กลิ่นไอรักร้าย

ตอนที่ 20 : บทที่ ๘ ลินของคมน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,558
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    7 มี.ค. 63







ชายหนุ่มเองชำเลืองมองคนนั่งข้างยิ้มๆ ขณะขับรถไปส่งพิมพ์พิลาศที่บ้าน พอไปถึงมารดาของเขาและมารดาของพิมพ์พิลาศที่นั่งอยู่หน้าบ้านก็หันมามอง เมื่อเห็นว่าเขาอุ้มหญิงสาวออกมาจากรถต่างแสดงอาการตกใจโดยเฉพาะภารดา

“ตายแล้ว น้องเป็นอะไรไปหรือคมน์” ภารดาก้าวตรงมาอย่างรวดเร็วก่อนหยุดชะงักเมื่อนิลินก้าวตามออกมา หญิงสาวยกมือไหวฉวีและภารดา นางมองสาวสวยตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วเดินตามร่างสูงที่อุ้มลูกสาวของตนเข้าไปที่หน้าบ้าน วางหล่อนลงบนแคร่ โดยมีภาดาก้าวไปนั่งชิด รีบลูบแขนลูบใบหน้าลูกสาว ส่วนคมน์ถอยออกมายืนข้างมารดาที่ก้าวเข้ามาดูอาการ

“เป็นลมไปครับ อีกอย่างวันนี้ผมให้พิมพ์ลองลงไร่ดู แล้วแดดแรงมากไปหน่อยก็เลยเป็นอย่างที่เห็นนี่แหละครับ” เขาตอบตามความจริงทำให้ทั้งแม่ของเขาและแม่ของพิมพ์พิลาศหันมามองอย่างนึกไม่ถึง 

ภารดานิ่งอึ้งแต่แววตามีความไม่พอใจวูบหนึ่งก้อนจะก้มลงมองลูกสาวโดยไม่ได้พูดอะไรออกมา ได้แต่เก็บความคับแค้นใจเอาไว้ เพราะแม้แต่นางเองยังไม่เคยใช้ให้ลูกสาวต้องทำงานหนัก แต่คมน์เป็นใคร จึงทำแบบนี้ได้

ส่วนฉวีก็ได้แต่ถอนหายใจส่ายหน้า เพราะรับรู้ถึงความไม่พอใจของภารดาได้ในทันที คมน์เองก็คงรู้แต่เขายังทำเฉยไม่ได้มีทีท่าว่าจะเดือดร้อนอะไรเลยสักนิดเดียว

“พิมพ์แค่เป็นลมแดด ไม่น่าจะเป็นอะไรมาก ผมขอตัวกลับไปทำงานก่อนนะครับ” เขาพยักหน้ากับนิลินทำท่าหมุนตัวกลับ แต่ถูกภารดารั้งเอาไว้ก่อนไป

“ไม่พาน้องไปโรงพยาบาลก่อนหรือ ทิ้งเอาไว้แบบนี้เกิดเป็นอะไรขึ้นมาจะแย่เอานะ พิมพ์ไม่เคยทำงานหนัก ไม่เคยต้องตากแดดกลางแจ้งนานๆ อากลัวว่าจะเป็นอะไรไป”

คมน์เกือบถอนหายใจทิ้ง แต่ฉุกคิดได้ว่าที่หญิงสาวเป็นแบบนี้ส่วนหนึ่งก็เพราะเขา 

“ถ้าอย่างนั้นผมจะพาไปส่งโรงพยาบาล แล้วกลับมาทำงานต่อนะครับ มีใครจะไปกับพิมพ์บ้าง”

ภารดารีบลุกขึ้นทันที

“อาไปจ้ะ ขอไปหยิบกระเป๋าก่อนนะ” ว่าแล้วก็หุนหันเข้าบ้าน ส่วนชายหนุ่มถอนหายใจยาวแล้วสบตาแม่นิ่ง 

“แม่ไปด้วยก็แล้วกัน จะได้อยู่เป็นเพื่อนภาถ้าเกิดต้องค้าง   โรงพยาบาล”

นางเอ่ยกับบุตรชาย ไม่ได้ต่อว่าต่อขาน เพราะสังเกตเห็นเปลือกตาของพิมพ์พิลาศขยุกขยิก จึงพยักหน้ากับบุตรชาย อีกฝ่ายมองตามแล้วถอนหายใจอย่างระอาพลางยิ้มให้นิลิน หญิงสาวได้แต่ยิ้มตอบไม่ได้กล่าวอะไรมากไปกว่านั้น ส่วนชายหนุ่มนึกอยากจะหมุนตัวกลับขึ้นรถ พอดีกับที่บิดาและอาของเขาพากันกลับเข้าบ้าน 

“นั่นเป็นอะไรไปล่ะ” ประภาสเอ่ยถาม เช่นเดียวกับวรุณที่มองลูกเลี้ยงด้วยสายตากังขาก่อนจะมองนิลินอย่างสนใจ

“เป็นลมน่ะพ่อ” ฉวีเป็นคนตอบสามี แล้วหันไปมองลูกชาย “แม่ว่าคมน์กับลินกลับไปทำงานเถอะ ทางนี้แม่จัดการเอง จะให้พ่อเราเขาขับรถพาพิมพ์ไปหาหมอแทนก็แล้วกันนะ”

ได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มก็มีสีหน้าคลายความเครียดลง เขายิ้มให้มารดาแล้วพยักหน้าเบาๆ พร้อมบอก

“งั้นผมฝากด้วยนะครับ” พูดจบเขาก็สบตานิลินพร้อมกับพากันกลับไปที่รถแล้วขับออกไป พิมพ์พิลาศที่ได้ยินดังนั้นก็ปรือตามอง แล้วผุดลุกจากแคร่ ทำให้คนประภา วรุณและภารดาที่เพิ่งก้าวออกมาจากบ้านต่างยินดีที่หญิงสาวฟื้น

“เป็นยังไงมั้งลูก แม่เป็นห่วงแทบแย่” ฉวีปราดเข้าไปนั่งข้างลูกสาว ทำให้คนที่ถูกถามละสายตามาจากรั้วบ้านแล้วผ่อนลมหายใจยามสบตาแม่ แววตาที่มองมีอาการขุ่นมัวจนภารดางุนงง

“หนูดีขึ้นแล้วแม่ ขอเข้าไปอาบน้ำก่อนนะ” พูดจบร่างบางก็เดินเข้าบ้านไปราวกับว่าไม่เคยเจ็บไข้ได้ป่วย ทำเอาทุกคนมองตามด้วยสายตางุนงง มีเพียงฉวีที่พอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพิมพ์พิลาศ 

นางรู้ว่าพิมพ์พิลาศคิดอะไรกับคมน์ แต่นางก็รู้เช่นกันว่าคมน์ไม่ได้คิดอะไรกับพิมพ์พิลาศ แต่หากลองได้ลงทุนแกล้งเจ็บป่วยแบบนี้ได้ ก็คงจะทำอย่างอื่นได้เหมือนกัน 

ฉวีมองตามแผ่นหลังของหญิงสาวนิ่ง แต่ในใจกลับเป็นห่วงลูกชายของตน เพราะต่อให้คมน์ยืนยันหนักแน่นว่าไม่คิดอะไรกับอีกฝ่าย แต่ใกล้ชิดกับแบบนี้ก็มีสิทธิ์พลาดพลั้งได้เหมือนกัน

ขับออกมาได้สักพัก คมน์ก็หันไปมองหญิงสาวที่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา 

“ลินโกรธพี่ที่พาพิมพ์มาด้สวยใช่ไหม” เขาเปิดการสนทนา ทำให้คนที่นั่งนิ่งหันไปมอง 

“ทำไมต้องโกรธ” ถามพลางเลิกคิ้วสูง ชายหนุ่มมองแวบหนึ่งแล้วยิ้มขณะหันไปมองทาง

“มองแวบเดียวก็รู้ว่าลินโกรธพี่ แต่ลินไม่ต้องกลัวหรอกว่าพี่จะไปเสียทีพิมพ์ คนอย่างพี่ถ้าไม่สนใจพี่ไม่ยุ่งด้วยหรอก”

นิลินแสยะยิ้ม แล้วนึกึงเหตุการณ์หลายปีก่อน

“นั่นสินะ”

ประโยคสั้นๆ ของนิลินทำให้คมน์นิ่งเงียบ เขาไม่ควรไปสะกิดหัวใจผูกใจเจ็บของหล่อนเลย ชายหนุ่มนึกโกรธตัวเอง 

“จากนี้ไป พี่จะไม่ทำให้ลินต้องผิดหวังอีก ขอแค่โอกาส...”

“เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ ระหว่างเราสองคนจบแล้วก็ควรจะจบเลย ลินขอบคุณความมีน้ำใจของพี่คมน์ ขอบคุณทุกอย่างที่ผ่านมา แต่ลินคงไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว”

คำตอบของหญิงสาวทำให้คนฟังกำพวงมาลัยแน่น ใบหน้าเริ่มขรึมเครียด

“ทำไม หรือว่าลินมีคนอื่นแล้ว มาโนชใช่ไหม”

หญิงสาวขบริมฝีปากตนเองแน่น อึดใจต่อมาจึงได้ตอบคำถาม

“เรื่องมีใครหรือไม่มีใครไม่ใช่ประเด็น แต่ประเด็นคือไม่ใช่ว่ามันจะลืมกันง่ายๆ พี่คมน์ทำอะไรเอาไว้ก็น่าจะรู้ดี ลินเกลียดคนเจ้าชู้ เกลียดคนหลอกลวง เรื่องนี้พี่คมน์รู้ดีกว่าใคร แต่พี่คมน์ก็ยังทำ พี่ ทิ้งโอกาสไปแล้ว ถึงตอนนี้ก็อย่ามาร้องขออีกเลย ลินไม่มีให้หรอก”

พูดจบก็เบือนหน้าหนี รู้สึกร้อนผ่าวที่กระบอกตา ส่วนคมน์ได้แต่นิ่งเงียบ เขารู้สึกเจ็บแปลบในหัวใจ และรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่หญิงสาวต้องพบเจอ ไม่ใช่แค่หล่อนหรอก เขาเองก็เจ็บ ที่ทำให้คนรักต้องเสียใจ

“ลินอาจคิดแบบนั้น แต่สำหรับพี่แล้ว ไม่ว่ายังไงพี่ยังรักลินเสมอ แม้จะรู้ตัวว่าผิด แต่ความรักที่มีต่อลินไม่เคยหมด พี่ไม่สามารถตัดลินได้เหมือนกันที่ลินตัดพี่หรอก ตลอดเวลาที่พี่ไม่ไปวุ่นวายกับลิน เพราะคิดเสมอว่าเวลาจะช่วยให้เราเข้าใจอะไรมากขึ้น แต่สิ่งที่พี่ได้รับจากลินมีแต่ความเย็นชา จนบางครั้งพี่ก็คิดว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา      ลินรักพี่บ้างหรือเปล่า เพราะถ้ารัก ลินคงเห็นความจริงใจและความ    พยายามแก้ไขสิ่งผิดพลาดที่พี่ทำมาโดยตลอด หวังเสมอว่าจะเราจะกลับมามีกันและกัน กลับมาเป็นคมน์ของลินและลินของคมน์อีกครั้งอย่างที่เคยมีกันในอดีต” 

ลินของคมน์ หมึกสีน้ำเงินที่บรรจงเขียนเอาไว้ในฝ่ามือนุ่มโดยฝีมือของคมน์กระจ่างเข้ามาในความคิดของทั้งคู่พร้อมกัน

จากนั้นต่างนิ่งเงียบ ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกจากปากอีก ภายในห้องโดยสารจึงตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงลมหายใจที่ดังแผ่วเบาออกมา







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

113 ความคิดเห็น

  1. #89 IDFOUR (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 17:42
    อ่านจบละ

    สนุกมาก

    ดีต่อใจ

    อย่าเพิ่งเข้าใจอิพี่คมผิดสิ

    เขาออกจะรักน้องรินคนเดียว
    #89
    1
    • #89-1 nira-nira(จากตอนที่ 20)
      31 มีนาคม 2563 / 07:15
      อิอิ เนอะๆ ขอบคุณมากค่า
      #89-1
  2. #59 AijaSolothurn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 11:14
    รออออออออออ
    #59
    0
  3. #58 Papa24579 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 11:04
    เรืี่องนอกใจนอกกายกันก้อไม่ใช่จะทำใจให้อภัยกันได้ง่ายๆอะนะ​ คงต้องพิสูจน์ตัวเองนานๆหน่อยนะอิพี่เอ๊ย​ อดทนสู้ๆเข้าไว้
    #58
    0
  4. #57 tutue (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 09:57

    ตื้อเท่านั้นที่ครองโลก สู้ๆนะคมน์ ทำอะไรไว้ก็รับผลกรรมไปนะ

    #57
    0
  5. #56 wanidatipmanee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 08:41
    ฉวี ปราดเข้าไปนั่งข้างลูกสาว

    ไรท์คะ ควรเป็น ภารดา? แม่ของพิมพ์
    #56
    0