากได้ของชำร่วยบ้าง” แหย่แล้วก็ขำครืนออกมาเมื่อเห็นคนโสดตาขวางใส่

“อย่าให้พระพายได้มีขึ้นมาจริงๆนะ พี่ชินท์จะเหงา ไม่มีใครไปรบกวนให้มีเรื่องยุ่งๆช่วยทำ”

“ส๊าธุเถ๊อะเห็นพูดแบบนี้มาหลายปีละ พี่จะแถมทั้งบ้านทั้งที่ดินรถหรูพร้อมจัดงานให้ฟรีเลยถ้ามีใครมาขอพระพาย” เตชินท์ว่าให้ไม่ยอมหยุด “จะให้ข้าวให้น้ำกินฟรีหนึ่งปีเต็มด้วยเอ้า!”

“พี่ชินท์น่ะ!!”

“ฮ่าๆๆพี่พูดจริงๆนะทำไมไม่ทำหน้าดีใจซะหน่อยล่ะของฟรีเชียวนะ” ยิ่งพูดก็ยิ่งถูกทำโกรธใส่ แต่นั่นกลับทำให้เตชินท์มีความสุขทุกครั้งไป พิมพ์พระพายบางครั้งก็เหมือนเพื่อน บางทีก็เป็นลูกน้อง บางจังหวะก็เป็นเจ้านาย บางคราวก็เป็นเหมือนแม่ และตอนนี้ก็ไม่ต่างจากน้องสาวแท้ๆของเขาเลย

ชีวิตเธอน่าสงสาร สวนทางกับความดีที่เธอมี ตลอดห้าปีที่เขาให้ความช่วยเหลือเขาไม่เคยเสียใจหรือผิดหวังกับมันเลย

ทำไมหนอผู้ชายคนนั้นถึงได้มองไม่เห็นคุณค่า

.

"แต่งไปเถอะค่ะ ไม่คิดอยากได้คืน"

Talk

สตรองกว่านางเอกก็ไรต์นี่แหละค่ะ...ถ้าหายไปคือติดสอบหรือติวหนังสือนะคะช่วงนี้ไรต์สอบมิดเทอม ส่วนพิมพ์พระพายเห็นบทนางยังนิ่งๆดูเรียบๆอ่อนหวานๆ ที่จริงแล้วยังไม่ถึงเวลาของนางนะคะบอกไว้ก่อน อย่าให้ใครที่นางไม่ต้องการมาวอแวกับนางเชียว นางแอบวร้ายๆอยู่ 5555

#อ่ะ! แล้วพี่ชินท์ไม่ใช่ผู้ใหม่นางเอกนะคะ ผู้ใหม่นางเอกจะมาอีกสักพั๊กกกกอันนั้นน่ะของจริง



ขอบคุณสำหรับการติดตาม

-ดณิศา-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 172 ครั้ง

459 ความคิดเห็น

  1. #132 dechtit322 (@dechtit322) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 22:36
    ตลกตอนนี้พระเอกจู่ๆก็มานึกรักนึกห่วงทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่กี่อาทิตย์ ยังตบ ด่าทอ เกลียดชัง ไม่เผาผีนางเอกอยู่เลย แล้วบอกพยายามทำดี ทำดีตอนไหน? แล้วอะไรคือบอกว่าตลอด5ปีผ่านมายังรักอินอยู่ และดูจะรักนางเอกเหมือนกัน เออ!อิพระเอกหลายใจจัง
    #132
    2
    • #132-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 12)
      9 พฤศจิกายน 2561 / 03:53
      ไม่ใช่อาทิตยยยยย์เด้อเป็นหลายปีอยู่ 555555 #ด่าเลยค่ะอิคุณเพลิง
      #132-1
    • #132-2 dechtit322 (@dechtit322) (จากตอนที่ 12)
      9 พฤศจิกายน 2561 / 13:49
      รี้ดหมายถึงบทนี้ ที่ไรต์กล่าวถึงตอนต้นเมื่อ
      5ปีก่อนค่ะตอนนางเอกบอกเอาลูกออกดูเป็น
      คนละคนไม่กี่อาทิตย์ก่อนยังตบเมียโชว์คนอื่น
      อยู่เลย
      #132-2
  2. #70 ,o6KpNxhk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 03:01

    เดี๋ยวนะ -ผู้-พยยามทำดีให้เธอเห็นตอนไหนเหรอ?

    #70
    0
  3. #16 pimvadeesai (@pimvadeesai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 22:53
    สนุกค่ะรอนะค่ะ
    #16
    1
    • #16-1 Dnisa (@nisachon1195) (จากตอนที่ 12)
      22 กันยายน 2561 / 13:09
      ขอบคุณมักมากค่ะ^^
      #16-1