กลิ่นไอรักร้าย

ตอนที่ 31 : บทที่ ๑๒ ตัวแปร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    3 เม.ย. 63







จำปีนั่งหน้าขรึมรอลูกสาวกลับบ้านหลังจากได้รับการติดต่อจากฉวีและประภาสว่าคมน์เป็นคนพาลูกสาวของนางออกไปตั้งแต่เมื่อคืน และกำลังจะพากลับมา 

สองสามีภรรยาได้แต่นิ่งเงียบ เพราะไม่มีคำแก้ตัวใดๆ นอกเสียจากจะรับปากรับคำเต็มที่ว่าจะรีบจัดขบวนขันหมากมาสู่ขอหญิงสาวให้เร็วที่สุดเพื่อไม่ให้ใครมาว่านิลินได้ 

“ฉันคุยกับพี่ภาสแล้ว อาทิตย์หน้าจะรีบยกขบวนขันหมากมาสู่ขอเจ้าลิน จำปีจะเรียกเท่าไรก็ว่ามาได้เลยนะ”

ฉวีกล่าวเสียงอ่อน ขณะที่จำปีนั่งนิ่ง ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้มกลับเรียบเฉย บอกให้รู้ว่ากำลังโกรธสุดขีด 

“เรื่องนี้เอาไว้ก่อนเถอะ รอให้คมน์พาลินมาเสียก่อน แล้วเราค่อยว่ากัน” จำปีสบตาฉวีและประภาส ก่อนจะมองไปทางหน้าบ้าน แล้วต่างคนก็ต่างเงียบกันไปอีกนานกระทั่งรถกระบะของคมน์เลี้ยวเข้ามา จำปีรีบผุดลุกแล้วก้าวเข้าไปหาเช่นเดียวกับสองสามีภรรยา

เมื่อลูกสาวออกมาจากรถกระบะ จำปีก็ก้าวเข้าไปรั้งร่างบางเข้ามากอดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดันร่างลูกสาวออกเพื่อกวาดตามองสภาพของคนตรงหน้า 

นิลินอยู่ในชุดนอนเมื่อคืน ใบหน้าหวานแดงเรื่อ ดวงตาแดงก่ำราวกับคนที่เพิ่งผ่านการร้องไห้มา ที่น่าละอายยิ่งกว่าคือบริเวณซอกคอที่แม้จะมีเส้นผมปกปิดแต่ก็ยังเล็ดลอดให้เห็นว่ามีร่องรอยบางอย่างที่นางมองแวบเดียวก็รู้ว่าเกิดอะไร และใครทำ จำปีหันขวับไปมองร่างสูงที่ก้าวตามลงมาแล้วหยุดตรงหน้าสองแม่ลูก

จำปีมองชายหนุ่มที่เคยรักและเอ็นดูราวกับลูกชายด้วยความผิดหวังเกินจะกล่าวออกมาเป็นคำพูด มือหนึ่งกอดลูกสาว อีกมือกำแน่น หากไม่มีฉวีและประภาสยืนอยู่ด้วย คมน์คงถูกตบไปแล้ว 

“เข้าไปคุยกันในบ้าน” กล่าวเพียงแค่นั้น จำปีก็ประคองลูกสาวเข้าไปข้างใน เพื่อให้พ้นจากสายตาสอดรู้สอดเห็นของเพื่อนบ้านที่ทำทีเดินไปมาขวักไขว่ส่ายตามองและเงี่ยหูฟัง

“ลินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะลูก เสร็จแล้วก็ออกมา” 

นางบอกลูกสาวเบาๆ ขณะเข้ามาอยู่ในห้องโถงของบ้าน ไม่ใช่ที่ระเบียงเหมือนอย่างเคย เมื่อลูกสาวพ้นสายตา นางก็หันมามองหน้าคมน์นิ่งก่อนเอ่ย

“นั่งก่อนสิคมน์ นั่งก่อนพี่ เรื่องนี้เราต้องคุยกันยาว”

คมน์สบตาบิดาและมารดาพร้อมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกขณะนั่งลงบนเก้าอี้ไม้เนื้อแข็งริมหน้าต่าง

“ทำไมทำแบบนี้คมน์ แม่ไว้ใจคมน์มาตลอด แต่ทำไมจู่ๆ คมน์ถึงได้พาตัวน้องเงียบหายไปทั้งคืน จนคนทั้งหมู่บ้านเขาลือกันว่าลินหนีตามผู้ชายไป คราวก่อนที่ทำให้ลินเสียหายมาครั้งหนึ่งแม่ก็ไม่ว่า ยังมองคมน์เหมือนลูกหลาน แต่ทำไมถึงทำอีก เห็นน้องเป็นอะไร ของเล่นเหรอ”

จำปีกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ไม่เคยมีสักครั้งที่นางเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงห่างเหินและแววตาผิดหวังแกมตำหนิชัดเจน

ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจยาว ก่อนจะเอ่ยออกมาว่า

“ผมยอมรับผิดทุกอย่างครับ ผมจะแต่งงานกับลิน ผมรักลิน และไม่เคยเห็นลินเป็นของเล่น ลินมีค่ากับผมเสมอจนผมไม่สามารถปล่อยลินไปได้ การกระทำของผมวันนี้อาจดูเลวระยำในสายตาของแม่และใครๆ แต่ถ้าผมจะต้องเสียลินให้กับคนอื่น ต่อให้ย้อนเวลากลับไปใหม่ ผมก็จะทำเหมือนเดิมครับ” 

คำตอบของชายหนุ่มทำให้คนฟังต่างนิ่งเงียบ ฉวีใจคอไม่ดีเมื่อเห็นสีหน้าของจำปีเรียบตึงขึ้นไปอีก ส่วนประภาสถอนหายใจยาว แม้จะไม่เห็นด้วยกับบุตรชาย ทว่านิลินก็ได้ชื่อว่าเสียหายไปแล้ว เขาก็อยากให้จำปียอมรับการรับผิดชอบของคมน์เสีย

ระหว่างนั้นร่างบอบบางของนิลินก้าวออกมาด้วยชุดใหม่ เสื้อเชิ้ตคอปกปกปิดร่องรอยที่ชายหนุ่มทำเอาไว้ ผมสลวยที่มักรวบไว้ถูกปล่อยพรางสายตาได้อีกชั้น ทำให้ใบหน้างามดูหวานละมุนยิ่งขึ้น ทว่าเป็นความสวยเศร้าที่เจ้าตัวปิดไว้ไม่มิด คมน์ทั้งรักและสงสารแต่เขาก็ทำลงไปแล้ว และไม่รู้สึกผิดเลยที่ได้ทำ...

“แม่กำลังคุยกันเรื่องของหนู” จำปีหันไปบอกลูกสาวเมื่ออีกฝ่ายนั่งลงข้างกายนาง ดึงมือเล็กมากุมเอาไว้ รับรู้ถึงความเย็นชืดและชื้นเหงื่อจากฝ่ามือบอบบาง

นิลินสบตามารดาวูบหนึ่ง รู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ล่าสุด ก่อนจะหันไปยังฉวีและประภาส มาหยุดที่ตัวการสำคัญก่อนขบเม้มเรียวปากแน่น 

“ถึงแม่จะเห็นด้วยเรื่องการรับผิดชอบ แต่ถึงยังไงก็ต้องรอถามความเห็นของหนูอยู่ดี พี่เขาเต็มใจรับผิดชอบ จะให้พ่อกับแม่ยกขันหมากมาสู่ขอเร็วที่สุด ลินจะว่ายังไง จะตกลงหรือปฏิเสธ”

คำถามของจำปีทำให้คมน์ขมวดคิ้ว ใบหน้าคมเข้มขรึมเครียด ขณะที่จำปีมองชายหนุ่มยิ้มๆ แล้วเอ่ย

“แม่เป็นคนหัวโบราณพอสมควร แต่ถ้าลูกสาวของแม่ไม่เต็มใจจะใช้ชีวิตกับคมน์ แม่ก็จะไม่บังคับ คนเราจะอยู่ด้วยกันได้ต้องมีความเข้าใจกันก่อน ถ้าจะแต่งกันเพื่อให้ชาวบ้านเลิกนินทาแม่ว่าอย่าเสียเวลาเลย เพราะถึงยังไงอีกหน่อยก็ต้องเลิกรากันอยู่ดี”

คราวนี้นิลินมองแม่ด้วยสายตาขอบคุณ มีหยาดน้ำเอ่อคลอ ริมฝีปากที่เผยอยิ้มให้นางสั่นระริก ทั้งกระชับฝ่ามือแม่แน่น รู้สึกขอบคุณที่ท่านเข้าใจความรู้สึกของหล่อนในเวลานี้ ความกังวลที่มีมาตลอดเวลาที่อยู่กับคมน์จึงเจือจางลงไปมาก

ฉวีเห็นอาการเงียบขรึมของลูกชายก็ให้รู้สึกสงสาร และได้รู้ว่าสองแม่ลูกใจแข็งกว่าที่นางคิดไว้ จำปีไม่ได้โวยวายหรือลงไม้ลงมือทำร้ายคมน์ แต่กลับผลักไสกลายๆ เสียด้วยซ้ำ นางจึงพยายามช่วยลูกชายทางอ้อม

“ลิน แม่อยากให้หนูคิดดีๆ นะลูก พี่คมน์เขาก็ต้องการรับผิดชอบหนู แม่ว่าคงไม่ดีนักหากจะปล่อยให้ชาวบ้านนินทา อีกอย่าง...”

ฉวีหยุดพูด ทำให้ทั้งหมดหันมองสายตาของอีกฝ่ายที่มองใบหน้านิลินสลับกับบริเวณหน้าท้อง หญิงสาวเห็นสายตานั้นของฉวีจึงหน้าร้อนผ่าวแดงเรื่อขึ้นทันที

“แม่ว่าให้แม่กับพ่อจัดการเรื่องนี้เถอะนะ แม่จะรีบกลับไปทำให้เรียบร้อย”

คมน์มองแม่แวบหนึ่ง ริมฝีปากยกยิ้มเล็กน้อย นึกขอบคุณท่านในใจที่พยายามช่วยเหลือลูกชายอย่างถึงที่สุด 

     “นั่นน่ะสิ อย่าปล่อยเอาไว้เลยนะ ถึงอย่างไรก็ตกล่องปล่องชิ้นกันแล้ว พ่อว่าเราต้องทำให้ถูกต้องเสียที รอกันมานานแล้วนี่นะ” ประภาสที่ปกติเป็นคนพูดน้อยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่ไม่แข็งกระด้าง 

จำปีมองลูกสาวอย่างนึกสงสาร ใจหนึ่งนึกอยากให้ลูกปฏิเสธ แต่ถ้าหากพลาดพลั้งตั้งท้อง ก็จะกลายเป็นว่านางมีส่วนทำให้หลานต้องขาดพ่อ 

“ลิน จะเอายังไง”

หญิงสาวสบตาแม่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปทางคมน์ เขายิ้มให้หล่อน มองหญิงสาวด้วยสายตาอ่อนโยน ขณะที่หญิงสาวขบริมฝีปากเอาไว้ ทบทวนจังหวะการมีรอบเดือน และเมื่อคิดว่ายังอยู่ในระยะปลอดภัย หญิงสาวจึงสบตาคมเข้มของคมน์อีกครั้ง พร้อมกันนั้นหล่อนกระชับมือมารดาแน่นขึ้น นางยิ้มให้ลูกสาวยอมรับการตัดสินใจของหล่อนเสมอ ไม่ว่าจะออกมาแบบไหนก็ตาม

“หนู…” หญิงสาวยังไม่ทันตอบ ร่างของใครบางคนก็ก้าวเข้ามา 








กลิ่นไอรักร้าย มีโปรฯลดราคาจนถึงวันที่ 5 เมษายน ค่ะ 

ส่วนรูปเล่มนิราอรของโรงพิมพ์ก่อนนะคะ 

เนื่องจากสถานการณ์ของไวรัสโควิด 19 ยังไม่สงบ จึงยังไม่พิมพ์เล่มค่ะ 

ขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้


โหลดอีบุ๊กได้เลยนะคะ



เว็บไฮเทคส์ https://www.hytexts.com/ebook/B024293-กลิ่นไอรักร้าย
 




อีบุ๊กเรื่องอื่นๆ 










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

113 ความคิดเห็น

  1. #99 25142551 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 07:32

    บางครั้งเราก็ไม่เข้าใจลินเลย

    #99
    0
  2. #98 fsn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 06:00

    แม่เก่งมากคะ สตรอง สุภาพ นิ่งและมีเหตุผลมากๆ ดีอะ

    #98
    0
  3. #97 Aml (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 21:45

    เพิ่งตามมาอ่าน สนุกมากเลยยยย ไรท์มาอัพต่อเร็วๆนะ

    #97
    0
  4. #96 Papa24579 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 11:20
    อิพี่แกรกำลังโดนนนเอาคืนแน่ๆเบย
    #96
    0
  5. #95 p_ubonsri (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 11:01
    ใครมาาาาาา
    #95
    0