กลิ่นไอรักร้าย

ตอนที่ 3 : บทที่ ๑ ฝนฟ้าคะนองเป็นบางแห่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    19 ส.ค. 62











เช้านี้ชุ่มช่ำเพราะฝนที่เทกระหน่ำลงมาเมื่อคืน ใบไม้ต้นไม้จึงเขียวชะอุ่มอย่างทั่วถึง นิลินสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเมื่อเดินมาหยุดที่ระเบียงหน้าบ้าน ก่อนจะหันไปมองข้างในจึงเห็นมารดากำลังเดินไปมาในครัว จึงหมุนตัวเข้าไปหาท่าน...

“แม่ ทำอะไรกินเหรอ” 

จำปีหันมายิ้มให้ลูกพร้อมกับเดินไปเปิดสำรับ

“วันนี้แม่ผัดกระเพราหมู ทอดไข่ดาว แล้วก็แกงจืดวุ้นเส้น”

“ดีจ้ะ แต่ตอนนี้ยังไม่หิวเลย ขอกินกาแฟสักแก้วก่อนดีกว่า” ว่าแล้วนิลินก็เดินไปชงกาแฟให้ตนเอง ก่อนหันไปถามแม่ที่กำลังปิดสำรับ

“แม่กินหรือยังจ๊ะ”

“ยังเลย” จำปีตอบลูก

“งั้นหนูชงเผื่อแม่เลยแล้วกันนะ”

“อืม” จำปีรับคำเบาๆ แล้วเดินไปหยิบขนมขบเคี้ยวที่มีไว้กินแกล้มกับกาแฟเดินไปรอที่ระเบียงหน้าบ้าน สถานที่ประจำที่ใช้ทั้งกินข้าวและพูดคุย ครู่ต่อกาแฟหอมกรุ่นวางลงตรงหน้ามารดาพร้อมร่างระหงของลูกสาวคนสวย

“พี่ลัยบอกจะมาค่ำนี้ พาตัวเล็กมาด้วย บอกว่าจะมาค้างคืนหนึ่ง แต่ตอนเช้าต้องรีบกลับ เพราะพี่ไก่ต้องไปประชุม”

“คุยกันแล้วเหรอ” คนเป็นแม่คนกาแฟพลางถามลูก

“จ้ะ” หญิงสาวพยักหน้า พลางยกแก้วกาแฟขึ้นมาดื่มเบาๆ “คุยกันเมื่อคืนนี้”

นั่งคุยกันไปพักใหญ่ กาแฟก็หมดแก้ว นิลินจึงหันไปมองแม่แล้วบอก

“แม่ น้ำค้างแห้งหนูว่าจะไปดูที่เสียหน่อย แม่ไปกับหนูนะ”

จำปีเงยหน้าขึ้นมองลูก แล้วยิ้มจางๆ 

“เอาสิ กินข้าวกินปลาแล้วค่อยออกไป”

หญิงสาวยิ้มให้มารดา พร้อมกับลุกขึ้นเก็บแก้วกาแฟไปล้าง พอกินข้าวเช้าอิ่ม สองแม่ลูกจึงออกไปดูที่ 

ร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตลายสก็อตพอดีตัวกับกางเกงยีนสีเข้มขายาว รองเท้าบูธสีดำ ก้าวไปหยุดที่ริมธาร ถัดไปอีกเกือบสิบเมตรมีต้นไม้ใหญ่  ดวงตาคู่งามมองไปรอบๆ เลยไปยังไร่อีกฝั่งลำธาร ก่อนจะหันมามองมารดาที่กำลังล้างเท้า

“ไร่โน้นเขาปลูกอะไรเหรอแม่ เห็นมีหลายอย่าง คนเยอะแยะไปหมด”

จำปีเงยหน้าขึ้น แล้วมองไปตามสายตาของลูก

“ที่เห็นไกลๆ เขาทำไร่ข้าวโพด ถัดมาสงสัยเป็นมัน”

“แล้วตรงนี้ล่ะ ที่ติดกับที่ของเรา เขาเว้นเอาไว้ทำไม”

“ว่าจะเอาไว้รวมกับไร่นี้นี่แหละ แล้วค่อยคิดว่าจะทำอะไรต่อทีหลัง”

คำตอบจากเสียงทุ้มๆ คุ้นหูทำให้คนถามหันขวับกลับไปมอง แล้วก็ต้องหน้าร้อนผ่าวตึงเปรี๊ยะเมื่อพบกับเจ้าของร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำที่ยืนจังก้าอยู่อีกด้านหนึ่งของลำธาร ซึ่งไม่รู้ว่าเขาเดินมาจากทางไหนและตั้งแต่เมื่อไร

“ฉันไม่ขาย” นิลินตอบพลางเชิดหน้า ทำให้คนเป็นแม่ต้องผ่อนลมหายใจยาว มองลูกสาวสลับชายหนุ่มหน้าเข้ม

“ไปอยู่ตรงไหนมาคมน์ แม่ไม่ทันเห็น” 

จำปีเรียกตนเองว่าแม่จนติดปากมาตั้งแต่สมัยที่ทั้งคู่คบหา จนเลิกรานางก็ยังติดปากเรียกตนเองกับชายหนุ่มเช่นนั้น และคมน์เองก็ยังเรียกอีกฝ่ายว่าแม่ไม่เปลี่ยนแปลงเช่นกัน แต่กลับทำให้ใครบางคนไม่ชอบใจอย่างแรง!

คมน์ละสายตาจากนิลินกลับมาที่จำปีแล้วยิ้มให้นางพร้อมตอบ

“ผมยืนอยู่หลังต้นไม้ กำลังคุยธุระอยู่ครับ พอดีหันมาเห็น เลยเดินเข้ามาทัก”

นิลินได้ยินคำตอบแล้วทำปากยื่นพลางอุบอิบเบาๆ 

“ที่ตั้งไม่รู้กี่สิบไร่ จำเป็นต้องมายืนตรงนี้โดยเฉพาะด้วยเหรอไงกัน”

คมน์หันไปมองคนที่บ่นอุบอิบ ขณะที่จำปีถอนหายใจเฮือกก่อนเอ่ยถามถึงพ่อและแม่ของชายหนุ่ม  

“หมู่นี้พ่อกับแม่เป็นยังไงบ้าง ไม่ได้เจอเสียนานเลย” 

จำปีกวาดตามองคมน์ หลังจากที่ลูกสาวเลิกรากับคนตรงหน้า ทั้งตนและครอบครัวของอีกฝ่ายก็ห่างกันออกไป แต่เจอที่ไหนก็ยังทักทายกันดี เพียงแต่ไม่ได้ไปมาหาสู่กันเหมือนเก่าเท่านั้น และระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาทำให้คมน์สุขุมขึ้นตามวัย ไม่ได้ใจร้อนมุทะลุเหมือนสมัยที่คบหากับนิลิน

“ก็ยังเหมือนเดิมครับ มีเจ็บไข้ได้ป่วยบ้างตามประสา เย็นนี้ผมว่าจะแวะไปหาแม่พอดี มีของมาฝาก” ชายหนุ่มปรายตามองสาวร่างบางที่ไม่ยอมมองหน้าเขา แต่เมื่อได้ยินว่าจะแวะไปที่บ้านหล่อน หญิงสาวก็หันกลับมาทันที  

“ไม่เห็นต้องเอามาฝากเลย บ้านเรามีของกินเยอะแยะแล้ว”

“ลิน” จำปีหันมาเอ็ดลูกสาวพร้อมขึงตาใส่ ขณะที่คนตัวโตเพียงแต่ตวัดตามองนิดเดียวก่อนจะกลับไปกล่าวกับจำปีราวว่าไม่มีหล่อนอยู่ตรงนั้น

“ผมตั้งใจเอามาให้แม่น่ะครับ ไม่ได้คิดจะให้คนอื่น ใครไม่กินก็ช่างเขานะครับ ผมอยากให้แม่สุขภาพดี”

คมน์ยิ้มให้จำปี เป็นรอยยิ้มอ่อนโยนที่ดูน่ารักน่าเอ็นดูสำหรับผู้ใหญ่ ทว่าเป็นอะไรที่ขัดนัยน์ตามากสำหรับนิลิน

หญิงสาวเม้มปาก รู้สึกขัดใจเมื่อมารดาของตนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ก่อนจะหมุนตัวเดินหนีคนทั้งคู่ไปตามลำธาร ไม่ยอมหันกลับไปมองเขาอีก ใบหน้างามบูดบึ้งงอเง้าจนเหยียดแทบไม่ออก 

“โธ่เอ๊ย! ทำเป็นมาเรียกแม่งั้นแม่งี้ เอาหน้าชัดๆ แม่ตัวเองก็มีไม่รู้จักจะไปเอาใจ ฮีโธ่!!”

“บ่นอะไรไม่ทราบ”














และฝากผลงานเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

113 ความคิดเห็น

  1. #36 fsn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:39

    บ้านที่มีคนทำกับข้าวเก่งๆ ได้กินแบบอิ่มอุ่นร้อน นี่ดีจัง

    #36
    0
  2. #3 AijaSolothurn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 10:25
    สนุกกกกกกกกกอยากได้อีบุ๊ค
    #3
    1
    • #3-1 nira-nira(จากตอนที่ 3)
      22 สิงหาคม 2562 / 10:25
      จริงอะะะ ขอบคุณจ้าา
      #3-1