ภาสกรอ้อนรัก

ตอนที่ 9 : บทที่ ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    17 มิ.ย. 63

 

 

 

 

 

แม้จะได้รับรู้ว่าแคทรียาและภาสกรรู้จักกันและค่อนข้างสนิทสนม แต่ไม่อาจทำลายมิตรภาพที่ยุวดีมีต่อสาวสวยรุ่นน้อง เพราะเรื่องภาสกรและหล่อนเป็นเรื่องของอนาคต ส่วน แคทรียานั้นไม่มีทางใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านนาดอน เพราะจากที่เคยพูดคุยกันมาทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายต้องกลับไปดูแลร้านที่ก่อเกียรติและแพรวพรรณยกให้ในไม่ช้า เป็นไปได้ยากมากที่ทั้งคู่จะลงเอยกัน ภาสกรเองไม่มีทางทิ้งแม่วิ่งตามแคทรียาไปแน่นอน และแคทรียาไม่อาจใช้ชีวิตเยี่ยงชาวไร่ชาวนาได้เช่นกัน

หลังจากทำงานเสร็จเรียบร้อย ยุวดีจึงบอกกับมารดาว่าจะแวะมาหาแคทรียา เมื่อมาถึงสาวลูกครึ่งก็ยิ้มหวานให้ทันที

“เชิญข้างในบ้านก่อนนะคะ ข้างนอกร้อนเหลือเกิน ช่วงบ่ายนี้แคทเลยเปิดแอร์อยู่แต่ข้างในบ้าน”

ยุวดีก้าวเข้าไปภายในบ้าน บริเวณหน้าทีวีส่วนมากมีแต่อุปกรณ์วาดภาพ บนขาตั้งเป็นภาพวาดทิวทัศน์งดงาม

“สวยจังเลยแคท” ยุวดีนั่งลงบนโซฟา พร้อมกับรับแก้วน้ำส้มที่แคทรียานำมาเสิร์ฟ

“ขอบคุณมากค่ะ” สาวสวยยิ้มหวาน หันไปมองภาพวาดของตนเอง

“แคทวาดเมื่อวานนี้ กำลังเก็บรายละเอียด ใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ” หญิงสาวนั่งลงบนเก้าอี้ จับพู่กันขึ้นแล้วหันมามองสาวรุ่นพี่ “แคทคุยไปด้วยทำงานไปด้วยนะคะ”

ฝ่ายมาเยือนยิ้มตอบ

“ตามสบายเลยจ้ะ หวังว่าพี่ไม่ได้มารบกวนแคทนะ”

เจ้าบ้านทำตาโต รีบส่ายหน้ายิ้มทันที

“อุ๊ย ไม่ใช่หรอกค่ะ ดีเสียอีก แคทกำลังเหงาอยู่เชียว” แคทรียามองดวงหน้างามเรียบๆ ของยุวดี แล้วนึกขึ้นได้ “พี่ยุมาก็ดีเลย มาเป็นแบบให้แคทวาดได้ไหมคะ”

รอยยิ้มอ่อนหวานและแววตาอ้อนวอนนิดๆ ที่ส่งมาจากสาวน้อย ทำให้ยุวดีนิ่งอึ้ง

“เอ่อ จะดีเหรอ พี่ไม่เคยเป็นแบบให้ใครวาดเลยนะ”

คนงามยิ้มกว้างเมื่อได้รับคำตอบแบ่งรับแบ่งสู้

“ดีสิคะ แคทชอบรูปหน้าพี่ยุมาก วาดออกมาแล้วต้องสวยแน่ๆ มาค่ะ มานั่งตรงนี้” หญิงสาวลุกขึ้นไปจัดท่านั่งให้ แล้วหันขาตั้งภาพมาทางอีกฝ่าย จัดท่าทางตัวเองเรียบร้อยก็เปลี่ยนแผ่นกระดาษ เริ่มต้นวาดพลางบอก “ทำตัวตามสบายนะคะพี่ยุ พูดคุยได้ตามปกติค่ะ”

ยุวดีที่ทำท่านั่งเกร็งจึงค่อยผ่อนคลายลงเมื่อแคทรียาบอกออกมาด้วยรอยยิ้มล้อเลียน

หลังจากนั้น การวาดภาพและแลกเปลี่ยนความคิด ประสบการณ์ของคนทั้งสองก็เริ่มต้นขึ้น แคทรียาได้รับรู้ว่าอีกฝ่ายเคยมีคนรักมาบ้าง แต่เป็นเพราะความไม่มั่นคงซื่อสัตย์ของชายคนรัก ทำให้ทั้งสองต้องแยกจากกัน จากนั้นยุวดีไม่เคยคิดมีใครอีกกระทั่ง...

มือเรียวที่จับพู่กันนิ่งชะงักลง เมื่อได้ฟังคำบอกเล่าต่อมาจากปากของนางแบบสาวรุ่นพี่

“ป้าแย้ม แม่ของพี่ภาส คนที่พาแคทไปเที่ยวนั่นแหละ เขามาทาบทามพี่กับแม่พี่ อยากให้แต่งงานกัน” ยุวดีสังเกตท่าทีของอีกฝ่าย สาวน้อยคนงามมีท่าทางชะงักลง แต่เพียงเล็กน้อย อีกฝ่ายก็เก็บอาการเป็นปกติ สีหน้าไม่ได้ซีดเผือดหรือแสดงอาการตกใจ ทว่ายังคงมีรอยยิ้มอยู่ในที

“พี่ภาสเป็นคนน่ารักและอารมณ์ดีมากๆ เลยค่ะ ถ้าอนาคตพี่ยุได้ร่วมชีวิตกับพี่ภาส คงจะมีแต่เสียงหัวเราะนะคะ”

“หรืออาจไม่ได้ลงเอยกัน” ยุวดีต่อท้ายให้ ทำให้แคทรียาเงยหน้าจากภาพวาด แล้วสบตาคนพูด

“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ”

ยุวดียิ้มพลางถอนหายใจ

“พี่บอกตามตรงว่าไม่เคยมั่นใจในตัวพี่ภาสเลย ไม่รู้ว่าแคทรู้จักพี่ภาสมาแบบไหนบ้าง แต่สำหรับพี่ พี่อยู่ที่นาดอน เกิดและโตมาที่นี่ รับรู้ว่าใครเป็นยังไงพอสมควร แม้กระทั่งพี่ภาสเอง แคทก็รู้ใช่ไหม ว่าพี่ภาสนับเป็นผู้ชายหน้าตาดีมากคนหนึ่ง ฐานะของเขาก็จัดว่าดี แล้วเขาก็เป็นผู้ชายเจ้าชู้มากด้วย มีผู้หญิงมาติดพันเขามากมาย เขาเองก็มีแฟนเยอะจนนิ้วพี่ยังไม่พอจะนับเลย” ยุวดีกล่าวพลางหัวเราะ ทำให้แคทรียาอดหัวเราะตามไปด้วยไม่ได้

“พอได้รู้ว่าป้าแย้มทาบทามพี่ให้พี่ภาส พี่เลยยังแบ่งรับแบ่งสู้ พี่ไม่ได้ปฏิเสธ แต่คิดว่าขอเรียนรู้นิสัยของเขาไปเสียก่อน อีกอย่าง ดูเหมือนพี่ภาสเองก็ไม่ได้สนใจพี่สักเท่าไร เพราะตอนนี้เขากำลังหมายตาสาวแถวนี้อยู่”

คำบอกเล่าของยุวดีคราวนี้ ทำให้คนที่กำลังจับพู่กันวาดชะงักกึก ใจกระตุกทันที

แคทรียานิ่งอึ้ง แล้วลากปลายพู่กันไปตามเส้นสายของมันอีกครั้ง

“แคทไม่อยากรู้เหรอว่าสาวคนนั้นเป็นใคร”

คำถามที่ตามออกมาจากคำบอกเล่าทำให้แคทรียายิ้มตอบ และสบตาอีกฝ่ายอย่างรู้ทัน

“มองแคทแบบนี้แคทก็คิดว่าพอจะรู้แล้วค่ะ” หญิงสาวยิ้มให้กับคนที่มองตรงมายังหล่อนยิ้มๆ เช่นกัน “แคทชอบพี่ภาสก็จริง แต่ไม่เคยคิดถึงเรื่องอนาคต เพราะแคทไม่คิดจะอยู่ที่นี่ พี่ยุวางใจเถอะนะคะ”

ยุวดีใจไหววาบ รู้สึกผิดที่พูดให้อีกฝ่ายคิด

“พี่ไม่ได้จะทำให้แคทไม่สบายใจนะจ๊ะ”

แคทรียาส่ายหน้า รอยยิ้มยังคงแต้มดวงหน้างามเสมอ

“แคทไม่โกรธพี่ยุนี่คะ ไม่ใช่พี่ยุคนเดียวที่รู้ว่าพี่ภาสเจ้าชู้แค่ไหน แต่แคทเองก็รู้ เพราะพี่ตรันพูดกรอกหูแคททุกวัน”

คำบอกเล่าของสาวสวยรุ่นน้องทำให้ยุวดีนิ่งอึ้ง

“แต่แคทก็ยังชอบเขานะคะ เพราะนอกจากความเจ้าชู้ พี่ภาสเป็นผู้ชายที่ทำให้แคทอยู่ด้วยแล้วสบายใจ นี่หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าเสน่ห์ของผู้ชายเจ้าชู้ เขาสามารถทำให้ผู้หญิงอย่างเราๆ รับรู้ถึงความจริงใจได้ไม่ยาก ท่าทาง แววตาและคำพูดที่แสดงออกมาไม่ทำให้แคทรู้สึกว่าเขาเจ้าชู้สักนิด อาจจะมีบ้างแรกๆ ที่เจอหน้ากัน แต่พอได้พูดคุยกันไปสักระยะ แคทรู้สึกถึงแต่ความจริงใจ แม้จะเจ้าชู้ แต่พี่ภาสก็มีความจริงใจไม่น้อยไปกว่าใคร หรือบางทีอาจจะมีมากกว่าผู้ชายที่ดูเงียบๆ หงิมๆ บางคนที่ซ่อนความชั่วร้ายเอาไว้ภายใต้ความอบอุ่นและสุภาพบุรุษก็ได้นะคะ”

ประโยคสุดท้ายเสียงอ่อนหวานแผ่วเบา แววตาหม่นหมองลงจนยุวดีรับรู้ได้

“แคท เป็นอะไรไปหรือเปล่าจ๊ะ”

แคทรียาเงยหน้ามองคนที่กำลังมองมาด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะยิ้มตอบแล้วส่ายหน้า

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เรามาวาดภาพกันต่อดีกว่านะคะ” สาวน้อยหน้าเศร้าเมื่อครู่กลับมาสดใสเช่นเดิมอีกครั้ง แต่ยุวดีรู้ว่าอีกฝ่ายเพียงต้องการปกปิดความรู้สึกเท่านั้น

แคทรียาคงมีเรื่องราวที่ไม่อยากเอ่ยปากบอกกับใครเท่านั้นเอง คนเราทุกคน ย่อมมีปัญหาด้วยกันทั้งนั้น ขึ้นอยู่เพียงว่าใครจะแสดงออกมาในรูปแบบไหนเท่านั้นเอง

 

 

 

 

อีบุ๊ก พี่ภาส มาแล้วนะคะ ไปโหลดกันได้เลยจ้า ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและอุดหนุนนะคะ

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น