กลิ่นไอรักร้าย

ตอนที่ 22 : บทที่ ๙ หนามยอกใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,390
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    11 มี.ค. 63








นิลิน ไล่ทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง เริ่มจากห้องของมารดา ตามด้วยห้องนอนของตนเอง หญิงสาวเปิดกล่องกระดาษที่เก็บความทรงจำในวัยเยาว์ออกดูถึงพบว่ามีทั้งไดอารี่ สมุดพก จดหมายและรูปถ่ายเก่าอัดแน่นเต็มกล่องจึงหยิบออกมาดูทีละชิ้นๆ มือเรียวเปิดไดอารี่ไล่สายตาอ่านตั้งแต่หน้าแรกอ่านไปยิ้มไปก่อนหยุดชะงักที่ ช่วงกลางเล่มชื่อของคนที่ลงไว้ท้ายข้อความทำให้ไดอารี่ในมือถูกปิดลงทันที

ใบหน้าเจือยิ้มเมื่อครู่พลันบึ้งตึง ผลักไดอารี่ห่างตัวแล้วหันมารื้อค้นสิ่งที่อยู่ภายในกล่องอีกครั้ง รูปภาพหลายใบหล่นออกจากซองสีมอๆ หญิงสาวจึงหยิบขึ้นมาดูพบว่าเป็นรูปภาพสมัยที่หล่อนยังเรียนอยู่ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จึงเลื่อนดูทีละใบ ริมฝีปากอิ่มเผยยิ้มกว้างไปตามอิริยบทของคนในภาพ มีทั้งภาพหมู่ ภาพคู่และภาพเดี่ยว กระทั่งถึงคิวภาพรวมกลุ่มของเพื่อนสนิท รอยยิ้มบนดวงหน้าหวานก็จางหายอีกครั้ง หลงเหลือไว้เพียงความเย็นชาเมื่อสบตากับผู้หญิงในภาพซึ่งยืนโอบไหล่หล่อนเอาไว้

ยุดาวรรณ หญิงสาวเม้มปาก ก่อนจะยิ้มขื่นเมื่อคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา ครั้งหนึ่งยุวรรณดาเคยเป็นเพื่อนสนิทของหล่อน และเคยคิดว่าเป็นเพื่อนรัก แต่หล่อนคิดผิดถนัด...

เสียงถอนหายใจแผ่วดังออกมา หญิงสาวรวบรูปภาพเก็บกลับเข้าซองตามเดิม แล้วยัดทุกสิ่งทุกอย่างลงกล่อง เสือกมันเข้าไปใต้โต๊ะอ่านหนังสือ คิดว่าจะต้องหาเวลาคัดภาพที่ไม่เป็นที่ต้องการทิ้งเสียให้หมด

เสียงเครื่องยนต์ของรถใหญ่ดังเข้ามาจอดบริเวณหน้าบ้าน ทำให้หญิงสาวละความขุ่นเคืองในใจผุดลุกแล้วก้าวตรงไปยังหน้าต่างห้อง พอมองลงไปจึงพบกับร่างสูงใหญ่ของคนที่หล่อนกำลังคิดถึงพอดี

เหมือนว่าเขาจะรู้ตัว เพราะคมน์เงยหน้าขึ้นมองมาทางห้องนอนของหล่อน ทำให้ทั้งสองสบตากันโดยอันโนมัติ เป็นหญิงสาวที่ผลุบหน้าหายเข้าห้องไปทันที ขณะที่คนตัวโตผ่อนลมหายใจแล้วก้าวเข้าไปในบ้านของหล่อน

“อ้าว หายหน้าหายตาไปเสียนานเลยนะคมน์”

จำปียิ้มกว้างทักทายชายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาถึงในบ้านพร้อมของในมือหลายรายการ

“เร่งงานในไร่อยู่ครับ พอมีเวลาก็แวะมาหาเลย ของฝากครับแม่” เขาตอบพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นเหมือนเคย ส่งถุงของฝากให้กับอีกฝ่ายแล้วเบนสายตามองไปยังบันไดที่ทอดตัวสู่ชั้นบนของบ้าน จำปีมองตามแล้วยิ้มให้เมื่อชายหนุ่มหันกลับมา

“ลินอยู่บนบ้าน วันนี้ไม่รู้นึกคึกอะไร ไล่ทำความสะอาดเสียละเอียดละออทั้งหลัง คมน์ไปนั่งกินน้ำเย็นๆ รอก่อนนะ เดี๋ยวแม่ขึ้นไปตามให้” จำปีดันหลังชายหนุ่มให้ออกไปรอที่ระเบียงหน้าบ้าน แล้วยิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนหมุนตัวกลับ นำของฝากเข้าไปเก็บเอาไว้ในครัวก่อนออกมาพร้อมแก้วน้ำ แล้วปลีกตัวขึ้นไปตามลูกสาว

“ลิน เสร็จหรือยังลูก” 

คนตัวบางที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะอ่านหนังสือริมหน้าต่างหันไปมองมารดา หล่อนยิ้มให้นางแล้วตอบ

“ยังเลยจ้ะแม่” 

จำปีกวาดสายตามองข้าวของเกลื่อนกลาดทั้งบนพื้นและเตียงนอนแล้วบอก

“ละสักครู่เถอะ เสี่ยคมน์มาหาแน่ะ”

คำบอกเล่าของมารดาทำให้หญิงสาวถอนหายใจ 

“จะมาทำไมก็ไม่รู้”

ได้ยินคำพูดของลูกสาวจำปีก็ถอนหายใจซ้ำ

“ถือเป็นโอกาสดียังไงล่ะ ถ้าคิดจะบอกให้เขาเลิกติดต่อกับเราก็ตอนนี้นี่แหละ เหมาะสมที่สุด แม่จะออกไปข้างบ้านสักแป๊บก็แล้วกัน ให้เราได้คุยกับเขาอย่างสะดวก จัดการเคลียร์อะไรที่มันคาราคาซังให้จบๆ จะได้ไม่ต้องมาทำหน้าบูดหน้าเบี้ยวเวลาเขามาหาอีก แม่ลงไปก่อนนะ แล้วก็ตามลงไปเร็วๆ ล่ะ อย่าให้เขารอนาน” จำปีทิ้งท้าย แล้วก้าวออกจากห้องไปทันที 

นิลินนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น ได้ยินคำพูดของมารดาซ้ำไปซ้ำมา คำแนะนำน่าจะทำให้เกิดความกระตือรือร้น แต่กลับทำให้รู้สึกใจหาย คล้ายกับว่าด้ายเส้นสุดท้ายที่อุตส่าห์ประคองกำลังขาดออกจากกัน ทำให้แขนขาพานไม่มีเรียวแรงตามไปด้วย

คมน์ยิ้มให้จำปีที่กำลังเดินตรงมาหา นางวางจานผลไม้แล้วยิ้มให้อีกฝ่าย มองใบหน้าค่อนข้างหมองคล้ำเพราะกรำงานกลางแดดจ้าของคนตรงหน้าแล้วให้รู้สึกบอกไม่ถูก เห็นใจแต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะนางมาคิดๆ ดูแล้ว หากลูกสาวไม่แยแสอีกฝ่าย ก็ควรทำอะไรให้เด็ดขาดเสียที จะรักก็รักนางไม่ว่า แต่ถ้าจะเลิกราก็ให้มันสิ้นสุดลงไปเลย ไม่ใช่ทำเป็นวัวพันหลัก รักๆ เลิกๆ ดูไม่ดีสักนิด

“กินส้มไปพลางๆ ก่อนนะคมน์ อีกประเดี๋ยวลินมันก็ลงมา แม่เองจะออกไปข้างบ้านสักหน่อย”

“ขอบคุณครับ” คมน์ยิ้มให้อีกฝ่าย มองจนมารดาของนิลิน พ้นรั้วจึงหันเข้าไปมองในบ้าน เขาฉีกส้มออกเป็นสองส่วน แล้วปอกเปลือกส่วนแรกออก หยิบใส่ปากเคี้ยวไปพลางๆ อย่างที่จำปีแนะนำ รอเกือบสิบนาที เสียงบันไดจึงลั่นออดแอดให้ได้ยิน ชายหนุ่มทิ้งเปลือกส้มลงถังขยะ แล้วดื่มน้ำตาม พอดีกับร่างบางของนิลินก้าวออกมาให้เห็น

“นึกว่าจะลงมาอีกทีก็ค่ำโน่น” เขากระเซ้าพร้อมรอยยิ้มส่งให้  นิลินที่มีสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม แล้วมองตาคนที่มาหาตน อดไม่ได้ที่จะสำรวจอีกฝ่ายในระยะใกล้ชิดแบบนี้ ทำให้รู้ว่าเขาดูหมองคล้ำลงไปพอควร ระยะเวลาห่างกันแค่สองอาทิตย์ คมน์คงทำงานกลางแจ้ง ตากแดดทั้งวี่ทั้งวันจนตัวดำเป็นเหนี่ยง 

“มองหน้าพี่แบบนี้หมายความว่ายังไง” เขาเลิกคิ้วขึ้น แววตามีรอยยิ้ม ทำให้หญิงสาวผ่อนลมหายใจพร้อมส่ายหน้า

  “เปล่านี่ พี่คมน์มีธุระอะไรหรือเปล่า” เป็นอีกครั้งที่คำถามจากปากของหญิงสาวทำให้คนที่แสนจะคิดถึงและอยากพบหน้ามีอาการใจเหี่ยวแฟบ แทบหมดกำลังใจ 

“คิดถึง เลยมาหา” เขาบอกเสียงเรียบเช่นเดียวกับที่หล่อนทำกับเขา แววตายิ้มๆ เมื่อครู่พานขรึมไปด้วย ต่างจากคนคนถามที่นิ่งอึ้ง รู้สึกร้อนผ่าวแถวโหนกแก้มจึงเสเมินหน้ามองไปทางอื่น ปรามหัวใจของตัวเองไม่ให้เต้นโลดไปกับน้ำคำของเขาอีก ครั้นเมื่อนึกถึงมารดา เสียงของท่านก็แว่วมาในความคิด

ถ้าคิดจะบอกให้เขาเลิกติดต่อกับเราก็ตอนนี้นี่แหละ เหมาะสมที่สุด จัดการเคลียร์อะไรที่มันคาราคาซังให้จบๆ 

หญิงสาวผ่อนลมหายใจยาวเลยทีเดียว ทำให้คนที่นั่งมองใบหน้าอ่อนใสขมวดคิ้ว กระทั่งหล่อนหันกลับมาสบตาเขาอีกครั้ง

“ลินรำคาญพี่มากเลยใช่ไหม”

คนถูกถามสบตาคมกริบนิ่ง ก่อนหลุบตาลงมองมือของตัวเองที่วางบนโต๊ะ แล้วตอบ

“ความจริงเราเลิกกันไปนานแล้ว พี่คมน์ไม่ควรมาบ้านลินบ่อยเกินไป เพราะมันทำให้ลินกับแม่ถูกนินทา แล้วลินก็ไม่ชอบให้ใครมา   นินทาลินเสียๆ หายๆ เพราะเราไม่ได้จะกลับไปคบหากันเหมือนเก่าอย่างที่ใครเขาพูดกัน”

ชายหนุ่มขมวดคิ้ว เพียงครู่เดียวก็คลายออก

“สำหรับพี่ ชาวบ้านเข้าใจไม่ผิดหรอก พี่ต้องการให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิม”
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

113 ความคิดเห็น

  1. #69 fsn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 23:42

    ซตพ ต่อไปคะ

    #69
    0
  2. #68 bunmatong276 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 23:01
    อย่ากลับไปรักคมน์เลยลินผู้ชายอย่างนี้เสียเวลาเปล่าเอาได้กระทั้งเพื่อนแฟนเป็นเมียคนเราสันดานไหนก็สันดานนั้นอย่ากลับไปยื่นอยู่เดิมอีกในเมื่อเราก้าวผ่านมาแล้วปล่อยำปเถอะไม่สนับสนุนให้เพื่อนเอาผัวคนเดียวกันคมน์ทำตัวน่ารังเกียจและน่าขยะแขยงรู้ทั้งรู้ว่าเพื่อนแฟนแต่ยังเอาผู้ชายที่ใจโลเลเป็นไม้หลักปักขี้เลนเป็นหัวหน้าครอบครัวใครไม่ได้เอากลับคนอื่นที่ไกลจากแฟนจะไม่ว่านี้เพื่อนแฟนรับไม่ได้
    #68
    0
  3. #67 Papa24579 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 20:26
    อิพี่​ มึนเข้าไว้สิแกร​ 😂😂
    #67
    0
  4. #66 tutue (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 20:25

    ค้างงงงงงง

    #66
    0
  5. #65 nansiriporn16 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 19:24
    ค้างอย่างแรง มาต่อไวไวนะคะ 😩😩😩
    #65
    0