กลิ่นไอรักร้าย

ตอนที่ 4 : บทที่ ๒ ก็แค่แฟนเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    22 ส.ค. 62










ก็แค่แฟนเก่า






“บ่นอะไรไม่ทราบ”

นิลินหันขวับ ดวงตาคู่งามเลิกขึ้นเล็กน้อยเพราะแปลกใจที่อีกฝ่ายข้ามลำธารมาตั้งแต่เมื่อไร ก่อนตวัดสายตามองไปทางด้านหลังของเขา จึงเห็นมารดาก้มๆ เงยๆ อยู่ที่ริมธาร 

หญิงสาวยกมือขึ้นกอดอก ดวงหน้าเกลี้ยงเกลาเชิดขึ้นน้อยๆ ขณะที่ดวงตาคู่งามกวาดมองใบหน้าคมเข้ม ที่ดูเหมือนจะเข้มขึ้นกว่าคราวก่อนเพราะไรหนวดจางๆ ที่ล้อมวงหน้าเรียวโหนกแก้มสูงเอาไว้ หางตามีเส้นบางๆ บ่งบอกอายุที่เพิ่มมากขึ้นพร้อมกับภาระหนักอึ้งโถมเข้ามาในชีวิต

นิลินถอนหายใจ แล้วไหวไหล่เบาๆ พลางตอบ

“บ่นอะไรมันก็เรื่องของลิน” 

แม้จะเลิกรากัน แต่นิลินยังคงแทนตัวเองดังเดิม จึงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้คมน์ยังพอใจอยู่บ้าง แม้จะหมั่นไส้ท่่าทางเชิดหน้าไหวไหล่ ทำตัวเหมือนสาวสมัยใหม่ในเมือง

เจ้าของดวงตาสีเข้มหรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะผ่อนลมหายใจอุ่นๆ ออกมาแผ่วเบา

“ลาออกจากงานแล้วใช่ไหม”

หญิงสาวสบตาคมเข้มที่มองมาก่อนปรายตามองไปทางมารดาซึ่งเดินดูที่อยู่ไกลๆ แวบหนึ่ง

“ใช่”

“คิดจะกลับมาทำไร่หรือไง ท่าทางแบบนี้จะทำสักกี่น้ำกันเชียว...”

รอยยิ้มยั่วของเจ้าของเสียงทุ้มทำให้คนฟังตวัดตามองขวับด้วยอาการเอาเรื่อง ยิ่งเห็นแววตาที่ไล่มองมาทางตนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าหญิงสาวก็ยิ่งโกรธกรุ่น หายใจแรงเร็วเพราะรู้สึกว่ากำลังถูกสบประมาท

“ลินก็ลูกสาวชาวไร่เหมือนกัน ทำไมจะทำไม่ได้” หญิงสาวแหวกลับ ก่อนมองไปทางมารดาอีกรอบแล้วขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่ายอีกหนึ่งก้าว พร้อมกระซิบเสียงเข้ม “อย่าดูถูกกันให้มากนัก อย่าคิดว่าตัวเองเก่ง เจ๋ง แล้วคนอื่นจะทำไม่ได้เหมือนตัวเอง เคยได้ยินไหม เหนือฟ้ายังมีฟ้าน่ะ!”

พูดจบร่างบอบบางก็ถอยหลังห่างทันที ทว่าดวงตายังวาววับ ก่อนหมุนตัวเดินตรงไปยังมารดาโดยไม่ยอมหันไปมองคนที่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม จึงไม่รู้ใบหน้ายั่วๆ เมื่อครู่เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มสมใจ 

ก็แล้วทำไมเขาจะไม่รู้ ว่านิลินนั้นเป็นพวกยุขึ้นแค่ไหน เมื่อใดที่ถูกใครสักคนสบประมาท หล่อนจะดันทุรัง และดื้อรั้นทำมันทันที หากเป็นเรื่องอื่นเขาคงไม่สบายใจ แต่ไม่ใช่ในเรื่องนี้ เพราะมันคือสิ่งที่เขาเองก็ต้องการให้เป็นเช่นนั้นอยู่เหมือนกัน

กลับมาอยู่บ้านได้เสียทีนะเด็กดื้อ...

นิลินเดินจ้ำอ้าวหน้าตาบูดบึ้งตรงไปที่มารดา จำปีมองลูกสาวแล้วนิ่วหน้า แต่เมื่อมองไปทางร่างสูงใหญ่ที่ก้าวตามมาด้วยท่าทางเรื่อยเฉื่อยก็ถอนหายใจ คิดว่าคงไปปะทะคารมกันมาอย่างแน่นอน

“ทะเลาะอะไรกันอีกล่ะ ลินเองก็โตแล้วนะลูก ไม่ใช่เด็กๆ เหมือนก่อน จะโกรธจะเคืองกันยังไงก็เก็บอารมณ์เอาไว้บ้าง เคยได้ยินไหม น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก”

พอจบคำพร่ำสอนของมารดา คนเป็นลูกสาวก็ถอนหายใจพรืด เช่นเดียวกับท่านที่หันมาหยิกเนื้อบนท่อนแขนลูกสาวในทันที

“โอ๊ยแม่! มาหยิกหนูทำไม”

ลูกสาวตัวดีโอดครวญ จึงถูกมารดาค้อนขวับ

“ดี สมน้ำหน้า ทีหน้าทีหลังอย่่างมาชักสีหน้าใส่แม่อีกนะ ไม่งั้นจะตีจริงๆ โตแล้วแม่ก็ตีได้นะ มีเยี่ยงอย่างที่ไหนมาค้อนขวับๆ บาปกรรมรู้ไหม ทำตัวไม่สมกับอายุ อย่าให้่แม่คิดว่าเสียแรงที่ส่งเรียนสูงๆ”

พอถูกเตือนสติแรงๆ นิลินก็หน้าจ๋อย ก่อนเหลือบตามองแม่ด้วยความสำนึกผิด ร่างบางจึงขยับเข้าไปชิดแม่แล้วกอดแขนหมับ ทำหน้าออดอ้อนเหมือนทุกครั้งที่เผลอตัวทำผิด คนเป็นแม่รู้ทันจึงเอ่ยขึ้น

“ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนี้ โตแล้วอย่าให้แม่ต้องสอนบ่อยๆ”

คนตัวบางหน้าสลด กอดแม่แน่นอีกนิดเมื่อท่านทำท่าสะบัดแขนออก

“โธ่แม่ก็ หนูขอโทษน้าๆ ต่อไปนี้หนูจะพยายามไม่ทำอะไรแย่ๆ แบบนั้นอีกแล้ว”

“ฮึ!” คนเป็นแม่ค้อนอีกรอบ ก่อนจะผ่อนลมหายใจยาว พอดีกับที่ร่างสูงใหญ่ของคมน์เดินมาถึง หญิงสาวหันไปมองตามสายตาของท่านแล้วเชิดหน้าขึ้น ทำเป็นว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน หล่อนไม่ได้โดนแม่เอ็ด แต่หญิงสาวไม่รู้ว่าคมน์ได้ยินที่จำปีสอนลูกสาวหมดทุกคำ และเขาก็พอใจที่นิลินไม่ได้เถียงแม่ข้างๆ คูๆ เหมือนกับลูกสาวบางบ้านที่เถียงคำไม่ตกฟากแม้ว่าตนเองจะทำผิดจริงก็ตามที 

แม้นิลินจะเอาแต่ใจ ปากเก่ง แต่หล่อนยังมีข้อดีคือ หากรู้ว่าผิด หล่อนจะยอมรับว่าผิด 

“ผมกลับไปดูคนงานในไร่ก่อนนะครับ ไว้เย็นนี้จะแวะไปหา” 

เขาพูดกับจำปี แต่ไม่ลืมปรายตามองคนตัวเล็กข้างกายของท่านแวบหนึ่ง ขณะที่หญิงสาวไม่ยอมมองเขาอีก 

จำปีปรายตามองลูกสาวแล้วส่ายหน้าก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่าย

“แม่กับลินก็ว่าจะเดินดูรอบๆ นี้อีกสักพักแล้วจะกลับเหมือนกัน” 

คมน์ยิ้มตอบท่านพลางบอก

“ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยก็บอกมาได้เลยนะครับ หรือว่าอยากจะปรับหน้าดินก็บอกกันได้ ผมจะให้คนเอารถมาช่วยเกรดหน้าดินให้ จะทำอะไรก็ค่อยว่ากันอีกที” เขาอาสาอย่างแข็งขัน ทำให้นิลินแอบเบ้ปาก  มารดาของหล่อนไม่เห็นแต่คนตัวโตตาไว เขาเห็นท่าทางของหล่อนทันที ทว่าก็ได้แต่เก็บความรู้สึกเอาไว้ในใจ เก็บไว้คิดบัญชีในภายหลัง ดังนั้นจำปีจึงเห็นแต่ใบหน้าคมคายที่เจือยิ้มเสมอ

“แม่ขอบใจคมน์มากลูก” จำปียิ้มให้ชายหนุ่มรุ่นหลาน ร่างสูงยิ้มให้ท่านอีกครั้ง แล้วเลื่อนสายตามองนิลิน คราวนี้หญิงสาวสบนัยน์ตาสีเข้ม จึงได้เห็นแววตาไหวระริกราวกับกำลังขบขันบางอย่างจากอีกฝ่าย ก่อนที่เขาจะก้าวผ่านหน้าทั้งหล่อนและมารดาแล้วเดินจากไป

“แม่เจอเขาบ่อยเหรอ” ทันทีที่ชายหนุ่มกลับไป หญิงสาวก็หันไปถามมารดา จำปีหันมายิ้มให้ลูกสาว 

“ทุกอาทิตย์ ผ่านไปผ่านมามีของติดไม้ติดมือมาฝากตลอด มาอยู่คุยด้วย ดีกว่าลูกตัวเองอีก ทิ้งให้แม่ชะเง้อคอยาวมองไปที่รั้ว คอยว่าเมื่อไรลูกจะกลับมา ขณะที่ลูกคนอื่นมาเกือบทุกอาทิตย์” 

คำตอบของมารดาทำเอาคนเป็นลูกใจสั่น ดวงหน้าหวานหม่นแสงลงในทันที น้ำตาเอ่อขึ้นมาคลอหน่วยตาพร้อมก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด 

จำปีมองลูกที่เงียบสนิทแล้วถอนหายใจ ก่อนจะยกมือขึ้นโอบไหล่ลูก ทำให้คนที่น้ำตาคลอเงยหน้ามองแม่ นางจึงยิ้มให้ลูกสาวแล้วบอก

“ถึงจะเลิกรากับลินไปนาน แต่คมน์ยังสม่ำเสมอ มาเยี่ยมแม่บ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าแม่จะติดใจอยู่แค่คมน์หรอกนะ เพราะต่อให้คมน์ดีกับแม่แค่ไหน แต่ถ้าลูกแม่ไม่รักเขา แม่ก็ไม่บังคับ ถ้าลูกมีคนใหม่แม่ก็ยินดีต้อนรับ ลูกรักใครแม่ก็รักด้วย ใครก็ได้ ขอแค่เป็นคนดี ขยันขันแข็งได้สักครึ่งหนึ่งของคมน์ก็ยังดี”

หญิงสาวนิ่งอึ้ง สุดท้ายมารดาก็วกกลับไปที่คมน์เช่นเดิม แต่หล่อนก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเขาเป็นชายหนุ่มที่หาได้ยากในยุคสมัยปัจจุบัน เขาขยันและไม่เจ้าชู้ แต่บางทีกับคนบางคน แค่ความขยันและไม่เจ้าชู้ก็ยังไม่มากพอที่จะทำให้่คนสองคนรักกันไปได้ตลอดรอดฝั่งอยู่ดี  

ดวงตาคู่งามมองเลยไปยังคนที่อยู่ในความคิด เห็นร่างสูงใหญ่กำลังก้าวตรงไปตามถนนกลางไร่ มีคนงานผลุบๆ โผล่ๆ ออกมาเป็นระยะ ขณะที่เจ้าของไร่ ยกจอบขึ้นแบกแล้วเดินหายเข้าไปสมทบ ช่วยคนงานของตัวเองด้วยท่าทางทะมัดทะแมง ไม่ใช่แค่คอยคุม แต่เขาลงมือทำด้วยตนเอง แต่ละครั้งที่คมจอบฝังลงบนหน้าดิน บ่งบอกถึงความหนักแน่นของคนบังคับทิศทาง เขาหนักแน่น เขามั่นคง แต่ก็เข้มงวดจนหล่อนยอมเอ่ยคำลา...

 












และฝากผลงานเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ 











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

113 ความคิดเห็น

  1. #37 fsn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:39

    โห แม่ เจ๋งอะคะ

    #37
    0
  2. #7 thansingsiriporn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 13:17

    ทำำเล่มไหมเรื่องนี้

    #7
    1
    • #7-1 nira-nira(จากตอนที่ 4)
      25 สิงหาคม 2562 / 10:30
      ก็ว่าจะทำค่ะ แต่ขอดูความพร้อมหลายๆ อย่างก่อนนะคะ
      #7-1
  3. #5 AijaSolothurn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 11:16
    ขออีบุ๊คเถอะ😛
    #5
    1
    • #5-1 nira-nira(จากตอนที่ 4)
      25 สิงหาคม 2562 / 10:30
      มีจ้า แต่รอนิดหนึ่งนะคะ ยังปั่นไม่จบเลยจ้า
      #5-1