กลิ่นไอรักร้าย

ตอนที่ 28 : บทที่ ๑๑ บังคับรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    31 มี.ค. 63







ณ สถานที่แห่งหนึ่ง ขณะที่นิลินหน้าซีดสลับแดง ดวงตาเบิกกว้างอยู่ในอาการตื่นตกใจ คมน์หลุบสายตาซ่อนประกายบางอย่าง หญิงสาวขบเม้มเรียวปากแน่นก่อนปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาในที่สุด

“ทำไมทำแบบนี้ ทำไม!” เสียงหวานหวีดแหลม เรียกคมน์ให้สบตากับคนที่กำลังร้องไห้จนบ่าไหล่สั่นสะท้าน แววตา มองเขาด้วยความผิดหวังแกมโกรธขึ้ง

“ลินเป็นของพี่” เขาตอบได้แค่นั้นใบหน้าคมเข้มก็หันไปอีกทางพร้อมเสียงฝ่ามือเล็กกระทบเนื้อดังฉาด

“สารเลว! คิดได้ยังไง” หญิงสาวน้ำตาไหล รั้งผ้าห่มปิดกาย ขยับตัวห่างจากเขา จนผ้าห่มของอีกฝ่ายร่นลงจนถึงสะโพก ภาพนั้นทำให้หน้าร้อนวูบ รีบเลื่อนสายตาขึ้นมองแค่ใบหน้าของเขา ไม่พยายามมองอกตึงแน่นกำยำที่มีเส้นขนประปรายและส่วนอื่นๆ ที่ล่อตาล่อใจ บอกตัวเองว่าหล่อนต้องโกรธ ต้องเกลียดเขามากกว่าจะใจเต้นแรงกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า

“จะยังไงตอนนี้ลินก็เป็นของพี่ คนอื่นไม่มีสิทธิ์” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ใบหน้าด้านหนึ่งแดงเป็นปื้น ยกมือลูบเบาๆ ก่อนจะขยับเข้าไปหา หญิงสาวสะดุ้ง รีบขยับตัวพลิกกายหนี แต่กลับหล่นตุบลงบนพื้นข้างเตียงแทน

“ว้าย!” ไม่เพียงแค่ตกเตียงแต่ตัว ทว่านิลินยังดึงผ้าห่มผืนใหญ่ที่คลุมร่างท่อนล่างของคมน์ไปด้วย ทำให้คนตัวโตเปลือยเปล่าโชว์หุ่นกำยำอย่างแจ่มชัดต่อสายตาของคนที่หันขวับมองเขาอย่างไม่ตั้งใจ และเมื่อเห็นอะไรๆ ของชายหนุ่มอย่างเต็มตาในวันนี้ หญิงสาวก็กรีดร้องหลับตาปี๋ทันที

“อ๊ายย ทุเรศที่สุด!”

คมน์หัวเราะพลางถอนหายใจพรืด กลอกตาไปมา กรณีนี้คนผิดไม่ใช่เขาเสียหน่อย ชายหนุ่มมองคนที่ยกผ้าปิดหน้าตัวเองเอาไว้อย่างอ่อนอกอ่อนใจ ก่อนจะลุกจากเตียงเดินตัวเปล่าตรงไปที่ตู้เสื้อผ้า แล้วคว้าผ้าขนหนูสีขาวผืนใหญ่มาพันกายท่อนล่าง พร้อมกับสาวเท้าเข้าไปหาร่างละมุนที่เขาแอบชื่นใจมาตลอดคืน 

เมื่อมือใหญ่แตะลงบนต้นแขนนุ่ม หญิงสาวก็ร้องวี้ดด้วยความตกใจทั้งยังผวาตัวหนีห่าง แต่คมน์ไม่ยอมให้หล่อนทำเหมือนกับว่าเขาเป็นไส้เดือนกิ้งกือเด็ดขาด

“ลิน!! เป็นบ้าอะไร นี่พี่นะ ไม่ใช่ผีสางที่ไหน”

คมน์เอ็ดหญิงสาว แล้วรวบร่างเล็กเข้าไปไว้ในอ้อมแขน อุ้มร่างที่สะบัดตัวดิ้นหนีตรงไปยังเตียงกว้าง แล้วโยนหล่อนลงบนเตียงอย่างไม่เบามือเลยสักนิด ทำให้คนที่กำลังร้องโวยวายต้องสบถลั่น

“โอ๊ย! ไอ้คนบ้า”

ร่างใหญ่ทิ้งตัวลงทาบทับคนที่อยู่ในผ้าห่มเต็มแรง สีหน้ากึ่งบึ้งกึ่งยิ้ม ขณะที่หญิงสาวหน้าตาดูไม่จืด หัวหูยุ่งเหยิง ใบหน้าเปรอะเปื้อนน้ำตา แก้มแดงปลั่ง ริมฝีปากแดงเรื่อ ทำเอาคนที่กำลังโมโหนั้นไขว้เขว เริ่มมองหญิงสาวด้วยสายตาแปลกๆ 

“ปล่อยนะ ถอยออกไป ปล๊อย!”

“ไม่ปล่อย จะกอดเอาไว้แบบนี้ทั้งคืนทั้งวันถ้ายังไม่เลิกดิ้น” พูดจบก็กระชับอ้อมแขนกอดหล่อนแน่นขึ้น ทำเอาหญิงสาวเม้มปากแน่น ดวงตาคู่สวยตวัดมองเขาราวจะกินเลือดกินเนื้อ 

“ลินเกลียดพี่คมน์ เกลียด คนอย่างพี่คมน์คงทำได้แค่นี้สินะ เมื่อลินไม่กลับไปหา พี่คมน์ก็เลือกใช้วิธีสกปรกอย่างคนไร้น้ำยา ลินขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลย ต่อให้ลินพลาดท่าเสียทีพี่คมน์สักกี่ครั้ง ลินก็ไม่มีทางกลับไปหาพี่คมน์อีก ลินเกลียดคนทรยศหักหลัง เกลียดคนที่ไม่ซื่อสัตย์จริงใจ ลองมีครั้งแรกได้ ก็ต้องมีครั้งต่อไปได้เหมือนกัน!”

คำพูดที่กล่าวออกมาทั้งน้ำเสียงสั่นเครือของหญิงสาวกระตุกใจคมน์ได้ดี หัวใจของเขาบีบรัดเมื่อหล่อนบอกว่าไม่มีทางกลับมาหาเขา ไม่ว่าหล่อนจะต้องถูกเขาข่มเหงสักกี่ครั้ง 

ดวงตาสีเข้มวาวโรจน์ ริมฝีปากได้รูปกระตุกยิ้ม

“พี่จะไม่อธิบายอะไรอีกแล้ว เพราะถึงอธิบายยังไงลินก็เห็นว่าพี่เลวอยู่ดี และจะไม่ขอโอกาสจากลินอีกแล้วเหมือนกัน แต่พี่จะฉวยโอกาสให้ตัวเองแทน ในเมื่อลินไม่รักพี่ พี่ก็ไม่จำเป็นต้องสนใจว่าลินจะรู้สึกยังไงจริงไหม ระหว่างที่เราอยู่ด้วยกัน     ลินก็เป็นของพี่สักหลายๆ ครั้ง เอาไว้พี่เบื่อลินเมื่อไร พี่จะปล่อยลินไปก็แล้วกัน”

สิ้นเสียงเข้มเอาแต่ใจ ริมฝีปากร้อนๆ ก็ฉกลงประกบริมฝีปากของคนที่เผยอปากค้างตาค้างทันที

คนที่เตรียมตัวกรีดร้องขอความช่วยเหลือมีเพียงเสียงอึกอักในลำคอ แรงดิ้นเหมือนแรงมดไม่ทำให้เขาสะเทือนแต่อย่างใด 

เมื่อเขาผละออกนิลินจึงยกกำปั้นขึ้นทุบอกกว้าง ทั้งยังตบฉาดลงบนแก้มของเขาอีกครั้งพร้อมกับได้ยินเสียงสบถออกมาจากปากของชายหนุ่มแล้วมือทั้งสองข้างของหล่อนก็ถูกเขารวบเอาไว้ที่เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา ทำให้หญิงสาวที่เสียเปรียบอยู่แล้วเสียเปรียบหนักขึ้นไปอีก มิหนำซ้ำผ้าห่มที่คลุมกายก็ค่อยๆ เคลื่อนหลุดออกจากการดิ้นรนของหล่อนและทับตรึงของชายหนุ่ม จากที่ปิดลำคอก็เลื่อนลงมาที่เนินเนื้อนุ่ม หมิ่นเหม่เสียจนเรียกได้ว่าขยับอีกนิดเดียวทรวงอกอวบอิ่มของหล่อนก็จะออกมาอวดโฉมหน้าตาของมันต่อหน้าของคนร้ายกาจ

“ลินตบพี่สองครั้ง งั้นพี่จะปล้ำลินสองยก ถ้าอยากให้พี่ปล้ำลินหลายๆ ยก ก็ตบมาอีกก็แล้วกัน ลินตบพี่ทีหนึ่ง พี่ปล้ำลินทีหนึ่ง แลกกัน!”










กลิ่นไอรักร้าย มีโปรลดราคาด้วยค่ะ ส่วนรูปเล่มนิราอรของโรงพิมพ์ก่อนนะคะ เนื่องจากสถานการณ์ของไวรัสโควิด 19 ยังไม่สงบ จึงยังไม่พิมพ์เล่มค่ะ ขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้


โหลดอีบุ๊กได้เลยนะคะ


 





โปรโมชั่นเรื่องเก่าจ้า วันนี้วันสุดท้ายนะคะ โหลดก่อนหมดโปรค่า








อีบุ๊กเรื่องอื่นๆ 






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

110 ความคิดเห็น

  1. #94 fsn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 13:50

    จะรอดมั้ยอะ คู่นี้

    #94
    0
  2. #93 kar1965 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 13:34

    อ้าวววว รีบๆๆ ตบหลายๆๆที เลย ยัยลินนนน

    #93
    0